0111-KDIB1-3.4010.447.2026.2.JKU

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe, w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego i stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe, w części nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek, z tego samego dnia, o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 7 września 2026 r., które wpłynęło 9 września 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

X S.A. (wcześniej Y S.A., dalej także: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest spółką Grupy Kapitałowej X. Spółka jest polskim rezydentem podatkowym, tj. posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Polski i nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego.

Wnioskodawca nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, jak również nie prowadzi działalności w oparciu o decyzję o wsparciu. W związku z tym, Wnioskodawca nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 z późn. zm.; dalej także: „ustawy o CIT”).

Do dnia (...) 2023 r. Spółka działała pod nazwą Y S.A. W dniu (...) 2023 r. doszło do połączenia Spółki z ówczesnym X S.A. i do zmiany nazwy Spółki z Y S.A. na X S.A. Na skutek połączenia Spółka jako spółka przejmująca, wstąpiła we wszelkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej.

Do dnia połączenia z ówczesnym X S.A., tj. (…) 2023 r. głównym przedmiotem działalności Spółki było:

(…).

W związku z połączeniem w dniu (…) 2023 r. z jednostką zależną od Spółki, tj. ówczesną spółką X S.A. przedmiot działalności Spółki rozszerzył się o segment X, w ramach którego Spółka wspiera klientów w efektywnym rozwijaniu ich obecności w Internecie poprzez m.in. (…).

Spółka specjalizuje się w dostarczaniu usług. W ramach działalności operacyjnej wyróżnić można następujące usługi wiodące:

a) usługi (...)

b) usługi sprzedaży (…)

(…).

c) w ramach segmentu operacyjnego X Spółka świadczy również dodatkowe usługi:

·      sprzedaż certyfikatów (…),

·      pozostałe usługi, w tym (…).

Spółka prowadzi również działalność badawczo-rozwojową (dalej: „działalność B+R”), która polega na opracowywaniu i rozwijaniu autorskich produktów, narzędzi oraz usług. Spółka w prowadzonej działalności B+R wykorzystuje innowacyjne technologie ze szczególnym uwzględnieniem sztucznej inteligencji, której wykorzystanie jest kluczowe, a nawet niezbędne w zakresie tworzenia innowacji w branży IT i budowania przewagi konkurencyjnej na rynku. Efektem prac koncepcyjnych wykonywanych przez X są nowe usługi oferowane klientom.

Kluczowym aspektem działalności B+R Spółki jest rozwój usług wspierających klientów . Obejmuje to w szczególności:

(…).

Działalność B+R prowadzona przez Spółkę skupia się na opracowywaniu autorskiego oprogramowania, (…).

W ramach działalności B+R realizowane są projekty obejmujące rozwój systemów CRM, paneli administracyjnych, (…).

W rezultacie tych działań powstają nowoczesne narzędzia IT, (…).

Spółka, realizując projekty badawczo-rozwojowe, korzysta z wiedzy i doświadczenia wykwalifikowanych specjalistów, którzy odpowiadają za tworzenie nowych rozwiązań technologicznych. W prace zaangażowani są zarówno pracownicy zatrudnieni na podstawie umowy o pracę, jak i współpracownicy B2B.

Działalność badawczo-rozwojowa prowadzona przez Spółkę ma na celu zwiększenie wartości istniejących produktów oraz wprowadzanie do oferty nowych rozwiązań. Zdaniem Spółki prace realizowane w ramach identyfikowanych projektów mają charakter twórczy i wykraczają poza rutynowe czynności administracyjne, wdrożeniowe oraz serwisowe.

Spółka rozpoznaje odrębne programy komputerowe jako efekty realizowanych projektów rozwojowych. Każdy projekt rozwojowy jest formalnie identyfikowany i ewidencjonowany w wewnętrznych systemach Spółki, co obejmuje nadanie unikalnej nazwy projektu, określenie zakresu funkcjonalnego oraz przypisanie zespołu odpowiedzialnego za jego realizację. Dokumentacja projektowa oraz rejestry prowadzone przez dział B+R umożliwiają śledzenie postępu prac, a także jednoznaczne przypisanie powstałego oprogramowania do konkretnego projektu.

Odrębne programy komputerowe, powstałe w wyniku projektów rozwojowych, mogą być przedmiotem komercjalizacji na kilka sposobów. Najczęściej polega to na włączeniu nowo opracowanego oprogramowania do oferty usług świadczonych przez Spółkę, takich jak (…). W praktyce oznacza to, że efekty projektów rozwojowych stają się integralną częścią oferty Spółki i generują przychody poprzez świadczenie usług opartych na tych rozwiązaniach.

W przypadku usług komercjalizacja polega na wdrażaniu opracowanego oprogramowania (...).

Projekty rozwojowe realizowane przez Spółkę koncentrują się na systematycznym rozwoju posiadanych rozwiązań, obejmując zarówno rozbudowę funkcjonalności, modernizację architektury, jak i wdrażanie nowych narzędzi oraz rozwiązań technologicznych. Prace te dotyczą między innymi rozwoju systemów do zarządzania (…). Każdy z tych projektów jest szczegółowo dokumentowany i stanowi przedmiot prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez Spółkę.

Poniżej Spółka przedstawia szczegółowy opis przykładowych rozwiązań wypracowanych w ramach działalności badawczo-rozwojowej.

Projekt I

Celem projektu był rozwój systemu „Projekt I” stanowiącego zaawansowane oprogramowanie (...), którego główną funkcjonalnością jest automatyzacja procesów komunikacji oraz integracja z podmiotami i systemami zewnętrznymi. (…) W wyniku prac badawczo-rozwojowych powstaje samodzielna własność intelektualna w postaci oprogramowania „Projekt I”.

Projekt II

Projekt ma na celu rozwój panelu administracyjnego (...). (…).

Projekt III

(…). Projekt III to platforma typu marketplace, (…)

Projekt IV

Projekt IV jest (…). (…).

Projekt V

Prace rozwojowe w ramach Projektu V były realizowane w celu wdrożenia (…) świadczonych klientom Spółki. (…).

(…).

Projekt VI

Projekt VI został opracowany w celu (…) oferowanych przez Spółkę. (…)

Projekt VII

Projekt badawczo-rozwojowy ma na celu opracowanie oprogramowania zapewniającego zaawansowane mechanizmy wysokiej dostępności dla (…).  (…).

Projekt VIII

W ramach Projektu VIII  (…).

Projekt IX

(…).

Projekt X

(…). Projekt X działa jako (…).

W związku z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową Spółka prowadzi szczegółową ewidencję kosztów uzyskania przychodu oraz kosztów prac rozwojowych ponoszonych w ramach realizowanych projektów B+R. Dokumentacja ta obejmuje przede wszystkim rejestrację wydatków kwalifikowanych do ulgi badawczo-rozwojowej (dalej: „ulga B+R”) oraz zestawienia zaangażowania pracowników i współpracowników w poszczególnych projektach.

Dotychczas w ramach ulgi B+R uwzględniane były jedynie koszty kwalifikowane z tyt. wynagrodzeń pracowników oraz zleceniobiorców. Jednak w związku z opracowywaniem nowych rozwiązań Spółka ponosi szereg innych kosztów, m.in. koszty mediów, koszty nabycia sprzętów i odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz licencji/subskrypcji oraz infrastruktury w chmurze, które są bezpośrednio wykorzystywane do prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej i niewątpliwie stanowią koszt niezbędny do jej realizacji. Podczas opracowywania nowych rozwiązań informatycznych kapitał ludzki, sprzęt komputerowy zasilany energią elektryczną oraz licencje/subskrypcje są podstawowymi materiałami/surowcami niezbędnymi do wygenerowania nowych rozwiązań, co wynika ze specyfiki działalności.

Z związku z powyższym, Spółka powzięła wątpliwość w zakresie możliwości rozszerzenia odliczeń kosztów kwalifikowanych dotychczas rozliczanych w ramach ulgi B+R oraz możliwości zastosowania ulgi IP BOX.

Niniejszy wniosek dotyczy zarówno stanu faktycznego, tj. Projektów realizowanych przez Wnioskodawcę, jak i zdarzenia przyszłego, tj. Projektów o analogicznym charakterze, które będą realizowane w najbliższych latach.

Pismem z 7 września 2026 r. wskazali Państwo co następuje:

1) Jakie konkretnie kwalifikowane prawa własności intelektualnej (konkretne produkty) podlegające komercjalizacji - są przedmiotem wniosku? Kiedy zostały one przez Państwa Spółkę wytworzone lub rozwinięte? Czy do wytworzenia/rozwinięcia doszło po (...) 2023 r.? Jeśli nie, proszę o wskazanie, kiedy i przez kogo zostały one wytworzone/rozwinięte.

Zdaniem Spółki, rozwiązania przedstawione we wniosku stanowią autorskie programy komputerowe. Autorskie programy komputerowe wytworzone/rozwinięte przez Spółkę:

(…)

Termin zakończenia prac rozwojowych nad oprogramowaniem:

(…)

Z

Projekt ma na celu rozwój panelu (…).

