0115-KDWT.4011.135.2026.2.JŁ
Wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie ustalenia zasad rozpoznawania przychodu przy świadczeniu usług w modelu Merchant of Record.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
20 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 4 maja 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w CEIDG, opodatkowaną ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W ramach działalności wnioskodawca świadczy usługi programistyczne na rzecz zagranicznych kontrahentów, opodatkowane stawką 12% na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2b lit. b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.
W ramach tej samej działalności wnioskodawca stworzył platformę SaaS pod nazwą (...). Platforma została technicznie uruchomiona, jednak wnioskodawca nie uzyskał jeszcze żadnych przychodów z jej tytułu. Zdarzenie przyszłe dotyczy planowanego rozpoczęcia pobierania opłat subskrypcyjnych. Platforma służy do (...).
(…)
Wnioskodawca nie świadczy usług przetwarzania danych w rozumieniu PKWiU ex 63.11.1. Klient nie otrzymuje kodu źródłowego, licencji ani kopii programu - korzysta wyłącznie z funkcjonalności platformy w chmurze, w modelu subskrypcyjnym, przez przeglądarkę i API. Wnioskodawca nie tworzy oprogramowania na indywidualne zamówienie klienta. Zdaniem wnioskodawcy usługa odpowiada grupowaniu PKWiU 63.11.13.0 - „Usługi w zakresie udostępniania oprogramowania użytkowego", tj. udostępnianie oprogramowania użytkowego ze scentralizowanego środowiska komputerowego dla wielu usługobiorców jednocześnie.
Wnioskodawca zamierza pobierać opłaty za pośrednictwem spółki (...). z siedzibą w Wielkiej Brytanii (dalej: „A"), działającej jako Merchant of Record. A jest formalnym sprzedawcą wobec klientów końcowych: pobiera pełną kwotę subskrypcji, wystawia faktury we własnym imieniu i odprowadza należny VAT/GST.
Wnioskodawca nie zawiera umów z klientami końcowymi ani nie wystawia im faktur. A nabywa od wnioskodawcy prawo do udostępniania platformy i odsprzedaje je we własnym imieniu i na własny rachunek. Raz w miesiącu A przekazuje wnioskodawcy przelew w walucie obcej, pomniejszony o prowizję (5% + stała opłata transakcyjna), wraz z automatycznie generowanym dokumentem rozliczeniowym. Wnioskodawca nie wystawia faktur.
Subskrypcje rozliczane są w cyklach miesięcznych lub rocznych. Wnioskodawca ewidencjonuje przychody z usług programistycznych (12%) oraz z platformy SaaS oddzielnie, zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Działalność wnioskodawcy jest działalnością usługową w myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.
Uzupełnienie wniosku
W uzupełnieniu Wnioskodawca wyjaśnił, że we wniosku posłużył się sformułowaniem „za pośrednictwem spółki (...)." w znaczeniu potocznym, opisując A jako kanał sprzedaży, a nie w znaczeniu prawnym pośrednictwa. Sformułowanie to było nieprecyzyjne i należy je rozumieć w świetle dalszej części opisu sprawy, która jednoznacznie wskazuje na model odsprzedaży.
A nie jest podmiotem pośredniczącym w transakcjach pomiędzy Wnioskodawcą a klientem ostatecznym. Pomiędzy Wnioskodawcą a klientem ostatecznym nie istnieje żaden bezpośredni stosunek sprzedażowy ani rozliczeniowy – Wnioskodawca nie zawiera z klientami ostatecznymi umów sprzedaży, nie wystawia im faktur, nie pobiera od nich płatności i nie ma wobec nich roszczenia o zapłatę.
Faktyczny model współpracy między Wnioskodawcą a A ma charakter odsprzedaży (...) w modelu Merchant of Record. Oznacza to, że:
• A zawiera odrębną umowę z klientem ostatecznym, sprzedaje mu dostęp do platformy we własnym imieniu i na własny rachunek, wystawia mu fakturę, pobiera od niego płatność oraz odprowadza należny VAT/sales tax we właściwych jurysdykcjach klientów ostatecznych;
• Wnioskodawca świadczy usługi wyłącznie na rzecz A, a kontrahentem Wnioskodawcy w opisanym zdarzeniu przyszłym jest podmiot z grupy A (zob. niżej);
• Z klientem ostatecznym Wnioskodawca nie jest związany żadną umową sprzedażową ani rozliczeniową – z perspektywy klienta ostatecznego dostawcą usługi (sprzedawcą) jest A.
