0115-KDWT.4011.382.2026.3.AK
Zastosowanie zaniechania poboru podatku od kwot umorzonej wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego na spłatę kredytu mieszkaniowego i dowolny cel (wydatki remontowe).
Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:
· nieprawidłowe – w zakresie możliwości skorzystania z zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonej wierzytelności z tytułu kredytu, w części w jakiej został on przeznaczony na zakup łóżka,
· prawidłowe – w pozostałym zakresie.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
1 września 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan pismami z 6 października 2026 r. oraz z 2 i 4 listopada 2026 r. (daty wpływu). Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
(...) 2011 r. zawarł Pan z X, którego następcą prawnym jest Y (dalej Bank) umowę Nr (...) o kredyt mieszkaniowy hipoteczny przeznaczony na zakup lub zamianę nieruchomości na rynku wtórnym (dalej Umowa). Kredyt został udzielony w kwocie 299 990,00 zł na okres do 5 października 2041 r. Kredyt został zaciągnięty na: spłatę kredytu mieszkaniowego udzielonego przez Bank Z (199 990,00 zł) i dowolny cel (100 000,00 zł).
Kredyt jest waloryzowany do waluty CHF. Kredyt został uruchomiony w PLN w kwocie 299 989,99 zł i przeliczony według kursu kupna CHF obowiązującego w Banku w dniu wypłaty środków na CHF.
Ze środków z kredytu zrealizowano cel opisany powyżej.
Kredyt mieszkaniowy w Banku Z i kredyt z Y dotyczą tej samej nieruchomości mieszkalnej. Kwota 100 000 zł została przeznaczona przez Pana na remont nieruchomości i pokrycie kosztów zakupu materiałów budowlanych, wyposażenia nieruchomości oraz wynagrodzenia wykonawców remontu (projektanta, kamieniarza, glazurnika czy stolarza). Posiada Pan wszelkie dokumenty i faktury potwierdzające zakup materiałów i usług wykonanych przez osoby uczestniczące w remoncie nieruchomości.
Zakwestionował Pan do banku umowę kredytu poprzez złożenie reklamacji, wskazując, że zawiera ona niedozwolone klauzule umowne (abuzywne), które w świetle obowiązującego prawa czynią umowę nieważną oraz w związku z tym nie wiążą kredytobiorcy ze skutkiem wstecznym. Dążeniem Pana, wobec naruszenia przez bank przepisów prawa, jest odzyskanie nienależnie uiszczonych przez Pana jako kredytobiorcę kwot przewyższających kwotę wypłaconego kapitału kredytu.
Pana wątpliwości dotyczą skutków podatkowych ewentualnego umorzenia części zobowiązania wynikającego z planowanej ugody z bankiem. Wniósł Pan do Sądu Okręgowego w (...) pozew z (...) 2025 r. o ustalenie nieistnienia stosunku prawnego wynikającego z Umowy kredytu oraz o zasądzenie na rzecz Kredytobiorcy od Banku odsetek ustawowych za opóźnienie liczonych od kwoty 136 275,77 PLN i 20 861,32 CHF od 8 stycznia 2025 r. do dnia zapłaty. W pozwie wskazywał Pan na nieważność bezwzględną Umowy oraz niedozwolony charakter postanowień (art. 385 (1) § 1 k.c.), których usunięcie z Umowy skutkowało upadkiem (nieważnością) Umowy. Przedmiotem żądania pozwu w zakresie żądania zapłaty są odsetki ustawowe za opóźnienie od całej kwoty uiszczonej na rzecz Banku w związku z wykonywaniem Umowy, albowiem Bank mimo wezwania do zapłaty nie zwrócił jej Panu, a w sprawie nie powstała nadpłata ponad kwotę udostępnionego kapitału. Sąd Okręgowy w (...) rozpoznaje sprawę pod. sygn. akt (...).
W trakcie postępowania sądowego Bank wystąpił do Pana z propozycją zawarcia ugody, która zakończyłaby spór dotyczący kwestionowanej Umowy. Bank przedstawił następujące warunki ugody:
1) kredyt pozostający do spłaty zostanie przez Bank przewalutowany na PLN oraz
2) Kredytobiorca będzie zobowiązany do zapłaty na rzecz Banku kwoty około 58 934,15 zł tytułem spłaty brakującego kapitału kredytu.