Termin zakończenia prac rozwojowych nad oprogramowaniem: (…) 2026 r.

(…)

Projekt ten jest rozwijany w celu umożliwienia (…).

Termin zakończenia prac rozwojowych nad oprogramowaniem:

(…)

(…)

(…)

Termin zakończenia prac rozwojowych nad oprogramowaniem:

(…)

(…)

Prace rozwojowe (…).

Termin zakończenia prac rozwojowych nad oprogramowaniem: (…).

(…)

(…)

Termin zakończenia prac rozwojowych nad oprogramowaniem: (…)

(…)

(…)

(…)

Termin zakończenia prac rozwojowych nad oprogramowaniem: (…)

(…)

Termin zakończenia prac rozwojowych nad oprogramowaniem: (…)

(…)

Termin zakończenia prac rozwojowych nad oprogramowaniem: (…)

2) Czy programy komputerowe będące przedmiotem wniosku stanowią utwory w rozumieniu art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, które podlegają odrębnej ochronie?

Tak.

3) Kto konkretnie w Państwa Spółce wytwarza programy komputerowe, będące przedmiotem złożonego wniosku, tj. wyłącznie osoby prowadzące działalność gospodarczą (w ramach kontraktów B2B) czy też również pracownicy zatrudnieni na podstawie umowy o pracę, umowy zlecenie, umowy o dzieło?

Jak zostało wskazane w treści złożonego wniosku o interpretację nad wytworzeniem/rozwojem oprogramowania pracują pracownicy zatrudnieni na podstawie umowy o pracę oraz współpracownicy B2B.

4) W czym konkretnie przejawia się twórczy charakter wskazanych przez Państwa prac nad wytworzeniem i rozwojem kwalifikowanych praw własności intelektualnej będących przedmiotem złożonego wniosku?

Działalność B+R prowadzona przez Spółkę skupia się na opracowywaniu autorskiego oprogramowania, (…). W rezultacie tych działań powstają nowoczesne narzędzia IT, (…).

Działalność badawczo-rozwojowa prowadzona przez Spółkę ma na celu zwiększenie wartości istniejących produktów oraz wprowadzanie do oferty nowych rozwiązań. Zdaniem Spółki prace realizowane w ramach identyfikowanych projektów mają charakter twórczy i wykraczają poza rutynowe czynności administracyjne, wdrożeniowe oraz serwisowe.

Oprogramowania powstałe w wyniku projektów rozwojowych, mogą być przedmiotem komercjalizacji na kilka sposobów. (…).

5) Jakimi zasobami wiedzy dysponowali Państwo przed rozpoczęciem działalności, o której mowa we wniosku, a jakie zasoby pozyskali Państwo w toku prowadzonych przez Państwa prac będących przedmiotem wniosku – w odniesieniu do każdego z obszarów tej działalności?

Spółka dysponowała standardową wiedzą w zakresie dziedzin technicznych i informatycznych oraz dziedzinie biznesowej, (…). Funkcjonalności poszczególnych oprogramowań zostały opisane w odpowiedzi na pytanie 1.

Spółka co do zasady nie tworzy więc nowej wiedzy, a prowadzi prace rozwojowe.

6) Jaki rodzaj wiedzy i umiejętności zdobywają, wykorzystują i rozwijają Państwo w ramach opisanej we wniosku działalności? Proszę o wskazanie konkretnych dziedzin wiedzy, z których dorobku Państwo korzystacie i które Państwo rozwijają oraz zdobywają.

Wyodrębnić należy głównie dwie dziedziny wiedzy:

1. Dziedziny techniczne i informatyczne (Core IT)

(...)

2. Dziedziny biznesowe i dziedzinowe (Domain Knowledge) – (…)

(...)

7) Jakie konkretnie cele zostały przez Państwa osiągnięte, w ramach jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?

Cele zostały opisane w odpowiedzi na pytanie 1, gdzie dokonujemy charakterystyki każdego z oprogramowań.

Do wytworzenia każdego z oprogramowań wykorzystano programistów (zatrudnionych na podstawie umowy o pracę oraz współpracujących B2B), a także sprzęt z akcesoriami komputerowymi, licencje oraz tokeny AI, media oraz środki finansowe Spółki na pokrycie kosztów wskazanych zasobów. Należy przy tym zaznaczyć, że tokeny AI jedynie wspierają i usprawniają pracę programistów.

8) Czy prace będące przedmiotem wniosku prowadzone są w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany wg ustalonego harmonogramu? Jakie harmonogramy zostały ustalone i czy zostały one zrealizowane?

Analizowane projekty są realizowane według określonego schematu przez dedykowane zespoły, które raportują postęp prac nad rozwojem oprogramowania. Skład zespołów jest dostosowany do zakresu i celu projektu, a dokumentacja wskazuje na uporządkowanie procesu pod względem planowania oraz realizacji harmonogramu. Projekty są prowadzone w sposób ciągły i wieloletni, a ich rozwój obejmuje tworzenie nowych funkcjonalności. X prowadzi rozbudowaną dokumentację prac z wykorzystaniem narzędzi takich jak (…). Prace te nie mają charakteru incydentalnego, a działania wykazują cechy metodyczności. Powyższe okoliczności wskazują, że działalność zidentyfikowana przez Spółkę jako badawczo-rozwojowa spełnia warunek systematyczności.

Ustalone harmonogramy zostały zrealizowane.

9) Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania niewystępujące w Państwa praktyce gospodarczej zastosowano, co spowodowało, iż wytworzone kwalifikowane prawo własności intelektualnej w postaci autorskich praw do programów komputerowych, będących przedmiotem wniosku, w znacznym stopniu różnią się od rozwiązań już funkcjonujących u Państwa? Na czym polega oryginalność Państwa oprogramowania? Co powoduje, że oprogramowania w znacznym stopniu różnią się od rozwiązań już funkcjonujących, na czym polega unikatowość tych konkretnych oprogramowań, co pozwala uznać je za nowatorskie?

Odpowiedź na pytanie 9 zawarto w odpowiedzi na pytanie 1 w opisie poszczególnych oprogramowań. Każda z opisanych funkcjonalności nie występowała wcześniej na rynku. Każdy z celów określonych w opisie oprogramowań w odpowiedzi na pytanie 1 odpowiada na brak dotychczasowych rozwiązań rynkowych.

10) Czy prace związane z wytworzeniem/rozwojem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej w postaci w postaci autorskich praw do programu komputerowego, będących przedmiotem wniosku, które uważają Państwo za badawczo-rozwojowe, wpisują się we wszystkie niżej wymienione kryteria – jeżeli tak, to dlaczego. Proszę dokładnie wyjaśnić, czy prowadzone przez Państwa prace:

a. są ukierunkowane na nowe odkrycia (działalność nowatorska – umożliwia pozyskanie nowej wiedzy, w szczególności w kontekście rozwoju nowych koncepcji i pomysłów związanych z projektowaniem nowych produktów lub procesów);

Tak. Tak opisano w stanie faktycznym wniosku oraz odpowiedzi na pytanie 1 i 4.

b. są oparte na oryginalnych koncepcjach i hipotezach (działalność twórcza wykluczająca wszelkie rutynowe, odtwórcze działania związane np. ze zmianami w produkcie);

Tak. Tak opisano w stanie faktycznym wniosku oraz odpowiedzi na pytanie 1 i 4.

c. ich efektem jest projektowanie i tworzenie przez Państwa produktów, procesów, usług, które – w stosunku do dotychczasowej Państwa działalności – mają nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter; czy te produkty, procesy, usługi w znacznym stopniu odróżniają się od tych dotychczas funkcjonujących w ofercie prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej albo w ogóle w praktyce gospodarczej;

Tak. Wytworzone oprogramowanie umożliwia wprowadzenie nowych usług, które nie były wcześniej dostępne na rynku. Tak opisano w stanie faktycznym wniosku oraz odpowiedzi na pytanie 1 i 4.

d. prowadzą do uzyskania wyników, które mogą być powtórzone (działalność powtarzalna i/lub możliwa do odtworzenia)?

Tak.

W analizowanych projektach można zidentyfikować działania ukierunkowane na opracowywanie rozwiązań, które cechują się nowością i nieoczywistością w kontekście dotychczasowej działalności. Z uwagi na specyfikę działalności informatycznej, wdrażanie nowych rozwiązań często wymaga indywidualnego podejścia oraz kreatywności zespołów projektowych. Dokumentacja projektowa jasno wskazuje, że w ramach analizowanych prac nie są realizowane czynności rutynowe, takie jak np. utrzymanie systemu czy usuwanie błędów. Projekty obejmują rozbudowę istniejących funkcji, rozszerzenie na nowe systemy i usługi, co świadczy o twórczym charakterze prowadzonych działań.

11) Czy efekty Państwa pracy w zakresie wytworzenia i rozwoju kwalifikowanych praw własności intelektualnej, będących przedmiotem wniosku, których Państwo są „twórcą”:

a. zawsze odznaczają się i będą odznaczać, w okresie, którego dotyczy wniosek, rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem?

Tak.

b. zawsze są i będą kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej usługi, produktu?

Tak.

c. nie są i nie będą efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny?

