0115-KDWB.4015.60.2026.4.APA; 0115-KDIT2.4011.499.2026.5.MD

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn oraz podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 30 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 31 sierpnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani obywatelką Ukrainy. Od 9 lat mieszka Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, gdzie znajduje się Pani centrum interesów życiowych i zawodowych. Posiada Pani zezwolenie na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ważne do 2028 r. Ukończyła Pani studia wyższe w Polsce oraz jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony. Podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i posiada status polskiego rezydenta podatkowego.

Pani rodzice są obywatelami Ukrainy i mają miejsce zamieszkania na terytorium Ukrainy.

Pani rodzice dokonali na Pani rzecz dwóch odrębnych darowizn środków pieniężnych, przy czym każde z rodziców dokonało darowizny w kwocie 40 000 złotych. Środki pieniężne w chwili zawarcia umów darowizny znajdowały się na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, na rachunkach bankowych Pani matki i ojca prowadzonych przez bank w Polsce.

Środki pieniężne będące przedmiotem darowizn zostały wpłacone na rachunki bankowe odpowiednio Pani matki i ojca, a następnie zostały przekazane bezpośrednio z tych rachunków na Pani rachunek bankowy. Każda z darowizn została dokonana na podstawie odrębnej pisemnej umowy darowizny. Otrzymanie środków pieniężnych zostało udokumentowane potwierdzeniami przelewów bankowych, z których wynika, że środki zostały przekazane bezpośrednio z rachunku bankowego odpowiednio Pani matki albo ojca na Pani rachunek bankowy.

Otrzymane środki pieniężne zamierza Pani przeznaczyć na nabycie nieruchomości położonej na terytorium Rzeczypospolitej, co jest związane z planowanym przez Panią dalszym zamieszkiwaniem i życiem w Polsce.

Powzięła Pani wątpliwość, czy otrzymane od rodziców darowizny środków pieniężnych podlegają przepisom ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn, a w przypadku odpowiedzi twierdzącej – czy korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 4a tej ustawy oraz jakie obowiązki formalne ciążą na Pani.

Powzięła Pani również wątpliwość co do skutków podatkowych otrzymanych darowizn w przypadku uznania, że nie podlegają one przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Pytania

1)  Czy w opisanym stanie faktycznym otrzymane przez Panią od matki i ojca dwie odrębne darowizny środków pieniężnych, które zostały przekazane bezpośrednio z rachunków bankowych darczyńców prowadzonych przez banki na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na Pani rachunek bankowy prowadzony przez bank na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają przepisom ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn?

2)  W przypadku uznania, że otrzymane darowizny podlegają przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn, czy każda z dwóch darowizn otrzymanych odpowiednio od Pani matki i ojca korzysta w całości ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 4a ust. 1 tej ustawy, przy założeniu, że każda z darowizn została dokonana na podstawie odrębnej umowy darowizny, udokumentowana potwierdzeniem przelewu środków pieniężnych bezpośrednio z rachunku bankowego odpowiednio matki albo ojca na Pani rachunek bankowy i zostaną zgłoszone na formularzu SD-Z2?

3)  W przypadku uznania przez organ, że otrzymane darowizny nie podlegają przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn, czy otrzymane środki pieniężne podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, czy też nie podlegają opodatkowaniu tym podatkiem?

4)  Jeżeli nie może Pani skorzystać ze zwolnienia od podatku określonego w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn, jaka stawka podatku od spadków i darowizn ma zastosowanie do darowizny środków pieniężnych w kwocie 40 000 zł otrzymanej od każdego z rodziców, przy założeniu, że darowizny zostały dokonane na podstawie odrębnych umów darowizny i udokumentowane przelewami bankowymi bezpośrednio z rachunków rodziców na Pani rachunek bankowy?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, otrzymane od matki i ojca środki pieniężne podlegają przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Według Pani, dla oceny skutków podatkowych istotne znaczenie ma fakt, że środki pieniężne będące przedmiotem darowizn zostały przekazane przez darczyńców bezpośrednio z ich rachunków bankowych na Pani rachunek bankowy i udokumentowane w odpowiedni sposób.

