0115-KDWT.4011.140.2026.2.JŁ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości dokonywania odliczeń w ramach tzw. ulgi prorodzinnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 6 maja 2026 r. (wpływ).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W roku podatkowym 2025 osiągnął Pan dochody przekraczające 120 000 zł. Wykonywał Pan władzę rodzicielską nad dwojgiem dzieci:

1) syn urodzony w 2005 r. – pełnoletni, uczy się, jednak w 2025 r. osiągnął dochody ok. 38 000 zł, co przekracza limit dochodów określony w art. 6 ust. 4e ustawy o PIT. W związku z tym, zgodnie z Pana wiedzą, ulga prorodzinna na to dziecko nie przysługuje.

2) syn urodzony w 2013 r. – małoletni, pozostaje na Pana utrzymaniu, spełnia warunki do zastosowania ulgi prorodzinnej.

W roku podatkowym wykonywał Pan władzę rodzicielską w stosunku do obojga dzieci.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że w 2025 r. uzyskiwał Pan dochody opodatkowane według skali podatkowej z tytułu umowy o pracę oraz działalności gospodarczej. Przez cały 2025 rok pozostawał Pan w związku małżeńskim. W 2025 roku zarówno Pana dochód jak również dochód Pana małżonki przekroczył 112.000 zł.

Pański małoletni syn nie posiada orzeczenia o niepełnosprawności oraz w 2025 roku nie był umieszczony w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie na podstawie orzeczenia sądu.

W 2025 r. Pański pełnoletni syn nie otrzymywał zasiłku (dodatku) pielęgnacyjnego ani renty socjalnej. Wskazał Pan również, że nie ciążył na Panu obowiązek alimentacyjny w stosunku do pełnoletniego syna.

W stosunku do Pańskich dzieci w 2025 r.:

a) nie miały zastosowania przepisy o podatku liniowym (art. 30c) ani przepisy o ryczałcie ewidencjonowanym w zakresie prowadzonej działalności (z wyłączeniem najmu prywatnego),

b) nie miały zastosowania przepisy ustawy o podatku tonażowym lub o aktywizacji przemysłu okrętowego.

Pytania

Czy w opisanym stanie faktycznym, mimo że ulga prorodzinna nie przysługuje na starsze dziecko z powodu przekroczenia limitu dochodów, może Pan zastosować ulgę prorodzinną na młodsze dziecko oraz zostać uznany za podatnika wychowującego więcej niż jedno dziecko, a więc nie podlegać limitowi dochodów rodzica, o którym mowa w art. 27f ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem odpowiedź na oba pytania jest twierdząca. Zgodnie z art. 27f ust. 1 i 2 ustawy o PIT ulga przysługuje na każde małoletnie dziecko, wobec którego wykonywana jest władza rodzicielska. Młodsze dziecko spełnia wszystkie warunki, więc ulga przysługuje. Limit dochodów rodzica, o którym mowa w art. 27f ust. 2 pkt 1, dotyczy wyłącznie podatników wychowujących jedno dziecko.

Zgodnie z art. 27f ust. 2b, podatnik wychowujący więcej niż jedno dziecko nie podlega temu limitowi, niezależnie od tego, czy ulga przysługuje na wszystkie dzieci. W Pana przypadku wykonuje Pan władzę rodzicielską nad dwojgiem dzieci, więc limit dochodów rodzica nie ma zastosowania. Ulga przysługuje na młodsze dziecko.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

1)  wykonywał władzę rodzicielską;

2)  pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;

3)  sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Na podstawie art. 27f ust. 2 wskazanej ustawy:

Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:

1)  jednego małoletniego dziecka – kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:

a)  pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,

b)  niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;

2)  dwojga małoletnich dzieci – kwota 92,67 zł na każde dziecko;

3)  trojga i więcej małoletnich dzieci – kwota:

a)  92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,

b)  166,67 zł na trzecie dziecko,

c)  225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.

W myśl art. 27f ust. 2a powołanej ustawy:

Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.

Stosownie do art. 27f ust. 2b cytowanej ustawy:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka.

Art. 27f ust. 2c przytoczonej ustawy stanowi, że:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:

1)  na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;

2)  wstąpiło w związek małżeński.

Na mocy art. 27f ust. 2d omawianej ustawy:

Za podatnika pozostającego w związku małżeńskim, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a oraz ust. 10 i 11, nie uważa się:

1)  osoby, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów;

2)  osoby pozostającej w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.

