0115-KDST2-2.4011.470.2024.11.BM

 Interpretacja indywidualna po wyroku sądu

 – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie:

1)   ponownie rozpatruję sprawę Pana wniosku z 25 października 2024 r. o wydanie interpretacji indywidualnej – uwzględniam przy tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 26 sierpnia 2025 r. sygn. I SA/Bd 325/25, i

2)   stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 października 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie możliwości opodatkowania uzyskiwanych przychodów z tytułu świadczonych usług w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych według stawki 8,5% oraz 15%

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

A A (zwany dalej Stroną lub Wnioskodawcą) zamierza rozpocząć prowadzenie działalności gospodarczej. Podmiot, z którym będzie współpracował (zwany dalej Kontrahentem) jest (...). Kontrahent zakupuje materiały w pełnych formatach produkcyjnych i konfekcjonuje je na lokalnej produkcji (konfekcji) pod swoich klientów (...).

Klientami Kontrahenta (zwanymi dalej KK) są: użytkownicy maszyn i urządzeń (zakłady produkcyjne), producenci (...), którzy dostarczają (...) dla użytkowników końcowych wraz z (...) Kontrahenta. KK są też firmy handlowe jednak Wnioskodawca nie będzie obsługiwał takich firm. KK obsługiwani będą na terenie Polski i Europy.

W związku z faktem znajomości rynku w zakresie branży Kontrahenta uzyskanej przez Stronę w pracy w innych podmiotach i zainteresowaniem tymi umiejętnościami przez Kontrahenta oba podmioty zamierzają nawiązać współpracę polegającą na świadczeniu usług pośrednictwa przez Stronę na rzecz Kontrahenta. Pośrednictwo będzie dotyczyć praktycznie w całości sprzedaży przez Kontrahenta na rzecz KK, jak i w marginalnym stopniu Wnioskodawca będzie pośredniczył w zakupach Kontrahenta (zwanymi dalej ZK). ZK będą zakupami surowca niezbędnego do wykonania produktów oferowanych przez Kontrahenta KK.

Poniżej Wnioskodawca opisze poszczególne rodzaje czynności z podziałem na główne i okazjonalne.

I. Czynności główne.

Czynności główne, które zdaniem Wnioskodawcy będą miały charakter usług pośrednictwa na rzecz Kontrahenta, stanowić będą około 90% działań Strony w ramach wykonywanej działalności gospodarczej a będą one następujące:

1. Szukanie i pozyskiwanie nowych klientów z ww. grup, co obejmuje następujące czynności:

a)  szukanie firm w bazach danych,

b)  odnajdywanie osób odpowiedzialnych za zakupy, utrzymanie ruchu, inwestycje, dział jakości i inne komórki uczestniczące w procesach zakupowych tej grupy asortymentowej w firmach produkcyjnych,

c)  umawianie się na spotkania bezpośrednie z działami w celu prezentacji portfolio Kontrahenta, wytycznych konstrukcyjnych, korzyści wynikających ze współpracy z Kontrahentem, analizy rynku itd.

2. Ofertowanie asortymentu Kontrahenta, na co składają się następujące czynności:

a) przed przygotowaniem oferty potrzebna jest wizja lokalna w celu dobrania produktu (szerokość długość, grubość, średnice, typ materiału itd.) KK sam dzwoni aby umówić się na spotkanie, lub przy okazji spotkań okresowych organizowanych przez Wnioskodawcę,

b) po dokonaniu doboru Strona wysyła zapytanie ofertowe do biura obsługi Kontrahenta (Opis techniczny produktu),

c) biuro Kontrahenta przygotowuje ofertę cenowo-terminową i wysyła bezpośrednio do KK.

3. Sprzedaż asortymentu Kontrahenta. Na podstawie wcześniej przygotowanych ofert klient wysyła zamówienie do biura obsługi Kontrahenta i do Strony, która monitoruje terminy realizacji, dostawy i jest pierwszym kontaktem z KK w ramach procesu realizacji.

4. Utrzymywanie relacji z KK. Strona średnio raz w miesiącu w celu monitorowania potrzeb i budowania relacji handlowych będzie odwiedzać KK. Często na planowanych wizytach dochodzi do pomiarów elementów eksploatacyjnych, które znajdują się w asortymencie Kontrahenta.

II. Czynności okazjonalne.

Czynności okazjonalne, które zdaniem Wnioskodawcy w większości będą miały charakter usług pośrednictwa na rzecz Kontrahenta, stanowić będą około 10% działań Strony w ramach wykonywanej działalności gospodarczej a będą one następujące:

1. Szkolenia dla KK i szkolenia wewnętrzne dla pracowników Kontrahenta. Szkolenia dotyczą produktów, wytycznych konstrukcyjnych, przeglądu procesów produkcyjnych, trendów. Zależnie od ilości uczestników i zakresu godzin będzie naliczane honorarium za przeprowadzone szkolenie.

2. Wdrażanie nowych produktów na rynek. Poprzez analizę rynku, trendów, wytycznych organów wydających pozwolenia na produkcję szeroko pojęte uczestnictwo w targach branżowych i na konferencjach związanych z produkcją Wnioskodawca będzie szukał nowych produktów na rynku światowym aby spełnić oczekiwania KK.

3. Negocjowanie cen zakupowych dla Kontrahenta. Pod tym pojęciem mieści się negocjowanie cen zakupu surowców, warunki dostaw, jakość.

4. Spotkania z dostawcami Kontrahenta w celu realizacji ZK. Kontrahent w ramach potrzeb zleca zorganizowanie wyjazdów biznesowych do dostawców krajowych i zagranicznych. W zakres wchodzi umówienie spotkań, negocjacje zakupowe, rozmowy o nowym asortymencie. Po powrocie przekazanie uzgodnień i wszystkich informacji do komórek zakupowych, działu handlowego i innych działów.

Zależnie od poświęconego czasu Wnioskodawca naliczy honorarium.

Wynagrodzenie Wnioskodawcy będzie zmienne, tj. będzie zależnie od prowizji wypracowanej ze sprzedaży na rzecz KK plus dodatkowe czynności takie jak szkolenia i czynności wymienione w nr 3 i 4 pkt II. Wnioskodawca będzie wystawiał faktury VAT za każdy rodzaj wykonywanych czynności.

Kontrahent może udostępnić Wnioskodawcy rzeczy w celu wykonywania wyżej wymienionych zadań. Wnioskodawca zakładając działalność gospodarczą będzie miał swoje auto firmowe, biuro, niezbędne narzędzia powiernicze, laptop telefon i inne rzeczy. Tak więc Wnioskodawca posiada niezbędną bazę do prowadzenia działalności gospodarczej.

Produkty Kontrahenta, które Wnioskodawca będzie oferował KK nie powinny być uznane za sprzedażą hurtową. Będą to pojedyncze sztuki poprzedzone ofertą cenowo - terminową. Przed przygotowaniem oferty potrzebna jest konsultacja z klientem w celu doboru produktu lub wizyta w zakładzie w celu zwymiarowania istniejącego elementu. Takie działania należy uznać za wykluczające znamiona sprzedaży hurtowej. W przypadku ZK należy uznać, iż mamy do czynienia z pośrednictwem w sprzedaży hurtowej, ponieważ pośrednictwo to będzie dotyczyć większych ilości surowca.

Przychody Wnioskodawcy, które osiągnie w 2025 roku z pewnością nie przekroczą kwoty 2.000.000 EURO. W związku z powyższym powstały u Wnioskodawcy wątpliwości z prawidłowym rozliczeniem ryczałtu, w przypadku wyboru tej formy opodatkowania w 2025 roku, które zaowocowały przedstawionymi poniżej pytaniami.

Uzupełnienie wniosku

W kwestii dotyczącej doprecyzowania opisu zdarzenia przyszytego w wezwaniu DKIS wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

1) Pod jakim symbolem PKWiU (siedem cyfr) - według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (t. j. Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.) - sklasyfikowane są usługi, które Wnioskodawca świadczy?

2) Czy działalność Wnioskodawcy ma charakter działalności usługowej w zakresie handlu w myśl definicji zawartej w art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, tj: działalność usługowa w zakresie handlu - sprzedaż, w stanie nieprzetworzonym, nabytych uprzednio produktów (wyrobów) i towarów, w tym również takich, które zostały przez sprzedawcę zapakowane lub rozważone do mniejszych opakowań albo rozlane do butelek, puszek lub mniejszych pojemników?

3) Czy Wnioskodawca prowadzi ewidencję, o której mowa w art. 15 ust. 1 ww. ustawy w sposób umożliwiający określenie przychodów z każdego rodzaju działalności, tj. z różnych czynności?

4) Czy świadczenie usług, o których mowa we wniosku nastąpi na rzecz podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? (jeżeli tak, proszę wskazać rodzaj powiązań).

Wnioskodawca udzieli odpowiedzi z zachowaniem ww. numeracji pytań.

Zdaniem Wnioskodawcy, nie może on i nie musi stwierdzić jak sklasyfikowane są - w oparciu o Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (zwaną dalej PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556) - wykonywane przez niego usługi. Argumenty w tej materii zostaną przedstawione poniżej.

Podanie symbolu PKWiU elementem stanu prawnego a nie opisu zdarzenia przyszłego.

Kwestia zakwalifikowania usług/prac wymienionych w opisie zdarzenia przyszłego pod konkretny symbol statystyczny (PKWiU) i w konsekwencji właściwą stawkę ryczałtu jest elementem stanu prawnego a nie opisu zdarzenia przyszłego i należy do organu podatkowego. Wnioskodawca w opisie zdarzenia przyszłego precyzyjnie opisał, na czym polegają świadczone przez niego usługi i to DKIS winień dokonać kwalifikacji tychże usług do właściwego symbolu statystycznego PKWiU.

Skoro w ocenie organu interpretacyjnego odpowiedź na pytanie o stawkę ryczałtu dla usług wymienionych przez Wnioskodawcę w opisie zdarzenia przyszłego zależy od zakwalifikowania ich pod właściwy symbol PKWiU, to organ interpretacyjny winien sam tego zaklasyfikowania dokonać. Nie może być tak, że skoro skutek podatkowy (prawny) zależy od klasyfikacji statystycznej, to Wnioskodawca musiałby sam owej klasyfikacji statystycznej dokonać i w zależności od jego klasyfikacji organ interpretacyjny wyda mu interpretację podatkową. Byłaby to tzw. warunkowa interpretacja prawa podatkowego, która nic podatnikowi nie daje (w sensie funkcji ochronnej interpretacji podatkowej). Organ interpretacyjny musi w takiej sytuacji sam dokonać klasyfikacji statystycznej, bo w takim przypadku normy statystyczne stają się normami podatkowymi. Taki pogląd podziela orzecznictwo sądowe. Przykładowo w wyroku z dnia 29 listopada 2017 r., sygn. akt I FSK 179/16, Naczelny Sąd Administracyjny (dalej NSA) stwierdził, że jeżeli konkretny przepis podatkowy odwołuje się do klasyfikacji statystycznej jako warunku zastosowania określonego sposobu opodatkowania to Minister Finansów nie może się uchylić od oceny stanowiska wnioskodawcy co do prawidłowości zaklasyfikowania statystycznego (np. w PKWiU) konkretnego towaru (produktu) lub świadczonej usługi. (. . . ) Klasyfikacje statystyczne są w swej istocie zbiorami norm technicznych stanowiącymi usystematyzowane zbiory towarów lub czynności (usług) — przez ich wprowadzenie do systemu podatkowego, są jednocześnie swoistego rodzaju normami podatkowymi w zakresie podatku od towarów i usług (w niniejszej sprawie dla potrzeb ryczałtu). Tym samym organy podatkowe, nie zaś organy statystyczne, mając na uwadze opis zdarzenia przyszłego podany we wniosku o wydanie interpretacji, w zakresie niezbędnym z punktu widzenia wszystkich jego elementów mogących mieć znaczenie klasyfikacyjne, powinny dokonać oceny, w jakim grupowaniu tej właśnie klasyfikacji mieszczą się towary/usługi. Podobnie stwierdzono w wyrokach NSA z dnia 7 lipca 2011 r., I FSK 1114/10 (usługi) oraz z dnia 26 stycznia 2012 r., I FSK 483/11 (usługi), a także w wyrokach WSA w Rzeszowie z dnia 16 kwietnia 2015 r., sygnatura I SA/Rz 243/15 (usługi), WSA w Łodzi w wyroku z dnia 28 kielnia 205 r., sygnatura I SA/Łd 212/15 (usługi w podatku dochodowym od osób fizycznych) i WSA w Krakowie w wyroku z dnia 10 września 2015 r., sygnatura I SA/Kr 1206/15 (towary).

Reasumując, to do kompetencji organów podatkowych należy ustalenie odpowiedniego przedmiotu opodatkowania, stawki podatkowej, czy też zwolnienia - uzależnionych od zaklasyfikowania określonej usługi lub towaru według systematyki tych klasyfikacji. Oznacza to, że wskazane w przepisach podatkowych klasyfikacje statystyczne (tutaj PKWiU) są elementem normy prawnej określającej sposób opodatkowania i w procesie stosowania prawa przez organy podatkowe podlegają także procesowi wykładni dokonywanej przez te organy. Gdyby było inaczej to w „zwykłych” postępowaniach wymiarowych organy podatkowe byłyby związane klasyfikacją statystyczną dokonaną przez producenta lub usługodawcę.

Wskazanie symbolu PKWiU przez Wnioskodawcę nie jest obowiązkowym elementem opisu zdarzenia przyszłego.

Domaganie się przez DKIS od Wnioskodawcy uzupełnienia wniosku poprzez zaklasyfikowanie świadczonych przez niego usług zgodnie z wymogami klasyfikacji PKWiU nie jest konieczne, gdyż czynność ta nie stanowi niezbędnego elementu opisu zdarzenia przyszłego, co znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie NSA.

Zdaniem NSA, w zależności od woli Wnioskodawcy i sposobu, w jaki skonstruuje on wniosek o interpretację, klasyfikacja statystyczna PKWiU może stanowić element opisu zdarzenia przyszłego albo element normy prawnej, którą organ musi merytorycznie rozpatrzeć. Od Wnioskodawcy zależy czy klasyfikacji PKWiU przypisze rolę wyłącznie okoliczności faktycznej (elementu zdarzenia przyszłego), czy też rolę wymagającą także określenia prawnego, (co należy do obowiązków DKIS) na użytek zastosowania określonej normy prawa podatkowego (ustawy o ryczałcie).

NSA uznaje, że w postępowaniu o wydanie interpretacji indywidualnej Wnioskodawca, podejmuje swobodną decyzję, co do tego, o jaką kwestię podatkową pyta i w otoczeniu, jakich okoliczności (zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego) do tej kwestii się odnoszących. Z tego też względu „dana kwestia” jednym razem jest tylko elementem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), a innym razem może być już ważną częścią prawną interpretacji indywidualnej (przedmiotowa sprawa), w której Wnioskodawca oczekuje oceny swojego stanowiska ramach merytorycznej wypowiedzi organu podatkowego. Wnioskodawca nie musi w żadnym elemencie wniosku (w opisie zdarzenia przyszłego, czy też we własnym stanowisku w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego) podawać symbolu PKWiU.

Z orzecznictwa NSA wynika, że w postępowaniu o wydanie interpretacji indywidualnej organ podatkowy związany jest zakresem pytania sformułowanego przez Wnioskodawcę. Organ wydający interpretację indywidualną może się poruszać jedynie w ramach tego pytania i stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), które wyznaczają przedmiot postępowania interpretacyjnego. Jeśli więc Wnioskodawca w ramach realizacji wymogu „wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego” i następnie „przedstawienia własnego stanowiska w sprawie (jego) oceny prawnej” wyznaczy elementy stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przez użycie kategorii/pojęć prawnych odnośnie, do których wykładni i oceny zastosowania nie ma wątpliwości i nie pyta o nie, to organ nie może dokonać pozytywnej lub negatywnej oceny w tym zakresie. Zatem organ powinien przyjąć twierdzenia Wnioskodawcy za fragment zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), co w niniejszej sprawie oznacza brak obowiązku podania symbolu PKWiU w opisie zdarzenia przyszłego.

Przykładem ww. stanowiska jest orzeczenie NSA z dnia 22 kwietnia 2022 r. o sygn. akt II FSK 672/19.

Jak wskazano we wniosku działalność gospodarcza Wnioskodawcy będzie polegać na pośredniczeniu w sprzedaży towarów podmiotu (zwanego dalej Kontrahentem Wnioskodawcy), którego Wnioskodawca będzie reprezentował w kontaktach z jego (Kontrahenta Wnioskodawcy) klientami. Działania Wnioskodawcy będą polegać na organizowaniu (pośrednictwie) w sprzedaży towarów będących w ofercie Kontrahenta Wnioskodawcy, jak i czasami w czynnościach mających na celu zakup towarów przez niego (Kontrahenta Wnioskodawcy). Wnioskodawca sam nie będzie prowadził na własny rachunek żadnych czynności zakupu towarów ani sprzedaży, tj. nie jest on stroną transakcji Kontrahent Wnioskodawcy — Kupiec/Sprzedawca ale pośredniczy w tych transakcjach reprezentując Kontrahenta Wnioskodawcy.

Wnioskodawca będzie prowadził ewidencję, o której mowa w art. 15 ust. 1 UR ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w sposób umożliwiający określenie przychodów z każdego rodzaju działalności, tj. z różnych czynności.

Świadczenie usług, o których mowa we wniosku nie nastąpi na rzecz podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pytania

1.  Czy przychody ze świadczenia przez Wnioskodawcę czynności/usług wymienionych w pkt I stanu faktycznego będą podlegać opodatkowaniu 8,5% stawką zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (zwanego dalej ryczałtem) w sytuacji wyboru w przyszłym roku tej formy opodatkowania przez niego?

2.  Czy przychody ze świadczenia przez Wnioskodawcę czynności/usług wymienionych w nr 1 i 2 pkt Il stanu faktycznego będą podlegać opodatkowaniu 8,5% stawką ryczałtu?

3.  Czy przychody ze świadczenia przez Wnioskodawcę czynności/usług wymienionych w nr 3 i 4 pkt Il stanu faktycznego będą podlegać opodatkowaniu 15% stawką ryczałtu?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1

Zdaniem Wnioskodawcy, przychody ze świadczenia przez Wnioskodawcę usług, na które składają się czynności wymienione w pkt I stanu faktycznego podlegają opodatkowaniu 8,5% stawką ryczałtu. Stosowna argumentacja zostanie przedstawiona poniżej.

Podstawę prawną do zastosowania przez Wnioskodawcę 8,5% ryczałtu stanowią wymienione poniżej przepisy, które mają odpowiednio następujące brzmienie: „Osoby fizyczne oraz przedsiębiorstwa w spadku osiągające przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej mogą opłacać zryczałtowany podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych” - art. 2 ust. 1 pkt 1 UR.

„Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e i 1f, w tym również gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej „spółką”. Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12 ust. 10a.” - art. 6 ust. 1 UR.

„Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 15% przychodów ze świadczenia usług pośrednictwa w sprzedaży hurtowej (PKWiU grupa 46.1)” - art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. c UR.

„Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów z działalności usługowej, w tym przychodów z działalności gastronomicznej w zakresie sprzedaży napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, z zastrzeżeniem pkt 1-4 oraz 6-8” - art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a UR.

Należy zauważyć, że możliwość opłacania oraz wysokość stawki ryczałtu, uzyskanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, zależy wyłącznie od faktycznego rodzaju świadczonych w ramach tej działalności usług. Wobec tego, dla zastosowania właściwej stawki ryczałtu do przychodów uzyskanych z prowadzonej w przyszłości przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej konieczne jest przyporządkowanie określonych w pkt 1 stanu faktycznego czynności do właściwego przepisu UR.

Wysokość stawek ryczałtu została przez ustawodawcę ustalona w art. 12 ust. 1 UR. Zgodnie z ww. art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a UR, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% w przypadku przychodów z działalności usługowej, którą to działalność usługową, zdaniem Wnioskodawcy, będzie on prowadził w ww. zakresie zgodnie z opisem stanu faktycznego. Tak więc co do zasady, jeżeli w innych przepisach UR nie ma wprost określenia stawki ryczałtu dla danego rodzaju usługi, to jest on objęty na mocy art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a UR 8,5% stawką ryczałtu.

Z brzmienia ww. art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. c w związku z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a UR, aby Wnioskodawca mógł zastosować 8,5% stawkę ryczałtu dla uzyskiwanych przez siebie przychodów musi on spełnić jednocześnie 2 warunki a mianowicie:

1.  działalność Wnioskodawcy w zakresie świadczonych usług należy uznać za działalność usługową w zakresie pośrednictwa w sprzedaży towarów Kontrahenta,

2.  świadczone usługi należy uznać za działalność usługową w zakresie pośrednictwa w sprzedaży detalicznej a nie hurtowej.

Wnioskodawca uważa, iż oba warunki w jego przypadku są spełnione, o czym mowa poniżej.

Zgodnie z językowym rozumieniem, przez pojęcie „pośrednictwo” należy rozumieć działalność osoby trzeciej mającą na celu porozumienie się między stronami lub załatwienie jakichś spraw dotyczących obu stron, kojarzenie kontrahentów w transakcjach handlowych.

Należy wskazać, że usługa pośrednictwa powinna się charakteryzować następującymi cechami: pośrednik nie jest stroną umowy dotyczącej produktu i jego działalność różni się od typowych świadczeń umownych wykonywanych przez strony tych umów, strona transakcji (Kontrahent) wypłaca pośrednikowi wynagrodzenie za świadczoną przez niego usługę pośrednictwa celem działań pośrednika jest uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę (a sam pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie jej treści), czynności pośrednika nie ograniczają się do dopełnienia formalności administracyjnych związanych z umową ale szeregu czynności, które w niniejszej sprawie wykonuje Wnioskodawca, pośrednik działa sam we własnym imieniu, będąc podmiotem odrębnym, działającym na swoich zasadach (miejsce, czas świadczenia usług zależy od pośrednika a nie podmiotu, który reprezentuje, co znamionuje samodzielnie prowadzoną działalność gospodarczą).

Wszystkie ww. cechy pośrednictwa występują w przedmiotowej sprawie. Szeroki zakres czynności opisanych w pkt I potwierdza, iż Wnioskodawca świadczy na rzecz Kontrahenta usługi pośrednictwa w sprzedaży jego produktów w bardzo szerokim zakresie, co oznacza spełnienie pierwszego z warunków opodatkowania ryczałtem według 8,5% stawki tego podatku.

Drugim z warunków opodatkowania usług świadczonych przez Stronę 8,5% stawką ryczałtu jest, aby świadczone usługi uznać za działalność usługową zakresie pośrednictwa w sprzedaży detalicznej a nie hurtowej. Taki wniosek wynika z ww. art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. c UR, który przewiduje 15% stawkę ryczałtu dla usług pośrednictwa w sprzedaży hurtowej. Z kolei w przypadku przychodów z tytułu usług pośrednictwa w sprzedaży innej niż hurtowa, tj. detalicznej przychody te podlegają opodatkowaniu według stawki 8,5% jako przychody z działalności usługowej. Taki wniosek jest oczywisty i zgodny z techniką racjonalnego ustawodawcy. Innymi słowy uznanie wykonywanych przez Wnioskodawcę usług pośrednictwa w sprzedaży detalicznej, jako niewymienionych w ww. art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. c UR oznacza opodatkowanie ich na mocy art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a UR 8,5% stawką ryczałtu, jako przychodów z działalności usługowej.

Biorąc pod uwagę przedstawiony powyżej stan faktyczny należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z usługami pośrednictwa w sprzedaży detalicznej o czym świadczą następujące fakty. Oferta jest przygotowywana pod konkretnego KK. Zanim zostanie ona przedstawiona potrzebna jest wizja lokalna i zwymiarowanie. Wnioskodawca przedstawia ofertę Kontrahenta dopasowując ją do danego KK. Jak wskazano w stanie faktycznym są to pojedyncze sztuki dostosowywane parametrami do potrzeb KK. Ze swej istoty sprzedaż hurtowa dotyczy handlu dużymi ilościami towaru po niskich cenach, a sprzedaż detaliczna odnosi się do handlu mniejszymi ilościami towaru po wyższych cenach. Sprzedaż hurtowa odbywa się na linii producent – hurtownia, a sprzedaż detaliczna na linii hurtownia – klient końcowy. Tak więc w przeciwieństwie do sprzedaży hurtowej w przypadku sprzedaży detalicznej towar trafia do klienta finalnego, co ma miejsce w niniejszej sprawie. Ponadto celem handlu detalicznego jest konsumpcja towaru przez klienta, natomiast sprzedaż hurtowa wiąże się z dalszą odsprzedażą zakupionych produktów. Ponadto, jak wskazano w stanie faktycznym, Kontrahent nie jest producentem tylko dystrybutorem, co również potwierdza słuszność przedstawionej argumentacji. Potwierdzeniem detalicznego charakteru usług pośrednictwa świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz Kontrahenta jest fakt, iż klientami Kontrahenta są też firmy handlowe, jednak Wnioskodawca nie będzie obsługiwał takich firm, które to firmy związane są z handlem hurtowym. Wnioskodawca zajmuje się tylko obsługą KK zakupujących pojedyncze sztuki produktów a nie duże ich ilości (hurtowników).

Reasumując, w przypadku czynności wymienionych w pkt l, w sytuacji nieuznania usług świadczonych przez Wnioskodawcę za usługi pośrednictwa w sprzedaży hurtowej, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. c UR, czego potwierdzenie stanowi wskazana powyżej argumentacja, usługi te należy uznać za usługi określone w art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a UR, które podlegają opodatkowaniu 8,5% stawką ryczałtu.

Potwierdzenie stanowiska Wnioskodawcy znajduje się w interpretacji indywidulanej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 8 stycznia 2024 r. nr 0113-KDlPT2-1.4011.722.2023.2.RK.

Ad 2

Argumentacja wskazana w Ad 1 znajduje tutaj stosowne zastosowanie, tj. usługi opisane w nr 1 i 2 pkt Il stanu faktycznego podlegają opodatkowaniu 8,5% stawką ryczałtu.

Zdaniem Wnioskodawcy, przychody ze świadczenia usług, na które składają się czynności wymienione w nr 2 pkt II, ponieważ stanowią działalność usługową w zakresie pośrednictwa w sprzedaży detalicznej, opodatkowane są 8,5% stawką ryczałtu na mocy ww. art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a UR. Z kolei czynności opisane w nr 1 pkt Il jako usługi szkoleniowe także podlegają opodatkowaniu 8,5% stawką ryczałtu, także na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a UR.

Ad 3

W przypadku nr 3 i 4 pkt II omawiane czynności stanowią działalność usługową w zakresie pośrednictwa w sprzedaży hurtowej opodatkowane 15% stawką ryczałtu na mocy ww. art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. c UR. Czynności te dotyczą pośrednictwa w ZK i nie dotyczą pojedynczych zakupów surowca, ale większej ilości. Tego rodzaju pośrednictwo (sprzedaż hurtowa), jako wprost wymienione w ww. przepisie podlega opodatkowaniu 15% stawką ryczałtu.

Postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej rozpatrzył Pana wniosek z 25 października 2024 r. i 23 stycznia 2025 r. wydał postanowienie nr 0115-KDST2-2.4011.470.2024.2.BM, o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, stwierdzając, że nie uzupełnił Pan wszystkich braków formalnych wniosku. Postanowienie odebrał Pan 6 lutego 2025 r.

17 lutego 2025 r. wniósł Pan zażalenie na ww. postanowienie.

W wyniku ponownej analizy sprawy Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia, w związku z czym postanowieniem z 14 kwietnia 2025 r. Nr 0115-KDST2-2.4011.470.2024.3.AP utrzymał je w mocy. Postanowienie zostało doręczone Panu 28 kwietnia 2025 r.

Skarga na postanowienie

Na postanowienie wydane przez organ podatkowy drugiej instancji wniósł Pan 30 maja 2025 r. za pośrednictwem Poczty Polskiej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.

Wniósł Pan o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

Postępowanie przed sądami administracyjnymi

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z 26 sierpnia 2025 r., sygn. akt I SA/Bd 325/25 uchylił zaskarżone postanowienie z 14 kwietnia 2025 r., znak 0115-KDST2-2.4011.470.2024.3.AP i poprzedzające je postanowienie z 23 stycznia 2025 r., znak 0115-KDST2-2.4011.470.2024.2.BM.

14 października 2025 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

28 stycznia 2026 r. tut. organ wycofał ww. skargę kasacyjną i wniósł m.in. o umorzenie postępowania kasacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 11 lutego 2026 r. znak II FSK 8/26 umorzył postępowanie kasacyjne.

Prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Bydgoszczy z 26 sierpnia 2025 r., sygn. akt I SA/Bd 325/25 wpłynął do organu 16 marca 2026 r.

Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.):

Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Dyrektor Krajowej informacji Skarbowej wykonuje obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:

•      uwzględnia ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w ww. wyroku;

•      ponownie rozpatruje Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej i stwierdza, że stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z postanowieniami art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 776):

ustawa ta reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.

Przy czym w myśl art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

pozarolnicza działalność gospodarcza oznacza pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.

Stosownie do treści art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Z kolei, zgodnie z treścią art. 5b ust. 1 tej ustawy:

za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;

2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności;

3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, użyte w ustawie:

określenie „działalność usługowa” oznacza pozarolniczą działalność gospodarczą, której przedmiotem są czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556), z zastrzeżeniem pkt 2 i 3.

Stosownie do art. 6 ust. 1 ww. ustawy:

opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e i 1f, w tym również gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej „spółką”. Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12 ust. 10a.

W myśl art. 6 ust. 4 pkt 1 tej ustawy:

podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z działalności wymienionej w ust. 1, jeżeli w roku poprzedzającym rok podatkowy:

a)  uzyskali przychody z tej działalności, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w wysokości nieprzekraczającej 2 000 000 euro, lub

b)  uzyskali przychody wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki, a suma przychodów wspólników spółki z tej działalności nie przekroczyła kwoty 2 000 000 euro.

Natomiast zgodnie z treścią art. 6 ust. 4 pkt 2 cytowanej ustawy:

podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z działalności wymienionej w ust. 1, jeżeli rozpoczną wykonywanie działalności w roku podatkowym i nie korzystają z opodatkowania w formie karty podatkowej – bez względu na wysokość przychodów.

Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne przewiduje również wyłączenia z tej formy opodatkowania.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 tej ustawy:

opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 1b, nie stosuje się do podatników:

1)  opłacających podatek w formie karty podatkowej na zasadach określonych w rozdziale 3;

2)  korzystających, na podstawie odrębnych przepisów, z okresowego zwolnienia od podatku dochodowego;

3)  osiągających w całości lub w części przychody z tytułu:

a)  prowadzenia aptek,

b)  (uchylona)

c)  działalności w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych,

d)  (uchylona)

e)  (uchylona)

f)   działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych;

4)  wytwarzających wyroby opodatkowane podatkiem akcyzowym, na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii;

5)  podejmujących wykonywanie działalności w roku podatkowym po zmianie działalności wykonywanej:

a)  samodzielnie na działalność prowadzoną w formie spółki z małżonkiem,

b)  w formie spółki z małżonkiem na działalność prowadzoną samodzielnie przez jednego lub każdego z małżonków,

c)  samodzielnie przez małżonka na działalność prowadzoną samodzielnie przez drugiego małżonka

– jeżeli małżonek lub małżonkowie przed zmianą opłacali z tytułu prowadzenia tej działalności podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

Ponadto w art. 8 ust. 2 ww. ustawy wskazano:

Jeżeli podatnik prowadzący działalność samodzielnie lub w formie spółki, który wybrał opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, uzyska z tej działalności przychody ze sprzedaży towarów handlowych lub wyrobów lub ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników:

1)  wykonywał w roku poprzedzającym rok podatkowy lub

2)  wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym

 – w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w roku podatkowym prawo do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych i, poczynając od dnia uzyskania tego przychodu do końca roku podatkowego, opłaca podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

Jednocześnie należy wskazać, że warunkiem skorzystania ze zryczałtowanej formy opodatkowania jest złożenie oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

sporządzone na piśmie oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku przedsiębiorstwa w spadku - według ostatniego miejsca zamieszkania zmarłego przedsiębiorcy, do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego.

Stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych zostały określone w art. 12 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne i zależą od tego, z jakiego rodzaju działalności podatnik uzyskuje przychody. Dla rozróżnienia rodzajów tych działalności, ustawodawca posłużył się m.in. grupowaniami Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676).

Zatem konieczne jest każdorazowe przypisanie rodzaju wykonywanych czynności do określonego grupowania PKWiU.

Stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. v oraz art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi:

–    15% przychodów ze świadczenia usług obsługi nieruchomości wykonywanych na zlecenie, polegających m.in. na utrzymaniu porządku w budynkach, kontroli systemów ogrzewania, wentylacji, klimatyzacji, wykonywaniu drobnych napraw (PKWiU 81.10.10.0), dezynfekcji i tępienia szkodników (PKWiU 81.29.11.0), związanych ze wspomaganiem prowadzenia działalności gospodarczej, gdzie indziej niesklasyfikowane (PKWiU 82.9), centrów telefonicznych (call center) (PKWiU 82.20.10.0), powielania (PKWiU 82.19.11.0), związanych z organizowaniem kongresów, targów i wystaw (PKWiU 82.30),

–    8,5% przychodów z działalności usługowej, w tym przychodów z działalności gastronomicznej w zakresie sprzedaży napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, z zastrzeżeniem pkt 1-4 oraz 6-8.

Ponadto, zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Jeżeli podatnik obowiązany do prowadzenia ewidencji przychodów prowadzi działalność, z której przychody są opodatkowane różnymi stawkami określonymi w ust. 1, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych ustala się według stawki właściwej dla przychodów z każdego rodzaju działalności, pod warunkiem, że ewidencja przychodów jest prowadzona w sposób umożliwiający określenie przychodów z każdego rodzaju działalności. W przypadku gdy podatnik, o którym mowa w zdaniu poprzednim, nie prowadzi ewidencji w sposób zapewniający ustalenie przychodów dla każdego rodzaju działalności, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów, z tym że w przypadku osiągania również przychodów, o których mowa w:

1)  ust. 1 pkt 1, ryczałt wynosi 17%;

2)  ust. 1 pkt 2, ryczałt wynosi 15%;

2a)        ust. 1 pkt 2a, ryczałt wynosi 14%;

2b)        ust. 1 pkt 2b, ryczałt wynosi 12%;

3)  ust. 1 pkt 3, ryczałt wynosi 10%;

4)  ust. 1 pkt 4, ryczałt wynosi 12,5%.

Co do zasady, przychody z działalności usługowej są objęte stawką ryczałtu w wysokości 8,5%, jeżeli brak jest możliwości przyporządkowania danego rodzaju usług do innych kategorii czynności precyzyjnie określonych w art. 12 ust. 1 pkt 1-4 oraz 6-8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, do których stosowane są odmienne stawki.

W przedstawionym we wniosku opisie wskazał Pan, że zamierza rozpocząć prowadzenie działalności gospodarczej. Podmiot, z którym będzie Pan współpracował jest (...). Kontrahent nabywa materiały w pełnych formatach produkcyjnych i konfekcjonuje je na lokalnej produkcji (konfekcji) pod swoich klientów (...). Klientami Kontrahenta (zwanymi KK) są: użytkownicy maszyn i urządzeń (zakłady produkcyjne), producenci (...), którzy dostarczają (...) dla użytkowników końcowych wraz z (...) Kontrahenta. KK są też firmy handlowe jednak Wnioskodawca nie będzie obsługiwał takich firm. Z uwagi na znajomość rynku w zakresie branży Kontrahenta, zamierza Pan nawiązać współpracę, polegającą na świadczeniu usług pośrednictwa na jego rzecz. Pośrednictwo będzie dotyczyć praktycznie w całości sprzedaży przez Kontrahenta na rzecz KK, jak i w marginalnym stopniu będzie Pan pośredniczył w zakupach Kontrahenta (zwanych ZK) surowców niezbędnych do wykonania produktów oferowanych przez Kontrahenta KK.

Pana wątpliwości dotyczą stawki ryczałtu dla działalności obejmującej następujące usługi:

I. Czynności główne.

Czynności główne, które Pana zdaniem, będą miały charakter usług pośrednictwa na rzecz Kontrahenta, stanowić będą około 90% działań w ramach wykonywanej działalności gospodarczej, a będą one następujące:

1. Szukanie i pozyskiwanie nowych klientów z ww. grup, co obejmuje następujące czynności:

a) szukanie firm w bazach danych,

b) odnajdywanie osób odpowiedzialnych za zakupy, utrzymanie ruchu, inwestycje, dział jakości i inne komórki uczestniczące w procesach zakupowych tej grupy asortymentowej w firmach produkcyjnych,

c) umawianie się na spotkania bezpośrednie z działami w celu prezentacji portfolio Kontrahenta, wytycznych konstrukcyjnych, korzyści wynikających ze współpracy z Kontrahentem, analizy rynku itd.

2. Ofertowanie asortymentu Kontrahenta, na co składają się następujące czynności:

a) przed przygotowaniem oferty potrzebna jest wizja lokalna w celu dobrania produktu (szerokość długość, grubość, średnice, typ materiału itd.) KK sam dzwoni aby umówić się na spotkanie, lub przy okazji spotkań okresowych organizowanych przez Wnioskodawcę,

b) po dokonaniu doboru Strona wysyła zapytanie ofertowe do biura obsługi Kontrahenta (Opis techniczny produktu),

c) biuro Kontrahenta przygotowuje ofertę cenowo - terminową i wysyła bezpośrednio do KK.

3. Sprzedaż asortymentu Kontrahenta. Na podstawie wcześniej przygotowanych ofert klient wysyła zamówienie do biura obsługi Kontrahenta i do Pana; monitoruje Pan terminy realizacji, dostawy i jest pierwszym kontaktem z KK w ramach procesu realizacji.

4. Utrzymywanie relacji z KK. Średnio raz w miesiącu w celu monitorowania potrzeb i budowania relacji handlowych będzie Pan odwiedzać KK. Często na planowanych wizytach dochodzi do pomiarów elementów eksploatacyjnych, które znajdują się w asortymencie Kontrahenta.

II. Czynności okazjonalne.

Czynności okazjonalne, które Pana zdaniem w większości będą miały charakter usług pośrednictwa na rzecz Kontrahenta, stanowić będą około 10% działań Strony w ramach wykonywanej działalności gospodarczej, a będą one następujące:

1. Szkolenia dla KK i szkolenia wewnętrzne dla pracowników Kontrahenta. Szkolenia dotyczą produktów, wytycznych konstrukcyjnych, przeglądu procesów produkcyjnych, trendów. Zależnie od ilości uczestników i zakresu godzin będzie naliczane honorarium za przeprowadzone szkolenie.

2. Wdrażanie nowych produktów na rynek. Poprzez analizę rynku, trendów, wytycznych organów wydających pozwolenia na produkcję szeroko pojęte uczestnictwo w targach branżowych i na konferencjach związanych z produkcją będzie Pan szukał nowych produktów na rynku światowym aby spełnić oczekiwania KK.

3. Negocjowanie cen zakupowych dla Kontrahenta. Pod tym pojęciem mieści się negocjowanie cen zakupu surowców, warunki dostaw, jakość.

4. Spotkania z dostawcami Kontrahenta w celu realizacji ZK. Kontrahent w ramach potrzeb zleca zorganizowanie wyjazdów biznesowych do dostawców krajowych i zagranicznych. W zakres wchodzi umówienie spotkań, negocjacje zakupowe, rozmowy o nowym asortymencie. Po powrocie przekazanie uzgodnień i wszystkich informacji do komórek zakupowych, działu handlowego i innych działów.

Zależnie od poświęconego czasu naliczy Pan honorarium. Pana wynagrodzenie będzie zmienne, tj. będzie zależnie od prowizji wypracowanej ze sprzedaży na rzecz KK plus za dodatkowe czynności takie jak szkolenia i czynności wymienione w nr 3 i 4 pkt II. Będzie Pan wystawiał faktury za każdy rodzaj wykonywanych czynności.

Na wstępie należy wskazać, iż usługi, które planuje Pan świadczyć, na które składają się ww. czynności, w ocenie organu – ze względu na ich wspólny cel, a przede wszystkim oczekiwania Kontrahenta – będą świadczeniem kompleksowym.

W analizowanej sprawie, za świadczenie kompleksowe należy uznać wszystkie opisane czynności stanowiące przedmiot umowy, gdyż są tak samo ważne dla realizacji wyznaczonego celu oraz stapiają się ze sobą, tworząc nowe, niezależne świadczenie (sui generis), tzn. usługę kompleksową, których wspólnym celem jest wspieranie kontrahenta w prowadzeniu jego działalności gospodarczej. W takiej sytuacji, ocenie podlega wyłącznie jedno świadczenie w całości.

Dokonując analizy będącej przedmiotem wniosku usługi, w pierwszej kolejności należy mieć na uwadze Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), Zasady metodyczne oraz wyjaśnienia Głównego Urzędu Statystycznego do PKWiU z 2015 r.

Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

Zgodnie z pkt 1.2 Zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:

-     niniejszych zasad metodycznych,

-     uwag do poszczególnych sekcji,

-     schematu klasyfikacji.

Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:

-     symbole grupowań,

-     nazwy grupowań.

Stosownie do pkt 5.3.2 Zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

W pkt 7.6 Zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:

-     grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,

-     usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,

-     usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

Zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług PKWiU 2015 dział 82 USŁUGI ZWIĄZANE Z ADMINISTRACYJNĄ OBSŁUGĄ BIURA I POZOSTAŁE USŁUGI WSPOMAGAJĄCE PROWADZENIE DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ obejmuje:

-     usługi związane z codzienną administracyjną obsługą biura, jak również wykonywanie regularnych, rutynowych zadań w zakresie obsługi biurowej, wykonywane na zlecenie,

-     pomocnicze usługi wspomagające prowadzenie działalności gospodarczej, gdzie indziej niesklasyfikowane.

Dział ten zawiera następujące grupy:

·      82.1 USŁUGI ZWIĄZANE Z ADMINISTRACYJNĄ OBSŁUGĄ BIURA, WŁĄCZAJĄC USŁUGI WSPOMAGAJĄCE

·      82.2 USŁUGI CENTRÓW TELEFONICZNYCH (CALL CENTER)

·      82.3 USŁUGI ZWIĄZANE Z ORGANIZACJĄ KONGRESÓW, TARGÓW I WYSTAW

·      82.9 USŁUGI WSPOMAGAJĄCE PROWADZENIE DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, GDZIE INDZIEJ NIESKLASYFIKOWANE

Grupa 82.9 obejmuje m.in. klasę 82.99 „Pozostałe usługi wspomagające prowadzenie działalności gospodarczej, gdzie indziej niesklasyfikowane”, która obejmuje m.in. pozycję PKWiU 82.99.19.0 „Pozostałe różne usługi wspomagające działalność komercyjną, gdzie indziej niesklasyfikowane”.

Biorąc pod uwagę przedstawiony zakres usług, które zamierza Pan świadczyć stwierdzić należy, że charakter Pana usług, polegających na szukaniu i pozyskiwaniu nowych klientów, ofertowaniu asortymentu Kontrahenta, sprzedaży asortymentu Kontrahenta i utrzymywaniu z nim relacji, szkoleniach klientów Kontrahenta i szkoleniach wewnętrznych dla pracowników Kontrahenta, wdrażaniu nowych produktów na rynek, negocjowaniu cen zakupowych dla Kontrahenta oraz spotkaniach z dostawcami Kontrahenta wpisuje się w zakres klasy 82.99 „Pozostałe usługi wspomagające prowadzenie działalności gospodarczej, gdzie indziej niesklasyfikowane”, która obejmuje m.in. pozycję PKWiU 82.99.19.0 „Pozostałe różne usługi wspomagające działalność komercyjną, gdzie indziej niesklasyfikowane”.

Jak sam Pan wskazał, ma zamiar świadczyć na rzecz Kontrahenta usługi pośrednictwa, które obejmować będą szukanie firm w bazach danych; odnajdywanie osób odpowiedzialnych za zakupy; utrzymanie ruchu, inwestycje, dział jakości i innych komórek uczestniczących w procesach zakupowych; umawianie się na spotkania bezpośrednie z działami w celu prezentacji portfolio Kontrahenta, wytycznych konstrukcyjnych, korzyści wynikających ze współpracy z Kontrahentem, analizy rynku itd.; wizje lokalne w celu dobrania produktu (szerokość długość, grubość, średnice, typ materiału itd.); sprzedaż asortymentu Kontrahenta; monitorowanie potrzeb oraz budowanie relacji handlowych z klientami Kontrahenta.

Jednocześnie ma Pan zamiar podejmować się również realizacji innych czynności, które nazwał „czynnościami okazjonalnymi”, obejmujących szeroki wachlarz usług wspomagających prowadzenie działalności Kontrahenta, takich jak szkolenia dla klientów Kontrahenta i szkolenia wewnętrzne dla pracowników Kontrahenta, dotyczące produktów, wytycznych konstrukcyjnych, przeglądu procesów produkcyjnych, trendów; wdrażanie nowych produktów na rynek, poprzez analizę rynku, trendów, wytycznych organów wydających pozwolenia na produkcję; szeroko pojęte uczestnictwo w targach branżowych i na konferencjach związanych z produkcją; negocjowanie dla Kontrahenta cen zakupu surowców, warunki dostaw, jakości, czy spotkania z dostawcami Kontrahenta w celu realizacji zakupów. W opisywanej sprawie, nie ma znaczenia, że czynności te stanowić będą ok. 10% Pana działań w ramach wykonywanej umowy, sam bowiem fakt takiej dywersyfikacji zadań w ramach jednej struktury biznesowej wskazuje na Pana szeroko rozumianą pomocniczą funkcję. Nie będzie realizował Pan wyłącznie ściśle określonej, niezależnej usługi specjalistycznej, lecz będzie pełnił szerszą rolę wspierającą działalność Kontrahenta z uwagi na znajomość rynku w zakresie branży Kontrahenta uzyskanej przez Pana w pracy w innych podmiotach i zainteresowaniem Pana umiejętnościami przez Kontrahenta.

Konkludując, opisany przez Pana zakres usług będzie szerszy i wykraczać będzie poza usługi pośrednictwa komercyjnego, obejmować bowiem będzie również usługi o charakterze wspomagającym, a także analitycznym. Usługi te będą miały charakter wsparcia działalności gospodarczej innego podmiotu na wielu płaszczyznach. Pana rola w opisanym modelu współpracy dotyczyć będzie przede wszystkim wspierania i ułatwiania nawiązywania relacji biznesowych, ale także koordynowania przepływu informacji pomiędzy stronami transakcji i wspomagania procesów negocjacyjnych. Nie tylko będzie pozyskiwał Pan nowych klientów, ale również budować i utrzymywać relacje z nimi. Będzie Pan szkolił zarówno pracowników, jak i klientów Kontrahenta, realizując jego politykę w wielu dziedzinach. Oznacza to, że usługi te będą pełnić rolę pomocniczą wobec działalności gospodarczej innego podmiotu (Kontrahenta), co jest charakterystyczne dla usług objętych działem PKWiU 82.

Przenosząc powołane przepisy na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że w przypadku uzyskania przez Pana przychodów ze świadczenia w ramach prowadzonej działalności gospodarczej opisanych usług, które wpisują się w zakres grupy PKWiU 82.9 USŁUGI WSPOMAGAJĄCE PROWADZENIE DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, GDZIE INDZIEJ NIESKLASYFIKOWANE, zastosowanie znajdzie stawka ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych w wysokości 15%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. v) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Treść cytowanego przepisu art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. v) jednoznacznie bowiem wskazuje, że ryczałt od przychodów ewidencjonowanych dla przychodów ze świadczenia usług związanych ze wspomaganiem prowadzenia działalności gospodarczej, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 82.9) wynosi 15%.

W świetle powyższego Pana stanowisko uznano za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu wniesienia wniosku.

Zaklasyfikowanie do odpowiedniego grupowania PKWiU zostało przeprowadzone wyłącznie na potrzeby ustalenia właściwej stawki zryczałtowanego podatku dochodowego. Zgodnie bowiem z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zaliczanie danego produktu do odpowiedniego grupowania jest obowiązkiem producenta, względnie usługodawcy [pkt 7.3 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) z dnia 4 września 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 1676)].

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.); dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

‒    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

‒    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.