0111-KDIB1-1.4010.362.2026.2.AND

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 3 sierpnia 2026 r. (wpływ 4 sierpnia 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

„A.” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością mającą siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „PDOP”), podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca jest również zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”).

Dla celów PDOP, Spółka ustala różnice kursowe na podstawie art. 15a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „Ustawa o PDOP”), tj. stosując tzw. metodę podatkową ustalania różnic kursowych.

Wnioskodawca jest członkiem międzynarodowej grupy B. (dalej: „Grupa”) będącej (…). Spółka jest podmiotem dystrybucyjnym produktów marek należących do Grupy na rynku lokalnym. Spółka zajmuje się importem i sprzedażą na terenie Polski produktów marki (…).

Jedynym wspólnikiem Spółki, posiadającym całość jej udziałów, jest C. GmbH z siedzibą w Niemczech (dalej: „C.”), będący rezydentem podatkowym w Niemczech. W ramach struktury Grupy, C. prowadzi w szczególności działalność holdingową oraz inwestycyjną i finansową dla pozostałych podmiotów z Grupy.

W ramach swojej działalności, Spółka dokonuje zakupów towarów od innych spółek z Grupy. Umowy sprzedaży towarów zawierane są w walutach obcych. W konsekwencji, również należności wynikające z powyższych umów wyrażane są w walutach obcych, a Wnioskodawca dokonuje zapłaty zobowiązań z tego tytułu odpowiednio w walutach obcych.

Wcześniej Spółka regulowała faktury wyrażone w walutach obcych (głównie w EUR lub USD) w tych walutach zakupionych od banku. Rozliczenie zakupu walut następowało poprzez obciążenie rachunku bankowego Spółki prowadzonego w PLN równowartością zakupionych walut (tzw. dzień waluty obciążenia rachunku bankowego Wnioskodawcy). W dniu waluty obciążenia następowało uznanie subkonta Wnioskodawcy, prowadzonego w walutach obcych. W tym samym dniu następowało obciążenie subkonta w walutach obcych w kwocie zakupionej waluty i przekazanie płatności z banku, od którego Spółka zakupiła waluty obce (bank A), do banku beneficjenta (bank B). Efektywnie, zobowiązania Spółki wyrażone w walutach obcych były zatem regulowane w tych walutach, a nie w PLN.

W celu ułatwienia i uproszczenia rozliczeń z kontrahentami zagranicznymi, Wnioskodawca 1 września 2024 r. przystąpił do systemu wielostronnych kompensat wzajemnych należności i zobowiązań – tzw. nettingu (dalej: „Netting” lub „System”). Podstawę funkcjonowania systemu Nettingu stanowi Netting Agreement (dalej: „Umowa”) zawarta pomiędzy Spółką jako uczestnikiem systemu a inną spółką z Grupy. Obecnie, oprócz Spółki, stroną Umowy jest C., która w ramach systemu Nettingu pełni funkcję podmiotu centralnego (dalej: „Centrala”).

Podmiot pełniący funkcję Centrali w ramach Systemu może w przyszłości ulec zmianie – taka zmiana jednak nie będzie miała wpływu na warunki i sposób działania Systemu. Wnioskodawca, jako uczestnik systemu Nettingu, zgłasza do Centrali, poprzez system informatyczny, wszystkie płatności w stosunku do innych uczestników Systemu. Zgłoszenie obejmuje łączną wartość wymagalnych płatności wraz z listą dokumentów składających się na daną kwotę w określonej walucie z danego miesiąca w stosunku do każdego uczestnika systemu. Centrala, zgodnie z postanowieniami Umowy, jest upoważniona do uregulowania zobowiązań Wnioskodawcy w stosunku do uczestników Systemu. Rozliczenie w dacie uzgodnienia należności w stosunku do uczestnika przez Centralę skutkuje wygaśnięciem zobowiązania Wnioskodawcy w stosunku do danego uczestnika.

Należności Wnioskodawcy w stosunku do uczestników Systemu są regulowane przez Centralę w walucie wymagalnej płatności, należnej danemu uczestnikowi Systemu od Spółki/waluty wskazanej na fakturze wystawionej przez uczestnika Systemu na rzecz Spółki.

