0111-KDIB1-2.4010.286.2026.2.BD

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

1 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Uzupełnili go Państwo pismem z 13 lipca 2026 r. (wpływ 14 lipca 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

 

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca posiada siedzibę w Polsce i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej od całości swoich dochodów. Rokiem podatkowym Spółki jest rok kalendarzowy.

Spółka w ramach swojej działalności zajmuje się głównie (…). Przedmiotem przeważającej działalności Spółki zgodnie z KRS jest (…).

Jednym z głównych akcjonariuszy Spółki, posiadającym (…)% akcji w jej kapitale akcyjnym, jest A (dalej: „Akcjonariusz”, „Kontrahent”), francuska spółka należąca do międzynarodowej grupy z sektora (…) - (…). Od momentu powstania Spółki, Wnioskodawca oraz Kontrahent są podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3 Ustawy CIT.

W przeszłości, na mocy umowy z (…) 2021 r. (dalej: „Umowa”), Spółka oraz Akcjonariusz zawarli umowę pożyczki, która przewidywała m.in. obciążenie Wnioskodawcy należnościami odsetkowymi za okres od (…) 2021 r. do (…) 2022 r. W związku z powyższym, na mocy stosownej Umowy, Spółka dokonywała na rzecz Kontrahenta płatności, nieprzekraczających w 2022 roku kwoty (…) zł (dalej: „Wypłata Odsetek”), potencjalnie podlegających zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu od osób prawnych (dalej: „WHT”) zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 Ustawy CIT.

Wnioskodawca uznał, iż - jako płatnik - nie był zobowiązany do pobrania WHT w momencie Wypłaty Odsetek. Przeprowadził bowiem analizę prawną, dochował należytej staranności, zgromadził odpowiednie dokumenty (w tym m.in. oświadczenie o rzeczywistym właścicielu i inne niezbędne dane).

Spółka pozyskała dodatkowo certyfikat rezydencji od Podatnika - dokument został wystawiony następczo (po dokonaniu płatności), swoim okresem ważności jednak obejmuje datę, w której doszło do Wypłaty Odsetek oraz zawiera wszystkie niezbędne elementy formalne.

W związku z powyższym, Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy nieposiadanie certyfikatu rezydencji Kontrahenta w momencie dokonywania Wypłaty Odsetek i uzyskanie takiego certyfikatu - obejmującego swoim okresem ważności datę płatności i spełniającego wszystkie warunki formalne - na późniejszym etapie, wpływa na możliwość zaniechania poboru WHT przez Spółkę, przy założeniu, że pozostałe warunki zastosowania odpowiednich regulacji z Ustawy CIT/postanowień właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zostały spełnione.

W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo dane identyfikujące podmiot zagraniczny posiadający siedzibę na terytorium Francji.

Pytanie

Czy w świetle art. 26 ust. 1 Ustawy CIT, Wnioskodawca był uprawniony do zastosowania zwolnienia przewidzianego w tej ustawie albo skorzystania z postanowień właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania i - jako płatnik - zaniechania poboru WHT lub też zastosowania preferencyjnej stawki WHT w kontekście Wypłaty Odsetek na mocy Umowy, w sytuacji, w której w momencie wypłaty poszczególnych należności odsetkowych nie posiadał jeszcze certyfikatu rezydencji podatkowej Kontrahenta, lecz pozyskał taki certyfikat, obejmujący swoim okresem ważności datę Wypłaty Odsetek i spełniający warunki formalne, dopiero na później (przy jednoczesnym założeniu, że wszystkie pozostałe warunki zastosowania poszczególnych preferencji zostały spełnione)?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Spółki, Wnioskodawca był uprawniony do zastosowania zwolnienia przewidzianego w Ustawie CIT bądź do skorzystania z postanowień właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania i - jako płatnik - zaniechania poboru WHT lub też zastosowania preferencyjnej stawki w kontekście Wypłaty Odsetek na mocy Umowy, w sytuacji, kiedy certyfikat rezydencji Kontrahenta został pozyskany później, to jest, już po Wypłacie Odsetek, ponieważ certyfikat ten obejmuje swoim okresem ważności datę Wypłaty Odsetek i spełnia wszystkie warunki formalne (przy jednoczesnym odgórnym założeniu, że wszystkie pozostałe warunki zastosowania poszczególnych preferencji zostały spełnione).

