0115-KDWT.4011.226.2026.2.JŁR

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 30 czerwca 2026 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Od marca 2022 r. mieszka Pani wraz z małoletnią córką na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Od tego czasu dziecko stale zamieszkuje wyłącznie z Panią. Zapewnia Pani dziecku utrzymanie oraz sprawuje nad nim codzienną opiekę i wychowanie.

Ojciec dziecka zamieszkuje na stałe na terytorium Ukrainy. Nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego z dzieckiem ani z Panią. Nie uczestniczy w bieżącym wychowaniu dziecka, nie podejmuje decyzji dotyczących jego edukacji, zdrowia ani codziennego funkcjonowania oraz nie ponosi kosztów jego utrzymania. Świadczenia alimentacyjne nie zostały zasądzone i nie są regularnie przekazywane.

W listopadzie 2023 r. został rozwiązany Pani związek małżeński z ojcem dziecka. W wyroku rozwodowym nie rozstrzygnięto kwestii miejsca zamieszkania dziecka ani sposobu wykonywania władzy rodzicielskiej.

Pomiędzy rodzicami zostało zawarte pisemne porozumienie, zgodnie z którym dziecko stale zamieszkuje z Panią, a Pani sprawuje nad nim codzienną opiekę oraz ponosi koszty jego utrzymania.

W praktyce wszelkie obowiązki związane z wychowaniem, edukacją, leczeniem oraz utrzymaniem dziecka wykonuje Pani samodzielnie.

Uzupełnienie wniosku

1)  W latach objętych wnioskiem podlegała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Od września 2022 r. jest Pani polskim rezydentem podatkowym. Pani centrum interesów życiowych znajduje się w Polsce. Na terytorium Polski Pani mieszka i pracuje, prowadzi działalność gospodarczą, a Pani córka uczęszcza do polskiej szkoły.

W latach objętych wnioskiem składała Pani w Polsce zeznania podatkowe oraz rozliczała osiągane dochody zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego.

2)  W latach objętych wnioskiem uzyskiwała Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej.

W 2022 r. uzyskiwała Pani dochody z tytułu umowy zlecenia.

W 2023 r. uzyskiwała Pani dochody z tytułu umowy zlecenia, a następnie z tytułu umowy o pracę.

W 2024 r. uzyskiwała Pani dochody z tytułu umowy zlecenia. W maju 2024 r. rozpoczęła Pani prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej opodatkowanej według skali podatkowej.

W 2025 r. kontynuowała Pani prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej opodatkowanej według skali podatkowej.

Dochody uzyskiwane przez Panią w latach objętych wnioskiem były rozliczane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego.

3)  W 2022 r. była Pani mężatką.

W 2023 r. rozpoczął się proces rozwodu z Pani mężem, który zakończył się rozwodem w tym samym roku.

4)  Wyrok rozwodowy uprawomocnił się (…) listopada 2023 r.

Posiada Pani odpis aktu małżeństwa oraz odpis aktu rozwodu wydane w systemie polskim.

5)  W okresie objętym wnioskiem, przed uprawomocnieniem się wyroku rozwodowego, nie orzeczono wobec Pani separacji formalnej. Pani małżonek nie odbywał kary pozbawienia wolności na podstawie prawomocnego wyroku sądu.

6)  Córka urodziła się (...) 2015 r.

7)  W okresie objętym wnioskiem nie była Pani matką ani opiekunem prawnym innego dziecka. Córka, o której mowa we wniosku, jest Pani jedynym dzieckiem.

8)  Porozumienie między rodzicami zostało podpisane (…) stycznia 2023 r.

Zgodnie z porozumieniem matka sprawuje samodzielnie władzę rodzicielską nad córką, w tym ponosi pełną odpowiedzialność za jej wychowanie i utrzymanie oraz reprezentuje ją we wszystkich sprawach prawnych, urzędowych i administracyjnych.

9)  W okresie objętym wnioskiem córka nie została umieszczona w żadnej instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie na podstawie orzeczenia sądu. Dziecko pozostawało pod Pani stałą opieką.

