0115-KDWT.4011.272.2026.2.AK

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 10 lipca 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, dalej: „ustawa o PIT”. Jest Pani matką małoletniego A A, urodzonego 9 marca 2011 r. w A. Wyrokiem Sądu Okręgowego (...) z 30 września 2025 r., sygn. akt (...), rozwiązano przez rozwód Pani małżeństwo. Wyrok został opatrzony wzmianką o prawomocności. W wyroku sąd pozostawił wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnim synem stron - A A- obojgu rodzicom, jednocześnie ustalając, że każdorazowym miejscem zamieszkania dziecka jest miejsce zamieszkania matki, tj. Pani. Oznacza to, że centrum życiowe dziecka znajduje się przy matce, a dziecko stale zamieszkuje z Panią. Ponadto sąd zobowiązał obie strony do ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania małoletniego dziecka, zasądzając od ojca dziecka alimenty na rzecz małoletniego do Pani rąk. W wyroku sąd nie orzekł o kontaktach ojca z małoletnim synem stron.

Faktycznie samodzielnie wykonuje Pani codzienne obowiązki związane z wychowaniem dziecka, w szczególności zapewnia mu Pani miejsce zamieszkania, opiekę, wyżywienie, ubranie, organizuje naukę, leczenie, zajęcia szkolne i pozaszkolne oraz podejmuje bieżące decyzje dotyczące życia codziennego dziecka.

Ojciec dziecka nie zamieszkuje z Panią ani z dzieckiem, nie prowadzi z Panią wspólnego gospodarstwa domowego i nie uczestniczy na co dzień, w tym samym czasie i miejscu, w bieżącym wychowywaniu dziecka. Udział ojca polega przede wszystkim na wykonywaniu obowiązku alimentacyjnego oraz ewentualnych czynnościach o charakterze incydentalnym, które nie mają charakteru wspólnego, codziennego wychowywania dziecka.

W sprawie nie została ustanowiona opieka naprzemienna. Dziecko nie zamieszkuje w porównywalnych, powtarzających się okresach raz u matki, a raz u ojca. Nie występuje model wspólnego wychowywania dziecka przez oboje rodziców w sposób porównywalny, równoważny lub zbliżony do opieki naprzemiennej.

Zamierza Pani w rocznym zeznaniu podatkowym za rok 2025, a także za kolejne lata podatkowe, o ile opisany stan faktyczny nie ulegnie zmianie, złożyć wniosek o preferencyjne opodatkowanie dochodów jako osoba samotnie wychowująca dziecko, na podstawie art. 6 ust. 4c w zw. z art. 6 ust. 4d ustawy o PIT.

Wskazuje Pani, że w odniesieniu do Pani oraz do małoletniego dziecka nie zachodzą negatywne przesłanki określone w art. 6 ust. 8 ustawy o PIT, tj. nie mają zastosowania przepisy wyłączające możliwość skorzystania z preferencyjnego sposobu opodatkowania. Małoletnie dziecko nie uzyskuje dochodów ani przychodów, które mogłyby wyłączać Pani prawo do zastosowania omawianej preferencji.

Uzupełnienie stanu faktycznego

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że:

1.  Wyrok Sądu w sprawie separacji pomiędzy Panią a ojcem Pani dziecka uprawomocnił się 22 października 2024 r. Natomiast wyrok rozwodowy pomiędzy Panią a ojcem Pani dziecka uprawomocnił się w dniu 30 września 2025 r.

2.  Od dnia uprawomocnienia się wyroku rozwodowego nie wstąpiła Pani ponownie w związek małżeński. Od tego czasu pozostaje Pani rozwódką.

3.  W okresie, którego dotyczy wniosek, nie była Pani matką ani opiekunem prawnym innego dziecka, które wychowywałaby Pani wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym. Nie wychowywała i nie wychowuje Pani innych dzieci poza własnym małoletnim dzieckiem wskazanym we wniosku.

4.  W okresie, którego dotyczy wniosek, uzyskiwała Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej wyłącznie z tytułu umowy o pracę, tj. z etatu. Nie osiągała Pani innych dochodów.

5.  Świadczenie wychowawcze, o którym mowa w ustawie z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, tj. tzw. 800+, zostało ustalone i jest wypłacane na Pani rzecz jako matki małoletniego syna A A. Poza wskazanym świadczeniem wychowawczym nie pobiera Pani innych świadczeń od państwa.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym, Pani, jako rozwódka faktycznie samotnie wychowująca małoletnie dziecko, którego każdorazowym miejscem zamieszkania jest miejsce zamieszkania matki, ma prawo do rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2025 oraz za kolejne lata podatkowe, o ile stan faktyczny nie ulegnie zmianie, w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, zgodnie z art. 6 ust. 4c w zw. z art. 6 ust. 4d ustawy o PIT?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, w przedstawionym stanie faktycznym przysługuje Pani prawo do rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, zgodnie z art. 6 ust. 4c w zw. z art. 6 ust. 4d ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o PIT, od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 tej ustawy, będącego m.in rozwódką albo rozwodnikiem, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci małoletnie, podatek może być określony zgodnie z art. 6 ust. 4d ustawy o PIT na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

Art. 6 ust. 4d ustawy o PIT określa sposób obliczenia podatku w przypadku osoby samotnie wychowującej dzieci. Podatek jest wówczas określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7 ustawy o PIT.

