Ważna poprawka amortyzacji ze starej ewidencji, parametry dokumentów podmieniające konto, czytelny podgląd dokumentu KR oraz agent AI księgujący w KPiR i ryczałcie (Beta)

Duża porcja zmian. W księgach rachunkowych parametry dokumentów mogą teraz podmieniać konto, doszedł czytelny podgląd dokumentu, a źródło finansowania na wydruku dekretacyjnym bierze się z parametru. Osobno warto zwrócić uwagę na poprawkę amortyzacji przy starej ewidencji środków trwałych — kwoty mogły być dotąd zaniżone. Sporo dzieje się też wokół agenta AI (integracja z Claude przez serwer MCP): księgowanie e-faktur w KPiR i ryczałcie, profil firmy, dziennik korekt i zasady odliczeń dla pojazdów. Zmiany dostępne są po aktualizacji do najnowszej wersji programu (instalator: pobieranie programów).

Uwaga: funkcje agenta AI (serwer MCP) oraz portalu akceptacji e-faktur są na razie dostępne wyłącznie w kanale testowym (Beta) — oznaczono je niżej dopiskiem „wersja testowa Beta". Wszystkie pozostałe zmiany — w księgach rachunkowych, środkach trwałych, parametrach dokumentów i na wydrukach — działają w wersji standardowej.

Nowe okno „Usługi" — konfiguracja serwerów w jednym miejscu (wersja testowa Beta)

Ustawienia portalu akceptacji e-faktur i serwerów MCP przeniosły się z okna „Opcje dla bazy" do osobnego okna „Usługi", dostępnego z zakładki Konfiguracja na wstążce.

Powód jest prosty: instalacja usługi Windows, otwarcie portu w zaporze czy pobranie plików serwera to czynności wykonywane na konkretnym komputerze, a nie ustawienia księgowe bazy danych. Trzymanie ich obok opcji podatkowych wprowadzało w błąd.

W nowym oknie znajdziesz dwie sekcje: „Portal akceptacji e-faktur" (adres portalu, token dostępowy, sekret linków logowania, automatyczna wysyłka powiadomień, sprawdzenie połączenia, zapis konfiguracji i instalacja usługi) oraz „Serwer MCP" (konfiguracja serwerów dla wielu baz danych). W „Opcjach dla bazy" zostały wyłącznie ustawienia księgowe — na przykład dzień terminu akceptacji.

Ustawienia nadal należą do bazy, z którą program jest w danej chwili połączony: każde biuro ma własny adres portalu i własne dane dostępowe. Oba okna nie otworzą się jednocześnie — zapisują te same ustawienia, więc program pilnuje, żeby zmiany z jednego nie nadpisały drugiego.

Instalacja usługi portalu mówi wprost, czego brakuje (wersja testowa Beta)

Portal wymaga sekretu linków automatycznego logowania — to on zabezpiecza linki wysyłane klientom w mailach. Bez niego usługa nie wystartuje, a system zgłaszał wcześniej jedynie ogólny komunikat o nieudanym uruchomieniu, sugerujący problem ze środowiskiem.

Teraz przycisk instalacji sprawdza to przed startem: jeśli sekretu brakuje, program proponuje wygenerowanie go jednym kliknięciem i dopiero potem instaluje usługę. Rezygnacja przerywa instalację z wyjaśnieniem, zamiast pozostawiać usługę, która i tak się nie uruchomi. Przy pustym adresie portalu pojawia się ostrzeżenie — usługa ruszy, ale linki w mailach do klientów byłyby niepełne.

Gdyby uruchomienie mimo wszystko się nie powiodło, okno instalacji pokazuje teraz konkretną przyczynę zgłoszoną przez portal zamiast ogólnego komunikatu.

Instalacja zawsze bierze najnowszą wersję serwera (wersja testowa Beta)

Program szuka plików instalacyjnych serwera w kilku miejscach na dysku. Dotąd brał pierwsze znalezione — a te nie zawsze były najnowsze. Skutkiem mogła być instalacja starszej wersji serwera mimo świeżo pobranej aktualizacji leżącej obok.

Teraz wybierana jest wersja najwyższa, niezależnie od kolejności katalogów. Komunikat o dostępnej aktualizacji rozróżnia też trzy rzeczy, które wcześniej się myliły: wersję dostępną do pobrania, wersję plików instalacyjnych na tym komputerze (wraz ze ścieżką) i wersję aktualnie zainstalowanej usługi.

