0115-KDIT3.4011.668.2026.2.JS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Wniosek uzupełnił Pan pismem z 10 września 2026 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku

Przedmiotem wniosku nie jest ocena prawidłowości działań podejmowanych przez pracowników Urzędu Skarbowego ani przez Naczelnika Urzędu Skarbowego (...).

Wnioskodawca oczekuje dokonania przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wykładni art. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 9 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, z uwzględnieniem przepisów przejściowych dotyczących możliwości zmiany formy opodatkowania za 2022 r.

Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy skutków prawnych wyboru w dniu 13 października 2022 r. ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych w sytuacji, gdy w 2022 r. Wnioskodawca nie osiągnął żadnego przychodu z działalności gospodarczej, pierwszy przychód osiągnął dopiero 17 maja 2023 r., natomiast przed osiągnięciem tego przychodu - w dniu 17 kwietnia 2023 r. - złożył zeznanie PIT-36 za 2022 r., rozliczając działalność gospodarczą według skali podatkowej.

Wątpliwość dotyczy również tego, czy powyższa czynność, oceniana łącznie z późniejszym konsekwentnym rozliczaniem działalności według skali podatkowej oraz wskazywaniem tej formy opodatkowania w dokumentach rozliczeniowych składanych do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, może mieć znaczenie dla ustalenia formy opodatkowania obowiązującej od 2023 r.

Wnioskodawca przyjechał do Polski w 2019 r. i od tego czasu faktycznie mieszka oraz przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Wnioskodawca w każdym roku podatkowym objętym wnioskiem przebywał na terytorium Polski przez okres przekraczający 183 dni. Nie uzyskiwał w tych latach dochodów w innych państwach.

(...)

Dopiero po kilku łatach pobytu w Polsce, obserwacji lokalnego rynku oraz przeprowadzonych konsultacjach Wnioskodawca zdecydował się na formalne rozpoczęcie działalności gospodarczej.

Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej 13 września 2022 r.

W dniu rozpoczęcia działalności w CEIDG wskazano podatek liniowy jako formę opodatkowania. Następnie 13 października 2022 r. dokonano zmiany wpisu w CEIDG, wskazując ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

W całym 2022 r. działalność gospodarcza nie wygenerowała żadnego przychodu.

Pierwszy przychód z działalności gospodarczej został osiągnięty dopiero 17 maja 2023 r.

Za 2022 r. Wnioskodawca skorzystał z przewidzianej w przepisach przejściowych możliwości rozliczenia działalności według skali podatkowej i złożył zeznanie PTT-36.

Zeznanie PIT-36 za 2022 r. zostało złożone 17 kwietnia 2023 r., a więc przed osiągnięciem pierwszego przychodu z działalności gospodarczej w dniu 17 maja 2023 r.

Za kolejne lata podatkowe Wnioskodawca również konsekwentnie rozliczał działalność gospodarczą według skali podatkowej i składał zeznania PIT-36.

Również w dokumentach rozliczeniowych składanych do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Wnioskodawca wykazywał jako stosowaną formę opodatkowania skalę podatkową. Dokumenty te były składane w kolejnych okresach rozliczeniowych i służyły m.in. ustaleniu podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne.

Wnioskodawca nie twierdzi, że dokumenty składane do ZUS stanowią przewidziane przepisami prawa podatkowego oświadczenie o wyborze formy opodatkowania. Wskazuje jednak tę okoliczność jako element stanu faktycznego potwierdzający, że zarówno przed osiągnięciem pierwszego przychodu w 2023 r., jak i następnie w kolejnych okresach, konsekwentnie traktował swoją działalność jako opodatkowaną według skali podatkowej.

Wnioskodawca w latach podatkowych objętych wnioskiem posiadał nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 i ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Od 2019 r. Wnioskodawca mieszka i faktycznie przebywa w Polsce. W każdym roku podatkowym objętym wnioskiem jego pobyt w Polsce przekraczał 183 dni. W Polsce koncentrowała się również jego aktywność życiowa i gospodarcza. Wnioskodawca nie osiągał w tym okresie dochodów w innych państwach.

Wniosek dotyczy lat podatkowych 2022, 2023, 2024 i 2025, przy czym zasadnicza wątpliwość dotyczy skutków wyboru formy opodatkowania dokonanego w 2022 r. dla sposobu opodatkowania przychodów osiąganych począwszy od 2023 r.

W 2022 r. Wnioskodawca nie osiągnął żadnego przychodu z działalności gospodarczej.

Pierwszy przychód z działalności gospodarczej został osiągnięty 17 maja 2023 r.