10)  W okresie objętym wnioskiem nie miały zastosowania wobec Pani ani wobec Pani dziecka przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ani ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (w zakresie innym niż najem prywatny), ani przepisy ustawy o podatku tonażowym lub ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Pytania

1.  Czy w przedstawionym stanie faktycznym spełnia Pani przesłanki uznania Pani za osobę samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu art. 6 ust. 4c–4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2.  Czy w przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze, prawo do zastosowania preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko przysługuje Pani również za lata podatkowe 2022–2025, w których dziecko stale zamieszkiwało wyłącznie z Panią i w których faktycznie wykonywała Pani samodzielnie wszystkie obowiązki wychowawcze, mimo że formalny rozwód został orzeczony w 2023 r.?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, w przedstawionym stanie faktycznym spełnia Pani przesłanki uznania za osobę samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu art. 6 ust. 4c–4f ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Małoletnie dziecko od marca 2022 r. stale zamieszkuje wyłącznie z Panią na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Samodzielnie wykonuje Pani wszystkie obowiązki związane z bieżącym wychowaniem dziecka, jego utrzymaniem, edukacją oraz opieką zdrowotną.

Drugi rodzic dziecka zamieszkuje na stałe poza terytorium Polski (Ukraina), nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego z dzieckiem ani z Panią, nie uczestniczy w faktycznym wychowaniu dziecka oraz nie ponosi kosztów jego utrzymania. Władza rodzicielska drugiego rodzica nie jest realizowana w sposób faktyczny w zakresie codziennej opieki nad dzieckiem.

W Pani ocenie, powyższe okoliczności spełniają przesłanki faktycznego samotnego wychowywania dziecka, o których mowa w art. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, niezależnie od formalnego stanu cywilnego oraz istnienia władzy rodzicielskiej drugiego rodzica.

W konsekwencji, stoi Pani na stanowisku, że przysługuje Pani prawo do zastosowania preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych jako osoba samotnie wychowująca dziecko, również za lata podatkowe, w których spełnione były opisane wyżej warunki faktyczne.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Z jego treści wynika, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1)  małoletnie,

2)  pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3)  pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

-     podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

Stosownie do art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

Według art. 6 ust. 4e ustawy:

Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym:

1)  dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub

2)  przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152

-     w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. z 2026 r. poz. 377), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.

W świetle zaś art. 6 ust. 4f powoływanej ustawy:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2024 r. poz. 1576, z 2025 r. poz. 619 i 1301 oraz z 2026 r. poz. 203).

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)  stosuje przepisy:

a)  art. 30c lub

b)  ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

-     w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)  podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Z powyższego wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie następujących warunków:

·      posiadania przez rodzica lub opiekuna prawnego statusu osoby samotnie wychowującej dziecko (dzieci);

·      wychowywania przez rodzica lub opiekuna prawnego samotnie w roku podatkowym dziecka (dzieci);

·      nieuzyskiwania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko (dzieci) przychodów/dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem najmu prywatnego – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

·      niepodlegania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko (dzieci) opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych;

·      nieuzyskiwania przez pełnoletnie dziecko przychodów/dochodów (z wyjątkiem przewidzianym ustawą) w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej, określonej w ustawie z 27 czerwca 2003 r. o rencie, w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.

Jednocześnie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Jak wynika z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do kręgu osób samotnie wychowujących dzieci ustawodawca zaliczył zarówno osoby, które nigdy nie zawierały związku małżeńskiego (panna, kawaler), jak i osoby, których związek małżeński ustał wskutek śmierci współmałżonka (wdowa, wdowiec) lub został rozwiązany poprzez prawomocne orzeczenie rozwodu (rozwódka, rozwodnik). Samotnie wychowującą dzieci jest również osoba, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, jak też osoba, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.

Powyższe stanowisko potwierdza prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 25 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Kr 289/24, w którym Sąd stwierdził, że:

Z powołanych uregulowań prawnych jednoznacznie wynikają przesłanki podmiotowe warunkujące skorzystanie z preferencji podatkowej dla osób samotnie wychowujących dzieci. Nie może budzić wątpliwości, że skorzystać z rzeczonej ulgi mogą jedynie osoby tam enumeratywnie wymienione, tj. samotnie wychowująca dzieci osoba będąca panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci.