Stoi Pani na stanowisku, że w opisanym stanie faktycznym nabycie środków pieniężnych tytułem darowizny podlega przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 2 tej ustawy.

W przypadku uznania, że darowizny podlegają przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn, Pani zdaniem każda z darowizn otrzymanych od matki i ojca korzysta w całości ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 4a ust. 1 tej ustawy. Jest Pani zstępną darczyńców, a otrzymanie środków pieniężnych zostało udokumentowane potwierdzeniami przelewów dokonanych bezpośrednio z rachunków bankowych rodziców na Pani rachunek bankowy.

Pani zdaniem, spełnienie warunków określonych w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn skutkuje całkowitym zwolnieniem każdej z darowizn od podatku, przy zachowaniu wymaganych obowiązków formalnych.

Stoi Pani również na stanowisku, że otrzymanie środków pieniężnych tytułem darowizny nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Wnosi Pani o potwierdzenie powyższego stanowiska, a w przypadku jego nieuwzględnienia – o wskazanie prawidłowej kwalifikacji podatkowej otrzymanych środków oraz obowiązków podatkowych związanych z ich otrzymaniem.

Pani zdaniem, w przypadku gdy nie będzie Pani mogła skorzystać ze zwolnienia określonego w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn, otrzymane darowizny powinny podlegać opodatkowaniu według zasad i stawki właściwej dla I grupy podatkowej, z uwzględnieniem kwoty wolnej od podatku.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 478 ze zm.):

Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: darowizny, polecenia darczyńcy.

Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „darowizna”. Z tego względu, celem ustalenia tej definicji należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795).

W myśl art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Jak stanowi natomiast art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego:

Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

Umowa darowizny ma charakter umowy zobowiązującej (konsensualnej) – do zawarcia umowy dochodzi z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia woli – jednostronnej, jako nieprzynoszącej darczyńcy żadnej opłaty. Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny.

Opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn – co do zasady – podlega nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych znajdujących się/wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jednakże w art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn ustawodawca przewidział wyjątek od tej zasady.

Stosownie do art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Podatkowi nie podlega nabycie własności rzeczy ruchomych znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych podlegających wykonaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w dniu nabycia ani nabywca, ani też spadkodawca lub darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Natomiast wg art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jak z powyższych przepisów wynika, nabycie przez osobę fizyczną rzeczy i praw majątkowych tytułem darowizny podlega podatkowi od spadków i darowizn, jeżeli:

·      nabywane rzeczy znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub nabywane prawa majątkowe wykonywane są na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (za wyjątkiem sytuacji określonej w cyt. powyżej art. 3 pkt 1 ustawy) lub

·      nabywane rzeczy znajdują się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane są za granicą; ale w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca jest obywatelem polskim lub ma miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ustawodawca w ustawie o podatku od spadków i darowizn określił więc dwa samoistne stany prawne – normujące odmienne zdarzenia – w zakresie przysporzenia majątkowego, z którymi prawo wiąże powstanie obowiązku podatkowego.

Pierwszy, określony w treści art. 1 ww. ustawy, odnosi się do nabycia rzeczy lub praw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wyjątek od tej zasady został określony w art. 3 ust. 1 omawianej ustawy, zgodnie z którym podatkowi nie podlega nabycie własności rzeczy ruchomych lub praw znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w dniu nabycia zarówno nabywca, jak i darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Drugi stan prawny, określony w art. 2 cyt. ustawy, odnosi się do posiadania obywatelstwa polskiego lub miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w sytuacji gdy przedmiotem nabycia są rzeczy/prawa znajdujące się za granicą Rzeczypospolitej Polskiej.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, że jest Pani obywatelką Ukrainy i mieszka na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, gdzie znajduje się jej centrum interesów życiowych i zawodowych. Posiada Pani zezwolenie na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Pani rodzice są obywatelami Ukrainy i mają miejsce zamieszkania na terytorium Ukrainy. Pani rodzice dokonali na Pani rzecz dwóch odrębnych darowizn środków pieniężnych, przy czym każde z rodziców dokonało darowizny w kwocie 40 000 złotych. Środki pieniężne w chwili zawarcia umów darowizny znajdowały się na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, na rachunkach bankowych Pani matki i ojca prowadzonych przez bank w Polsce. Środki pieniężne będące przedmiotem darowizn zostały wpłacone na rachunki bankowe odpowiednio Pani matki i ojca, a następnie zostały przekazane bezpośrednio z tych rachunków na Pani rachunek bankowy. Każda z darowizn została dokonana na podstawie odrębnej pisemnej umowy darowizny. Otrzymanie środków pieniężnych zostało udokumentowane potwierdzeniami przelewów bankowych, z których wynika, że środki zostały przekazane bezpośrednio z rachunku bankowego odpowiednio Pani matki albo ojca na Pani rachunek bankowy.

