0115-KDST2-1.4011.237.2026.3.KB

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 22 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, przekazany zgodnie z właściwością rzeczową przez Naczelnika Urzędu Skarbowego (...), który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi rehabilitacyjnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwania – pismami, które wpłynęły w dniach 28 kwietnia i 27 maja 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani osobą fizyczną podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i rozlicza podatek dochodowy od osób fizycznych.

Jest Pani rodzicem dziecka pozostającego na Pani utrzymaniu. Dziecko posiada orzeczenie o niepełnosprawności z uwagi na (...). Ponosi Pani koszty związane z leczeniem oraz rehabilitacją dziecka wynikające z jego stanu zdrowia.

W roku podatkowym poniosła Pani wydatek w wysokości 66 900,00 zł na udział dziecka w terapii polegającej na zastosowaniu komórek macierzystych pozyskanych (...) w leczeniu pacjenta z (...). Terapia ta ma charakter eksperymentalny i została przeprowadzona przez wyspecjalizowany podmiot medyczny.

Celem terapii było leczenie schorzenia dziecka oraz poprawa jego funkcjonowania w związku z  (...). Wydatek został poniesiony z Pani środków własnych i nie został sfinansowany ani zwrócony z żadnych środków publicznych (np. NFZ, PFRON ani innych funduszy). Posiada Pani dokumenty potwierdzające poniesienie wydatku.

W związku z powyższym rozważa Pani odliczenie wskazanego wydatku w zeznaniu rocznym w podatku dochodowym od osób fizycznych w ramach tzw. ulgi rehabilitacyjnej.

Uzupełnienie I

W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku wskazała Pani, że przedmiotem wniosku są przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

·      art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

·      art. 26 ust. 7a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

·      art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

·      art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

·      art. 26 ust. 7e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wskazane przepisy budzą Pani wątpliwości w zakresie ich zastosowania do przedstawionego stanu faktycznego, w szczególności w odniesieniu do możliwości uznania wydatków poniesionych na terapię z wykorzystaniem komórek macierzystych za wydatki na zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 6 ustawy, podlegające odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odliczeniu podlegają wydatki na cele rehabilitacyjne oraz związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych poniesione przez podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną.

Na podstawie art. 26 ust. 7a pkt 6 tej ustawy za wydatki na cele rehabilitacyjne uważa się w szczególności wydatki poniesione na zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne.

W przedstawionym stanie faktycznym terapia z wykorzystaniem komórek macierzystych została zastosowana jako element procesu leczenia dziecka posiadającego orzeczenie o niepełnosprawności, w celu poprawy jego stanu zdrowia oraz ograniczenia skutków (...).

Zabieg został przeprowadzony przez podmiot leczniczy, a poniesione wydatki zostały właściwie udokumentowane i sfinansowane w całości z Pani środków własnych.

Podkreśliła Pani, że zastosowana terapia miała charakter leczniczy i była ukierunkowana na osiągnięcie konkretnego efektu zdrowotnego, co pozwala zakwalifikować ją jako zabieg leczniczo-rehabilitacyjny w rozumieniu art. 26 ust. 7a pkt 6 ustawy.

Doprecyzowała Pani, że przedmiotem zapytania jest 2025 r. Wydatki zostały poniesione w 2025 r. i za ten rok zamierza Pani dokonać ich odliczenia w zeznaniu podatkowym w ramach ulgi rehabilitacyjnej. W roku podatkowym uzyskała Pani dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce z tytułu prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej, opodatkowane na zasadach ogólnych według skali podatkowej. W roku poniesienia wydatków dziecko pozostawało na Pani utrzymaniu, a jego dochody nie przekroczyły limitu określonego w przepisach (dwunastokrotności renty socjalnej).

Poniesione wydatki:

·      nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów,

·      nie zostały odliczone od dochodów ani przychodów w innej formie,

·      nie zostały zwrócone w jakiejkolwiek formie.

