0115-KDST2-2.4011.515.2026.2.MH

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, który dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go Pan 7 lipca 2026 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiadającą nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium kraju. Od 2 kwietnia 2026 r. prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Działalność ta sklasyfikowana jest pod kodem PKD 62.10.B - Pozostała działalność w zakresie programowania.

Działalność ta polega na świadczeniu usług programistycznych na rzecz podmiotu zlecającego. Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest przede wszystkim tworzenie, rozwijanie oraz ulepszanie oprogramowania. Wnioskodawca dla wykonywanej działalności gospodarczej prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. Wnioskodawca zajmuje się projektowaniem i tworzeniem oprogramowania.

Wnioskodawca zajmuje się pracami nad kilkoma projektami:

(...)

Projektowanie i wytwarzanie innowacyjnych funkcjonalności programów komputerowych polegające na prowadzeniu badań, projektowaniu i tworzeniu kodów źródłowych programów komputerowych to działania o charakterze twórczym, nierutynowym. Działalność prowadzona przez Wnioskodawcę w związku z tworzeniem, rozwojem bądź ulepszaniem oprogramowania obejmuje nabywanie, łączenie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Wnioskodawca bowiem nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępne aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym w szczególności z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań w postaci programów komputerowych.

Oprócz tworzenia oprogramowania, w ramach świadczenia usług programistycznych na podstawie umowy zawartej z kontrahentem, Wnioskodawca wykonuje także czynności o charakterze „nietwórczym”, bardziej technicznym i organizacyjnym, do których należą: testowanie, serwis, wdrażanie oraz sporządzanie dokumentacji oprogramowania.

Należy podkreślić, że Wnioskodawca nie zamierza zastosować preferencyjnej 5% stawki opodatkowania do dochodów osiągniętych z owej działalności „nietwórczej”. Zamiarem Wnioskodawcy jest zastosowanie preferencyjnego opodatkowania do dochodów uzyskanych ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej wytwarzanych w ramach działalności twórczej polegającej na projektowaniu i wytwarzaniu innowacyjnych programów komputerowych. Z tego powodu sformułowanie „działalność Wnioskodawcy” występujące w dalszej części wniosku będzie odnosić się do „twórczej” części działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

Wytwarzając oprogramowanie Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty, ani praw autorskich innych podmiotów. Oprogramowanie wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności jest rezultatem jego własnej, indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej, a w konsekwencji, stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2509, t.j.) - spełnia ono definicję „utworu” w myśl przytoczonej ustawy. Działalność Wnioskodawcy polega na tworzeniu innowacyjnego oprogramowania na potrzeby konkretnego kontrahenta i nie ma charakteru odtwórczego. Prace wykonywane przez Wnioskodawcę wymagają kreatywnego podejścia, nie są wykonywane schematycznie lub w sposób automatyczny, lecz każdorazowo wymagają dokonywania rozwiązań koncepcyjnych.

Wnioskodawca w ramach działalności opracowuje nowe, ulepszone produkty, usługi, procesy niewystępujące dotychczas w jego praktyce gospodarczej. Rozwiązania te są przy tym na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Algorytmy rozwiązań proponowane przez Wnioskodawcę konkretnemu zleceniodawcy nie powielają prostych i funkcjonujących na rynku koncepcji. Zleceniodawca nabywa od Wnioskodawcy zindywidualizowane, nowoczesne i innowacyjne oprogramowanie. Oprogramowanie to przy każdorazowej realizacji zleceń jest niejako skrojone na miarę potrzeb i indywidualnych uwarunkowań konkretnego podmiotu - znacząco więc różni się od rozwiązań wcześniej występujących w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy.

Każde wytworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie stanowi odrębny program komputerowy podlegający ochronie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W przypadku dokonywania przez Wnioskodawcę rozwinięcia/ulepszenia oprogramowania wszystkie efekty realizowanych przez niego zleceń programistycznych na rzecz kontrahenta są odrębnymi programami, które podlegają ochronie na podstawie ww. przepisu. Po zakończeniu konkretnego etapu prac, Wnioskodawca każdorazowo przenosi na kontrahenta autorskie prawa majątkowe do wytworzonego oprogramowania.

Podejmowane przez Wnioskodawcę działania polegające na modyfikacji ewentualnie ulepszeniu/rozwijaniu oprogramowania zmierzają do poprawy użyteczności lub funkcjonalności tego oprogramowania. Poprzez wprowadzanie zupełnie nowych funkcjonalności oprogramowania Wnioskodawca czyni program lepiej dopasowanym do rzeczywistości i potrzeb występujących w podmiocie zlecającym. W zależności od aplikacji/programu komputerowego następuje to poprzez nadpisanie kodu, bądź jego równoległe wpisanie, które ma na celu stworzenie nowej funkcjonalności.

Zgodnie z treścią umowy zawartej przez Wnioskodawcę z kontrahentem, Wnioskodawca przenosi na kontrahenta całość autorskich praw majątkowych do wytworzonego oprogramowania w całości na kontrahenta.

Wnioskodawca w 2026 roku osiąga dochód ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Wynagrodzenie wypłacane Wnioskodawcy za wykonanie usług programistycznych nie stanowi w całości zapłaty za przeniesienie autorskich praw do programu komputerowego. Wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw do programu komputerowego stanowi część rzeczonej zapłaty. Część ta nie jest wyodrębniona kwotowo, lecz za pomocą proporcji określonej na podstawie odsetkowego udziału czynności zmierzających do wytworzenia kwalifikowalnego IP (czynności noszących znamiona działalności badawczo-rozwojowej) w ogóle czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Na podstawie analizy czasu pracy, który Wnioskodawca poświęca na poszczególne czynności można stwierdzić, że odsetek ten stanowi 80% całkowitego wynagrodzenia za wykonanie usług programistycznych. Wnioskodawca zamierza opodatkować stawką preferencyjną tylko tę część wynagrodzenia, tj. 80% wynagrodzenia za świadczone na rzecz kontrahentów usługi programistyczne.

Z reguły „20%” przychodów uzyskiwanych przez Wnioskodawcę z działalności programistycznej stanowi przychody z tytułu przeniesienia autorskiego prawa do programu komputerowego na Zleceniodawcę, zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wykonywanie przez Wnioskodawcę działalności programistycznej opiera się na prowadzeniu badań, projektowaniu i tworzeniu kodów źródłowych programów komputerowych.

Pozostałe 20% czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności programistycznej stanowią inne działania o charakterze bardziej technicznym, rutynowym i organizacyjnym, jak np. testowanie, serwis, wdrażanie oraz sporządzanie dokumentacji oprogramowania.

Co istotne, świadcząc usługi na rzecz podmiotu zlecającego, to Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze za należyte wykonanie umowy (ryzyko związane z prowadzoną działalnością gospodarczą). Wnioskodawca nie działa pod kierownictwem i nadzorem ze strony kontrahenta. Wnioskodawca ma dowolność w wyborze miejsca i czasu wykonywania czynności zleconych mu w ramach umowy z kontrahentem.

Odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz wykonywanie przez Wnioskodawcę czynności ponosi Wnioskodawca, ponieważ Wnioskodawca jest twórcą danego programu komputerowego, w tym kodu źródłowego tego programu.

Analogiczną proporcję Wnioskodawca stosuje i będzie stosował przy rozliczaniu kosztów, przy czym należy zaznaczyć, że z kosztów IP-BOX wyłączone są i będą wszystkie koszty niemające związku z kwalifikowanym IP, takie jak na przykład zakup elementów wyposażenia biura (mebli) czy opłaty finansowe.

Wszystkie ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki/koszty przyporządkowuje do kosztów działalności noszącej znamiona działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w odpowiedniej proporcji ustalonej na podstawie udziału przychodów z kwalifikowanego IP w przychodach ogółem z działalności gospodarczej. Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość kosztów do wytworzenia, rozwinięcia czy modyfikacji praw własności intelektualnej - Oprogramowania. Dowodem na to jest prowadzona przez niego ewidencja, która wyodrębnia kwalifikowane prawa własności intelektualnej oraz pozwala na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na kwalifikowane prawa własności intelektualnej.

Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, która wyodrębnia kwalifikowane prawa własności intelektualnej oraz pozwala na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na kwalifikowane prawa własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadających na ww. prawa w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie ewidencji z dniem rozpoczęcia działalności gospodarczej, tj. od 2 kwietnia 2026 r. Ewidencja ta jest prowadzona „na bieżąco” i „od początku” realizacji działalności badawczo-rozwojowej zmierzającej do wytworzenia, rozwinięcia lub modyfikacji kwalifikowanego IP w roku podatkowym, za który Wnioskodawca zamierza skorzystać z ulgi podatkowej (jest prowadzona od momentu poniesienia pierwszych kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Ma ona postać arkusza kalkulacyjnego. Wskaźnik Nexus za 2026 rok jak dotąd wyniósł 1,3. Przewiduje się, że w przyszłości wartość wskaźnika nie ulegnie zmianie.

Wszystkie wymienione we wniosku czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach działalności „twórczej” prac noszących znamiona B+R, związane są z wytworzeniem, rozwijaniem, ulepszaniem kwalifikowalnego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego lub jego części oraz są działalnością twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań i nie stanowią rutynowych i okresowych zmian oraz czynności wdrożeniowych w zakresie opracowanych już produktów lub usług, rozumianych jako dokonywane już po zakończeniu prac B+R danego Projektu, bądź przed ich rozpoczęciem.

Oprogramowanie, o którym mowa we wniosku, jest tworzone/rozwijane/ulepszane (modyfikowane) przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności noszącej znamiona działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1128, ze zm.), tzn. działalności twórczej podejmowanej w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia zastosowań. Cały opisany we wniosku stan faktyczny obejmuje okres od 2 kwietnia 2026 r. do 9 kwietnia 2026 r.

Zdarzenie przyszłe

W kolejnych miesiącach 2026 r. oraz w latach następujących po 2026 r. wystąpi stan analogiczny do tego przedstawionego w opisie stanu faktycznego. Wnioskodawca będzie bowiem kontynuował działalność prowadzoną w okresie od 2 kwietnia 2026 r. do 9 kwietnia 2026 r. Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnej 5% stawki podatku do dochodów osiągniętych z kwalifikowanych praw własności intelektualnej za 2026 rok, tj. za okres od 1 stycznia 2026 r. do 31 marca 2026 r. oraz za kolejne, następujące po tym okresie miesiące 2026 roku i za lata późniejsze.

Zamiarem Wnioskodawcy jest zastosowanie 5% stawki podatku zarówno do dochodów uzyskiwanych z tworzenia programu od początku i od podstaw, jak i w odniesieniu do dochodu uzyskiwanego z rozwijania/ulepszania oprogramowania, ponieważ ulepszanie/rozwijanie oprogramowania polega na „nadpisaniu” kodu programu, w wyniku którego powstaje nowy utwór objęty autorskimi prawami majątkowymi do programu komputerowego.

Wnioskodawca zastosuje opodatkowanie preferencyjną stawką wyłącznie do dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Pierwszy dochód, co do którego Wnioskodawca zamierza zastosować preferencyjną 5% stawkę podatku Wnioskodawca osiągnął w kwietniu 2026 r.

Uzupełnienie wniosku

W kontekście opisu stanu faktycznego pod pojęciem „oprogramowanie” i „program komputerowy” należy rozumieć zdefiniowany w pkt 80 objaśnień podatkowych Ministra Finansów do IP BOX „zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu”. Wnioskodawca mianem „oprogramowania/programu komputerowego” określa efekt „twórczych” prac wykonywanych w ramach działalności programistycznej, tj. działań zmierzających do wytworzenia programu i jego kodu. Pod tym pojęciem nie kryje się efekt prac „technicznych”, takich jak np. pomoc we wdrażaniu programu w środowisku podmiotu zlecającego i rutynowe, okresowe monitorowanie działania tegoż programu.

Użyte w opisie stanu faktycznego określenia, takie jak: „oprogramowanie”, „program komputerowy”, „projekt”, „utwory”, „funkcjonalności”, „algorytmy”, „aplikacje”, „rozwiązania”, „mechanizmy” Wnioskodawca stosuje zamiennie. Wszystko sprowadza się do kodu programu komputerowego o innowacyjnych funkcjonalnościach, które mają realizować nowe cele podmiotu, na rzecz których Wnioskodawca taki program komputerowy tworzy.

Wskazane nazwy (...).

Od momentu sporządzenia wniosku o wydanie interpretacji ORD-IN do momentu otrzymania wezwania do uzupełnienia stanu faktycznego Wnioskodawca rozpoczął prace nad kolejnym oprogramowaniem (...).

Przedstawione we wniosku programy komputerowe posiadają rozbudowane i specjalistyczne funkcjonalności, dostosowane do indywidualnych potrzeb odbiorców oraz specyfiki branż, w których są wykorzystywane. Przedstawione we wniosku programy komputerowe posiadają następujące funkcjonalności oraz cechy innowacyjne:

(...)

Innowacyjność opisanych programów należy rozumieć jako opracowywanie nowych lub istotnie ulepszonych rozwiązań w skali działalności Wnioskodawcy oraz w środowisku podmiotów zlecających stworzenie oprogramowania spełniającego ich określone potrzeby. Nie oznacza to, że każda zastosowana technologia jest sama w sobie nieznana na świecie. Innowacyjny charakter prac wynika jednak z twórczego sposobu połączenia wykorzystywanych technologii, zaprojektowania własnej architektury, modeli danych, algorytmów, interfejsów i reguł biznesowych oraz dostosowania ich do specyficznych potrzeb poszczególnych odbiorców. Tworzenie programów nie polegało wyłącznie na instalowaniu, konfigurowaniu albo rutynowym aktualizowaniu gotowych rozwiązań.

W ramach prowadzonych prac powstawały nowe fragmenty kodu źródłowego, moduły, interfejsy, mechanizmy integracyjne, modele danych i funkcjonalności, których sposób działania musiał zostać samodzielnie zaprojektowany, zaimplementowany i przetestowany. W trakcie realizacji prac występowały problemy techniczne, których rozwiązanie nie było z góry oczywiste i dotyczyło między innymi integracji z zewnętrznymi systemami medycznymi, zapewnienia spójności danych w architekturze rozproszonej, przetwarzania dużych zbiorów danych, optymalizacji komunikacji pomiędzy frontendem i backendem oraz zwiększania trafności wyników generowanych przez system wykorzystujący modele sztucznej inteligencji. Rozwiązanie tych problemów wymagało wykorzystywania specjalistycznej wiedzy oraz prowadzenia prac projektowych, programistycznych, w tym prac badawczych.

Zarówno w przypadku tworzenia, rozwijania i ulepszania oprogramowania, efekty pracy Wnioskodawcy zawsze są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 Ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 z późn. zm.).

„Przeniesienie” majątkowych praw autorskich do programu komputerowego wytworzonego przez Wnioskodawcę każdorazowo następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.

Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do „oprogramowania”, którego dotyczy wniosek przejawia się w jego innowacyjności, braku powtarzalności oraz konieczności podejmowania prac o charakterze eksperymentalnym i badawczo-rozwojowym. Oprogramowanie powstaje na indywidualne zamówienie, odpowiadając na specyficzne, dotąd nierozwiązane na rynku potrzeby. Wnioskodawca nie odtwarza istniejących schematów, lecz projektuje i wdraża zupełnie nowe, autorskie koncepcje architektoniczne. Prace te wymagają rozwiązywania unikalnych problemów technologicznych, testowania hipotez oraz tworzenia prototypów.

Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do „oprogramowania”, którego dotyczy wniosek przejawia się w samodzielnym projektowaniu i tworzeniu nowych rozwiązań informatycznych, które nie stanowią wyłącznie odtworzenia istniejących funkcjonalności, ani prostego wykorzystania gotowych komponentów. W ramach realizowanych projektów Wnioskodawca opracowuje nowe fragmenty kodu źródłowego, moduły, architekturę systemów, modele danych, interfejsy komunikacyjne, mechanizmy integracji, algorytmy przetwarzania informacji oraz reguły biznesowe dostosowane do indywidualnych potrzeb danego odbiorcy. Przed rozpoczęciem implementacji Wnioskodawca analizuje wymagania biznesowe i techniczne, identyfikuje problemy, które powinno rozwiązywać Oprogramowanie, wybiera odpowiednią architekturę i technologie, projektuje sposób przepływu i przetwarzania danych, a następnie tworzy kod, przeprowadza testy oraz modyfikuje przyjęte rozwiązania na podstawie wyników tych testów. Rezultat prac nie jest z góry określony, ponieważ na etapie ich podejmowania Wnioskodawca nie ma pewności, czy wybrane koncepcje techniczne pozwolą osiągnąć zakładane parametry dotyczące wydajności, bezpieczeństwa, poprawności działania i możliwości integracji z innymi systemami. Konieczne jest zatem opracowywanie i sprawdzanie różnych wariantów rozwiązań, usuwanie problemów technicznych oraz dostosowywanie architektury i kodu do rezultatów przeprowadzonych prac.

(...)

Do tworzenia i rozwijania Oprogramowania Wnioskodawca wykorzystywał przede wszystkim język (...).

Wnioskodawca zastosował następujące narzędzia, nowe koncepcje i rozwiązania niewystępujące wcześniej w jego praktyce gospodarczej:

(...)

Oprogramowanie różni się od rozwiązań funkcjonujących wcześniej w praktyce Wnioskodawcy przede wszystkim ze względu na zastosowanie nowych architektur, sposobów komunikacji, nowoczesnych metod przetwarzania danych oraz narzędzi automatyzujących określone procesy.

Zastosowane technologie różniące się od starych rozwiązań to (...).

Różnica wynika przede wszystkim z zakresu opracowanych funkcjonalności, sposobu zaprojektowania architektury, zastosowanych metod przetwarzania danych oraz indywidualnego dostosowania programów do potrzeb konkretnych odbiorców. Tworzone przez Wnioskodawcę Oprogramowanie nie jest prostą modyfikacją wcześniejszych programów ani powieleniem gotowych rozwiązań. Każdy projekt dotyczy odrębnych procesów i problemów. (...).

Znaczące różnice wynikają również z opracowania nowych modeli danych, struktur modułów, interfejsów API, sposobów walidowania danych, mechanizmów bezpieczeństwa, audytowania oraz integracji z zewnętrznymi systemami. W ramach prac Wnioskodawca tworzy nowe fragmenty kodu źródłowego i absolutnie nie ogranicza się do zmiany pojedynczych parametrów, wyglądu aplikacji lub jej konfiguracji. Ulepszenia wpływają na sposób działania Oprogramowania, zakres wykonywanych operacji, wydajność, niezawodność, skalowalność lub możliwość obsługi procesów, których wcześniej dany program nie realizował.

Oryginalność Oprogramowania polega na tym, że poszczególne rozwiązania są przez Wnioskodawcę samodzielnie projektowane i implementowane na podstawie indywidualnych wymagań biznesowych, technicznych i prawnych. Programy komputerowe tworzone przez Wnioskodawcę nie są produktami standardowymi dostępnymi na rynku i wdrażanymi bez istotnych zmian. (...).

Oryginalny charakter mają w szczególności opracowane przez Wnioskodawcę modele danych, struktury modułów, reguły walidacyjne, algorytmy przetwarzania informacji, interfejsy komunikacyjne oraz sposób połączenia poszczególnych technologii. Gotowe biblioteki i frameworki stanowią wyłącznie narzędzia wykorzystywane do stworzenia rozwiązania. Nie określają one samodzielnie sposobu działania programu, jego architektury ani implementowanej logiki biznesowej.

Programy wytwarzane przez Wnioskodawcę nie są generycznymi rozwiązaniami dostępnymi na rynku „z półki”. Zostały zaprojektowane „od zera” pod unikalne, bardzo specyficzne wymagania biznesowe i prawne (...). Algorytmy i logika biznesowa odzwierciedlają specjalistyczną wiedzę z konkretnego sektora ((...).

W każdym z projektów Wnioskodawca samodzielnie dokonuje wyboru sposobu realizacji określonej funkcjonalności, analizuje możliwe warianty, tworzy kod źródłowy, przeprowadza testy i modyfikuje przyjęte rozwiązania w przypadku uzyskania niezadowalających rezultatów. Efektem tych działań jest Oprogramowanie posiadające indywidualnie ukształtowany sposób działania, wynikający z wiedzy Wnioskodawcy, doświadczenia i decyzji projektowych. Oryginalność nie wynika z samego zastosowania określonego języka programowania lub frameworka, lecz z twórczego sposobu wykorzystania tych technologii do opracowania nowych albo znacząco ulepszonych funkcjonalności.

Działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy i rozwija oprogramowanie prowadzona jest w sposób zaplanowany, uporządkowany, metodyczny, według danego systemu na podstawie przygotowanego harmonogramu prac oraz z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od 2 kwietnia 2026 r. Przy rozpoczęciu pracy nad poszczególnymi programami w 2026 roku Wnioskodawca przyjął konkretne wstępne cele. (...).

Obok wyżej wymienionych ogólnych, wstępnych celów Wnioskodawca postawił sobie również cele szczegółowe, związane z poszczególnymi etapami rozwoju i funkcjonalnościami danego Oprogramowania.

(...).

W 2026 roku Wnioskodawca osiągał i będzie osiągał cele polegające na tworzeniu nowych programów kompuetrowych, w tym modułów systemów, aplikacji, mechanizmów integracyjnych i funkcjonalności oraz na znaczącym ulepszaniu wcześniej opracowanych programów komputerowych.

(...)

Podstawowym zasobem ludzkim wykorzystywanym do realizacji powyższych celów jest osobiste zaangażowanie Wnioskodawcy, jego wiedza specjalistyczna, doświadczenie zawodowe oraz umiejętności z zakresu projektowania architektury systemów, programowania, integracji zewnętrznych usług, baz danych, testowania i wdrażania aplikacji. Wnioskodawca osobiście analizuje problemy, projektuje rozwiązania, tworzy i modyfikuje kod źródłowy oraz przeprowadza testy. Informacje dotyczące wymagań biznesowych są uzyskiwane w ramach współpracy z odbiorcami Oprogramowania, jednak wybór sposobu technicznej realizacji powierzonych zadań oraz wykonanie prac programistycznych należą do Wnioskodawcy.

Do wykorzystywanych zasobów rzeczowych należą przede wszystkim komputer i urządzenia pomocnicze, dostęp do Internetu, środowiska programistyczne, repozytoria kodu źródłowego, systemy kontroli wersji, bazy danych, kontenery Docker, środowiska testowe, serwery i usługi chmurowe oraz biblioteki i frameworki programistyczne. W zależności od projektu Wnioskodawca wykorzystuje między innymi środowiska (...).

Zasoby finansowe obejmują środki przeznaczane na prowadzenie działalności gospodarczej, zakup i utrzymanie sprzętu komputerowego, dostęp do Internetu, licencje, usługi hostingowe lub chmurowe, serwery, narzędzia programistyczne oraz inne koszty niezbędne do projektowania, testowania i wdrażania programów. Prace są finansowane ze środków własnych Wnioskodawcy uzyskiwanych w ramach działalności gospodarczej. Przychody na pokrycie kosztów działalności Wnioskodawcy (w tym prac badawczo-rozwojowych nad oprogramowaniem) pochodzą z wynagrodzenia uzyskiwanego z tytułu świadczenia usług na rzecz kontrahenta na podstawie zawartej umowy B2B.

Rezultatem wykorzystania wskazanych zasobów nie jest wyłącznie wykonanie standardowych czynności informatycznych, lecz opracowanie konkretnych rozwiązań programistycznych odpowiadających na zidentyfikowane problemy praktyczne.

Systematyczność działań Wnioskodawcy polega na prowadzeniu prac według powtarzalnego, uporządkowanego procesu. Każde zadanie rozpoczyna się od rozpoznania problemu i ustalenia wymagań. Następnie Wnioskodawca analizuje istniejący kod oraz zależności pomiędzy poszczególnymi modułami, określa możliwe sposoby rozwiązania problemu, wybiera koncepcję techniczną i przygotowuje założenia implementacyjne.

W kolejnym etapie Wnioskodawca tworzy kod źródłowy, buduje modele danych, interfejsy, komponenty i mechanizmy integracyjne. Wprowadzone zmiany podlegają testom jednostkowym, integracyjnym lub funkcjonalnym, zależnie od rodzaju tworzonego rozwiązania. W przypadku wykrycia błędów lub osiągnięcia wyników innych niż zakładane Wnioskodawca analizuje ich przyczyny, modyfikuje rozwiązanie i ponownie przeprowadza weryfikację poprawności działania wytworzonego oprogramowania. Po uzyskaniu prawidłowych rezultatów zmiany są przygotowywane do wdrożenia.

Systematyczność przejawia się także w wykorzystywaniu systemów kontroli wersji, dokumentowaniu zmian, dzieleniu prac na zadania i etapy, regularnym weryfikowaniu postępu oraz ustalaniu dalszych działań. Wnioskodawca zachowuje ciągłość procesu rozwojowego poszczególnych programów, realizując kolejne zaplanowane funkcjonalności, a jednocześnie dostosowując plan do wyników przeprowadzonych testów i pojawiających się problemów technicznych.

Działania nie są podejmowane incydentalnie ani w sposób przypadkowy. Wnioskodawca realizuje je w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, według określonej metody pracy i w celu osiągnięcia wcześniej ustalonych rezultatów. Nawet gdy charakter projektu wymaga wprowadzania zmian do pierwotnych założeń, każda taka zmiana jest wynikiem przeprowadzonej analizy i służy rozwiązaniu konkretnego problemu technicznego lub opracowaniu ulepszonej funkcjonalności.

(...)

Harmonogramy są opracowywane odrębnie dla poszczególnych rodzajów oprogramowania i aktualizowane wraz z rozwojem projektów. Wnioskodawca rozlicza wykonanie harmonogramów poprzez weryfikację, czy zakładana funkcjonalność została zaprojektowana, zaimplementowana, przetestowana i wdrożona albo przygotowana do wdrożenia. W przypadku funkcjonalności pozostających w toku Wnioskodawca określa zrealizowany etap oraz kolejne czynności niezbędne do osiągnięcia założonego rezultatu.

Przed rozpoczęciem realizacji poszczególnych programów komputerowych, Wnioskodawca dysponował ugruntowaną i specjalistyczną wiedzą oraz doświadczeniem z zakresu zaawansowanej inżynierii oprogramowania i projektowania architektury systemów informatycznych. Zasoby te obejmowały (...).

Wiedza ta, choć solidna informatycznie, była na wstępie niewystarczająca do wytworzenia programów komputerowych o pożądanych funkcjonalnościach W toku realizacji prac badawczo-rozwojowych, Wnioskodawca systematycznie zwiększał i zwiększa te zasoby wiedzy, ewoluując od podstawowej inżynierii oprogramowania do tworzenia zaawansowanych, autorskich architektur wykorzystujących m.in. (...).

Tworzone Oprogramowanie odróżnia się (...).

Nowe zastosowania obejmują m.in(...)

Dotychczas, tj. od momentu rozpoczęcia działalności gospodarczej w kwietniu 2026 r., Wnioskodawca oferował i nadal oferuje usługi programistyczne, w tym prowadzenie prac badawczo-rozwojowych zmierzających do wytworzenia, rozwinięcia lub istotnego ulepszenia programów komputerowych.

Wnioskodawca dzieli wykonywane usługi programistyczne na czynności twórcze, zmierzające do wytworzenia nowego Oprogramowania lub nowych funkcjonalności, oraz czynności o charakterze technicznym i organizacyjnym, do których należą w szczególności rutynowe testy, serwisowanie czy bieżące utrzymanie oprogramowania, a także tworzenie dokumentacji technicznej.

Wnioskodawca zamierza zastosować preferencję IP Box wyłącznie w odniesieniu do dochodów przypadających na czynności twórcze, których rezultatem jest powstanie nowego albo istotnie ulepszonego programu komputerowego lub jego części. Preferencją nie będą obejmowane czynności techniczne i organizacyjne, które same w sobie nie prowadzą do powstania nowego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Twórcze czynności Wnioskodawcy opierają się na wiedzy z zakresu programowania, analizy systemowej, architektury aplikacji, projektowania baz danych, integracji systemów oraz automatyzacji procesu wytwarzania Oprogramowania. Wnioskodawca wykorzystuje między innymi języki (...).

Gotowe biblioteki i frameworki stanowią jedynie narzędzia wykorzystywane do tworzenia indywidualnych rozwiązań. Architektura, logika biznesowa, modele danych, algorytmy i sposób działania Oprogramowania są projektowane i implementowane przez Wnioskodawcę.

Efektem prowadzonych działań jest powstanie nowych lub znacząco ulepszonych systemów informatycznych, które automatyzują specjalistyczne procesy i czynią je wydajniejszymi.

Nowe zastosowania to m.in.  (...).

Zastosowania te obejmują również nowatorskie wykorzystanie modeli AI (inferencja) do wnioskowania z nieustrukturyzowanych dokumentów medycznych, z uwzględnieniem szerszego kontekstu (np. cech pacjenta).

Wnioskodawca zaplanował tworzenie i implementację nowych, autorskich funkcjonalności, mających rozwiązywać dotąd nierozwiązane i zidentyfikowane problemy biznesowe oraz techniczne. (...).

Przedsięwzięcia realizowano w sposób metodyczny i etapowy, rozpoczynając każdorazowo od analizy ograniczeń istniejących rozwiązań i ustalenia szczegółowych wymagań. Następnie Wnioskodawca dobierał stosowną architekturę, projektował struktury baz danych oraz modele komunikacyjne.

Faza programowania obejmowała autorskie pisanie kodu źródłowego, budowę interfejsów i logiki biznesowej, a następnie poddawanie wprowadzonych zmian rygorystycznym testom (jednostkowym, integracyjnym). W razie wystąpienia problemów technologicznych, Wnioskodawca weryfikował hipotezy badawcze, modyfikował kod i ponownie go weryfikował, opierając cały proces o systemy kontroli wersji (repozytoria) i narzędzia CI/CD.

Wnioskodawca w ramach działalności, której dotyczy Wniosek wykorzystuje wiedzę na pograniczu (...). Niezbędne są umiejętności transformacji skomplikowanych problemów biznesowych (np. medycznych, logistycznych) w skalowalne i bezpieczne systemy rozproszone.

Innowacyjne technologie, przy użyciu których powstają oprogramowania to: (...).

Usprawnienia i odróżnienie od istniejącego oprogramowania wynikają stąd, że (...).

Umowa z Klientem reguluje możliwość korzystania z wytworzonego przez Wnioskodawcę Oprogramowania poprzez przeniesienie na Klienta autorskich praw majątkowych, a nie jedynie poprzez udzielenie licencji. Przeniesienie obejmuje wszystkie utwory oraz ich samodzielne części powstałe w wyniku wykonywania umowy, w tym programy komputerowe, ich moduły, fragmenty kodu oraz inne rezultaty prac posiadające charakter twórczy. Klient nabywa prawa bez ograniczeń czasowych i terytorialnych, w szczególności w zakresie zwielokrotniania Oprogramowania, wprowadzania go do pamięci komputera, korzystania z niego, modyfikowania, przystosowywania, zmiany jego układu oraz rozpowszechniania programu lub jego kopii. Klient nabywa także prawo wykonywania i zezwalania na wykonywanie praw zależnych oraz może przenieść nabyte prawa na osoby trzecie. Wynagrodzenie za przeniesienie tych praw jest zawarte w wynagrodzeniu wypłacanym Wnioskodawcy za wykonywane usługi.

Wyodrębnienie konkretnego Oprogramowania rozpoczyna się od zlecenia Wnioskodawcy określonych prac przez Klienta. Zlecenia są przekazywane w formie ustnej, pisemnej albo za pośrednictwem elektronicznych kanałów komunikacji, w szczególności poczty elektronicznej oraz platform służących do zarządzania projektami. Zakres konkretnego Oprogramowania lub jego części jest określany na podstawie przekazanych wymagań, specyfikacji funkcjonalnych, przypisania zadania do konkretnego systemu lub projektu oraz rezultatu, który ma zostać osiągnięty. W ramach danego zlecenia Wnioskodawca analizuje wymagania, uczestniczy w projektowaniu rozwiązania, weryfikuje architekturę, a następnie implementuje aplikację lub konkretną funkcjonalność. Dzięki temu rezultat prac można przyporządkować do konkretnego zadania, projektu oraz okresu jego realizacji.

Po wykonaniu prac Wnioskodawca przekazuje ich rezultat Klientowi albo podmiotowi wskazanemu przez Klienta, a następnie przedstawia wykonane rozwiązanie w celu jego weryfikacji i akceptacji. Zgodnie z podstawowym mechanizmem przewidzianym w umowie nabycie przez Klienta autorskich praw majątkowych do konkretnego utworu następuje każdorazowo z dniem podpisania protokołu odbioru prac. Protokół potwierdza więc odbiór i akceptację określonego rezultatu oraz pozwala powiązać przejście praw z konkretnym Oprogramowaniem albo jego wyodrębnioną częścią. Umowa dodatkowo stanowi, że majątkowe prawa autorskie do opracowań i innych materiałów będących rezultatem prac przechodzą na Klienta z chwilą ich ustalenia.

W ramach opisanego trybu Wnioskodawca wykonuje czynności polegające na analizie i weryfikacji wymagań, projektowaniu rozwiązania, tworzeniu kodu źródłowego, implementowaniu funkcjonalności, przekazaniu rezultatów oraz ich przedstawieniu do akceptacji. Wnioskodawca przenosi następnie na Klienta autorskie prawa majątkowe i zobowiązuje się do niewykonywania wobec Klienta autorskich praw osobistych, zezwalając jednocześnie Klientowi na ich wykonywanie w jego imieniu.

Klient z kolei określa zakres zlecenia, przekazuje Wnioskodawcy niezbędne dokumenty źródłowe i wymagania, odbiera oraz weryfikuje przedstawione rezultaty, dokonuje ich akceptacji i podpisuje protokół odbioru prac. Z chwilą wynikającą z postanowień umowy Klient uzyskuje pełne majątkowe prawa autorskie, a tym samym prawo do korzystania z Oprogramowania, jego rozwijania, modyfikowania, rozpowszechniania oraz przekazywania praw do niego kolejnym podmiotom. Klient wypłaca również wynagrodzenie, które obejmuje zarówno wykonanie usług, jak i przeniesienie autorskich praw majątkowych.

Efekty pracy, które Wnioskodawca nazywa „Oprogramowaniem” i wobec których zamierza zastosować ulgę IP Box zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:

a)  zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;

b)  nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;

c)  nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Klientów.

We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 9 kwietnia 2026 r. nastąpiła omyłka pisarska i zamiast stwierdzenia: „Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnej 5% stawki podatku do dochodów osiągniętych z kwalifikowanych praw własności intelektualnej za 2026 rok, tj. za okres od 1 stycznia 2026 r. do 31 marca 2026 r. oraz za kolejne, następujące po tym okresie miesiące 2026 roku i za lata późniejsze”, winno być: „Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnej 5% stawki podatku do dochodów osiągniętych z kwalifikowanych praw własności intelektualnej za 2026 rok, tj. za okres od 2 kwietnia 2026 r. do 9 kwietnia 2026 r. oraz za kolejne, następujące po tym okresie miesiące 2026 roku i za lata późniejsze”.

Powyższy podział czasu nie był celowy i nie ma żadnej ugruntowanej genezy. Przy sporządzaniu opisu stanu faktycznego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 9 kwietnia 2026 r. mylnie uznano że, miesiące następujące po okresie sprzed sporządzenia wniosku i opisu stanu faktycznego, tj. po okresie od 2 kwietnia 2026 r. do 9 kwietnia 2026 r. należy traktować jako zdarzenie przyszłe. W świetle informacji powziętej z wezwania do uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 17 lipca 2026 r., że przy wydawaniu interpretacji indywidualnej rok 2026 jest traktowany jako opis stanu faktycznego, a lata kolejne stanowią zdarzenie przyszłe, należy wskazać, że opis stanu faktycznego dotyczy 2026 roku, a lata następujące po 2026 roku to zdarzenie przyszłe.

Nie obowiązywały żadne różnice w prowadzeniu działalności i opisie zdarzenia, jak już wskazano opis stanu faktycznego dotyczy całego 2026 roku. Zdarzeniem przyszłym jest chęć zastosowania ulgi IP Box w latach następujących po 2026 roku, przy czym należy zaznaczyć, że Wnioskodawca przewiduje, że w latach kolejnych względem roku 2026 stan faktyczny będzie analogiczny i spełnione będą przesłanki do zastosowania przez niego ulgi IP Box.

W prowadzeniu przez Wnioskodawcę działalności, której dotyczy wniosek nie miały miejsca żadne przerwy, Wnioskodawca prowadzi działalność, o której mowa we wniosku nieprzerwanie od 2 kwietnia 2026 r.

Podczas całego 2026 roku obowiązywały te same informacje/dane/warunki, które przedstawiono w opisie stanu faktycznego. Dodatkowo, po sporządzeniu wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej a przed otrzymaniem wezwania do uzupełnienia wniosku Wnioskodawca zaczął prace nad tworzeniem nowego rodzaju oprogramowania (...).

Wniosek dotyczy 2026 roku (stan faktyczny) oraz lat późniejszych, następujących po 2026 roku (zdarzenie przyszłe).

Pytania

Stan faktyczny:

1.  Czy przedstawiona w stanie faktycznym działalność wykonywana przez Wnioskodawcę stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?

2.  Czy utwory wytworzone przez Wnioskodawcę w ramach umowy z kontrahentem, a opisane w stanie faktycznym, stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca. ust. 2 ustawy o PIT?

3.  Czy w tak przedstawionym stanie faktycznym, zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania 5% stawki do dochodów osiąganych w 2026 r. z kwalifikowanych IP wytworzonych, rozwiniętych lub ulepszonych na podstawie umowy zawartej z kontrahentem Wnioskodawcy?

Zdarzenie przyszłe:

4.  Czy w przypadku, gdy w późniejszych miesiącach i latach następujących po 2026 r. wystąpi analogiczny stan faktyczny do tego przedstawionego we wniosku, a stan prawny nadal będzie to umożliwiał, Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania 5% stawki do dochodów osiąganych z kwalifikowanych IP wytworzonych, rozwiniętych lub ulepszonych na podstawie umowy zawartej z kontrahentem Wnioskodawcy?

Pana stanowisko w sprawie

Ad pytanie 1.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym działalnością badawczo-rozwojową nazywa się działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Przywołane w powyższym przepisie badania naukowe są definiowane w art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce jako działalność obejmującą badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne oraz badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Z kolei art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce określa prace rozwojowe jako działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Jak zostało wskazane w stanie faktycznym niniejszego wniosku, przedmiotem umowy Wnioskodawcy ze zleceniodawcą jest tworzenie oprogramowania komputerowego i przenoszenie na zleceniodawcę autorskich praw majątkowych do stworzonego oprogramowania.

Oprogramowanie komputerowe tworzone przez Wnioskodawcę powstaje w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności o charakterze twórczym, czyli działalności nastawionej na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, które nie mają charakteru odtwórczego. Prace wykonywane przez Wnioskodawcę wymagają kreatywnego podejścia, nie są wykonywane schematycznie lub w sposób automatyczny, lecz każdorazowo wymagają dokonywania rozwiązań koncepcyjnych. Algorytmy rozwiązań proponowane podmiotowi zlecającemu nie powielają prostych i funkcjonujących na rynku koncepcji. Podmiot zlecający nabywa od Wnioskodawcy zindywidualizowane, nowoczesne i innowacyjne oprogramowanie komputerowe.

Twórczy charakter działalności Wnioskodawcy potwierdza również fakt, że rezultatem jej działań są subiektywnie nowe wytwory intelektu w postaci analiz, kodów źródłowych, dokumentacji czy algorytmów. Dodatkowo, działalność Wnioskodawcy podejmowana jest w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany). Prace realizowane przez Wnioskodawcę w ramach zawartej umowy nie mają incydentalnego charakteru. Ponadto, w ramach prowadzonej działalności, Wnioskodawca w celu tworzenia nowych zastosowań w postaci innowacyjnego oprogramowania nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępne aktualnie wiedzę i umiejętności, w głównej mierze te z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania.

Wobec powyższego, działalność wykonywana przez Wnioskodawcę stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT. Utwory powstające w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności spełniają wszystkie przesłanki, aby uznać je za kwalifikowane prawa własności intelektualnej. Za takie ustawodawca w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT uznaje bowiem m.in. autorskie prawo do programu komputerowego. Warunkiem jest jego ochrona prawna na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest RP, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest UE, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Prawa autorskie realizowane przez Wnioskodawcę dotyczą programów komputerowych, które to właśnie podlegają rzeczonej ochronie prawnej na podstawie art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi Ministerstwa Finansów do IP Box (pkt 80), program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu. Stwierdzono ponadto, że pojęcie to należy traktować szeroko.

Wnioskodawca w takim wypadku z całą pewnością wytwarza w ramach swojej działalności programy komputerowe. Nadto, jak zostało wyżej podkreślone, programy te podlegają ochronie prawnej.

Ad pytanie 2.

Utwory powstające w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności spełniają wszystkie przesłanki, aby uznać je za kwalifikowane prawa własności intelektualnej. Za takie ustawodawca w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT uznaje bowiem m.in. autorskie prawo do programu komputerowego. Warunkiem jest jego ochrona prawna na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest RP, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest UE, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Prawa autorskie realizowane przez Wnioskodawcę dotyczą programów komputerowych, które to właśnie podlegają rzeczonej ochronie prawnej na podstawie art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi Ministerstwa Finansów do IP Box (pkt 80), program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu. Stwierdzono ponadto, że pojęcie to należy traktować szeroko.

Wnioskodawca w takim wypadku z całą pewnością wytwarza w ramach swojej działalności programy komputerowe. Nadto, jak zostało wyżej podkreślone, programy te podlegają ochronie prawnej.

Ad pytanie 3.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest autorskie prawo do programu komputerowego, podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, a których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

W przypadku wytwarzania autorskiego prawa do programu komputerowego, przesłankami determinującymi możliwość skorzystania z omawianej w niniejszym wniosku preferencyjnej stawki opodatkowania, są w szczególności:

A. wymóg prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej,

B. wymóg objęcia ochroną prawną autorskich praw do wytworzonego programu komputerowego,

C. wymóg prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem autorskiego prawa do programu komputerowego,

D. wymóg przeniesienia praw autorskich do wytworzonego oprogramowania na podmiot trzeci,

E. wymóg prowadzenia odrębnej od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT.

Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą od 2 kwietnia 2026 r. Wytwarzane przez niego oprogramowanie komputerowe podlega ochronie prawnej autorskich praw do wytworzonego programu komputerowego. Wnioskodawca prowadzi działalność badawczo-rozwojową i zgodnie z umową zawartą z kontrahentem, przenosi całość autorskich praw majątkowych do wytworzonych utworów w postaci kodów źródłowych i dokumentacji projektowej programów komputerowych na podmiot zlecający. Ponadto, prowadzi odrębną od KPIR ewidencję zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o PIT.

W świetle powyższych przesłanek, zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, Wnioskodawca w tak przedstawionym stanie faktycznym będzie uprawniony do zastosowania 5% stawki do dochodów osiąganych w 2026 r. z kwalifikowanych IP wytworzonych, rozwiniętych lub ulepszonych na podstawie umowy o świadczenie usług z kontrahentem.

Ad pytanie 4.

Wnioskodawca zakłada, że w przyszłości będzie świadczył usługi programistyczne o charakterze badawczo-rozwojowym na podstawie umów zawartych z kontrahentami. Przewiduje się, że treść tych umów będzie analogiczna do treści umowy, o której mowa w opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w miesiącach i latach późniejszych w stosunku do okresu, o którym mowa w opisie stanu faktycznego, wystąpi analogiczny stan faktyczny do tego przedstawionego we wniosku i nie będzie to sprzeczne z obowiązującym aktualnie stanem prawnym, Wnioskodawca będzie zatem uprawniony do zastosowania 5% stawki do dochodów osiąganych z kwalifikowanych IP wytworzonych, rozwiniętych lub ulepszonych na podstawie umów o świadczenie usług z kontrahentami Wnioskodawcy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,

2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,

3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:

a)  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, z późn. zm.),

b)  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:

prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Badania naukowe są działalnością obejmującą:

1)  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

2)  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:

Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy Pan usługi programistyczne, których przedmiotem jest tworzenie, rozwijanie oraz ulepszanie oprogramowania.

Zajmuje się Pan pracami nad kilkoma projektami:

(...)

Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

We wniosku wskazał Pan, że w ramach działalności opracowuje Pan nowe, ulepszone produkty, usługi, procesy niewystępujące dotychczas w jego praktyce gospodarczej. Rozwiązania te są przy tym na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Algorytmy rozwiązań proponowane przez Pana konkretnemu zleceniodawcy nie powielają prostych i funkcjonujących na rynku koncepcji. Zleceniodawca nabywa zindywidualizowane, nowoczesne i innowacyjne oprogramowanie. Oprogramowanie to przy każdorazowej realizacji zleceń jest niejako skrojone na miarę potrzeb i indywidualnych uwarunkowań konkretnego podmiotu.

Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do „oprogramowania”, którego dotyczy wniosek przejawia się w samodzielnym projektowaniu i tworzeniu nowych rozwiązań informatycznych, które nie stanowią wyłącznie odtworzenia istniejących funkcjonalności, ani prostego wykorzystania gotowych komponentów. W ramach realizowanych projektów opracowuje Pan nowe fragmenty kodu źródłowego, moduły, architekturę systemów, modele danych, interfejsy komunikacyjne, mechanizmy integracji, algorytmy przetwarzania informacji oraz reguły biznesowe dostosowane do indywidualnych potrzeb danego odbiorcy. Przed rozpoczęciem implementacji analizuje Pan wymagania biznesowe i techniczne, identyfikuje problemy, które powinno rozwiązywać Oprogramowanie, wybiera odpowiednią architekturę i technologie, projektuje sposób przepływu i przetwarzania danych, a następnie tworzy kod, przeprowadza testy oraz modyfikuje przyjęte rozwiązania na podstawie wyników tych testów.

Efekty Pana pracy, które nazywa „Oprogramowaniem” i wobec których zamierza zastosować ulgę IP Box zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:

-     zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;

-     nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;

-     nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Klientów.

Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Wskazał Pan, że działalność prowadzona jest w sposób zaplanowany, uporządkowany, metodyczny, według danego systemu na podstawie przygotowanego harmonogramu prac oraz z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia.

Systematyczność Pana działań polega na prowadzeniu prac według powtarzalnego, uporządkowanego procesu. Każde zadanie rozpoczyna się od rozpoznania problemu i ustalenia wymagań. Następnie analizuje Pan istniejący kod oraz zależności pomiędzy poszczególnymi modułami, określa możliwe sposoby rozwiązania problemu, wybiera koncepcję techniczną i przygotowuje założenia implementacyjne. Systematyczność przejawia się także w wykorzystywaniu systemów kontroli wersji, dokumentowaniu zmian, dzieleniu prac na zadania i etapy, regularnym weryfikowaniu postępu oraz ustalaniu dalszych działań. Zachowuje Pan ciągłość procesu rozwojowego poszczególnych programów, realizując kolejne zaplanowane funkcjonalności, a jednocześnie dostosowując plan do wyników przeprowadzonych testów i pojawiających się problemów technicznych.

Harmonogramy są opracowywane odrębnie dla poszczególnych rodzajów oprogramowania i aktualizowane wraz z rozwojem projektów. Rozlicza Pan wykonanie harmonogramów poprzez weryfikację, czy zakładana funkcjonalność została zaprojektowana, zaimplementowana, przetestowana i wdrożona albo przygotowana do wdrożenia. W przypadku funkcjonalności pozostających w toku określa Pan zrealizowany etap oraz kolejne czynności niezbędne do osiągnięcia założonego rezultatu.

Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do wskazanych przez Pana prac jest spełnione.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzona przez Pana działalność obejmuje nabywanie, łączenie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Tworzy Pan oprogramowanie w językach/technologiach: (...).

Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

‒    badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

‒    prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

·      nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

·      nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;

·      łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych;

·      kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;

·      wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

·      planowaniu produkcji oraz

·      projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Jak wskazuje Pan we wniosku, prowadzona działalność w związku z tworzeniem, rozwojem bądź ulepszaniem oprogramowania obejmuje nabywanie, łączenie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.

Jak wcześniej wskazano, tworzenie przez Pana oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego uzupełnieniu.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1)  patent,

2)  prawo ochronne na wzór użytkowy,

3)  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4)  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5)  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6)  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7)  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213 oraz z 2025 r. poz. 1709),

8)  autorskie prawo do programu komputerowego

- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a + b) x 1,3

a + b + c + d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1)  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2)  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3)  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4)  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1)  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2)  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3)  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak wynika z treści wniosku, efekty Pana pracy są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę następuje na podstawie pisemnej umowy na wskazanych w niej polach eksploatacji, zgodnie z art. 41 oraz art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Ponadto z treści wniosku wynika, że prowadzi Pan odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, która wyodrębnia kwalifikowane prawa własności intelektualnej oraz pozwala na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na kwalifikowane prawa własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadających na ww. prawa w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Rozpoczął Pan prowadzenie ewidencji z dniem rozpoczęcia działalności gospodarczej, tj. od 2 kwietnia 2026 r.

Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „ustawa o PAIPP”).

Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:

Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

Mając powyższe na uwadze, o ile faktycznie – na co wskazuje opis okoliczności sprawy – w ramach opisanych czynności powstają utwory, które – jak Pan wskazał – stanowią odrębne programy komputerowe, autorskie prawa do nich wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy).

Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej za rok 2026 oraz w latach kolejnych, jeżeli przedstawione okoliczności sprawy oraz stan prawny nie ulegną zmianie.

Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:

‒    dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i

‒    wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

-     stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz

-     zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

Dodatkowo informujemy, że interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście sformułowanych pytań interpretacyjnych, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii opisanych we wniosku, w szczególności wyodrębnienia wynagrodzenia z tytułu przeniesienia autorskich praw do programu komputerowego z całości uzyskiwanych przychodów programistycznych oraz ustalania wskaźnika Nexus.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),

albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).