0115-KDWT.4011.298.2026.2.JŁ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

14 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z dnia 8 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnili go Państwo pismem z 16 sierpnia 2026 r. (data wpływu). Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1.  Zainteresowana będąca stroną postępowania:

A.C.

(...)

2.  Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

B.C.

(...)

Opis stanu faktycznego

Pozostają Państwo w związku małżeńskim oraz przez cały okres objęty niniejszym wnioskiem pozostają we wspólności majątkowej małżeńskiej.

Są Państwo współwłaścicielami nieruchomości położonych w D., obejmujących dom, lokal mieszkalny oraz garaż. Ponadto w lipcu 2025 r. nabyli Państwo garaż położony w G.

Na podstawie umowy patronackiej z dnia 6 czerwca 2024 r. prowadzi Pani działalność gospodarczą na terenie E. Charakter wykonywanej działalności wymaga osobistego i regularnego zaangażowania Pani w miejscu jej prowadzenia. W praktyce przebywa Pani w E. przez ponad połowę każdego miesiąca, osobiście prowadząc działalność gospodarczą, korzystając jedynie ze wsparcia pracowników sezonowych oraz osób zatrudnionych na podstawie umów zlecenia.

Codzienne dojazdy z D. do E. zajmują ponad dwie godziny w jedną stronę, co powodowało konieczność poświęcania znacznej części dnia na sam dojazd i utrudniało prawidłowe wykonywanie działalności gospodarczej.

Z tych względów nabyli Państwo w dniu 28 lutego 2025 r. lokal mieszkalny położony w G. Celem zakupu było zaspokojenie Pani potrzeb mieszkaniowych poprzez zapewnienie miejsca zamieszkania w okresach wykonywania działalności gospodarczej na terenie E. oraz wyeliminowanie konieczności codziennych wielogodzinnych dojazdów.

Następnie w dniu 23 stycznia 2026 r. lokal mieszkalny położony w G. został sprzedany. Uzyskano z tego tytułu dochód podlegający zasadom określonym w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Całość środków uzyskanych ze sprzedaży lokalu mieszkalnego, powiększona o środki pochodzące z Państwa oszczędności oraz pożyczek, została przeznaczona na zakup lokalu mieszkalnego położonego w F. Zakupu dokonali Państwo 2 lutego 2026 r. Lokal ten znajduje się bliżej E. niż mieszkanie położone w G., dzięki czemu jeszcze skuteczniej umożliwia realizację Pani potrzeb mieszkaniowych związanych z wykonywaniem działalności gospodarczej.

Nabyty lokal mieszkalny w F. został przeznaczony wyłącznie na realizację Pani własnych potrzeb mieszkaniowych. Nie został nabyty na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych, nie jest wykorzystywany w działalności gospodarczej, nie był i nie będzie przedmiotem najmu, dzierżawy ani innych umów o podobnym charakterze. Co do zasady korzysta Pani z niego wyłącznie podczas pobytu związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej w E.

Uzupełnienie opisu sprawy

W uzupełnieniu wskazali Państwo, że nie prowadzą ani nie prowadzili Państwo pozarolniczej działalności gospodarczej, której przedmiotem byłby obrót nieruchomościami.

Prowadzi Pani działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży biżuterii w miejscowości (…). Działalność ta nie jest związana z obrotem nieruchomościami.

Pani Małżonek nie prowadzi działalności gospodarczej.

Lokal mieszkalny w G. był od momentu jego nabycia wykorzystywany przez Panią w celu zaspokajania Pani rzeczywistych potrzeb mieszkaniowych, związanych z koniecznością regularnego pobytu w związku z osobistym wykonywaniem działalności gospodarczej w E.

Przebywała Pani w lokalu średnio około 16–20 dni w miesiącu. Regularny pobyt w G. był uzasadniony charakterem prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, wymagającej osobistej i regularnej obecności Pani w E.

Lokal w G. zapewniał Pani możliwość zamieszkania w pobliżu miejsca wykonywania działalności, bez konieczności codziennych, wielogodzinnych dojazdów z D.