Podstawą prawną, na której A nabywa od Wnioskodawcy umowne uprawnienie do odsprzedaży dostępu do platformy, jest umowa zawarta przez akceptację warunków C (umowa standardowa publikowana pod adresem (...); dalej: „umowa z A"). Zgodnie z postanowieniami tej umowy, A pełni funkcję niewyłącznego resellera produktu Wnioskodawcy, działającego we własnym imieniu i na własny rachunek wobec klientów ostatecznych.
Wnioskodawca wyjaśnia, że klasyfikacja PKWiU 63.11.13.0 („Usługi w zakresie udostępniania oprogramowania użytkowego") odnosi się do usług świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz jego kontrahenta – A, a nie do usług świadczonych przez A na rzecz klientów ostatecznych. Klasyfikacja PKWiU dotyczy rodzaju czynności wykonywanych przez podatnika (ich treści ekonomicznej i technicznej), a nie tożsamości nabywcy świadczenia.
W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca utrzymuje, rozwija i eksploatuje platformę (...). Platforma stanowi gotowe oprogramowanie użytkowe służące do (...). Funkcjonalność platformy udostępniana jest przez przeglądarkę internetową (panel webowy) oraz przez (...), ze scentralizowanego środowiska komputerowego (chmury obliczeniowej), dla wielu usługobiorców jednocześnie.
Konkretne czynności wykonywane przez Wnioskodawcę polegają na:
• udostępnianiu infrastruktury chmurowej platformy (...);
• utrzymywaniu ciągłej dostępności platformy w sieci Internet;
• przyjmowaniu sygnałów (...) wysyłanych z systemów klientów ostatecznych przez (...);
• dostarczaniu funkcjonalności porównywania czasu otrzymywanych sygnałów z harmonogramem klienta – czynność ta stanowi wyłącznie wewnętrzną logikę oprogramowania SaaS, analogiczną do logiki wbudowanej w każde oprogramowanie użytkowe, a nie odrębną usługę przetwarzania danych klienta;
• generowaniu i wysyłaniu powiadomień e-mail w przypadku braku oczekiwanego sygnału w wyznaczonym oknie czasowym;
• bieżącym rozwoju i utrzymaniu oprogramowania platformy.
Efektem usługi jest zapewnienie działającej, dostępnej w chmurze platformy(...), którą A – działając jako niewyłączny reseller – odsprzedaje klientom ostatecznym w postaci subskrypcji. Faktyczne świadczenie techniczne (hosting, dostarczanie funkcjonalności, dostępność platformy, infrastruktura) realizowane jest przez Wnioskodawcę.
Niezależnie od tego, że bezpośrednim nabywcą świadczenia Wnioskodawcy w ujęciu prawnym jest A (a nie klient ostateczny), istota czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę pozostaje taka sama: udostępnianie oprogramowania użytkowego ze scentralizowanego środowiska komputerowego dla wielu usługobiorców jednocześnie. Czynność ta odpowiada grupowaniu PKWiU 63.11.13.0.
Wnioskodawca podkreśla, że:
• nie świadczy odrębnej usługi przetwarzania danych klienta polegającej na obróbce, analizie ani interpretacji jego danych w celu dostarczenia mu przetworzonego wyniku; automatyczne przyjmowanie (...) oraz porównywanie ich z harmonogramem stanowi wyłącznie wewnętrzną logikę oprogramowania SaaS;
• nie generuje raportów analitycznych ani nie przetwarza danych klientów na ich zlecenie;
• nie tworzy oprogramowania na indywidualne zamówienie klienta;
• nie przenosi na A ani na klientów ostatecznych kodu źródłowego, kopii programu komputerowego ani prawa do samodzielnego korzystania z oprogramowania jak właściciel lub licencjobiorca końcowy;
• A uzyskuje od Wnioskodawcy wyłącznie umowne uprawnienie niezbędne do pełnienia funkcji niewyłącznego resellera – tj. do odsprzedaży klientom ostatecznym dostępu do platformy w modelu Merchant of Record – a nie licencję do oprogramowania ani do kodu źródłowego rozumianą jako prawo do samodzielnego korzystania z programu jak licencjobiorca końcowy.
Postanowienia umowy z A dotyczące wynagrodzenia i rozliczeń:
a) Zasady ustalania wysokości wynagrodzenia
Zgodnie z umową z A, za każdą transakcję sprzedaży zawartą przez A z klientem ostatecznym, A zobowiązany jest wypłacić Wnioskodawcy kwotę odpowiadającą sugerowanej cenie detalicznej (...) ustalonej przez Wnioskodawcę, pomniejszonej o tzw. A (...) – rabat resellerski stanowiący w istocie wynagrodzenie A za wykonywanie funkcji resellera i Merchant of Record.