Na dzień 7 sierpnia 2026 r. kwota aktualnego zadłużenia wynosi 52 949,62 CHF, tj. 243 594,73 PLN po kursie NBP dla CHF (Tabela nr 152/A/NBP/2026 z dnia 2026-08-07).
W konsekwencji zawarcia ewentualnej ugody, Bank przewalutowałby pozostałe saldo zadłużenia i umorzył je do kwoty 58 934,15 zł. Wartość umorzenia to ok. 184 660,58 PLN.
Obecnie rozważane jest zawarcie ugody z bankiem dotyczącej rozliczenia wzajemnych zobowiązań wynikających z umowy kredytowej. Na dzień złożenia wniosku ugoda nie została jeszcze zawarta. Kwota umarzanego salda zadłużenia ulec może zmianie zgodnie z kursem waluty i datą przeliczenia zadłużenia widniejącego w systemach banku.
Uzupełnienie wniosku
W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że:
1. Ugoda zostanie podpisana do końca 2026 r. oraz dotyczy kredytu zaciągniętego w X. (obecnie Y.).
2. Kredyt (w Banku X):
– został zaciągnięty i przeznaczony na spłatę kredytu mieszkaniowego udzielonego przez Bank Z (199 990,00 zł) i dowolny cel (100 000,00 zł). Cel dowolny został przeznaczony na remont nieruchomości i pokrycie kosztów zakupu materiałów budowlanych, wyposażenia nieruchomości oraz wynagrodzenia wykonawców remontu;
– jest kredytem refinansowanym. Środki z tego kredytu przekazane zostały na spłatę kredytu w Z i dowolny cel;
– został przeznaczony wyłącznie na spłatę kredytu mieszkaniowego udzielonego przez Bank Z (199 990,00 zł) i dowolny cel (100 000,00 zł).
– został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości.
3. Kredyt w Z:
– w całości został przeznaczony na zakup nieruchomości mieszkalnej;
– był zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości;
– celem inwestycji mieszkaniowej było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego.
4. Nieruchomość mieszkalna jest celem mieszkaniowym wymienionym w art. 21 ust. 25 ustawy o PIT.
5. Jest Pan właścicielem nieruchomości mieszkalnej, nieruchomość służyła i służy zaspokojeniu Pana potrzeb mieszkaniowych.
6. Nie korzystał Pan z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
7. Na kwotę wierzytelności, którą bank zamierza umorzyć w ramach ugody mogą składać się raty kapitałowe i odsetkowe, jednak dokładne rozdzielenie kwotowe i rodzajowe np. na odsetki skapitalizowane czy niespłacone pozna Pan dopiero po uzupełnieniu ugody o te dane przez Bank bezpośrednio przed podpisaniem ugody.
8. Wydatki na wyposażenie nieruchomości, które zostały sfinansowane kredytem zaciągniętym w X.:
a) usługi stolarskie - 83 800 PLN:
– wyposażenie kuchni w meble kuchenne oraz wykończenie kuchni
– wyposażenie pralni w meble (zabudowa na wymiar)
– wyposażenie pokoju dziecka w meble (zabudowa na wymiar)
– wyposażenie salonu w meble (zabudowa na wymiar)
– wyposażenie łazienki w meble (zabudowa na wymiar)
– wyposażenie sypialni w meble (zabudowa na wymiar)
– drzwi wewnątrzlokalowe x5
b) parkiet drewniany - 24 758, 41 PLN
c) blaty kuchenne z (...) - 9 000 PLN
d) wyposażenie łazienki - 17 115, 43 PLN:
– lustra do zabudowy
– wanna
– panel prysznicowy
– umywalka x2
– sedes podwieszany x2
– bidet podwieszany
– armatura
e) umowa projektowa - 5 000 PLN
f) łóżko do sypialni - 800 PLN
Pytania
1. Czy kwota umorzona przez Bank kwota w ramach ewentualnej ugody będzie stanowiła przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i powinna być uwzględniona w rozliczeniach podatkowych?
