0115-KDWT.4011.288.2026.2.MJ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

7 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili Państwo wniosek pismem z 13 sierpnia 2026 r. (data wpływu 18 sierpnia 2026).

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1.  Zainteresowany będący stroną postępowania:

A. C.

ul. (...)

(...);

2.  Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

B. C.

ul. (...)

(...).

Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy (małżonkowie pozostający w ustroju ustawowej wspólności majątkowej) są właścicielami samodzielnego lokalu mieszkalnego nr 1, znajdującego się w budynku mieszkalnym przy ul. (...) nr (...) w X. Nabycie praw do przedmiotowej nieruchomości przebiegało w sposób chronologiczny:

·     (…) 2014 r. (Nabycie udziału): Na mocy umowy o dożywocie sporządzonej w formie aktu notarialnego przed notariusz (...) w X (Repertorium A nr (...)), Wnioskodawcy nabyli do majątku wspólnego udział wynoszący (…) części w nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę nr 1/2 przy ul. (...) w X od zbywcy - D. C. W zamian za ten udział Wnioskodawcy zobowiązali się do zapewnienia dożywotniego utrzymania zbywcy.

·     (…) 2023 r. (Zrzeczenie się dożywocia): W formie aktu notarialnego (Repertorium A nr (...)) dotychczasowa dożywotniczka zrzekła się w całości świadczeń określonych w umowie dożywocia i wyraziła zgodę na wykreślenie jej prawa z działu III księgi wieczystej (...). Tego samego dnia strony zawarły nieodpłatną i dożywotnią umowę o opiekę (Repertorium A nr (...)), mocą której Wnioskodawcy zobowiązali się do dalszego wspierania matki/teściowej.

·     (…) 2023 r. (Zniesienie współwłasności): Współwłaściciele nieruchomości zawarli umowę zniesienia współwłasności poprzez ustanowienie odrębnej własności lokali (Repertorium A nr (...)). Na jej mocy Wnioskodawcy nabyli na zasadach wspólności ustawowej pełną własność wyodrębnionego lokalu mieszkalnego nr 1 o powierzchni użytkowej wraz z pomieszczeniami przynależnymi wynoszącej (…) m².

W akcie notarialnym z dnia (…) 2023 r. określono następujące wartości do celów podatkowych:

pozycja rozliczeniowa	Wartość w PLN
Wartość wyodrębnionego lokalu nr 1 po zniesieniu współwłasności	(…) zł
Wartość udziału Wnioskodawców ((…) części) przed zniesieniem współwłasności	(…) zł
Wartość prawa nabytego ponad dotychczas posiadany udział (nadwyżka)	(…) zł

Tytułem dopłat (spłat) na rzecz pozostałych uczestników Wnioskodawcy uiścili łącznie kwotę (…) zł ((…) zł na rzecz A. C oraz (…) zł na rzecz E. C.).

Zdarzenie przyszłe: Wnioskodawcy planują dokonać sprzedaży wyżej wymienionego wyodrębnionego lokalu mieszkalnego nr 1 w bieżącym, 2026 roku.

Uzupełnienie wniosku

 I. Wnioskodawcy

Wnioskodawcy – A. C. oraz B. C. - są małżonkami pozostającymi nieprzerwanie w ustroju ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej; majątkowych umów małżeńskich nie zawierali. Wnioskodawcy podlegają w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Nie prowadzą i nie prowadzili działalności gospodarczej, w szczególności w zakresie obrotu nieruchomościami; opisane niżej czynności nie były i nie będą dokonywane w wykonaniu działalności gospodarczej.

II. Nabycie udziału w dniu (…) 2014 r. - rodzaj nabytej nieruchomości

W dniu (…) 2014 r., na podstawie umowy o dożywocie sporządzonej w formie aktu notarialnego przez notariusza (...) w X (Repertorium A nr (...)), Wnioskodawcy nabyli do majątku wspólnego udział wynoszący (…) części w prawie własności nieruchomości gruntowej zabudowanej, stanowiącej działkę ewidencyjną nr 1/2 o powierzchni (…) ha, obręb ewidencyjny (...), położonej w X przy ul. (...) nr (...) i nr (...), dla której Sąd Rejonowy (...) w X, (...) Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą nr (...).

