0115-KDWT.4011.363.2026.1.JŁ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Zwraca się Pani z prośbą o wydanie interpretacji indywidualnej w sprawie uznania Pani za osobę samotnie wychowującą dzieci.

Od czerwca 2026 r. nie mieszka Pani z byłym mężem, mimo iż w dniu (...) 2025 r. zapadł wyrok rozwodowy o sygnaturze akt (...). Od ponad 3 lat podczas trwania rozwodu zgodnie z orzeczeniem sądu dzieci pozostają w całości pod Pani opieką i mieszkają pod adresem wskazanym we wniosku. Mieszka Pani samotnie z 3 dzieci: A.D. urodzoną (...) 2006 r. w tym roku zdawała maturę, gdyż ukończyła z wynikiem pozytywnym technikum (...), B.D. urodzoną (...) 2007 r. uczęszczającą do 5 klasy technikum mundurowego (...) oraz C.D. urodzony (...) 2017 r., który uczęszcza do klasy 3 szkoły podstawowej (...). Nie pozostaje Pani obecnie w żadnym związku małżeńskim ani partnerskim.

Wyrok rozwodowy nie odbiera władzy rodzicielskiej ojcu, jednak ustala, że miejsce zamieszkania dzieci jest z Panią. Z racji, iż ojciec dzieci nie wnioskował o uregulowany kontakt z dziećmi, dzieci pozostają pod Pani całkowitą opieką. Ojciec sporadycznie widuje się z synem. Cały obowiązek wychowawczy spoczywa na Pani. Obejmuje to obowiązki szkolne, dodatkowe zajęcia, koszty leczenia psychiatrycznego córki B., która ma stwierdzoną depresję spowodowaną brakiem obecności ojca w jej życiu.

Wszystkie opłaty szkolne, wyżywieniowe w szkole, paczki świąteczne, opłaty za wycieczki, szkolne ubezpieczenie i składki, wizyty u dentysty, dodatkową naukę poza szkołą, lekcje przygotowujące do matury dla A., organizację wspólnych wyjazdów, kolonii i obozów dla C. pokrywa Pani osobiście, bez wsparcia męża. Ojciec od dwóch lat nie łoży w żaden sposób na A. argumentując, iż ukończyła 18 lat. Ojciec dzieci płaci zasądzone alimenty na dwoje dzieci B. i C. Z racji, iż nie ma uregulowanych kontaktów nie zabiera dzieci na wakacje ani nie opłaca im kolonii w tym czasie. Ojciec dzieci nie angażuje się w opiekę nad synem, nie uczestniczy w wywiadówkach trójki dzieci, wszystkie te obowiązki w całości spoczywają na Pani. Pobiera Pani obecnie 800+ na C.

Jest Pani zatrudniona na pełen etat i nie prowadzi Pani działalności gospodarczej. Posiada Pani dochody z tytułu umowy o pracę oraz najmu nieruchomości. Mieszka Pani w Polsce i nie posiada Pani innych dzieci i nie jest Pani opiekunem prawnym żadnych innych dzieci. Ponadto dodaje Pani, iż w stosunku do Pani ani dzieci w okresie, którego dotyczy zapytanie nie miały/mają zastosowania przepisy:

a)  art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym)

b)  ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem najmu prywatnego c) ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. O podatku tonażowym albo ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Pytanie

Czy za rok 2026 jak i następne lata może rozliczyć się Pani za osobę samotnie wychowująca dziecko przy założeniu, że nie nastąpią żadne zmiany w stanie faktycznym?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, spełnia Pani kryteria do uznania Panią jako osobę samotnie wychowującą dziecko, które szczegółowo przedstawiła Pani w opisie sprawy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Z jego treści wynika, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1)  małoletnie,

2)  pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3)  pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

-     podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

Stosownie do art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

Art. 6 ust. 4e cytowanej ustawy stanowi, że:

Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym:

1)  dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub

2)  przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152

-     w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.

W świetle zaś art. 6 ust. 4f powoływanej ustawy:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576, z 2025 r. poz. 619 i 1301 oraz z 2026 r. poz. 203).

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)  stosuje przepisy:

a)  art. 30c lub

b)  ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

-     w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)  podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Uwzględniając cytowane uregulowania prawne wskazać należy, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie.

Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje dla potrzeb jej wykładni i stosowania pojęcia „samotnego wychowywania”, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.

Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie».

Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».

Przez osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc rozumieć osobę, która faktycznie w pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień, troszcząc się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka.

W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej – rodzic, który faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę, stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, ma prawo do przedmiotowej preferencji podatkowej. Nie jest przy tym konieczne, aby drugi z rodziców był całkowicie wyeliminowany z opieki i wychowania dziecka. Fakt utrzymywania kontaktów pomiędzy dzieckiem i drugim rodzicem, nie pozbawia pierwszego rodzica (który dziecko faktycznie wychowuje) prawa do opodatkowania swoich dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Co więcej, aby móc skorzystać z omawianej preferencji podatkowej nie jest konieczne posiadanie statusu osoby samotnie wychowującej dziecko (określonej ww. przepisem) przez cały rok podatkowy. Wystarczające jest, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Z wniosku wynika, że od czerwca 2026 nie mieszka Pani z byłym mężem. W dniu (...) 2025 r. zapadł wyrok rozwodowy. Mieszka Pani samotnie z trójką dzieci: A.D. urodzoną (...) 2006 r., B.D. urodzoną (...) 2007 r. oraz małoletnim C.D. urodzonym (...) 2017 r. Nie pozostaje Pani obecnie w żadnym związku małżeńskim ani partnerskim.

Wyrok rozwodowy nie odbiera władzy rodzicielskiej ojcu, jednak ustala, że miejsce zamieszkania dzieci jest z Panią. Ojciec sporadycznie widuje się z synem a cały obowiązek wychowawczy spoczywa na Pani. Ojciec dzieci płaci zasądzone alimenty na dwoje dzieci D. i C. Z racji, iż nie ma uregulowanych kontaktów nie zabiera dzieci na wakacje ani nie opłaca im kolonii w tym czasie. Ojciec dzieci nie angażuje się w opiekę nad synem, nie uczestniczy w wywiadówkach trójki dzieci, wszystkie te obowiązki w całości spoczywają na Pani. Pobiera Pani obecnie 800+ na C.

Posiada Pani dochody z tytułu umowy o pracę oraz najmu nieruchomości. Mieszka Pani w Polsce i nie posiada Pani innych dzieci i nie jest Pani opiekunem prawnym żadnych innych dzieci. Ponadto dodaje Pani, iż w stosunku do Pani ani dzieci w okresie, którego dotyczy zapytanie nie miały/nie mają zastosowania przepisy:

a) art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym)

b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem najmu prywatnego

c)  ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. O podatku tonażowym albo ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Zatem, biorąc pod uwagę, że:

•     faktycznie - bez udziału drugiego rodzica - samodzielnie wykonuje Pani codzienne obowiązki związane z wychowaniem małoletniego syna i

•     jest Pani osobą rozwiedzioną

- przyjąć należy, że spełnia Pani przesłanki warunkujące rozliczenie podatku w sposób przewidziany dla samotnych rodziców, o którym mowa w art. 6 ust. 4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie w okolicznościach faktycznych sprawy nie zaistniały wyłączenia wynikające z art. 6 ust. 4f i ust. 8 tej ustawy.

Wobec powyższego, odnosząc się wprost do treści wniosku, stwierdzić należy, że przysługuje Pani prawo do preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego jako osoba samotnie wychowująca dziecko w zeznaniu rocznym składanym za rok 2026 oraz w zeznaniach za lata kolejne, o ile opisany stan faktyczny nie ulegnie zmianie.

Tym samym, Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania interpretacji.

Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.