Natomiast Wnioskodawca jest zobowiązany do zapłaty na rzecz Centrali łącznej kwoty wynikającej z rozliczenia przekazanego przez Centralę w polskich złotych. W tym kontekście należy wskazać, że w styczniu 2025 r. Spółka dołączyła do istniejącego w Grupie systemu kompleksowego zarządzania płynnością finansową (ang. Cash Management System; dalej: „Cash pooling”), uczestnikiem którego jest również Centrala. C. pełni ponadto funkcję Cash Pool Leadera. Saldo Spółki w systemie Cash pooling jest prowadzone w polskich złotych. Spółka rozpoczęła korzystanie z systemu Cash pooling z dniem 3 lutego 2025 r.

W związku z powyższym, aktualnie uregulowanie zobowiązań Spółki wobec Centrali z tytułu Nettingu odbywa się przy wykorzystaniu Cash poolingu. Zapłata na rzecz Centrali jest realizowana w formie transferów (zapisów) wewnętrznych, inicjowanych przez Centralę w ciężar salda Spółki w systemie Cash pooling. Kwota transferu jest ustalana w oparciu o łączną wartość płatności zgłoszonych przez Spółkę do rozliczenia w ramach Nettingu, po odjęciu ewentualnych płatności na rzecz Spółki zgłoszonych przez uczestników Systemu, przeliczoną na polskie złote według kursu wynikającego z transakcji walutowych dokonanych pomiędzy Centralą a bankiem uzgodnionego na dzień rozliczenia, z uwzględnieniem zapłaty za oraz wyniku z rozliczenia kontraktów typu forward opisanych poniżej.

Centrala po otrzymaniu od Spółki zgłoszenia, obejmującego wymagalne płatności na rzecz pozostałych uczestników Systemu za dany miesiąc, przystępuje do negocjacji z bankami kursów walut na określony dzień regulowania zobowiązań, wynikający z ustalonego harmonogramu Systemu. Centrala zawiera z bankami stosowne kontrakty wymiany walut na dzień regulowania zobowiązań, a następnie przesyła do Spółki informację o kwocie należnej Centrali tytułem regulowania zobowiązań zgłoszonych w danym miesiącu w ramach Systemu w walucie Spółki, tj. o należnej kwocie w PLN.

Z perspektywy funkcjonowania Systemu, istotne są zatem trzy etapy (daty):

 i)      Data powiadomienia (eng. Notification date) – dzień, w którym Spółka jako uczestnik Systemu, informuje Centralę o kwocie i odbiorcach płatności w danym miesiącu;

ii)       Data uzgodnienia (eng. Statement/Contract date) – dzień, w którym Centrala negocjuje z bankami kursy wymiany walut i wysyła do stron Systemu zestawienia dot. kwot płatności (w przypadku Spółki – wartość PLN do zapłaty);

iii)      Data rozliczenia (eng. Settlement date) – data transferu środków, zarówno do odbiorców płatności jak i Centrali.

Wartość pierwotnego kosztu Wnioskodawcy wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na PLN według średniego kuru NBP może odbiegać (być wyższa lub niższa) od wartości tego kosztu w dniu uregulowania zobowiązań (tj. w dacie uzgodnienia) przeliczonej według kursu waluty obowiązującego w dniu rozliczenia, tj. kursu, który będzie faktycznie zastosowany do uregulowania zobowiązania wobec Centrali w dniu rozliczenia.

Wnioskodawca wskazuje, że w odniesieniu do rozliczeń w ramach opisanego Systemu w związku z powstałymi różnicami kursowymi, na rzecz Wnioskodawcy zostały wydane pozytywne interpretacje indywidualne Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 maja 2023 r. (znak 0114-KDIP2-2.4010. 125.2023.1.AP) oraz z 18 września 2025 r. (znak: 0111-KDIB2-1.4010.323.2025.2.DD), w których organ podatkowy potwierdził stanowisko Wnioskodawcy, że w związku z uregulowaniem należności Spółki w stosunku do uczestników Systemu wyrażonych w walutach obcych przez Centralę w walucie płatności należnej danemu uczestnikowi Systemu od Spółki, po stronie Spółki będą powstać dodatnie lub ujemne różnice kursowe, w rozumieniu art. 15a ust. 2 oraz ust. 3 Ustawy o PDOP.