Na mocy art. 27f ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Limity dochodów określone w ust. 2 pkt 1 nie dotyczą podatnika i jego małżonka, którzy wykonywali władzę, pełnili funkcję albo sprawowali opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do jednego dziecka, posiadającego orzeczenie albo decyzję, o których mowa w art. 26 ust. 7d.

Zgodnie z art. 26 ust. 7d omawianej ustawy:

Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub

2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo

3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Z art. 27f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.

Na mocy art. 27f ust. 4 ww. ustawy:

Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim – kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.

Zgodnie z art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów – imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1)  odpis aktu urodzenia dziecka;

2)  zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;

3)  odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;

4)  zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

Wedle art. 27f ust. 6 wskazanej ustawy:

Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podatników utrzymujących pełnoletnie dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c pkt 2 i 3, z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e i 8, w związku z wykonywaniem przez tych podatników ciążącego na nich obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej.

Art. 27f ust. 7 omawianej ustawy stanowi:

Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.

Na gruncie art. 6 ust. 4c przywołanej ustawy:

Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1)  małoletnie,

2)  pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3)  pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

-     podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

Stosownie do art. 6 ust. 4e powołanej ustawy:

Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym:

1)  dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub

2)  przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152

-     w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.

Art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Z art. 6 ust. 8 przytoczonej ustawy wynika, że:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)  stosuje przepisy:

a)  art. 30c lub

b)  ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

-     w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)  podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Przystępując do analizy przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia podkreślić należy, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Z literalnego brzmienia art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że warunkiem zastosowania przez rodzica ulgi na małoletnie dziecko jest wykonywanie w stosunku do tego dziecka władzy rodzicielskiej. Wobec tego, zasadnym jest odniesienie się do ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).

Z art. 92 ww. ustawy wynika, że:

Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską.

Zgodnie z art. 93 § 1 ww. ustawy:

Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.

Stosownie do art. 95 § 1 ww. ustawy:

Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z poszanowaniem jego godności i praw.

W myśl art. 97 § 1 przytoczonego Kodeksu:

Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i uprawnione do jej wykonywania.

Podkreślić należy, że samo posiadanie władzy rodzicielskiej jest niewystarczające do zastosowania przedmiotowej preferencji. Dla nabycia prawa do ulgi konieczne jest zarówno posiadanie przez rodzica władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne wykonywanie, czyli wykonywanie wszystkich obowiązków, dzięki którym dziecko wychowywane jest w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, w szczególności sprawowanie faktycznej pieczy nad dzieckiem i jego wychowywanie, troszczenie się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka, a więc zapewnienie/zabezpieczenie wszystkich potrzeb dziecka od bytowych po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne.

Prawo do dokonania odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej, o której mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przysługuje również na dzieci pełnoletnie, które otrzymują zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną oraz pełnoletnie, które się uczą lub studiują do ukończenia 25. roku życia z uwzględnieniem limitu dochodu, który mogą osiągnąć.

Warunkiem zastosowania przez podatnika ulgi na pełnoletnie dzieci jest utrzymywanie ich w związku z wykonywaniem ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej.

Obowiązek alimentacyjny zdefiniowany został w art. 128 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, który stanowi, że:

Obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania (obowiązek alimentacyjny) obciąża krewnych w linii prostej oraz rodzeństwo.

Art. 133 § 1 powołanego Kodeksu stanowi natomiast, że:

Rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

W roku podatkowym 2025 maksymalna kwota dopuszczalnych dochodów pełnoletnich dzieci pozwalająca na skorzystanie z ulgi prorodzinnej– na podstawie art. 6 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – wyniosła 22.546,92 zł.

Ponadto, z literalnego brzmienia art. 27f ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do jednego małoletniego dziecka – kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł.

W opisie zdarzenia wskazał Pan, że w 2025 roku pozostawał Pan przez cały rok w związku małżeńskim. Zarówno Pana dochód jak również dochód Pańskiej małżonki przekroczył 112 000 zł. Ma Pan dwójkę dzieci: młodszy syn, niepełnoletni – urodzony w 2013 r. i starszy syn, pełnoletni – urodzony w 2005 r. W 2025 r. względem młodszego dziecka posiadał i wykonywał Pan władzę rodzicielską. Pański małoletni syn nie posiada orzeczenia o niepełnosprawności.