Tak.

d. nie są/nie będą jedynie „techniczną”, a są/będą „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów?

Tak.

12) Czy w wyniku Państwa programowania dokonuje się postęp w dziedzinie oprogramowania komputerowego, to znaczy, czy w wyniku twórczego charakteru podejmowanych czynności dokonuje się postęp technologiczny i powstają nowe/zmienione/ulepszone oprogramowania?

Tak. Spółka dzięki rozwojowi oprogramowania wprowadza nowe rozwiązania, które uzupełniają ofertę usług.

13) Czy przy wytworzeniu i ulepszaniu programów komputerowych, będących przedmiotem wniosku, każdorazowo stosują Państwo standardowe metody programowania (narzędzia, technologie informatyczne), czy też stosowane przez Państwa technologie informatyczne i języki programowania są metodami unikalnymi, niestandardowymi i dochodzi do tworzenia nowych lub bardziej wydajnych algorytmów w oparciu o nowe techniki programowania? Czy stosują Państwo nowe i oryginalne techniki samego programowania?

Stosowane przez Wnioskodawcę technologie informatyczne i języki programowania są metodami unikalnymi, niestandardowymi i dochodzi do tworzenia nowych lub bardziej wydajnych algorytmów w oparciu o nowe techniki programowania.

14) Czy wydatki, które zamierzacie Państwo odliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, stanowią dla Państwa koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Tak.

15) Czy koszty te nie zostaną zwrócone Państwu w jakiejkolwiek formie lub odliczone od podstawy opodatkowania?

Nie zostaną zwrócone w jakiejkolwiek formie.

16) Czy zamierzają Państwo dokonać odliczenia z tytułu ulgi B+R, zgodnie z limitami wskazanymi w art. 18d ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Tak.

17) Czy uzyskują Państwo również przychody z zysków kapitałowych, jednakże w stosunku do tych przychodów nie zamierzają Państwo korzystać z odliczenia w ramach tzw. ulgi na działalność badawczo-rozwojową?

Spółka osiąga przychody z zysków kapitałowych, jednakże w stosunku do tych przychodów Spółka nie zamierza korzystać z odliczenia w ramach tzw. ulgi na działalność badawczo-rozwojową.

18) Jakich lat podatkowych dotyczy złożony przez Państwa wniosek?

Zasadniczo dotyczy lat podatkowych:

a) (…) 2023,

b) (…) 2024,

c) (…) 2025,

d) (…) 2026 (rok bieżący).

W kolejnych latach podatkowych Spółka rozliczać będzie IP BOX zgodnie z zasadami jakie zostaną potwierdzone w interpretacji dla lat 2023-2026.

Oczywiście pytania IP BOX dotyczą lat, w których poszczególne autorskie programy komputerowe zostały wytworzone, a prace B+R nad nimi zakończone.

19) Czy w celu skorzystania z preferencji IP Box odliczają Państwo/zamierzają odliczyć te same koszty, które zostały już odliczone/zostaną odliczone jako koszty kwalifikowane w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową od dochodu ustalonego według zasad ogólnych? Innymi słowy, czy ujmują/będą Państwo ujmować dwukrotnie te same koszty uzyskania przychodów w ramach obliczania dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej oraz w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową od dochodu ustalonego według zasad ogólnych?

Nie. Wnioskodawca nie będzie ujmować dwukrotnie tych samych kosztów uzyskania przychodu w ramach obliczania dochodu do ulgi B+R oraz do IP Box.

20) Kiedy osiągnęli/osiągną Państwo pierwszy dochód, do którego zamierzają Państwo zastosować preferencyjną 5% stawkę podatku? Należy wskazać datę osiągnięcia przez Państwa pierwszego dochodu, do którego zamierzają Państwo zastosować ww. referencyjną stawkę.

Od 2023 r.

21) Czy prowadzą Państwo odrębną ewidencję rachunkową, zgodnie z art. 24e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w sposób umożliwiający prawidłowe i terminowe ustalenie dochodów w celu złożenia stosownego zeznania podatkowego za dany rok podatkowy?

Tak.

22) Czy w prowadzonej ewidencji rachunkowej:

1. wyodrębniają Państwo każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

Tak.

2. prowadzą Państwo ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

Ze względu na fakt, że oprogramowanie nie jest odrębnym przedmiotem sprzedaży, a jest uwzględnione w cenie usługi, przychody są przypisywane z wykorzystaniem metod cen transferowych.

3. wyodrębniają Państwo koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

Tak. Spółka ma możliwość wyodrębnienie kosztów na każde IP.

4. dokonują zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z tych kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku, gdy wykorzystują Państwo więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

Tak. Spółka określa przychód jako dochód kwalifikowany w cenie sprzedaży usług, co dokładnie opisuje we wniosku o interpretację. Natomiast w zakresie kosztów istnieje możliwość ich przypisania do poszczególnych IP.

5. dokonują Państwo zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy wykorzystują Państwo jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4? 

Tak.

23) Czy dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej uwzględnionych w cenie sprzedaży produktu lub usługi są i będą ustalane przez Państwa Spółkę w oparciu o zasadę ceny rynkowej, w myśl art. 11c i art. 11d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Tak. Jak już wskazano we wniosku o interpretację, Spółka posiada analizę porównawczą, która stanowi punkt wyjściowy kalkulacji dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej uwzględnionych w cenie usługi.

24) Czy w wyniku ulepszenia programów komputerowych następuje rozbudowanie, poszerzenie zakresu funkcjonalnego albo użyteczności wytworzonego już i istniejącego kwalifikowanego IP?

Zdecydowanie tak. Nowe funkcjonalności opisano w odpowiedzi na pytanie 1.

25) Czy w przypadku, gdy rozwijają/ulepszają Państwo oprogramowania będące przedmiotem wniosku są Państwo właścicielem lub współwłaścicielem oprogramowania, które Państwo rozwijają/ulepszają? Jeżeli nie – to czy w stosunku do tego oprogramowania posiadają Państwo wyłączną licencję, tj. umowę, w której zastrzeżono wyłączność korzystania przez Państwa z tego prawa?

Spółka jest wyłącznym właścicielem oprogramowań stanowiących przedmiot wniosku.

26) Jakie konkretnie dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej będących przedmiotem wniosku Państwo osiągają:

1. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,

2. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,

3. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi,

4. z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu?

Jak już wskazano we wniosku, Spółka będzie osiągać dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi (...).

Pytania

1)  Czy opisywana w stanie faktycznym działalność spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a ust. 26-28 ustawy o CIT w zw. z art. 4 ust. 2 i 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce?

2)  Czy Spółka może rozszerzyć dotychczas rozliczane koszty kwalifikowane w ramach ulgi B+R o:

a.  Zużycie mediów, w tym w szczególności energii elektrycznej, niezbędne jako surowiec/materiał bezpośrednio związany z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową (art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT)?

b.  Odpisy amortyzacyjne od sprzętu komputerowego stanowiącego środek trwały wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej w części, w jakiej dotyczą działalności badawczo-rozwojowej (art. 18d ust. 3 ustawy o CIT)?

c.   Wydatki na nabycie sprzętu komputerowego i akcesoriów komputerowych (m.in. komputery, monitory, laptopy, kable, drukarki, tonery), licencji/subskrypcji oraz infrastruktury w chmurze, niestanowiących środków trwałych jako nabycie sprzętu specjalistycznego w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT w części, w jakiej dotyczą działalności badawczo-rozwojowej?

3)  Czy wytworzone w ramach działalności badawczo-rozwojowej rozwiązania spełniają przesłanki uznania za autorski program komputerowy jako kwalifikowanego prawa własności intelektualnej wskazanego w art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT?

4)  Czy Spółka w związku z rozwiązaniami, które identyfikuje jako autorskie programy komputerowe, w świetle przedstawionego stanu faktycznego, ma prawo do zastosowania ulgi IP BOX? (pytanie oznaczone we wniosku nr 5)

Państwa stanowisko w sprawie

Ad. 1

Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 4a pkt 27 ustawy o CIT, w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2018 r., ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:

• badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

• badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

W myśl natomiast art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 z późn. zm.; dalej jako: „ustawa - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce”), badania naukowe są działalnością obejmującą:

1. badania podstawowe, rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

2. badania aplikacyjne, rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywana nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Stosownie natomiast do treści art. 4a pkt 28 ustawy o CIT, ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Ponadto, w myśl art. 4 ust. 3 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższymi i nauce, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywane dostępnej aktualnej wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowana, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich nawet, jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Odnosząc się do utrwalonej linii interpretacyjnej organów podatkowych, działalność badawczo- rozwojowa powinna: obejmować badania naukowe lub prace rozwojowe, oraz spełniać łącznie następujące kryteria:

1) mieć twórczy charakter,

2) być podejmowana w sposób systematyczny oraz

3) być podejmowana w celu zwiększenia zasobów wiedzy i wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Jak zostało wskazane w Objaśnienia podatkowe dot. preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX (dalej: „Objaśnienia”) ustawodawca użył, ale nie zdefiniował w ustawie o CIT, pojęć spoza ustaw podatkowych na potrzeby pełnego zrekonstruowania definicji działalności badawczo-rozwojowej mającej znaczenie dla zastosowania przepisów podatkowych. W konsekwencji kryteria te powinny być rozumiane na gruncie ustawy o CIT tak, jak są rozumiane zgodnie z ich językowym znaczeniem w świetle aktów prawnych, do których odwołuje się ustawodawca w ww. ustawach podatkowych. W oparciu o Objaśnienia poszczególne kryteria działalności badawczo-rozwojowej należy interpretować następująco:

a) „działalność twórcza” – jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). Jak podaje Podręcznik Frascati, twórczość w działalności badawczo-rozwojowej związana jest z kreatywnością mającą swe źródło we wkładzie człowieka. Twórczy charakter prac może przejawiać się w szczególności poprzez opracowywanie nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących,

b) „obejmująca badania naukowe lub prace rozwojowe” – realizowanie przez podatnika badań naukowych lub prac rozwojowych,

c) „podejmowana w sposób systematyczny” – zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza:

a. robiący coś regularnie i starannie,

b. o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu,

c. o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny.

d. „podejmowana w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań” – dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W konsekwencji, jednym z zadań dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań.

