0115-KDWT.4011.299.2026.2.JŁ

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

15 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 27 sierpnia 2026 r. (data wpływu 3 września 2026 r.). Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1. Zainteresowana będąca stroną postępowania:

A A

(...)

2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

B A

(...)

Opis stanu faktycznego

W listopadzie 2005 r. podpisali Państwo umowę z bankiem X o kredyt hipoteczny indeksowany do CHF na budowę Państwa wymarzonego domu. W tym czasie przepisy podatkowe pozwalały na odliczenie odsetek od spłacanych rat kredytu i odliczenie ich w rocznym PIT-37. Odliczeń zapłaconych odsetek w PIT-37 dokonywali Państwo od 2006 r.

W wyniku wygranej przed sądem sprawy zaciągniętego kredytu hipotecznego indeksowanego do CHF doszło do unieważnienia kredytu. Bank stosował klauzule abuzywne.

W dniu 27 sierpnia 2025 r. Sąd Apelacyjny (...) wydał wyrok w sprawie z Państwa powództwa przeciwko Bankowi X S.A. prowadzoną pod sygnaturą akt (...) rozstrzygając prawomocnie o Państwa roszczeniach związanych z zawartą z bankiem umową kredytu nr (...) z dnia 8 listopada 2005 r. Wyrokiem tym Sąd Apelacyjny (...) w II instancji przesądził o nieważności umowy kredytu oraz o obowiązku wzajemnych rozliczeń. Zasądził na Państwa rzecz kwoty 19 392,28 CHF i 73 430,03 PLN wraz z odsetkami.

Bank po podpisaniu porozumienia rozliczył się z Państwem wypłacając Państwu 20 października 2025 r. należne Państwu kwoty. W październiku 2025 r. nastąpiło rozliczenie i otrzymali Państwo od banku ww. roszczenie.

Uzupełnienie opisu sprawy

W uzupełnieniu wskazali Państwo, że kwota, którą otrzymali Państwo od banku w wyniku wygranej sprawy unieważniającej umowę kredytu hipotecznego to kwota nadwyżki wszystkich wpłaconych przez Państwa rat ponad kapitał wraz z odsetkami liczonymi od nadwyżki od momentu wniesienia pozwu do sądu.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu)

Czy w związku z unieważnieniem przez Sąd kredytu hipotecznego frankowego (prawomocnym wyrokiem) są Państwo zobowiązani do dokonania korekt zeznań podatkowych za poszczególne lata od 2006 do 2022 w których korzystali Państwo z ulgi odsetkowej?

Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu)

Państwa zdaniem są Państwo zobowiązani do dokonania korekt zeznań podatkowych za poszczególne lata od 2006 do 2022 r. w których korzystali Państwo z ulgi odsetkowej. Wskazali Państwo, że korekta zeznań jest dla Państwa korzystna i uczciwa, bo zwrócą Państwo kwoty, które faktycznie Państwo otrzymali w ramach ulgi odsetkowej, gdyż wtedy byli Państwo w niższym progu podatkowym. Natomiast doliczenie zwróconych przez bank odsetek w zeznaniu PIT 37 za 2025 r. spowoduje, że wyjdzie Państwu znacznie wyższa kwota do zapłaty, ponieważ w tym roku weszli Państwo w wyższy próg podatkowy 32%.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Brzmienie tego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź od których zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Ogólne pojęcie przychodu zostało wyjaśnione w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości dotyczącej zwrotu kwoty z tytułu ulgi odsetkowej wskazuję, że zasady dokonywania odliczeń wydatków poniesionych na spłatę odsetek od kredytu udzielonego podatnikowi na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych regulują przepisy art. 26b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.

Powołany wyżej przepis art. 26b ust. 1 ustawy stanowi, że:

Od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1, odlicza się, z zastrzeżeniem ust. 2-4, faktycznie poniesione w roku podatkowym wydatki na spłatę odsetek od kredytu (pożyczki) udzielonego podatnikowi, o którym mowa w art. 3 ust. 1, na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, związanej z:

1) budową budynku mieszkalnego albo

2) wniesieniem wkładu budowlanego lub mieszkaniowego do spółdzielni mieszkaniowej na nabycie prawa do nowo budowanego budynku mieszkalnego albo lokalu mieszkalnego w takim budynku, albo

3) zakupem nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w takim budynku od gminy albo od osoby, która wybudowała ten budynek w wykonywaniu działalności gospodarczej, albo

4) nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstanie samodzielne mieszkanie spełniające wymagania określone w przepisach prawa budowlanego.