Jednocześnie, w kontekście uczestnictwa Spółki w Systemie, Centrala stosuje mechanizm odpowiadający kontraktom terminowym typu forward, które wcześniej Centrala zawierała z niezależnymi instytucjami finansowymi i ze Spółką. Kontrakt typu forward, zawierany obecnie między Centralą a Spółką, ma charakter wewnętrzny – nie dochodzi do zawierania kontraktów z podmiotami zewnętrznymi. Zamiast tego, Centrala samodzielnie określa warunki zabezpieczenia kursowego dla rozliczeń realizowanych w ramach Systemu oraz dokonuje odpowiednich kalkulacji kursów walutowych. Warunki tych rozliczeń są ustalane przez Centralę i odzwierciedlają przyjęty poziom zabezpieczenia kursowego dla przyszłych przepływów walutowych Spółki.

Kontrakt typu forward pełni funkcję instrumentu zabezpieczającego przed ryzykiem wahań kursów wymiany walut związanego z rozliczeniami dokonywanymi w ramach Nettingu.

Zgodnie z założeniami, kontrakty typu forward powinny zabezpieczać 50% miesięcznej ekspozycji walutowej danego uczestnika w ramach Systemu w danej walucie, w której regulowane są należności w ramach Systemu. Wartości przyszłej ekspozycji walutowej dla miesiąca zapadalności kontraktu/miesiąca, którego dotyczy zabezpieczenie w formie kontraktu, są ustalane w oparciu o miesięczne prognozy finansowe. Okres objęty kontraktami typu forward wynosi kilka miesięcy. Centrala co miesiąc zawiera kolejny kontrakt obejmujący kolejny miesiąc, tak aby każdorazowo kontrakty zawarte dla danej waluty na rzecz rozliczeń danego uczestnika Systemu pokrywały okres 6-miesięczny (rozumiany jako modelowy okres zabezpieczenia). W indywidulanych okolicznościach (tj. gdy specyfika/wielkość zobowiązań per dana waluta w danym okresie cechuje się dużą zmiennością i trudno jest wiarygodnie określić wartość płatności w 6-miesięcznym horyzoncie), możliwe są inne parametry zawierania kontraktów terminowych co do stopnia i długości zabezpieczenia. Jednocześnie, mając na uwadze, że faktyczna ekspozycja walutowa w danym miesiącu może różnić się od ekspozycji ustalonej w oparciu o plany finansowe sporządzone w momencie zawarcia danego kontraktu dla tego miesiąca, na 4 tygodnie przed terminem zapadalności kontraktu Centrala dokonuje weryfikacji stopnia pokrycia kontraktem zaktualizowanej wartości ekspozycji dla danej waluty kontraktu dla tego okresu. W sytuacji, gdy zawarty kontrakt pokrywa mniej niż 50% zaktualizowanej wartości ekspozycji walutowej, a różnica jest większa niż 150 tys. w danej walucie obcej (np. EUR), Centrala zawiera dodatkowy kontrakt terminowy na kwotę tej różnicy. Wnioskodawca wskazuje, że wskazane powyżej założenia, dotyczące wartości ekspozycji walutowej zabezpieczanej przez kontrakty walutowe czy długość okresu objętego kontraktami, mogą w przyszłości ulec zmianie. Przykładowo, może zostać podjęta decyzja o zabezpieczaniu ekspozycji kredytowej na poziomie 60% czy 40% w miejsce przyjętych obecnie 50%. Co istotne, niezależnie od potencjalnych zmian w zakresie ww. parametrów, idea i sens ekonomiczny zawierania kontraktów forward w związku z dokonywaniem rozliczeń w ramach Systemu pozostaną niezmienione – zabezpieczenie przed skutkami wahań kursowych w odniesieniu do przyszłych rozliczeń realizowanych za pośrednictwem Systemu.

