0111-KDIB1-3.4010.437.2026.2.AN

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 lipca 2026 r., o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie, pismem z 12 sierpnia 2026 r. Data wpływu tego samego dnia. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

X S.A. (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”), jest spółką kapitałową z siedzibą na terenie Rzeczypospolitej Polskiej i podlega obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów w Polsce.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą polegającą na gromadzeniu, przechowywaniu i udostępnianiu informacji (…). W ramach tej działalności realizowane są m.in. projekty (…).

W związku z tym - mając na uwadze zmieniające się warunki prawne, biznesowe oraz technologiczne - Spółka przez cały czas wdraża nowe rozwiązania i usługi. Wymaga to od Spółki ciągłego dostosowywania się do nowych okoliczności, w szczególności w zakresie rozwiązań informatycznych.

Zgodnie z umową spółki, podstawowy przedmiot działalności Spółki to przetwarzanie danych, (…). Ponadto, zgodnie z umową spółki, przedmiotem działalności Spółki jest m.in. działalność (…).

Prace te są realizowane w szczególności w obszarze IT oraz controllingu. W obszarze IT obejmują one rozwój:

i. produktów (…),

ii. systemów (…),

iii. systemów wewnętrznych (…).

W obszarze controllingu obejmują natomiast rozwój narzędzi controllingowych (…).

Powyższa aktywność stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu przepisów ustawy o CIT (dalej: „działalność BR”). Wnioskodawca wskazuje, że w odniesieniu do części realizowanych projektów uzyskał już interpretację indywidualną (…), w której Organ potwierdził, że projekty dotyczące controllingu, (…) stanowią działalność badawczo-rozwojową, a związane z nimi koszty osobowe mogą stanowić koszty kwalifikowane ulgi B+R.

Wnioskodawca wskazuje zatem, że kwestia rozstrzygnięcia czy działalność przez niego prowadzona spełnia przesłanki działalności B+R, nie jest przedmiotem zapytania w ramach niniejszej interpretacji indywidualnej.

W związku z prowadzoną działalnością Wnioskodawca nabywa autorskie prawa majątkowe do rezultatów prac programistycznych od podmiotów zewnętrznych (dalej: „Kontrahenci”), które stanowią integralne elementy zaawansowanych systemów i rozwiązań informatycznych wykorzystywanych przez Spółkę do świadczenia usług opartych na rozwiązaniach IT na rzecz klientów oraz do obsługi jej własnych procesów wewnętrznych.

W szczególności, w ramach prac o charakterze twórczym Kontrahenci realizują na rzecz Wnioskodawcy prace mające na celu wytworzenie określonych rezultatów w postaci modułów, komponentów, bibliotek lub innych wyodrębnionych funkcjonalności oprogramowania, przeznaczonych do wykorzystania w systemach informatycznych Wnioskodawcy.

Komponenty te nie stanowią samodzielnych, niezależnych produktów przeznaczonych do odrębnej komercjalizacji, lecz są integrowane w ramach wewnętrznych procesów wytwórczych Spółki i wykorzystywane przez jej zespoły do tworzenia oraz rozwijania kompleksowych systemów i rozwiązań informatycznych.

Umowy z Kontrahentami przewidują, że zasadniczym celem współpracy jest wytworzenie takich rezultatów prac i przeniesienie na Wnioskodawcę autorskich praw majątkowych do tych rezultatów. Umowy zawierane z Kontrahentami przewidują przeniesienie na Wnioskodawcę autorskich praw majątkowych do wytworzonych rezultatów prac w możliwie najszerszym zakresie, w szczególności do modułów, komponentów, bibliotek lub innych funkcjonalności oprogramowania.

W zakresie prac o charakterze twórczym dokumentacja rozliczeń z Kontrahentami, faktury oraz załączniki do faktur lub inne dokumenty, pozwala na identyfikację konkretnych modułów, komponentów, bibliotek lub innych funkcjonalności objętych pracami programistycznymi oraz przypisanie do nich odpowiedniej części wynagrodzenia należnego danemu Kontrahentowi za wytworzenie tych rezultatów.