Sam lokal był wykorzystywany do celów mieszkaniowych. Wykonywała Pani w nim typowe czynności związane z codziennym zamieszkiwaniem, w szczególności nocowała, przygotowywała i spożywała posiłki, korzystała z łazienki oraz przechowywała rzeczy osobiste.

Lokal nie był przeznaczony na wynajem, nie był wynajmowany ani dzierżawiony. Nie służył również jako miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, w szczególności nie był wykorzystywany jako lokal handlowy, usługowy ani biurowy. Pani działalność w zakresie sprzedaży biżuterii była wykonywana w miejscu jej prowadzenia, tj. w E.

W sprzedawanym lokalu mieszkalnym nie przeprowadzano remontu, modernizacji ani innych działań mających na celu jego uatrakcyjnienie lub podniesienie jego wartości.

Nie przeprowadzano również odświeżenia lokalu ani jego odmalowania. W szczególności, pomimo zalania łazienki, do którego doszło w trakcie korzystania z lokalu (październik lub listopad 2025 r.), nie przeprowadzono nawet jej odmalowania. Lokal został ostatecznie sprzedany w stanie wymagającym odmalowania po powstałym zalaniu.

Lokal był użytkowany w stanie, w jakim został nabyty i został następnie sprzedany. Nie podejmowano żadnych działań inwestycyjnych ani nakładów mających na celu zwiększenie jego atrakcyjności, standardu lub wartości rynkowej przed sprzedażą. W lokalu nie przeprowadzano remontu, modernizacji ani innych prac remontowych.

Część kosztów związanych z utrzymaniem lokalu mieszkalnego w G., w szczególności opłaty należne wspólnocie mieszkaniowej, była zaliczana przez Panią do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez nią działalności gospodarczej.

Ujęcie tych wydatków w kosztach działalności gospodarczej wynikało z faktu, że lokal zapewniał Pani miejsce pobytu w okresach osobistego wykonywania działalności gospodarczej w E. Korzystanie z własnego lokalu mieszkalnego w G. ograniczało konieczność ponoszenia kosztów codziennych dojazdów z D., a jednocześnie było rozwiązaniem znacznie mniej kosztownym niż regularne korzystanie z noclegów w hotelach lub pensjonatach w E.

Jednocześnie lokal mieszkalny w G. nie był wykorzystywany jako miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. W szczególności nie służył jako miejsce sprzedaży biżuterii ani jako lokal handlowy, usługowy lub biurowy. Pani działalność w zakresie sprzedaży biżuterii była wykonywana w miejscu jej prowadzenia, tj. w E.

Lokal służył Pani faktycznie jako miejsce pobytu i zaspokajania jej potrzeb mieszkaniowych podczas okresów wykonywania działalności gospodarczej w E.

W chwili nabycia lokalu mieszkalnego w G., tj. w dniu 28 lutego 2025 r., nie planowali Państwo jego sprzedaży. Lokal został nabyty z zamiarem jego rzeczywistego wykorzystywania jako miejsce Pani pobytu podczas wykonywania działalności gospodarczej w E., w celu ograniczenia uciążliwych i czasochłonnych codziennych dojazdów z D.

Po nabyciu lokalu ujawniły się jednak okoliczności, które negatywnie wpłynęły na możliwość komfortowego korzystania z niego. W szczególności doszło do zalania łazienki przez sąsiada, wystąpiły problemy techniczne, w tym awaria drzwi, instalacji elektrycznej, a także ujawniły się problemy związane z funkcjonowaniem części wspólnych budynku, w szczególności dotyczące stanu klatki schodowej. Uciążliwość stanowiło również zachowanie sąsiadów, w szczególności nadmierny hałas. Ponadto nie doszło do odmalowania klatki schodowej i elewacji budynku, mimo wcześniejszych informacji przekazywanych przez sprzedających lokal.

W związku z ujawnieniem się powyższych okoliczności rzeczywisty zamiar sprzedaży lokalu pojawił się dopiero w grudniu 2025 r., w okresie Świąt Bożego Narodzenia. Decyzja o sprzedaży nie wynikała z zamiaru osiągnięcia zysku z obrotu nieruchomościami, lecz z niezadowolenia ze sposobu funkcjonowania lokalu i budynku oraz z potrzeby znalezienia innego miejsca odpowiadającego Pani rzeczywistym potrzebom mieszkaniowym.

Przy sprzedaży lokalu nie korzystali Państwo z usług pośrednika w obrocie nieruchomościami, lecz dokonali sprzedaży bez pośrednictwa profesjonalnego podmiotu.

W 2025 r. dokonali Państwo sprzedaży dwóch garaży położonych w D. Oba garaże zostały nabyte w 2018 r. z przeznaczeniem na Państwa potrzeby prywatne. Służyły w szczególności jako miejsca przechowywania samochodów, rzeczy osobistych, materiałów budowlanych wykorzystywanych w trakcie budowy domu, a także przyczepki oraz innych rzeczy należących do Państwa.

Garaże nie zostały nabyte w celu ich dalszej odsprzedaży ani w ramach działalności gospodarczej związanej z obrotem nieruchomościami. Sprzedaż garaży stanowiła rozporządzanie składnikami Państwa majątku prywatnego i nie była związana z prowadzoną przez Panią działalnością gospodarczą.

Na dzień sporządzenia niniejszego uzupełnienia żadna z pozostałych nieruchomości należących do Państwa nie jest przeznaczona do sprzedaży. Nie mają Państwo obecnie planu sprzedaży posiadanych nieruchomości.

W podsumowaniu wskazała Pani, że przedstawione powyżej okoliczności wskazują, że sprzedaż lokalu mieszkalnego w G. nie była elementem prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami ani zaplanowanej działalności inwestycyjnej.

Lokal został nabyty w celu rzeczywistego zaspokajania Pani potrzeb mieszkaniowych związanych z koniecznością regularnego pobytu w związku z wykonywaniem przez Panią działalności gospodarczej w E. i był faktycznie wykorzystywany w tym celu przez cały okres jego posiadania.

Decyzja o sprzedaży lokalu została podjęta dopiero w grudniu 2025 r., po ujawnieniu się problemów związanych z jego użytkowaniem. Następnie nabyli Państwo lokal mieszkalny w F., położony bliżej E. i lepiej odpowiadający Pani rzeczywistym potrzebom mieszkaniowym.

Wnosi Pani o uwzględnienie powyższych informacji jako uzupełnienia opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wspólnym o wydanie interpretacji indywidualnej.

Pytanie

Czy przeznaczenie przez Państwa całego przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego położonego w G. na nabycie lokalu mieszkalnego położonego w F., wykorzystywanego przez Panią do realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych podczas osobistego wykonywania działalności gospodarczej w E., stanowi wydatek na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uprawniający do zwolnienia dochodu ze sprzedaży nieruchomości z opodatkowania?

Państwa stanowisko w sprawie

Państwa zdaniem, przedstawione stanowisko jest prawidłowe.

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzależnia możliwość zastosowania zwolnienia od przeznaczenia przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości na realizację własnych celów mieszkaniowych podatnika.

Pojęcie „własnych celów mieszkaniowych" nie zostało zdefiniowane w ustawie. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany jest jednak pogląd, że chodzi o rzeczywiste zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych podatnika, oceniane z uwzględnieniem jego indywidualnej sytuacji życiowej i zawodowej.

W wyroku z dnia 17 maja 2017 r., sygn. akt II FSK 1053/15, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że realizacja własnych celów mieszkaniowych może następować również w więcej niż jednym lokalu mieszkalnym. Sam fakt posiadania innej nieruchomości mieszkalnej nie wyłącza prawa do skorzystania ze zwolnienia określonego w art 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, jeżeli kolejny lokal rzeczywiście służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych podatnika.