Warunek udokumentowania miejsca siedziby podatnika za pomocą certyfikatu rezydencji nie przesądza bowiem o tym, że Wnioskodawca, jako płatnik, w dniu dokonania wypłaty jest zobowiązany posiadać aktualny certyfikat rezydencji. Udokumentowanie rezydencji podatkowej może nastąpić zarówno przed, jak i po dokonaniu płatności, jeśli taki certyfikat potwierdza rezydencję podatkową za okres, w którym została dokonana płatność.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z ogólną zasadą wymienioną w art. 21 ust. 1 pkt 1 Ustawy CIT, podatek dochodowy z tytułu przychodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników będących nierezydentami z uzyskiwanych przez nich odsetek ustala się zasadniczo w wysokości 20% tych przychodów. Co więcej:

   - wskazane przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, co wynika z art. 21 ust. 2 Ustawy CIT;

   - przychody o których mowa powyżej, po spełnieniu określonych warunków, mogą podlegać pod tzw. „zwolnienie odsetkowe”, co zostało uregulowane w art. 21 ust. 3 Ustawy CIT.

Jednocześnie, jak wskazuje się w ramach art. 26 ust. 1 Ustawy CIT, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwoty 2 000 000 zł na rzecz tego samego podatnika, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b i 2d, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności.

Przy ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter oraz skalę działalności prowadzonej przez płatnika.

Warto również mieć na uwadze, że w obrębie przepisów art. 26 ust. 1i-1n Ustawy CIT uregulowano również kwestie odnoszące się do okresu ważności certyfikatu rezydencji, zmiany miejsca siedziby podatnika, czy form dokumentacji.

W tym miejscu należy zaznaczyć, iż jedną z przesłanek do zastosowania tzw. zwolnienia odsetkowego zawartego w art. 21 ust. 3 Ustawy CIT jest to, iż uzyskującym przychody z tytułu należności odsetkowych musi być spółka podlegająca w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania, co w praktyce również jest potwierdzane m.in. certyfikatem rezydencji.

W perspektywie powyższych przepisów, istotny jest również fakt, że zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2025 r., poz. 111, dalej: „Ordynacja podatkowa”), płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Tym samym, w uproszczeniu, w celu zastosowania m.in. zwolnienia odsetkowego z Ustawy CIT lub preferencyjnej stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania dla należności odsetkowych, prawidłowa realizacja obowiązków przez płatnika wymaga od niego m.in. uzyskania od podatnika certyfikatu rezydencji aktualnego na moment dokonywania wypłat na rzecz podatnika.

Jednocześnie, stosownie do art. 4a pkt 12 Ustawy CIT, przez „certyfikat rezydencji” należy rozumieć zaświadczenie o miejscu siedziby podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca siedziby podatnika.

Jest to zatem określony dokument wydawany przez właściwą administrację podatkową, który potwierdza określony stan faktyczny, czyli miejsce rezydencji podatnika dla celów podatkowych (w przypadku podatników podatku dochodowego od osób prawnych jest to zazwyczaj miejsce siedziby).

W ramach takiego zaświadczenia, przedmiotowy organ potwierdza, że - na moment wydania tego dokumentu bądź na moment w nim określony - stan faktyczny wskazany w jego treści jest zgodny ze stanem rzeczywistym, wynikającym z ewidencji, rejestrów prowadzonych przez ten organ bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Można zatem założyć, że certyfikat rezydencji dotyczy wyłącznie zaistniałych stanów faktycznych.