Wnioskodawca nie dokonywał wpłat zaliczek na podatek dochodowy z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, ponieważ z bieżących rozliczeń podatkowych nie wynikała kwota zaliczki na podatek dochodowy podlegająca wpłacie.

W związku z brakiem wpłat zaliczek na podatek dochodowy z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej nie występował przelew pierwszej zaliczki ani jego opis.

Wnioskodawca nie złożył odrębnego oświadczenia do Naczelnika Urzędu Skarbowego o rezygnacji z ryczałtu ud przychodów ewidencjonowanych.

Jednocześnie kwestia skutków prawnych złożenia PIT-36 17 kwietnia 2023 r., tj. przed osiągnięciem pierwszego przychodu w 2023 r., oraz pozostałych opisanych wyżej działań Wnioskodawcy stanowi element wątpliwości prawnej będącej przedmiotem niniejszego wniosku.

Zeznanie podatkowe za 2022 r. zostało złożone od razu na formularzu PIT-36 jako pierwotne zeznanie podatkowe, a nie w trybie korekty ani w następstwie wezwania organu podatkowego.

Zeznanie PIT-36 za 2022 r. zostało złożone 17 kwietnia 2023 r.

Wezwanie do złożenia zeznania PIT-28 za 2025 r. zostało skierowane do Wnioskodawcy w ramach czynności sprawdzających prowadzonych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego (...) na podstawie art. 274a § 1 Ordynacji podatkowej.

Z pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego (...) z (...) 2026 r.: znak sprawy (...), wynika, że przedmiotem tych czynności jest wyegzekwowanie obowiązku złożenia przez Wnioskodawcę zeznania PIT-28 za 2025 r.

Organ przyjął stanowisko, że wybór ryczałtu dokonany poprzez zmianę wpisu CEIDG 13 października 2022 r. powoduje, że przychody z działalności gospodarczej od 1 stycznia 2023 r. powinny być opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Wnioskodawca wskazuje powyższe stanowisko wyłącznie jako element stanu faktycznego i przyczynę powstania wątpliwości interpretacyjnych. Przedmiotem wniosku nie jest ocena prawidłowości działania Naczelnika Urzędu Skarbowego.

Pytania

Czy w przedstawionym stanie faktycznymi dokonany 13 października 2022 r. wybór opodatkowania działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych wywołał skutki prawne w odniesieniu do przychodów osiągniętych po raz pierwszy dopiero 17 maja 2023 r., pomimo że w całym 2022 r. Wnioskodawca nie osiągnął żadnego przychodu z działalności gospodarczej?

Czy brak osiągnięcia jakiegokolwiek przychodu z działalności gospodarczej w 2022 r. ma wpływ na ocenę skuteczności wyboru ryczałtu dokonanego 13 października 2022 r. oraz na ustalenie właściwej formy opodatkowania przychodów osiągniętych po raz pierwszy 17 maja 2023 r., w świetle art. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 9 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym?

Czy rozliczenie działalności gospodarczej za 2022 r. według skali podatkowej poprzez złożenie zeznania PIT-36, dokonane na podstawie przepisów przejściowych dotyczących rozliczenia za 2022 r. powinno zostać uwzględnione przy ocenie skutków wyboru formy opodatkowania dokonanego 13 października 2022 r. dla przychodów osiągniętych po raz pierwszy w 2023 r.?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, przychody osiągane z działalności gospodarczej począwszy od 17 maja 2023 r. powinny podlegać opodatkowaniu według skali podatkowej, a nie ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Wnioskodawca złożył zeznanie PIT-36 za 2022 r. 17 kwietnia 2023 r., jednoznacznie rozliczając działalność gospodarczą według skali podatkowej.

W tym momencie Wnioskodawca nic osiągnął jeszcze żadnego przychodu z działalności gospodarczej w 2023 r. Pierwszy przychód został osiągnięty dopiero 17 maja 2023 r.

Zdaniem Wnioskodawcy złożenie PIT-36 przed osiągnięciem pierwszego przychodu w 2023 r. stanowiło jednoznaczne uzewnętrznienie jego woli rozliczania działalności gospodarczej według skali podatkowej.

Powyższe nie było przy tym działaniem jednostkowym. Za kolejne lata podatkowe Wnioskodawca konsekwentnie składał zeznania PIT-36 i rozliczał działalność według skali podatkowej.

Również w dokumentach rozliczeniowych składanych do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jako stosowana forma opodatkowania wykazywana była skala podatkowa.

Wnioskodawca nie twierdzi, że samo wskazanie skali podatkowej w dokumentach ZUS zastępuje oświadczenie przewidziane przepisami prawa podatkowego. Okoliczność ta potwierdza jednak, że sposób postępowania Wnioskodawcy był konsekwentny i zgodny z jego rzeczywistym przekonaniem oraz wolą opodatkowania działalności według skali podatkowej.

Zdaniem Wnioskodawcy całokształt tych okoliczności, a w szczególności:

•     brak jakiegokolwiek przychodu z działalności gospodarczej w 2022 r.,

•     złożenie PIT-36 w dniu 17 kwietnia 2023 r.,

•     osiągnięcie pierwszego przychodu dopiero 17 maja 2023 r.,

•     późniejsze konsekwentne składanie zeznań PIT-36,

•     wykazywanie skali podatkowej w dokumentach rozliczeniowych składanych do ZUS,

powinien zostać uwzględniony przy wykładni art. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 9 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym i przy ocenie, czy Wnioskodawca skutecznie wyraził wolę opodatkowania działalności gospodarczej według skali podatkowej od 2023 r., mimo niezłożenia odrębnego oświadczenia o rezygnacji z ryczałtu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 9a ust. 1 ww. ustawy:

Dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego sporządzone na piśmie oświadczenie o zastosowaniu opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych określonego w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2540 ze zm.):

Sporządzone na piśmie oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku przedsiębiorstwa w spadku – według ostatniego miejsca zamieszkania zmarłego przedsiębiorcy, do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego.

Zgodnie z art. 9 ust. 1b ww. ustawy:

Dokonany wybór formy opodatkowania, o którym mowa w ust. 1, dotyczy również lat następnych, chyba że w kolejnych latach podatnik w terminie określonym w ust. 1 złoży oświadczenie na piśmie właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego o rezygnacji z tej formy opodatkowania albo oświadczenie o wyborze opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym, w terminie określonym w art. 9a ust. 2 tej ustawy.

Stosownie do art. 9 ust. 1c tej ustawy:

Oświadczenia, o których mowa odpowiednio w ust. 1-1b, podatnik może złożyć na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy (Dz.U. z 2022 r. poz. 541 oraz z 2024 r. poz. 1841), zwanej dalej „ustawą o CEIDG”.

Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że podstawową formą opodatkowania podatkiem dochodowym dochodów z działalności gospodarczej jest opodatkowanie według skali podatkowej. Wymieniona forma opodatkowania przysługuje z mocy ustawy i podatnik nie musi składać oświadczenia o jej wyborze. Natomiast podatnik może dokonać wyboru szczególnej formy opodatkowania jaką jest opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych i ta forma opodatkowania dotyczy również lat następnych.

W opisie sprawy wskazał Pan, że:

·  prowadzi Pan działalność gospodarczą od września 2022 r.;

·  przy rozpoczęciu działalności wybrał Pan opodatkowanie w formie liniowej, ale 13 października 2022 r. dokonał Pan zmiany w CEIDG i wskazał ryczałt od przychodów ewidencjonowanych jako formę opodatkowania;

·  za 2022 r. złożył Pan jednak zeznanie roczne na formularzu PIT-36.

Wątpliwości Pana sprowadzają się do ustalenia, czy na zasadzie kontynuacji może Pan opodatkować w 2023 r., w 2024 r. oraz 2025 r. uzyskiwane dochody na zasadach ogólnych.

Mając na uwadze Pana wątpliwości wyjaśniam, że w zakresie opodatkowania dochodów w 2022 r. obowiązywały regulacje szczególne, które zostały wprowadzone ustawą z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (t.j. Dz.U. z 2022 poz. 1265).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy:

Podatnicy stosujący przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na zasadach określonych w ustawie zmienianej w art. 5 mogą wybrać opodatkowanie dochodów osiągniętych w 2022 r. z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 27 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jeżeli zawiadomią o tym wyborze właściwego naczelnika urzędu skarbowego w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, złożonym w terminie określonym w tym przepisie.

Z cytowanego przepisu wynika, że ustawodawca przewidział dla podatników, którzy pierwotnie wybrali za 2022 r. opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych możliwość zmiany formy opodatkowania na zasady ogólne poprzez złożenie zeznania rocznego na formularzu PIT-36.

Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 7 tej ustawy:

Wybór, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy lat następnych.

Opisana w art. 15 ust. 1 możliwość przejścia z opodatkowania w formie zryczałtowanej na zasady ogólne w ramach złożonego zeznania rocznego miała więc zastosowanie wyłącznie do dochodów w roku 2022 - wybór ten nie dotyczył lat następnych.

