0115-KDST2-2.4011.565.2026.3.AP

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go Pan 4 i 7 sierpnia oraz 2 września 2026 r. (daty wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca od dnia 8 lipca 2026 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą X.

W ramach tej działalności Wnioskodawca zamierza świadczyć usługi z zakresu inżynierii oprogramowania, wykorzystując zaawansowane technologie i języki programowania, w szczególności (...) oraz relacyjne bazy danych ((...)). Prace programistyczne Wnioskodawca będzie wykonywał przy wykorzystaniu środowiska programistycznego (...).

Dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej będą opodatkowane podatkiem liniowym według stawki 19% na podstawie art. 30c ustawy o PIT. Usługi objęte niniejszym wnioskiem będą świadczone wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Niniejszy wniosek dotyczy dochodów, które Wnioskodawca będzie osiągał w roku podatkowym 2026 oraz w latach następnych.

Wnioskodawca zamierza świadczyć usługi programistyczne na rzecz podmiotów gospodarczych działających w branży IT (dalej zbiorczo: „zleceniodawcy”), na podstawie umów o stałą współpracę (umów B2B) zawieranych w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej. Niniejszy wniosek nie odnosi się do jednego, zindywidualizowanego kontrahenta ani jednej konkretnej umowy - opisany poniżej model współpracy będzie stanowił powtarzalny, standardowy schemat prawny i organizacyjny, jaki Wnioskodawca zamierza stosować w relacjach z każdym kolejnym zleceniodawcą, niezależnie od jego nazwy, formy prawnej czy siedziby. Wszystkie elementy zdarzenia przyszłego opisane poniżej będą miały charakter stały i powtarzalny w każdej z takich umów.

Prace realizowane przez Wnioskodawcę na rzecz zleceniodawców będą polegały na projektowaniu architektury oprogramowania, tworzeniu nowych, innowacyjnych programów komputerowych oraz rozwijaniu i ulepszaniu istniejącego oprogramowania. Prace te będą miały charakter twórczy – będą wymagały samodzielnego opracowywania niestandardowych rozwiązań algorytmicznych i architektonicznych, w warunkach niepewności badawczej oraz ryzyka technologicznego, którego nie da się wyeliminować przy zastosowaniu wyłącznie rutynowych, powszechnie dostępnych schematów działania. Prace będą prowadzone w sposób systematyczny, według przyjętych metodyk zwinnego wytwarzania oprogramowania (np. Agile/Scrum), z określonym harmonogramem iteracji (sprintów) oraz celami do osiągnięcia w każdym cyklu.

Działalność ta będzie polegała na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do projektowania oraz tworzenia nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów (programów komputerowych). Wnioskodawca nie będzie wykonywał w ramach tej działalności czynności o charakterze rutynowym, odtwórczym, administracyjnym ani utrzymaniowym.

Każdorazowe rozwinięcie lub ulepszenie istniejącego oprogramowania będzie skutkowało powstaniem nowego, odrębnego utworu w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, charakteryzującego się nowymi funkcjonalnościami lub istotnie zmienioną architekturą względem wersji bazowej.

Dla wytworzenia każdego poszczególnego programu komputerowego Wnioskodawca będzie prowadził odrębne prace rozwojowe, obejmujące fazę koncepcyjną, planowanie, tworzenie kodu źródłowego oraz weryfikację i testy. Prace te każdorazowo będą kończyły się wynikiem pozytywnym w postaci programu komputerowego zapisanego w języku programowania.

W każdym przypadku, zarówno tworzenia, jak i rozwijania oraz ulepszania oprogramowania, efekty prac Wnioskodawcy będą stanowiły odrębne programy komputerowe podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przy czym efekty te zawsze będą odznaczały się oryginalnym, twórczym charakterem i będą stanowiły kreację nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej, nie mając charakteru powtarzalnego ani wyłącznie technicznego.

Wnioskodawca nie będzie prowadził badań naukowych w rozumieniu art. 4 ust. 2 powołanej ustawy.

Wnioskodawca będzie wykonywał opisane usługi w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, samodzielnie ponosząc ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością. Usługi nie będą wykonywane pod kierownictwem, ani w miejscu i czasie wyznaczonym przez zleceniodawcę – Wnioskodawca będzie samodzielnie decydował o miejscu, czasie i sposobie realizacji prac, wykorzystując własny sprzęt oraz infrastrukturę teleinformatyczną. Wnioskodawca będzie ponosił odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat wykonywanych czynności oraz ich wykonywanie, jak również normalną kodeksową odpowiedzialność kontraktową wynikającą z art. 471 i następne Kodeksu cywilnego. Tym samym do wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności nie będzie znajdowało zastosowania wyłączenie, o którym mowa w art. 5b ust. 1 ustawy o PIT.

W relacjach z każdym zleceniodawcą Wnioskodawca będzie stosował jednolity, powtarzalny model przenoszenia autorskich praw majątkowych do wytworzonego oprogramowania, oparty na wykorzystaniu systemu elektronicznego zarządzania kodem źródłowym (repozytorium). Zgodnie z tym modelem, akceptacja danego fragmentu kodu (utworu) przez osobę uprawnioną po stronie zleceniodawcy – dokonywana w formie zatwierdzenia zgłoszenia zmian (tzw. pull request lub merge request) albo przyjęcia kodu do głównej gałęzi repozytorium (merge) – będzie powodowała automatyczne przeniesienie na danego zleceniodawcę całości autorskich praw majątkowych do tego utworu, bez konieczności składania przez strony dodatkowych oświadczeń woli. Każda taka akceptacja będzie stanowiła jednoznaczny, udokumentowany elektronicznie punkt uchwytny, pozwalający na precyzyjną identyfikację powstałego kwalifikowanego IP oraz momentu przeniesienia praw do niego.

Z tytułu współpracy z każdym zleceniodawcą Wnioskodawca będzie otrzymywał wynagrodzenie o charakterze ryczałtowym (miesięcznym), które nie w całości będzie stanowiło wynagrodzenie za przeniesienie kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Wynagrodzenie to będzie dzielone proporcjonalnie na część przypadającą na wytworzenie i przeniesienie praw do kwalifikowanego IP oraz część przypadającą na pozostałe czynności niebędące bezpośrednim wytworzeniem takich praw (np. spotkania organizacyjne, wsparcie techniczne niezwiązane z tworzeniem nowego kodu).

Podstawą tego podziału będzie prowadzona przez Wnioskodawcę na bieżąco ewidencja czasu pracy lub ewidencja zadań (np. w systemie do zarządzania projektami typu (...)), powiązana z zapisami (commitami oraz akceptacjami) w repozytorium kodu źródłowego. Ulga IP Box będzie stosowana przez Wnioskodawcę wyłącznie do tej części wynagrodzenia, która w świetle tej ewidencji będzie przypadała na faktyczne wytworzenie oraz przeniesienie praw do kwalifikowanego IP – niezależnie od tego, z którym zleceniodawcą Wnioskodawca w danym okresie będzie współpracował.

W celu wytworzenia kwalifikowanego IP Wnioskodawca będzie ponosił następujące koszty bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową, kwalifikowane do litery „a” we wzorze na wskaźnik nexus (art. 30ca ust. 4 w związku z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT): składki na ubezpieczenia społeczne; koszty usług księgowych związanych z rozliczaniem ulgi IP Box; koszty zakupu lub amortyzacji sprzętu komputerowego (laptop, monitor); koszty licencji i oprogramowania deweloperskiego; koszty usług telekomunikacyjnych i Internetu. Powyższe koszty będą uwzględniane we wskaźniku nexus w części, w jakiej będą służyły wytwarzaniu kwalifikowanego IP, a ich przyporządkowanie do poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej będzie następowało przy zastosowaniu proporcji przychodowej. Powyższy katalog kosztów oraz sposób ich ponoszenia będą miały charakter stały, niezależny od tego, na rzecz którego zleceniodawcy w danym okresie Wnioskodawca będzie świadczył usługi. Niezależnie od tego, z iloma i którymi zleceniodawcami Wnioskodawca będzie współpracował w danym okresie rozliczeniowym, Wnioskodawca będzie prowadził na bieżąco, odrębnie dla każdego wytworzonego kwalifikowanego IP, szczegółową ewidencję rachunkową, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT. Ewidencja ta będzie prowadzona na bieżąco, od początku realizacji działalności zmierzającej do wytworzenia kwalifikowanego IP (w formie arkusza kalkulacyjnego lub dedykowanego modułu księgowego) i będzie pozwalała na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, jak również na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, przypadających na każde z tych praw. Elementem wspierającym prowadzenie tej ewidencji będą raporty i zestawienia generowane bezpośrednio z systemu repozytorium kodu źródłowego, dokumentujące moment i zakres akceptacji poszczególnych utworów.

Mając na uwadze powtarzalny i standardowy charakter opisanego wyżej modelu współpracy, Wnioskodawca wskazuje, że powyższy opis zdarzenia przyszłego będzie znajdował zastosowanie do każdej umowy o współpracę zawieranej przez Wnioskodawcę z podmiotem z branży IT, spełniającej opisane wyżej warunki (działalność B+R, mechanizm przenoszenia praw poprzez repozytorium, podział wynagrodzenia oraz prowadzenie ewidencji nexus), niezależnie od tożsamości, nazwy czy siedziby danego zleceniodawcy.

Uzupełnienie wniosku

Pojęcia „oprogramowanie”, „program komputerowy” oraz „utwór” są używane we wniosku zamiennie i oznaczają ten sam efekt pracy: zapisany w języku (...) zbiór instrukcji (kod źródłowy) stanowiący nową lub zmodyfikowaną funkcjonalność aplikacji (...) - systemu klasy (...) wykorzystywanego w (...). Pojęcie „architektura oprogramowania” nie oznacza odrębnego od programu komputerowego bytu, lecz wewnętrzną strukturę/organizację danego programu (podział na moduły, klasy, przepływ danych między komponentami, zastosowane wzorce projektowe). Nie występuje sytuacja, w której „architektura oprogramowania” istnieje samodzielnie, bez towarzyszącego jej konkretnego programu komputerowego.

Konkretne oprogramowanie tworzone/rozwijane w okresie, którego dotyczy wniosek.

W okresie, którego dotyczy wniosek, Wnioskodawca tworzy i rozwija następujące funkcjonalności aplikacji (...):

a)  moduł (...);

b)  moduł (...);

c)  moduł (...);

d)  mechanizmy (...);

e)  eksportowanie (...).

Powyższe przykłady stanowią reprezentatywny wykaz kategorii prac wykonywanych przez

Wnioskodawcę (...) i mają zastosowanie również do analogicznych prac programistycznych realizowanych przez Wnioskodawcę w ramach innych zespołów lub projektów w tym samym obszarze technologicznym, o ile prace te charakteryzują się cechami opisanymi w niniejszym wniosku.

Innowacyjność powyższych rozwiązań polega na (...).

Każdy z tworzonych/rozwijanych/ulepszanych programów komputerowych ma postać zapisu kodu źródłowego opracowanego samodzielnie przez Wnioskodawcę, o indywidualnie dobranej strukturze danych i logice działania, nieopartego na gotowym, powszechnie dostępnym szablonie. Program ustalany jest każdorazowo w formie utrwalonej (zapis w repozytorium kodu źródłowego).

Przy tworzeniu każdego z opisanych modułów Wnioskodawca analizuje dostępne metody (...).

Twórczy charakter działalności:

-     Przebudowa istniejącego modułu (...).

-     Generowanie (...).

-     Aplikacja (...).

Systematycność:

Prace nad każdym modułem są prowadzone w oparciu o przyjęty z góry harmonogram iteracji(sprintów), z określonymi celami do osiągnięcia w każdym cyklu, zgodnie z metodyką Agile/Scrum. Systematyczność przejawia się w podziale prac na fazę koncepcyjną, planowanie, implementację (kodowanie) oraz weryfikację/testy, powtarzanym w każdej iteracji. Celem jest integracja istniejącej aplikacji z nowymi funkcjonalnościami reprezentacji graficznej oraz umożliwienie użytkownikom końcowym łatwego dostępu do eksportowania (...) poprzez API – poprzez podanie nazwy elementu, bez konieczności znajomości szczegółów implementacyjnych. Działalność jest prowadzona od niecałego miesiąca. W tym czasie zrealizowano m.in. (...).

Prace prowadzone są w dwutygodniowych sprintach. W ramach dotychczas zrealizowanych dwóch sprintów zamknięto następujące zadania (zapisy w repozytorium stanowią dowód realizacji przyjętego harmonogramu):

- (...)

Zasoby wiedzy:

Wnioskodawca ukończył (...). Przed rozpoczęciem działalności gospodarczej, w latach 2022–2026, posiadał doświadczenie zawodowe w zakresie programowania aplikacji (...).

Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija wiedzę z zakresu programowania w językach (...), projektowania relacyjnych baz danych (...) oraz (...).

Działalność gospodarcza Wnioskodawcy została dopiero otwarta, a opisana we wniosku współpraca jest pierwszym zleceniem realizowanym w jej ramach – w związku z tym Wnioskodawca nie oferował dotychczas w ramach działalności gospodarczej żadnych produktów ani usług.

Doświadczenie zawodowe oraz wiedzę domenową, Wnioskodawca zdobył wcześniej, w ramach zatrudnienia na podstawie umowy o pracę.

Rozwiązania oparte były na programowaniu w środowisku (...) na potrzeby aplikacji do (...).

Wnioskodawca zaplanował sukcesywny rozwój modułów. Realizacja tego przedsięwzięcia następuje samodzielnie, przy wykorzystaniu własnych narzędzi programistycznych oraz wiedzy i doświadczenia zawodowego. Efektem dotychczasowych prac jest nowe zastosowanie w postaci działającego narzędzia do (...).

Działalność Wnioskodawcy nie obejmuje okresowych zmian/ulepszeń o charakterze rutynowym. Prace polegające na tworzeniu nowych funkcjonalności i algorytmów opisanych we wniosku są odrębne od czynności o charakterze utrzymaniowym - w szczególności od poprawiania błędów niewymagającego przeprojektowania architektury, konfiguracji środowisk (np. (...)) oraz rutynowych aktualizacji bibliotek. Czynności utrzymaniowe tego rodzaju nie są przedmiotem niniejszego wniosku.

Efekty pracy Wnioskodawca każdorazowo są wynikiem samodzielnego doboru struktury danych, algorytmu i sposobu implementacji przez Wnioskodawcę, dostosowanego do konkretnego zadania (...).

Wykonanie każdego z modułów wymaga samodzielnego zaprojektowania (...).

Zakres i sposób implementacji poszczególnych modułów jest każdorazowo samodzielnie opracowywany przez Wnioskodawcę na podstawie ogólnych założeń funkcjonalnych przekazywanych przez zleceniodawcę, a nie na podstawie szczegółowej specyfikacji technicznej narzucającej konkretny sposób implementacji.

„Architektura oprogramowania” oznacza wewnętrzną strukturę i organizację danego programu komputerowego (podział na moduły/klasy, przepływ danych, zastosowane wzorce projektowe). Wnioskodawca nie wytwarza „architektury oprogramowania” jako odrębnego od programu komputerowego rezultatu prac. Architektura oprogramowania nie jest odrębnym programem komputerowym, stanowi integralny element konkretnego programu komputerowego, któremu odpowiada. Przeniesienie praw do architektury oprogramowania następuje łącznie z przeniesieniem praw do programu komputerowego, którego jest elementem. Architektura oprogramowania jest elementem składowym tworzonego przez Wnioskodawcę oprogramowania (nie jest odrębnym oprogramowaniem). Jest tworzona w oparciu o analizę wymagań funkcjonalnych oraz implementujący ją kod źródłowy – Wnioskodawca samodzielnie opracowuje zarówno strukturę (architekturę), jak i sam kod źródłowy. Tworzone instrukcje adresowane są do komputera (do wykonania) oraz, w zakresie publicznych interfejsów modułów, pośrednio do innych programistów mogących z tych modułów korzystać. Autorskie prawa majątkowe do architektury są przenoszone na zleceniodawców łącznie z prawami do programu, którego architektura ta dotyczy.

Każdy z opisanych efektów pracy (zarówno nazywany „programem komputerowym”, jak i „architekturą oprogramowania” rozumianą jako jego integralny element) ma postać odrębnego zapisu kodu źródłowego. Do chwili przeniesienia praw na zleceniodawcę, majątkowe prawa autorskie do tych programów przysługują Wnioskodawcy jako ich twórcy.

Przeniesienie praw następuje na podstawie zawieranej z każdym zleceniodawcą pisemnej umowy o współpracę (forma pisemna zachowana dla samej umowy, zgodnie z art. 53 ustawy o prawie autorskim), w której strony określają obiektywne i weryfikowalne kryterium momentu przeniesienia praw do poszczególnych utworów – akceptację danego fragmentu kodu w systemie kontroli wersji (zatwierdzenie pull/merge request albo scalenie z główną gałęzią repozytorium). Umowa wskazuje wprost pola eksploatacji, na których następuje przeniesienie praw (zgodnie z art. 74 ust. 4 oraz art. 41 ustawy o prawie autorskim).

Katalog wydatków kwalifikowanych do wskaźnika nexus.

Wnioskodawca wycofuje z opisu kosztów kwalifikowanych do wskaźnika nexus kategorię „koszty zakupu licencji i oprogramowania deweloperskiego”, wskazaną we wniosku z 8 lipca 2026 r. - kategoria ta nie jest ujmowana we wskaźniku nexus. Pozostałe kategorie kosztów doprecyzowuje się następująco:

–    koszty usług księgowych: miesięczna opłata za prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz odrębnej ewidencji, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT, ponoszona na rzecz biura rachunkowego;

–    koszty usług telekomunikacyjnych: abonament za internet stacjonarny oraz abonament telefoniczny, wykorzystywane do zdalnej pracy nad kodem źródłowym i komunikacji ze zleceniodawcami.

Wszystkie powyższe wydatki są ponoszone wyłącznie dla potrzeb prac opisanych we wniosku.

Koszty usług księgowych ujęte w katalogu kosztów nexus nie obejmują opłaty za niniejszy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej; opłata ta stanowi odrębny wydatek nieujmowany w kosztach, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT.

Związek funkcjonalny poszczególnych kosztów z tworzonym/rozwijanym oprogramowaniem:

–    składki na ubezpieczenia społeczne: warunkują zgodne z prawem prowadzenie działalności gospodarczej, w ramach której wykonywane są prace opisane we wniosku;

–    koszty usług księgowych: obejmują prowadzenie ewidencji, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT, niezbędnej do przypisania przychodów i kosztów do poszczególnych kwalifikowanych IP,

–    koszty zakupu/amortyzacji sprzętu komputerowego: sprzęt (laptop, monitor) jest używany bezpośrednio do pisania, testowania i debugowania kodu źródłowego tworzonego oprogramowania;

–    koszty usług telekomunikacyjnych: umożliwiają zdalny dostęp do repozytorium kodu źródłowego oraz komunikację ze zleceniodawcami w toku tworzenia oprogramowania.

Ewidencja jest prowadzona od 8 lipca 2026 r. na podstawie zmian w kodzie umieszczonych w repozytorium. Wnioskodawca prowadzi własną dokumentację opisującą wszystkie zmiany na rzecz zleceniodawcy.

Wniosek obejmuje zarówno zaistniały stan faktyczny za rok 2026, jak i zdarzenie przyszłe dotyczące lat kolejnych.

Pytania

1. Czy opisana w zdarzeniu przyszłym działalność Wnioskodawcy, polegająca na tworzeniu oraz rozwijaniu oprogramowania komputerowego w ramach umów o współpracę zawieranych z podmiotami z branży IT, stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2. Czy autorskie prawo do programu komputerowego, wytworzone, rozwijane lub ulepszane przez Wnioskodawcę w ramach opisanej działalności, stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, niezależnie od tego, z którym zleceniodawcą Wnioskodawca zawarł daną umowę?