Rezultatem prac wykonywanych przez Kontrahentów nie są zatem pojedyncze „linijki kodu”, lecz możliwe do wyodrębnienia technicznie elementy oprogramowania, takie jak moduły, komponenty, biblioteki lub inne funkcjonalności (dalej łącznie: „Komponenty”), które mają określoną funkcję, mogą stanowić samodzielny przedmiot ochrony prawno-autorskiej oraz mogą być wielokrotnie wykorzystywane w działalności Wnioskodawcy.

Autorskie prawa majątkowe do Komponentów nabywanych przez Wnioskodawcę od Kontrahentów (dalej: „Prawa Autorskie”), wykorzystywane są w działalności gospodarczej Wnioskodawcy, w tym w realizowanych projektach o charakterze badawczo-rozwojowym.

Intencją Wnioskodawcy jest ujęcie Praw Autorskich do Komponentów w zakresie, w jakim spełniają przesłanki uznania ich za wartości niematerialne i prawne, w rozumieniu ustawy o CIT, w ewidencji wartości niematerialnych i prawnych (dalej: „WNiP”) oraz rozpoznanie odpisów amortyzacyjnych od tych WNiP dla celów podatkowych. Jednocześnie Wnioskodawca przewiduje, że w przypadku Praw Autorskich do Komponentów o wartości początkowej nieprzekraczającej 10 000 zł, ustalonej zgodnie z art. 16g ustawy o CIT, będzie mógł zastosować jednorazowe odpisy amortyzacyjne zgodnie z art. 16f ust. 3 ustawy o CIT.

Powyższa klasyfikacja podatkowa będzie dotyczyć wyłącznie tych praw autorskich, które:

a) mogą zostać zidentyfikowane w dokumentacji na podstawie posiadanych dokumentów księgowych,

b) stanowią odrębne moduły, komponenty, biblioteki lub inne funkcjonalności,

c) spełniają przesłanki uznania ich za WNiP, zostaną wprowadzone do ewidencji WNiP i będą amortyzowane według zasad przewidzianych w ustawie o CIT.

Wnioskodawca wskazuje zatem, że przedmiotem niniejszego wniosku są wyłącznie te Prawa Autorskie, które przenoszone na Spółkę zostaną jednoznacznie wyodrębnione w prowadzonej dokumentacji jako odrębne WNiP, a także w zakresie, w jakim będą wykorzystywane w działalności badawczo‑rozwojowej Wnioskodawcy.

Wnioskodawca prowadzi również dokumentację projektową obejmującą karty projektowe, opisy celów biznesowych i dodatkowe materiały, a także szczegółowe zapisy prac projektowych prowadzone w wykorzystywanych systemach i narzędziach współpracy. W połączeniu z dokumentacją dotyczącą nabywanych Praw Autorskich umożliwia to przypisanie konkretnych Praw Autorskich oraz odpowiadających im odpisów amortyzacyjnych do realizowanych projektów w ramach działalności badawczo-rozwojowej Wnioskodawcy.

Wnioskodawca nie jest centrum badawczo‑rozwojowym w rozumieniu ustawy o CIT, oraz nie korzysta ze zwolnień podatkowych z tytułu działalności prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej ani na podstawie decyzji o wsparciu.

Ponadto, w piśmie uzupełniającym wskazali Państwo, że:

-   odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa we wniosku, tj. praw autorskich do modułów, komponentów, bibliotek lub innych funkcjonalności oprogramowania (Komponentów), w tym jednorazowe odpisy amortyzacyjne dokonywane na podstawie art. 16f ust. 3 ustawy o CIT, od wprowadzonych do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych autorskich praw majątkowych do Komponentów, będą stanowiły dla niego koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