Spełnia Pani przesłanki wynikające z art. 6 ust. 4c ustawy o PIT, ponieważ jest Pani rozwódką i rodzicem małoletniego dziecka oraz faktycznie samotnie wychowuje Pani dziecko. Dziecko stale zamieszkuje z Panią, ponieważ zgodnie z pkt 2 wyroku Sądu w Bielsku-Białej każdorazowym miejscem zamieszkania dziecka jest miejsce zamieszkania matki.

Kluczowe znaczenie ma faktyczny sposób wykonywania obowiązków wychowawczych. Wykonuje Pani wobec dziecka bieżącą, codzienną pieczę i organizuje jego życie. Ojciec dziecka nie zamieszkuje z dzieckiem, nie prowadzi z Panią wspólnego gospodarstwa domowego i nie wykonuje z Panią w tym samym czasie i miejscu codziennych czynności składających się na wychowanie dziecka. Bez znaczenia dla prawa do preferencji pozostaje sam fakt, że Sąd pozostawił wykonywanie władzy rodzicielskiej obojgu rodzicom.

Dla zastosowania art. 6 ust. 4c ustawy o PIT decydujące nie jest wyłącznie formalne posiadanie władzy rodzicielskiej przez drugiego rodzica, lecz rzeczywiste, faktyczne samotne wychowywanie dziecka przez rodzica ubiegającego się o preferencję. Nie zachodzi również wyłączenie określone w art. 6 ust. 4f ustawy o PIT. Przepis ten wyłącza preferencyjne opodatkowanie w przypadku osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również w przypadku opieki naprzemiennej. W przedstawionym stanie faktycznym nie wychowuje Pani dziecka wspólnie z ojcem w rozumieniu tego przepisu. W sprawie nie została ustanowiona opieka naprzemienna. Dziecko nie przebywa w porównywalnych okresach u każdego z rodziców, lecz jego miejscem zamieszkania jest każdorazowo miejsce zamieszkania matki.

Ustalenie to wynika wprost z punktu 2 wyroku rozwodowego i potwierdza, że centrum życiowe dziecka znajduje się przy Pani. Zasądzenie alimentów na rzecz dziecka do Pani rąk potwierdza, że ojciec dziecka wykonuje przede wszystkim obowiązek finansowego udziału w kosztach utrzymania i wychowania. Samo wykonywanie obowiązku alimentacyjnego przez drugiego rodzica nie oznacza jednak, że dziecko jest wychowywane wspólnie z tym rodzicem w rozumieniu art. 6 ust. 4f ustawy o PIT.

Brak orzeczenia o kontaktach ojca z dzieckiem dodatkowo wzmacnia stanowisko, że w opisanym stanie faktycznym nie występuje uporządkowany, sądownie określony model bieżącej, równoważnej opieki nad dzieckiem przez oboje rodziców. Nawet ewentualne sporadyczne kontakty lub udział ojca w pojedynczych sprawach dziecka nie zmieniają faktu, że Pani samodzielnie wykonuje codzienny ciężar wychowania dziecka.

Przy wykładni pojęcia „samotnie wychowuje” należy uwzględnić, że sama przesłanka stanu cywilnego nie jest wystarczająca. Konieczne jest także faktyczne samotne troszczenie się o byt materialny, rozwój emocjonalny i codzienne funkcjonowanie dziecka.

W przedstawionym stanie faktycznym właśnie Pani wykonuje te obowiązki samodzielnie. Nie spełnia Pani negatywnych przesłanek z art. 6 ust. 8 ustawy o PIT. Do Pani ani do małoletniego dziecka nie mają zastosowania przepisy, które wyłączałyby możliwość preferencyjnego opodatkowania w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko. W konsekwencji spełnia Pani zarówno przesłankę formalną, jak i faktyczną wynikającą z art. 6 ust. 4c ustawy o PIT. Jest Pani rozwódką oraz faktycznie samotnie wychowuje Pani małoletnie dziecko.