W przepisach Ustawy CIT nie wskazuje się także na jedną, ujednoliconą formę takich certyfikatów. W praktyce, każde państwo stosuje własny wzór takiego zaświadczenia i ma własne wymogi formalne związane z jego wydaniem.

Ponadto, certyfikat rezydencji jest również dokumentem, w oparciu o który możliwe jest ustalenie, czy od danych należności, np. z tytułu odsetek od pożyczek o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 Ustawy CIT, dokonywanych na rzecz danego podmiotu, powinno dojść do pobrania WHT przez płatnika, a jeśli tak, jaka stawka podatku (tj. wynikająca z przepisów Ustawy CIT/postanowień stosownej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania) powinna zostać zastosowana.

Mając na uwadze zarówno treść art. 4a pkt 12 Ustawy CIT, jak i wcześniej przytoczone uregulowania wynikające z art. 26 Ustawy CIT, należy stwierdzić, że certyfikat rezydencji jest dokumentem:

- odnoszącym się do teraźniejszych lub przeszłych stanów faktycznych (zaistniałych),

- wystawionym przez właściwe dla podatnika organy administracji podatkowej,

- wskazującym dane identyfikujące podatnika, w tym jego nazwę i siedzibę, datę wystawienia oraz ewentualnie okres ważności dokumentu,

- zawierającym stwierdzenie, że podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w państwie jego siedziby.

Doprecyzowując powyższe, Wnioskodawca zaznaczył, że przepisy Ustawy CIT nie wymagają od płatnika, aby w dniu wypłaty należności podlegających potencjalnie opodatkowaniu WHT posiadał certyfikat rezydencji podatnika - certyfikat ma potwierdzać siedzibę podatnika na dzień wypłaty, niemniej może zostać pozyskany w okresie późniejszym. Co więcej, niekiedy nie ma możliwości uzyskania takiego dokumentu w dniu wypłaty tych należności lub jest to znacznie utrudnione. Natomiast jeżeli w pozyskanym później certyfikacie rezydencji wskazano okres jego ważności, dla płatnika istotne jest, czy w dacie wypłaty świadczenia okres ten nie upłynął (nie jest zatem istotna sama data wydania certyfikatu).

Z tego względu, warunek udokumentowania miejsca siedziby podatnika za pomocą certyfikatu rezydencji nie przesądza w żadnym miejscu o tym, że Wnioskodawca, jako płatnik, w dniu dokonania wypłaty jest zobowiązany posiadać aktualny certyfikat rezydencji. Płatnik może, w dniu dokonania wypłaty, zastosować odpowiednie rozwiązania z Ustawy CIT lub stawkę podatku wynikającą z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub zastosować zwolnienie zgodnie z taką umową, a następnie udokumentowanie rezydencji podatkowej może nastąpić zarówno przed, jak i po dokonaniu płatności. Oczywistym jest jednak, że w razie późniejszego uzyskania certyfikatu (po dokonaniu płatności potencjalnie podlegającej pod WHT), taki certyfikat powinien potwierdzać rezydencję podatkową za okres, w którym została dokonana płatność.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy zaznaczyć, że w ocenie Wnioskodawcy był on uprawniony do zastosowania zwolnienia przewidzianego w Ustawie CIT albo skorzystania z postanowień właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania i - jako płatnik - zaniechania poboru WHT lub też zastosowania preferencyjnej stawki w kontekście Wypłaty Odsetek na mocy Umowy. W niniejszej sprawie nie ma bowiem znaczenia fakt, że Spółka uzyskała stosowny certyfikat rezydencji Kontrahenta dopiero na dalszym etapie, już po Wypłacie Odsetek, ponieważ certyfikat ten, zgodnie z opisem zawartym w stanie faktycznym, obejmuje swoim okresem ważności datę Wypłaty Odsetek i spełnia wszystkie warunki formalne.