Stosowanie mechanizmu zabezpieczenia kursowego pozwala Centrali zagwarantować stałość kursu dla danej waluty rozliczeniowej konkretnego uczestnika Systemu. Mechanizm ten, odpowiadający kontraktom terminowym typu forward jako instrument zabezpieczający, ma na celu maksymalizację efektywności ekonomicznej przyszłych rozliczeń realizowanych za pośrednictwem Systemu przez jego uczestników (w tym Spółkę). Jednocześnie, mechanizm ten nie ma charakteru spekulacyjnego i jest stosowany wyłącznie w celu ograniczenia ryzyka kursowego związanego z działalnością operacyjną uczestników Systemu. Co zwłaszcza, niezależnie od warunków i spekulacji kursowych w momencie zawarcia kontraktów, wartość pokrycia zobowiązań danego uczestnika kontraktem terminowym nie przekracza poziomu 50% przewidywanej eskpozycji walutowej. Centrala nie prowadzi również tzw. rolowania kontraktów, tzn. wykonania jednoczesnej transakcji sprzedaży i zakupu kontraktów o różnych datach zapadalności. Jak podkreślono powyżej, ww. parametry mogą w przyszłości ulec zmianie, niemniej cel biznesowy stosowanego mechanizmu w postaci zawierania kontraktów forward pozostanie niezmieniony.

W związku z przystąpieniem Spółki do Systemu, Centrala stosuje mechanizm odpowiadający kontraktom terminowym typu forward, na ww. zasadach dla waluty rozliczeniowej Spółki, tj. PLN i walut obcych, w których regulowane są zobowiązania Spółki w ramach Systemu (głównie EUR). Każdorazowo, kontrakty odpowiadające mechanizmem kontraktom typu forward są zawierane przez Centralę, tj. to Centrala jest stroną umów, na podstawie których są zawierane kontrakty typu forward, ale celem zabezpieczenia rozliczeń z kontrahentami w walutach obcych danego uczestnika Systemu, w tym Spółki.

Centrala samodzielnie dokonuje kalkulacji oraz przeliczeń kursów walutowych, które są następnie stosowane do rozliczeń w ramach Systemu. Rozliczenia dotyczące efektów kontraktów odbywają się wyłącznie pomiędzy Centralą a Spółką (bez udziału podmiotów zewnętrznych).

W ramach stosowanego modelu nie dochodzi do zawierania kontraktów z podmiotami zewnętrznymi ani do efektywnego nabycia waluty w ramach transakcji terminowych. Rozliczenia związane z przyszłymi przepływami walutowymi Spółki są realizowane przez Centralę w ramach Systemu, przy uwzględnieniu parametrów mechanizmu zabezpieczenia kursowego ustalanych pomiędzy Centralą a Spółką, odpowiadających kontraktom terminowym typu forward.

W konsekwencji, choć Spółka nie otrzymuje waluty w wyniku realizacji mechanizmów zabezpieczających, to efekty ekonomiczne tych rozliczeń – wynikające z zastosowania ustalonych kursów zabezpieczających – są przypisywane Spółce w ramach rozliczeń z Centralą. Mechanizm ten dotyczy wyłącznie rozliczeń Spółki, zabezpiecza jej ekspozycję walutową i jest bezpośrednio związany z jej działalnością operacyjną.

Jednocześnie, mając na uwadze zawierane kontrakty wewnętrzne oraz okoliczności, że transakcje zawierane przez Spółkę zabezpieczają ryzyko walutowe Spółki i dotyczą rozliczeń Spółki, koszty związane z realizacją kontraktów obciążają Spółkę, a przychody z nich wynikające stanowią przysporzenia Spółki i są rozliczane w ramach Nettingu.

W szczególności, w odniesieniu do rozliczeń dotyczących PLN oraz walut obcych, stosowany kurs zabezpieczający jest „zestawiany” z kursem zastosowanym przez Centralę do rozliczeń Spółki (wycena kontraktu do kursu nettingowego ustalonego w Dacie uzgodnienia kursów i sald wykazany na zestawieniu otrzymanym od Centrali). Zliczenie zabezpieczenia stanowi różnicę pomiędzy kursem zastosowanym w Nettingu i kursem gwarantowanym w ramach mechanizmu opierającego się na kontraktach forward. Różnica pomiędzy tymi wartościami stanowi efekt zastosowania mechanizmu zabezpieczenia kursowego. Powstałe w ten sposób różnice kursowe (dodatnie lub ujemne) są potrącane w ramach Systemu, obciążając odpowiednio Spółkę. Wynik ujemnych różnic zatem zwiększa wartość zobowiązania Spółki w PLN na rzecz Centrali tytułem regulowania płatności Spółki w ramach Systemu, a wynik dodatnich różnic odpowiednio zmniejsza kwotę ww. płatności. Z perspektywy rachunku wyników Spółki, realizowane kontrakty terminowe, w zależności od relacji kursu zastosowanego w Nettingu i kursu gwarantowanego w ramach kontraktu forward, prowadzą do powstania przychodów albo kosztów dla Spółki.