Spółka prowadzi działalność polegającą przede wszystkim na świadczeniu usług. Jednocześnie Spółka realizuje szereg projektów rozwojowych związanych z tworzeniem i udoskonalaniem oprogramowania komputerowego. Działania te mają na celu usprawnianie i rozszerzanie zakresu oferowanych usług, a także podnoszenie ich jakości i funkcjonalności dla klientów.

Projekty rozwojowe realizowane przez Spółkę obejmują zarówno wdrażanie nowych usług, jak i rozwijanie dodatkowych funkcjonalności w istniejących rozwiązaniach.

W rezultacie rozwój oprogramowania stanowi istotny element działalności operacyjnej Spółki i może przyczyniać się do wzrostu konkurencyjności oraz innowacyjności oferty.

Działalność Spółki w analizowanym zakresie koncentruje się na realizacji prac rozwojowych, polegających na tworzeniu, ulepszaniu i wdrażaniu nowych rozwiązań informatycznych. Projekty zgodnie z dostarczoną dokumentacją obejmują zarówno opracowywanie nowych produktów lub funkcjonalności, jak i znaczące modyfikacje istniejących rozwiązań.

Spółka podejmuje więc działania ukierunkowane na opracowywanie rozwiązań, które cechują się nowością i nieoczywistością w kontekście dotychczasowej działalności Spółki. Spółka prowadzi raporty B+R zawierające opisy nowych funkcjonalności i modułów, które powstają w kolejnych etapach realizacji projektów. Z uwagi na specyfikę działalności IT, wdrażanie nowych rozwiązań często wymaga indywidualnego podejścia oraz kreatywności zespołów projektowych. Dokumentacja projektowa wskazuje, że w ramach analizowanych prac nie są realizowane czynności rutynowe, takie jak np. utrzymanie systemu czy usuwanie błędów. Projekty obejmują rozbudowę istniejących funkcji, rozszerzenie na nowe systemy i usługi, co świadczy o twórczym charakterze prowadzonych działań. Analizowane projekty są realizowane według określonego schematu przez dedykowane zespoły, które raportują postęp prac nad rozwojem oprogramowania. Skład zespołów jest dostosowany do zakresu i celu projektu, a dokumentacja wskazuje na uporządkowanie procesu pod względem planowania oraz realizacji harmonogramu. Projekty są prowadzone w sposób ciągły i wieloletni, a ich rozwój obejmuje tworzenie nowych funkcjonalności. Spółka prowadzi rozbudowaną dokumentację prac z wykorzystaniem narzędzi takich jak (…). Należy więc uznać, że prace te nie mają charakteru incydentalnego, a działania wykazują cechy metodyczności. Powyższe wskazuje, że działalność zidentyfikowana przez Spółkę jako badawczo-rozwojowa spełnia warunek systematyczności.

Prace informatyczne polegające na tworzeniu nowych funkcjonalności lub rozwoju istniejących rozwiązań mogą prowadzić do powstawania nowej wiedzy. Pracownicy zaangażowani w projekty mają możliwość poszerzania swoich kompetencji, mierząc się z nowymi wyzwaniami technologicznymi i opracowując innowacyjne rozwiązania. W praktyce oznacza to wykorzystywanie dotychczasowej wiedzy oraz jej rozwijanie i stosowanie w nowych obszarach. Proces ten nie polega wyłącznie na powielaniu znanych schematów, lecz często wymaga aktywnego zwiększania i wykorzystywania zasobów wiedzy do generowania nowych zastosowań. Spółka w opisach zespołów projektowych wskazuje kompetencje kluczowych osób, co potwierdza wykorzystanie wiedzy w projektach. Działalność Spółki może więc prowadzić do powstania nowej wiedzy, jednak co do zasady działalność Spółki stanowić będzie prace rozwojowe, a więc zespoły projektowe wykorzystywać będą dostępną wiedzę do tworzenia innowacyjnych rozwiązań, tj. tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów procesów lub usług.

Spółka stoi więc na stanowisku, że identyfikowana przez nią działalność jako działalność badawczo-rozwojowa spełnia wszystkie kryteria definicji działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a ust. 26–28 ustawy o CIT w zw. z art. 4 ust. 2 i 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Spółka podkreśla, że korzystała w latach ubiegłych z ulgi na działalność badawczo-rozwojową w zakresie opisanych w stanie faktycznym Projektów i każdorazowo przed rozliczeniem rocznym ulgi B+R przechodziła wnikliwe czynności sprawdzające wraz z koniecznością dostarczenia opisów realizowanych projektów. Organy podatkowe nigdy nie zakwestionowały prawa Spółki do zastosowania ulgi B+R, co również należy uznać za argument wpierający narrację spełniania przez Spółkę kryteriów działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do projektów zidentyfikowanych przez Spółkę jako działalność B+R w kontekście zastosowania ulgi IP Box.

Ad. 2

Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, odlicza się koszty uzyskania przychodów poniesione przez podatnika na działalność badawczo- rozwojową, zwane „kosztami kwalifikowanymi”.

a) Zużycie prądu niezbędne jako surowiec/materiał bezpośrednio związany z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową (art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT)

Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.

Należy zwrócić uwagę, że ustawodawca posługuje się w tym zakresie pojęciami „materiały” oraz „surowce”, które nie zostały zdefiniowane w przepisach ustawy o CIT, stanowiąc przy tym, że w podstawie obliczania ulgi uwzględnione mogą być wyłącznie materiały i surowce związane bezpośrednio z prowadzoną przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową.

W odniesieniu do pojęcia „surowce”, w związku z brakiem definicji przedmiotowego pojęcia na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem funkcjonującym na gruncie języka powszechnego, gdzie „surowiec” to „materiał naturalny pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służący do wytwarzania jakichś produktów lub energii”.

Z kolei, w zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, odwołać należy się do znaczenia przedmiotowego pojęcia funkcjonującego na gruncie przepisów ustawy o rachunkowości. W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 Ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 522 z późn. zm., dalej: „UoR”), przez rzeczowe aktywa obrotowe należy rozumieć materiały nabyte w celu zużycia na własne potrzeby, wytworzone lub przetworzone przez jednostkę produkty gotowe (wyroby i usługi) zdatne do sprzedaży lub w toku produkcji, półprodukty oraz towary nabyte w celu odprzedaży w stanie nieprzetworzonym.

Powyższe prowadzi do stwierdzenia, że przez materiały należy rozumieć chociażby składniki majątku zużywane na własne potrzeby.

Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska Ewa (red.), Bek-Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław, Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska Iga, Mariański Adam. Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj. Walińska Anna. Wencel Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).

Konstrukcja przytoczonego powyżej przepisu art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT pozwala zatem na zaliczenie do kosztów kwalifikowanych wydatków poniesionych na wszelkie materiały i surowce niezbędne do realizacji prac badawczo-rozwojowych. Powyższe oznacza, że bezpośredni związek nabytych materiałów i surowców z prowadzeniem działalności badawczo-rozwojowej ujawnia się wtedy, gdy podatnik nie jest w stanie prowadzić tego rodzaju działalności bez nabycia wykorzystywanych materiałów i surowców.

Powyższe rozumienie art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT zostało potwierdzone w wydanych interpretacjach podatkowych. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 1 września 2017 r. (sygn. 0111-KDIB1-2.4010.144.2017.1.MM) wskazano, że konstrukcja art. 18d ust. 2 pkt 2) ustawy o CIT, „ (...) pozwala na zaliczenie do kosztów kwalifikowanych koszty wszelkich materiałów i surowców (stanowiące koszty uzyskania przychodów), bez których nie byłoby możliwe prowadzenie działalności badawczo-rozwojowej.