3. Czy dochód uzyskiwany przez Wnioskodawcę z tytułu odpłatnego przeniesienia (sprzedaży) autorskich praw majątkowych do oprogramowania tworzonego w ramach opisanego modelu współpracy, stanowiący dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wyodrębniony na podstawie prowadzonej ewidencji, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT, i po uwzględnieniu wskaźnika nexus, może podlegać opodatkowaniu preferencyjną 5% stawką podatku zgodnie z art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tzw. ulga IP Box), także w odniesieniu do przyszłych umów zawieranych przez Wnioskodawcę z innymi zleceniodawcami na analogicznych zasadach?

4. Czy ustalając wskaźnik nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawca ma prawo uwzględnić wskazane w opisie zdarzenia przyszłego koszty (składki na ubezpieczenia społeczne; koszty usług księgowych związanych z rozliczaniem ulgi IP Box; koszty zakupu lub amortyzacji sprzętu komputerowego - laptop, monitor; koszty licencji i oprogramowania deweloperskiego; koszty usług telekomunikacyjnych i Internetu) jako koszty, o których mowa w literze „a” wzoru na wskaźnik nexus?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1.

W ocenie Wnioskodawcy, nie ulega wątpliwości, że opisana działalność, polegająca na tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania komputerowego, stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38–40 ustawy o PIT.

Działalność ta ma charakter twórczy, ponieważ wymaga samodzielnego projektowania architektury oprogramowania oraz opracowywania niestandardowych rozwiązań algorytmicznych, w warunkach niepewności badawczej i ryzyka technologicznego. Prowadzona jest w sposób systematyczny, zgodnie z przyjętymi metodykami zwinnego wytwarzania oprogramowania, w celu zwiększania zasobów wiedzy oraz wykorzystywania jej do tworzenia nowych zastosowań. Powyższe wprost determinuje spełnienie przesłanek z art. 5a pkt 38–40 ustawy o PIT, niezależnie od tego, na rzecz którego konkretnie zleceniodawcy usługi te są świadczone - istotny jest bowiem charakter i sposób wykonywania samych prac, a nie tożsamość podmiotu zlecającego.

Ad 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, efekty jego prac programistycznych - zarówno nowo tworzone programy komputerowe, jak i ich rozwinięcia oraz ulepszenia stanowiące odrębne utwory – podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W konsekwencji stanowią one kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT. Kwalifikacja ta wynika z obiektywnych cech samego wytworu (oryginalność, indywidualny charakter, forma programu komputerowego) i jest niezależna od podmiotu, na rzecz którego prawa te są następnie przenoszone.

Stosowany przez Wnioskodawcę jednolity mechanizm przenoszenia praw poprzez akceptację kodu w repozytorium (pull request / merge request / merge) zapewnia w każdym przypadku jednoznaczną identyfikację powstałego Kwalifikowanego IP oraz momentu przeniesienia praw do niego, co pozostaje aktualne bez względu na to, z którym zleceniodawcą dana umowa została zawarta.

Ad 3.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że dochód uzyskiwany z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do tworzonego oprogramowania, wyodrębniony na podstawie prowadzonej ewidencji czasu pracy/zadań powiązanej z zapisami repozytorium oraz odrębnej ewidencji rachunkowej prowadzonej zgodnie z art. 30cb ustawy o PIT, kwalifikuje się do opodatkowania preferencyjną stawką 5% na podstawie art. 30ca ustawy o PIT.

Wnioskodawca spełnia bowiem wszystkie ustawowe przesłanki: prowadzi działalność badawczo-rozwojową, wytwarza w jej ramach kwalifikowane prawa własności intelektualnej, osiąga dochody z tytułu odpłatnego przeniesienia (sprzedaży) tych praw, stanowiące dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT, ponosi koszty kwalifikowane do wskaźnika nexus oraz prowadzi na bieżąco wymaganą ewidencję. Powyższe wprost determinuje spełnienie przesłanek do zastosowania stawki 5%.

Z uwagi na to, że opisany model współpracy (mechanizm akceptacji w repozytorium, podział wynagrodzenia, ewidencja nexus) ma charakter stały i powtarzalny, w ocenie Wnioskodawcy prawo do preferencyjnego opodatkowania będzie przysługiwało również w odniesieniu do dochodów uzyskiwanych na podstawie przyszłych umów zawieranych z innymi zleceniodawcami, o ile umowy te będą realizowane na analogicznych zasadach jak opisane powyżej.

Ad 4.

W ocenie Wnioskodawcy, ponoszone przez niego koszty wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, tj.: składki na ubezpieczenia społeczne; koszty usług księgowych związanych z rozliczaniem ulgi IP Box; koszty zakupu lub amortyzacji sprzętu komputerowego (laptop, monitor); koszty licencji i oprogramowania deweloperskiego; koszty usług telekomunikacyjnych i Internetu - w części, w jakiej służą wytworzeniu kwalifikowanego IP - stanowią koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej i podlegają ujęciu w literze „a” wzoru na wskaźnik nexus, zgodnie z art. 30ca ust. 4 w związku z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT.

Żaden z tych kosztów nie należy do kategorii wyłączonych na podstawie art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT. Przyporządkowania kosztów do poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej Wnioskodawca dokonuje przy zastosowaniu proporcji przychodowej, ustalając odrębny wskaźnik nexus dla każdego z tych praw.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,

2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,

3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:

a)  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, z późn. zm.),

b)  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:

prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Badania naukowe są działalnością obejmującą:

1)  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

2)  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:

Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Z treści wniosku wynika, że zamierza Pan świadczyć usługi programistyczne na rzecz podmiotów gospodarczych działających w branży IT, na podstawie umów o stałą współpracę (umów B2B) zawieranych w ramach prowadzonej przez Pana pozarolniczej działalności gospodarczej. Prace realizowane na rzecz zleceniodawców będą polegały na projektowaniu architektury oprogramowania, tworzeniu nowych, innowacyjnych programów komputerowych oraz rozwijaniu i ulepszaniu istniejącego oprogramowania.

Efekt Pana pracy to zapisany w języku (...) zbiór instrukcji (kod źródłowy) stanowiący nową lub zmodyfikowaną funkcjonalność aplikacji (...).

Stworzył i rozwija Pan następujące funkcjonalności aplikacji (...):

a) moduł (...);

b) moduł (...);

c) moduł (...);

d) mechanizmy (...);

e) eksportowanie (...).

Potwierdził Pan, że efekty jego pracy w każdym przypadku są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Wskazał Pan, że każdy z tworzonych/rozwijanych/ulepszanych przez Pana programów komputerowych ma postać zapisu kodu źródłowego opracowanego samodzielnie przez Pana, o indywidualnie dobranej strukturze danych i logice działania, nieopartego na gotowym, powszechnie dostępnym szablonie. Program ustalany jest każdorazowo w formie utrwalonej (zapis w repozytorium kodu źródłowego). Innowacyjność powyższych rozwiązań polega na (...).

Pana prace będą miały charakter twórczy – będą wymagały samodzielnego opracowywania niestandardowych rozwiązań algorytmicznych i architektonicznych, w warunkach niepewności badawczej oraz ryzyka technologicznego, którego nie da się wyeliminować przy zastosowaniu wyłącznie rutynowych, powszechnie dostępnych schematów działania. Efekty Pana prac zawsze będą odznaczały się oryginalnym, twórczym charakterem i będą stanowiły kreację nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej, nie mając charakteru powtarzalnego ani wyłącznie technicznego.

Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Z treści wniosku wynika, że prace będą prowadzone w sposób systematyczny, według przyjętych metodyk zwinnego wytwarzania oprogramowania (np. Agile/Scrum), z określonym harmonogramem iteracji (sprintów) oraz celami do osiągnięcia w każdym cyklu. Dla wytworzenia każdego poszczególnego programu komputerowego będzie Pan prowadził odrębne prace rozwojowe, obejmujące fazę koncepcyjną, planowanie, tworzenie kodu źródłowego oraz weryfikację i testy. Prace te każdorazowo będą kończyły się wynikiem pozytywnym w postaci programu komputerowego zapisanego w języku programowania.