Przedmiotem nabycia z dnia (…) 2014 r. był udział we współwłasności nieruchomości gruntowej zabudowanej, tj. udział w prawie własności gruntu wraz z trwale z nim związanymi budynkami, stanowiącymi jego części składowe (art. 47 § 1, art. 48 i art. 191 Kodeksu cywilnego). Działka nr 1/2 zabudowana jest dwoma budynkami mieszkalnymi:

a)  budynkiem mieszkalnym o powierzchni zabudowy (…) m² i powierzchni użytkowej (…) m², adres X, ul. (...) (id. (...)),

b)  budynkiem mieszkalnym o powierzchni zabudowy (…) m² i powierzchni użytkowej (…) m². adres: X, ul. (...) (id. (...)),

obejmującymi łącznie (…) lokale mieszkalne. W dacie nabycia, tj. w dniu (…) 2014 r., w budynkach tych nie była ustanowiona odrębna własność lokali. Wnioskodawcy nie nabyli zatem w 2014 r. odrębnej własności lokalu mieszkalnego ani spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, lecz wyłącznie udział wynoszący (…) części we współwłasności zabudowanej nieruchomości gruntowej.

Zbywcą udziału była D. C. W zamian za przeniesienie własności udziału Wnioskodawcy zobowiązali się zapewnić zbywczyni dożywotnie utrzymanie na zasadach określonych w art. 908 § 1 Kodeksu cywilnego. Prawo dożywocia zostało ujawnione w dziale III księgi wieczystej nr (...) na udziale Wnioskodawców.

Od dnia (...) 2014 r. Wnioskodawcy nieprzerwanie pozostają uprawnionymi z tytułu tego udziału (a po zniesieniu współwłasności - właścicielami wyodrębnionego lokalu); udział (...) nie był w tym okresie zbywany ani ponownie nabywany.

III. Zrzeczenie się prawa dożywocia - (...) 2023 r.

W dniu (...) 2023 r. D. C., aktem notarialnym sporządzonym przez notariusza (...) w X (Repertorium A nr (...)), zrzekła się w całości przysługującego jej prawa dożywocia i wyraziła zgodę na jego wykreślenie z działu III księgi wieczystej nr (...). Tego samego dnia strony zawarły nieodpłatną i dożywotnią umowę o opiekę (Repertorium A nr (...)). Czynności te dotyczyły wyłącznie obciążenia udziału Wnioskodawców ograniczonym prawem o charakterze osobistym; nie stanowiły przeniesienia własności ani nabycia przez Wnioskodawców jakiegokolwiek udziału w nieruchomości.

IV. Zniesienie współwłasności - (...) 2023 r.

W dniu (...) 2023 r., umową sporządzoną w formie aktu notarialnego przez notariusza (...) w X (Repertorium A nr (...)), wszyscy współwłaściciele dokonali zniesienia współwłasności opisanej nieruchomości poprzez ustanowienie odrębnej własności (…) lokali mieszkalnych i przyznanie ich poszczególnym współwłaścicielom.

Wnioskodawcy nabyli na zasadach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej odrębną własność samodzielnego lokalu mieszkalnego nr 1, położonego w budynku przy ul. (...) w X (id. lok. (...)), o powierzchni użytkowej lokalu (...) m² wraz z (…) pomieszczeniami przynależnymi o łącznej powierzchni (...) m², tj. o łącznej powierzchni użytkowej (...) m², wraz ze związanym z tym lokalem udziałem wynoszącym (...) części w nieruchomości wspólnej.

Zniesienie współwłasności nastąpiło z obowiązkiem spłat - Wnioskodawcy uiścili z majątku wspólnego łącznie (...) zł, tj. (...) zł na rzecz A. C. (na jego majątek osobisty, z tytułu przysługującego mu odrębnie udziału (...) części) oraz (...) zł na rzecz E. C.

W § 7 ust 2 lit. a) powołanego aktu notarialnego strony określiły - dla celów podatkowych - następujące wartości dotyczące Wnioskodawców:

·     wartość udziału (...) części przysługującego Wnioskodawcom przed zniesieniem współwłasności: (...) zł.

·     wartość lokalu mieszkalnego nr 1 nabytego przez Wnioskodawców po zniesieniu współwłasności. (...) zł,

·     wartość prawa nabytego ponad wartość dotychczasowego udziału (nadwyżka): (...) zł.

Łączną wartość wszystkich (…) lokali strony określiły na (...) zł.