W przepisie art. 26b ust. 4 pkt 1-2 ustawy ustawodawca określił wysokość dokonywanych odliczeń, gdyż są one limitowane.

Stosownie do art. 26b ust. 6 ww. ustawy:

Odsetki, o których mowa w ust. 4, zapłacone przed rokiem określonym w ust. 5, mogą być odliczone od podstawy obliczenia podatku za rok podatkowy, w którym podatnik po raz pierwszy odlicza odsetki.

Natomiast w myśl art. 26b ust. 7 tej ustawy:

Odsetki, o których mowa w ust. 4, zapłacone przed rokiem określonym w ust. 5 mogą być odliczone od podstawy obliczenia podatku również w roku podatkowym bezpośrednio następującym po roku, w którym podatnik po raz pierwszy odliczył odsetki; w tym przypadku odliczeniu podlega wyłącznie różnica między sumą odsetek przypadających do odliczenia a kwotą odsetek faktycznie odliczonych w roku, w którym podatnik dokonał pierwszego odliczenia.

Zgodnie z art. 26b ust. 8 cytowanej ustawy:

Wydatki, o których mowa w ust. 1, dotyczą odsetek zapłaconych łącznie przez oboje małżonków. Jeżeli małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu - odliczeń dokonuje się, zgodnie z wnioskami zawartymi w zeznaniach rocznych, bądź od dochodu każdego z małżonków, w proporcji wskazanej we wniosku, bądź od dochodu jednego z małżonków.

Pomimo uchylenia art. 26b ustawodawca zagwarantował korzystanie z ulgi odsetkowej w ramach praw nabytych.

Jak bowiem stanowi art. 9 ust. 1 ustawy z 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (t.j. Dz.U. z 2006 r. poz. 1588 ze zm.) – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2008 r.:

Podatnikowi, któremu w latach 2002-2006 został udzielony kredyt (pożyczka), o którym mowa w art. 26b ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r., przysługuje na zasadach określonych w tej ustawie oraz w ustawie wymienionej w art. 2, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r., prawo do odliczania wydatków na spłatę odsetek od tego kredytu (pożyczki), do upływu terminu spłaty określonego w umowie o kredyt (pożyczkę) zawartej przed dniem 1 stycznia 2007 r., nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r.

Z informacji, które Państwo przedstawili wynika, że w listopadzie 2005 r. zawarli Państwo z Bankiem umowę kredytu hipotecznego na budowę domu. W tym czasie przepisy podatkowe pozwalały na odliczenie odsetek od spłacanych rat kredytu i odliczenie ich w rocznym PIT-37. Odliczeń zapłaconych odsetek w PIT-37 dokonywali Państwo od 2006 r.

W dniu 27 sierpnia 2025 r. Sąd Apelacyjny (...) wydał wyrok, w którym przesądził o nieważności umowy kredytu oraz o obowiązku wzajemnych rozliczeń. Zasądził na Państwa rzecz kwoty 19 392,28 CHF i 73 430,03 PLN wraz z odsetkami.

Bank po podpisaniu porozumienia rozliczył się z Państwem wypłacając Państwu 20 października 2025 r. należne Państwu kwoty. Wyjaśnili Państwo, że kwota, którą otrzymali Państwo od banku w wyniku wygranej sprawy unieważniającej umowę kredytu hipotecznego to kwota nadwyżki wszystkich wpłaconych rat ponad kapitał wraz z odsetkami liczonymi od nadwyżki od momentu wniesienia pozwu do sądu.

Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że stosownie do treści art. 45 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jeżeli podatnik, obliczając podatek należny, dokonał odliczeń od dochodu, podstawy obliczenia podatku lub podatku, a następnie otrzymał zwrot odliczonych kwot (w całości lub w części), w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym otrzymał ten zwrot, dolicza odpowiednio kwoty poprzednio odliczone.

Przepis ten znajduje zastosowanie w przypadku zwrotu kwot odliczonych w ramach ulgi odsetkowej, podobnie jak w przypadku innych ulg polegających na pomniejszeniu dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku. Jeżeli podatnik, obliczając podatek należny, dokonał odliczeń od dochodu, podstawy obliczenia podatku lub podatku, a następnie otrzymał zwrot odliczonych kwot (w całości lub w części), to w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym otrzymał ten zwrot, dolicza odpowiednio kwoty poprzednio odliczone.

Z powyższego wynika, że rozliczenie z tytułu zwrotu uprzednio odliczonych odsetek powinno być dokonane w zeznaniu składanym za ten rok, w którym dojdzie do ich zwrotu. Jeśli więc wynikiem wygrania procesu jest m. in. zwrot odliczonych wcześniej odsetek, to w zeznaniu rocznym za rok wypłaty tej należności trzeba ją doliczyć do podstawy opodatkowania (dochodu). Zatem w Państwa przypadku, otrzymany zwrot odliczonych wcześniej odsetek winni Państwo uwzględnić w zeznaniu za rok, w którym doszło do ich zwrotu przez Bank – poprzez doliczenie zwróconej kwoty odsetek do podstawy opodatkowania (dochodu).

Zauważyć bowiem należy, że samo unieważnienie kredytu nie ma wpływu na rozmiar zobowiązania podatkowego w momencie składania wcześniejszych zeznań. Dopiero wzajemne rozliczenia między bankiem i kredytobiorcą mogą mieć wpływ na zastosowanie ulgi odsetkowej. Powinni więc Państwo w zeznaniu podatkowym za rok, w którym dojdzie do zwrotu odsetek doliczyć kwoty odliczone przez Państwa w ramach ulgi odsetkowej w latach 2006-2022.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości dotyczących obowiązku skorygowania zeznań rocznych za lata, w których skorzystali Państwo z ulgi odsetkowej, wskazać należy, z zgodnie z art. 81 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):

Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

W myśl art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej:

Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.

Pojęcie deklaracji zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 5 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach - rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.

Przepisy Ordynacji podatkowej nie określają szczególnych terminów, w których przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość z zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe. Zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej

Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Okres przedawnienia – zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej – co do zasady wynosi pięć lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Termin przedawnienia zobowiązania podatkowego zaczyna biec od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku, a kończy się z upływem 5 lat.

Istotą „przedawnienia” uregulowanego w powołanym art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej jest to, że na skutek upływu czasu zobowiązanie podatkowe wygasa z mocy prawa i organ podatkowy nie może skutecznie domagać się od podatnika jego zapłaty, zobowiązanie podatkowe przestaje bowiem istnieć. Przedawnienie stanowi zatem odrębną przesłankę negatywną skuteczności korekty deklaracji. Upływ pięcioletniego okresu przedawnienia powoduje bezwzględną utratę możliwości dokonania skutecznej korekty deklaracji podatkowej. Prawo podatkowe wiąże bowiem możliwość realizacji korekty ze skuteczną możliwością określenia lub zmiany wysokości zobowiązania podatkowego. Po przedawnieniu zobowiązanie podatkowe wygasa, a tym samym traci swój byt prawny, co pozbawia korektę jej podstawowego celu – skutecznego zmniejszenia lub zwiększenia zobowiązania podatkowego.

Wobec powyższego, w sytuacji opisanej we wniosku, nie są Państwo zobowiązani do korygowania zeznań podatkowych za lata, w których korzystali Państwo z ulgi odsetkowej. Są Państwo natomiast zobowiązani – w rozliczeniu podatkowym za rok, w którym bank dokonał zwrotu odsetek – doliczyć do dochodu tę część zapłaconej przez bank kwoty, która odpowiada odsetkom wcześniej odliczonym w ramach ulgi odsetkowej (które zostały Państwu zwrócone).

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Zainteresowana będąca stroną postępowania – (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.