Pana starszy syn w 2025 r. uczył się oraz nie otrzymywał, zgodnie z odrębnymi przepisami, zasiłku (dodatku) pielęgnacyjnego lub renty socjalnej. Wskazał Pan, że jego dochód, który uzyskał w 2025 r. wyniósł ok. 38 000 zł, czyli przekroczył limit dochodów określony w art. 6 ust. 4e ustawy o PIT – dwunastokrotność kwoty renty socjalnej.

Wobec powyższego, w związku z uzyskaniem w 2025 r. przez Pana pełnoletniego, uczącego się syna dochodu w wysokości ok. 38 000 zł – nie została spełniona jedna z przesłanek warunkujących możliwość skorzystania z ulgi prorodzinnej, o której mowa w art. 27f ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na to dziecko. Jak już wskazałem, w stosunku do pełnoletnich, uczących się do dzieci, ustawodawca wprowadził kryterium dochodowe. Pana starszy syn urodził się w 2005 roku, zatem cały rok kalendarzowy 2025 r. był pełnoletni. Dochody w 2025 r. uzyskał więc jako osoba pełnoletnia. Ponadto, Pana pełnoletni syn nie otrzymywał zgodnie z odrębnymi przepisami, zasiłku (dodatku) pielęgnacyjnego ani renty socjalnej.

Oznacza to, że nie ma Pan prawa odliczenia ulgi na pełnoletniego syna za cały rok podatkowy 2025 r., gdyż jego dochody, jak wskazał Pan w treści wniosku, przekroczyły w roku podatkowym kwotę dwunastokrotności renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.

Nie mogę zgodzić się z Pana stanowiskiem, że w Pana przypadku wykonuje Pan władzę rodzicielską nad dwojgiem dzieci, więc limit dochodów rodziców nie ma do Pana zastosowania. Zgodnie bowiem z zacytowanym powyżej art. 92 ustawy kodeks rodzinny i opiekuńczy dziecko pozostaje pod władzą rodzicielską jedynie do momentu uzyskania pełnoletności. Zatem warunek wykonywania władzy rodzicielskiej zgodnie z art. 27f ust. 2 dotyczy jedynie małoletnich dzieci. W przypadku pełnoletnich wymienionych w art. 6 ust 4 pkt 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym ulga prorodzinna przysługuje podatnikowi w związku z wykonywaniem przez podatnika ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego. Z opisu sprawy wynika, że Pana starszy syn, w związku z przekroczeniem limitu wskazanego w art. 6 ust. 4e ustawy, nie jest dzieckiem, na które przysługuje ulga.

Konsekwencją powyższego jest brak możliwości odliczenia w 2025 r. ulgi prorodzinnej również na małoletniego syna, mimo iż w 2025 r. względem tego dziecka posiadał i wykonywał Pan władzę rodzicielską. Ograniczeniem do zastosowania ulgi na młodszego syna jest bowiem limit dochodu, o którym mowa w art. 27f ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak Pan wskazuje w 2025 r. dochód wspólny Pana i Pana żony przekroczył 112 000 zł. Wobec tego wystąpiła negatywna przesłanka uniemożliwiająca zastosowanie odliczenia od podatku ulgi prorodzinnej również na małoletniego syna. Błędne jest zatem Pana twierdzenie, że podatnik wychowujący więcej niż jedno dziecko nie podlega temu limitowi, niezależnie od tego, czy ulga przysługuje na wszystkie dzieci a także z tym, że wykonuję Pan władzę rodzicielską nad dwojgiem dzieci, więc limit dochodów rodzica nie ma do Pana zastosowania i ma Pan prawo na skorzystanie z ulgi na młodsze dziecko.

W niniejszej sprawie, w związku z uzyskaniem w 2025 r. przez Pana pełnoletnie dziecko dochodów w wysokości 38.000 zł, mógłby Pan – przy spełnieniu pozostałych przesłanek – skorzystać z ulgi prorodzinnej tylko na jedno młodsze dziecko. W związku z tym ograniczeniem do zastosowania ulgi jest limit dochodów, o którym mowa w art. 27f ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy uzyskanych w 2025 r. przez Pana i Pana żonę. W Pana sytuacji, nie znajduje zastosowania wyjątek wskazany w art. 27f ust. 2e ww. ustawy. Fakt posiadania przez Pana dwójki dzieci pozostaje bez znaczenia dla możliwości skorzystania z odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej, bowiem w tym przypadku istotna jest ilość dzieci, na które przysługuje omawiana ulga.

W konsekwencji nie może Pan skorzystać z ulgi prorodzinnej za 2025 r. na młodszego syna, ze względu na niespełnienie przesłanek uprawniających do jej zastosowania.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.