V. Zdarzenie przyszłe

Wnioskodawcy planują dokonać w 2026 r. odpłatnego zbycia (sprzedaży) opisanego wyżej lokalu mieszkalnego nr 1 przy ul. (...) w X wraz ze związanym z nim udziałem w nieruchomości wspólnej. Sprzedaż nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej. Na dzień złożenia niniejszego uzupełnienia umowa sprzedaży nie została zawarta.

Pytania (sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)

1.  Czy przychód z planowanej w 2026 r. sprzedaży lokalu mieszkalnego nr 1, w części odpowiadającej wartości udziału (...) części nabytego w dniu (...) 2014 r. (tj. w części odpowiadającej kwocie (...) zł z wartości lokalu wynoszącej (...) zł), nie stanowi przychodu ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - z uwagi na upływ pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego 2014, w którym nastąpiło nabycie?

2.  Czy opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych według stawki 19%, na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegać będzie wyłącznie dochód przypadający na tę część przychodu ze sprzedaży, która odpowiada nadwyżce wartości prawa nabytego w wyniku zniesienia współwłasności z dnia (...) 2023 r. ponad wartość dotychczasowego udziału Wnioskodawców, tj. nadwyżce w kwocie (...) zł (co odpowiada proporcji (...)/(...) wartości lokalu)?

3.  Czy zrzeczenie się przez dożywotnika prawa dożywocia oraz jednoczesne zawarcie nieodpłatnej umowy o opiekę w dniu (...) 2023 r. miało jakikolwiek wpływ na bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w odniesieniu do udziału (...) części nabytego przez Wnioskodawców w dniu (...) 2014 r.?

Państwa stanowisko w sprawie (sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)

Ad pytania nr 1 oraz nr 3

Zdaniem Wnioskodawców, przychód z planowanej w 2026 r. sprzedaży lokalu mieszkalnego nr 1 – w części odpowiadającej wartości udziału (...) części nabytego w dniu (...) 2014 r., tj. w części odpowiadającej kwocie (...) zł - nie stanowi przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Wnioskodawcy nabyli udział wynoszący (...) części w zabudowanej nieruchomości gruntowej w dniu (...) 2014 r. na podstawie umowy o dożywocie, która - stosownie do art. 908 § 1 Kodeksu cywilnego - jest umową o charakterze odpłatnym, przenoszącą własność. Pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, upłynął zatem z dniem 31 grudnia 2019 r.

Zrzeczenie się przez dożywotnika prawa dożywocia w dniu (...) 2023 r. oraz zawarcie umowy o opiekę nie stanowiły nabycia nieruchomości ani udziału w nieruchomości przez Wnioskodawców. Czynności te doprowadziły wyłącznie do wygaśnięcia ograniczonego prawa obciążającego udział Wnioskodawców i do jego wykreślenia z działu III księgi wieczystej. Prawo własności udziału (...) części przysługiwało Wnioskodawcom nieprzerwanie od (...) 2014 r. - nie można bowiem nabyć prawa, które już się posiada. Wygaśnięcie obciążenia nie przerywa ani nie rozpoczyna na nowo biegu pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, w zakresie objętym pytaniem nr 3 Wnioskodawcy stoją na stanowisku, że czynności z dnia (...) 2023 r. nie miały żadnego wpływu na bieg pięcioletniego terminu w odniesieniu do udziału nabytego w 2014 r.

Ad pytania nr 2

Zdaniem Wnioskodawców, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych według stawki 19% - na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - podlegać będzie wyłącznie dochód przypadający na tę część przychodu ze sprzedaży, która odpowiada nadwyżce wartości prawa nabytego w wyniku zniesienia współwłasności z dnia (...) 2023 r. ponad wartość udziału przysługującego Wnioskodawcom przed tym zniesieniem, tj. nadwyżce w kwocie (...) zł, co odpowiada proporcji (...)/(...) wartości lokalu.