Wnioskodawca wskazuje, że w odniesieniu do rozliczeń pochodnych instrumentów finansowych realizowanych przez Centralę na rzecz rozliczeń Spółki realizowanych w ramach Systemu, na rzecz Wnioskodawcy zostały wydane pozytywne interpretacje indywidualne Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 15 kwietnia 2024 r. znak: 0111-KDIB1-3.4010.98.2024.1.MBD oraz z 18 września 2025 r. znak: 0111-KDIB2-1.4010.322.2025.2.DD,w ramach których organ podatkowy potwierdził stanowisko Wnioskodawcy, że w związku z rozliczeniami pochodnych instrumentów finansowych realizowanych przez Centralę na rzecz rozliczeń Spółki realizowanych w ramach Systemu, powstałe po stronie Wnioskodawcy, zysk bądź odpowiednio strata na realizacji kontraktu, tj. wynik na realizacji kontraktu, będą stanowić dla Spółki przychody podatkowe bądź odpowiednio koszty podatkowe z realizacji instrumentu finansowego, zaliczane do przychodów z innych źródeł niż zyski kapitałowe. Niemniej jednak, w związku ze zmianą stanu faktycznego polegającą na zmianie podmiotu działającego w roli Netting Center, jak i modyfikacji modelu zawierania kontraktów odpowiadających mechanizmem kontraktom typu forward, w tym zmiany podmiotu zawierającego przedmiotowe kontrakty, Spółka zdecydowała o wystąpieniu z kolejnym wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego.

Pytanie

Czy w związku z rozliczeniami z tytułu zabezpieczenia kursów walut realizowanymi w ramach Systemu pomiędzy Spółką a Centralą, powstałe po stronie Wnioskodawcy dochód bądź odpowiednio strata na realizacji rozliczeń, tj. realizowany wynik, stanowią dla Spółki przychody podatkowe bądź odpowiednio koszty podatkowe zaliczane do przychodów z innych źródeł niż zyski kapitałowe?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, w związku z rozliczeniami z tytułu zabezpieczenia kursów walut realizowanymi w ramach Systemu pomiędzy Spółką a Centralą, powstałe po stronie Wnioskodawcy dochód bądź odpowiednio strata na realizacji rozliczeń, tj. realizowany wynik, stanowią dla Spółki przychody podatkowe bądź odpowiednio koszty podatkowe zaliczane do przychodów z innych źródeł niż zyski kapitałowe.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o PDOP”), przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

W myśl art. 12 ust. 3 ustawy o PDOP, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Na gruncie ustawy o PDOP, przychodem podatnika jest zatem każda wartość wchodząca do majątku podatnika, mająca definitywny charakter oraz powiększająca jego aktywa.

Z kolei, stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP, za koszty uzyskania przychodów uznaje się koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać celowość wydatku, tj. istnienie związku przyczynowego pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Przepisy ustawy o PDOP dokonują rozdziału dochodów uzyskiwanych przez podatników na przychody z zysków kapitałowych i pozostałe przychody z działalności.

Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 1 ustawy o PDOP, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Stosownie natomiast do art. 7 ust. 2 ustawy o PDOP, dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Katalog przychodów należących do zysków kapitałowych określa art. 7b ustawy o PDOP. Ustawodawca enumeratywnie wymienił w nim przychody zaliczone do zysków kapitałowych, którymi zgodnie z ww. regulacją są m.in. przychody:

a)  z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z wyłączeniem przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów niezaliczanych do zysków kapitałowych oraz praw wytworzonych przez podatnika,

b)  z papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem pochodnych instrumentów finansowych służących zabezpieczeniu przychodów albo kosztów, niezaliczanych do zysków kapitałowych,

c)  z tytułu uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych lub instytucjach wspólnego inwestowania,

d)  z najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnych charakterze dotyczącej praw, o których mowa w lit. a-c,

e)  ze zbycia praw, o których mowa w lit. a-c,

f)   z wymiany waluty wirtualnej na środek płatniczy, towar, usługę lub prawo majątkowe inne niż waluta wirtualna lub z regulowania innych zobowiązań walutą wirtualną.

