0111-KDIB1-1.4010.493.2026.2.MF

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia, o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 7 września 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego (ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku z 7 września 2026 r.)

A jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (CIT) posiadającym nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Wnioskodawca prowadzi księgi rachunkowe zgodnie z ustawą z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości. Podstawowym obszarem operacyjnym Spółki jest (…).

Działalność ta polega m.in. na (…). Zadania te oraz środki finansowe są powierzane Wnioskodawcy przez B na podstawie zawartych umów operacyjnych.

W ramach struktury tych instrumentów B występuje w roli Menadżera/Zarządzającego Funduszem/Powierzającego, natomiast A pełni funkcję Partnera Finansującego/Wykonawcy.

Zgodnie z wymaganiami dokumentacji przetargowej oraz zapisami umów operacyjnych, w produktach pożyczkowych B wymagany jest obowiązkowy wkład własny A. Wprowadzenie (…) służy współdzieleniu (…) pomiędzy B a Wnioskodawcą, (…).

W konsekwencji powyższego, ostateczne umowy pożyczek są zawierane bezpośrednio pomiędzy A (występującą jako Partner Finansujący/Pożyczkodawca) a ostatecznymi odbiorcami wsparcia (występującymi jako Ostateczny Odbiorca/Pożyczkobiorca). Beneficjentami pożyczek są podmioty prowadzące działalność gospodarczą, w tym osoby prawne, jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą. Umowy te generują w księgach rachunkowych Wnioskodawcy określone zapisy ewidencyjne (m.in. ujęcie należności z tytułu kapitału, rozliczenia odsetkowe, prowizje).

W związku z wejściem w życie przepisów wprowadzających tzw. JPK_CIT, w tym Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 sierpnia 2024 r. w sprawie dodatkowych danych, o które należy uzupełnić prowadzone księgi rachunkowe (...), po stronie A pojawiły się wątpliwości interpretacyjne dotyczące obowiązku identyfikacji stron tych umów pożyczkowych jako „kontrahentów podatnika”.

A podlega obligatoryjnemu obowiązkowi złożenia JPK CIT za rok podatkowy rozpoczynający się po dniu 31 grudnia 2025 r.

Wnioskodawca chce uzupełnić prowadzone księgi rachunkowe o numery identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotów, o których mowa we wniosku, za rok podatkowy rozpoczynający się po 31 grudnia 2025 r.

Umowy pożyczek są zawierane od roku 2017.

Za okres, za który będzie składany JPK CIT, czyli od 01 stycznia 2026 r. do 31 grudnia 2026 r. w księgach rachunkowych będą ujęte umowy pożyczek udzielonych przed 01 stycznia 2026 r. oraz umowy pożyczek udzielone po 01 stycznia 2026 r.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 7 września 2026 r.)

Czy w świetle przepisów Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 sierpnia 2024 r. w sprawie dodatkowych danych, o które należy uzupełnić prowadzone księgi rachunkowe podlegające przekazaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ostateczny odbiorca pożyczki (Pożyczkobiorca) oraz podmiot powierzający B (Zarządzający Funduszem/Powierzający), mieszczą się w definicji „kontrahenta podatnika”, a w konsekwencji – czy A ma obowiązek uzupełniać swoje księgi rachunkowe o numer identyfikacji podatkowej (NIP) tych podmiotów na potrzeby raportowania struktur JPK_CIT?

Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 7 września 2026 r.)

W ocenie A ostateczni odbiorcy pożyczek (Pożyczkobiorcy), dla których Wnioskodawca występuje jako Pożyczkodawca (Partner Finansujący) oraz B, występujący jako Menadżer (Zarządzający Funduszem/Powierzający) mieszczą się w pojęciu „kontrahenta podatnika” w rozumieniu przepisów Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 sierpnia 2024 r. W związku z tym Wnioskodawca ma obowiązek uzupełniać prowadzone księgi rachunkowe o numer identyfikacji podatkowej (NIP) tych podmiotów, o ile numer taki został im nadany.

Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 sierpnia 2024 r., danymi dodatkowymi, o które należy uzupełnić księgi, jest m.in. numer identyfikacji podatkowej kontrahenta podatnika, o ile został nadany. Przepisy podatkowe, w tym ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych oraz przedmiotowe rozporządzenie, nie zawierają autonomicznej, legalnej definicji pojęcia „kontrahent”.

W procesie wykładni prawa należy zatem odwołać się do reguł językowych (wykładnia językowa) oraz charakteru prawnego relacji łączących strony.

Według powszechnego słownikowego ujęcia języka polskiego, „kontrahentem” jest osoba lub firma związana umową z drugą osobą lub firmą, stanowiąca dla niej stronę w transakcji, układzie czy kontrakcie handlowym.