Sugerowaną cenę detaliczną (...) dla planów subskrypcyjnych ustala Wnioskodawca w ramach swojej strategii cenowej. A (...) – w standardowym modelu (...) – kalkulowany jest jako 5% wartości transakcji powiększone o stałą opłatę transakcyjną w wysokości 0,50 USD za transakcję. Tak ustalona kwota netto (...) stanowi kwotę należną Wnioskodawcy od A z tytułu usług świadczonych na rzecz A, o których mowa w pytaniu 2.
Wnioskodawca potwierdził, że wynagrodzenie należne Wnioskodawcy jest wynagrodzeniem za usługi, które Wnioskodawca świadczy na rzecz A. A jest jedynym kontrahentem (i jedynym dłużnikiem) Wnioskodawcy w opisanym modelu współpracy. Wnioskodawca nie ma jakichkolwiek roszczeń wobec klientów ostatecznych.
b) Zasady rozliczania wynagrodzenia / okresy rozliczeniowe
Umowa z A ustanawia okresy rozliczeniowe powiązane z okresem subskrypcji wybranym przez klienta ostatecznego dla danej sprzedaży zrealizowanej przez A: jest to okres miesięczny albo roczny. Nie są to okresy kalendarzowe jednolite dla wszystkich transakcji – długość okresu rozliczeniowego każdego świadczenia Wnioskodawcy zależy od długości subskrypcji odsprzedanej przez A w danej transakcji.
Z perspektywy stosunku prawnego Wnioskodawca–A: każda transakcja sprzedaży zawarta przez A z klientem ostatecznym (na podstawie odsprzedaży wykonywanej przez A w ramach modelu resellerskiego) rodzi po stronie Wnioskodawcy zindywidualizowane zobowiązanie do utrzymywania dostępu do platformy (...) przez czas trwania danej subskrypcji – odpowiednio przez 1 miesiąc albo 12 miesięcy. Świadczenie Wnioskodawcy ma więc charakter ciągły – polega na stałym zapewnianiu dostępności platformy w uzgodnionym okresie subskrypcyjnym, a nie na jednorazowej czynności.
Niezależnie od tego, że Wnioskodawca nie pozostaje w bezpośrednim stosunku prawnym z klientem ostatecznym, ekonomiczny i faktyczny okres realizacji świadczenia Wnioskodawcy na rzecz A jest determinowany długością subskrypcji odsprzedanej przez A – to ona wyznacza okres, w którym Wnioskodawca musi zapewniać A (jako resellerowi) gotowość świadczenia oraz dostępność platformy dla klienta ostatecznego, którego dostęp A odsprzedał.
W konsekwencji – w ocenie Wnioskodawcy, przedstawionej również w stanowisku własnym do pyt. 2 wniosku – okresem rozliczeniowym świadczenia usługi w rozumieniu art. 14 ust. 1e ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych jest okres subskrypcyjny – odpowiednio miesięczny albo roczny – określony w warunkach danej subskrypcji odsprzedanej przez A, a nie miesięczny cykl wypłat (...) realizowanych przez A, który ma charakter wyłącznie techniczny (cykl dyspozycji środków pieniężnych).
Niezależnie od długości okresu subskrypcyjnego klienta ostatecznego, A dokonuje wypłat (...) na rzecz Wnioskodawcy w cyklach miesięcznych. Każda taka miesięczna wypłata stanowi sumaryczne rozliczenie wszystkich transakcji rozliczonych w danym miesiącu, pomniejszone o prowizje, ewentualne zwroty i korekty. Cykl miesięcznych wypłat ma charakter techniczny (cykl dyspozycji środków pieniężnych) i nie pokrywa się z cyklem rozliczeniowym świadczenia usługi.
c) Dokumentowanie usług dla potrzeb VAT (faktura / self-billing)
Usługi Wnioskodawcy świadczone na rzecz A nie podlegają opodatkowaniu polskim podatkiem od towarów i usług, ponieważ – zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika (A z siedzibą w Wielkiej Brytanii) jest siedziba usługobiorcy, tj. terytorium Wielkiej Brytanii.
Dokumentowanie rozliczeń pomiędzy Wnioskodawcą a A następuje w modelu samofakturowania (...). Na podstawie postanowień umowy z A, to A – w imieniu i na rzecz Wnioskodawcy – generuje dokument rozliczeniowy potwierdzający wysokość wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy za dany cykl miesięcznych wypłat. Mechanizm ten odpowiada konstrukcji samofakturowania uregulowanej w art. 106d ustawy o podatku od towarów i usług.
W konsekwencji, w opisanym zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca nie wystawia samodzielnie własnych faktur dokumentujących omawiane usługi – obowiązek dokumentacyjny realizowany jest w trybie samofakturowania przez A, a dokumentem źródłowym potwierdzającym kwotę wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy jest dokument rozliczeniowy generowany przez A w trybie opisanym powyżej.