Stanowisko to zostało rozwinięte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 sierpnia 2018 r., sygn. akt II FSK 2413/16, w którym Sąd jednoznacznie stwierdził, że okoliczność posiadania przez podatnika więcej niż jednego lokalu mieszkalnego nie stoi na przeszkodzie skorzystaniu z ulgi mieszkaniowej. NSA wskazał, że jeżeli podatnik posiada lokale mieszkalne w dwóch różnych miejscowościach dlatego, że w jednej wykonuje pracę lub prowadzi działalność, a w drugiej znajduje się jego centrum życia rodzinnego, to własne cele mieszkaniowe mogą być realizowane w obu tych lokalach. Podkreślono również, że przepisy nie wymagają nieprzerwanego zamieszkiwania w nowo nabytym lokalu od chwili jego zakupu ani ustanowienia w nim jedynego miejsca zamieszkania podatnika.

Aktualność tej linii orzeczniczej potwierdza wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 sierpnia 2025 r., sygn. akt II FSK 18/23. NSA ponownie wskazał, że art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT nie uzależnia prawa do zwolnienia od natychmiastowego ani stałego zamieszkania w nabytym lokalu. O zastosowaniu ulgi decyduje rzeczywisty zamiar i realizacja własnych potrzeb mieszkaniowych, a nie spełnienie dodatkowych warunków niewynikających z ustawy. Jednocześnie Sąd zaakcentował, że zakup kolejnego lokalu mieszkalnego może służyć realizacji własnych celów mieszkaniowych także wtedy, gdy podatnik funkcjonuje w dwóch miejscowościach. Przedstawiony stan faktyczny odpowiada wskazanym wyżej tezom orzecznictwa. Prowadzi Pani działalność gospodarczą w E., wykonując ją osobiście przez ponad połowę każdego miesiąca. Ze względu na ponad dwugodzinny czas dojazdu w jedną stronę codzienne przemieszczanie się pomiędzy tymi miejscowościami byłoby nieracjonalne i znacząco utrudniałoby wykonywanie działalności gospodarczej.

Zakup lokalu mieszkalnego w F. miał zatem na celu zapewnienie Pani miejsca zamieszkania podczas pobytu w pobliżu miejsca wykonywania działalności. Lokal ten służy Pani do zaspokajania podstawowych potrzeb mieszkaniowych związanych z codziennym funkcjonowaniem, w szczególności zapewnia miejsce do snu i odpoczynku, przygotowywania oraz spożywania posiłków, a także regeneracji sił po wykonywanej pracy. Dzięki temu może Pani na bieżąco wykonywać działalność gospodarczą bez konieczności codziennych, wielogodzinnych dojazdów. Lokal ten nie został nabyty na potrzeby działalności gospodarczej, nie został ujęty w ewidencji środków trwałych, nie jest wykorzystywany do prowadzenia działalności, nie był i nie będzie wynajmowany ani udostępniany osobom trzecim.

Fakt posiadania przez Państwa nieruchomości mieszkalnych w D. nie wyłącza możliwości zastosowania zwolnienia, ponieważ – zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego – własne cele mieszkaniowe mogą być realizowane równocześnie w więcej niż jednym lokalu mieszkalnym, jeżeli wynika to z obiektywnych potrzeb życiowych i zawodowych podatnika. W konsekwencji należy uznać, że przeznaczenie przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego położonego w G. na zakup lokalu mieszkalnego w F. stanowi wydatek na realizację własnych celów mieszkaniowych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym dochód uzyskany z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c omawianej ustawy jednym ze źródeł przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów

–    jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Tym samym, każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c cytowanej ustawy, stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie, tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Wobec tego, w przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu przychodu ma moment nabycia tej nieruchomości.

Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że 28 lutego 2025 r. nabyli Państwo lokal mieszkalny położony w G., który sprzedali Państwo 23 stycznia 2026 r. Nieruchomość ta była wykorzystywana w celu zaspokojenia Pani potrzeb mieszkaniowych poprzez zapewnienie miejsca zamieszkania w okresach wykonywania działalności gospodarczej na terenie E. oraz wyeliminowanie konieczności codziennych wielogodzinnych dojazdów.