Należy podkreślić, że powyższy katalog jest katalogiem zamkniętym, zatem tylko przychody enumeratywnie określone w powyższym wyliczeniu stanowić będą przychody z zysków kapitałowych. Jednocześnie, ww. katalog wskazuje konkretne transakcje gospodarcze kreujące przychód podatkowy z zysków kapitałowych. Natomiast, wszelkie inne przychody niewymienione wprost w treści ww. regulacji nie będą zaliczane do tej kategorii przychodów, lecz do kategorii przychodów z innego źródła niż zyski kapitałowe, stanowiących pozostałe przychody z działalności gospodarczej (operacyjnej) podatnika.

Przewidziany ustawą katalog przysporzeń majątkowych, które stanowią przychód ze źródeł innych niż zyski kapitałowe jest natomiast katalogiem otwartym.

Odnosząc powyższe do przedstawionego stanu faktycznego, należy podkreślić, że na gruncie ww. regulacji art. 7b ust. 1 ustawy o PDOP, do kategorii przychodów z zysków kapitałowych zalicza się m.in. przychody z papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem pochodnych instrumentów finansowych służących zabezpieczeniu przychodów albo kosztów, niezaliczanych do zysków kapitałowych (art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. b ustawy o PDOP).

W świetle powyższego, co do zasady, przychody oraz odpowiednio koszty osiągane z tytułu transakcji z udziałem pochodnych instrumentów finansowych powinny być kwalifikowane do źródła zyski kapitałowe. Wyjątek dotyczy jednak pochodnych instrumentów finansowych służących zabezpieczeniu przychodów albo kosztów niezaliczanych do zysków kapitałowych, tj. instrumentów zabezpieczających przychody/koszty z pozostałej działalności podatnika, które powinny być zaliczane do przychodów z innych źródeł. Konsekwentnie, wynik realizowany na realizacji pochodnych instrumentów finansowych służących zabezpieczeniu rozliczeń związanych z działalnością operacyjną podatnika nie generuje zatem przychodów z zysków kapitałowych (w przypadku wystąpienia zysku) oraz odpowiednio kosztów uzyskania przychodów z zysków kapitałowych (w przypadku wystąpienia straty), z uwagi na wyłączenie przewidziane w art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. b ustawy o PDOP.

Powyższe oznacza zatem, że na gruncie ustawy o PDOP, przychody i koszty wynikające z realizacji (wynik na realizacji) pochodnego instrumentu finansowego powodują powstanie odpowiednio przychodu podatkowego (zysk) lub kosztu uzyskania przychodu (strata), rozliczanego w tym źródle przychodów, do którego zakwalifikowaniu podlegają przychody lub koszty zabezpieczone danym instrumentem pochodnym.

Konsekwentnie zatem w przypadku, gdy dany instrument finansowy służy zabezpieczaniu przychodów albo kosztów, które podlegają rozliczeniu w działalności gospodarczej (operacyjnej) podatnika, to należy uznać, że przychody i koszty wynikające z realizacji (wynik na realizacji) tego instrumentu również powinny zostać wykazane w tym źródle przychodów.

Natomiast w przypadku, gdy dany instrument finansowy służy zabezpieczaniu przychodów albo kosztów, które podlegają rozliczeniu w źródle przychodów z zysków kapitałowych, to należy uznać, że przychody i koszty wynikające z realizacji tego instrumentu również powinny zostać wykazane w tym źródle przychodów.

Innymi słowy, w przypadku, gdy dany instrument zabezpiecza przychody niezaliczane do zysków kapitałowych, koszty związane z nabyciem i realizacją tego instrumentu będą podlegały rozliczeniu w działalności gospodarczej (operacyjnej). W przeciwnym wypadku wynik realizacji instrumentu finansowego należy rozliczyć w zyskach kapitałowych.

Odnosząc powyższe rozważania do przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że w związku z zawarciem przez Centralę kontraktu terminowego typu forward (będącego kontraktem wewnętrznym) dla celów rozliczeń Wnioskodawcy, w efekcie różnicy powstałej pomiędzy kursem stosowanym w Systemie a gwarantowanym kursem forward, po stronie Wnioskodawcy powstawać będzie odpowiednio zysk bądź odpowiednio strata na realizacji kontraktu.