Zniesienie współwłasności polegające na ustanowieniu odrębnej własności lokali i przyznaniu ich dotychczasowym współwłaścicielom nie stanowi nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w takim zakresie, w jakim wartość rzeczy lub prawa otrzymanego w wyniku zniesienia współwłasności mieści się w wartości udziału przysługującego współwłaścicielowi przed zniesieniem. W tym zakresie następuje wyłącznie przekształcenie formy prawnej władania tą samą substancją majątkową (zmiana udziału we współwłasności na własność wyodrębnionego lokalu), a nie przysporzenie majątkowe. Stanowisko to odpowiada utrwalonej linii orzeczniczej sądów administracyjnych oraz jednolitej praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

Za datę nabycia uznaje się natomiast dzień zniesienia współwłasności w tej części, w jakiej wartość otrzymanego prawa przewyższa wartość dotychczasowego udziału. W stanie faktycznym sprawy wartość lokalu mieszkalnego nr 1 przyznanego Wnioskodawcom ((...) zł) przewyższyła wartość przysługującego im uprzednio udziału (...) części ((...) zł) o kwotę (...) zł. Wyłącznie ta nadwyżka została nabyta w dniu (...) 2023 r. Ponieważ pomiędzy końcem 2023 roku a planowanym w 2026 r. odpłatnym zbyciem nie upłynie pięć lat, odpłatne zbycie w części odpowiadającej tej nadwyżce stanowić będzie źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dochód ustalony zgodnie z art. 30e ust. 2 ustawy - jako różnica pomiędzy przychodem określonym zgodnie z art. 19 a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi na podstawie art. 22 ust. 6c ustawy, powiększona o sumę odpisów amortyzacyjnych - w części przypadającej proporcjonalnie na tę nadwyżkę, podlegać będzie opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym.

W pozostałym zakresie, tj. w części odpowiadającej wartości udziału nabytego w 2014 r., odpłatne zbycie nie stanowi źródła przychodu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Brzmienie tego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)   prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d)  innych rzeczy,

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub praw wskazanych w ww. lit. a-c ww. przepisu, które nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej, zostanie dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, to skutkuje powstaniem przychodu. Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub tych praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Wyjaśniam, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego, może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości (lub tych praw), bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.

Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.

Stosownie do treści art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 795):

Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.

Nabyciem w rozumieniu przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zatem każda czynność, na mocy której na osobę fizyczną – nabywcę, przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje w sposób odpłatny czy nieodpłatny.

Z treści wniosku wynika, że:

1.  (...) 2014 r. na mocy umowy o dożywocie nabyli Państwo do majątku wspólnego udział wynoszący (...) części w nieruchomości gruntowej.

Przedmiotem nabycia był udział we współwłasności nieruchomości gruntowej zabudowanej, tj. udział w prawie własności gruntu wraz z trwale z nim związanymi budynkami, stanowiącymi jego części składowe. Działka zabudowana jest dwoma budynkami mieszkalnymi:

a)  budynkiem mieszkalnym o powierzchni zabudowy (…) m² i powierzchni użytkowej (...) m²,

b)  budynkiem mieszkalnym o powierzchni zabudowy (...) m² i powierzchni użytkowej (...) m².

obejmującymi łącznie (…) lokale mieszkalne. W dacie nabycia, tj. w dniu (...) 2014 r., w budynkach tych nie była ustanowiona odrębna własność lokali.

2.  (...) 2023 r. dotychczasowa dożywotniczka w formie aktu notarialnego zrzekła się w całości świadczeń określonych w umowie dożywocia i wyraziła zgodę na wykreślenie jej prawa z księgi wieczystej. Tego samego dnia strony zawarły nieodpłatną i dożywotnią umowę o opiekę, mocą której zobowiązali się Państwo do dalszego wspierania matki/teściowej.

3.  (...) 2023 r., umową sporządzoną w formie aktu notarialnego, wszyscy współwłaściciele dokonali zniesienia współwłasności opisanej nieruchomości poprzez ustanowienie odrębnej własności (…) lokali mieszkalnych i przyznanie ich poszczególnym współwłaścicielom.

Nabyli Państwo na zasadach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej odrębną własność samodzielnego lokalu mieszkalnego nr 1, o powierzchni użytkowej lokalu (...) m² wraz z (…) pomieszczeniami przynależnymi o łącznej powierzchni (...) m², tj. o łącznej powierzchni użytkowej (...) m², wraz ze związanym z tym lokalem udziałem wynoszącym (...) części w nieruchomości wspólnej.

Zniesienie współwłasności nastąpiło z obowiązkiem spłat – uiścili Państwo z majątku wspólnego łącznie (...) zł, tj. (...) zł na rzecz A. C. (na jego majątek osobisty, z tytułu przysługującego mu odrębnie udziału (...) części) oraz (...) zł na rzecz E. C..