Jeżeli zatem, bez wskazanych we wniosku materiałów B+R nie byłoby możliwe prowadzenie przez Spółkę opisanej we wniosku działalności B+R, zachodzi bezpośredni związek tych materiałów z prowadzoną przez Spółkę działalnością badawczo-rozwojową, który to związek jest konieczny dla uznania kosztów pobranych materiałów B+R za koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2.” Stanowisko to jest podparte także kolejnymi interpretacjami indywidualnymi Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w tym np. z 7 lutego 2020 r. (sygn. 0111- KDIB1-3.4010.625.2019.1.BM).

Jak zostało określone w opisie stanu faktycznego, Spółka w ramach działalności badawczo- rozwojowej wykorzystuje bezpośrednio materiały i surowce w postaci kosztów mediów, w tym w szczególności energii elektrycznej, m.in. do realizacji działalność B+R Spółki niezbędny jest m.in. sprzęt komputerowy. Nabywane materiały i surowce stanowią elementy niezbędne do realizacji prac przewidzianych przez Spółkę w ramach prac B+R.

Charakter podejmowanych czynności w ramach działalności badawczo-rozwojowej, a przede wszystkim cel i zastosowanie nabywanych materiałów i surowców spełnia zatem przesłanki zarówno przytoczonej definicji pojęcia „materiały i surowce”, jak i wymogów stawianych w art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, ze względu na fakt ich nabycia bezpośrednio na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. Analogiczne stanowisko zajął Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z 20 czerwca 2024 r., sygn. 0114-KDIP3-1.4011.305.2024.4.AK.

Spółka stoi na stanowisku, że ma prawo rozpoznawać koszty mediów, w tym w szczególności energii elektrycznej, wykorzystywanych bezpośrednio do działalności badawczo-rozwojowej jako kosztów kwalifikowanych w ramach ulgi B+R na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT. Przy czym Spółka ma zamiar dokonać rozliczenia wyłącznie tej części kosztów, która jest związana z działaniami badawczo-rozwojowymi. Część ta zostanie wyliczona odpowiednią i adekwatną proporcją zużycia np. w przypadku sprzętu komputerowego przyjęte zostanie zużycie energii elektrycznej sprzętu komputerowego na roboczogodzinę pracy pracownika B+R w zakresie działalności badawczo-rozwojowej Spółki.

b) Odpisy amortyzacyjne od sprzętu komputerowego stanowiącego środek trwały wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej w części, w jakiej dotyczą działalności badawczo-rozwojowej (art. 18d ust. 3 ustawy o CIT).

Zgodnie z art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością. W myśl art. 15 ust. 6 ustawy o CIT kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.

Zgodnie z art. 16f ust. 3 ustawy o CIT, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h-16m, gdy wartość początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania jest wyższa niż 10.000 zł.

Spółka stoi na stanowisku, iż w przypadku, gdy posiada środki trwałe, tj. głównie sprzęt komputerowy, których wartość przekracza 10.000 zł, które wykorzystuje w działalności badawczo-rozwojowej oraz w innej działalności operacyjnej, Spółka będzie uprawniona do uznania za koszty kwalifikowane tej części odpisów amortyzacyjnych od ww. środków trwałych, w jakiej są one wykorzystywane do prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej.

Takie stanowisko potwierdzone zostało m.in. w interpretacji indywidualnej DKIS z 17 lutego 2025 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.798.2024.1.ZK.

c) Wydatki na nabycie sprzętu komputerowego i akcesoriów komputerowych (m.in. komputery, monitory, laptopy, kable, drukarki, tonery), licencji/subskrypcji oraz infrastruktury w chmurze, niestanowiących środków trwałych jako nabycie sprzętu specjalistycznego w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT w części, w jakiej dotyczą działalności badawczo-rozwojowej?

Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych.

Sprzęt komputerowy wraz z akcesoriami stanowią niewątpliwie niezbędny i podstawowy sprzęt do wytworzenia nowych rozwiązań informatyczno-programistycznych opisanych w stanie faktycznych. Stanowisko możliwości uznania sprzętu komputerowego wraz z akcesoriami komputerowymi za specjalistyczny sprzęt, a w konsekwencji uznania za koszt kwalifikowany w ramach ulgi B+R potwierdzona m.in. interpretacja indywidualna interpretacji indywidualnej z 20 czerwca 2024 r., sygn. 0114-KDIP3-1.4011.305.2024.4.AK.

Wnioskodawca ponosi również koszty miesięcznych opłat (licencje) za specjalistyczne oprogramowanie nabywane w celu prowadzenia twórczych prac projektowych nad oprogramowaniem (…). Licencje te są niezbędne do prowadzenia prac rozwojowych nad wytwarzanym oprogramowaniem, które końcowo ma szanse efektywnie zostać wprowadzone na rynek. Należy jednak podkreślić, że licencje stanowią narzędzie programistów do prowadzenia prac rozwojowych, a samo ich zastosowanie bez wiedzy i pracy programistów nie stanowi prac rozwojowych Spółki.

Z uwagi na fakt, iż Spółka może dokonywać zakupu licencji na okres używania krótszy niż rok (z reguły mogą to być subskrypcje miesięczne), powyższe licencje nie będą przez Spółkę amortyzowane, a poniesione na ich zakup koszty, podobnie jak pozostałe koszty związane z nabyciem materiałów i surowców oraz sprzętu specjalistycznego, zaliczane będą do kosztów uzyskania przychodu.

Nabycie sprzętu specjalistycznego, licencji na oprogramowanie na okres używania krótszy niż rok jest niezbędne do prowadzenia przez Spółkę innowacyjnych prac nad oprogramowaniem.

Stanowisko potwierdzające możliwość zaliczenia kosztów licencji jako kosztu kwalifikowanego B+R potwierdza m.in.:

·      interpretacja indywidualna DKIS z 1 lipca 2021 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.141.2021.2.PC;

·      interpretacja indywidualna DKIS z 10 listopada 2021 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.769.2021.1.MG;

·      interpretacja indywidualna DKIS z 12 października 2020 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.285.2020.2.MBD;

·      interpretacja indywidualna DKIS z 27 października 2023 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.461.2023.2.JKU;

·      interpretacja indywidualna DKIS z 7 lutego 2023 r., sygn.0111-KDIB1-3.4010.854.2022.2.JG;

·      interpretacja indywidualna DKIS z 20 lutego 2026 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.667.2025.2.KW;

·      interpretacja indywidualna DKIS z 16 lutego 2026 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.660.2025.2.DK;

·      interpretacja indywidualna DKIS z 19 lipca 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.273.2024.2.JMS;

·      interpretacja indywidualna DKIS z 25 czerwca 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.297.2024.1.JG.

Ad. 3

Zgodnie z Objaśnieniami, kwalifikowane IP to prawo własności intelektualnej spełniające łącznie trzy warunki:

1) zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej;

2) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 24d ust. 2 ustawy o CIT;

3) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.

W art. 24d ust. 2 ustawy o CIT, wskazano zamknięty katalog kwalifikowanych praw własności intelektualnej, z których dochód może zostać objęty preferencyjną stawką opodatkowania IP Box. Wśród nich znajduje się m.in. autorskie prawo do programu komputerowego (art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT).

W odniesieniu do programów komputerowych ochrona prawna wynika z art. 74 ust. 1-2 ustaw ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. W związku z powyższym oprogramowanie komputerowe podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Zarówno ustawy podatkowe, jak i ustawy poza podatkowe, w szczególności ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, nie definiują pojęcia „autorskie prawo do programu komputerowego”.

Praktyka stosowania tego pojęcia na świecie potwierdza, że ze względu na dynamiczny rozwój nowych technologii, w których programy komputerowe zajmują kluczową pozycję, nie da się ustalić wyczerpującej i niezmiennej definicji tego pojęcia oraz uniknąć rozbieżności interpretacyjnych.

Innymi słowy, w obecnym stanie prawnym w Polsce nie ma możliwości ustawowego i wyczerpującego zdefiniowania pojęcia „autorskie prawo do programu komputerowego”.

Ochronie prawnej nie podlegają jednak podstawowe elementy programu komputerowego, tj. idee i zasady stanowiące podstawę prac, chroniony jest tylko efekt.

W konsekwencji, jak wynika bezpośrednio z treści Objaśnień, podatnik chcący skorzystać z preferencji IP Box wobec dochodów z autorskiego prawa do programu komputerowego i otrzymać w tym zakresie stosowną ochronę prawnopodatkową powinien złożyć wniosek o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

Zgodnie z Objaśnieniami - pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko, lecz szeroko. Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs. Fundamentem informatycznego rozumienia programu komputerowego jest samo pojęcie „programu”, czyli zapisanego przy pomocy wybranego języka programowania algorytmu rozwiązania określonego zadania. Zatem program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu. Za każdym razem powinien on spełniać przesłankę interoperacyjności, stanowiąc całość składającą się często z wielu elementów.

Oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP do ulgi IP Box, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych (art. 24d ust. 2 ustawy CIT). Zgodnie z pkt 3.3.3. Objaśnień:

a)  „wytworzenie” jako najbardziej oczywistą formę prac związanych z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej. Polega ona na wykreowaniu od podstaw programu komputerowego;

b)  „rozwinięcie lub ulepszenie przedmiotu ochrony oznacza w szczególności rozbudowanie, poszerzenie zakresu funkcjonalnego albo użyteczności już istniejącego kwalifikowanego IP, niezależnie od tego, czy podatnik uzyskał dodatkową ochronę na to rozwinięcie lub ulepszenie. […] Brak wymogu uzyskania dodatkowego prawa ochronnego w zakresie w jakim kwalifikowane IP zostało ulepszone lub rozwinięte wynika z tego, że patent, prawo ochronne na wzór użytkowy lub inne kwalifikowane IP, co do zasady stanowią ukończone, zdefiniowane rozwiązania lub odkrycia. W praktyce gospodarczej „rozwijanie” i „ulepszanie” takich praw obejmuje gównie rozwój i ulepszanie oraz poszerzanie wiedzy i technologii związanych z kwalifikowanym IP. W konsekwencji „rozwój” czy też „ulepszanie”, może dotyczyć sposobu wdrożenia i zastosowania w praktyce przedmiotu ochrony tego prawa. Wynik takiego ulepszenia czy rozwinięcia nie musi natomiast zostać objęty dodatkową ochroną. Poza tym, w zdecydowanej większości przypadków zasadnych dla kwalifikowanych IP nie jest możliwie uzyskanie dodatkowego prawa ochronnego do już wytworzonego IP. […] Z tych względów, „rozwijanie” i „ulepszanie” kwalifikowanego IP należy rozumieć jako ogół prac badawczo-rozwojowych podatnika, skutkujących poszerzeniem zakresu funkcjonalnego albo użyteczności kwalifikowanego IP, co może dalej skutkować, między innymi, możliwością wdrożenia lub znalezienia nowych zastosowań dla kwalifikowanego IP.”

Mając na uwadze powyższe przepisy, należy wskazać, że ochronie prawa autorskiego podlega utwór (program komputerowy), w sytuacji, gdy spełnia następujące przesłanki:

a) jest rezultatem pracy człowieka;

c) został ustalony (uzewnętrzniony) w jakikolwiek sposób;

d) spełnia przesłankę cechy twórczości o indywidualnym charakterze.

Zdaniem Wnioskodawcy, oferowane rozwiązania IT, tj. efekty projektów opisane w stanie faktyczny, spełniają wskazane powyżej przesłanki ochrony prawnoautorskiej programu komputerowego. Rozwiązania IT są bowiem nowym i niepowtarzalnym mechanizmem, a tym samym nie stanowią kopii ani odwzorowania istniejącego dotychczas utworu. Opisane w stanie faktycznym efekty Projektów IT zostały wytworzone w wyniku prac pracowników i współpracowników Wnioskodawcy. Wreszcie, prace podjęte przez Spółkę w celu stworzenia rozwiązań IT nie są pracami rutynowymi. Tym samym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że oferowane rozwiązania IT tworzone przez Spółkę podlegają ochronie wynikającej z przepisów Prawa autorskiego.

Jak wskazano bowiem w pkt 89 Objaśnień:

„Reasumując: brak ustawowej definicji pojęcia „program komputerowy” oraz brak precyzyjnego określenia zakresu „autorskiego prawa do programu komputerowego” w świetle polskiego prawa sprawia, że konieczne jest odniesienie się do pozaustawowych źródeł interpretacji tego pojęcia oraz ustalenia zakresu przedmiotowej ochrony prawnej. Wynika z nich, że pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko, lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych. Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs”.

Dodatkowo, zgodnie z pkt 88 Objaśnień:

„Końcowo warto zauważyć, że zgodnie z akapitem 34 Raportu BEPS Plan Działania nr 5, copyrighted software, czyli nie tylko »program komputerowy sensu stricto (tj. kod źródło i kod wynikowy), ale szerzej» oprogramowanie chronione prawem autorskim«, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box”.

W świetle powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, pojęcie „program komputerowy” użyte w art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT powinno być rozumiane szeroko i funkcjonalnie jako integralne połączenie elementów programu komputerowego sensu stricto, tzn. kodu źródłowego, opisu procedur operacyjnych, kodu wynikowego, a także elementów programu komputerowego sensu largo, stanowiących funkcjonalnie nierozerwalną część składową programu komputerowego.

Kwalifikacja danego rezultatu działalności informatycznej jako „program komputerowy” w rozumieniu ustawy o CIT każdorazowo wymaga indywidualnej oceny czy rezultat ten:

a) ma charakter twórczy i indywidualny,

b) stanowi samodzielną i funkcjonalnie kompletną całość,

c) został ustalony w postaci umożliwiającej jego odtworzenie przez komputer,

d) nie ma charakteru wyłącznie rutynowego ani technicznego,

e) powstał w wyniku działalności prowadzącej do opracowania nowego lub istotnie ulepszonego rozwiązania.

Biorąc po uwagę powyższe, Spółka stoi na stanowisku, że wytworzone przez nią rozwiązania, tj. efekty zakończonych Projektów opisanych w stanie faktycznym, stanowią autorskie programy komputerowe, które mogą stanowić kwalifikowane prawo własności intelektualnej wskazane w art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT.

Ad. 5

Prawo do zastosowania preferencji IP BOX jest uzależnione od łącznego spełnienia następujących warunków:

a) prowadzenie działalności badawczo-rozwojowej

Zgodnie ze stanowiskiem Spółki zawartym w uzasadnieniu do pytania 1, opisywana przez Spółkę działalność stanowiąca przedmiot wniosku o interpretację, spełnia definicję działalności badawczo- rozwojowej na potrzeby ulgi IP BOX.

b) posiadanie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (IP)

Zgodnie ze stanowiskiem Spółki zawartym w uzasadnieniu do pytania 3, wytworzone przez Spółkę rozwiązania stanowią autorskie prawo komputerowe stanowiące kwalifikowane prawo własności intelektualnej.

c) uzyskanie dochodu z kwalifikowanego IP

Zgodnie ze stanowiskiem Spółki zawartym w uzasadnieniu do pytania 4, Spółka osiąga dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. uwzględnionego w cenie produktu lub usługi.

d) prawidłowe ustalenie wysokości kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych IP (wskaźnik Nexus)

Spółka na podstawie prowadzonej ewidencji na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej oblicza wskaźnik Nexus dla autorskich programów komputerowych.

e) wyodrębnienie przychodów, kosztów i dochodu w odpowiedniej ewidencji

Spółka prowadzi ewidencję niezbędną na potrzeby ulgi IP BOX.

W związku z powyższym, Spółka uważa, że spełnia wszystkie niezbędne kryteria i jest uprawniona do zastosowania ulgi IP BOX.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad. 1 i 2.

Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 554 ze zm., dalej: „updop”, „ustawa o CIT”):

W myśl art. 4a pkt 27 updop:

W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1571 ze zm.),

Stosownie do treści art. 4a pkt 28 updop,

W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

Odnosząc powyższe uwarunkowania prawne do przedstawionych przez Państwa wątpliwości wskazać należy, że z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o CIT wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.

Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.

Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji, głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych, zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.

Jak już wcześniej wskazano, prace rozwojowe obejmują nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

W objaśnieniach dotyczących ulgi na działalność badawczo-rozwojową, zawartych na stronach internetowych Ministerstwa Finansów wskazano, że każda ulga w podatku dochodowym ma charakter wyjątkowy i stanowi odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania. Ulgi podatkowe z jednej strony zmniejszają obciążenia fiskalne podatnika, z drugiej zaś dochody sektora finansów publicznych. W konsekwencji, wszelkie przepisy prawa podatkowego, które dotyczą szeroko rozumianych preferencji podatkowych, należy wykładać ściśle.

Tym samym, tylko te działania podatnika można zaliczyć do działalności badawczo-rozwojowej, które wyczerpują znamiona definicji zawartej w treści art. 4a pkt 26-28 updop.

Z opisu sprawy wynika, że działalność B+R prowadzona przez Państwa skupia się na opracowywaniu autorskich oprogramowań, (…). W ramach działalności B+R realizowane są projekty obejmujące rozwój systemów (...). Działalność badawczo-rozwojowa prowadzona przez Państwa Spółkę ma na celu zwiększenie wartości istniejących produktów oraz wprowadzanie do oferty nowych rozwiązań. Projekty rozwojowe realizowane przez Państwa Spółkę koncentrują się na systematycznym rozwoju posiadanych rozwiązań, obejmując zarówno rozbudowę funkcjonalności, modernizację architektury, jak i wdrażanie nowych narzędzi oraz rozwiązań technologicznych.

Stwierdzam, że opisywana przez Państwa działalność w ramach przedstawionych we wniosku oraz jego uzupełnienia projektów spełnia i będzie spełniać warunki do uznania jej za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 updop.

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT,

Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 updop.