-   zgodnie z art. 18d ust. 5 ustawy o CIT koszty odpisów amortyzacyjnych od ww. wartości niematerialnych i prawnych: nie zostaną zwrócone Wnioskodawcy w jakiejkolwiek formie, w szczególności w formie dotacji, subwencji, dopłat, refundacji, zwrotu wydatków ani jakiegokolwiek innego dofinansowania oraz nie zostaną odliczone przez niego od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Pytanie

Czy odpisy amortyzacyjne od praw autorskich do modułów, komponentów, bibliotek lub innych funkcjonalności oprogramowania (Komponentów), nabywanych od Kontrahentów i wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, będą stanowiły koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 3 ustawy o CIT?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, odpisy amortyzacyjne od praw autorskich do modułów, komponentów, bibliotek lub innych funkcjonalności oprogramowania (Komponentów), nabywanych od Kontrahentów i wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, będą stanowiły koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 3 ustawy o CIT.

Uzasadnienie

1. Prawa Autorskie do Komponentów jako WNiP

Zgodnie z art. 16b ust. 1 ustawy o CIT, amortyzacji podlegają wartości niematerialne i prawne, z zastrzeżeniem art. 16c, które zasadniczo muszą być:

a) nabyte od innego podmiotu,

b) nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania m.in. autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,

c) o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok,

d) wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.

W opisanym zdarzeniu przyszłym Prawa Autorskie do Komponentów stanowią autorskie prawa majątkowe nabywane przez Wnioskodawcę od Kontrahentów. Przedmiotem przeniesienia są możliwe do wyodrębnienia elementy oprogramowania (Komponenty, do których przysługują Prawa Autorskie), które są przeznaczone do wykorzystania w działalności gospodarczej Wnioskodawcy (w tym do realizacji prac badawczo-rozwojowych np. w systemach informatycznych Wnioskodawcy). Ze względu na możliwość wielokrotnego wykorzystywania Komponentów (oraz sam model realizowania prac przez Wnioskodawcę) w działalności Wnioskodawcy, przewidywany okres ich używania co do zasady jest dłuższy niż rok. Komponenty są też niewątpliwie związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą – stanowią istotny element działalności Wnioskodawcy.

W konsekwencji, Wnioskodawca wprowadzi Prawa Autorskie do Komponentów do ewidencji WNiP oraz będzie dokonywał od nich odpisów amortyzacyjnych na zasadach określonych w ustawie o CIT. Na wartość początkową Komponentów jako WNiP będzie składała się cena ich nabycia od Kontrahentów, wynikająca z dokumentacji rozliczeniowej (w szczególności faktur i załączników do faktur), stanowiąca cenę nabycia poszczególnych praw autorskich w rozumieniu art. 16g ust. 1 pkt 1 Ustawy o CIT. Jednocześnie, w przypadku Praw Autorskich o wartości początkowej nieprzekraczającej 10 000 zł, ustalonej zgodnie z art. 16g ustawy o CIT, Wnioskodawca może korzystać z dokonywania jednorazowych odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16f ust. 3 ustawy o CIT.

2. Odpisy amortyzacyjne od WNiP wykorzystywanych w działalności BR jako koszty kwalifikowane ulgi B+R

Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych może odliczyć od podstawy opodatkowania koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność BR, zwane kosztami kwalifikowanymi.

Z kolei zgodnie z art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się również dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz WNiP wykorzystywanych w prowadzonej działalności BR, z uwzględnieniem ograniczeń wskazanych w tym przepisie.

Oznacza to, że dla uznania określonych odpisów amortyzacyjnych za koszty kwalifikowane ulgi BR konieczne jest łączne spełnienie co najmniej następujących przesłanek:

• podatnik prowadzi działalność BR,

• dany składnik stanowi WNiP (co zostało przedstawione w pkt 1 powyżej),

• WNiP są wykorzystywane w działalności BR, w zakresie odpowiadającym rzeczywistemu wykorzystaniu tych praw w tej działalności,

• odpisy amortyzacyjne od tych WNiP są zaliczane do kosztów uzyskania przychodów.

