0115-KDST2-1.4011.248.2026.2.KB

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 23 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi rehabilitacyjnej. Uzupełniła go Pani pismami, które wpłynęły w dniach 23 marca i 29 kwietnia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani matką małoletniego syna, urodzonego (...) 2019 r. Syn posiada orzeczenie o niepełnosprawności, które zostało wydane od ukończenia przez niego 5. roku życia. Już wcześniej, ze względu na trudności rozwojowe, syn został objęty specjalistyczną terapią. Od momentu ukończenia przez niego około 2,5. roku życia regularnie uczęszcza na zajęcia rehabilitacyjne, w szczególności:

·      terapię (...),

·      terapię (...).

Zalecenia dotyczące prowadzenia powyższych terapii zostały wydane przez lekarza specjalistę (...), który wskazał konieczność prowadzenia terapii (...) w celu wspierania prawidłowego rozwoju dziecka.

Zajęcia terapeutyczne odbywają się w prywatnym centrum terapeutycznym prowadzonym przez psychologa (kontakt zapisany w telefonie jako A). Płatności za terapię były dokonywane przez Panią regularnie przy użyciu płatności BLIK.

Posiada Pani historię dokonanych płatności, z której wynika:

·      nazwa lub tytuł płatności wskazujący na rodzaj zajęć, np. „(...),

·      numer rachunku odbiorcy płatności, kwota płatności,

·      numer telefonu przypisany do centrum terapeutycznego,

·      regularność dokonywanych płatności w zbliżonych kwotach.

Łączna kwota poniesionych przez Panią wydatków na wskazane terapie wyniosła:

·      w 2024 roku – 4 500 zł,

·      w 2025 roku – 8 740 zł.

Wydatki te zostały poniesione na zajęcia mające charakter terapeutyczny i rehabilitacyjny, związany z niepełnosprawnością dziecka oraz zaleceniami lekarza specjalisty.

W związku z powyższym powstała wątpliwość, czy poniesione przez Panią wydatki na terapię (...) oraz terapię (...) małoletniego syna mogą zostać uznane za wydatki na zabiegi rehabilitacyjne, o których mowa w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności w art. 26 ust. 7a, a tym samym czy mogą zostać odliczone w ramach tzw. ulgi rehabilitacyjnej.

Uzupełnienie

W roku poniesienia wydatków uzyskała Pani dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce, które pozwalają na skorzystanie z ulgi rehabilitacyjnej. Dochody uzyskała Pani z tytułu umowy o pracę, opodatkowane na zasadach ogólnych według skali podatkowej.

Orzeczenie o niepełnosprawności zostało wydane w dniu 7 listopada 2025 r. Niepełnosprawność datuje się od 5. roku życia dziecka (syn (...) 2024 r. ukończył 5 lat).

Z wydanego orzeczenia o niepełnosprawności wynikają wskazania dotyczące konieczności zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze ułatwiające funkcjonowanie dziecka, korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, a także konieczność korzystania z usług socjalnych, opiekuńczych i terapeutycznych wspierających rozwój i codzienne funkcjonowanie dziecka.

Potwierdziła Pani, że terapia (...) oraz (...) są niezbędne i służą poprawie stanu zdrowia syna w związku z orzeczoną niepełnosprawnością. W przypadku (...) terapia (...) pomaga w lepszym (...), co wpływa na (...). Z kolei (...) wspiera (...). Posiada Pani opinie dotyczące Pani syna.

Wyjaśniając, czy oprócz historii płatności BLIK posiada Pani inne dowody dokumentujące poniesione przez Panią wydatki, np. faktury (zawierające dane Pani albo Pani niepełnosprawnego syna), paragony imienne itp., wskazała Pani, że posiada jedną „fv” z grudnia 2025 r. Poza nią nie posiada Pani innych dowodów dokumentujących poniesione wydatki, poza historią płatności BLIK.