Prace nad każdym modułem są prowadzone w oparciu o przyjęty z góry harmonogram iteracji (sprintów), z określonymi celami do osiągnięcia w każdym cyklu, zgodnie z metodyką Agile/Scrum. Systematyczność przejawia się w podziale prac na fazę koncepcyjną, planowanie, implementację (kodowanie) oraz weryfikację/testy, powtarzanym w każdej iteracji. Celem jest integracja istniejącej aplikacji z nowymi funkcjonalnościami (...). Działalność jest prowadzona od niecałego miesiąca. Prace prowadzone są w dwutygodniowych sprintach.

Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do wskazanych przez Pana prac jest spełnione.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

Z opisu sprawy wynika, że Pana działalność będzie polegała na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do projektowania oraz tworzenia nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów (programów komputerowych). Nie będzie Pan wykonywał w ramach tej działalności czynności o charakterze rutynowym, odtwórczym, administracyjnym ani utrzymaniowym.

W ramach działalności zamierza Pan świadczyć usługi z zakresu inżynierii oprogramowania, wykorzystując zaawansowane technologie i języki programowania, w szczególności (...). Pana prace programistyczne będzie wykonywał przy wykorzystaniu (...).

Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

‒    badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

‒    prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

·      nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

·      nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;

·      łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych;

·      kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;

·      wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

·      planowaniu produkcji oraz

·      projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Z treści wniosku wynika, że nie będzie prowadził Pan badań naukowych w rozumieniu art. 4 ust. 2 powołanej ustawy. Pana działalność będzie polegała na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do projektowania oraz tworzenia nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów (programów komputerowych). Nie będzie Pan wykonywał w ramach tej działalności czynności o charakterze rutynowym, odtwórczym, administracyjnym ani utrzymaniowym.

Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.

Jak wcześniej wskazano, tworzenie przez Pana oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonej działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego uzupełnieniu.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1)  patent,

2)  prawo ochronne na wzór użytkowy,

3)  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4)  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5)  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6)  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7)  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213 oraz z 2025 r. poz. 1709),

8)  autorskie prawo do programu komputerowego

- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji, a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a + b) x 1,3

a + b + c + d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1)  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2)  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3)  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4)  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1)  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2)  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3)  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Jak wcześniej rozstrzygnięto, prowadzi Pan bezpośrednio działalność badawczo-rozwojową, spełniającą definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z treści wniosku wynika, że tworzy i rozwija Pan programy komputerowe, który podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przenosi Pan wszelkie prawa autorskie do nich w zamian za wynagrodzenie. Przeniesienie majątkowych praw autorskich do programu komputerowego następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj. art. 41 oraz art. 53 tej ustawy. Dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej uzyskuje Pan ze sprzedaży praw majątkowych do programów komputerowych. Ponadto z treści wniosku wynika, że dokonał Pan stosownych wyodrębnień w prowadzonej oddzielnie od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT. Ewidencja taka prowadzona jest od 8 lipca 2026 r.

Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „ustawa o PAIPP”).

Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:

Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

Mając powyższe na uwadze, o ile faktycznie – na co wskazuje opis okoliczności sprawy – w ramach opisanych czynności powstają utwory, które – jak Pan wskazał – stanowią odrębne programy komputerowe, autorskie prawa do nich wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy).

Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej za rok 2026 i w latach kolejnych, przy założeniu, że nie ulegną zmianie okoliczności faktyczne sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa.

Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:

‒    dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i

‒    wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika Nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ustalając wskaźnik Nexus należy pamiętać, aby istniał związek pomiędzy:

‒    wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,

‒    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz

‒    dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie na potrzeby kalkulacji tego wskaźnika.

Należy również pamiętać, że wskaźnik Nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym należy również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.

Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego, wydatki wskazane w opisie sprawy mogą stanowić koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu Nexus dla poszczególnych kwalifikowanych IP, w zakresie, w jakim służą prowadzeniu działalności badawczo-rozwojowej, której efektem jest powstanie kwalifikowanego IP.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

-     stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz

-     zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; (dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.