W ocenie Wnioskodawcy, w zakresie wskazanego zdarzenia przyszłego, wszystkie powyższe warunki należy uznać za spełnione.

Wnioskodawca prowadzi działalność obejmującą rozwój rozwiązań informatycznych oraz narzędzi wspierających działalność operacyjną i biznesową, realizowaną w szczególności w obszarze IT oraz controllingu. Prace te mają charakter planowy i systematyczny, a w odniesieniu do części przedsięwzięć potwierdzono już, że projekty dotyczące controllingu (…) stanowią działalność badawczo-rozwojową.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, kwestia rozstrzygnięcia czy działalność Wnioskodawcy spełnia przesłanki działalności BR, nie jest przedmiotem niniejszego wniosku.

Dla zastosowania art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, nie jest wystarczające samo istnienie WNiP. Konieczne jest również to, aby dane WNiP były wykorzystywane w działalności BR podatnika.

W niniejszej sprawie nabywane Komponenty są integrowane z systemami informatycznymi rozwijanymi przez Wnioskodawcę, w szczególności w ramach projektów stanowiących działalność badawczo‑rozwojową. Stanowią one elementy większych rozwiązań technologicznych rozwijanych przez Spółkę i są wykorzystywane przez jej zespoły w procesie tworzenia nowych lub ulepszonych funkcjonalności. Umowy zawierane z Kontrahentami przewidują przeniesienie na Wnioskodawcę autorskich praw majątkowych do rezultatów ich prac w postaci Komponentów. Należy podkreślić, że Komponenty te stanowią integralne elementy zaawansowanych systemów i rozwiązań informatycznych, wykorzystywanych przez Spółkę do świadczenia usług opartych na rozwiązaniach IT na rzecz klientów oraz do obsługi jej własnych procesów wewnętrznych. W praktyce, każdy z takich Komponentów jest częścią większej całości – buduje nowe funkcjonalności, rozszerza możliwości istniejących produktów lub jest podstawą do wdrażania innowacyjnych rozwiązań technologicznych. Ich tworzenie oraz implementacja odbywają się w ramach realizowanych przez Spółkę projektów badawczo-rozwojowych, ukierunkowanych na rozwój i doskonalenie narzędzi wspierających działalność operacyjną oraz biznesową. Dzięki temu, Komponenty nie tylko wzbogacają portfolio oferowanych produktów, lecz także umożliwiają Spółce szybkie reagowanie na zmieniające się potrzeby rynku oraz podnoszenie efektywności wewnętrznych procesów. Spółka wykorzystuje efekty prac realizowanych przez Kontrahentów w prowadzonych pracach badawczo-rozwojowych poprzez np. użycie fragmentów kodu źródłowego do wytworzenia nowego oprogramowania lub nowej funkcjonalności oprogramowania. W konsekwencji, mając na uwadze, że koszty ww. prac zostaną rozpoznane w wartości początkowej wartości niematerialnej i prawnej, wartość ta niewątpliwie będzie wykorzystywana w prowadzonej przez Spółkę działalności badawczo-rozwojowej.

Należy podkreślić, że WNiP powstałe w wyniku tych działań są bezpośrednio i funkcjonalnie związane z działalnością badawczo-rozwojową Spółki. Każdy z Komponentów, będący odrębnym WNiP, nie tylko zostaje wprowadzony do ewidencji, ale również jest aktywnie wykorzystywany w procesach B+R, zarówno na etapie prac rozwojowych, jak i podczas wdrażania nowych rozwiązań oraz testowania innowacyjnych technologii. Przykładem tego jest użycie fragmentów kodu lub całych modułów jako podstawy do budowy nowych aplikacji, integracji z istniejącymi systemami czy rozszerzania funkcjonalności produktów odpowiadających na aktualne wyzwania rynkowe i regulacyjne.

Skoro zatem Prawa Autorskie dotyczące Komponentów, są wykorzystywane w projektach stanowiących działalność BR realizowanych przez Wnioskodawcę, to należy stwierdzić, że pomiędzy tymi prawami a działalnością BR występuje bezpośredni i funkcjonalny związek.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, przedmiotem niniejszego wniosku są wyłącznie te Prawa Autorskie, które mogą zostać jednoznacznie zidentyfikowane w dokumentacji, stanowią odrębne Komponenty oprogramowania i są wykorzystywane w działalności BR.

Spółka zamierza ustalać wartość początkową Praw Autorskich objętych niniejszym wnioskiem w sposób opisany w zdarzeniu przyszłym – na wartość początkową będzie składała się należna Kontrahentom cena za wytworzenie konkretnych Komponentów i przeniesienia Praw Autorskich do nich (cena nabycia). Następnie Prawa Autorskie zostaną wprowadzone do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych, a odpisy amortyzacyjne będą dokonywane zgodnie z obowiązującą stawką podatkową.

Przy takim założeniu należy uznać, że skoro:

- określone Prawa Autorskie stanowią WNiP,

- odpisy amortyzacyjne od tych praw będą zaliczane do kosztów uzyskania przychodów,

- prawa te będą wykorzystywane w działalności BR,

to odpisy amortyzacyjne od takich praw mieszczą się w zakresie zastosowania art. 18d ust. 3 ustawy o CIT.

Wnioskodawca wskazuje, że dotychczasowa praktyka interpretacyjna organów podatkowych potwierdza stanowisko, zgodnie z którym poszczególne moduły, komponenty lub inne wyodrębnione elementy oprogramowania, nabywane przez podatnika od zewnętrznych wykonawców, mogą być traktowane jako odrębne wartości niematerialne i prawne, pomimo że w sensie funkcjonalnym stanowią część większego systemu.

Podejście to zostało zaakceptowane m.in. w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 21 sierpnia 2018 r., sygn. 0111‑KDIB1‑1.4010.244.2018.1.ŚS, z 7 lipca 2020 r., sygn. 0114‑KDIP2‑1.4010.193.2020.1.MR, oraz z 27 marca 2024 r., sygn. 0111‑KDIB1‑1.4010.761.2023.2.AND.

W interpretacji indywidualnej z:

a) 21 sierpnia 2018 r., sygn. 0111‑KDIB1‑1.4010.244.2018.1.ŚS, Dyrektor KIS uznał, że wydatki na nabycie praw autorskich do kodów źródłowych tworzących komponenty projektu powinny być amortyzowane jako odrębne wartości niematerialne i prawne, a nie jako jedna zbiorcza wartość w postaci całej platformy. W szczególności wskazano, że: „Spółka nabywa od innych podmiotów (…) prawa autorskie do efektów ich prac - prace te polegają na tworzeniu kodów źródłowych do poszczególnych komponentów platformy”, a „kody źródłowe tworzą elementy składowe (…) takie jak (…) moduły dla poszczególnych użytkowników itp., które wykorzystywane mogą być niezależnie od siebie”. Ponadto organ potwierdził, że „wartościami niematerialnymi i prawnymi będą poszczególne nabyte przez Spółkę prawa majątkowe (kody źródłowe), które winny zostać ujęte odrębnie w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych według wartości początkowej ustalonej na podstawie art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, tj. według ceny nabycia poszczególnych praw autorskich”;

b) 7 lipca 2020 r., sygn. 0114‑KDIP2‑1.4010.193.2020.1.MR, Organ potwierdził, że wydatki na nabycie autorskich praw majątkowych do kodów źródłowych stanowiących elementy oprogramowania mogą być rozpoznawane poprzez odpisy amortyzacyjne od odrębnych wartości niematerialnych i prawnych, wskazując, że: „wartościami niematerialnymi i prawnymi będą poszczególne nabyte przez Spółkę prawa majątkowe (kody źródłowe), które winny zostać ujęte odrębnie w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych według wartości początkowej ustalonej na podstawie art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, tj. według ceny nabycia poszczególnych praw autorskich i tylko od tych praw Spółka będzie mogła dokonywać odpisów amortyzacyjnych i zaliczać je w ciężar kosztów podatkowych”;