2. Czy w przypadku uznania, iż kwota umorzona w ramach ugody stanowi Pana przychód, spełnia warunki uzasadniające zastosowanie wobec niego zaniechania poboru podatku PIT zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe?
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem w zakresie pytania pierwszego, co do umorzonej kwoty kredytu spełnione są warunki uzasadniające zaniechanie poboru podatku.
Kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, tj. spłata kredytu mieszkaniowego w Banku Z oraz remont nieruchomości i pokrycie kosztów zakupu materiałów budowlanych, wyposażenia nieruchomości, a także wynagrodzenia wykonawców remontu (określone przez Bank w umowie kredytu jako "dowolny cel").
W przypadku zawarcia ugody z bankiem do przychodu powstałego w związku z umorzeniem wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu refinansowego, w części w jakiej został on przeznaczony na spłatę kredytu hipotecznego oraz na remont zakupionej nieruchomości znajdzie zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie podlegają opodatkowaniu i nie są uwzględniane w rozliczeniach podatkowych. Zgodnie z § 1 powołanego rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 102) zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
1. umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy:
a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
Powyższy przepis wskazuje, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego lub otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
Analiza całości rozporządzenia Ministra Finansów pozwala stwierdzić, że zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:
– kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
– kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
– kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
– kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu na cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
Przenosząc powyższe na opisaną sytuację należy wskazać, że:
1. Kredyt został zaciągnięty w celu spłaty kredytu mieszkaniowego w Banku Z oraz na remont nieruchomości i pokrycie kosztów zakupu materiałów budowlanych, wyposażenia nieruchomości, a także wynagrodzenia wykonawców remontu (określone przez Bank w umowie kredytu jako "dowolny cel” ), co Pana zdaniem mieści się w pojęciu "kredytu mieszkaniowego”. Kredyt mieszkaniowy w Z i kredyt w Y dotyczą jednej nieruchomości mieszkalnej.
2. Kredyt udzielony został przez Bank w 2011 r.
3. Zabezpieczeniem kredytu jest hipoteka umowna ustanowiona na nieruchomości sfinansowanej z kredytu.
4. Nie podpisał Pan innej ugody w sprawie kredytu waloryzowanego do waluty obcej.
Wobec powyższego, Pana zdaniem, w przypadku zawarcia ugody z Bankiem, nie byłby Pan zobowiązany do odprowadzenia podatku od kwoty całości umorzonego salda zadłużenia, gdyż spełnia warunki do zaniechania poboru zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z 11 marca 2022 r.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
Zgodnie z jego treścią:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.
Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Ustawodawca przyjął zasadę, że przychodami są:
1) pieniądze i wartości pieniężne, które:
· zostały otrzymane przez podatnika – czyli takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
· zostały postawione do dyspozycji podatnika – czyli takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
2) wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń – czyli takie przysporzenia majątkowe, które mają postać:
· świadczeń w naturze (otrzymane rzeczy lub prawa);
· nieodpłatnych świadczeń innych niż świadczenia w naturze (np. otrzymane usługi).
Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny. Z uwagi na wyróżnienie przez ustawodawcę przychodów o charakterze niepieniężnym, uznaje się, że przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy jest nie tylko uzyskanie przez podatnika nowych aktywów, ale także zmniejszenie jego pasywów.
Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji pojęcia „nieodpłatnego świadczenia”. Dokonując zatem wykładni gramatycznej, za „nieodpłatne świadczenie” uznać należy świadczenia „niewymagające opłaty, takie, za które się nie płaci, bezpłatne”. Zatem należy przyjąć, że nieodpłatnym świadczeniem jest takie zdarzenie, którego skutkiem (następstwem) jest nieodpłatne przysporzenie majątku jednej osobie kosztem majątku innej osoby, innego podmiotu. Nieodpłatne świadczenie w znaczeniu prawa podatkowego obejmuje nie tylko świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego (działanie lub zaniechanie na rzecz innej strony), ale w jego zakres wchodzą także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne oraz gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne przysporzenie majątku mające konkretny wymiar finansowy.
Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłami przychodów są inne źródła.
Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde świadczenie mające realną wartość finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności z tytułu zaciągniętego przez Pana kredytu hipotecznego wyjaśnić należy, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej ustawy:
Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Stosownie natomiast do treści art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):
Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać.
Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.
Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy Kodeks cywilny:
Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje.
Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Prawodawca przewidział przy tym szczególne rozwiązanie dla określonych sytuacji umorzeń kredytów mieszkaniowych. Umożliwił zaniechanie poboru podatku od dochodów z tytułu takich umorzeń – na zasadach, które określa rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1672).
Zgodnie z § 1 tego rozporządzenia:
1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy:
a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2025 r. poz. 163, z późn. zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
1) jednego gospodarstwa domowego albo
2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2024 r. poz. 1837 oraz z 2025 r. poz. 769 i 1064).
6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
Natomiast w § 3 pkt 1 ww. rozporządzenia wskazano, że:
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:
1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
Art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:
a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
Prawo do zaniechania poboru podatku jest wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających to prawo należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów.
Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
Z przytoczonych przepisów wynika, że zaniechanie poboru podatku znajduje zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. a ww. rozporządzenia). Istotne jest, żeby osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia).
Zatem, zaniechanie poboru podatku od umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów znajduje zastosowanie, jeżeli są spełnione łącznie następujące przesłanki:
1) kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
2) kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
3) kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
4) kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie;
5) kwota wierzytelności obejmuje kwotę kredytu mieszkaniowego (kapitału), odsetki, w tym odsetki skapitalizowane i prowizje, opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
Poza warunkami uznania kredytu za kredyt mieszkaniowy dotyczący jednej inwestycji mieszkaniowej, dla zaniechania poboru podatku istotne jest również, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na inne wydatki, zaniechanie obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego wyłącznie w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
Z opisu sprawy wynika, że (...) 2011 r. zawarł Pan z X., którego następcą prawnym jest Y umowę o kredyt mieszkaniowy hipoteczny. Kredyt został zaciągnięty i przeznaczony na spłatę kredytu mieszkaniowego udzielonego przez Bank Z (199 990,00 zł) i dowolny cel (100 000,00 zł).
Kredyt w Banku Z w całości został przeznaczony na zakup nieruchomości mieszkalnej, będącej celem mieszkaniowym wymienionym w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Określona w umowie kwota przeznaczona na cel dowolny została faktycznie przeznaczona na remont nieruchomości i pokrycie kosztów zakupu materiałów budowlanych, wyposażenia nieruchomości oraz wynagrodzenia dla wykonawców remontu. Kredyt został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości.
Zakwestionował Pan do banku umowę kredytu poprzez złożenie reklamacji, wskazując, że zawiera ona niedozwolone klauzule umowne (abuzywne), które w świetle obowiązującego prawa czynią umowę nieważną oraz w związku z tym nie wiążą kredytobiorcy ze skutkiem wstecznym. Wniósł Pan do sądu okręgowego pozew o ustalenie nieistnienia stosunku prawnego wynikającego z umowy kredytu oraz zasądzenie na Pana rzecz od banku odsetek ustawowych za opóźnienie liczonych od 8 stycznia 2025 r. do dnia zapłaty. W trakcie postępowania sądowego bank wystąpił do Pana z propozycją zawarcia ugody. Bank przedstawił Panu następujące warunki ugody:
1) kredyt pozostający do spłaty zostanie przez bank przewalutowany na PLN, oraz
2) kredytobiorca będzie zobowiązany do zapłaty na rzecz banku kwoty około 58 934,15 zł tytułem spłaty brakującego kapitału kredytu.
W konsekwencji zawarcia ewentualnej ugody bank przewalutowałby pozostałe saldo zadłużenia i umorzył je do kwoty 58 934,15. Wartość umorzenia to ok. 184 660, 58 zł. Na kwotę wierzytelności, którą bank zamierza umorzyć w ramach ugody mogą składać się raty kapitałowe i odsetkowe.