Jednocześnie, jak podkreślono na wstępie, kontrakty typu forward zawierane przez Centralę na cele rozliczeń Spółki wiążą się z transakcjami/przepływami wynikającymi z działalności operacyjnej Spółki i służą ich zabezpieczeniu. Zawierane kontrakty typu forward jako instrumenty zabezpieczające mają na celu maksymalizację efektywności ekonomicznej przyszłych rozliczeń związanych z działalnością operacyjną Spółki, realizowanych za pośrednictwem Systemu przez Spółkę. Co zwłaszcza, zawieranie kontraktów terminowych przez Centralę na cele Systemu nie ma natomiast charakteru spekulacyjnego.

Należy jednocześnie podkreślić, że w przedstawionym stanie faktycznym, Spółka jest bezpośrednio stroną w zawieranych kontraktach forward z Centralą, a tym samym jest jedynym korzystającym z kontraktów zabezpieczających walutę rozliczeniową Spółki, tj. PLN.

Co istotne, w związku z kontraktami typu forward stosowanymi przez Centralę w celu zabezpieczenia rozliczeń Spółki, nie dochodzi do zawierania kontraktów z podmiotami zewnętrznymi. Zamiast tego, Centrala samodzielnie określa warunki zabezpieczenia kursowego dla rozliczeń realizowanych w ramach Systemu oraz dokonuje odpowiednich kalkulacji kursów walutowych.

Mając na uwadze uregulowania Systemu oraz przyjęty model rozliczeń, Spółka jest w praktyce jedynym i wyłącznym beneficjentem mechanizmu zabezpieczenia kursowego stosowanego przez Centralę w odniesieniu do rozliczeń Spółki w ramach Systemu.

Tym samym, mimo że Spółka nie rozlicza samodzielnie kontraktów terminowych, to poprzez uczestnictwo w Systemie oraz zawarcie z Centralą kontraktów wewnętrznych dotyczących wymiany waluty korzysta z zabezpieczenia kursowego realizowanego przez Centralę znajdującego odzwierciedlenie w rozliczeniach dokonywanych przez Spółkę w ramach Systemu. Centrala stosuje mechanizm odpowiadający kontraktom terminowym typu forward, który pozostaje w bezpośrednim związku z działalnością gospodarczą Spółki i którego celem jest zabezpieczenie płynności prowadzonej przez Spółkę działalności. Ponadto, kontrakty służą zabezpieczeniu rozliczeń z tytułu transakcji zawieranych przez Spółkę na własny rachunek i ryzyko. Jedynym celem zawierania przedmiotowych kontraktów, dedykowanych rozliczeniom Spółki w ramach Systemu jest zabezpieczenie ekspozycji walutowej Wnioskodawcy, służące zapewnieniu płynności prowadzonej działalność i ograniczeniu ryzyka finansowego prowadzonej działalności gospodarczej. Środki pozyskane z rozliczenia transakcji forward służą do uregulowania zobowiązań wynikających z działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Wyniki na operacjach finansowych zatem bezpośrednio obciążają wyniki Wnioskodawcy, zwiększając odpowiednio koszty lub przychody.

Realizowane wyniki zabezpieczenia kursowego, które wynikają z różnic w stosowaniu kursów walut, są nierozłącznie powiązane z działalnością Wnioskodawcy i dokonywanymi w ramach tej działalności rozliczeniami. Co zwłaszcza, w przypadku zaprzestania działalności czy braku dokonywania rozliczeń w ramach Systemu, Spółka nie miałaby możliwości uzyskiwania wskazanych dochodów z realizacji kontraktu.

Kontrakty terminowe zawierane dla celów dokonywania rozliczeń w ramach Systemu są niewątpliwie związane z zabezpieczeniem osiąganych przez Spółkę przychodów z działalności operacyjnej. Analizowane kontrakty terminowe gwarantują bowiem, że koszty Spółki wyrażone w walutach obcych nie przekroczą zakładanego poziomu w PLN.

W świetle powyższego należy uznać, że różnica powstała pomiędzy kursem stosowanym w Systemie a gwarantowanym kursem forward będzie efektywna podatkowo i na gruncie podatku dochodowego zysk bądź odpowiednio strata na realizacji kontraktu, tj. wynik na realizacji kontraktu, stanowi dla Spółki przychody podatkowe bądź odpowiednio koszty podatkowe z realizacji instrumentu finansowego.