Orzeczenie o niepełnosprawności dziecka zostało wydane przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności (...) w dniach 27 sierpnia 2024 r. i 24 września 2024 r. na okres do 31 sierpnia 2026 r. W orzeczeniu wskazano, że niepełnosprawność datuje się od wczesnego dzieciństwa.

Orzeczenie zawiera wskazania dotyczące konieczności:

·      stałej opieki i współudziału opiekuna w leczeniu i rehabilitacji dziecka,

·      korzystania z systematycznej terapii i leczenia specjalistycznego.

Wydatki na terapię komórkami macierzystymi zostały poniesione w dniach 9 lipca 2025 r. i 24 sierpnia 2025 r.

Terapia była niezbędna i służyła poprawie stanu zdrowia dziecka w związku z jego niepełnosprawnością.

Terapia została zalecona przez lekarza specjalistę (...) w dniu 28 maja 2025 r.

Posiada Pani opis terapii od lekarza specjalisty potwierdzający, że zastosowana terapia ma charakter leczniczy (leczniczo-rehabilitacyjny), jest uzasadniona medycznie oraz służy poprawie stanu zdrowia dziecka w związku z jego niepełnosprawnością.

Posiada Pani „Potwierdzenia płatności” – potwierdzające poniesione wydatki oraz Pismo Informacyjne – Zaświadczenie ze strony X potwierdzające poniesione wydatki.

Dokumenty (w załączeniu) zawierają dane nabywcy (dziecka), dane sprzedawcy, przedmiot usługi oraz kwotę zapłaty – kwota 69 700 zł.

Uzupełnienie II

Wyjaśniła Pani, że X to organizacja pacjencka z siedzibą w V, zarejestrowana jako (...). Zajmuje się głównie wsparciem pacjentów (...).

Według statutu i informacji publikowanych przez organizację, jej cele obejmują m.in.:

(...)

Na swojej stronie X podkreśla, że skupia zarówno pacjentów, jak i bliskich osób leczonych (...), szczególnie w chorobach trudnych lub bez standardowego leczenia przyczynowego.

Na podstawie posiadanych przez Panią informacji oraz dokumentów, X pełniło rolę podmiotu pośredniczącego w realizacji płatności związanych z terapią komórkami macierzystymi Pani dziecka.

Wpłaty środków zostały przez Panią dokonane w formie darowizn na rzecz ogólnej zbiórki prowadzonej przez X, a następnie przeznaczone na sfinansowanie terapii Pani syna.

Jednocześnie wskazała Pani, że terapia została faktycznie sfinansowana wyłącznie z prywatnych środków własnych, pochodzących z dochodów Pani oraz Pani małżonka.

Doprecyzowała Pani, że w celu sfinansowania terapii komórkami macierzystymi Pani syna X nie prowadziło publicznej zbiórki środków pieniężnych wyłącznie na rzecz Pani syna. Darowizny w kwotach 2 800 zł (z dnia 24 sierpnia 2025 r.) oraz 66 900 zł (z dnia 9 lipca 2025 r.) stanowiły wpłaty dokonane przez Panią z Pani rachunku bankowego na ogólną zbiórkę (...), prowadzoną w sposób ciągły i stały przez X za pośrednictwem portalu Y. Środki gromadzone w ramach tej ogólnej zbiórki są następnie przeznaczane na finansowanie leczenia konkretnych dzieci w ramach terapii komórkami macierzystymi.

Żadnych innych wpłat darowizn od osób innych niż Pani sama na rzecz terapii Pani syna już nie było.

Terapia komórkami macierzystymi została w całości sfinansowana z własnych środków finansowych, pochodzących z dochodów osiąganych przez Panią z tytułu prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej, opodatkowanej na zasadach ogólnych według skali podatkowej oraz z wynagrodzenia Pani małżonka (...). Rozliczają się Państwo wspólnie jako małżonkowie i posiadali wspólne oszczędności zgromadzone na rachunku bankowym, z których sfinansowali Państwo terapię syna.

Jako dokumenty potwierdzające poniesione wydatki na terapię komórkami macierzystymi Pani niepełnosprawnego dziecka, wskazała Pani, że posiada dokumenty w postaci zaświadczenia wydanego przez X (pisma informacyjnego) oraz potwierdzeń przelewów darowizn dokonanych z Pani rachunku bankowego na rzecz X.

Potwierdziła Pani, że dokumenty zawierają Pani dane jako osoby dokonującej dwóch przelewów darowizn na terapię syna. Pismo informacyjne wydane przez X również potwierdza, że wpłat darowizn na rzecz syna, dokonała Pani osobiście z Pani rachunku bankowego w dniach 9 lipca 2025 r. oraz 24 sierpnia 2025 r., odpowiednio w kwotach: 66 900 zł i 2 800 zł, tj. łącznie 69 700 zł.

Na dokumentach widnieją dwa identyfikatory płatności, które w zaświadczeniu wydanym przez X zostały jednoznacznie przypisane jako dwie darowizny dokonane przez Panią na rzecz terapii Pani syna.

Zaświadczenie wydane przez X, potwierdzające dokonanie przez Panią dwóch darowizn na rzecz terapii Pani syna, zostało wystawione w dniu 28 kwietnia 2026 r.

Potwierdzenia płatności z Pani rachunku bankowego dotyczą następujących wpłat:

·      kwoty 66 900 zł z dnia 9 lipca 2025 r.,

·      kwoty 2 800 zł z dnia 24 sierpnia 2025 r.

Wskazane wydatki nie zostały sfinansowane ani dofinansowane ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Narodowego Funduszu Zdrowia ani zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Wydatki te nie zostały również zwrócone w jakiejkolwiek formie.

Pytanie

Czy poniesiony wydatek w wysokości 66 900,00 zł na eksperymentalną terapię polegającą na zastosowaniu komórek macierzystych pozyskanych (...)  w leczeniu dziecka z (...) może zostać uznany za wydatek na cele rehabilitacyjne lub związany z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych osoby niepełnosprawnej i w konsekwencji podlegać odliczeniu od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej w zeznaniu rocznym podatku dochodowego od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, wskazany wydatek powinien podlegać odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnik ma prawo do odliczenia od dochodu wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych poniesionych przez podatnika, na którego utrzymaniu pozostaje osoba niepełnosprawna.

Dziecko posiada orzeczenie o niepełnosprawności, pozostaje na Pani utrzymaniu oraz wymaga specjalistycznego leczenia i rehabilitacji w związku z (...).

Terapia polegająca na zastosowaniu komórek macierzystych została podjęta w celu poprawy stanu zdrowia dziecka oraz jego funkcjonowania. W Pani ocenie, wydatek ten pozostaje w bezpośrednim związku z leczeniem oraz rehabilitacją dziecka i ma na celu poprawę jego sprawności oraz funkcjonowania w życiu codziennym.

Terapia polegająca na zastosowaniu komórek macierzystych:

−  ma charakter medyczny,

−  jest ukierunkowana na poprawę funkcjonowania pacjenta z (...),

−  ma na celu ograniczenie skutków niepełnosprawności i poprawę funkcjonowania dziecka.

W konsekwencji pozostaje w bezpośrednim związku z leczeniem i rehabilitacją dziecka.

Terapia została podjęta wyłącznie ze względów zdrowotnych, w celu:

−  poprawy stanu zdrowia dziecka,

−  ograniczenia skutków (...),

−  zwiększenia zdolności do funkcjonowania w życiu codziennym.

Wydatek nie ma charakteru konsumpcyjnego ani rekreacyjnego, lecz ściśle terapeutyczny. Wydatek został poniesiony ze środków własnych i nie został sfinansowany ani zwrócony z innych źródeł.