Dokonując analizy przedmiotowej sprawy w pierwszej kolejności należy zauważyć, że przedmiot darowizny, który stanowią środki pieniężne, w chwili dokonania darowizny znajdował się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z wniosku wynika, że środki pieniężne będą przekazywane z rachunków bankowych Pani matki i ojca prowadzonych przez bank w Polsce.

W przedmiotowej sprawie znajdzie zatem zastosowanie - co do zasady - ogólna reguła opodatkowania określona w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Przepis ten dotyczy bowiem rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W analizowanej sprawie istotne znaczenie ma jednak regulacja zawarta w art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Według jej postanowień, nie podlega opodatkowaniu nabycie tytułem darowizny własności rzeczy ruchomych (a takimi są środki pieniężne, o których mowa w treści wniosku), jeżeli w dniu nabycia ani nabywca (obdarowany), ani darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jak wskazała Pani we wniosku, jest Pani obywatelką Ukrainy, która posiada zezwolenie na pobyt czasowy i zamieszkuje w Polsce.

W tym miejscu podkreślić należy, że przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy – nie można utożsamiać z miejscem stałego pobytu.

Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji miejsca stałego pobytu, należy zatem odwołać się w tym zakresie do innych aktów prawa. Kwestie stałego pobytu cudzoziemców reguluje ustawa z 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1079 ze zm.).

Zgodnie z art. 98 pkt 1 tej ustawy:

Zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemcowi udziela się albo - w przypadkach, o których mowa w art. 160, art. 181 i art. 187 - można udzielić na jego wniosek, jeżeli spełnia wymogi określone ze względu na deklarowany cel pobytu, a okoliczności, które są podstawą ubiegania się o to zezwolenie, uzasadniają jego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące.

Warunki udzielania zezwolenia na pobyt stały zostały wymienione w art. 195 i następnych ww. ustawy o cudzoziemcach.

I tak zgodnie z art. 195 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach:

Zezwolenia na pobyt stały udziela się cudzoziemcowi na czas nieoznaczony, na jego wniosek, jeżeli: (…).

W myśl art. 210 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach:

Decyzję w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt stały wydaje się w terminie 6 miesięcy.

Zatem przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy nie można utożsamiać z miejscem stałego pobytu, o którym mowa w ustawie o podatku od spadków i darowizn, w tym rozumianego także jako centrum interesów życiowych. Okoliczność przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy oznacza również, że nie jest Pani obywatelką Polski.

Zgodnie bowiem z art. 102 ustawy o cudzoziemcach:

Zezwolenie na pobyt czasowy wygasa z mocy prawa z dniem uzyskania przez cudzoziemca kolejnego zezwolenia na pobyt czasowy, zezwolenia na pobyt stały, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE lub obywatelstwa polskiego.

Tym samym, skoro w dniu nabycia Pani (jako obdarowana) oraz Pani matka i ojciec (jako darczyńcy) nie byli obywatelami polskimi i nie mieli (Pani i Pani rodzice) miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej to nabycie własności środków pieniężnych znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej będzie podlegać wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn na podstawie art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

W przedmiotowej sprawie nie może Pani zatem skorzystać ze zwolnienia z podatku na mocy art. 4a ust 1 i 4 ustawy od spadków i darowizn. Żeby bowiem dane nabycie korzystało z ulgi w postaci zwolnienia, to musi ono podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Jak wynika z wyżej przedstawionej argumentacji, opisane nabycie w ogóle nie podlega regulacjom ustawy o podatku od spadków i darowizn. Z tego samego powodu otrzymane darowizny nie będą podlegać opodatkowaniu według zasad i stawki właściwej dla I grupy podatkowej, z uwzględnieniem kwoty wolnej od podatku.