Nie posiada Pani pisemnej umowy z firmą prowadzącą terapię syna. W przypadku ośrodków terapeutycznych tego typu współpraca często odbywa się na podstawie ustnych ustaleń lub bieżących zapisów na zajęcia.

Wyjaśniając, czy z posiadanych przez Panią dokumentów potwierdzających poniesienie wskazanych we wniosku wydatków, można ustalić pełną tożsamość odbiorcy płatności, tj. jego pełne dane (np. nazwę firmy, imię i nazwisko), wskazała Pani, że posiada jedynie potwierdzenia płatności BLIK, w których widoczny jest numer rachunku odbiorcy oraz dane przypisane do numeru telefonu użytego przy płatności. Nie posiada Pani pełnych danych odbiorcy w postaci nazwy firmy.

Pani syn w roku ponoszenia wydatków pozostawał na Pani utrzymaniu. Ma 7 lat i nie pobiera żadnej renty ani innych świadczeń, nie uzyskuje również żadnych dochodów.

Wydatki na ww. zabiegi nie zostały sfinansowane ani dofinansowane ze środków ZFRON, ZFA, PFRON, NFZ ani zakładowego funduszu świadczeń socjalnych i nie zostaną zwrócone w żadnej formie. Zostały pokryte wyłącznie z Pani środków własnych wynagrodzenia.

Nie prowadzi Pani pozarolniczej działalności gospodarczej.

Pytanie

Czy poniesione przez Panią wydatki na terapię (...) oraz terapię (...) Pani małoletniego syna, posiadającego orzeczenie o niepełnosprawności, które zostały opłacone przez Panią i udokumentowane historią płatności BLIK, mogą zostać uznane za wydatki na zabiegi rehabilitacyjne w rozumieniu art. 26 ust. 7a ustawy – Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym czy przysługuje Pani prawo do ich odliczenia w ramach tzw. ulgi rehabilitacyjnej w rozliczeniu podatku dochodowego za lata 2024 i 2025?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, poniesione wydatki na terapię (...) oraz terapię (...) małoletniego syna mogą zostać uznane za wydatki na zabiegi rehabilitacyjne, o których mowa w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności w art. 26 ust. 7a.

Syn posiada orzeczenie o niepełnosprawności, a prowadzone terapie zostały zalecone przez lekarza specjalistę (...) w celu wspierania jego rozwoju oraz poprawy funkcjonowania wynikającego z niepełnosprawności. Terapia (...) oraz (...) mają charakter terapeutyczny i rehabilitacyjny, ponieważ służą poprawie funkcji rozwojowych dziecka oraz ograniczaniu skutków niepełnosprawności.

Poniesione przez Panią wydatki były związane bezpośrednio z udziałem syna w zajęciach terapeutycznych i zostały przez Panią faktycznie opłacone. Posiada Pani historię płatności dokonanych przy użyciu systemu BLIK, która zawiera informacje o kwocie, odbiorcy płatności oraz tytule wskazującym na rodzaj zajęć terapeutycznych.

W związku z powyższym uważa Pani, że wydatki poniesione na terapię (...) oraz terapię (...) syna spełniają przesłanki uznania ich za wydatki na zabiegi rehabilitacyjne, o których mowa w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym powinny podlegać odliczeniu od dochodu w ramach tzw. ulgi rehabilitacyjnej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):

Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb , art. 30da-30dh , art. 30e-30g i art. 30j-30p , stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9 , art. 23o , art. 23u , art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2 , po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i 7b-7g tego artykułu.

Jak stanowi art. 26 ust. 7a pkt 6b cytowanej ustawy:

Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.

Katalog ulg wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym. Odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja przepisu art. 26 ust. 7a ww. ustawy jest niedozwolona.

Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy:

Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.

Art. 26 ust. 7c ww. ustawy wskazuje, że:

W przypadku wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14, nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1)  wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem przez nie funkcji przewodnika;

2)  okazać certyfikat potwierdzający status psa asystującego.