Umowa pożyczki, uregulowana w art. 720 i nast. ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny, jest umową dwustronnie zobowiązującą. Na jej podstawie pożyczkodawca zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy, a pożyczkobiorca zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy. Ponieważ A zawiera ostateczne umowy pożyczkowe bezpośrednio z podmiotami gospodarczymi (Ostatecznymi Odbiorcami), podmioty te bezsprzecznie stają się drugą stroną stosunku cywilnoprawnego (kontraktu).

B, występujący jako Menadżer (Zarządzający Funduszem/Powierzający), jest stroną umowy operacyjnej, w ramach której powierza zadania oraz środki finansowe Wnioskodawcy. Zatem B oraz Wnioskodawca są stronami stosunku cywilnoprawnego.

Wdrożenie przez Ministerstwo Finansów obowiązku raportowania JPK_CIT (struktury JPK_KR) ma na celu umożliwienie organom podatkowym automatycznej weryfikacji i transparentności przepływów gospodarczych, przychodów odsetkowych oraz kosztów finansowania dłużnego.

Operacje związane z udzielaniem pożyczek generują zdarzenia o charakterze podatkowym (np. przychody z tytułu odsetek po stronie A, koszty uzyskania przychodów po stronie pożyczkobiorców). Brak identyfikacji pożyczkobiorcy za pomocą numeru NIP w strukturach księgowych uniemożliwiłby organom skarbowym realizację celów, dla których rozporządzenie z dnia 16 sierpnia 2024 r. zostało powołane do życia.

Mając na uwadze, że pożyczkobiorców łączy z Wnioskodawcą bezpośredni stosunek umowny o charakterze gospodarczym, spełniają oni definicję „kontrahenta podatnika”. A stoi na stanowisku, że dla zapewnienia pełnej zgodności z nowymi obowiązkami ewidencyjnymi, w systemach finansowo-księgowych Spółki należy przypisywać numery NIP pożyczkobiorców.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),

Odrębnymi przepisami, do których odsyła przytoczony wyżej art. 9 ust. 1 ustawy o CIT, są przepisy ustawy o rachunkowości.

W myśl art. 9 ust. 1c ustawy o CIT,

Według art. 193a § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm., dalej: „Ordynacja podatkowa”),

Zgodnie z art. 9 ust. 5 ustawy o CIT,

Rozporządzenie Ministra Finansów z 16 sierpnia 2024 r. w sprawie dodatkowych danych, o które należy uzupełnić prowadzone księgi rachunkowe podlegające przekazaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1314 ze zm., dalej: „Rozporządzenie”), określa zakres danych oraz sposób ich wykazywania w księgach.

Zgodnie z § 1 Rozporządzenia,

Według § 2 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia,

Zauważyć należy, iż stosownie do dyspozycji ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (ustawy CIT) podatnik ma obowiązek przesyłać prowadzone księgi rachunkowe, zatem zawartość przekazywanego pliku JPK_KR_PD musi być zgodna z treścią prowadzonych ksiąg i je odzwierciedlać.

Z pkt 2.2. broszury informacyjnej dotyczącej struktury JPK_KR_PD, pt. „Księgi rachunkowe JPK_KR_PD” wynika, że jednolity plik kontrolny JPK_KR_PD składa się m.in. z węzła „Kontrahent”, w którym wykazywane są dane identyfikacyjne kontrahenta. W pkt 5.2. ww. broszury w opisie pola T_3 węzła „Kontrahent” wskazano, że w tym polu: „Wskazuje się kontrahentów, z którymi miały miejsce operacje gospodarcze w okresie, za który składany jest JPK_KR_PD.”

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w świetle przepisów Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 sierpnia 2024 r. w sprawie dodatkowych danych, o które należy uzupełnić prowadzone księgi rachunkowe podlegające przekazaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ostateczny odbiorca pożyczki (Pożyczkobiorca) oraz podmiot powierzający B (Zarządzający Funduszem/Powierzający ), mieszczą się w definicji „kontrahenta podatnika”, a w konsekwencji – czy A ma obowiązek uzupełniać swoje księgi rachunkowe o numer identyfikacji podatkowej (NIP) tych podmiotów na potrzeby raportowania struktur JPK_CIT.

Z opisu sprawy wynika, że Państwa działalność polega m.in. na (…).

B, występujący jako Menadżer (Zarządzający Funduszem/ Powierzający), jest stroną umowy operacyjnej, w ramach której powierza Państwu zadania oraz środki finansowe. Zatem B oraz Państwo są stronami stosunku cywilnoprawnego.