Charakter wpłat miesięcznych A przy subskrypcjach rocznych
Wnioskodawca wskazuje, że to A (a nie klient ostateczny) płaci Wnioskodawcy. Wnioskodawca w żadnym wypadku nie otrzymuje płatności bezpośrednio od klienta ostatecznego. Wszystkie kwoty trafiające na rachunek bankowy Wnioskodawcy pochodzą wyłącznie od A i stanowią wynagrodzenie Wnioskodawcy z tytułu usług świadczonych na rzecz A (zgodnie z odpowiedzią do pyt. I.3.a).
W przypadku subskrypcji rocznej, klient ostateczny płaci A z góry pełną kwotę roczną w momencie zawarcia transakcji z A. A, stosownie do postanowień umowy z A, ujmuje należność wobec Wnioskodawcy z tytułu tej transakcji w swoim systemie rozliczeniowym. W kolejnym cyklu miesięcznych wypłat (...) na rzecz Wnioskodawcy ta należność – pomniejszona o A (...) – jest fizycznie przekazywana Wnioskodawcy łącznie z innymi należnościami z tytułu pozostałych transakcji rozliczonych w danym miesiącu.
Charakter wpłat, które A przekazuje Wnioskodawcy co miesiąc, jest zatem następujący:
• są to wypłaty środków pieniężnych z tytułu wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy za usługi świadczone na rzecz A;
• każda miesięczna wypłata obejmuje sumę kwot należnych Wnioskodawcy z tytułu wszystkich transakcji (zarówno z subskrypcji miesięcznych, jak i rocznych) rozliczonych przez A w danym miesiącu, pomniejszonych o prowizje, zwroty i ewentualne korekty;
• miesięczny cykl wypłat jest cyklem dyspozycji środków pieniężnych (technicznym cyklem płatniczym), a nie cyklem rozliczeniowym świadczenia usługi.
Sam fakt, że klient ostateczny zapłacił A z góry za roczny okres subskrypcyjny – a A technicznie przekazuje Wnioskodawcy odpowiadającą temu należność w najbliższym miesięcznym (...) – nie zmienia tego, że usługa Wnioskodawcy (udostępnianie platformy) świadczona jest w sposób ciągły przez cały roczny okres subskrypcyjny. Wnioskodawca jest zobowiązany utrzymywać dostępność platformy i obsługiwać (...) przez całe 12 miesięcy trwania subskrypcji rocznej, niezależnie od tego, kiedy fizycznie otrzyma wypłatę od A.
Prowizja A (A (...) + stała opłata transakcyjna)
a) Tytuł prowizji
Prowizja pobierana przez A (A (...) obejmujący stawkę procentową oraz stałą opłatę transakcyjną) stanowi wynagrodzenie A za pełnienie funkcji niewyłącznego resellera oraz Merchant of Record, w tym w szczególności za:
• przyjmowanie i przetwarzanie płatności od klientów ostatecznych (...);
• obliczanie, pobieranie i odprowadzanie należnych podatków pośrednich (VAT, sales tax, GST) we właściwych jurysdykcjach klientów ostatecznych;
• obsługę chargebacków, sporów płatniczych i refundacji;
• przyjmowanie odpowiedzialności prawnej wobec klienta ostatecznego jako Merchant of Record (w tym ryzyko chargebacków i sporów konsumenckich);
• zapewnienie zgodności z (...) oraz innymi regulacjami płatniczymi;
• zarządzanie subskrypcjami od strony rozliczeniowej (cykliczne pobieranie płatności, ponowne próby pobrania, anulowania, zmiany planów);
• ochronę przed oszustwami (...);
• obsługę klientów ostatecznych w zakresie kwestii rozliczeniowych;
• konwersję walut.
b) Podstawa obliczenia zmiennej (procentowej) części prowizji
Podstawą obliczenia zmiennej, procentowej części prowizji jest wartość brutto transakcji sprzedaży zawartej przez A z klientem ostatecznym, tj. cena (...), za którą A sprzedał klientowi ostatecznemu dostęp do platformy. Stawka procentowa wynosi 5%.
c) Czego dotyczy stała opłata transakcyjna
Stała opłata transakcyjna naliczana jest per transakcja, czyli za każdą pojedynczą czynność pobrania płatności od klienta ostatecznego (np. za jedno cykliczne pobranie miesięczne lub jedno pobranie roczne). W standardowym modelu (...) opłata ta wynosi 0,50 USD (pięćdziesiąt centów amerykańskich) za transakcję, niezależnie od metody płatności i kraju klienta ostatecznego. Pokrywa ona stałe (niezależne od kwoty transakcji) koszty obsługi pojedynczej transakcji płatniczej (...).