Na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 2 i 2a updop,

W myśl art. 18d ust. 3 updop,

Zgodnie z art. 18d ust. 5 updop,

Stosownie do art. 18d ust. 6 updop,

Natomiast, w myśl art. 18d ust. 7 updop, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.,

Zgodnie z art. 18d ust. 7 updop, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.,

W myśl art. 18d ust. 8 updop, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.,

Stosownie do art. 18d ust. 8 updop, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.,

Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop:

Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b updop, zgodnie z którym,

Zgodnie z zasadą przyjętą w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki:

·      podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,

·      koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu updop,

·      koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 updop,

·      ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu updop, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,

·      jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu,

·      w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b updop, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej,

·      podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,

·      kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w updop,

·      koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Spółka może rozszerzyć dotychczas rozliczane koszty kwalifikowane w ramach ulgi B+R o:

·      zużycie mediów, w tym w szczególności energii elektrycznej, niezbędne jako surowiec/materiał bezpośrednio związany z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową,

·      odpisy amortyzacyjne od sprzętu komputerowego stanowiącego środek trwały wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej w części, w jakiej dotyczą działalności badawczo-rozwojowej,

·      wydatki na nabycie sprzętu komputerowego i akcesoriów komputerowych (m.in. komputery, monitory, laptopy, kable, drukarki, tonery), licencji/subskrypcji oraz infrastruktury w chmurze, niestanowiących środków trwałych jako nabycie sprzętu specjalistycznego, w jakiej dotyczą działalności badawczo-rozwojowej.

Odnosząc się do kosztów nabycia materiałów i surowców należy odwołać się do art. 18d ust. 2 pkt 2 updop, który stanowi, że warunkiem uznania wydatków na nabycie materiałów i surowców jest ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. Przepisy omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy rozumieć pod pojęciem materiałów i surowców.

Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji przedmiotowego pojęcia na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub energii” (www.sjp.pwn.pl).

Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, odwołać należy się do interpretacji przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 522 ze zm.). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o rachunkowości, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.

Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska Ewa (red.), Bek‑Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław, Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska Iga, Mariański Adam, Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj, Walińska Anna, Wencel Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).

W tym miejscu zauważyć należy, że surowcami i materiałami w znaczeniu przywołanym powyżej mogą być w istocie aktywa bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.

Pojęciem surowców z pewnością objęte są media, takie jak m.in. energia elektryczna, wykorzystywana na potrzeby prac B+R. W związku z powyższym, koszty energii elektrycznej, mieszczą się w kategorii materiałów i surowców, które zaliczane są do kosztów kwalifikowanych.

Jednak w przypadku, gdy Spółka pomimo prawidłowo prowadzonej ewidencji nie jest w stanie wyodrębnić poniesionych kosztów to może je alokować do kosztów kwalifikowanych na podstawie zaproponowanego klucza alokacji, jeżeli w sposób jak najbardziej precyzyjny odzwierciedla on proporcje kosztów mediów zużytych przy pracach badawczo-rozwojowych.

Tym samym, do kosztów kwalifikowanych, możecie Państwo zaliczyć koszty zużycia mediów, w tym w szczególności energii elektrycznej, niezbędne jako surowiec/materiał bezpośrednio związany z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT.

W tym zakresie Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do wydatków na nabycie sprzętu komputerowego i akcesoriów komputerowych (m.in. komputery, monitory, laptopy, kable, drukarki, tonery), licencji/subskrypcji oraz infrastruktury w chmurze, niestanowiących środków trwałych kwalifikowanych przez Państwa jako nabycie sprzętu specjalistycznego w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT w części, w jakiej dotyczą działalności badawczo-rozwojowej, wskazać należy, że z art. 18d ust. 2 pkt 2a updop wynika, że aby poniesione wydatki na sprzęt specjalistyczny, uznać za koszty kwalifikowane muszą być spełnione następujące warunki:

·      sprzęt nie stanowi środka trwałego,

·      zalicza się do kategorii „sprzętu specjalistycznego”, oraz

·      jest wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej działalności B+R.

Wg internetowego słownika języka polskiego PWN, „sprzęt” to: przedmiot użytkowy, przedmioty używane do jakichś prac lub w jakichś okolicznościach. Według słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, sprzęt to każdy przedmiot użytkowy jak mebel, narzędzie, naczynie, to przedmioty używane w określonym celu, związane z jakąś dziedziną.

Z kolei, „specjalistyczny” wg słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, oznacza m.in. związany z pewną specjalnością.

Art. 18d ust. 2 pkt 2a updop, obejmuje swym zakresem koszty nabycia niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych. Wobec braku definicji legalnej należy posłużyć się jego znaczeniem językowym, zgodnie z którym pojęcie „sprzęt” oznacza przedmioty użytkowe wykorzystywane do wykonywania określonych czynności, natomiast „specjalistyczny” odnosi się do ich przeznaczenia w konkretnej dziedzinie. Zatem sprzęt specjalistyczny ma charakter materialny i stanowi fizyczne narzędzie pracy.

Wydatki na nabycie sprzętu komputerowego i akcesoriów komputerowych (m.in. komputery, monitory, laptopy, kable, drukarki, tonery) mogą stanowić koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT.

Państwa stanowisko w zakresie wydatków na nabycie sprzętu komputerowego i akcesoriów komputerowych (m.in. komputery, monitory, laptopy, kable, drukarki, tonery), niestanowiących środków trwałych jako nabycie sprzętu specjalistycznego w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT w części, w jakiej dotyczą działalności badawczo-rozwojowej, jest prawidłowe.

Natomiast, wydatki poniesione na opłaty licencyjne/subskrypcje oraz infrastrukturę w chmurze nie prowadzą do nabycia jakiegokolwiek przedmiotu, nie stanowią składników majątku zużywanych w toku działalności, lecz stanowią jedynie prawo do korzystania z programu komputerowego oraz chmury, a zatem świadczenie o charakterze niematerialnym.

Tym samym, nie mogą zostać zakwalifikowane jako koszty nabycia sprzętu specjalistycznego o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2a updop.

Nie mogą zostać zaliczone do kosztów kwalifikowanych również na podstawie pozostałych przepisów art. 18d ust. 2 - 3 updop.

Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 updop,

Przepisy podatkowe nie definiują tych pojęć, dlatego zasadne jest odwołanie się zarówno do ich znaczenia językowego, jak i dorobku prawa bilansowego. Materiały rozumiane są jako składniki majątku, zużywane na potrzeby działalności jednostki, obejmujące m.in. materiały podstawowe i pomocnicze, paliwa, części zamienne czy opakowania. Surowce natomiast to materiały naturalne pochodzenia roślinnego, zwierzęcego lub mineralnego, wykorzystywane do wytwarzania produktów lub energii, które ulegają przetworzeniu bądź zużyciu w toku procesu produkcyjnego. Pomimo szerokiego zakresu tych pojęć, obejmują one wyłącznie składniki o charakterze materialnym, które podlegają fizycznemu zużyciu.

Opłaty licencyjne/subskrypcje oraz infrastrukturę w chmurze nie spełniają tych kryteriów, gdyż mają charakter niematerialny, nie stanowią składników majątku zużywanych w toku działalności i nie wchodzą w skład procesu produkcyjnego.

W konsekwencji, nie mogą zostać uznane ani za materiały, ani za surowce w rozumieniu tego przepisu.

Należy również wskazać również na treść art. 18d ust. 2 pkt 4 ww. ustawy, zgodnie z którym:

Pojęcie aparatury badawczo-rozwojowej, w świetle wyjaśnień statystycznych, odnosi się do zestawów urządzeń badawczych, pomiarowych lub laboratoryjnych o wysokich parametrach technicznych i ograniczonej uniwersalności. Aparatura ta ma zatem charakter techniczny i materialny oraz występuje w postaci urządzeń lub ich zespołów.

Licencja, subskrypcje oraz infrastruktura w chmurze nie stanowią urządzeń ani zespołu urządzeń, lecz prawo do korzystania z określonego rozwiązania informatycznego, wobec czego nie mieszczą się w zakresie tego przepisu.

Tym samym, nie mogą zostać zakwalifikowane jako koszty kwalifikowane o których mowa w art. 18d ust. 2-3 updop.

Państwa stanowisko w zakresie zaliczenia wydatków licencji/subskrypcji oraz infrastruktury w chmurze do kosztów kwalifikowanych jest nieprawidłowe.

Przechodząc do odpisów amortyzacyjnych, od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, wskazać należy, że mogą one zostać odliczone od podstawy opodatkowania w ramach ulgi badawczo-rozwojowej pod warunkiem, że:

·      zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów oraz zostały dokonane w danym roku podatkowym;

·      nie dotyczą środków trwałych wprost wyłączonych z zakresu ulgi, tj. samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością;

·      środek trwały oraz wartości niematerialne i prawne, wykorzystywane są w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

Kosztem kwalifikowanym może być tym samym tylko taki odpis amortyzacyjny, który spełnia definicję kosztów uzyskania przychodów, określoną w art. 15 ust. 1 updop.

Zgodnie z art. 16f ust. 3 updop,

Tak więc, istnieje możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli będą one rzeczywiście wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast, jeżeli będą służyć one bieżącej działalności, odpisy amortyzacyjne od tych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nie stanowią kosztów kwalifikowanych.

Choć ustawodawca nie użył w treści art. 18d ust. 3 updop sformułowania „wyłącznie”, to jednoznacznie wskazał, że za ww. koszty kwalifikowane podatnicy mogą uznać dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli są one wykorzystywane w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

Biorąc pod uwagę powyższe, możecie Państwo zaliczyć do kosztów kwalifikowanych zgodnie z art. 18d ust. 3 updop, odpisy amortyzacyjne od sprzętu komputerowego stanowiącego środek trwały wykorzystywany w działalności B+R.