Odnosząc się do powyższego wskazuję, że przepisy omawianego rozporządzenia przewidują zaniechanie poboru podatku także w przypadku kredytu refinansowego, w sytuacji, gdy został on zaciągnięty na spłatę kredytu mieszkaniowego na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (§ 1 ust. 4 ww. rozporządzenia).
Jak wyjaśnił Pan w uzupełnieniu wniosku, kredyt w Banku X został zaciągnięty i przeznaczony na spłatę kredytu mieszkaniowego udzielonego przez Bank Z. i dowolny cel.
Ponadto, z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że:
– kredyt w Z w całości został przeznaczony na zakup nieruchomości mieszkalnej,
– był zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości,
– celem inwestycji było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego a nieruchomość służyła i służy zaspokojeniu Pana potrzeb mieszkaniowych.
– nie korzystał Pan z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej
– ugoda ma zostać zawarta do końca 2026 r.
Stwierdzić zatem należy, że przychód z tytułu umorzenia kredytu w Banku X w części, w jakiej kredyt ten został zaciągnięty na spłatę kredytu mieszkaniowego przeznaczonego na zakup nieruchomości mieszkalnej, może korzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych.
Pana stanowisko w tej części uznałem więc za prawidłowe.
Odnosząc się do umorzenia przez bank kwoty wierzytelności kredytowej, która odpowiada wydatkom poniesionym na „dowolny cel” należy ponownie wskazać, że zaniechanie poboru podatku ma zastosowanie wyłącznie do kwot umorzonej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, zaciągniętego na wydatki wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednym z wydatków jest remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „remont”. W celu jego wyjaśnienia należy odnieść się do znaczenia funkcjonującego w języku powszechnym. I tak, „remont” to „doprowadzenie jakiegoś budynku lub urządzenia do stanu używalności; naprawa, odnawianie (czegoś)”. Synonimami tego pojęcia są m.in. „naprawa, przebudowa, odrestaurowanie, modernizacja”.
Pojęcie remontu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 8 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418) jako:
wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.
Niemniej jednak, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odwołuje się do tego przepisu. Tym samym, definicja „remontu” funkcjonująca na gruncie Prawa budowlanego nie może być wprost przenoszona na grunt omawianej ustawy podatkowej. Może być natomiast uwzględniona jako jeden z elementów służących ustaleniu znaczenia pojęcia „remontu” dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych.
Za „remont”, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc uznać prace dotyczące tego budynku (lokalu mieszkalnego) jako nieruchomości i jego części składowych (tj. wszystkiego, co nie może być odłączone od budynku (lokalu) bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego), służące utrzymaniu budynku (lokalu) we właściwym stanie, doprowadzeniu go do pożądanej zdolności użytkowej, modernizacji jego elementów składowych.
Zatem przychód z tytułu umorzenia kredytu, w części, w jakiej został on zaciągnięty na remont nieruchomości, pokrycie kosztów zakupu materiałów budowlanych oraz wynagrodzenia wykonawców remontu, może korzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego.
W tej kwestii Pana stanowisko również jest prawidłowe.
Z treści wniosku wynika ponadto, że kredyt w X został przeznaczony również na wyposażenie nieruchomości. Doprecyzowując opis sprawy, wymienił Pan wydatki sfinansowane tym kredytem:
a) usługi stolarskie: wyposażenie kuchni w meble kuchenne oraz wykończenie kuchni, wyposażenie pralni w meble (zabudowa na wymiar), wyposażenie pokoju dziecka w meble (zabudowa na wymiar), wyposażenie salonu w meble (zabudowa na wymiar), wyposażenie łazienki w meble (zabudowa na wymiar), wyposażenie sypialni w meble (zabudowa na wymiar), drzwi wewnątrzlokalowe x5
b) parkiet drewniany
c) blaty kuchenne z (...)
d) wyposażenie łazienki: lustra do zabudowy, wanna, panel prysznicowy, umywalka x2, sedes podwieszany x2, bidet podwieszany, armatura
e) umowa projektowa
f) łóżko do sypialni
Zauważyć należy, że 13 października 2021 r. Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej wydał interpretację ogólną Nr DD2.8202.4.2020, która została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z 14 października 2021 r., poz. 145, w sprawie stosowania zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z kwalifikacją niektórych wydatków poniesionych na remont i wykończenie nieruchomości jako wydatków stanowiących realizację celu mieszkaniowego.