W związku z tym nie będzie spoczywać na Pani obowiązek zgłoszenia nabycia środków pieniężnych tytułem darowizny w zakresie podatku od spadków i darowizn do naczelnika urzędu skarbowego na formularzu SD-Z2 ani na formularzu SD-3 oraz nie ciąży na Pani obowiązek zapłaty podatku od spadków i darowizn.

Pomimo, że nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku od spadków i darowizn, Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe ze względu na przedstawioną przez Panią argumentację. Brak opodatkowania otrzymanych darowizn podatkiem od spadków i darowizn nie wynika z możliwości skorzystania przez Panią ze zwolnienia, o którym mowa w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn lecz z faktu, że darowizny środków pieniężnych od Pani rodziców nie będą podlegały w ogóle opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn w Polsce. Analogicznie Pani stanowisko w zakresie braku możliwości opodatkowania otrzymanych darowizn według zasad i stawki właściwej dla I grupy podatkowej z uwzględnieniem kwoty wolnej od podatku, uznano za nieprawidłowe, ponieważ otrzymane darowizny są wyłączone spod regulacji ustawy o podatku od spadków i darowizn.

W związku z powyższym Pani stanowisko w zakresie podatku od spadków i darowizn uznałem za nieprawidłowe.

Odnosząc się do Pani wątpliwości związanych z opodatkowaniem darowizny na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyjaśniam, że zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 1a cytowanej ustawy:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1)  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2)  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Zgodnie natomiast z obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zasadą powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W świetle art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychód należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego – zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Pod pojęciem przychodu należy rozumieć każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn.

Z wniosku w szczególności wynika, że jest Pani obywatelką Ukrainy. Od 9 lat mieszka Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, gdzie znajduje się Pani centrum interesów życiowych i zawodowych. Posiada Pani zezwolenie na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ważne do 2028 r. Podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i posiada status polskiego rezydenta podatkowego. Pani rodzice dokonali na Pani rzecz dwóch odrębnych darowizn środków pieniężnych. Środki pieniężne będące przedmiotem darowizn zostały wpłacone na rachunki bankowe odpowiednio Pani matki i ojca, a następnie zostały przekazane bezpośrednio z tych rachunków na Pani rachunek bankowy. Środki pieniężne w chwili zawarcia umów darowizny znajdowały się na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, na rachunkach bankowych Pani matki i ojca prowadzonych przez bank w Polsce.

Jak już wcześniej wyjaśniłem, nabycie przez Panią środków pieniężnych tytułem darowizn nie będzie podlegało przepisom o podatku od spadków i darowizn. Oznacza to, że w przedstawionej sytuacji nie będzie miało zastosowania wyłączenie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, w przedstawionej sytuacji zastosowanie znajdą przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Otrzymanie środków pieniężnych w drodze darowizny stanowi przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 omawianej ustawy. Darowizna jest umową, przez którą należy rozumieć zobowiązanie się darczyńców do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku. Skoro zatem nieodpłatnie otrzyma Pani od darczyńców środki pieniężne, to niewątpliwie skutkiem tego zdarzenia będzie uzyskanie przez Panią korzyści kosztem innego podmiotu.

Przychód ten, na podstawie art. 20 ust. 1 przywołanej ustawy, należy zaliczyć do przychodów z innych źródeł. Zgodnie z tym przepisem:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 powołanej ustawy. W związku z tym, każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b cytowanej ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.

Na podstawie art. 45 ust. 1 wskazanej ustawy:

Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.

W konsekwencji uznać należy, że w związku z otrzymaniem środków pieniężnych w drodze darowizn, uzyskała Pani przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten, powinna Pani wykazać w zeznaniu podatkowym PIT-36 składanym za rok podatkowy, w którym otrzymała Pani darowizny, łącznie z innymi dochodami osiągniętymi w tym samym roku i opodatkować na zasadach ogólnych, według skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 przywołanej ustawy.

Tym samym, Pani stanowisko w zakresie podatku dochodowym od osób fizycznych uznałem za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.