4.  W akcie notarialnym strony określiły - dla celów podatkowych - następujące wartości dotyczące Państwa:

·     wartość udziału (...) części przysługującego Państwu przed zniesieniem współwłasności: (...) zł.

·     wartość lokalu mieszkalnego nr 1 nabytego przez Państwa po zniesieniu współwłasności: (...) zł,

·     wartość prawa nabytego ponad wartość dotychczasowego udziału (nadwyżka): (...) zł.

5.  Planują Państwo dokonać sprzedaży wyżej wymienionego wyodrębnionego lokalu mieszkalnego nr 1 w bieżącym, 2026 roku.

6.  Nie prowadzą i nie prowadzili Państwo działalności gospodarczej, w szczególności w zakresie obrotu nieruchomościami; opisane niżej czynności nie były i nie będą dokonywane w wykonaniu działalności gospodarczej.

Oceniając zatem skutki podatkowe planowanej przez Państwa sprzedaży lokalu mieszkalnego nr 1 należy uwzględnić datę i sposób nabycia przez Państwa tego lokalu.

Nabycie nieruchomości/udziału w nieruchomości w drodze umowy dożywocia

W wyniku zawarcia umowy o dożywocie dochodzi do przeniesienia własności nieruchomości w zamian za zobowiązanie się nabywcy do zapewnienia zbywcy dożywotniego utrzymania. Umowę dożywocia regulują przepisy art. 908-916 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795).

Zgodnie z art. 908 § 1 wyżej wskazanej ustawy:

Jeżeli w zamian za przeniesienie własności nieruchomości nabywca zobowiązał się zapewnić zbywcy dożywotnie utrzymanie (umowa o dożywocie), powinien on, w braku odmiennej umowy, przyjąć zbywcę jako domownika, dostarczać mu wyżywienia, ubrania, mieszkania, światła i opału, zapewnić mu odpowiednią pomoc i pielęgnowanie w chorobie oraz sprawić mu własnym kosztem pogrzeb odpowiadający zwyczajom miejscowym.

Natomiast art. 910 § 1 wyżej wskazanej ustawy stanowi:

Przeniesienie własności nieruchomości na podstawie umowy o dożywocie następuje z jednoczesnym obciążeniem nieruchomości prawem dożywocia. Do takiego obciążenia stosuje się odpowiednio przepisy o prawach rzeczowych ograniczonych.

Niewątpliwie umowa o dożywocie jest jedną z form zbycia nieruchomości (przeniesienia własności). Zgodnie z brzmieniem art. 908 Kodeksu cywilnego treść umowy o dożywocie polega na tym, że jedna ze stron przenosi na drugą własność nieruchomości, druga zaś zobowiązuje się - w zamian za to - do dożywotniego utrzymania zbywcy. Przeniesienie własności nieruchomości na podstawie umowy o dożywocie następuje z jednoczesnym obciążeniem tej nieruchomości prawem dożywocia, do którego to obciążenia stosuje się odpowiednio przepisy o prawach rzeczowych ograniczonych (art. 910 § 1 Kodeksu cywilnego).

Charakterystyczną cechą dożywocia jest ekwiwalentność świadczeń stron tej umowy, przy czym w doktrynie uznaje się, iż jest to ekwiwalentność rozumiana w sensie subiektywnym, a nie obiektywnym, co oznacza, że świadczenia stron względem siebie nie muszą mieć tego samego wymiaru ekonomicznego, ustalanego według kryteriów obiektywnych. Podkreślenia wymaga, że tego rodzaju umowy zaliczane są do odpłatnych czynności prawnych, które charakteryzują się tym, że każda ze stron uzyskuje jakąś korzyść majątkową (niekoniecznie pieniężną).

Uwzględniając powyższe, umowa o dożywocie polegająca na tym, że w zamian za przeniesienie własności nieruchomości nabywca zobowiązał się zapewnić zbywcy dożywotnie utrzymanie – ma charakter umowy wzajemnej, a w konsekwencji – jest czynnością prawną o charakterze odpłatnym, tj. w jej wyniku dochodzi do odpłatnego zbycia nieruchomości.

Z kolei artykuł 353¹ Kodeksu cywilnego wyraża zasadę wolności (swobody) umów. Przy czym zgodnie z art. 248 § 1 Kodeksu Cywilnego:

Do zmiany treści ograniczonego prawa rzeczowego potrzebna jest umowa między uprawnionym a właścicielem rzeczy obciążonej, a jeżeli prawo było ujawnione w księdze wieczystej - wpis do tej księgi.

Nabycie nieruchomości/udziału w nieruchomości w drodze zniesienia współwłasności i ustanowienia odrębnej własności lokalu

Celem postępowania o zniesienie współwłasności, w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego, jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności.

Na podstawie art. 195 Kodeksu cywilnego:

Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).

W świetle art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:

Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.

Według art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:

Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.

Istota współwłasności polega na tym, że współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, a nie o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Przedmiot współwłasności ma charakter niepodzielny a w okresie trwania współwłasności każdemu ze współwłaścicieli przysługuje prawo do całej rzeczy, a nie jedynie do jej części odpowiadającej wielkości udziału. Każdy współwłaściciel korzysta z takiego samego prawa do rzeczy wspólnej, ograniczonego jedynie równorzędnymi uprawnieniami pozostałych współwłaścicieli. Oznacza to, że każdy z nich jest uprawniony do współposiadania rzeczy oraz korzystania z niej w takim zakresie, jaki da się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem przez innych współwłaścicieli (art. 206 Kodeksu cywilnego).

Art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:

Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.

Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu.

Na podstawie art. 211 Kodeksu cywilnego:

Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.

Zgodnie z art. 212 Kodeksu cywilnego:

§ 1. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami gruntowymi.

§ 2. Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.

§ 3. Jeżeli ustalone zostały dopłaty lub spłaty, sąd oznaczy termin i sposób ich uiszczenia, wysokość i termin uiszczenia odsetek, a w razie potrzeby także sposób ich zabezpieczenia. W razie rozłożenia dopłat i spłat na raty terminy ich uiszczenia nie mogą łącznie przekraczać lat dziesięciu. W wypadkach zasługujących na szczególne uwzględnienie sąd na wniosek dłużnika może odroczyć termin zapłaty rat już wymagalnych.

Zniesienie współwłasności może zatem nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli. W rezultacie, w wyniku zniesienia współwłasności dochodzi więc jedynie do nowego ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności. Jednym ze sposobów zniesienia współwłasności jest fizyczny podział rzeczy wspólnej między współwłaścicielami. Następuje to w drodze przyznania każdemu ze współwłaścicieli wyodrębnionej (podzielonej) rzeczy.

Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbyło się bez spłat i dopłat. W przypadku sprzedaży – za datę nabycia nieruchomości (lub prawa), która przypadła danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności, należy zatem przyjąć datę jej pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości (lub prawa) w wyniku zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz zniesienie współwłasności zostało dokonane bez spłat i dopłat. Gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego.

Ponadto, należy wyjaśnić, że o tym, czy w wyniku zniesienia współwłasności doszło do nowego nabycia ponad wcześniej posiadany udział decyduje porównanie wartości tych nieruchomości, a nie ich powierzchni. Może się zdarzyć, że większą wartość będzie miała nieruchomość o mniejszej powierzchni. Tak więc, co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia współwłasności podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał.

Zatem, jeżeli przy zniesieniu współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku ponad posiadany udział przed zniesieniem współwłasności oznacza to, że dla części udziału w nieruchomości nabytego w drodze zniesienia współwłasności dniem nabycia będzie dzień, w którym nastąpiło zniesienie współwłasności.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w wyniku zniesienia współwłasności jest nabyciem tych rzeczy. Natomiast mając na uwadze przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie rzeczy na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku zniesienia współwłasności, jeżeli:

a)  podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub

b)  wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku dokonanego podziału mieści się w wartości udziału, jaki przysługiwał tej osobie.

Jeżeli więc spełnione są wymienione uprzednio warunki, zniesienie współwłasności nieruchomości nie może być rozpatrywane w kategoriach nabycia. W takiej sytuacji za datę nabycia nieruchomości uznać należy datę pierwotnego nabycia udziału w jej współwłasności. Jeżeli jednak na skutek podziału nieruchomości lub zniesienia współwłasności przysługujący danej osobie udział ulega powiększeniu lub też towarzyszą mu spłaty i dopłaty, wówczas czynność ta skutkuje nabyciem ponad dotychczas posiadany udział.