c) 27 marca 2024 r., sygn. 0111‑KDIB1‑1.4010.761.2023.2.AND, Organ uznał za prawidłowe podejście polegające na kwalifikowaniu nabywanych praw autorskich do kodów źródłowych jako wartości niematerialnych i prawnych, wskazując, że: „kody źródłowe będą stanowić wartości niematerialne i prawne (…) i będą podlegać amortyzacji”, a wydatki na ich nabycie „będą stanowiły koszty uzyskania przychodu jako odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości niematerialnej i prawnej”.

Natomiast, na możliwość zaliczania do kosztów kwalifikowanych ulgi B+R odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w działalności B+R wskazuje interpretacja indywidualna z 28 grudnia 2016 r., sygn. 2461‑IBPB‑1‑2.4510.865.2016.2.ANK, w której Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach potwierdził, że odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w działalności badawczo‑rozwojowej mogą stanowić koszty kwalifikowane, wskazując, że „za koszty kwalifikowane uznaje się także (…) odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo‑rozwojowej”, a także że „za koszty kwalifikowane mogą zostać uznane odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych i prawnych (…) w części jaka odpowiada ich wykorzystaniu (…) na potrzeby działalności B+R”.

Możliwość zaliczenia określonych odpisów amortyzacyjnych do kosztów kwalifikowanych wymaga również, aby podatnik był w stanie wykazać związek WNiP, od których te odpisy są dokonywane z działalnością BR oraz prawidłowo wyodrębnić koszty objęte ulgą.

Wnioskodawca prowadzi dokumentację projektową obejmującą karty projektowe, opisy celów biznesowych i dodatkowe materiały, a także szczegółowe zapisy prac projektowych prowadzone w wykorzystywanych systemach i narzędziach współpracy.

Ponadto, w odniesieniu do prac o charakterze twórczym, faktury oraz załączniki do faktur pozwalają na identyfikację konkretnych Komponentów oraz przypisanej do nich części ceny, a same prawa do fragmentów kodu źródłowego będą objęte szczegółową ewidencją.

W konsekwencji należy uznać, że Wnioskodawca będzie dysponować odpowiednimi narzędziami organizacyjnymi i dokumentacyjnymi pozwalającymi na identyfikację Praw Autorskich związanych z pracami twórczymi, ustalenie ich wartości, przypisanie ich do określonych projektów oraz wykazanie związku tych praw z działalnością BR.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, odpisy amortyzacyjne od Praw Autorskich do Komponentów nabywanych od Kontrahentów, ujmowanych przez Wnioskodawcę jako WNiP i wykorzystywanych w prowadzonej działalności BR, będą stanowiły koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 3 ustawy o CIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie zaznaczam, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku. Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy nie objęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „updop”, „ustawa o CIT”),

podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Rodzaje kosztów kwalifikowanych zostały wymienione przez ustawodawcę w art. 18d ust. 2-3 updop.

Zgodnie z art. 18d ust. 5 updop,

koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Natomiast zgodnie z treścią art. 18d ust. 6 updop,

podatnikowi, który w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia.

Z art. 18d ust. 7 updop wynika, że kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:

1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;

2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5;

3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.

Według brzmienia art. 18d ust. 8 updop,

odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1 .

Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b updop, zgodnie z którym,

podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki:

1. podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,

2. koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu updop,

3. koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2 - 3 updop,

4. ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu updop, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,

5. jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu,

6. w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b updop, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej,

7. podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,

8. kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w updop,

9. koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia, czy odpisy amortyzacyjne od praw autorskich do modułów, komponentów, bibliotek lub innych funkcjonalności oprogramowania (Komponentów), nabywanych od Kontrahentów i wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, będą stanowiły koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 3 ustawy o CIT.

Na podstawie art. 18d ust. 3 updop,

za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.