Waluta przychodu
Umowa z A przewiduje, że należne Wnioskodawcy kwoty wyrażone są w walucie obcej. Walutą rozliczeniową w opisanym zdarzeniu przyszłym jest dolar amerykański (USD).
Cennik platformy (...) prezentowany klientom ostatecznym wyrażony jest w USD. W konsekwencji zarówno kwoty należne Wnioskodawcy z tytułu poszczególnych transakcji (...), jak i miesięczne wypłaty (...) realizowane przez A, wyrażone są w USD.
Pytania
1. Czy przychód wnioskodawcy z tytułu udostępnienia platformy (...) w opisanym modelu współpracy z A (Merchant of Record), w którym A jest formalnym sprzedawcą wobec klientów końcowych i działa we własnym imieniu i na własny rachunek, stanowi kwota wypłacona wnioskodawcy przez A po potrąceniu prowizji, czy też kwota brutto subskrypcji pobrana przez A od klienta końcowego - w rozumieniu art. 14 ust. 1 ustawy z dnia26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.)?
2. Czy przychód z tytułu udostępnienia dostępu do platformy w modelu subskrypcyjnym powstaje w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego (miesięcznego lub rocznego) zgodnie z art. 14 ust. 1e ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.)?
3. Czy przychody uzyskiwane z tytułu udostępniania w modelu subskrypcyjnym dostępu do platformy SaaS służącej do monitorowania zaplanowanych procesów automatycznych, sklasyfikowanej przez wnioskodawcę pod symbolem PKWiU 63.11.13.0 („Usługi w zakresie udostępniania oprogramowania użytkowego"), podlegają opodatkowaniu stawką 8,5% ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a) ustawy z dnia 20 listopada1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.), a nie stawką 15% przewidzianą w art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. i) tej ustawy dla usług przetwarzania danych (PKWiU ex 63.11.1)?
4. Po jakim kursie wnioskodawca powinien przeliczać na złote przychód wyrażony w walucie obcej otrzymywany od A – czy właściwym kursem jest średni kurs Narodowego Banku Polskiego z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu, zgodnie z art. 11a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.)?
Pana stanowisko w sprawie
Ad. 1 (kwota przychodu)
W ocenie wnioskodawcy przychodem w rozumieniu art. 14 ust. 1 ustawy o PIT jest kwota netto faktycznie wypłacona wnioskodawcy przez A po potrąceniu prowizji, a nie kwota brutto subskrypcji pobrana przez A od klienta końcowego. A działając jako Merchant of Record jest formalnym sprzedawcą wobec klienta końcowego, zawiera z nim umowę we własnym imieniu, wystawia mu fakturę i rozlicza VAT w jurysdykcji klienta. Wnioskodawca nie jest stroną stosunku prawnego z klientem końcowym i nie ma wobec niego roszczenia o zapłatę. Kontrahentem wnioskodawcy jest wyłącznie A, a należnym wnioskodawcy świadczeniem jest wyłącznie kwota ustalona po potrąceniu prowizji. Kwota prowizji nigdy nie trafia do wnioskodawcy i nie stanowi dla niego kwoty należnej w rozumieniu art. 14 ust. 1 ustawy o PIT.
Ad. 2 (moment powstania przychodu)
Zdaniem wnioskodawcy przychód z tytułu udostępnienia dostępu do platformy w modelu subskrypcyjnym powstaje w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego (miesięcznego lub rocznego) zgodnie z art. 14 ust. 1e ustawy o PIT. Usługa udostępnienia platformy SaaS ma charakter ciągły – świadczenie polega na stałym zapewnianiu dostępu do platformy w uzgodnionym okresie, a nie na jednorazowym zdarzeniu. Zgodnie z art. 14 ust. 1e ustawy o PIT, dla usług rozliczanych w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie.
Ad. 3 (stawka ryczałtu)
W ocenie wnioskodawcy przychody z tytułu udostępniania platformy SaaS podlegają opodatkowaniu stawką 8,5% ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, a nie stawką 15% przewidzianą dla usług przetwarzania danych (PKWiU ex 63.11.1). Istotą usługi jest udostępnienie gotowej platformy (...) w chmurze, sklasyfikowanej przez wnioskodawcę pod symbolem PKWiU 63.11.13.0 („Usługi w zakresie udostępniania oprogramowania użytkowego"). Wnioskodawca nie wykonuje na zlecenie klienta operacji obróbki, analizy ani interpretacji danych klienta. Porównywanie czasu otrzymania sygnałów z harmonogramem stanowi wewnętrzną logikę platformy, analogiczną do logiki każdego oprogramowania użytkowego, i nie stanowi usługi przetwarzania danych w rozumieniu PKWiU ex 63.11.1. Jednocześnie w zakresie tej konkretnej usługi (udostępniania platformy SaaS (...)) wnioskodawca nie świadczy usług związanych z oprogramowaniem w rozumieniu PKWiU ex 62 - nie tworzy oprogramowania na zamówienie klienta i nie przenosi na klienta kodu źródłowego ani licencji.