W tym zakresie Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy Spółka może rozszerzyć dotychczas rozliczane koszty kwalifikowane w ramach ulgi B+R o:

·      zużycie mediów, w tym w szczególności energii elektrycznej, niezbędne jako surowiec/materiał bezpośrednio związany z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową (art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT) – jest prawidłowe,

·      odpisy amortyzacyjne od sprzętu komputerowego stanowiącego środek trwały wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej w części, w jakiej dotyczą działalności badawczo-rozwojowej (art. 18d ust. 3 ustawy o CIT) – jest prawidłowe,

·      wydatki na nabycie sprzętu komputerowego i akcesoriów komputerowych (m.in. komputery, monitory, laptopy, kable, drukarki, tonery), licencji/subskrypcji oraz infrastruktury w chmurze, niestanowiących środków trwałych jako nabycie sprzętu specjalistycznego w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT w części, w jakiej dotyczą działalności badawczo-rozwojowej w części dotyczącej:

-     wydatków na nabycie sprzętu komputerowego i akcesoriów komputerowych (m.in. komputery, monitory, laptopy, kable, drukarki, tonery), jest prawidłowe;

-     wydatków na licencję/subskrypcje oraz infrastruktury w chmurze, jest nieprawidłowe.

Ad. 3 i 5.

Zgodnie z art. 24d ust. 1 updop,

W myśl art. 24d ust. 2 updop:

Zgodnie z art. 24d ust. 3 updop:

Dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Sposób obliczenia wysokości kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zawarty jest w art. 24d ust. 4 updop. Zgodnie z treścią tego przepisu:

Stosownie do art. 24d ust. 5 updop:

W przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1 (art. 24d ust. 6 ww. ustawy).

Zgodnie z treścią art. 24d ust. 7 updop:

Z kolei według art. 24d ust. 8 updop:

Obowiązki podatników podlegających opodatkowaniu na podstawie art. 24d updop, zostały określone w art. 24e updop.

W myśl art. 24e ust. 1 updop:

Zgodnie z art. 24e ust. 2 updop:

Do kwalifikowanych praw własności intelektualnej, zgodnie z cytowanym powyżej art. 24d ust. 2 pkt 8 updop, zalicza się autorskie prawo majątkowe do programu komputerowego.

Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX, ustawa o CIT nie definiuje pojęcia „programu komputerowego” oraz brak w świetle polskiego prawa precyzyjnego określenia zakresu „autorskiego prawa do programu komputerowego”. Praktyka stosowania tego pojęcia na świecie potwierdza, że ze względu na dynamiczny rozwój nowych technologii, w których programy komputerowe zajmują kluczową pozycję, nie da się ustalić wyczerpującej i niezmiennej definicji tego pojęcia oraz uniknąć rozbieżności (wyrok irlandzkiego sądu II instancji z 1995 r. w sprawie News Datacom Ltd. versus Satellite Decoding Systems, (1995) FSR 201 oraz wyrok australijskiego sądu I instancji z 4 czerwca 1997 r. w sprawie Powerflex Services Pty Ltd v Data Access Corporation, (1997) FCA 490; 37 IPR 436). Należy zatem odwołać się w tym względzie do przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „Ustawa o prawie autorskim”).

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ww. ustawy:

Stosownie do art. 1 ust. 2 pkt 1 Ustawy o prawie autorskim:

Szczególne postanowienia dotyczące praw autorskich do programu komputerowego zawierają art. 74 ust. 1 i następne Ustawy o prawie autorskim.

Zgodnie z art. 74 ust. 1 i 2 tej ustawy:

Podstawą przyznania ochrony prawnej dla programu komputerowego jest fakt, że stanowi on przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej danego autora lub autorów), ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od przeznaczenia i sposobu wyrażania. O ocenie charakteru indywidualnej pracy twórczej nie decydują postanowienia umowy, ale rzeczywisty wkład pracy każdego z twórców programu komputerowego, co podlega każdorazowo odrębnej ocenie. Doktryna prawa autorskiego przyjmuje różne podejścia do definiowania pojęcia „autorskiego prawa do programu komputerowego”, które wskazują, że część chronioną prawem jest w szczególności kombinacja komend adresowanych do komputera w formie kodu źródłowego i kodu wynikowego. Pozaustawowa definicja pojęcia „autorskie prawo do programu komputerowego” w sposób uzasadniony nawiązuje zatem do terminologii informatycznej, dostosowywanej następnie do potrzeb dalszej analizy prawnej dobra niematerialnego jakim jest program komputerowy. Fundamentem informatycznego rozumienia programu komputerowego jest samo pojęcie „programu”, czyli zapisanego przy pomocy wybranego języka programowania algorytmu rozwiązania określonego zadania. Zatem, program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu.

Pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko. Program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs.

W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, że nie wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box.

W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww. Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 24d ust. 2 pkt 8 updop, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy prawa podkreślić należy, że kwalifikowane prawo własności intelektualnej to prawo własności spełniające łącznie trzy warunki:

1.  zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej;

2.  należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 24d ust. 2 updop;

3.  podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczypospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.

Odnosząc wskazane powyżej uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzam, że wytworzone przez Państwa w ramach działalności badawczo-rozwojowej programy komputerowe, będące przedmiotem wniosku, spełniają definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT.

Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 jest prawidłowe.

Odnosząc się do pytania nr 5 dot. ustalenia prawa Państwa Spółki do zastosowania preferencji IP Box informuję, że dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.

Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus.

Wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:

·       dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i

·       wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 24d ust. 4 ustawy o CIT.

Dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch podstawowych wartości:

·      dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz

·      wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.

Ponadto, w objaśnieniach podatkowych dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX a opublikowanych przez Ministerstwo Finansów na stronie internetowej, wskazano m.in., że obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP.

Podatnik, który będzie chciał skorzystać z preferencji będzie zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z praw IP powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Wśród dochodów objętych preferencyjnym opodatkowaniem IP Box ustawodawca wymienił m.in. dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi (art. 24d ust. 7 pkt 3 ustawy o CIT). Przepis ten dotyczy sytuacji, gdy podatnik wykorzystuje posiadane kwalifikowane prawo własności intelektualnej dla potrzeb wytwarzania produktów lub dla potrzeb świadczenia usług, które oferuje w swojej działalności gospodarczej. Produkt lub usługa oferowane przez podatnika są wynikiem posiadania przez niego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Kształt, cechy, właściwości produktów lub usług są efektem wykorzystania w praktyce gospodarczej podatnika wartości intelektualnych, które powstały w wyniku prowadzonych przez niego prac badawczo-rozwojowych i które podlegają ochronie prawnej jako „przypisane” do podatnika. Przykładem są sytuacje, gdy produkt jest wytwarzany w oparciu o posiadane przez podatnika patenty albo usługa jest świadczona z wykorzystaniem rozwiązań, które podlegają ochronie jako kwalifikowane prawa własności intelektualnej.

Wskazać należy, że dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej powinien być ustalany zgodnie z art. 24d ust. 7 pkt 3 updop, tj. jako dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi, a więc nie cały dochód ze sprzedaży produktów/usług tylko ta jego część, która dotyczy kwalifikowanego IP.

To oznacza, że kwalifikowanym dochodem z kwalifikowanych praw własności intelektualnej jest wyłącznie dochód z samego kwalifikowanego IP, który jest uwzględniony (zawarty) w cenie produktu, czy usługi, a nie cała wartość produktu/usługi zawarta w cenie sprzedaży.

Nadto, w sytuacji, w której podatnik uzyskuje dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, uwzględnionej w cenie sprzedaży produktu/usługi, to dochody te powinny być ustalane w oparciu o zasadę ceny rynkowej.

Z opisu sprawy wynika, że będą Państwo osiągać dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi (dokładnie w cenie usługi).

Wskazali Państwo również, że Pańska Spółka prowadzi odrębną ewidencję rachunkową, zgodnie z art. 24e ust. 1 ustawy o CIT, w sposób umożliwiający prawidłowe i terminowe ustalenie dochodów w celu złożenia stosownego zeznania podatkowego za dany rok podatkowy.

W tym miejscu należy podkreślić, że dochodem do opodatkowania 5% stawką podatku będzie wyłącznie dochód z samego kwalifikowanego IP, który jest uwzględniony (zawarty) w cenie produktu, czy usługi, a nie cała wartość produktu/usługi zawarta w cenie sprzedaży. W tym świetle, ulga IP Box powinna zostać zastosowana jedynie do tej części ceny sprzedaży produktów/usług, jaka dotyczy kwalifikowanego IP.

Zgadzam się z Państwem, że w związku z wytworzonymi kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej, które identyfikują Państwo jako autorskie programy komputerowe, w świetle przedstawionego opisu sprawy, mają Państwo prawo do zastosowania ulgi IP BOX.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 5 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

W zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 4 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (zapytania) w oparciu o przedstawiony opis. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa Spółkę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa Spółkę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.