Wobec powyższego słuszne jest stanowisko organu, że skoro omawiana preferencja uzależniona jest również od stanu cywilnego rodzica, starającego się o status osoby samotnie wychowującej dziecko (dzieci), to wnioskująca nie może niej skorzystać, gdyż w latach 2021-2023 była mężatką. Samo złożenie pozwu o rozwód nie jest wystarczające dla uznania danej osoby za samotnie wychowującą dziecko, ponieważ status osoby rozwiedzionej nabywa się dopiero poprzez prawomocne orzeczenie o rozwiązaniu małżeństwa. Zatem nie będąc w okresie od 2021-2023 roku panną, wdową, rozwódką, ani osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, ani też osobą pozostającą w związku małżeńskim, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności – nie można wnioskodawczyni przypisać statusu „osoby samotnie wychowującej dzieci”. Wskazywana przez skarżącą okoliczność pozostawania w faktycznej separacji z mężem nie może wpływać na dokonaną przez organ ocenę. Separacja prawna i separacja faktyczna to dwa różne pojęcia. Pierwsze z nich odnosi się do faktu drugie do prawa. Separacja faktyczna nie ma znaczenia prawnego w tym sensie, że nie powoduje, iż małżonkowie w świetle przepisów kodeksu rodzinnego i opiekuńczego pozostają w separacji o której mowa w Dziale V Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Separacja faktyczna, rozumiana jako zupełny rozkład pożycia małżonków, może stanowić podstawę do żądania orzeczenia separacji przez sąd (art. 611 § 1k.r. i op.). Oceny tej nie zmienia także zaangażowanie jedynie skarżącej w proces wychowawczy córek.

Z opisu sprawy wynika, że Pani córka urodziła się (...) 2015 r. Od września 2022 r. jest Pani polskim rezydentem podatkowym. W latach objętych wnioskiem podlegała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i składała Pani w Polsce zeznania podatkowe oraz rozliczała osiągane dochody zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego. Od marca 2022 r. mieszka Pani wraz z małoletnią córką na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Od tego czasu dziecko stale zamieszkuje wyłącznie z Panią. Zapewnia Pani dziecku utrzymanie oraz sprawuje nad nim codzienną opiekę i wychowanie. Ojciec dziecka zamieszkuje na stałe na terytorium Ukrainy. Nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego z dzieckiem ani z Panią. Nie uczestniczy w bieżącym wychowaniu dziecka, nie podejmuje decyzji dotyczących jego edukacji, zdrowia ani codziennego funkcjonowania oraz nie ponosi kosztów jego utrzymania. Świadczenia alimentacyjne nie zostały zasądzone i nie są regularnie przekazywane. W 2022 r. była Pani mężatką. (…) stycznia 2023 r. zawarła Pani z mężem pisemne porozumienie, zgodnie z którym dziecko stale zamieszkuje z Panią, a Pani sprawuje nad nim codzienną opiekę oraz ponosi koszty jego utrzymania. W praktyce wszelkie obowiązki związane z wychowaniem, edukacją, leczeniem, utrzymaniem oraz reprezentowaniem we wszystkich sprawach prawnych, urzędowych i administracyjnych dziecka wykonuje Pani samodzielnie. W listopadzie 2023 r. został rozwiązany Pani związek małżeński z ojcem dziecka. Wyrok rozwodowy uprawomocnił się (…) listopada 2023 r. W wyroku rozwodowym nie rozstrzygnięto kwestii miejsca zamieszkania dziecka ani sposobu wykonywania władzy rodzicielskiej. W okresie objętym wnioskiem nie orzeczono wobec Pani separacji formalnej, a także Pani małżonek nie odbywał kary pozbawienia wolności na podstawie prawomocnego wyroku sądu. W okresie tym nie była Pani matką ani opiekunem prawnym innego dziecka. Córka, o której mowa we wniosku, jest Pani jedynym dzieckiem. W okresie objętym wnioskiem córka nie została umieszczona w żadnej instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie na podstawie orzeczenia sądu. Dziecko pozostawało pod Pani stałą opieką. W latach objętych wnioskiem uzyskiwała Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej. Nie miały również zastosowania wobec Pani ani wobec Pani dziecka przepisy art. 30c ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych, ani ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (w zakresie innym niż najem prywatny), ani przepisy ustawy o podatku tonażowym lub ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Mając zatem na uwadze powołane przepisy prawa oraz opis stanu faktycznego stwierdzam, że od 2023 r. przysługuje Pani prawo do preferencyjnego rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko, na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Spełnia Pani bowiem wymagane w ustawie warunki posiadania odpowiedniego stanu cywilnego oraz samotnego wychowywania dziecka, a także nie mają do Pani zastosowania wyłączenia wskazane w art. 6 ust. 4f i ust. 8 tej ustawy. Ponadto – w odniesieniu do 2023 r. – ponownie wskazać należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają warunku, że osobą samotnie wychowującą dziecko należy być cały rok podatkowy, a zatem z preferencyjnego rozliczenia może korzystać osoba, która choćby tylko jeden dzień w roku podatkowym posiadała status osoby samotnie wychowującej dziecko.