Lokal nie był przeznaczony na wynajem, nie był wynajmowany ani dzierżawiony. Nie służył również jako miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, w szczególności nie był wykorzystywany jako lokal handlowy, usługowy ani biurowy. W lokalu tym nie przeprowadzano remontu, modernizacji ani innych działań mających na celu jego uatrakcyjnienie lub podniesienie jego wartości. Nie przeprowadzano również odświeżenia lokalu ani jego odmalowania. W szczególności, pomimo zalania łazienki, do którego doszło w trakcie korzystania z lokalu (październik lub listopad 2025 r.), nie przeprowadzono nawet jej odmalowania. Lokal został ostatecznie sprzedany w stanie wymagającym odmalowania po powstałym zalaniu.

W chwili nabycia lokalu mieszkalnego, tj. w dniu 28 lutego 2025 r., nie planowali Państwo jego sprzedaży. Lokal został nabyty z zamiarem wykorzystywania jako miejsca pobytu podczas wykonywania przez Panią działalności gospodarczej w E., w celu ograniczenia uciążliwych i czasochłonnych codziennych dojazdów z D. Po nabyciu lokalu ujawniły się jednak okoliczności, które negatywnie wpłynęły na możliwość komfortowego korzystania z niego.

Lokal był użytkowany w stanie, w jakim został nabyty i został następnie sprzedany. Nie podejmowali Państwo żadnych działań inwestycyjnych ani nakładów mających na celu zwiększenie jego atrakcyjności, standardu lub wartości rynkowej przed sprzedażą.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że skoro sprzedaż lokalu mieszkalnego, który był Państwa majątkiem prywatnym, została dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie, to stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie do art. 30e ust. 2 tej ustawy:

Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Zgodnie z treścią art. 30e ust. 4 przywołanej ustawy:

Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1)  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub

2)  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Na mocy art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.

Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy – może zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy spełnieniu warunków określonych w tym przepisie. Przepis ten stanowi, że:

Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:

dochód zwolniony = D x (W / P)

gdzie:

D - dochód ze sprzedaży,

W - wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

P - przychód ze sprzedaży.

Zwolnienie to obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. Aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

W art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawodawca określił, że:

Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:

1)  wydatki poniesione na:

a)  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,

b)  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,

c)  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,

d)  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,

e)  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

–    położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Nadmieniam, że zawarte w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy wyliczenie wydatków mieszkaniowych ma charakter wyczerpujący, w związku z czym tylko realizacja w wymaganym terminie celów w nim wymienionych pozwala na zwolnienie od podatku dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości lub praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zaznaczyć również należy, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem oceniając ciążące na nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi czy zwolnienia podatkowego należy dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131, a szczegółowo określone w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.

Celem takim może być, zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ww. ustawy, wydatek poniesiony na nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem.

Wskazuję również, że ustawodawca regulując omawiane zwolnienie nie ograniczył wydatkowania przychodu z tytułu zbycia nieruchomości lub praw tylko do podatników, którzy nie będą posiadać innych nieruchomości (budynków/lokali mieszkalnych), nie limituje celów które można zrealizować, czy też liczby budynków/lokali, które podatnik może nabyć. Oznacza to, że ustawa nie ogranicza prawa do zwolnienia co do liczby posiadanych nieruchomości mieszkalnych.

Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że całość środków uzyskanych ze sprzedaży lokalu mieszkalnego przeznaczyli Państwo na zakup lokalu mieszkalnego położonego w F. Zakupu dokonali Państwo 2 lutego 2026 r.

Nabyty lokal mieszkalny został przeznaczony wyłącznie na realizację Pani własnych potrzeb mieszkaniowych. Nie został nabyty na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych, nie jest wykorzystywany w działalności gospodarczej, nie był i nie będzie przedmiotem najmu, dzierżawy ani innych umów o podobnym charakterze. Wskazała Pani, że korzysta Pani z niego wyłącznie podczas pobytu związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej w E.

Odnosząc zatem przedstawione powyżej uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzam, że odpłatne zbycie przez Państwa lokalu mieszkalnego w dniu 23 stycznia 2026 r. nabytego w lutym 2025 r., stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30e ww. ustawy, gdyż zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Jednakże wydatkowanie całego przychodu uzyskanego z ww. sprzedaży nieruchomości na zakup lokalu mieszkalnego w lutym 2026 r. w celu realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych, jako poniesienie wydatku, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uprawnia Państwa do zastosowania zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Pani A.C. (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.