Ad. 4 (przeliczenie waluty)
W ocenie wnioskodawcy przychód wyrażony w walucie obcej otrzymywany od A przelicza się na złote według średniego kursu Narodowego Banku Polskiego z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu, zgodnie z art. 11a ust. 1 ustawy o PIT. Za dzień uzyskania przychodu należy uznać ostatni dzień okresu rozliczeniowego (zgodnie ze stanowiskiem do pytania nr 2), a nie dzień otrzymania wypłaty na rachunek bankowy.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 z zm.):
Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.
W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
Osoby fizyczne oraz przedsiębiorstwa w spadku osiągające przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej mogą opłacać zryczałtowany podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
Na podstawie art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
Z kolei, zgodnie z art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności;
3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.
Na mocy art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e-1g, w tym również gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej „spółką”. Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12 ust. 10a.
Podatnik prowadzący działalność gospodarczą, dla której jako formę opodatkowania wybrał ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, w zakresie ustalania przychodów z działalności jest zobowiązany stosować art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
Literalna wykładnia powołanego przepisu prowadzi do wniosku, że do przychodów podatkowych zalicza się takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe. Przychodem jest zatem takie przysporzenie majątkowe o charakterze trwałym, które definitywnie powiększa aktywa osoby fizycznej.
Zatem przychody należne to wszelkiego rodzaju przychody, co do których przysługuje podatnikowi uprawnienie do ich dochodzenia, czyli takie, które wynikają z konkretnego stosunku prawnego. „Należność” odnosi się zarówno do możliwości dochodzenia konkretnego świadczenia oraz do powinności jego spełnienia. Oznacza to, że powstanie przychodów należnych związane jest z powstaniem wierzytelności. Ponieważ wierzytelność to termin wywodzący się z prawa cywilnego, przychodami należnymi są przychody wymagalne w rozumieniu prawa cywilnego, tj. możliwe do prawnie skutecznego ich dochodzenia.
W treści wniosku wskazał Pan, że w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej stworzył Pan platformę SaaS pod nazwą (...). Platforma została technicznie uruchomiona, jednak nie uzyskał Pan jeszcze żadnych przychodów z jej tytułu. Wskazał Pan, że zamierza Pan pobierać opłaty za pośrednictwem spółki A z siedzibą w Wielkiej Brytanii (dalej: „A"), działającej jako Merchant of Record. W uzupełnieniu wyjaśnił Pan jednak, że A nie jest podmiotem pośredniczącym w transakcjach pomiędzy Panem a klientem ostatecznym.
Faktyczny model współpracy między Panem a A ma charakter odsprzedaży (...) w modelu Merchant of Record. Oznacza to, że:
• A zawiera odrębną umowę z klientem ostatecznym, sprzedaje mu dostęp do platformy we własnym imieniu i na własny rachunek, wystawia mu fakturę, pobiera od niego płatność oraz odprowadza należny VAT/sales tax we właściwych jurysdykcjach klientów ostatecznych;
• Świadczy Pan usługi wyłącznie na rzecz A, a Pana kontrahentem w opisanym zdarzeniu przyszłym jest podmiot z grupy A;
• Z klientem ostatecznym nie jest Pan związany żadną umową sprzedażową ani rozliczeniową – z perspektywy klienta ostatecznego dostawcą usługi (sprzedawcą) jest A.
Wskazał Pan, że pomiędzy Panem a klientem ostatecznym nie istnieje żaden bezpośredni stosunek sprzedażowy ani rozliczeniowy – nie zawiera Pan z klientami ostatecznymi umów sprzedaży, nie wystawia im faktur, nie pobiera od nich płatności i nie ma Pan wobec nich roszczenia o zapłatę. Zatem kwota, którą płaci ostateczny klient nie stanowi Pana przychodu, gdyż jak Pan wskazał we wniosku nie są to kwoty Panu należne.
W zakresie zasad ustalenia wysokości przysługującego Panu wynagrodzenia za świadczenie usług na rzecz Pana kontrahenta, czyli A, wyjaśnił Pan, że zgodnie z umową, za każdą transakcję sprzedaży zawartą przez A z klientem ostatecznym, A zobowiązany jest wypłacić Panu kwotę odpowiadającą sugerowanej cenie detalicznej, pomniejszonej o tzw. rabat resellerski stanowiący w istocie wynagrodzenie A za wykonywanie funkcji resellera i Merchant of Record. Wprawdzie w opisie sprawy wskazał Pan, że A przekazuje Panu przelew w walucie obcej, pomniejszony o prowizję (5% + stała opłata transakcyjna) jednak z uzupełnienia wniosku wynika, że „prowizja” ta nie jest wynagrodzeniem, które jest Pan zobowiązany zapłacić na rzecz A a jedynie sposobem wyliczenia należnego Panu wynagrodzenia. Dodatkowo wskazał Pan, że tak ustalona kwota netto stanowi kwotę należną Panu od Pana kontrahenta z tytułu usług świadczonych na jego rzecz.