Natomiast prawo do preferencyjnego rozliczenia się jako osoba samotnie wychowujące dziecko nie przysługiwało Pani w 2022 r. W tym roku nie została bowiem spełniona ustawowa przesłanka pozwalająca na uznanie Pani za osobę samotnie wychowującą dziecko. Przez cały rok 2022 nie należała Pani do żadnej z kategorii osób wymienionych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowiącym zamknięty katalog osób uznanych przez ustawodawcę za osobę samotnie wychowującą dzieci. Nie była bowiem Pani panną, wdową, rozwódką albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, ani osobą pozostającą w związku małżeńskim, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywał karę pozbawienia wolności. Przez cały 2022 r. była Pani mężatką (wciąż formalnie pozostawała Pani w związku małżeńskim), nie posiadała Pani prawomocnego orzeczenia sądu o separacji a ojciec dziecka nie został pozbawiony praw rodzicielskich ani nie odbywał kary pozbawienia wolności.

Wskazane we wniosku okoliczności, że od 2022 r. dziecko stale zamieszkuje wyłącznie z Panią oraz zapewnia Pani dziecku utrzymanie oraz sprawuje nad nim codzienną opiekę i wychowanie – nie pozwalają na uznanie Pani w 2022 r. za osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie należała Pani do jednej z kategorii osób wymienionych w zamkniętym katalogu ustanowionym przez ustawodawcę w tym przepisie. Status osoby rozwiedzionej nabywa się dopiero poprzez prawomocne orzeczenie sądu o rozwiązaniu małżeństwa. Również separacja faktyczna (zerwanie więzi między stronami), która nie pociąga za sobą skutków prawnych w postaci prawomocnego orzeczenia sądu, nie pozwala na uznanie danej osoby za samotnie wychowującą dziecko, ponieważ to wyłącznie do separacji orzekanej przez sąd odnosi się przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym, skoro w 2022 r. była Pani mężatką, nie została orzeczona w stosunku do Pani separacja oraz ojciec dziecka nie został pozbawiony praw rodzicielskich, ani nie odbywał kary pozbawienia wolności, to za 2022 r. nie przysługiwało Pani prawo do preferencyjnego rozliczenia się w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dzieci.

Reasumując, prawo do zastosowania preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych jako osoba samotnie wychowująca dziecko przysługuje Pani od 2023 r.

Stanowisko przedstawione w Pani wniosku o interpretację uznano w całości za nieprawidłowe, gdyż nie można zgodzić się z zawartym w nim stwierdzeniem: „powyższe okoliczności spełniają przesłanki faktycznego samotnego wychowywania dziecka (…) niezależnie od formalnego stanu cywilnego (…)”.

Jak bowiem wykazano uprzednio, z omawianej preferencji mogą skorzystać wyłącznie osoby wymienione w przepisie art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co oznacza że posiadanie określonego – wymienionego w tym przepisie – statusu cywilnoprawnego jest warunkiem niezbędnym dla skorzystania z preferencyjnego rozliczenia.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.