W myśl art. 26 ust. 7d ww. ustawy:

Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1)  orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub

2)  decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo

3)  orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

W myśl art. 26 ust. 7e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do 13 czerwca 2024 r.:

Przepisy ust. 7a-7d i 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których utrzymaniu w roku podatkowym pozostają następujące osoby niepełnosprawne: osoba będąca w stosunku do podatnika lub jego małżonka osobą zaliczoną do I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn lub dziecko obce przyjęte na wychowanie przez podatnika lub jego małżonka, pod warunkiem że uzyskane w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c, z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 953 ), dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 1207 ), dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła i dodatku dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz.U. z 2024 r. poz. 1509 ), dodatku elektrycznego, o którym mowa w art. 27 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (Dz.U. z 2024 r. poz. 1288 i 1831 ), refundacji kwoty odpowiadającej podatkowi VAT, o której mowa w art. 18 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku gazu (Dz.U. z 2024 r. poz. 303 , 834 , 859 i 1635 ), bonu energetycznego, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 23 maja 2024 r. o bonie energetycznym oraz o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia cen energii elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła systemowego (Dz.U. poz. 859 i 1831 oraz z 2025 r. poz. 290 ), bonu ciepłowniczego, o którym mowa w ustawie z dnia 12 września 2025 r. o bonie ciepłowniczym oraz o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia wysokości cen energii elektrycznej (Dz.U. poz. 1302), oraz przyznanych na podstawie odrębnych przepisów zasiłku pielęgnacyjnego, dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów oraz kolejnego dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów.

W myśl art. 26 ust. 7e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 13 czerwca 2024 r.:

Przepisy ust. 7a-7d i 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których utrzymaniu w roku podatkowym pozostają następujące osoby niepełnosprawne: osoba będąca w stosunku do podatnika lub jego małżonka osobą zaliczoną do I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn lub dziecko obce przyjęte na wychowanie przez podatnika lub jego małżonka, pod warunkiem że uzyskane w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c, z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz.U. z 2023 r. poz. 759 i 2760 oraz z 2024 r. poz. 123 ), dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz.U. z 2023 r. poz. 1630 ), dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła i dodatku dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz.U. z 2023 r. poz. 1772 , 1693 i 2760 ), dodatku elektrycznego, o którym mowa w art. 27 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (Dz.U. z 2023 r. poz. 1704, 1785 i 2760 ), refundacji kwoty odpowiadającej podatkowi VAT, o której mowa w art. 18 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku gazu (Dz.U. z 2024 r. poz. 303 ), bonu energetycznego, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 23 maja 2024 r. o bonie energetycznym oraz o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia cen energii elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła systemowego (Dz.U. poz. 859 ), oraz przyznanych na podstawie odrębnych przepisów zasiłku pielęgnacyjnego, dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów oraz kolejnego dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów.

Natomiast zgodnie z art. 26 ust. 7e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 30 września 2025 r.:

Przepisy ust. 7a-7d i 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których utrzymaniu w roku podatkowym pozostają następujące osoby niepełnosprawne: osoba będąca w stosunku do podatnika lub jego małżonka osobą zaliczoną do I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn lub dziecko obce przyjęte na wychowanie przez podatnika lub jego małżonka, pod warunkiem że uzyskane w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c, z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 953 ), dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 1207 ), dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła i dodatku dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz.U. z 2024 r. poz. 1509 ), dodatku elektrycznego, o którym mowa w art. 27 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (Dz.U. z 2024 r. poz. 1288 i 1831 ), refundacji kwoty odpowiadającej podatkowi VAT, o której mowa w art. 18 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku gazu (Dz.U. z 2024 r. poz. 303 , 834 , 859 i 1635 ), bonu energetycznego, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 23 maja 2024 r. o bonie energetycznym oraz o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia cen energii elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła systemowego (Dz.U. poz. 859 i 1831 oraz z 2025 r. poz. 290 ), bonu ciepłowniczego, o którym mowa w ustawie z dnia 12 września 2025 r. o bonie ciepłowniczym oraz o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia wysokości cen energii elektrycznej (Dz.U. poz. 1302), oraz przyznanych na podstawie odrębnych przepisów zasiłku pielęgnacyjnego, dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów oraz kolejnego dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów.

Zgodnie z art. 26 ust. 7f ww. ustawy:

Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1)  I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a)  całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo

aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo

b)  znaczny stopień niepełnosprawności;

2)  II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a)  całkowitą niezdolność do pracy albo

b)  umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Ponadto, zgodnie z art. 26 ust. 7g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, może być dokonane również w przypadku, gdy osoba, której dotyczy wydatek, posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących do dnia 31 sierpnia 1997 r.

Odliczeniu od dochodu podlegają wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.

Natomiast w myśl art. 26 ust. 13a ww. ustawy:

Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

W przypadku, gdy oboje rodzice łożą na utrzymanie niepełnosprawnego dziecka (bez względu na to, czy pozostają w związku małżeńskim czy też nie), każdemu z nich przysługuje prawo do ulgi rehabilitacyjnej w wysokości faktycznie poniesionego przez siebie wydatku. W przypadku wydatków ograniczonych limitem kwotowym każdemu z rodziców przysługuje odrębny limit własny.

Należy zaznaczyć, że wszelkiego rodzaju ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, dlatego winny być interpretowane ściśle z literą prawa. Niedopuszczalna jest zatem ich interpretacja rozszerzająca. Zatem wydatki poniesione na inne cele – nawet wówczas, gdy zostały poniesione w związku z niepełnosprawnością – nie korzystają z odliczeń w ramach omawianej ulgi.

Wątpliwości Pani budzi kwestia związana z możliwością odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków poniesionych w latach 2024 i 2025 na terapie niepełnosprawnego syna, tj. na terapię (...) i terapię (...).

Odnosząc się do możliwości odliczenia przez Panią w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków poniesionych na terapie syna wymienione we wniosku, wskazać należy, że przepis art. 26 ust. 7a pkt 6b ww. ustawy stanowi, że wydatkami, które uprawniają do skorzystania z przedmiotowej ulgi, są wydatki poniesione na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „zabieg” i „rehabilitacja”. Zgodnie z definicją tych pojęć zawartą w „Słowniku wyrazów obcych” (PWN, Warszawa 1991 r.) oraz „Encyklopedii” PWN, zabieg stanowi interwencję mającą na celu wywołanie określonego skutku, zwykle będącą środkiem zaradczym przeciwdziałającym czemuś (np. skutkom choroby); rehabilitacja jest to przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych.

Z opisu sprawy wynika, że z własnych środków poniosła Pani wydatki na terapię (...) i terapię (...), związane z niepełnosprawnością dziecka oraz zaleceniami lekarza specjalisty. Pani syn posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane 7 listopada 2025 r., w którym niepełnosprawność datuje się od 5. roku życia dziecka (syn ukończył 5 lat (...) 2024 r.). Zajęcia terapeutyczne odbywają się w prywatnym centrum terapeutycznym prowadzonym przez psychologa (kontakt zapisany w telefonie jako A). Posiada Pani jedynie potwierdzenia płatności BLIK, w których widoczny jest numer rachunku odbiorcy oraz dane przypisane do numeru telefonu użytego przy płatności, nazwa lub tytuł płatności wskazujący na rodzaj zajęć, np. „(...)” lub „(...)”. Nie posiada Pani pełnych danych odbiorcy w postaci nazwy firmy. Posiada Pani jedną „fv” z grudnia 2025 r. Poza nią nie posiada Pani innych dowodów dokumentujących poniesione wydatki poza historią płatności BLIK. Nie posiada Pani pisemnej umowy z firmą prowadzącą terapię Pani syna.

Odliczenie wydatków związanych z niepełnosprawnością w ramach ulgi rehabilitacyjnej przysługuje osobie niepełnosprawnej lub podatnikowi, na którego utrzymaniu pozostają osoby niepełnosprawne.

W ramach ulgi rehabilitacyjnej odliczeniu podlegają między innymi wydatki poniesione na zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne (terapie). Wysokość tych wydatków stosownie

do art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że nie posiada Pani – poza jedną fakturą z grudnia 2025 r. – wystawionych na Panią dokumentów, stwierdzających poniesienie wydatków na terapie niepełnosprawnego syna. Posiada Pani jedynie potwierdzenia płatności BLIK, w których widoczny jest numer rachunku odbiorcy oraz dane przypisane do numeru telefonu użytego przy płatności (kontakt zapisany w telefonie jako A), nazwa lub tytuł płatności wskazujący na rodzaj zajęć, np. „(...)” lub „(...)”.

Co prawda, wymienione przez Panią terapie mieszczą się w definicji zabiegów rehabilitacyjnych lub leczniczo-rehabilitacyjnych, jednak w opisanej sprawie nie został spełniony warunek udokumentowania wydatków (za wyjątkiem wskazanej jednej faktury z grudnia 2025 r.), a mianowicie nie posiada Pani dokumentów potwierdzających, że to Pani jest nabywcą, a prywatne centrum terapeutyczne – sprzedawcą. Wydatki, które nie zostały prawidłowo udokumentowane, nie mogą być odliczone przez Panią w ramach ulgi rehabilitacyjnej w zeznaniach podatkowych składanych za lata 2024 i 2025. Potwierdzenie dokonania płatności w formie BLIK, na którym nie widnieją dane identyfikujące nabywcę i sprzedawcę (prywatne centrum terapeutyczne wykonujące terapię (...) i terapię (...)), nie jest wystarczającym dowodem na poniesienie wydatków na te terapie. Opis płatności nie zawiera bowiem danych identyfikujących kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę). Kontakt zapisany w telefonie jako A nie jest wystarczający, aby w sposób prawidłowy i bezsporny zidentyfikować sprzedającego towar lub usługę, nie są to dane sprzedającego w postaci nazwy firmy świadczącej usługę, a dodatkowo – jak Pani wskazała – nie posiada pisemnej umowy z firmą prowadzącą terapię syna.

W związku z powyższym, nie przysługuje Pani prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania w rocznych zeznaniach podatkowych za lata 2024-2025 opisanych wpłat w formie BLIK, które nie zostały w należyty sposób udokumentowane.

Ze wskazanych przepisów wynika bezspornie, że jeżeli podatnik chce skorzystać z ulgi, która jest jego uprawnieniem a nie obowiązkiem, musi spełnić wszystkie wymagane przepisami warunki.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że nie ma Pani prawa do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wskazanej w art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatków poniesionych w miesiącach od kwietnia 2024 r. do listopada 2025 r. na terapie niepełnosprawnego syna, tj. na terapię (...) i terapię (...), nie spełniła Pani bowiem warunku udokumentowania wydatku, o którym mowa art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy (nie posiada Pani dokumentu potwierdzającego, że jest Pani kupującym a prywatne centrum terapeutyczne sprzedającym). Wydatek, który nie został prawidłowo udokumentowany, nie może być odliczony przez Panią w ramach ulgi rehabilitacyjnej w zeznaniach podatkowych składanych za lata 2024 i 2025.

Natomiast może Pani dokonać ww. odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wskazanej w art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatku poniesionego w grudniu 2025 r. na opisane terapie w zeznaniu rocznym składanym za 2025 r., jeśli faktycznie posiada Pani fakturę, zawierającą dane, o których mowa w art. 26 ust. 7 pkt 4 tej ustawy, potwierdzającą poniesienie tego wydatku.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego oraz nie analizuje załączonych dokumentów. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości Pani stanowiska może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy Ordynacja podatkowa.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.); dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.