Dlatego też skoro złożył Pan w terminie zeznanie roczne za 2022 r. na formularzu PIT-36 za ten rok podatkowy, to tym samym wybrał Pan opodatkowanie swoich dochodów w 2022 r. na zasadach ogólnych.

Nie mogę jednak zgodzić się z Panem, że złożenie zeznania podatkowego za 2022 r. na formularzu PIT-36 spowodowało zmianę formy opodatkowania na zasady ogólne na kolejne lata, tj. 2023 r., 2024 r. oraz 2025 r. Opisana możliwość przejścia z ryczałtowego opodatkowania na skalę podatkową w 2022 r. była szczególnym rozwiązaniem, a dokonany przez Pana wybór nie dotyczy lat następnych, co wynika wprost z cytowanego art. 15 ust. 7. Dlatego też jeśli od 2023 r. chciał się Pan rozliczać w ramach prowadzonej działalności na zasadach ogólnych, to należało w przewidzianym w przepisach terminie złożyć rezygnację z opodatkowania w zryczałtowanej formie, a Pan tego – jak sam przyznał – nie dokonał.

Zaznaczam również, że ustawodawca na podstawie regulacji zawartych w ustawie z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 2320) dokonał zmiany wyrażenia „pisemnego” dla określenia formy złożonego oświadczenia na „sporządzonego na piśmie” oraz - analogicznie - zastąpił wyrażenie „w formie pisemnej” na sformułowanie „na piśmie”.

Przepisy podatkowe nie określają urzędowego wzoru takiego oświadczenia ani innych wymogów co do jego formy, ma natomiast z niego jednoznacznie wynikać, jakiego wyboru dokonał podatnik. Dlatego też, w przypadku, gdy podatnik dokonał wpłaty pierwszej zaliczki w ustawowym terminie przewidzianym dla złożenia oświadczenia o wyborze formy opodatkowania i z opisu dokonanej wpłaty (np. tytułu przelewu) wynika, jakiego dokładnie rodzaju podatku dotyczy płatność, taki dowód wpłaty może zostać uznany za złożenie wskazanego oświadczenia.

Te same okoliczności mogą przesądzać o skuteczności złożenia oświadczenia o rezygnacji z ryczałtowanej formy opodatkowania, o którym mowa w art. 9 ust. 1 w zw. z art. 9 ust. 1b ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym osiąganym przez osoby fizyczne.

Pan natomiast w opisie sprawy wskazał, że zarówno w 2023 r. jak i w 2024 r. oraz w 2025 r. nie opłacał zaliczek na podatek.

Z tego względu nie posiada Pan również dowodów wpłaty podatku w 2023 r., 2024 r. oraz w 2025 r., które mogłyby zostać uznane za skutecznie złożone oświadczenie o rezygnacji ze zryczałtowanej formy opodatkowania.

W przedmiotowej sprawie podnosi Pan również, że za lata podatkowe od 2021 r. do 2024 r. składał Pan zeznania roczne na formularzu PIT-36. Nie ma to jednak znaczenia w przedmiotowej sprawie w kontekście rezygnacji z opodatkowania w zryczałtowanej formie. Samo bowiem złożenie zeznania podatkowego na formularzu PIT-36, który jest właściwy dla rozliczenia dochodów uzyskiwanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i opodatkowywanych na skali podatkowej nie stanowi o oświadczeniu do naczelnika urzędu skarbowego o wyborze/rezygnacji z zadeklarowanej formy opodatkowania. Wyjątkiem był – jak wyżej wyjaśniłem – rok 2022.

Na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie nie ma również wpływu fakt, że przy składaniu deklaracji do ZUS zaznaczał Pan, że wybrał Pan opodatkowanie na zasadach ogólnych. Oznaczenie wybranej formy opodatkowania na deklaracji do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie jest skutecznym oświadczeniem woli dot. wyboru/rezygnacji z formy opodatkowania w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Informacje te bowiem o wybranej formie opodatkowania – jak sam Pan wskazał – przekazał Pan do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a nie do Naczelnika Urzędu Skarbowego.

Reasumując, rozliczenie za pomocą formularza PIT-36 za 2022 r. spowodowało wybór formy opodatkowania jedynie za 2022 r. według skali podatkowej. Nie dotyczy to jednak lat następnych.

Tym samym stanowisko Pana w zakresie możliwości opodatkowania uzyskiwanych dochodów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na zasadach ogólnych w 2023 r., 2024 r. oraz w 2025 r. uznaję za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.