Jednocześnie, na potrzeby wniosku, Spółka zakłada, iż wszystkie pozostałe warunki co do zastosowania poszczególnych preferencji z Ustawy CIT lub właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zostały spełnione, gdyż przedmiotem pytania prawnego jest tylko kwestia związana z brakiem posiadania certyfikatu rezydencji Kontrahenta w momencie dokonywania płatności i uzyskanie go w późniejszym etapie - już po dokonaniu płatności.

Spółka zaznacza, że powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 19 listopada 2025 r., sygn. 0111- KDWB.4010.172.2025.1.AZE, gdzie podkreślono, że (…) udokumentowanie rezydencji podatkowej może nastąpić zarówno przed, jak i po dokonaniu płatności. Jednakże w razie uzyskania certyfikatu po dokonaniu płatności, taki certyfikat powinien potwierdzać rezydencję podatkową za okres, w którym została dokonana płatność. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie wymaga od płatnika posiadania certyfikatu rezydencji potwierdzającego siedzibę podatnika w momencie dokonywania wypłaty należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy o CIT. Zatem, stanowisko Państwa, zgodnie z którym Spółka może/będzie mogła zastosować postanowienia Umowy PL-US i zaniechać poboru Podatku u źródła bądź zastosować preferencyjną stawkę Podatku u źródła do płatności na rzecz Kontrahenta w sytuacji, gdy w momencie realizacji danej płatności nie posiada/nie będzie posiadać Certyfikatu rezydencji Kontrahenta, niemniej po dokonaniu płatności na rzecz Kontrahenta uzyska Certyfikat rezydencji Kontrahenta (obejmujący swoim okresem ważności datę płatności), jest prawidłowe.

Podobne rozstrzygnięcia zostały wydane w innych w analogicznych sprawach, w tym m.in. w:

- interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 3 kwietnia 2023 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.116.2023.2.JC,

- interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 28 marca 2023 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.52.2023.2.PC,

- interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 9 lutego 2023 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.22.2023.1.JC,

- interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 9 grudnia 2021 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.543.2021.2.BD,

- interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 19 czerwca 2021 r., sygn. 0112-KDIL3-1.4011.129.2019.1.AMN,

- interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 kwietnia 2021 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.11.2021.3.JC.

Z powyższych względów Wnioskodawca wniósł o potwierdzenie prawidłowości stanowiska przedstawionego we wniosku.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.):

Na mocy art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Weryfikacja zastosowania stawki podatku lub zwolnienia, wynikająca z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, jak już wcześniej wskazano, powinna się odbywać z należytą starannością. Obowiązek dochowania należytej staranności, o której mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o CIT spoczywa na płatniku, który dokonując wypłaty nie pobiera podatku u źródła na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, stosuje zwolnienie lub obniżoną stawkę.

Dokonując weryfikacji należytej staranności należy odnosić się do aspektów istotnych z punktu widzenia stosowania danej preferencji podatkowej. W szczególności dotyczy to:

 1. weryfikacji statusu kontrahenta jako podatnika (rzeczywistego właściciela) w stosunku do otrzymanej należności, w tym poprzez pryzmat prowadzenia rzeczywistej działalności gospodarczej przez ten podmiot;

 2. weryfikacji rezydencji podatkowej odbiorcy należności;

 3. weryfikacji otrzymanych dokumentów pod kątem ich zgodności ze stanem faktycznym (w tym na podstawie informacji dostępnych publicznie).

W myśl natomiast art. 4a pkt 12 ustawy o CIT:

Jak wynika z powołanych przepisów ustawy o CIT, certyfikat rezydencji jest dokumentem wydawanym przez właściwą administrację podatkową, potwierdzającym określony stan faktyczny - miejsce rezydencji podatnika dla celów podatkowych, którym w przypadku podatników podatku dochodowego od osób prawnych jest miejsce siedziby. Wydając takie zaświadczenie właściwy organ potwierdza, że - na moment wydania tego dokumentu bądź na moment w nim określony - stan faktyczny wskazany w jego treści jest zgodny ze stanem faktycznym, wynikającym z ewidencji, rejestrów prowadzonych przez ten organ bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Certyfikat może zatem dotyczyć wyłącznie zaistniałych, tj. teraźniejszych lub przeszłych stanów faktycznych, nigdy przyszłych okoliczności faktycznych.