Faktura, która dotarła po przekazaniu miesiąca, nie utknie (wersja testowa Beta)

Zdarza się, że klient zatwierdzi i przekaże miesiąc do księgowania, a dopiero potem z KSeF dojdzie kolejna faktura z tego okresu. Dotąd taka faktura trafiała do miesiąca formalnie już oddanego: klient nie dostawał o niej powiadomienia i nie mógł domknąć przeglądu, a biuro nie widziało, że coś jeszcze czeka.

Teraz taki miesiąc wraca do stanu „otwarty ponownie" ze świeżym terminem. Klient dostaje powiadomienie w normalnym trybie i może ocenić nową fakturę oraz przekazać miesiąc jeszcze raz. Po stronie biura miesiąc pozostaje widoczny — pojawia się na liście przekazanych oraz w zestawieniu „Wymaga uwagi" z powodem „wznowione po przekazaniu — nowa faktura u klienta".

Okno „Przekazane akceptacje" przestało też milczeć o pominięciach: jeśli któryś miesiąc nie mógł zostać przyjęty, bo czekają w nim decyzje klienta, program napisze o tym wprost, zamiast pokazywać „brak nowych przekazań".

Wysyłka wielu dokumentów w portalu — czytelny komunikat zamiast błędu (wersja testowa Beta)

Klient może wgrać w portalu do 30 plików jednocześnie (PDF, zdjęcia, dokumenty Office — do 15 MB każdy). Wybranie większej liczby plików naraz kończyło się wcześniej błędem strony.

Teraz portal wgrywa pierwsze trzydzieści i na górze listy wyświetla informację, ile plików pominięto i że resztę należy wysłać w kolejnej porcji.

Serwer MCP: księgowanie e-faktur do KPiR i ryczałtu (wersja testowa Beta)

Claude potrafił dotąd księgować e-faktury do ksiąg rachunkowych. Teraz robi to samo w księdze przychodów i rozchodów oraz w ryczałcie — razem z rejestrami VAT.

Najważniejsze: to nie jest druga, osobna logika księgowania. Asystent uruchamia dokładnie ten sam mechanizm, co okno „Księgowanie e-faktur" w programie — z całym rozpoznawaniem stawek, kolumn księgi, marży, zaliczek i bramki akceptacji klienta. Dokument powstaje taki sam, jak gdybyś kliknął to ręcznie.

Praca wygląda tak:

Podgląd (domyślnie) — asystent pokazuje faktury do zaksięgowania wraz z tym, co dla każdej rozpoznano: kolumnę księgi i kwotę albo stawkę ryczałtu. Nic nie jest zapisywane.
Księgowanie — dopiero na wyraźne polecenie, dla jednej faktury albo całego miesiąca.
Rejestry VAT dobierają się same z rejestrów firmy, według rodzaju sprzedaży czy zakupu; wskazujesz je ręcznie tylko wtedy, gdy chcesz coś nadpisać.
Faktury już zaksięgowane są pomijane, więc powtórzenie polecenia nie tworzy duplikatów.
Komunikaty, które w oknie pojawiłyby się jako okienka (brak wskazanego rejestru, marża, duplikat numeru), wracają do rozmowy zamiast zatrzymywać pracę.

Warto zacząć od jednej firmy i jednej faktury, obejrzeć powstały dokument w programie, a dopiero potem puszczać cały miesiąc.

Profil firmy — asystent pamięta, jak księgować danego klienta (wersja testowa Beta)

Każda firma może mieć profil prowadzony przez asystenta: zakres działalności, zasady odliczeń przy zakupach, stawki ryczałtu, własne reguły („zakupy od tego dostawcy to materiały, nie towary") i notatki. Profil jest zapisany przy firmie w bazie, więc jedzie razem z jej danymi i nie ginie między rozmowami.

To nie jest tylko notatnik — profil realnie zmienia sposób księgowania. Przykład: firma z zasadą „nie odliczamy VAT od zakupów" dostała fakturę na 70 000 zł netto plus 16 100 zł VAT. Bez profilu do kosztów trafiłaby kwota netto; z profilem asystent ustawił firmie odliczenie zgodnie z jej zasadą, a dokument powstał na kwotę brutto 86 100 zł, z VAT-em nieodliczonym — czyli tak, jak należy.

Profil jest pokazywany asystentowi przy każdym księgowaniu tej firmy, więc nie musi o niego pytać ani zgadywać.

Korekty, których asystent nie powtarza (wersja testowa Beta)

Do profilu firmy dochodzi dziennik korekt. Gdy poprawisz księgowanie asystenta albo wskażesz błąd, zapisuje to jako wpis: co zrobił źle, jak ma być i którego dokumentu to dotyczyło.

Korekty wracają do niego przy następnym księgowaniu tej samej firmy, razem z regułami. Raz wytłumaczona zasada — „panele ogrodzeniowe to materiał do montażu, kolumna 13, a nie towary handlowe" — działa więc w kolejnych miesiącach, zamiast wymagać powtarzania. Program trzyma pięćdziesiąt ostatnich korekt, żeby dziennik uczył, a nie puchł.

Pojazdy: zasady odliczeń pod ręką przed księgowaniem kosztu auta (wersja testowa Beta)

Asystent może teraz sprawdzić pojazdy firmy wraz z zasadami odliczeń: ile procent VAT i ile procent kosztu wolno odliczyć od wydatków na dany samochód — czy to typowy użytek mieszany (50% VAT, 75% kosztu), czy auto używane wyłącznie w działalności (100%/100%). Widzi też numery rejestracyjne, po których program dopasowuje faktury do pojazdów, oraz okres używania.

Ważny szczegół: jeżeli w kartotece pojazdu pole odliczenia jest puste, asystent dostaje wyraźne ostrzeżenie „nieustawione" zamiast domyślać się stu procent — i ma dopytać. Przy paliwie, serwisie czy leasingu to różnica między poprawnym a zawyżonym kosztem.

Poprawka: przegląd otwartych miesięcy nie działał na bazach MariaDB (wersja testowa Beta)

Zestawienie firm z otwartym miesiącem — używane między innymi w porannym przeglądzie biura — kończyło się błędem bazy zamiast wynikiem. Powodem była pomyłka w zapytaniu, przez którą serwer bazy próbował wywołać nieistniejącą funkcję. Zestawienie działa już normalnie.

Poprawka: dokument amortyzacji potrafił zniknąć z widoku (wersja testowa Beta)

Dokument utworzony przez asystenta przy księgowaniu amortyzacji był zgłaszany otwartemu programowi w sposób, który ten odczytywał jako „ten dokument został usunięty". Dokument prawidłowo zapisywał się w bazie, ale znikał z drzewa w otwartym oknie TaxMachine — wracał po zamknięciu i ponownym otwarciu programu, tylko trzeba było wiedzieć dlaczego. Teraz jest zgłaszany jako nowy i pojawia się od razu.

Poprawka: instalacja usług serwera MCP potrafiła się zawiesić (wersja testowa Beta)

Instalacja lub aktualizacja usług serwera MCP dla wielu baz umiała stanąć zaraz po starcie — okno pokazywało jedną linijkę i przestawało cokolwiek robić, bez błędu i bez końca. Przyczyną było kopiowanie plików programu przed zatrzymaniem działających usług: jeden z plików pozostawał zajęty, a mechanizm kopiowania czekał na jego zwolnienie w praktyce w nieskończoność.

Teraz instalacja najpierw zatrzymuje usługi, a gdyby mimo to jakiś plik był zajęty — kończy się czytelnym komunikatem z informacją, który proces zamknąć. Poprawiono też odinstalowywanie: usługi są najpierw zatrzymywane, a dopiero potem usuwane, dzięki czemu nie zostaje po nich działający w tle proces blokujący kolejną instalację.

Serwer MCP: ustawienie wymagane do księgowania ksiąg podatkowych (wersja testowa Beta)

Księgowanie e-faktur do KPiR i ryczałtu wymaga, żeby instancja serwera MCP miała włączony dostęp do struktury danych klienta. Bez tego asystent wykona podgląd, ale odmówi zapisu i powie o tym wprost. Ustawienie włącza się w konfiguracji instancji i wymaga restartu usługi — pozostałe funkcje działają bez zmian.

Czytelny podgląd dokumentu w księgach rachunkowych

Panel szczegółów przy liście dokumentów księgi rachunkowej pokazywał dotąd surowe tabelki z księgowaniami i zapisami VAT — z niepełnymi danymi i w formie, którą trudno było ogarnąć wzrokiem. Zastąpił go czytelny podgląd dokumentu: jedna strona, na której widać to, co wcześniej wymagało otwierania okna edycji.

Na górze numer dokumentu, pozycja w księdze wraz z miesiącem i rokiem ujęcia, dziennik i schemat księgowania, komplet dat (operacji, księgowania, zapisu), kontrahent z numerem NIP, opis i uwagi. Dokumenty powstałe z automatycznego księgowania oraz pochodzące z KSeF mają swoje oznaczenie.

Niżej rozwijane sekcje:

Dane dowodu — numer i data dokumentu, wartości netto, VAT i brutto, forma płatności oraz termin płatności z informacją, ile dni zostało do terminu albo ile już po nim minęło. Widać też kwotę zapłaconą, a przy zapłacie częściowej — ile jeszcze pozostaje.
Kontrahent — pełny adres, kraj, numer rachunku bankowego i dane kontaktowe.
Waluta obca — kwota w walucie, kurs wraz z datą, z której go pobrano, oraz różnica kursowa. Sekcja pojawia się wyłącznie przy dokumentach walutowych.
Źródło księgowania — skąd wziął się dokument. Dla e-faktury i dla wyciągu bankowego jest przycisk otwierający źródło, a przy dokumentach z wyciągu widać wprost samą operację: datę, kwotę, tytuł przelewu, drugą stronę i saldo po operacji. Techniczny identyfikator, który wcześniej pokazywał się w uwagach takiego dokumentu, został ukryty.
Dekrety — konta Wn i Ma z nazwami, kwoty i suma, a pod nią zestawienie obrotów na kontach dokumentu razem z nazwami kont. Komunikat pojawia się tylko wtedy, gdy dekret się nie bilansuje; konta pozabilansowe są z tego sprawdzenia wyłączone, dokładnie tak samo jak w oknie edycji dokumentu.
Zapisy VAT — osobno dla każdego rejestru: stawki z kwotami netto, VAT i brutto, a przy zakupach także VAT odliczony i nieodliczony. W nagłówku daty: VAT, sprzedaży i wpływu, a przy odliczeniu częściowym również jego procent.
Parametry i klucz podziałowy — przypisane parametry oraz podział kwoty z procentami. Podawana jest też podstawa podziału, żeby było wiadomo, od jakiej kwoty policzone zostały poszczególne pozycje.

Oznaczenia JPK_V7 — GTU, procedury, import towarów, korekta podstawy opodatkowania — pokazywane są jako plakietki, przy czym widoczne są wyłącznie te faktycznie ustawione na dokumencie.

Każdą sekcję można zwinąć, a program zapamiętuje, które sekcje trzymasz zwinięte. Zapamiętywane jest również powiększenie podglądu (Ctrl + kółko myszy). Kolory dopasowują się do wybranej skórki programu — także do skórek ciemnych.

Stopka wydruków — nowy układ i mniejsza czcionka

Na wydrukach — między innymi ewidencji VAT — napisy w stopce potrafiły nachodzić na siebie: informacja o programie wchodziła pod numer strony. Problem pojawiał się przy węższym obszarze druku, więc zależał od drukarki i ustawionych dla niej marginesów.

Stopka ma teraz uporządkowany układ: po lewej nazwa programu, na środku adres strony (albo właściciel licencji, jeśli ta opcja jest włączona), a numer strony po prawej. Czcionka jest wyraźnie mniejsza, dzięki czemu napisy mieszczą się także wtedy, gdy obszar druku jest węższy. Zmiana obejmuje wszystkie wydruki korzystające z podglądu wydruku.

Kopiowanie dokumentów z poprzedniego miesiąca — poprawka sum

Po otwarciu skopiowanego dokumentu w księdze przychodów i rozchodów oraz w ryczałcie nie sumowały się kwoty brutto — żeby program je przeliczył, trzeba było wejść w kwoty i je zatwierdzić. Teraz suma brutto jest gotowa od razu po otwarciu kopii.

Ważna poprawka: amortyzacja ze starej ewidencji środków trwałych

Księgowanie amortyzacji dla firm, które mają środki trwałe w starej ewidencji na formularzach, pobierało odpisy tylko z jednej strony ewidencji. Jeżeli ewidencja rozłożyła się na dwie albo trzy strony, do księgi trafiała amortyzacja z jednej z nich — reszta przepadała.

Teraz program sumuje odpisy danego miesiąca ze wszystkich stron ewidencji. Kolejne strony rozpoznaje po środkach trwałych, które są na nich wpisane, a nie po numerze strony — numer bywa niewypełniony. Jeżeli ta sama strona została zapisana kilka razy (poprawiana wersja), brana jest najnowsza, więc nic nie liczy się podwójnie.

Warto sprawdzić kwoty amortyzacji u klientów z rozbudowaną ewidencją — dotąd mogły być zaniżone. Firmy z ewidencją mieszczącą się na jednej stronie zmiany nie odczują.

Poprawka dotyczy starej ewidencji na formularzach. Środki trwałe prowadzone w nowej ewidencji mają własne księgowanie amortyzacji i nie były tym problemem objęte.

Parametry dokumentów mogą teraz podmieniać konto

Do tej pory parametr (np. źródło finansowania) opisywał dokument, ale nie wpływał na dekret — dla każdego wariantu trzeba było trzymać osobny schemat księgowania. Teraz wartość parametru może podmieniać fragment konta, więc jeden schemat obsługuje wszystkie warianty.

Przy każdej wartości parametru podaje się, co ma zostać zamienione — osobno dla strony Wn i Ma. Przykładowo wpisanie „400" → „410" sprawia, że koszt ze schematu 400-02 trafi na 410-02, a analityka zostaje bez zmian. Konta, które nie zawierają wskazanego fragmentu, pozostają nietknięte — nie trzeba więc niczego ustawiać przy rozrachunkach.

Wzorzec przyjmuje też znaki maski:

? — jeden dowolny znak,
* — dowolny ciąg znaków,
| — alternatywa, np. 400|401.

W polu zamiany znaki ? i * odtwarzają dopasowane fragmenty, więc wzorzec 4?0- → 4?1- zamieni 400-01 na 401-01, a 410-01 na 411-01 — zależnie od tego, co stoi w schemacie. Opis wzorców jest w oknie definicji parametrów oraz w podpowiedziach kolumn.

Konto idzie za wyborem: zmiana wartości parametru w dokumencie od razu przestawia konta, a powrót do wartości bez podmiany przywraca konto ze schematu. Konto kontrahenta pozostaje nietknięte — o jego analityce decyduje kontrahent, a nie schemat.

Źródło finansowania na wydruku dekretacyjnym — z parametru zamiast z nazw kont

Program rozpoznawał dotąd źródło finansowania po nazwach kont, szukając w nich zwrotów „1,5%" i „środki własne". Znał w ten sposób tylko dwa przypadki, mylił się po zmianie nazwy konta, a organizacjom, które zdefiniowały własny parametr o tej samej nazwie, dublował wiersz na wydruku.

Teraz źródło finansowania bierze się wprost z parametru dokumentu. Każda organizacja definiuje własne źródła — dotację, grant, projekt — bez ograniczenia do dwóch wbudowanych.

W definicji parametru doszła opcja „Drukuj w zatwierdzeniu" wraz z etykietą. Zaznaczona sprawia, że wartość parametru dostaje na wydruku dekretacyjnym własny wiersz z datą i miejscem na podpis — np. etykieta „Sfinansowano z" i wartość „1,5% pdof" dają wiersz „Sfinansowano z 1,5% pdof".

Poprawki w parametrach dokumentów

Wybrane wartości parametrów nie zapisywały się w dokumencie — teraz zapisują się poprawnie.
Nowo dodany parametr wymagał ponownego uruchomienia programu, żeby pojawił się w oknie dokumentu. Teraz widać go od razu — także w oknie, które jest już otwarte.
Okno „Parametry dokumentów" dostało ruchome podziały między tabelami oraz zapamiętuje rozmiar okna, pozycje podziałów i szerokości kolumn.

Drobne poprawki podglądu dokumentu KR

Sekcja parametrów nie wspomina o kluczu podziałowym, jeżeli dokument go nie ma.
Przy podziale kwoty kluczem pokazywana jest podstawa podziału, żeby było wiadomo, od jakiej kwoty policzono pozycje.
Dekrety numerowane są od 1, zniknęła pusta kolumna opisu, a zestawienie obrotów pokazuje nazwy kont.
Komunikat o bilansie pojawia się tylko wtedy, gdy dekret się nie bilansuje; konta pozabilansowe są z tego sprawdzenia wyłączone — tak samo jak w oknie edycji dokumentu.