W związku z powyższym uznaję za prawidłowe Pana stanowisko, że Pana przychodem nie jest kwota, którą A pobiera od klienta końcowego a kwota, która jest Panu należna za wyświadczone usługi na rzecz A.
Stosownie natomiast do art. 14 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e, 1h-1j i 1n-1p, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:
1) wystawienia faktury albo
2) uregulowania należności.
Zatem, co do zasady, moment powstania przychodów z działalności gospodarczej ustala się na podstawie art. 14 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W myśl ww. przepisu, przychód podatkowy dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych powstaje w dniu wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi.
Wyjątek od tej zasady stanowi:
· wystawienie faktury przed datą wydania towaru, zbycia prawa lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi - datą powstania przychodu będzie w tym przypadku dzień wystawienia faktury,
· uregulowanie należności przed wydaniem towaru, zbyciem prawa lub wykonaniem usługi albo częściowym wykonaniem usługi - datą powstania przychodu będzie w tym przypadku dzień otrzymania należności.
Przytoczony powyżej przepis należy traktować jako generalną zasadę określającą moment powstania przychodów dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych.
Jednocześnie ustawodawca przewidział wyjątki od powyższej zasady ogólnej.
W myśl art. 14 ust. 1e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Jeżeli strony ustalą, że usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.
Zatem, co do zasady, moment powstania przychodów z działalności gospodarczej ustala się na podstawie art. 14 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym za datę powstania przychodu uważa się dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień wystawienia faktury albo uregulowania należności – w zależności co nastąpi wcześniej.
Jeden z wyjątków od tej zasady dotyczy usług o tzw. charakterze ciągłym, tj. usług, które strony rozliczają okresowo i dla których ustalono okresy rozliczeniowe (mogą one wynikać zarówno z umowy, jak i z wystawionej faktury VAT), lecz okres taki nie może być dłuższy niż rok.
Dla wszystkich usług, które spełniają powyższe warunki (ustawodawca w żaden sposób nie zawęził katalogu tych usług), datą powstania przychodu jest zawsze koniec okresu rozliczeniowego, nie ma natomiast znaczenia data wystawienia faktury lub data otrzymania należności, ani tym bardziej data otrzymania rozliczenia świadczonych usług.
W opisie sprawy wskazał Pan, że zawarł Pan umowę z A poprzez akceptację warunków. Zgodnie z postanowieniami tej umowy, A pełni funkcję niewyłącznego resellera Pana produktu, działającego we własnym imieniu i na własny rachunek wobec klientów ostatecznych. Z wniosku wynika, że umowa z A ustanawia okresy rozliczeniowe. Wskazał Pan również, że na podstawie postanowień umowy z A, to A – w Pana imieniu i na Pana rzecz – generuje dokument rozliczeniowy potwierdzający wysokość należnego Panu wynagrodzenia za dany cykl miesięcznych wypłat.
Odnosząc powyższe przepisy do przedstawionego opisu sprawy, stwierdzam, że w Pana sprawie zastosowanie znajdzie art. 14 ust. 1e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będący przepisem lex specialis w stosunku do art. 14 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i obowiązek podatkowy w sytuacji, gdy rozliczenia z A odbywa się w okresach rozliczeniowych, powstanie w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego wynikającego z umowy z A, ale nie rzadziej niż raz w roku.
Wskazać natomiast należy, że okresy wynikające z umów zawieranych pomiędzy A a ostatecznymi klientami nie mają wpływu na datę uzyskania przychodu przez Pana, gdyż jak sam podkreśla w opisie sprawy między Panem a klientami końcowymi nie istnieje żaden bezpośredni stosunek sprzedażowy ani rozliczeniowy – nie zawiera Pan z klientami ostatecznymi umów sprzedaży, nie wystawia im faktur, nie pobiera od nich płatności i nie ma Pan wobec nich roszczenia o zapłatę.
Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących właściwego kursu, który powinien być zastosowany do przeliczenia przychodu uzyskiwanego w walucie obcej wskazuję, że zgodnie z art. 6 ust. 1c ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
Do przychodów, o których mowa w ust. 1, z tytułu różnic kursowych stosuje się odpowiednio art. 24c ustawy o podatku dochodowym, z tym że ujemne różnice kursowe, o których mowa w art. 24c ustawy o podatku dochodowym, zmniejszają przychody uzyskane w roku podatkowym, w którym powstały te różnice.