Jednocześnie, zdaniem Wnioskodawcy, przychody i koszty (wynik) z tytułu realizacji pochodnych instrumentów finansowych, które w związku z działaniem Systemu służą zabezpieczeniu rozliczeń związanych z działalnością operacyjną Spółki, należy rozliczyć odpowiednio w tym źródle przychodów z pozostałej działalności, do którego zakwalifikowaniu podlegają przychody lub koszty, które będą zabezpieczone przedmiotowym instrumentem finansowym.

Wnioskodawca wskazuje, że jak podkreślono na wstępie, mechanizm zabezpieczenia kursowego stosowany przez Centralę na cele rozliczeń Spółki wiąże się z transakcjami/przepływami wynikającymi z działalność operacyjnej Spółki i służą ich zabezpieczeniu. W każdym przypadku, zastosowanie tego mechanizmu wiąże się z dokonywanymi w ramach Systemu rozliczeniami z tytułu transakcji/przepływów wynikających z działalności operacyjnej Spółki i służy ich zabezpieczeniu. W żadnym przypadku instrument nie jest zawierany w celu osiągnięcia zysku z realizacji danego instrumentu.

Jednocześnie, mając na uwadze przytoczone regulacje, zdaniem Wnioskodawcy, przychody i koszty (wynik) z tytułu realizacji pochodnych instrumentów finansowych, które zabezpieczają przychody lub koszty Wnioskodawcy, należy rozliczyć odpowiednio w tym źródle przychodów, do którego zakwalifikowaniu podlegają przychody lub koszty zabezpieczone danym instrumentem pochodnym. Tym samym, w przypadku, gdy dany pochodny instrument finansowy służy zabezpieczeniu przychodów lub kosztów rozliczanych w źródle przychodów z pozostałej działalności gospodarczej (operacyjnej), przychody i koszty (wynik) z tytułu realizacji tego instrumentu powinien być rozpoznany w całości w tym źródle przychodów. Podobnie w odniesieniu do pochodnych instrumentów finansowych służących zabezpieczeniu przychodów lub kosztów podlegających rozliczeniu w źródle przychodów z zysków kapitałowych, całość przychodów i kosztów (wynik) z tytułu realizacji tych instrumentów powinien zostać rozpoznany w całości w zyskach kapitałowych.

W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, przychody i koszty związane z pochodnymi instrumentami finansowymi opisanymi w stanie faktycznym, służącymi zabezpieczeniu rozliczeń Spółki z tytułu działalności operacyjnej przed ryzykiem walutowym będą przychodami i kosztami z tzw. pozostałej działalności gospodarczej (operacyjnej), a nie z zysków kapitałowych.

W tym miejscu zwrócić należy uwagę, że przepisy ustawy o PDOP nie przewidują żadnego innego szczególnego przepisu, który regulowałby kwestie związane ze sposobem ustalania dochodów (przychodu) z realizacji kontraktów typu forward zabezpieczających rozliczenia z tytułu działalności operacyjnej. W rezultacie, do ustalenia przychodów i kosztów w tym zakresie zastosowanie znajdują ogólne przepisy dotyczące ustalania dochodów (przychodów) i kosztów podatkowych powołane powyżej.

Mając na uwadze powyższe, skutki na gruncie PDOP powstania zysku lub straty na realizacji kontraktów terminowych przedstawionych w opisie stanu faktycznego, powinny być zasadniczo kwalifikowane i rozpatrywane na gruncie ogólnych przepisów dotyczących ustalania przychodów i kosztów podatkowych, w ramach kalkulacji dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów niż zyski kapitałowe.

Mając powyższe na względzie, w ocenie Wnioskodawcy, w związku z rozliczeniami z tytułu zabezpieczenia kursów walut realizowanymi w ramach Systemu pomiędzy Spółką a Centralą, powstałe po stronie Wnioskodawcy dochód bądź odpowiednio strata na realizacji rozliczeń, tj. realizowany wynik stanowią dla Spółki przychody podatkowe bądź odpowiednio koszty podatkowe zaliczane do przychodów z innych źródeł niż zyski kapitałowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym: