0115-KDST2-2.4011.350.2026.3.BM

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 4 i 27 maja 2026 r.(daty wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

1. Stan Faktyczny.

W 2007 r. zaciągnął Pan w Banku kredyt hipoteczny indeksowany do waluty obcej (CHF) w kwocie 350.000,00 zł. W chwili zaciągania kredytu był Pan kawalerem i prowadził jednoosobowe gospodarstwo domowe. Zgodnie z umową kredytową kredyt został udzielony na cele mieszkaniowe, obejmujące: zakup lokalu mieszkalnego na rynku pierwotnym, refinansowanie poniesionych wcześniej wydatków na cele mieszkaniowe, modernizację lokalu mieszkalnego. Kredyt był zabezpieczony hipoteką na nieruchomości.

Zgodnie z aktem notarialnym rep. A nr (...), dotyczącym nieruchomości objętej księgą wieczystą KW nr (...), środki z kredytu zostały przeznaczone na: 317.407,43 zł – zakup lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, 6.000,00 zł – nabycie udziału w prawie własności działki gruntu, 26.592,57 zł – cele mieszkaniowe i modernizację lokalu. Wszystkie powyższe wydatki stanowią wydatki na własne cele mieszkaniowe.

Dalsza sytuacja mieszkaniowa.

W 2021 r., z uwagi na powiększenie rodziny, zaciągnął Pan drugi kredyt hipoteczny w PLN na zakup większego mieszkania. Obecnie posiada dwie nieruchomości, z czego nieruchomość obciążona kredytem CHF jest wynajmowana (podatek jest regularnie odprowadzany do US) oraz niesprzedawalna, ponieważ pomimo regularnych spłat przez ponad 18 lat saldo zadłużenia pozostaje bardzo wysokie, co wynika z narastających różnic kursowych związanych z indeksacją kredytu do CHF i w konsekwencji przewyższa kwotę kredytu zaciągniętego w 2007 r. (350.000,00 zł).

2. Zdarzenie przyszłe.

Na początku 2026 roku, Bank w którym został zaciągnięty kredyt przedstawił propozycję ugody. Propozycja ugody, w której zaproponował:

1. Przekształcenie kredytu indeksowanego do CHF w kredyt złotowy (PLN).

2. Obniżenie salda zadłużenia do kwoty 57.000,00 zł.

3. Umorzenie kwoty 382.412,18 zł – jako różnicy pomiędzy aktualnym saldem zadłużenia a nowym saldem po ugodzie.

Zgodnie z informacją Banku aktualne saldo zadłużenia, przeliczone według kursu średniego NBP z dnia 27 stycznia 2026 r., wynosi 439.412,18 zł (kwota umorzenia może ulec zmianie po podpisaniu ugody). Bank wskazał, że rzeczywiste saldo zadłużenia oraz ostateczna kwota umorzenia, zostaną ustalone dopiero w dokumentacji, po ewentualnym zaakceptowaniu propozycji. W kwocie umorzenia znajdują się wszystkie elementy wierzytelności, o których mowa w § 1 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów, tj. m.in. kapitał, odsetki, prowizje, opłaty oraz inne należności wynikające z kredytu mieszkaniowego. Propozycja pochodzi wyłącznie od Banku. Pana decyzja o podpisaniu ugody zależy od uzyskania interpretacji indywidualnej dotyczącej zaniechania poboru podatku dochodowego związanego z kredytem hipotecznym. Chciałby Pan również uniknąć wieloletniego postępowania sądowego. Zapytanie dotyczy opodatkowania kwoty umorzenia (obecnie 382.412,18 zł z możliwością zmiany).

Uzupełnienie wniosku

Potwierdził Pan, że kredyt został udzielony przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów. Kredyt został udzielony w 2007 roku przez X oddział w Polsce. Obecnie kredyt w CHF obsługiwany jest przez Y (Spółka Akcyjna) Odział w Polsce.

Kredyt hipoteczny został udzielony w dniu (...) 2007 r. przez X oddział w Polsce w kwocie 350.000,00 zł (kredyt indeksowany do waluty CHF). Zgodnie z § 2 ust. 1 umowy kredytowej: „Kredyt przeznaczony jest na zakup lokalu mieszkalnego na rynku pierwotnym, refinansowanie poniesionych wydatków na cele mieszkaniowe, modernizację”.

Środki z kredytu zostały przeznaczone na następujące cele:

1. Zakup lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość – kwota: 317.407,43 zł – co stanowi 90,69% całkowitej kwoty kredytu.

2. Nabycie udziału w prawie własności działki gruntu – kwota: 6.000,00 zł – co stanowi 1,71% kwoty kredytu.

3. Cele mieszkaniowe i modernizację lokalu – wykończenie mieszkania oraz zakup materiałów budowlanych – kwota: 26.592,57 zł – co stanowi 7,60% kwoty kredytu.

4. Bank nie pobrał prowizji za udzielnie kredytu.

Łącznie środki kredytu zostały przeznaczone wyłącznie na cele mieszkaniowe, zgodnie z zapisami umowy kredytowej. Wszystkie środki zostały przeznaczone bezpośrednio na realizację celów mieszkaniowych, a nie na zwrot (refinansowanie) wcześniej poniesionych wydatków.

Jest to kredyt mieszkaniowy zaciągnięty na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163, ze zm.)

Wszystkie powyższe wydatki stanowią wydatki na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a–d ustawy, obejmujące m.in.:

• nabycie budynku lub lokalu mieszkalnego,

• nabycie gruntu związanego z lokalem (nabycie udziału w prawie własności działki gruntu),

• budowę, rozbudowę, przebudowę, remont lub modernizację własnego lokalu mieszkalnego.

W związku z powyższym kredyt spełnia przesłanki kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. Ustawy.

Kredyt hipoteczny indeksowany do CHF, którego dotyczy wniosek został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej. Obecnie posiada Pan drugi kredyt hipoteczny w PLN na inną nieruchomość. Co składa się na kwotę zadłużenia: kwota umorzenia stanowi różnicę pomiędzy aktualnym saldem zadłużenia/kapitałem wyrażonym/przeliczonym na PLN a kwotą pozostałego kapitału w PLN , który zgodnie z propozycją Banku miałby pozostać do spłaty po zawarciu ugody.

Zgodnie z propozycją przekształcenia kredytu hipotecznego indeksowanego do waluty CHF, przedstawioną przez Bank, na dzień 28 stycznia 2026 r. parametry kredytu kształtowały się następująco:

• aktualne saldo zadłużenia (kapitał) na dzień 28 stycznia 2026 r. – 96.415,18 CHF,

• po przeliczeniu na PLN według średniego kursu NBP z dnia 27 stycznia 2026 r. odpowiada to kwocie 439.412,18 zł (czyli więcej niż kwota kredytu z 2007 r.).

Przy założeniu, że na dzień 28 stycznia 2026 r. Bank zaproponowałby pozostawienie kapitału do spłaty w wysokości 57.000,00 zł, szacunkowa kwota umorzenia wyniosłaby 382.412,18 zł – czyli orientacyjna kwota, której dotyczy wniosek o indywidualną interpretację.

Podane wyżej kwoty salda zadłużenia/kapitału oraz kwoty umorzenia ma charakter orientacyjny i zostaną ostatecznie ustalone w dniu podpisania ugody, z uwzględnieniem aktualnych na ten dzień parametrów przeliczeniowych oraz warunków określonych przez Bank.

Nie korzystał Pan z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż przedmiotowa inwestycja.

Środki z kredytu zostały przeznaczone na następujące cele:

1. Zakup lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość – kwota: 317.407,43 zł – co stanowi 90,69% całkowitej kwoty kredytu.

2. Nabycie udziału w prawie własności działki gruntu – kwota: 6.000,00 zł – co stanowi 1,71% kwoty kredytu.

3. Cele mieszkaniowe i modernizację lokalu – wykończenie mieszkania oraz zakup materiałów budowlanych – kwota: 26.592,57 zł – co stanowi 7,60% kwoty kredytu.

4. Bank nie pobrał prowizji za udzielnie kredytu.

Doprecyzowanie celu kredytu hipotecznego.

Środki z kredytu hipotecznego zostały wykorzystane zgodnie z umową kredytową oraz wyłącznie na cele mieszkaniowe. Wskazane we wcześniejszym piśmie kwoty i proporcje odzwierciedlają rzeczywiste wykorzystanie środków, zgodnie z dokumentami źródłowymi, tj. aktem notarialnym, celem umowy kredytowej. Nie posiada Pan żadnych innych danych ani informacji, które mogłyby stanowić podstawę do innego opisu stanu faktycznego. Wszystkie powyższe dane są zgodne z dokumentacją kredytową i notarialną. Nie jest Pan w stanie wskazać żadnych innych celów ani dodatkowych informacji, ponieważ takie nie występują.

Struktura kwoty zadłużenia przewidzianej do umorzenia przez Bank. Po konsultacji z Mediatorem bankowym oraz po uzyskaniu informacji z infolinii Banku, potwierdzono, że kwota przewidziana do umorzenia obejmuje wyłącznie: kapitał, odsetki umowne.

Nie obejmuje natomiast żadnych:

·      odsetek karnych (od zadłużenia przeterminowanego),

·      odsetek przeterminowanych,

·      innych dodatkowych należności.

Kredyt hipoteczny był spłacany terminowo i regularnie, co potwierdza brak jakichkolwiek odsetek karnych lub innych dodatkowych obciążeń.

Dodatkowe wyjaśnienie dotyczące sposobu wyliczeń Banku

Dla pełnego zobrazowania sposobu podejścia Banku do wyliczeń, poniżej zamieszcza Pan fragmenty z propozycji ugody przedstawionej przez Bank. Jednocześnie wyjaśnia, że kwota umorzenia finalnie będzie wyższa, ponieważ Bank wyraził zgodę na obniżenie salda zadłużenia do poziomu 57.000,00 zł, co oznacza, że ostateczne wyliczenia będą inne niż w pierwotnej propozycji.

Wszystkie przedstawione wyliczenia są jedynie wstępną propozycję i nie są wiążące - zostaną zaktualizowane po otrzymaniu indywidualnej interpretacji podatkowej oraz po ewentualnej zgodzie na podpisanie ugody. W przeciwnym razie pozostanie Panu jedynie droga sądowa przeciwko Bankowi, choć sam schemat wyliczeń pozostanie bez zmian.

Wybrane zapisy z proponowanej przez Bank ugody:

§ 1 „Zważywszy na to, iż:

1. Bank i Kredytobiorcę łączy Umowa kredytu nr (...) sporządzona dnia (...).2007, (dalej „Umowa”).

2. Bank udzielił Kredytobiorcy kredytu przeznaczonego na realizację celu określonego w Umowie (dalej „Kredyt”). Kwota w PLN w dniu wypłaty kredytu była przeliczona na CHF według kursu kupna z tabeli Banku. Bank wypłacił 350 000,00 PLN, co stanowiło równowartość 163 337,81 CHF. „

§ 2 „W tym celu Strony zawierają niniejszą Ugodę oraz Aneks stanowiący integralną część Ugody o następującej treści:

1. Strony potwierdzają, iż miały wolę zawarcia Umowy w dacie jej zawarcia oraz mają wolę utrzymania jej w mocy przez cały okres kredytowania, z uwzględnieniem zmian wynikających z niniejszej Ugody.

2. Strony potwierdzają, iż Bank wypłacił Kredytobiorcy kwotę kredytu przeznaczoną na realizację celu kredytu określonego w Umowie, a Kredytobiorcy oświadczają, że wykorzystali kwotę kredytu na realizację tego celu.

3. W księgach rachunkowych Banku na dzień 17.03.2026 wysokość zadłużenia Kredytobiorcy z tytułu Umowy wynosiła 95 712,78 CHF, co oznacza, że po przeliczeniu na walutę polską po średnim kursie Narodowego Banku Polskiego z dnia poprzedzającego dzień sporządzenia Ugody, zadłużenie Kredytobiorcy na ten dzień wynosiło 452 128,03 PLN.

4. Strony dokonują zmiany waluty obcej zadłużenia, określonej w Umowie, na walutę polską zgodnie z zasadami określonymi w niniejszej Ugodzie.

5. Za podstawę ustalenia wysokości zadłużenia do całkowitej spłaty kredytu Strony przyjęły, iż kredyt udzielony na podstawie Umowy zostanie rozliczony tak, jakby od daty zawarcia Umowy:

a. stanowił kredyt złotowy udzielony w kwocie 350 000,00 PLN;

b. oprocentowany był na podstawie stopy referencyjnej WIBOR 3M obowiązującej na dzień roboczy poprzedzający dzień uruchomienia kredytu (pierwszej transzy kredytu) oraz marży w wysokości 1,20 p.p

c. wysokość marży, o której mowa w pkt b, odpowiada wysokości marży kredytów mieszkaniowych ponad średnią wartość WIBOR dla miesiąca, w którym został uruchomiony kredyt (pierwsza transza kredytu); informacja o jej wysokości dla poszczególnych miesięcy dostępna jest w tabeli „Marża kredytów mieszkaniowych” w arkuszu „Marża ponad śr. WIBOR od 2005 r” w kolumnie „Marża ponad średnią wartość WIBOR® 3M”,opublikowanej przez Komisję Nadzoru Finansowego na stronie internetowej www.knf.gov.pl pod tytułem „Dane statystyczne opisujące marżę ponad średnią wartość WIBOR® dla potrzeb ugód dotyczących walutowych kredytów mieszkaniowych”;

d. pierwszy okres obowiązywania wskaźnika referencyjnego WIBOR kończył się w dniu poprzedzającym dzień wymagalności trzeciej raty kredytu;

e. kolejne trzymiesięczne okresy obowiązywania wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M kończyły się w dniu poprzedzającym dzień, który datą odpowiada dniowi, w którym rozpoczął się poprzedni okres obowiązywania wskaźnika referencyjnego; f. z systemem spłat w ratach równych;

g. z zachowanym obecnym okresem kredytowania (data ostatecznej spłaty kredytu określona na dzień sporządzenia Ugody).

6. Warunki udzielenia kredytu w PLN, o którym mowa w ust. 5 powyżej:

a. kwota kredytu (kapitał) stanowiła sumę kwot wypłaconych tytułem kredytu i wynosiła 350 000,00 PLN;

b. oprocentowanie kredytu zostało określone według zmiennej stopy procentowej jako suma stopy referencyjnej WIBOR 3M i marży w wysokości 1,20 p.p. W dniu wypłaty kredytu oprocentowanie wynosiło 6,76 p.p. gdzie stopa referencyjna WIBOR 3M na dzień roboczy poprzedzający dzień wypłaty kredytu bądź pierwszej transzy kredytu wynosiła 5,56 p.p.;

c. pierwszy okres obowiązywania wskaźnika referencyjnego WIBOR kończył się w dniu poprzedzającym dzień wymagalności trzeciej raty kredytu;

d. kolejne trzymiesięczne okresy obowiązywania stopy referencyjnej kończyły się w dniu poprzedzającym dzień, który datą odpowiada dniowi, w którym rozpoczął się poprzedni okres obowiązywania stopy referencyjnej, przy uwzględnieniu, że rok ma 365 dni, a miesiąc rzeczywistą ilość dni;

e. marża, o której mowa w pkt b., odpowiada wysokości marży kredytów mieszkaniowych ponad średnią wartość WIBOR dla miesiąca, w którym został uruchomiony kredyt (pierwsza transza kredytu); informacja o jej wysokości dla poszczególnych miesięcy dostępna jest w tabeli „Marża kredytów mieszkaniowych” w arkuszu „Marża ponad śr. WIBOR-od 2005 r” w kolumnie „Marża ponad średnią wartość WIBOR® 3M” ,opublikowanej przez Komisję Nadzoru Finansowego na stronie internetowej www.knf.gov.pl pod tytułem „Dane statystyczne opisujące marżę ponad średnią wartość WIBOR® dla potrzeb ugód dotyczących walutowych kredytów mieszkaniowych”;

f. informacja o wysokości dziennej stopy referencyjnej WIBOR 3M dostępna jest w tabeli „Marża kredytów mieszkaniowych” opublikowanej przez Komisję Nadzoru Finansowego na stronie internetowej pod adresem:

h. ps://www.knf.gov.pl/dla_rynku/sad_polubowny_przy_KNF/mediacja/marza?ar cleId=7286 2&p_id =18 pod tytułem „Dane statystyczne opisujące marżę ponad WIBOR® dla potrzeb ugód dotyczących walutowych kredytów mieszkaniowych”. Informacja o wysokości dziennej wartości wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M od 2021 roku wskazana jest w tabeli „Dane opóźnione” opublikowanej przez GPW Benchmark na stronie internetowej h ps://gpwbenchmark.pl/dane-opoznione;

g. zachowany zostaje okres kredytowania aktualny na dzień sporządzenia Ugody,

7. Rozliczenie dotychczasowych spłat w ramach kredytu udzielonego na podstawie Umowy na poczet kredytu w PLN kształtuje się następująco:

a. każda dotychczasowa spłata raty kredytu zostanie zaliczona w pierwszej kolejności na poczet rat odsetkowych, a następnie – rat kapitałowych kredytu w PLN. Powstała nadwyżka pomniejsza kapitał do spłaty kredytu, od którego naliczane są kolejne odsetki, a niedobór – powiększa kapitał do spłaty, od którego naliczane są kolejne odsetki;

b. w przypadku spłat dokonanych bezpośrednio w CHF, spłaty przeliczone zostaną w oparciu o średni kurs NBP z dnia poprzedzającego spłatę raty;

8. Strony zgodnie ustalają, że po zmianie waluty obcej kredytu na walutę PLN pozostałe do spłaty zadłużenie (kapitał) Kredytobiorcy względem Banku z tytułu Umowy, na dzień sporządzenia Ugody wynosi 310 637,57 (słownie złotych: trzysta dziesięć tysięcy sześćset trzydzieści siedem, 57/100)). Strony zgodnie postanawiają o obniżeniu kwoty, o której mowa w zdaniu poprzednim, do kwoty 78 761,31 PLN (słownie złotych: siedemdziesiąt osiem tysięcy siedemset sześćdziesiąt jeden, 31/100) [„Kwota Kredytu”].

9. Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie), na kwotę 373 366,72 PLN. Kwota umorzenia stanowi różnicę pomiędzy kwotą zadłużenia wskazaną w ust. 3, a Kwotą Kredytu wskazaną w ust. 8.„

Pytanie

1. Czy opisany stan faktyczny obejmujący kredyt hipoteczny indeksowany do waluty CHF, udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r., zabezpieczony hipoteką oraz przeznaczony w na wydatki wskazane w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mieści się w zakresie zastosowania rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.U. 2025 poz. 1672), w szczególności w § 1 ust. 1–3 oraz § 3 tego rozporządzenia?

2. Czy w opisanym stanie przyszłym pełna kwota umorzenia części zadłużenia proponowanej przez Bank (niezależnie od jej ostatecznej wysokości), zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.U. 2025 poz. 1672), tj. kapitał, odsetki, prowizje, opłaty i inne należności, będzie w całości zwolniona z obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych?

W tym miejscu wyjaśnić należy, że w odpowiedzi na pytanie organu doprecyzował Pan, że kwota przewidziana do umorzenia obejmuje wyłącznie:

• kapitał,

• odsetki umowne.

Nie obejmuje natomiast żadnych:

• odsetek karnych (od zadłużenia przeterminowanego),

• odsetek przeterminowanych,

• innych dodatkowych należności.

W związku z tym, przedmiotowy zakres pytania ograniczono do wskazanych przez Pana pozycji , tj. kapitału i odsetek umownych.

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, pełna kwota umorzenia (obecnie 382 412,18 zł, z możliwością zmiany) korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych, ponieważ:

1. Kredyt spełnia definicję „kredytu mieszkaniowego” z § 3 rozporządzenia - został udzielony przed 15 stycznia 2015 r., przez podmiot nadzorowany, zabezpieczony hipoteką i przeznaczony na cele mieszkaniowe.

2. Umorzenie obejmuje wierzytelności wymienione w § 1 ust. 2 rozporządzenia: w tym kapitał, odsetki, prowizje, opłaty i inne należności.

3. Wszystkie środki zostały wykorzystane na cele mieszkaniowe, zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o PIT.

4. Umorzenie nastąpi w okresie obowiązywania zaniechania poboru podatku: zgodnie z § 4 rozporządzenia – lata 2022-2026.

5. Zwolnienie obejmuje całość umorzenia i nie zachodzi konieczność stosowania proporcji z § 1 ust. 3, ponieważ całość środków została przeznaczona na cele mieszkaniowe.

6. Większość obecnego zadłużenia wynika wyłącznie z różnic kursowych. Różnice kursowe nie stanowią realnego przysporzenia majątkowego i również podlegają zaniechaniu poboru podatku jako element wierzytelności wynikającej z kredytu mieszkaniowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Wynika z niego, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są inne źródła.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.

Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.). Zgodnie treścią art. 69 ust. 1 tej ustawy:

Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.

Tym samym umorzona Panu kwota kredytu na podstawie ugody będzie stanowiła dla Pana przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności została uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1672).

Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia:

1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:

1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy:

a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz

b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;

2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.

2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:

1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);

2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;

3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.

3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163, z późn. zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.

4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.

5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:

1) jednego gospodarstwa domowego albo

2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2024 r. poz. 1837 oraz z 2025 r. poz. 769 i 1064).

6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.

7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.

Natomiast w myśl § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia:

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:

1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz

2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz

3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:

Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.

Art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,

b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,

c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,

d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,

e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.

Z przytoczonych przepisów wynika, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. a ww. rozporządzenia). Istotne jest, żeby osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia).

Poza warunkami uznania kredytu za kredyt mieszkaniowy dotyczący jednej inwestycji mieszkaniowej, dla zaniechania poboru podatku istotne jest również, jakie wierzytelności związane z takim kredytem zostały umorzone. Zaniechaniem poboru podatku mogą być bowiem objęte wyłącznie rodzaje umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, które są wskazane w § 1 ust. 2 rozporządzenia, tj. kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, które obejmują kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału), odsetki, w tym odsetki skapitalizowane i prowizje, opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.

Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na inne wydatki, zaniechanie obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego wyłącznie w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.

Analizowane zaniechanie może mieć zastosowanie także w przypadku umorzenia kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w sytuacji, gdy zarówno kredyt refinansowy, jak i kredyt konsolidacyjny został zaciągnięty na spłatę kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (§ 1 ust. 4 ww. rozporządzenia).

W sytuacji zaciągnięcia kredytu refinansowego/konsolidacyjnego zaniechanie obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.

Wskazał Pan, że w 2007 r. zaciągnął w Banku kredyt hipoteczny indeksowany do waluty obcej (CHF). Zgodnie z § 2 ust. 1 umowy kredytowej: „Kredyt przeznaczony jest na zakup lokalu mieszkalnego na rynku pierwotnym, refinansowanie poniesionych wydatków na cele mieszkaniowe, modernizację”. Kredyt był zabezpieczony hipoteką na nieruchomości. Nie korzystał Pan z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż przedmiotowa inwestycja. Środki z kredytu zostały przeznaczone na następujące cele: zakup lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość – kwota: 317.407,43 zł, nabycie udziału w prawie własności działki gruntu – kwota: 6.000,00 zł, cele mieszkaniowe i modernizację lokalu – wykończenie mieszkania oraz zakup materiałów budowlanych – kwota: 26.592,57 zł.

Bank przedstawił propozycję ugody, w której zaproponował przekształcenie kredytu indeksowanego do CHF w kredyt złotowy (PLN), obniżenie salda zadłużenia oraz umorzenie pozostałej do spłaty wierzytelności.

W tym miejscu należy wskazać, że pojęcia kredyt refinansowy i kredyt na refinansowanie nie są tożsame. Zaciągnięcie kredytu na refinansowanie jest to zdarzenie rozumiane jako operacja pieniężna polegająca na wykorzystaniu zewnętrznych funduszy pieniężnych w celu zastąpienia środków pierwotnie wydatkowanych na jakiś cel. Pojęcie kredyt refinansowy implikuje konieczność wcześniejszego zaciągnięcia kredytu, aby później możliwym było zaciągnięcie kredytu refinansowego na jego spłatę. Zatem czynność refinansowania zakupu kredytem hipotecznym należy odróżnić od zaciągnięcia kredytu refinansowego. Kredyt refinansowy przeznaczony jest na spłatę wcześniej zaciągniętego kredytu hipotecznego i jest on zabezpieczony na podstawie wartości aktualnie posiadanej nieruchomości. Natomiast zwrot „refinansowanie” oznacza operację pieniężną polegającą na uzyskaniu zewnętrznych źródeł finansowania w celu zastąpienia środków własnych, które zostały wydatkowane na jakiś cel. W rezultacie pierwotnie wydatkowane środki pieniężne mogą być niejako „ponownie” wykorzystane na dowolny cel. Środki z kredytu na refinansowanie niejako zastępują środki uprzednio wydatkowane z własnych zasobów.

Z powołanych przepisów jednoznacznie wynika, że analizowane zaniechanie może mieć zastosowanie w przypadku umorzenia kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub w przypadku umorzenia kredytu refinansowego w sytuacji, gdy został on zaciągnięty na refinansowanie (zastąpienie) kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na te wydatki.

Przepis ten nie odnosi się natomiast do kredytów hipotecznych zaciągniętych na refinansowanie środków własnych poniesionych na zakup nieruchomości. Tego rodzaju wydatek nie został wymieniony w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle literalnego brzmienia przepisów ww. rozporządzenia (§ 3 pkt 3, § 1 ust. 3) istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy m.in. został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatkiem takim nie jest refinansowanie środków własnych poniesionych na zakup nieruchomości. Kredyt zaciągnięty na refinansowanie (zastąpienie własnych środków pierwotnie wydatkowanych na remont nieruchomości) nie jest zatem kredytem zaciągniętym na nabycie ani na remont budynku mieszkalnego – wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W sytuacji, gdy kredyt zaciągnięty został na inny cel niż mieszkaniowy, to nawet gdy nastąpi wydatkowanie środków na takie cele, to nie ma podstaw, żeby stwierdzić, że wydatki takie stanowią wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nie ma zatem znaczenia, że wszystkie środki zostały przeznaczone bezpośrednio na realizację celów mieszkaniowych, a nie na zwrot (refinansowanie) wcześniej poniesionych wydatków. Z umowy kredytowej wynikało bowiem jednoznacznie, że część kredytu zaciągnięta była na refinansowanie poniesionych wcześniej wydatków na cele mieszkaniowe

Reasumując, skoro zgodnie z treścią umowy kredytowej część kredytu została zaciągnięta na refinansowanie wydatków poniesionych uprzednio, to nawet jeśli środki te w rzeczywistości zostały wydatkowane na wskazane cele mieszkaniowe, nie sposób uznać, że został spełniony warunek „zaciągnięcia” kredytu na własne cele mieszkaniowe, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Charakter refinansujący tej części zobowiązania przesądza bowiem o tym, że kredyt nie służył bezpośrednio finansowaniu realizacji celu mieszkaniowego, lecz zwrotowi środków wydatkowanych wcześniej na ten cel.

W tym kontekście, kredyt udzielony na refinansowanie poniesionych wydatków na cele mieszkaniowe stanowił kredyt na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dlatego też zaniechanie poboru podatku dochodowego nie będzie miało zastosowania, stosownie do dyspozycji § 1 ust. 3 w zw. z § 1 ust. 2 ww. rozporządzenia, do tej części kwoty umorzenia wierzytelności, która odpowiada udziałowi udzielonego kredytu zaciągniętego na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. na refinansowanie poniesionych wydatków na cele mieszkaniowe) w całkowitej kwocie zaciągniętego kredytu.

Natomiast zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych będzie miało zastosowanie na zasadach wynikających § 1 ust. 3 rozporządzenia w odniesieniu do będącej przedmiotem zapytania kwoty umorzonej wierzytelności dotyczącej zakupu lokalu mieszkalnego na rynku pierwotnym oraz jego modernizacji. Tym samym nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego z tytułu planowanego umorzenia przez bank wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego do tej części kwoty umorzenia, która odpowiada udziałowi udzielonego kredytu zaciągniętego na cele określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w całkowitej kwocie zaciągniętego kredytu.

Niemniej jednak, Pana stanowisko w zakresie „zwolnienia od podatku dochodowego pełnej kwoty umorzenia” należało uznać za nieprawidłowe, bowiem w analizowanej sprawie będzie miało zastosowania zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe a nie instytucja „zwolnienia od podatku”.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

– stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz

– zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.