Stosownie do treści art. 15 ust. 6 updop,

kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.

W świetle art. 16b ust. 1 updop,

amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte od innego podmiotu, nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

1) (uchylony)

2) spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,

3) (uchylony)

4) autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,

5) licencje,

6) prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej,

7) wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Zgodnie zaś z art. 16f ust. 3 updop,

odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h-16m, gdy wartość początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania jest wyższa niż 10 000 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa niż 10 000 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16h-16m albo jednorazowo w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że co do zasady odpisy amortyzacyjne dokonane od wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej, mogą być objęte omawianą ulgą badawczo-rozwojową przy spełnieniu warunków wskazanych w art. 18d updop.

Zatem, istnieje możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 18d ust. 3 updop, w ramach limitów, odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych jeżeli są one rzeczywiście wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej.

Choć ustawodawca nie użył w treści art. 18d ust. 3 updop sformułowania „wyłącznie”, to jednoznacznie wskazał, że za ww. koszty kwalifikowane podatnicy mogą uznać dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli są one wykorzystywane w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

Wyjaśnić zatem należy, że powyższe sformułowanie oznacza, że odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych i prawnych, w całości, stanowią koszt kwalifikowany, w myśl ww. przepisu, jeżeli składniki te są rzeczywiście wykorzystywane jedynie do działalności badawczo-rozwojowej.

Natomiast w sytuacji, gdy ww. składniki będą częściowo wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej a częściowo do bieżącej działalności, to w takim przypadku koszty odpisów amortyzacyjnych będą stanowić koszty kwalifikowane, tylko w takiej części, w jakiej wartości niematerialne i prawne będą służyć prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

Odnosząc cytowane powyżej przepisy do przedstawionego we wniosku opisu wskazać należy, że aby odpisy amortyzacyjne mogły stanowić koszty kwalifikowane na podstawie art. 18d ust. 3 updop, konieczne jest ich wykorzystywanie w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że, podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest przetwarzanie danych, (…). Wskazali Państwo, że realizowana przez Państwa aktywność stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W związku z prowadzoną działalnością nabywają Państwo autorskie prawa majątkowe do rezultatów prac programistycznych od podmiotów zewnętrznych (…). Umowy zawierane z Kontrahentami przewidują przeniesienie na Wnioskodawcę autorskich praw majątkowych do wytworzonych rezultatów prac w możliwie najszerszym zakresie, w szczególności do modułów, komponentów, bibliotek lub innych funkcjonalności oprogramowania. Autorskie prawa majątkowe do Komponentów nabywanych przez Państwa od Kontrahentów (dalej: „Prawa Autorskie”), wykorzystywane są w działalności gospodarczej Wnioskodawcy, w tym w realizowanych projektach o charakterze badawczo-rozwojowym.

Ponadto, z wniosku wynika, że Prawa Autorskie przenoszone na Spółkę zostaną jednoznacznie wyodrębnione w prowadzonej dokumentacji jako odrębne WNiP, a także w zakresie, w jakim będą wykorzystywane w Państwa działalności badawczo‑rozwojowej.

Zatem, skoro Prawa Autorskie wykorzystywane są w realizowanych projektach o charakterze badawczo-rozwojowym, a także zostaną jednoznacznie wyodrębnione w prowadzonej dokumentacji jako odrębne WNiP w zakresie, w jakim będą wykorzystywane w Państwa działalności badawczo‑rozwojowej, to zgadzam się z Państwa stanowiskiem, zgodnie z którym, odpisy amortyzacyjne od praw autorskich do modułów, komponentów, bibliotek lub innych funkcjonalności oprogramowania (Komponentów), nabywanych od Kontrahentów i wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, będą stanowiły koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 3 ustawy o CIT.

Zatem, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Odnosząc się do powołanych interpretacji indywidualnych należy wskazać, że dotyczą one indywidualnych spraw podatników w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i wyłącznie w tych danych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.