Skutki podatkowe zbycia lokalu mieszkalnego nr 1

Odnosząc powyższe do przedstawionego przez Państwa opisu stanu faktycznego wskazać należy, że skutki podatkowe planowanego przez Państwa zbycia lokalu mieszkalnego nr 1 należy rozpatrywać uwzględniając moment nabycia udziału w nieruchomości w drodze umowy dożywocia oraz zniesienia współwłasności nieruchomości i ustanowienia odrębnej własności lokalu.

Opierając się na podanych przez Państwa informacjach oraz mając na uwadze przytoczone przepisy stwierdzam, że w opisanych okolicznościach sprawy, zniesienie współwłasności i wyodrębnienie lokalu, który został Państwu przyznany na własność – w części odpowiadającej wartości udziału we współwłasności ((...)), który nabyli Państwo w 2014 r. – nie stanowiło nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem nienastępująca w wykonaniu działalności gospodarczej planowana przez Państwa sprzedaż lokalu mieszkalnego nr 1, w części odpowiadającej wartości udziału (...) nabytego w dniu (...) 2014 r. w drodze umowy dożywocia, nie stanowi dla Państwa źródła przychodów w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ (ponad) pięciu lat liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do nabycia udziału w tej nieruchomości przez Państwa w drodze umowy o dożywocie.

Zmiana umowy dożywocia, polegająca na tym, że osobiste prawo rzeczowe dożywocia zostało wykreślone z pierwotnej nieruchomości zaś strony zawarły nieodpłatną i dożywotnią umowę o opiekę nie stanowiła – jak wskazali Państwo we wniosku o wydanie interpretacji – przeniesienia własności ani nabycia przez Państwa jakiegokolwiek udziału w nieruchomości. Zatem czynność ta pozostaje bez wpływu na bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w odniesieniu nabytego przez Państwa (...) 2014 r. udziału w nieruchomości.

Natomiast w części, w jakiej wartość udziału nabytego przez Państwa w drodze zniesienia współwłasności prawa (nieruchomości) przekroczyła wartość dotychczas posiadanego udziału w nieruchomości za datę nabycia należy przyjąć datę zawarcia umowy zniesienia współwłasności poprzez ustanowienie odrębnej własności lokali, tj. (...) 2023 r.

W konsekwencji planowane przez Państwa na 2026 r. odpłatne zbycie nieruchomości – w wartości przekraczającej wartość udziału jaki pierwotnie Państwu przysługiwał (w wyniku zawarcia umowy o dożywocie) – będzie stanowiło źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zostanie dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Skutki powstania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:

Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Jak stanowi art. 19 ust. 1 ww. ustawy:

Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.

W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Stosownie do treści art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Stosownie natomiast do art. 30e ust. 4 ww. ustawy:

Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1)  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub

2)  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

W myśl art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.

Zgodnie z art. 30e ust. 7 ww. ustawy:

W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie.

Jednocześnie dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy – może zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy spełnieniu warunków określonych w tym przepisie. Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy wiąże skutki prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z faktem przeznaczenia – w warunkach określonych w ustawie – uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych przychodu wyłącznie na własne cele mieszkaniowe wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podsumowanie

Reasumując, nienastępujące w ramach działalności gospodarczej odpłatne zbycie przez Państwa w 2026 r. nieruchomości – w części odpowiadającej wartości udziału nabytego przez Państwa w drodze umowy dożywocia – nie będzie stanowiło źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zostanie dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tego udziału w nieruchomości.

Natomiast zbycie nieruchomości – w części przekraczającej wartość udziału jaki pierwotnie Państwu przysługiwał – będzie stanowiło źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zostanie dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Zrzeczenie się umowy dożywocia przez dożywotnika oraz jednoczesne zawarcie nieodpłatnej umowy o opiekę, skoro nie wiązało się z przeniesieniem własności nieruchomości, nie ma wpływu na bieg ww. terminu.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Organ wydający interpretację nie jest uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów. Wobec powyższego załączone do wniosku dokumenty nie były przedmiotem merytorycznej analizy, a oceny Państwa stanowiska dokonano wyłącznie na podstawie opisu zdarzenia przyszłego zawartego we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi dla siebie korzystne skutki prawne.

Organ wydając interpretację nie odnosi się do kwot i nie dokonuje wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Pan A. C. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.