Stosownie do art. 24c ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia.
Zgodnie natomiast z art. 24c ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia.
Zasady przeliczania przychodów należnych uzyskanych w walutach obcych reguluje z art. 11a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zgodnie z którym:
Przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.
Z tych przepisów wynika, że u podatników prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą, dokonujących transakcji w walutach obcych, wartość uzyskanego przychodu wyrażonego w walucie obcej przelicza się na złote według średniego kursu Narodowego Banku Polskiego.
We wniosku wskazał Pan, że umowa z A przewiduje, że należne Panu kwoty wyrażone są w walucie obcej. Walutą rozliczeniową w opisanym zdarzeniu przyszłym jest dolar amerykański (USD).
Pana przychody należne wyrażone w USD podlegają przeliczeniu na złote według kursu średniego tej waluty ogłaszanego przez NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu zgodnie z art. 14 ust. 1e w związku z art. 11a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem uzyskany przez Pana przychód w walucie przelicza Pan po średnim kursie NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ostatni dzień okresu rozliczeniowego wynikającego z zawartej umowy z A.
Natomiast wartość przychodu przeliczonego wg kursu faktycznie zastosowanego w dniu otrzymania przychodu bądź w przypadku braku faktycznie zastosowanego kursu przeliczony po średnim kursie NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień jego otrzymania służy do wyliczania różnic kursowych.
Odnosząc się natomiast do Pana wątpliwości w zakresie zastosowania właściwej stawki podatku do świadczonych przez Pana usług należy wskazać, że stawki ryczałtu zostały określone w art. 12 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne i zależą od tego, z jakiego rodzaju działalności podatnik uzyskuje przychody. Dla rozróżnienia rodzajów tych działalności, ustawodawca posłużył się m.in. grupowaniami Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676). Zatem konieczne jest każdorazowe przypisanie rodzaju wykonywanych czynności do określonego grupowania PKWiU.
Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. i oraz art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi:
- 15% przychodów ze świadczenia usług przetwarzania danych (PKWiU ex 63.11.1), przesyłania strumieni wideo przez Internet (PKWiU 59.11.25.0), przesyłania strumieni audio przez Internet (PKWiU 59.20.36.0), agencji informacyjnych (PKWiU 63.91.1) oraz pozostałych w zakresie informacji, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 63.99);
- 8,5% przychodów z działalności usługowej, w tym przychodów z działalności gastronomicznej w zakresie sprzedaży napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, z zastrzeżeniem pkt 1-4 oraz 6-8;
W tym miejscu wyjaśnić należy, że ilekroć w ustawie używa się oznaczenia „ex” przy symbolu danego grupowania PKWiU oznacza to, że zakres wyrobów lub usług jest węższy niż określony w tym grupowaniu – o czym stanowi art. 4 ust. 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Oznaczenie „ex” dotyczy zatem tylko określonej usługi z danego grupowania. Umieszczenie tego dopisku przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania przepisu tylko do tej nazwy grupowania.
Z treści wniosku wynika, że Pana działalność jest działalnością usługową w myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. W ramach tej działalności stworzył Pan platformę SaaS pod nazwą (...). Platforma służy do (…)
Wskazał Pan, że nie świadczy Pan usług przetwarzania danych w rozumieniu PKWiU ex 63.11.1. Klient nie otrzymuje kodu źródłowego, licencji ani kopii programu - korzysta wyłącznie z funkcjonalności platformy w chmurze, w modelu subskrypcyjnym, przez przeglądarkę i API. Nie tworzy Pan oprogramowania na indywidualne zamówienie klienta. Wyjaśnił Pan, że klasyfikacja PKWiU 63.11.13.0 („Usługi w zakresie udostępniania oprogramowania użytkowego") odnosi się do usług świadczonych przez Pana na rzecz Pana kontrahenta – A, a nie do usług świadczonych przez A na rzecz klientów ostatecznych.
Mając na względzie powołane wyżej przepisy oraz treść wniosku stwierdzić należy, że dla przychodów uzyskiwanych ze świadczenia usług opisanych we wniosku, mieszczących się- jak Pan wskazał - w grupowaniu PKWiU 63.11.13.0, zastosowanie znajdzie stawka ryczałtu w wysokości 8,5%, określona w art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja została wydana przy założeniu, że poprawnie zakwalifikował Pan świadczone usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU. Interpretacja nie rozstrzyga o prawidłowości tej klasyfikacji. Przyporządkowanie do wskazanej klasyfikacji zostało podane jako element opisu sprawy.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów