Jednostki miary i formy płatności
Opublikowano aktualizacja
Formy płatności i jednostki miary podpowiadają się na fakturze, w kartotece kontrahentów i produktów. Są dwa rodzaje wpisów: wspólne dla wszystkich firm w bazie i własne jednej firmy.
Wpisy standardowe
Każda baza ma wspólne formy płatności i jednostki standardowe — program dokłada je sam przy otwarciu bazy:
- formy płatności: Gotówka, Karta, Bon, Płatność mobilna (zapłacone przy wystawieniu), Przelew i Czek (termin 14 dni), Kredyt (termin 30 dni),
- jednostki miary: szt., usł., godz., kg, l, m, kpl.
Wpisy standardowe są tylko do podglądu — nie można ich zmienić ani usunąć.
Wspólne wpisy bazy
Wspólne formy i jednostki są pod węzłem Pozostałe zbiory danych → Formy płatności i Jednostki miary. Tu dodasz wpis, który ma być dostępny we wszystkich firmach (np. „Przelew 7 dni”).
Pole Widoczna dla klientów w Strefie (wszystkie firmy) w oknie wpisu (i kolumna Widoczna dla klientów? na liście) decyduje, czy klienci wystawiający faktury w Strefie klienta widzą wpis na swoich listach. Nowy wpis jest widoczny; odznacz te, których klienci nie powinni wybierać. W programie widać zawsze wszystkie wspólne wpisy, a wpisy standardowe klienci widzą zawsze.
Własne wpisy firmy
Formy i jednostki jednej firmy są w węźle firmy Pozostałe → Formy płatności i Jednostki miary. Lista pokazuje najpierw własne wpisy firmy, a na końcu wspólne. Wpis dodany tutaj należy tylko do tej firmy — inne firmy go nie widzą. Własne formy i jednostki może też dodać klient w Strefie klienta (Ustawienia faktur).
W oknach programu (faktura, kontrahent, produkt, pozycja faktury) lista form i jednostek to własne wpisy firmy i wszystkie wspólne.
Pola formy płatności i jednostki
Forma płatności: nazwa, Traktuj jako zapłacone, Płatność terminowa z liczbą dni (albo innej jednostki terminu) i zdarzeniem początkowym, Brak daty terminu, Ukryj pozycje płatności na wydruku i Forma płatności KSEF. Jednostka miary: nazwa i Precyzja wyliczania ceny. Obie mają nazwy w innych językach faktury (angielski, niemiecki, francuski, hiszpański, włoski) — wydruk w danym języku używa tłumaczenia, a bez niego nazwy polskiej.
Film pokazuje wcześniejszy wygląd — bez podziału na wpisy wspólne i własne firmy.