Jednocześnie, w przedstawionym stanie faktycznym nie występuje wspólne wychowywanie dziecka z drugim rodzicem ani opieka naprzemienna, o których mowa w art. 6 ust. 4f ustawy o PIT. Mając powyższe na uwadze, stoi Pani na stanowisku, że ma Pani prawo do rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2025 oraz za kolejne lata podatkowe, o ile opisany stan faktyczny nie ulegnie zmianie, w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, tj. zgodnie z art. 6 ust. 4c w zw. z art. 6 ust. 4d ustawy o PIT. Podstawy prawne wskazane w stanowisku art. 3 ust 1, art. 6 ust. 4, art. 6 ust. 4d, art. 6 ust. 4, art. 6 ust. 8 ustawy o PIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Z jego treści wynika, że:

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W świetle zaś art. 6 ust. 4f powoływanej ustawy:

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Uwzględniając cytowane uregulowania prawne wskazać należy, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie.

Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje dla potrzeb jej wykładni i stosowania pojęcia „samotnego wychowywania”, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.

Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie».

Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».

Przez osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc rozumieć osobę, która faktycznie w pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień, troszcząc się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka.

W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej – rodzic, który faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę, stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, ma prawo do przedmiotowej preferencji podatkowej. Nie jest przy tym konieczne, aby drugi z rodziców był całkowicie wyeliminowany z opieki i wychowania dziecka. Fakt utrzymywania kontaktów pomiędzy dzieckiem i drugim rodzicem, nie pozbawia pierwszego rodzica (który dziecko faktycznie wychowuje) prawa do opodatkowania swoich dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Co więcej, aby móc skorzystać z omawianej preferencji podatkowej nie jest konieczne posiadanie statusu osoby samotnie wychowującej dziecko (określonej ww. przepisem) przez cały rok podatkowy. Wystarczające jest, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Z treści wniosku i jego uzupełnienia wynika, że wyrok rozwodowy uprawomocnił się 30 września 2025 r. Od dnia uprawomocnienia się wyroku rozwodowego nie wstąpiła Pani ponownie w związek małżeński, od tego czasu pozostaje Pani rozwódką.

Sąd pozostawił wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnim synem obojgu rodzicom, jednocześnie ustalając, że każdorazowym miejscem zamieszkania dziecka jest miejsce zamieszkania matki, tj. Pani. Sąd zobowiązał obie strony do ponoszenia kosztów utrzymania i wychowywania małoletniego dziecka, zasądzając na rzecz małoletniego alimenty od ojca dziecka. Sąd nie orzekł o kontaktach ojca z małoletnim synem stron.

Jak wskazała Pani w opisie sprawy, faktycznie to Pani samodzielnie wykonuje codzienne obowiązki związane z wychowaniem dziecka, w szczególności zapewnia mu Pani miejsce zamieszkania, opiekę, wyżywienie, ubranie, organizuje naukę, leczenie, zajęcia szkolne i pozaszkolne oraz podejmuje bieżące decyzje dotyczące życia codziennego dziecka. Natomiast udział ojca polega przede wszystkim na wykonywaniu obowiązku alimentacyjnego oraz ewentualnych czynnościach o charakterze incydentalnym, które nie mają charakteru wspólnego, codziennego wychowywania dziecka.

W sprawie nie została ustanowiona opieka naprzemienna. Nie występuje model wspólnego wychowywania dziecka przez oboje rodziców w sposób porównywalny, równoważny lub zbliżony do opieki naprzemiennej.

Ponadto, w okresie którego dotyczy wniosek, nie wychowywała i nie wychowuje Pani innych dzieci poza własnym małoletnim dzieckiem wskazanym we wniosku.

W okresie objętym wnioskiem, uzyskiwała Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej wyłącznie z tytułu umowy o pracę, jednocześnie wskazała Pani, że w odniesieniu do Pani oraz do małoletniego dziecka nie zachodzą negatywne przesłanki określone w art. 6 ust. 8 ustawy o PIT, tj. nie mają zastosowania przepisy wyłączające możliwość skorzystania z preferencyjnego sposobu opodatkowania.

Świadczenie wychowawcze, o którym mowa w ustawie z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, tj. tzw. 800+, zostało ustalone i jest wypłacane Pani.

Zatem, biorąc pod uwagę, że:

• faktycznie - bez udziału drugiego rodzica - samodzielnie wykonuje Pani codzienne obowiązki związane z wychowaniem dziecka i
• jest Pani osobą rozwiedzioną

- przyjąć należy że, spełniła Pani przesłanki warunkujące rozliczenie podatku w sposób przewidziany dla samotnych rodziców, o którym mowa w art. 6 ust. 4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie w okolicznościach faktycznych sprawy nie zaistniały wyłączenia wynikające z art. 6 ust. 4f i ust. 8 tej ustawy.

Wobec powyższego, odnosząc się wprost do treści wniosku, stwierdzić należy, że przysługuje Pani prawo do preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego jako osoba samotnie wychowująca dziecko w zeznaniu rocznym składanym za rok 2025 oraz w zeznaniach za lata kolejne, o ile opisany stan faktyczny nie ulegnie zmianie.

Tym samym, Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.