Powyższa interpretacja dotyczy kwalifikacji na gruncie przepisów ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatków poniesionych na zakup i montaż:
a) kuchenki gazowej, kuchenki elektrycznej lub gazowo-elektrycznej, płyty indukcyjnej, płyty ceramicznej, piekarnika, zmywarki, pralki, lodówki – w zabudowie lub wolnostojących,
b) szafki stanowiącej element mocowania umywalki będącej kompletem z tą umywalką,
c) oświetlenia sufitowego i ściennego wewnętrznego, w tym taśm LED i oczek halogenowych, z wyłączeniem lamp wolnostojących,
d) okapów kuchennych – wyciągów i pochłaniaczy, w tym okapu podszafkowego,
e) mebli, które charakteryzuje trwały związek z obiektem budowlanym lub jego częścią (lokalem), wykonanych na indywidualne zlecenie, tj. szafy wnękowe, pawlacze, zabudowa garderoby,
f) mebli w zabudowie kuchennej
– jako wydatków realizujących cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy PIT.
W interpretacji tej wskazano, że podstawową funkcją zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest rozwój określonej dziedziny życia gospodarczego i społecznego. Dlatego też, badając przesłanki wypełnienia „własnego celu mieszkaniowego”, należy mieć na uwadze wsparcie państwa w zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych obywateli. Przepisy art. 21 ust. 25 powołanej ustawy mają charakter nieostry, elastyczny, właśnie z uwagi na konieczność dostosowania regulacji podatkowych do dynamicznych zmian zachodzących na rynku obrotu nieruchomościami, w tym do zmian technologii stosowanych w budownictwie oraz pewnych współcześnie przyjętych standardów wykończeniowych. Wydatki będące podstawą do skorzystania z ulgi mieszkaniowej muszą zatem uwzględniać społeczny cel przedmiotowego zwolnienia, a tym samym nie mogą być kwalifikowane w oderwaniu od realiów społecznych.
Co istotne, z uwagi na nieostry charakter pojęcia „własnych celów mieszkaniowych” należy uznać, że sam „cel mieszkaniowy” w danym budynku (lokalu) realizowany jest pośrednio dzięki możliwości zabezpieczenia i realizacji w nim podstawowych potrzeb życiowych człowieka.
Zatem wymienione przez Pana wydatki, które poniósł Pan na:
– usługi stolarskie, tj. wyposażenie kuchni w meble kuchenne oraz wykończenie kuchni, zabudowa na wymiar: w pralni, pokoju dziecka, salonie, łazience i sypialni oraz drzwi wewnątrzlokalowe;
– parkiet drewniany;
– blaty kuchenne z (...);
– wyposażenie łazienki tj. lustra do zabudowy, wannę, panel prysznicowy, umywalki, sedesy podwieszane, bidet podwieszany oraz armaturę;
– umowę projektową
mogą zostać zaliczone do wydatków na cele mieszkaniowe.
Mając na uwadze powyższe, do umorzonej wierzytelności kredytowej w części, w jakiej kredyt został zaciągnięty na cel dowolny i przeznaczony na powyższe wydatki będzie miało zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego. Od tej części umorzonej wierzytelności nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych i do wykazywania jej w składanym zeznaniu.
Pana stanowisko w ww. zakresie jest zatem prawidłowe.
Natomiast wydatki, które poniósł Pan na zakup łóżka do sypialni nie mieszczą się w katalogu wydatków rozumianych jako cele mieszkaniowe zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 powołanej ustawy. Wobec tego, do przychodu z tytułu umorzenia przez bank wierzytelności wynikającej z kredytu, w części w jakiej kredyt został przeznaczony na zakup łóżka do sypialni, omawiane zaniechanie poboru podatku nie znajdzie zastosowania.
Zatem, przychód z tytułu umorzenia tej części wierzytelności będzie podlegał wykazaniu w zeznaniu rocznym i opodatkowaniu wg. skali podatkowej jako przychód z innych źródeł.
Dlatego w tym zakresie Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów