Nowe środki trwałe dostępne dla wszystkich: migracja ze starych druków z listą kart do sprawdzenia, karta pilnuje wymagań JPK ŚT; e-faktury podmiotu trzeciego domyślnie poza księgowaniem

Wydania 3.6522–3.6524. Ewidencja „Środki trwałe (nowe)" przestaje być funkcją testową i jest dostępna u wszystkich użytkowników. Migracja ze starych formularzy porządkuje dwa typowe nawyki z papierowych druków i po przebiegu wymienia karty do sprawdzenia; karta środka pilnuje wymagań pliku JPK ŚT już przy zapisie, a zakładka Wartości i korekty i lista pokazują to samo umorzenie i wartość netto. To świeża ewidencja — jeśli coś się nie zgadza, prosimy o zgłoszenie oknem Zgłoś problem. Do tego e-faktury, na których firma jest podmiotem trzecim, domyślnie poza księgowaniem, oraz poprawka zamykania programu przy otwartym oknie dialogowym.

Nowe środki trwałe dostępne dla wszystkich

Węzeł „Środki trwałe (nowe)" — ewidencja środków trwałych i WNiP prowadzona w bazie programu, z kartą każdego środka, planem amortyzacji liczonym przez program, księgowaniem odpisów, wydrukami (ewidencja, tabela amortyzacyjna, karta środka, dowody OT/LT) i plikami JPK ŚT — przestaje być funkcją testową i pojawia się u wszystkich użytkowników. Dotychczasowe formularze ewidencji zostają bez zmian, do wglądu; przenosi je jednym kliknięciem Migracja środków trwałych na wstążce węzła.

Uwaga (17.09): w wydaniu 3.6524 przycisk Migracja środków trwałych nie pokazywał się na wstążce — to nasza pomyłka (przycisk został ukryty tak jak w czasie testów, choć sama ewidencja była już dostępna). Poprawione w wydaniu 3.6525 — wystarczy zaktualizować program.

To świeża ewidencja, sprawdzona na kilkuset firmach z prawdziwymi drukami, ale z pewnością nie na każdym możliwym układzie danych. Jeżeli po migracji coś się nie zgadza albo program zachowa się inaczej, niż oczekiwano — prosimy o zgłoszenie oknem Zgłoś problem (wstążka Pomoc); każde takie zgłoszenie oglądamy od razu.

Środki trwałe: migracja porządkuje stare druki i wskazuje karty do sprawdzenia

Migracja środków trwałych ze starych formularzy ewidencji rozpoznaje teraz dwa nawyki, które w papierowych drukach nikomu nie przeszkadzały, a w nowej ewidencji dawały złe liczby. Wartość środka wpisana w roku przyjęcia w kolumnie „zwiększenia" (zamiast w wartości początkowej) staje się wartością początkową karty — wcześniej taka karta miała wartość zero i nie dało się dla niej policzyć planu amortyzacji. To samo zwiększenie przepisywane w każdym kolejnym roku druku liczy się raz, a nie za każdy rok — wcześniej ulepszenie sprzed lat potrafiło wielokrotnie podnieść wartość środka. Symulacja migracji podaje, ile takich kopii pominęła.

Po symulacji i po migracji program wymienia karty do sprawdzenia — środki, których dane w starych drukach nie zgadzają się same ze sobą: umorzenie większe niż wartość (najczęściej druk kopiowany rok do roku niósł dalej odpisy po pełnym umorzeniu), brak wartości początkowej, brak daty przyjęcia do używania, odpisy sprzed daty przyjęcia, umorzenie „z lat poprzednich" w roku, w którym środek dopiero wszedł do ewidencji. Migracja przenosi takie karty wiernie i niczego nie poprawia sama — księgowy dostaje listę i decyduje, co jest prawdą. Ponowne uruchomienie migracji nadal niczego nie dubluje, także dla firm przeniesionych wcześniej.

Plik JPK ŚT dla środka bez daty nabycia albo przyjęcia kończy się teraz czytelnym komunikatem z nazwą karty, zamiast niezrozumiałego błędu schematu o dacie z 1899 roku.

Środki trwałe: karta sprawdza dane pod JPK ŚT przed zapisem

Karta środka trwałego pilnuje teraz tego, czego wymaga plik JPK ŚT — zamiast odkrywać braki dopiero przy wysyłce. Przy zapisie program zatrzymuje kartę, gdy dane są ze sobą sprzeczne albo plik JPK byłby odrzucony: nazwa dłuższa niż 256 znaków, stawka poza zakresem 0–100 %, data nabycia późniejsza niż data przyjęcia do używania, likwidacja lub sprzedaż wcześniejsza niż przyjęcie, data likwidacji bez podanego rodzaju wykreślenia, numer KSeF w niepoprawnym formacie.

Osobno ostrzega — z pytaniem, czy mimo to zapisać — gdy karta jest formalnie poprawna, ale w JPK ŚT wyjdzie pusta: brak numeru ewidencyjnego, brak symbolu KŚT (albo symbol spoza wykazu), stawka 0 % przy środku podlegającym amortyzacji podatkowej, metoda degresywna bez współczynnika, brak numeru dowodu wykreślenia. Takie karty da się zapisać świadomie, na przykład dla gruntu albo środka dopiero zakładanego; przycisk Słownik KŚT podpowiada symbol i stawkę.

W samym pliku JPK ŚT środek, który nie podlega amortyzacji podatkowej, ma teraz metodę „brak amortyzacji" zamiast liniowej, a przy sprzedaży do pliku trafia numer KSeF faktury sprzedaży z karty.

Środki trwałe: karta i lista pokazują to samo umorzenie

Zakładka Wartości i korekty na karcie pokazywała wartości zapisane na karcie w chwili jej założenia — u środka przeniesionego z formularzy albo dopiero przeliczonego było tam zero, choć lista i zakładka Odpisy miały już pełne umorzenie. Teraz Umorzenie (na dziś), Wartość netto (na dziś) i Wartość amortyzowana liczą się tak samo jak na liście: umorzenie sprzed ewidencji plus odpisy do bieżącego miesiąca, wartość początkowa plus zmiany wartości do dziś. Odświeżają się od razu po Przelicz amortyzację i po naliczeniu amortyzacji jednorazowej.

Lista środków też nadąża za kartą: po przeliczeniu amortyzacji z karty wiersz środka i sumy w stopce (umorzenie, wartość netto) aktualizują się bez zamykania listy. Wcześniej stopka potrafiła pokazywać 0,00 do ponownego wejścia na listę.

Drobne: stawka i współczynnik wyświetlają się jako 0,00 zamiast pustego pola; szerokości i układ kolumn na listach odpisów i zmian wartości są pamiętane między otwarciami karty; nowy dokument Tabela amortyzacyjna dostaje rok bieżący zamiast okresu „0-00".

E-faktury, na których firma jest podmiotem trzecim: domyślnie poza księgowaniem

E-faktura pobrana z KSeF może dotyczyć firmy nie jako nabywcy, lecz jako podmiotu trzeciego (odbiorcy, płatnika, korzystającego) albo podmiotu upoważnionego — nabywcą, który ma prawo do kosztu i odliczenia, jest wtedy ktoś inny. Taką kopię księguje się tylko świadomie (typowy wyjątek: leasing finansowy, gdzie korzystający odlicza VAT i amortyzuje). Dotąd program traktował ją jak zwykłą fakturę zakupu i proponował do księgowania.

• W oknie Automatyczne księgowanie dokumentów (Narzędzia → Księguj e-faktury (KSeF)) taka e-faktura ma stan „Podmiot trzeci" albo „Pełnomocnik", jest wyróżniona kolorem i domyślnie odznaczona. Gdy ta sama faktura jest w kartotece również jako nabywca, do księgowania idzie kopia nabywcy, a kopia podmiotu trzeciego ma stan „Duplikat – podmiot trzeci".
• Zaznaczenie takiej kopii ręcznie i kliknięcie Księguj kończy się pytaniem z listą numerów KSeF i kontrahentów — dopiero potwierdzenie księguje.
• Rozpoznawanie e-faktury wyłącza jej znacznik Księguj; automatyczne księgowanie e-faktur do ksiąg rachunkowych i narzędzia asystenta AI pomijają te kopie, chyba że wskazuje się je z osobna — wtedy dostają ostrzeżenie.
• Przy pobieraniu z KSeF nic się nie zmienia: kopia nabywcy jest pobierana zawsze, także gdy ta sama faktura jest już w kartotece jako podmiot trzeci.

Zamknięcie programu przy otwartym oknie — bez komunikatu o błędzie

Zamknięcie programu z zewnątrz — z paska zadań („Zamknij okno"), przez aktualizator albo skrypt — w chwili, gdy otwarte było okno dialogowe (np. Automatyczne księgowanie dokumentów, pytanie o potwierdzenie usunięcia, okno wyboru pliku), kończyło się komunikatem „Application Error" i program trzeba było dobijać. Teraz program najpierw zamyka to okno tak, jakby kliknięto Anuluj, i dopiero potem kończy pracę. Gdy okno pyta o zapis zmian i użytkownik odmówi, program zostaje otwarty.

Wysyłka JPK z Windows 7 i 8.1 znów działa (wydanie 3.6524)

Od wydania 3.6524 program radzi sobie z nowymi wymaganiami bramki e-Dokumenty także na Windows 7 i 8.1. Gdy wbudowane w system szyfrowanie nie zestawi połączenia (dotychczasowy błąd 12029), program powtarza wysyłkę własną biblioteką szyfrującą, dostarczaną razem z programem — bez żadnych ustawień po stronie użytkownika. Na Windows 10 i 11 nic się nie zmienia. Rozwiązanie sprawdziliśmy na bramce testowej i produkcyjnej Ministerstwa; jeżeli na Windows 7 lub 8.1 wysyłka JPK nadal kończy się błędem, prosimy o zgłoszenie z programu (Pomoc → Zgłoś problem) — dołączy się dziennik, a sam komunikat błędu podaje teraz przyczynę i doraźne obejście (zapis pliku JPK i wysyłka przez Klient JPK WEB). Dla wsparcia technicznego: uruchomienie programu z parametrem --test-bramka-http zapisuje w katalogu tymczasowym raport połączeń z bramką obiema drogami.

KSeF na Windows 7: połączenie od razu w nowoczesnym szyfrowaniu

Połączenia z KSeF — pobieranie i wysyłka e-faktur, pobieranie paczek — żądają teraz od systemu wprost szyfrowania TLS 1.2 lub 1.3. Na Windows 7 program zdawał się dotąd na domyślne ustawienia systemu, które proponują starsze szyfrowanie, a KSeF go nie przyjmuje — połączenie mogło kończyć się błędem już przy nawiązywaniu. Na Windows 10 i 11 bez zmian.

Raport z list składek ZUS i zaliczek właściciela

Na liście Składki ZUS właściciela Podgląd, Drukuj i Drukuj do PDF kończyły się błędem eksportu — działał tylko zapis do pliku xlsx. Na listach Zapłacone składki ZUS i Zaliczki na podatek dochodowy przycisk Raport był nieaktywny. Teraz wszystkie trzy listy mają podgląd, wydruk i zapis do PDF z tabelą taką jak na ekranie (wybrane kolumny, filtr roku), a nagłówek wydruku zawiera nazwisko właściciela i nazwę listy, np. „Kowalski Jan - Składki ZUS". Ta sama poprawka obejmuje pozostałe listy w układzie siatki, które nie miały podpiętego wydruku; zapis do xlsx pozostaje dla list w układzie siatki.

Spisy z natury w trakcie roku: podpowiedź w oknie roku

W oknie edycji roku podatkowego, nad tabelą Spisy z natury w trakcie roku, jest teraz krótka instrukcja: nowy spis dopisuje się w wierszu „Kliknij, aby dodać spis" u góry tabeli (data i kwota, zatwierdzenie klawiszem Enter), kolejny tak samo, a zaznaczony wiersz usuwa klawisz Delete. Sposób dodawania kolejnych remanentów śródrocznych nie był oczywisty.

Poprawki błędów zgłoszonych automatycznie

Trzy poprawki z dziennika błędów: faktura, której wiersz nie miał zapisanego numeru, wczytuje się (numer wynika z kolejności wierszy) zamiast kończyć się błędem; przepisanie dokumentów źródłowych bez wskazanych dokumentów nie zgłasza już błędu dostępu; okno główne nie zgłasza błędu dostępu przy odświeżaniu niektórych widoków.