Jednocześnie, certyfikat rezydencji stanowi dokument, w oparciu o który możliwe jest ustalenie, czy od należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, dokonywanych na rzecz danego podatnika, powinien zostać pobrany przez płatnika podatek, a jeśli tak, jaka stawka podatku (tj. wynikająca z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, czy postanowień stosownej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania) powinna zostać zastosowana.

Wskazać w tym miejscu należy, że to na płatniku spoczywa ciężar udowodnienia, iż prawidłowo zrealizował ciążące na nim obowiązki.

Uwzględniając treść powołanego art. 4a pkt 12 ustawy o CIT oraz uregulowania wynikające z art. 26 ustawy o CIT, certyfikat rezydencji to dokument:

- wystawiony przez właściwe dla podatnika organy administracji podatkowej,

- wskazujący dane identyfikujące podatnika, w tym jego nazwę i siedzibę, datę wystawienia oraz ewentualnie okres ważności dokumentu,

- zawierający stwierdzenie, że podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w państwie jego siedziby.

Należy podkreślić, że zgodnie z przytoczonym powyżej art. 26 ust. 1 zdanie drugie ustawy o CIT, dla zastosowania korzystniejszych dla podatnika stawek wynikających z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania nie jest wystarczający sam fakt posiadania przez niego rezydencji podatkowej w kraju, z którym Polskę łączy taka umowa, ale dodatkowo musi to zostać potwierdzone wydaniem specjalnego dokumentu, jakim jest certyfikat rezydencji. Certyfikatu rezydencji nie może zastąpić inny dowód (np. dokument potwierdzający prowadzenie przez określony podmiot działalności gospodarczej na terytorium danego kraju, a nawet informacja o nadaniu numeru identyfikacji podatkowej, czy też decyzja podatkowa). Zatem, warunkiem zastosowania stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobrania podatku zgodnie z taką umową jest udokumentowanie miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.

W tym miejscu wskazać należy, że na podstawie art. 26 ust. 1i ustawy o CIT:

Jednocześnie w myśl art. 26 ust. 1j ustawy o CIT:

Stosownie do art. 26 ust. 1k ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 26 ust. 1l ustawy o CIT:

W myśl art. 26 ust. 1n ustawy o CIT:

Warunek udokumentowania miejsca siedziby podatnika za pomocą certyfikatu rezydencji nie przesądza jednak o tym, że Wnioskodawca, jako płatnik, w dniu dokonania wypłaty jest zobowiązany posiadać aktualny certyfikat rezydencji. Płatnik może, w dniu dokonania wypłaty, zastosować stawkę podatku wynikającą z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub zastosować zwolnienie zgodnie z taką umową lub wynikające z ustawy. Udokumentowanie rezydencji podatkowej może nastąpić zarówno przed, jak i po dokonaniu płatności. Jednakże w razie uzyskania certyfikatu po dokonaniu płatności, taki certyfikat powinien potwierdzać rezydencję podatkową za okres, w którym została dokonana płatność. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie wymaga od płatnika posiadania certyfikatu rezydencji potwierdzającego siedzibę podatnika w momencie dokonywania wypłaty należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy o CIT.

Tym samym należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, zgodnie z którym Spółka była uprawniona do zastosowania zwolnienia przewidzianego w ustawie CIT bądź do skorzystania z postanowień właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania i zaniechania poboru WHT lub też zastosowania preferencyjnej stawki w sytuacji, gdy certyfikat rezydencji Kontrahenta został pozyskany później (po Wypłacie Odsetek), niemniej certyfikat ten obejmuje swoim okresem ważności datę Wypłaty Odsetek i spełnia wszystkie warunki formalne (przy założeniu, że wszystkie pozostałe warunki zastosowania preferencji zostały spełnione).

Zatem, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.