Ostateczne umowy pożyczek są zawierane bezpośrednio pomiędzy Państwem (występującą jako Partner Finansujący/Pożyczkodawca) a ostatecznymi odbiorcami wsparcia (występującymi jako Ostateczny Odbiorca/Pożyczkobiorca). Beneficjentami pożyczek są podmioty prowadzące działalność gospodarczą, w tym osoby prawne, jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą. Umowy te generują w Państwa księgach rachunkowych określone zapisy ewidencyjne (m.in. ujęcie należności z tytułu kapitału, rozliczenia odsetkowe, prowizje). Umowy pożyczek są zawierane od roku 2017.

Zgodnie z definicją słownikową, kontrahentem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, będąca jedną ze stron zawierających umowę (strona umowy, partner, kooperant, wspólnik).

Zgodzić się zatem należy z Państwem, iż ostateczny odbiorca pożyczki (Pożyczkobiorca) oraz podmiot powierzający B (Zarządzający Funduszem/Powierzający), mieszczą się w definicji „kontrahenta podatnika” – bowiem B oraz Państwo są stronami stosunku cywilnoprawnego, a ostateczne umowy pożyczek są zawierane bezpośrednio pomiędzy Państwem (Pożyczkodawcą) a ostatecznymi odbiorcami wsparcia (Pożyczkobiorcą).

Tym samym ww. pomioty są jedną ze stron zawieranych przez Państwa umów.

Odnosząc się zatem do ustalenia, czy mają Państwo obowiązek uzupełniać swoje księgi rachunkowe o numer identyfikacji podatkowej (NIP) tych podmiotów na potrzeby raportowania struktur JPK_CIT, wskazać należy, iż zgodnie z przepisami Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 sierpnia 2024 r. w sprawie dodatkowych danych, o które należy uzupełnić prowadzone księgi rachunkowe podlegające przekazaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1314 z późn. zm.) oraz Rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 6 września 2025 r. w sprawie dodatkowych danych, o które należy uzupełnić prowadzone księgi rachunkowe i ewidencję środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegające przekazaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1311), dodatkowymi danymi, o które należy uzupełnić księgi jest m.in. numer identyfikacji podatkowej kontrahenta podatnika, o ile został nadany.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, iż Państwa Spółka podlega obligatoryjnemu obowiązkowi złożenia JPK_CIT za rok podatkowy rozpoczynający się po dniu 31 grudnia 2025 r.

Za okres, za który będzie składany JPK_CIT, czyli od 1 stycznia 2026 r. do 31 grudnia 2026 r. w księgach rachunkowych będą ujęte umowy pożyczek udzielonych przed 1 stycznia 2026 r. oraz umowy pożyczek udzielone po 1 stycznia 2026 r.

Zatem skoro będą Państwo zobowiązani składać JPK_CIT po 31 grudniu 2025 r., a więc za rok rozpoczynający się od 1 stycznia 2026 r. do 31 grudnia 2026 r. to mają Państwo obowiązek uzupełniać swoje księgi rachunkowe o numer identyfikacji podatkowej (NIP) Państwa kontrahentów na potrzeby raportowania struktur JPK_CIT – jeśli z ww. kontrahentami miały miejsce operacje gospodarcze w okresie, za który składać będziecie Państwo JPK_KR_PD.

W strukturze JPK _KR_PD w węźle „Kontrahent” w polach T_1 – T_3 należy wskazać dane wszystkich kontrahentów, którym został nadany NIP, z którymi wystąpiły transakcje w raportowanym okresie. Dane te umożliwiają jednoznaczne ustalenie kontrahenta, w szczególności poprzez wskazanie kodu kraju oraz numeru identyfikacji podatkowej.

W węźle „Kontrahent” nie wskazuje się kontrahenta podatnika, któremu numer identyfikacji podatkowej nie został nadany.

W przypadku kontrahenta nieposiadającego numeru NIP pól T_1 – T_3 w węźle „Kontrahent” oraz pola D_3 w węźle „Dziennik” nie wypełnia się.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że ostateczni odbiorcy pożyczek (Pożyczkobiorcy), dla których Wnioskodawca występuje jako Pożyczkodawca (Partner Finansujący) oraz B, występujący jako Menadżer (Zarządzający Funduszem/Powierzający) mieszczą się w pojęciu „kontrahenta podatnika” w rozumieniu przepisów Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 sierpnia 2024 r. - w związku z tym w raportowanym okresie tj. od 1 stycznia 2026 r. do 31 grudnia 2026 r. mają Państwo obowiązek uzupełniać prowadzone księgi rachunkowe o numer identyfikacji podatkowej (NIP) tych podmiotów, o ile numer taki został im nadany.

Zatem Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa Spółkę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa Spółkę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.