0115-KDWT.4011.282.2026.1.MJ

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 lipca 2026 roku wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego:

Pozostaje Pani od września 2024 roku w związku małżeńskim, w którym obowiązuje ustrój wspólności ustawowej majątkowej. W 2008 roku Pani Mąż, nie będąc w związku małżeńskim, nabył do swojego majątku osobistego lokal mieszkalny w B. W grudniu roku 2024 zawarli Państwo akt notarialny, na mocy którego mąż darował przedmiotowy lokal mieszkalny do majątku wspólnego małżonków. W akcie notarialnym wskazano, że przedmiot darowizny będzie stanowić majątek objęty wspólnością ustawową małżeńską. W księdze wieczystej wpisano Państwa jako właścicieli na prawach wspólności ustawowej bez określenia udziałów. W tym samym akcie darowała Pani do majątku wspólnego małżonków stanowiącą Pani majątek osobisty nieruchomość gruntową zabudowaną garażem, znajdującą się w A. Obecnie planują Państwo odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego w B. Nie jest jeszcze ustalona data ani cena sprzedaży. Żadne z Państwa nie prowadzi działalności gospodarczej. Oboje Państwo są obywatelami polskimi i mieszkają w Polsce.

Pytanie podatkowe

Czy w przedstawionym stanie przyszłym wniesienie lokalu mieszkalnego z majątku osobistego męża do majątku wspólnego małżonków w drodze darowizny stanowi dla Pani nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, skutkujące rozpoczęciem biegu pięcioletniego terminu?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, wniesienie nieruchomości z majątku osobistego małżonka do majątku wspólnego małżonków nie stanowi nabycia przez drugiego małżonka w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wspólność ustawowa małżeńska ma charakter wspólności łącznej, bezudziałowej, co wynika z art. 31 § 1 oraz art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. W czasie trwania wspólności ustawowej nie jest możliwe określenie udziałów poszczególnych małżonków w majątku wspólnym. W konsekwencji nie można uznać, że nabyła Pani określony udział w nieruchomości w dacie zawarcia aktu notarialnego obejmującego darowiznę lokalu mieszkalnego do majątku wspólnego.

W Pani ocenie pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, należy liczyć od daty pierwotnego nabycia nieruchomości przez Pani męża, tj. od 2008 roku. W konsekwencji planowane odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego nie będzie stanowiło źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Pani stanowisko znajduje potwierdzenie zarówno w orzecznictwie NSA (m.in. NSA II FPS 2/17), jak i w aktualnej linii interpretacyjnej Dyrektora KIS, w szczególności: 0112-KDIL2-1.4011.737.2022.1.MKA, 0113-KDIPT2-2.4011.383.2023.1.KR, 0114-KDIP3-2.4011.359.2023.2.MN, 0115-KDIT1.4011.223.2025.1.ASZ.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:

Jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych wskazanych w lit. a-c cytowanego przepisu następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej, stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dla rozstrzygnięcia omawianej sprawy istotne jest więc ustalenie, czy włączenie opisanego we wniosku lokalu mieszkalnego – w drodze darowizny z majątku osobistego Pani męża – do majątku wspólnego małżonków stanowi nabycie w rozumieniu ww. przepisu.

Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy  (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236):

Jak stanowi art. 43 § 1 ww. kodeksu:

Zgodnie z art. 47 § 1 ww. kodeksu:

Stosownie do art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Zarówno darowizna do majątku wspólnego małżonków, jak i umowa rozszerzająca wspólność małżeńską majątkową wywołuje takie same skutki na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Włączenie do majątku wspólnego nieruchomości lub prawa majątkowego wchodzących uprzednio w skład majątku osobistego małżonka nie stanowi nabycia tej nieruchomości lub prawa w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Datą nabycia nieruchomości lub prawa majątkowego przez każdego z małżonków jest data nabycia przez tego małżonka, który tę nieruchomość lub prawo włączył do majątku wspólnego. W konsekwencji od tej daty należy liczyć upływ 5-letniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT, również w odniesieniu do małżonka, który nabył prawo współwłasności łącznej w drodze darowizny.

W konsekwencji włączenie w 2024 r. do majątku wspólnego małżonków nieruchomości stanowiącej uprzednio majątek osobisty Pani męża nie stanowiło nabycia tej nieruchomości przez Panią w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Upływ pięcioletniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nieruchomość nabył małżonek, tj. od 2008 r.

W związku z powyższym, planowana sprzedaż ww. nieruchomości, z uwagi na upływ terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie będzie dla Pani stanowiła źródła przychodów rozumieniu tej ustawy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Dodać należy, że organ interpretacyjny nie ma uprawnień do przeprowadzania postępowania dowodowego, a informacje niezbędne do wydania interpretacji może przyjmować wyłącznie z przedstawionego przez Panią opisu zdarzenia. Jeżeli przedstawiony we wniosku opis zdarzenia będzie się różnił od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pani w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia. Należy też zauważyć, że to na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego postępowania kontrolnego czy podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Odnosząc się do powołanych interpretacji wskazać należy, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników, dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.