0115-KDST2-1.4011.291.2026.2.JP

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych:

−      nieprawidłowe ─ w części dotyczącej uznania autorskiego prawa do części programu komputerowego za kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zastosowania do osiąganego z tego tytułu dochodu preferencyjnej 5% stawki podatku, o której mowa w art. 30ca ust. 1 tej ustawy,

−      nieprawidłowe ─ w części dotyczącej kwalifikacji uzyskanego dochodu jako dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi (art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych);

−      prawidłowe – w pozostałej części.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 17 maja 2026 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą związaną z tworzeniem oprogramowania. Wnioskodawca będzie opodatkowywał dochody z działalności gospodarczej podatkiem liniowym.

Wnioskodawca świadczy usługi na podstawie pisemnej umowy o współpracy zawartej z X Sp. z o.o. z siedzibą w Polsce. Umowa ramowa przewiduje powstawanie wyników projektu, w tym modułów, oprogramowania, programów, kodu źródłowego, dokumentacji i innych materiałów, oraz przeniesienie praw własności intelektualnej do tych wyników na Spółkę. Wynagrodzenie Wnioskodawcy jest ustalane w modelu time and material, według stawki godzinowej, za rzeczywisty czas świadczenia usług, w miesięcznych okresach rozliczeniowych. Formularz zamówienia usług wskazuje klienta końcowego: Y z siedzibą w Finlandii.

Przedmiotem niniejszego wniosku są wyłącznie te czynności Wnioskodawcy, które mają charakter twórczy i których bezpośrednim efektem jest powstanie programu komputerowego albo jego odrębnej części podlegającej ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca nie obejmuje niniejszym wnioskiem czynności o charakterze rutynowym, odtwórczym lub czysto operacyjnym, w szczególności manualnych restartów, bieżącego utrzymania środowiska, incydentalnej administracji, czynności helpdeskowych, rutynowego monitoringu, rutynowego usuwania awarii ani innych działań, które nie prowadzą do powstania nowego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

W ramach współpracy Wnioskodawca wykonuje działalność twórczą polegającą na wytwarzaniu, rozwijaniu i ulepszaniu narzędzi programistycznych i operacyjnych w postaci kodu źródłowego, w szczególności autorskich skryptów automatyzujących procesy wdrożeniowe, walidacyjne i diagnostyczne, (...).

Powyższe prace są wykonywane przez Wnioskodawcę w sposób systematyczny, metodyczny i uporządkowany, według powtarzalnego cyklu obejmującego analizę problemu, zaprojektowanie rozwiązania, przygotowanie koncepcji technicznej albo prototypu, implementację kodu, testy, walidację i przekazanie rezultatu. Celem tych działań jest tworzenie nowych zastosowań w zakresie automatyzacji dostarczania oprogramowania, niezawodności, bezpieczeństwa i obserwowalności środowisk informatycznych.

Efekty prac Wnioskodawcy są ustalane i utrwalane w repozytoriach kodu, systemach wersjonowania oraz dokumentacji projektowej. Każdy efekt będący przedmiotem wniosku stanowi program komputerowy albo odrębną część programu komputerowego podlegającą ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Majątkowe prawa autorskie do rezultatów prac twórczych przysługują Wnioskodawcy do chwili ich przeniesienia zgodnie z umową.

Przeniesienie autorskich praw majątkowych następuje na podstawie pisemnej umowy, na wskazanych w niej polach eksploatacji, za wynagrodzeniem uwzględnionym w wynagrodzeniu należnym Wnioskodawcy za świadczone usługi. Wynagrodzenie Wnioskodawcy ma charakter jednolity, jest ustalane w modelu time and material, według stawki godzinowej, w miesięcznych okresach rozliczeniowych, i obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych do wytwarzanych programów komputerowych albo ich części.

Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów oraz odrębną ewidencję dla celów IP Box, pozwalającą na wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, przypisanie do niego przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu albo straty, a także kosztów uwzględnianych przy obliczeniu wskaźnika nexus. Dochód osiągany przez Wnioskodawcę z kwalifikowanych praw własności intelektualnej stanowi dochód z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie świadczonych usług, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o PIT, ustalany z zastosowaniem art. 30ca ust. 8 tej ustawy.

Uzupełnienie wniosku

Wniosek dotyczy roku podatkowego 2026 oraz lat następnych, o ile opisany model działalności nie ulegnie istotnej zmianie. W zakresie roku 2026 wniosek obejmuje dochody osiągane przez Wnioskodawcę od dnia 7 kwietnia 2026 r. oraz dochody, które będzie osiągał w dalszej części tego roku, z pozarolniczej działalności gospodarczej, w zakresie, w jakim będą one związane z wytwarzaniem, rozwijaniem i ulepszaniem programów komputerowych albo ich odrębnych, samodzielnie chronionych części. Wniosek obejmuje również analogiczne zdarzenia przyszłe w latach następnych, jeżeli będą realizowane w tym samym modelu współpracy i przy spełnieniu warunków opisanych we wniosku.

Przedmiotem wniosku są wyłącznie następujące programy komputerowe albo ich odrębne, funkcjonalnie wyodrębnione części:

(...)

Powyższy katalog ma charakter zamknięty. Wniosek nie obejmuje samodzielnie dokumentacji technicznej, instrukcji operacyjnych, raportów statusowych, analiz, materiałów onboardingowych ani czynności czysto operacyjnych, jeżeli nie prowadzą one bezpośrednio do powstania programu komputerowego albo jego odrębnej, twórczej części. W świetle prawa autorskiego i Objaśnień IP Box program komputerowy należy rozumieć funkcjonalnie i szeroko, jako zestaw instrukcji realizujących określony rezultat, obejmujący także moduły, procedury, funkcje oraz pliki z kodem źródłowym.

Wnioskodawca samodzielnie tworzy algorytmy stanowiące element tworzonych programów komputerowych albo ich odrębnych części. Są to w szczególności:

Objaśnienia IP Box wskazują, że fundamentem informatycznego rozumienia programu komputerowego jest zapisany w języku programowania algorytm rozwiązania określonego zadania, a program to zestaw instrukcji służących osiągnięciu określonego rezultatu.

Wnioskodawca używa następujących języków programowania, języków skryptowych oraz języków deklaratywnych i DSL: (...). W konkretnym projekcie wykorzystuje taki zestaw języków, który jest adekwatny do architektury rozwiązania, wymagań środowiskowych i celu technicznego danego programu.

Twórczy charakter działalności Wnioskodawcy przejawia się w tym, że nie odtwarza mechanicznie gotowych wzorców, lecz samodzielnie projektuje i implementuje logikę działania nowych lub znacząco ulepszonych rozwiązań software’owych. Każdy projekt Wnioskodawca rozpoczyna od analizy problemu technicznego, identyfikacji ograniczeń środowiskowych i zależności pomiędzy komponentami. Następnie Wnioskodawca projektuje strukturę programu, model przepływu sterowania, reguły walidacyjne, obsługę błędów, integracje z innymi systemami, parametryzację środowiskową oraz zasady uruchamiania i testowania rozwiązania. Dopiero w dalszej kolejności implementuje kod, przygotowuje testy techniczne, wykonuje walidacje i dokumentuje sposób działania rozwiązania.

Twórczość przejawia się także w samym rezultacie: powstają nowe narzędzia, nowe moduły, nowe procedury sterujące i nowe sposoby rozwiązywania problemów operacyjnych, których nie da się sprowadzić do prostego użycia gotowego narzędzia.

Objaśnienia IP Box wprost wskazują, że twórczy charakter prac może przejawiać się przez opracowywanie nowych koncepcji, narzędzi i rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika albo na tyle innowacyjnych, że znacząco odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących.

W działalności Wnioskodawca stosuje autorskie koncepcje i rozwiązania, które nie są prostym wykorzystaniem bibliotek lub gotowych produktów, lecz ich twórczym rozwinięciem i powiązaniem z własną logiką działania. Obejmują one w szczególności:

(...)

Tak rozumiana twórczość mieści się w modelu prac rozwojowych, które polegają na wykorzystaniu aktualnej wiedzy i umiejętności do projektowania i tworzenia nowych albo ulepszonych procesów i usług, z wyłączeniem zmian rutynowych.

Tworzone przez Wnioskodawcę programy komputerowe i ich części są oparte na technologiach i rozwiązaniach programistycznych właściwych dla obszaru DevOps i inżynierii oprogramowania, w szczególności na: (...). Działalność Wnioskodawcy polega nie na samym użyciu tych technologii, lecz na twórczym projektowaniu kodu, który realizuje określoną funkcję automatyzacyjną, walidacyjną, diagnostyczną lub konfigurującą. Prace rozwojowe wprost obejmują wykorzystanie aktualnej wiedzy, także w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do tworzenia nowych i ulepszonych produktów, procesów lub usług.

Oryginalność tworzonych przez Wnioskodawcę rozwiązań polega na indywidualnym doborze i połączeniu elementów technicznych w taki sposób, aby rozwiązać konkretny problem środowiskowy, wdrożeniowy lub diagnostyczny. Wnioskodawca nie kopiuje cudzych rozwiązań ani nie ogranicza się do gotowej konfiguracji narzędzi. Gotowe komponenty stanowią jedynie materiał wejściowy; rezultat twórczy powstaje poprzez zaprojektowanie przez Wnioskodawcę własnej architektury modułu, własnej logiki sterującej, własnych reguł walidacji, własnego modelu parametryzacji oraz własnej obsługi stanów błędnych. Oryginalność przejawia się zatem w sposobie wyrażenia rozwiązania, a nie wyłącznie w samym celu biznesowym lub operacyjnym.

Rozwiązania te różnią się od już funkcjonujących także tym, że są projektowane pod konkretny kontekst infrastrukturalny i aplikacyjny: określone ścieżki wdrożeniowe, zależności między usługami, wymagania bezpieczeństwa, wymagania dotyczące niezawodności i obowiązujące warunki środowiskowe. Ich finalny kształt nie jest z góry przesądzony; wymaga podejmowania szeregu autorskich decyzji projektowych i programistycznych. Z tego powodu nie stanowią one czynności rutynowych ani czysto technicznego wykonania z góry określonych poleceń.

O różnicy względem rozwiązań już funkcjonujących u kontrahenta decyduje nie pojedyncza technologia, lecz autorska kombinacja technologii i wzorców architektonicznych, w szczególności połączenie: (...). Odrębność wynika również z modularnej konstrukcji tych programów, ich wielokrotnej reużywalności, przenośności pomiędzy środowiskami oraz z tego, że eliminują lub istotnie redukują czynności ręczne, zastępując je autorskim kodem. Objaśnienia IP Box przyjmują, że program komputerowy należy rozumieć szeroko, jako zestaw instrukcji i jego funkcjonalne części składowe, co pozwala kwalifikować także takie modułowe rozwiązania software’owe.

Efektem prac Wnioskodawcy objętych wnioskiem jest każdorazowo albo samodzielny program komputerowy, albo odrębna, funkcjonalnie wyodrębniona część programu komputerowego, która już z chwilą ustalenia stanowi samodzielnie chroniony przedmiot prawa autorskiego. Jeżeli dany rezultat jest później integrowany z innymi elementami systemu, nie oznacza to, że ochrona powstaje dopiero po integracji. Ochrona przysługuje od chwili ustalenia sposobu wyrażenia utworu, a w odniesieniu do programu komputerowego obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Objaśnienia IP Box przyjmują przy tym funkcjonalne rozumienie programu, obejmujące również jego części składowe, takie jak moduły, procedury, funkcje czy pliki z kodem źródłowym.

Autorskie prawa majątkowe do rezultatów prac objętych wnioskiem przysługują pierwotnie wyłącznie Wnioskodawcy, ponieważ tworzy te rezultaty samodzielnie jako osoba prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą, a nie w ramach stosunku pracy. Następnie prawa te przenosi na zleceniodawcę na podstawie umowy zawartej z zachowaniem wymogów prawa autorskiego. Zgodnie z ustawą, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.

Części oprogramowania będące przedmiotem wniosku mają charakter odrębnych, funkcjonalnie wyodrębnionych komponentów software’owych. Każda z nich realizuje określoną funkcję techniczną i zawiera własną logikę działania, własne struktury sterowania, własne reguły walidacyjne albo diagnostyczne, a zatem stanowi samodzielny przedmiot ochrony prawno autorskiej w zakresie własnego sposobu wyrażenia. Są to zatem nie anonimowe fragmenty techniczne, lecz odrębne, twórcze części programu komputerowego. Szerokie i funkcjonalne rozumienie programu komputerowego, obejmujące moduły, procedury, funkcje i pliki z kodem źródłowym, zostało przyjęte w Objaśnieniach IP Box.

Działalność Wnioskodawcy jest prowadzona w sposób uporządkowany, metodyczny i planowy. Prace realizuje w iteracyjnym modelu projektowym obejmującym analizę problemu, projekt rozwiązania, implementację kodu, testy techniczne, walidację, ewentualne korekty, wdrożenie oraz dokumentację techniczną rozwiązania. Poszczególne zadania są ujmowane w backlogu projektowym i rozbijane na tickety lub zadania robocze z przypisanym celem, zakresem, priorytetem i kryteriami zakończenia. Objaśnienia IP Box wyraźnie wskazują, że systematyczność oznacza działalność prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany, przy określonych celach, harmonogramie i zasobach.

W roku 2026 Wnioskodawca postawił sobie następujące cele: po pierwsze ─ zautomatyzowanie procesów wdrożeniowych, walidacyjnych i diagnostycznych w celu ograniczenia czynności ręcznych i ryzyka błędu ludzkiego; po drugie ─ wytworzenie reużywalnych modułów CI/CD i Infrastructure as Code, które pozwolą na powtarzalne wdrażanie i rekonfigurację środowisk; po trzecie ─ opracowanie autorskich mechanizmów walidacji powdrożeniowej i kontrolowanego rollbacku; po czwarte ─ opracowanie własnych narzędzi diagnostycznych i raportujących.

W latach następnych, o ile działalność będzie kontynuowana w analogicznym modelu Wnioskodawca planuje rozwinięcie powyższych rozwiązań przez zwiększenie ich modułowości, parametryzacji, przenośności między środowiskami oraz poprzez rozbudowę o dodatkową logikę bezpieczeństwa, automatycznej diagnostyki i samoczynnego reagowania na stany błędne.

Źródłem finansowania tych prac są własne środki Wnioskodawcy pochodzące z przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Prace te nie są finansowane z dotacji, grantów, subwencji ani innych środków publicznych. Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych od innych podmiotów w celu wytworzenia kwalifikowanych praw własności intelektualnej objętych niniejszym wnioskiem. Finansowanie obejmuje w szczególności własny czas pracy Wnioskodawcy, ponoszone ryzyko gospodarcze oraz koszty prowadzenia działalności związanej z tworzeniem, rozwijaniem i ulepszaniem programów komputerowych.

W ramach realizowanych projektów Wnioskodawca osiąga i zamierza osiągać cele polegające na: zastępowaniu operacji ręcznych kodem, tworzeniu reużywalnych komponentów CI/CD oraz IaC, standaryzacji sposobu wdrażania i rekonfiguracji środowisk, automatyzacji walidacji po wdrożeniu, wprowadzeniu mechanizmów kontrolowanego rollbacku, wzmocnieniu diagnostyki problemów i uporządkowaniu raportowania technicznego. Skutkiem tych prac jest powstanie nowych lub znacząco ulepszonych procesów software’owych i operacyjnych.

Rozwiązania te Wnioskodawca tworzy zasadniczo samodzielnie, wykorzystując własny zasób ludzki w postaci własnej pracy koncepcyjnej i programistycznej. Zasoby rzeczowe obejmują komputer, środowiska developerskie i testowe, oprogramowanie narzędziowe, repozytoria kodu, systemy zarządzania zadaniami i dostępne środowiska integracyjne. Zasoby finansowe stanowią własne środki Wnioskodawcy oraz bieżące przychody z działalności gospodarczej. Objaśnienia IP Box dopuszczają, aby nawet działanie na małą skalę, prowadzone przez jedną osobę lub niewielką grupę, mogło spełniać kryterium systematyczności i charakteru projektowego.

Systematyczność działań Wnioskodawcy polega na powtarzalnym, uporządkowanym cyklu projektowym realizowanym w każdym miesiącu wykonywania prac. Cykl ten obejmuje: identyfikację problemu technicznego, określenie celu rozwiązania, analizę posiadanej wiedzy i ograniczeń środowiskowych, projekt rozwiązania, implementację, testy, walidację, integrację, dokumentację i archiwizację efektów pracy. Na poziomie operacyjnym przekłada się to na pracę według backlogu, ticketów, ustalonych priorytetów, kryteriów akceptacyjnych i repozytoriów wersji. Objaśnienia IP Box wskazują, że działalność systematyczna to działalność prowadzona w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany, również wtedy, gdy projekt ma charakter jednostkowy lub incydentalny.

W działalności Wnioskodawcy harmonogramy mają z reguły charakter iteracyjny i projektowy. Dla każdego programu albo modułu Wnioskodawca opracowuje harmonogram obejmujący co najmniej: etap analizy i projektowania, etap implementacji, etap testów i walidacji oraz etap wdrożenia i utrwalenia dokumentacyjnego. Harmonogramy te są odzwierciedlane w systemie zarządzania zadaniami poprzez epiki, zadania i podzadania przypisane do konkretnych rezultatów programistycznych.

Wnioskodawca w roku 2026 opracował i realizuje harmonogramy prac dotyczące następujących kategorii programów komputerowych:

(...)

Każdy z tych harmonogramów jest podporządkowany odrębnemu celowi projektowemu i kończy się utrwaleniem rezultatu w postaci programu komputerowego albo jego odrębnej części.

Przed rozpoczęciem realizacji każdego programu Wnioskodawca dysponował zasobami wiedzy wynikającymi z doświadczenia zawodowego oraz praktyki projektowej w obszarze tworzenia i utrzymywania środowisk software’owych. Obejmowały one w szczególności: (...). Przed rozpoczęciem danego projektu Wnioskodawca identyfikował również stan wiedzy relewantny dla konkretnego problemu, a następnie wykorzystywał tę wiedzę do zaprojektowania nowego zastosowania lub ulepszenia istniejącego procesu. Objaśnienia IP Box wskazują, że lokalizacja i identyfikacja zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych jest elementem działalności badawczo-rozwojowej.

W ramach działalności Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija wiedzę oraz umiejętności z zakresu: (...). Wiedza ta jest stale rozwijana w toku kolejnych projektów i ponownie wykorzystywana do tworzenia nowych zastosowań, co odpowiada istocie prac rozwojowych.

Tworzone produkty, usługi i procesy są oparte na połączeniu wiedzy programistycznej, wiedzy o architekturze systemów i wiedzy operacyjnej dotyczącej środowisk uruchomieniowych. Technicznie opierają się one między innymi na: (...). Prace rozwojowe z definicji obejmują właśnie nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej wiedzy oraz narzędzi informatycznych lub oprogramowania do tworzenia nowych i ulepszonych procesów oraz usług.

Wyłącznie te efekty pracy, które obejmuje Wnioskodawca niniejszym wnioskiem, zawsze są utworami w rozumieniu przepisów prawa autorskiego. Każdy z nich stanowi przejaw twórczej działalności o indywidualnym charakterze i jest ustalony w postaci kodu źródłowego, konfiguracji wykonawczej, modułu, funkcji, procedury, definicji pipeline’u albo innej formy wyrażenia programu komputerowego. Ochrona takiego utworu przysługuje od chwili ustalenia.

W zakresie objętym wnioskiem efekty te nie są rezultatem pracy wyłącznie przewidywalnej i mechanicznej. Ich osiągnięcie wymaga dokonywania autorskich wyborów projektowych, programistycznych i architektonicznych; ostatecznego kształtu rozwiązania nie da się z góry określić bez przeprowadzenia procesu analizy, projektowania, implementacji i walidacji. Objaśnienia IP Box wskazują, że działalność twórcza wiąże się z nowym wytworem intelektu i wyklucza czynności o charakterze rutynowym.

Wnioskodawca potwierdził, że efekty pracy, które nazywa „programy komputerowe albo ich części”, obejmujące m.in. kod źródłowy, moduły, algorytmy, funkcjonalności oraz inne elementy stanowiące utwór chroniony na podstawie art. 1 oraz art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych”, zawsze są utworami w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Klientów. Nawet jeśli punkt wyjścia stanowią wymagania funkcjonalne lub operacyjne kontrahenta, to wkład Wnioskodawcy nie sprowadza się do technicznego odtworzenia szczegółowej instrukcji. Wnioskodawca samodzielnie dobiera sposób implementacji, strukturę kodu, logikę działania, sposób obsługi wyjątków, wzorce parametryzacji, integracji i walidacji oraz sposób osiągnięcia zakładanego rezultatu technicznego. Objaśnienia IP Box podkreślają, że o ochronie i kwalifikacji nie decydują same formalne zapisy umowne, lecz rzeczywisty wkład twórczy podatnika. Jednocześnie czynności czysto rutynowe, maintenance, bieżące administrowanie, manualne wykonanie instrukcji czy poprawki bez elementu twórczego nie są objęte wnioskiem.

W każdym przypadku rezultat objęty wnioskiem jest odrębnym przedmiotem ochrony z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych ─ albo jako samodzielny program komputerowy, albo jako odrębna, samodzielnie chroniona część programu komputerowego. W przypadku tworzenia od podstaw powstaje nowy utwór. W przypadku rozwijania lub ulepszania istniejącego oprogramowania Wnioskodawca tworzy nowe elementy ─ moduły, funkcje, procedury, definicje pipeline’ów, komponenty IaC lub inne nowe fragmenty kodu ─ które mają własny twórczy charakter. Jeżeli dany rezultat stanowi opracowanie cudzego utworu w rozumieniu art. 2 ustawy, pozostaje on nadal przedmiotem prawa autorskiego bez uszczerbku dla praw do utworu pierwotnego. Majątkowe prawa autorskie do tych nowo wytworzonych przez Wnioskodawcę rezultatów przysługują Wnioskodawcy pierwotnie, a następnie są przenoszone na zleceniodawcę.

Wyjaśniając, o jakie prawa autorskie chodzi i do jakich efektów Wnioskodawca przenosi te prawa, czy chodzi wyłącznie o prawa autorskie do utworów stanowiących odrębne programy komputerowe, czy również do innych efektów (jakich), Wnioskodawca wskazał, że chodzi o autorskie prawa majątkowe do programów komputerowych oraz do ich odrębnych, twórczych części, wytworzonych przez Wnioskodawcę w ramach opisanej działalności. Prawa te Wnioskodawca przenosi wyłącznie do rezultatów mających charakter twórczy, które stanowią kwalifikowane IP albo element prowadzący do jego powstania w rozumieniu wniosku Wnioskodawcy. Wniosek nie dotyczy praw do innych efektów, takich jak samodzielna dokumentacja, raporty, analizy czy czynności operacyjne niewyrażone w programie komputerowym. Kwalifikowany dochód Wnioskodawca rozpoznaje zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, tj. jako dochód z kwalifikowanego IP, w tym również w zakresie, w jakim kwalifikowane IP jest uwzględnione w cenie świadczonej przez Wnioskodawcę usługi.

Przeniesienie autorskich praw majątkowych następuje zgodnie z wymogami ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z art. 41 i art. 53. Umowa ramowa oraz dokumenty wykonawcze przewidują przeniesienie autorskich praw majątkowych w formie pisemnej, ze wskazaniem pól eksploatacji właściwych dla programów komputerowych. W konsekwencji zachowane są ustawowe warunki skutecznego przeniesienia praw.

Zmiany wprowadzane przy rozwijaniu oprogramowania nie mają charakteru rutynowych, okresowych zmian. Wniosek obejmuje wyłącznie takie zmiany, które mają charakter twórczy i prowadzą do wytworzenia nowej funkcjonalności, nowego modułu, nowego algorytmu albo istotnie ulepszonego sposobu działania programu komputerowego. Rozwijanie i ulepszanie polega na tworzeniu nowych elementów kodu, nowych sekwencji instrukcji, nowych reguł walidacji, nowych interfejsów lub nowych wzorców automatyzacji, a nie na prostym maintenance. Zmiany rutynowe, okresowe, administracyjne, serwisowe lub nieposiadające cechy twórczości ─ nawet jeżeli technicznie poprawiają działanie środowiska ─ nie są objęte niniejszym wnioskiem. Taki sposób odróżnienia wynika zarówno z definicji prac rozwojowych, jak i z Objaśnień IP Box wyłączających z zakresu B+R czynności rutynowe.

Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, o której mowa w art. 30cb ust. 2 ustawy o PIT, od dnia rozpoczęcia wykonywania prac objętych wnioskiem, tj. od 7 kwietnia 2026 r. Ewidencja ta jest prowadzona w postaci umożliwiającej bieżące, comiesięczne ujmowanie zdarzeń związanych z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej. Art. 30cb wprost wymaga takiej ewidencji dla podatników prowadzących KPiR, a Objaśnienia IP Box dopuszczają jej prowadzenie w technice komputerowej, w formie narastającego arkusza kalkulacyjnego.

W ewidencji Wnioskodawca wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej odrębnie, tj. każdy program komputerowy albo odrębną, twórczą część programu komputerowego, które spełniają przesłanki kwalifikowanego IP. Jest to zgodne z art. 30cb ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT oraz z Objaśnieniami IP Box, które nakazują wyodrębnienie każdego kwalifikowanego IP osobno.

Ewidencja jest prowadzona w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane IP. Wnioskodawca rozdziela w niej przychody i koszty dotyczące części twórczej od pozostałych czynności, a następnie przyporządkowuje je do określonych programów lub modułów. W ten sposób możliwe jest obliczenie dochodu z każdego kwalifikowanego IP odrębnie, a następnie ustalenie podstawy opodatkowania dla IP Box. Taki model wynika zarówno z art. 30cb ustawy o PIT, jak i z Objaśnień IP Box oraz konstrukcji załącznika PIT/IP.

W ewidencji Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, przypadające na każde kwalifikowane IP, z podziałem umożliwiającym obliczenie wskaźnika nexus i kwalifikowanego dochodu. W szczególności identyfikuje koszty własnej działalności badawczo-rozwojowej związanej z danym kwalifikowanym IP oraz ─ jeżeli w przyszłości wystąpiłyby ─ odpowiednie koszty nabycia wyników prac B+R albo nabycia samego prawa. Ewidencja umożliwia przez to obliczenie kwalifikowanego dochodu zgodnie z art. 30ca i 30cb ustawy o PIT.

Pytania

1)  Czy opisana działalność Wnioskodawcy, polegająca na systematycznym tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu programów komputerowych albo ich części stanowiących odrębne utwory, stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 w zw. z art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a autorskie prawa majątkowe do tych programów komputerowych stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 tej ustawy?

2)  Czy dochód osiągany przez Wnioskodawcę z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie świadczonych usług, tj. dochód odpowiadający wynagrodzeniu za przeniesienie autorskich praw majątkowych do wytwarzanych, rozwijanych i ulepszanych programów komputerowych albo ich części, wyodrębniany na podstawie odrębnej ewidencji, stanowi kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej i może podlegać opodatkowaniu preferencyjną 5% stawką na podstawie art. 30ca ust. 1 w zw. z art. 30ca ust. 7 pkt 3 i ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie

Stanowisko do pytania 1

W ocenie Wnioskodawcy, opisana działalność stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 w zw. z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT. Wnioskodawca prowadzi działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Działalność ta nie ma charakteru rutynowego ani odtwórczego, lecz prowadzi do powstania nowych albo istotnie ulepszonych rozwiązań programistycznych. Takie ujęcie odpowiada definicji ustawowej działalności badawczo-rozwojowej.

Wytwarzane przez Wnioskodawcę rezultaty mają postać kodu źródłowego, modułów, skryptów i narzędzi stanowiących programy komputerowe albo ich części. Program komputerowy podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a autorskie prawo do programu komputerowego stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.

W konsekwencji, autorskie prawa majątkowe do programów komputerowych albo ich części wytwarzanych, rozwijanych i ulepszanych przez Wnioskodawcę stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej.

Stanowisko do pytania 2

W ocenie Wnioskodawcy, dochód osiągany z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie świadczonych usług stanowi kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Ustawa o PIT przewiduje, że dochodem z kwalifikowanego IP jest m.in. dochód osiągnięty z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi, a do ustalenia tego dochodu przepisy art. 23o i art. 23p stosuje się odpowiednio. W niniejszej sprawie prawa autorskie do rezultatów prac twórczych są przenoszone na kontrahenta, a wynagrodzenie za to przeniesienie jest zawarte w wynagrodzeniu za usługi, rozliczanym godzinowo w modelu time and material. Wnioskodawca wyodrębnia część wynagrodzenia odpowiadającą poszczególnym kwalifikowanym prawom własności intelektualnej na podstawie odrębnej ewidencji. Spełnione są więc przesłanki uznania tego dochodu za kwalifikowany dochód z kwalifikowanego IP, który może być opodatkowany stawką 5%, po zastosowaniu wskaźnika nexus i przy prowadzeniu ewidencji zgodnej z art. 30cb ustawy o PIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 562) stanowi, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

-     prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;

2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;

3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:

a)  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571 z późn. zm.),

b)  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:

prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Badania naukowe są działalnością obejmującą:

1)  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

2)  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:

Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy Pan na rzecz Spółki z o. o. usługi na podstawie pisemnej umowy o współpracy, która przewiduje powstawanie wyników projektu, w tym modułów, oprogramowania, programów, kodu źródłowego, dokumentacji i innych materiałów, oraz przeniesienie praw własności intelektualnej do tych wyników na Spółkę.

Wskazał Pan, że w ramach współpracy wykonuje Pan działalność twórczą polegającą na wytwarzaniu, rozwijaniu i ulepszaniu narzędzi programistycznych i operacyjnych w postaci kodu źródłowego, w szczególności (...). Powyższe prace są wykonywane przez Pana w sposób systematyczny, metodyczny i uporządkowany, według powtarzalnego cyklu obejmującego analizę problemu, zaprojektowanie rozwiązania, przygotowanie koncepcji technicznej albo prototypu, implementację kodu, testy, walidację i przekazanie rezultatu.

Celem tych działań jest tworzenie nowych zastosowań w zakresie automatyzacji dostarczania oprogramowania, niezawodności, bezpieczeństwa i obserwowalności środowisk informatycznych. Efekty Pana prac są ustalane i utrwalane w repozytoriach kodu, systemach wersjonowania oraz dokumentacji projektowej. Każdy efekt będący przedmiotem wniosku stanowi program komputerowy albo odrębną część programu komputerowego podlegającą ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Majątkowe prawa autorskie do rezultatów prac twórczych przysługują Panu do chwili ich przeniesienia zgodnie z umową.

Wskazał Pan, że będące przedmiotem wniosku następujące programy komputerowe albo ich odrębne, funkcjonalnie wyodrębnione części:

(...)

Powyższy katalog ma charakter zamknięty. Wniosek nie obejmuje samodzielnie dokumentacji technicznej, instrukcji operacyjnych, raportów statusowych, analiz, materiałów onboardingowych ani czynności czysto operacyjnych, jeżeli nie prowadzą one bezpośrednio do powstania programu komputerowego albo jego odrębnej, twórczej części.

Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową, dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

W opisie sprawy wskazał Pan, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny, metodyczny i uporządkowany, według powtarzalnego cyklu obejmującego analizę problemu, zaprojektowanie rozwiązania, przygotowanie koncepcji technicznej albo prototypu, implementację kodu, testy, walidację i przekazanie rezultatu. Celem tych działań jest tworzenie nowych zastosowań w zakresie automatyzacji dostarczania oprogramowania, niezawodności, bezpieczeństwa i obserwowalności środowisk informatycznych. Efekty Pana prac są ustalane i utrwalane w repozytoriach kodu, systemach wersjonowania oraz dokumentacji projektowej.

Twórczy charakter Pana działalności przejawia się w tym, że nie odtwarza Pan mechanicznie gotowych wzorców, lecz samodzielnie projektuje i implementuje logikę działania nowych lub znacząco ulepszonych rozwiązań software’owych. Każdy projekt rozpoczyna od analizy problemu technicznego, identyfikacji ograniczeń środowiskowych i zależności pomiędzy komponentami. Następnie projektuje Pan strukturę programu, model przepływu sterowania, reguły walidacyjne, obsługę błędów, integracje z innymi systemami, parametryzację środowiskową oraz zasady uruchamiania i testowania rozwiązania. Dopiero w dalszej kolejności implementuje Pan kod, przygotowuje testy techniczne, wykonuje walidacje i dokumentuje sposób działania rozwiązania.

Twórczość przejawia się także w samym rezultacie: powstają nowe narzędzia, nowe moduły, nowe procedury sterujące i nowe sposoby rozwiązywania problemów operacyjnych, których nie da się sprowadzić do prostego użycia gotowego narzędzia.

Oryginalność tworzonych rozwiązań polega na indywidualnym doborze i połączeniu elementów technicznych w taki sposób, aby rozwiązać konkretny problem środowiskowy, wdrożeniowy lub diagnostyczny. Nie kopiuje Pan cudzych rozwiązań ani nie ogranicza się do gotowej konfiguracji narzędzi. Gotowe komponenty stanowią jedynie materiał wejściowy; rezultat twórczy powstaje poprzez zaprojektowanie własnej architektury modułu, własnej logiki sterującej, własnych reguł walidacji, własnego modelu parametryzacji oraz własnej obsługi stanów błędnych. Oryginalność przejawia się zatem w sposobie wyrażenia rozwiązania, a nie wyłącznie w samym celu biznesowym lub operacyjnym.

Rozwiązania te różnią się od już funkcjonujących także tym, że są projektowane pod konkretny kontekst infrastrukturalny i aplikacyjny: określone ścieżki wdrożeniowe, zależności między usługami, wymagania bezpieczeństwa, wymagania dotyczące niezawodności i obowiązujące warunki środowiskowe. Ich finalny kształt nie jest z góry przesądzony; wymaga podejmowania szeregu autorskich decyzji projektowych i programistycznych. Z tego powodu nie stanowią one czynności rutynowych ani czysto technicznego wykonania z góry określonych poleceń.

Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Wskazał Pan, że działalność prowadzona jest sposób uporządkowany, metodyczny i planowy. Prace realizuje Pan w iteracyjnym modelu projektowym obejmującym analizę problemu, projekt rozwiązania, implementację kodu, testy techniczne, walidację, ewentualne korekty, wdrożenie oraz dokumentację techniczną rozwiązania. Poszczególne zadania są ujmowane w backlogu projektowym i rozbijane na tickety lub zadania robocze z przypisanym celem, zakresem, priorytetem i kryteriami zakończenia.

Systematyczność Pana działań polega na powtarzalnym, uporządkowanym cyklu projektowym realizowanym w każdym miesiącu wykonywania prac. Cykl ten obejmuje: identyfikację problemu technicznego, określenie celu rozwiązania, analizę posiadanej wiedzy i ograniczeń środowiskowych, projekt rozwiązania, implementację, testy, walidację, integrację, dokumentację i archiwizację efektów pracy. Na poziomie operacyjnym przekłada się to na pracę według backlogu, ticketów, ustalonych priorytetów, kryteriów akceptacyjnych i repozytoriów wersji.

Dla każdego programu albo modułu opracowuje Pan harmonogram obejmujący co najmniej: etap analizy i projektowania, etap implementacji, etap testów i walidacji oraz etap wdrożenia i utrwalenia dokumentacyjnego. Harmonogramy te są odzwierciedlane w systemie zarządzania zadaniami poprzez epiki, zadania i podzadania przypisane do konkretnych rezultatów programistycznych.

W roku 2026 opracował Pan i realizuje harmonogramy prac dotyczące następujących kategorii programów komputerowych:

(...)

Każdy z tych harmonogramów jest podporządkowany odrębnemu celowi projektowemu i kończy się utrwaleniem rezultatu w postaci programu komputerowego albo jego odrębnej części.

Źródłem finansowania tych prac są Pana własne środki pochodzące z przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana programów komputerowych jest spełnione.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

Z opisu sprawy wynika, że w ramach działalności wykorzystuje Pan i rozwija wiedzę oraz umiejętności z zakresu: (...). Wiedza ta jest stale rozwijana w toku kolejnych projektów i ponownie wykorzystywana do tworzenia nowych zastosowań, co odpowiada istocie prac rozwojowych.

Tworzone produkty, usługi i procesy są oparte na połączeniu wiedzy programistycznej, wiedzy o architekturze systemów i wiedzy operacyjnej dotyczącej środowisk uruchomieniowych. Technicznie opierają się one między innymi na: (...). Prace rozwojowe z definicji obejmują właśnie nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej wiedzy oraz narzędzi informatycznych lub oprogramowania do tworzenia nowych i ulepszonych procesów oraz usług. Używa Pan następujących języków programowania, języków skryptowych oraz języków deklaratywnych i DSL: (...). W konkretnym projekcie wykorzystuje taki zestaw języków, który jest adekwatny do architektury rozwiązania, wymagań środowiskowych i celu technicznego danego programu.

Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

‒    badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

‒    prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

·      nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

·      nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;

·      łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych;

·      kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;

·      wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

·      planowaniu produkcji oraz

·      projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Jak wskazał Pan w uzupełnieniu wniosku, w zakresie objętym wnioskiem efekty pracy nie są rezultatem pracy wyłącznie przewidywalnej i mechanicznej. Ich osiągnięcie wymaga dokonywania autorskich wyborów projektowych, programistycznych i architektonicznych; ostatecznego kształtu rozwiązania nie da się z góry określić bez przeprowadzenia procesu analizy, projektowania, implementacji i walidacji.

Efekty pracy, które obejmuje niniejszym wnioskiem, zawsze są utworami w rozumieniu przepisów prawa autorskiego. Każdy z nich stanowi przejaw Pana działalności twórczej o indywidualnym charakterze i jest ustalony w postaci kodu źródłowego, konfiguracji wykonawczej, modułu, funkcji, procedury, definicji pipeline’u albo innej formy wyrażenia programu komputerowego. Ochrona takiego utworu przysługuje od chwili ustalenia.

W zakresie objętym wnioskiem efekty te nie są rezultatem pracy wyłącznie przewidywalnej i mechanicznej. Ich osiągnięcie wymaga dokonywania autorskich wyborów projektowych, programistycznych i architektonicznych; ostatecznego kształtu rozwiązania nie da się z góry określić bez przeprowadzenia procesu analizy, projektowania, implementacji i walidacji.

Nawet jeśli punkt wyjścia stanowią wymagania funkcjonalne lub operacyjne kontrahenta, to Pana wkład nie sprowadza się do technicznego odtworzenia szczegółowej instrukcji. Samodzielnie dobiera Pan sposób implementacji, strukturę kodu, logikę działania, sposób obsługi wyjątków, wzorce parametryzacji, integracji i walidacji oraz sposób osiągnięcia zakładanego rezultatu technicznego.

Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, Pana działalność polegająca na tworzeniu i rozwoju programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem jeżeli w okresie, którego dotyczy wniosek, tj. w roku 2026 (począwszy od 7 kwietnia 2026 r.) oraz w kolejnych latach Pana działalność jest/będzie prowadzona w sposób tożsamy do opisanego, to spełnia/będzie ona spełniać definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ww. ustawy.

Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest/nie będzie całość usług świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wymienione we wniosku oraz w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego uzupełnieniach.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1)  patent,

2)  prawo ochronne na wzór użytkowy,

3)  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4)  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5)  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6)  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7)  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213 oraz z 2025 r. poz. 1709 ),

8)  autorskie prawo do programu komputerowego

-     podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a + b) x 1,3

a + b + c + d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1)  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2)  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3)  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4)  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

W powołanym przepisie ustawodawca wskazuje zamknięty katalog tytułów, z jakich może być osiągany dochód uznawany za uzyskany z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Wśród nich wymienił sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (pkt 2) oraz uwzględnienie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w cenie sprzedaży produktu lub usługi (pkt 3).

W przypadku kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, sprzedaż ta polega na przeniesieniu przez podatnika przysługujących mu autorskich praw majątkowych do programu komputerowego na inny podmiot.

Natomiast uwzględnienie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w cenie sprzedaży produktu lub usługi dotyczy sytuacji, gdy podatnik wykorzystuje posiadane kwalifikowane prawo własności intelektualnej dla potrzeb wytwarzania produktów lub dla potrzeb świadczenia usług, które oferuje w swojej działalności gospodarczej. Produkt lub usługa oferowane przez podatnika są wynikiem posiadania przez niego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Kształt, cechy, właściwości produktów lub usług są efektem wykorzystania w praktyce gospodarczej podatnika wartości intelektualnych, które powstały w wyniku prowadzonych przez niego prac badawczo-rozwojowych i które podlegają ochronie prawnej jako „przypisane” do podatnika. Przykładem są sytuacje, gdy produkt jest wytwarzany w oparciu o posiadane przez podatnika patenty albo usługa jest świadczona z wykorzystaniem rozwiązań, które podlegają ochronie jako kwalifikowane prawa własności intelektualnej.

Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1)  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2)  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3)  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do kwalifikowanego dochodu z tego konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę prawną.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Jak wcześniej rozstrzygnięto, opisana przez Pana działalność spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje Pan w sposób systematyczny, metodyczny i uporządkowany, według powtarzalnego cyklu obejmującego analizę problemu, zaprojektowanie rozwiązania, przygotowanie koncepcji technicznej albo prototypu, implementację kodu, testy, walidację i przekazanie rezultatu. Celem tych działań jest tworzenie nowych zastosowań w zakresie automatyzacji dostarczania oprogramowania, niezawodności, bezpieczeństwa i obserwowalności środowisk informatycznych. Efekty Pana prac są ustalane i utrwalane w repozytoriach kodu, systemach wersjonowania oraz dokumentacji projektowej. Każdy efekt będący przedmiotem wniosku stanowi program komputerowy albo odrębną część programu komputerowego podlegającą ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Majątkowe prawa autorskie do rezultatów prac twórczych przysługują Panu do chwili ich przeniesienia zgodnie z umową. Przeniesienie autorskich praw majątkowych następuje na podstawie pisemnej umowy, na wskazanych w niej polach eksploatacji, za wynagrodzeniem uwzględnionym w wynagrodzeniu należnym Panu za świadczone usługi.

W każdym przypadku rezultat objęty wnioskiem jest odrębnym przedmiotem ochrony z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych ─ albo jako samodzielny program komputerowy, albo jako odrębna, samodzielnie chroniona część programu komputerowego. W przypadku tworzenia od podstaw powstaje nowy utwór. W przypadku rozwijania lub ulepszania istniejącego oprogramowania tworzy Pan nowe elementy ─ moduły, funkcje, procedury, definicje pipeline’ów, komponenty IaC lub inne nowe fragmenty kodu ─ które mają własny twórczy charakter. Jeżeli dany rezultat stanowi opracowanie cudzego utworu w rozumieniu art. 2 ustawy, pozostaje on nadal przedmiotem prawa autorskiego bez uszczerbku dla praw do utworu pierwotnego. Majątkowe prawa autorskie do tych nowo wytworzonych przez Pana rezultatów przysługują pierwotnie Panu, a następnie są przez Pana przenoszone na zleceniodawcę.

Przeniesienie autorskich praw majątkowych następuje zgodnie z wymogami ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z art. 41 i art. 53. Umowa ramowa oraz dokumenty wykonawcze przewidują przeniesienie autorskich praw majątkowych w formie pisemnej, ze wskazaniem pól eksploatacji właściwych dla programów komputerowych. W konsekwencji zachowane są ustawowe warunki skutecznego przeniesienia praw.

Ponadto z treści wniosku wynika, że wyodrębnia Pan w prowadzonej odrębnej od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, o której mowa w art. 30cb ust. 2 ustawy o PIT, każde kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. W ewidencji wyodrębnia Pan każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej odrębnie, tj. każdy program komputerowy albo odrębną, twórczą część programu komputerowego, które spełniają przesłanki kwalifikowanego IP. W ewidencji dokonuje Pan również wyodrębnienia kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, przypadające na każde kwalifikowane IP, z podziałem umożliwiającym obliczenie wskaźnika nexus i kwalifikowanego dochodu. W szczególności identyfikuje Pan koszty własnej działalności badawczo-rozwojowej związanej z danym kwalifikowanym IP oraz – jeżeli w przyszłości wystąpiłyby ─ odpowiednie koszty nabycia wyników prac B+R albo nabycia samego prawa. Ewidencja umożliwia przez to obliczenie kwalifikowanego dochodu zgodnie z art. 30ca i 30cb ustawy o PIT.

Ewidencja prowadzona jest od dnia rozpoczęcia wykonywania prac objętych wnioskiem, tj. od 7 kwietnia 2026 r. Ewidencja ta jest prowadzona w postaci umożliwiającej bieżące, comiesięczne ujmowanie zdarzeń związanych z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej.

Wskazał Pan, że wniosek dotyczy roku podatkowego 2026 oraz lat następnych, o ile opisany model działalności nie ulegnie istotnej zmianie. W zakresie roku 2026 wniosek obejmuje dochody osiągane od dnia 7 kwietnia 2026 r. oraz dochody, które będzie Pan osiągał w dalszej części tego roku, z pozarolniczej działalności gospodarczej, w zakresie, w jakim będą one związane z wytwarzaniem, rozwijaniem i ulepszaniem programów komputerowych albo ich odrębnych, samodzielnie chronionych części. Wniosek obejmuje również analogiczne zdarzenia przyszłe w latach następnych, jeżeli będą realizowane w tym samym modelu współpracy i przy spełnieniu warunków opisanych we wniosku. Ponadto wskazał Pan, że przedmiotem niniejszego wniosku są wyłącznie te czynności Wnioskodawcy, które mają charakter twórczy i których bezpośrednim efektem jest powstanie programu komputerowego albo jego odrębnej części podlegającej ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.); dalej: „ustawa o PAIPP”.

Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:

Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, że w przypadku tworzenia, rozwijania programu komputerowego (oprogramowania), wyłącznie w sytuacji, gdy powstaje program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz jest wytworzony w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, mamy do czynienia z powstaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Przechodząc do rozstrzygnięcia Pana wątpliwości wskazać należy, że skoro w opisanych okolicznościach efektem Pana działalności jest program komputerowy albo jego część podlegająca ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, to nie można uznać, że prawo autorskie do części programu komputerowego stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W świetle bowiem tego przepisu, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej (…), a nie autorskie prawo do części programu komputerowego.

Jak wynika z uzupełnienia wniosku, w każdym przypadku, zarówno przy tworzeniu, jak i przy rozwijaniu oraz ulepszaniu rezultat objęty wnioskiem jest odrębnym przedmiotem ochrony z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych ─ albo jako samodzielny program komputerowy, albo jako odrębna, samodzielnie chroniona część programu komputerowego.

Nie można więc uznać, że w opisanych okolicznościach autorskie prawo do części programu komputerowego, której jest Pan twórcą, stanowi kwalifikowane IP w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że nie stanowią kwalifikowanego prawa własności intelektualnej efekty Pana pracy w postaci części programu komputerowego, pomimo tego, że stanowią utwory chronione prawem autorskim.

Zatem w przypadku uzyskania dochodu z odpłatnego przeniesienia majątkowych praw autorskich do utworów stanowiących części programów komputerowych nie ma/nie będzie Pan miał możliwości zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania 5%, o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT.

W tym zakresie Pana stanowisku uznano za nieprawidłowe.

Natomiast w sytuacji, gdy efektem Pana pracy jest/będzie program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, autorskie prawo do programu komputerowego, wytwarzanego samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, będzie Pan mógł zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a zatem wyłącznie w przypadku, gdy efektem Pana pracy jest program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych – za okres objęty wnioskiem, tj. za rok 2026 (począwszy od 7 kwietnia 2026 r.) oraz za lata następne, jeżeli przedstawione okoliczności sprawy oraz stan prawny nie ulegną zmianie.

Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:

–    dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i

–    wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

We wniosku wskazał Pan, że dochód osiągany przez Pana z kwalifikowanych praw własności intelektualnej stanowi dochód z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie świadczonych usług, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o PIT, ustalany z zastosowaniem art. 30ca ust. 8 tej ustawy.

Wyjaśnić należy, że przepis art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obejmuje jednak swoim zakresem zastosowania sytuację, gdy podatnik wykorzystuje posiadane kwalifikowane prawo własności intelektualnej dla potrzeb wytwarzania produktów lub dla potrzeb świadczenia usług, które oferuje w swojej działalności gospodarczej. Działania Pana powodują, że prawa autorskie są każdorazowo przenoszone na rzecz Spółki, o czym stanowi umowa o współpracy.

W konsekwencji, uzyskany przez Pana dochód z przenoszenia na Zleceniodawcę majątkowych praw autorskich do kwalifikowanych IP będzie dochodem ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie jak Pan wskazał w art. 30ca ust. 7 pkt 3 w cenie świadczonych usług, z zastrzeżeniem, że kwalifikowanymi IP są będą wyłącznie autorskie prawa do programów komputerowych.

Zatem Pana stanowisko w zakresie kwalifikacji uzyskanego dochodu jako dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi (art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) uznano za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

−      stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz

−      zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.); dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.