W konsekwencji stoi Pani na stanowisku, że koszt terapii w wysokości 66 900,00 zł może zostać uznany za wydatek na cele rehabilitacyjne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i jako taki podlegać odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb , art. 30da-30dh , art. 30e-30g i art. 30j-30p , stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9 , art. 23o , art. 23u , art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2 , po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i 7b-7g tego artykułu.

Jak stanowi art. 26 ust. 7a pkt 6b cytowanej ustawy:

Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.

Katalog ulg wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym. Odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja przepisu art. 26 ust. 7a ww. ustawy jest niedozwolona.

Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy:

Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.

Art. 26 ust. 7c ww. ustawy wskazuje, że:

W przypadku wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14, nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1)  wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem przez nie funkcji przewodnika;

2)  okazać certyfikat potwierdzający status psa asystującego.

W myśl art. 26 ust. 7d ww. ustawy:

Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1)  orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub

2)  decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo

3)  orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

W myśl art. 26 ust. 7e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 13 czerwca 2024 r.:

Przepisy ust. 7a-7d i 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których utrzymaniu w roku podatkowym pozostają następujące osoby niepełnosprawne: osoba będąca w stosunku do podatnika lub jego małżonka osobą zaliczoną do I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn lub dziecko obce przyjęte na wychowanie przez podatnika lub jego małżonka, pod warunkiem że uzyskane w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c, z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz.U. z 2023 r. poz. 759 i 2760 oraz z 2024 r. poz. 123 ), dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz.U. z 2023 r. poz. 1630 ), dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła i dodatku dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz.U. z 2023 r. poz. 1772 , 1693 i 2760 ), dodatku elektrycznego, o którym mowa w art. 27 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (Dz.U. z 2023 r. poz. 1704, 1785 i 2760 ), refundacji kwoty odpowiadającej podatkowi VAT, o której mowa w art. 18 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku gazu (Dz.U. z 2024 r. poz. 303 ), bonu energetycznego, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 23 maja 2024 r. o bonie energetycznym oraz o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia cen energii elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła systemowego (Dz.U. poz. 859 ), oraz przyznanych na podstawie odrębnych przepisów zasiłku pielęgnacyjnego, dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów oraz kolejnego dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów.

Natomiast zgodnie z art. 26 ust. 7e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 30 września 2025 r.:

Przepisy ust. 7a-7d i 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których utrzymaniu w roku podatkowym pozostają następujące osoby niepełnosprawne: osoba będąca w stosunku do podatnika lub jego małżonka osobą zaliczoną do I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn lub dziecko obce przyjęte na wychowanie przez podatnika lub jego małżonka, pod warunkiem że uzyskane w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c, z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 953 ), dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 1207 ), dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła i dodatku dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz.U. z 2024 r. poz. 1509 ), dodatku elektrycznego, o którym mowa w art. 27 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (Dz.U. z 2024 r. poz. 1288 i 1831 ), refundacji kwoty odpowiadającej podatkowi VAT, o której mowa w art. 18 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku gazu (Dz.U. z 2024 r. poz. 303 , 834 , 859 i 1635 ), bonu energetycznego, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 23 maja 2024 r. o bonie energetycznym oraz o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia cen energii elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła systemowego (Dz.U. poz. 859 i 1831 oraz z 2025 r. poz. 290 ), bonu ciepłowniczego, o którym mowa w ustawie z dnia 12 września 2025 r. o bonie ciepłowniczym oraz o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia wysokości cen energii elektrycznej (Dz.U. poz. 1302), oraz przyznanych na podstawie odrębnych przepisów zasiłku pielęgnacyjnego, dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów oraz kolejnego dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów.

Zgodnie z art. 26 ust. 7f ww. ustawy:

Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1)  I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a)  całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo

aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo

b)  znaczny stopień niepełnosprawności;

2)  II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a)   całkowitą niezdolność do pracy albo

b)   umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Ponadto, zgodnie z art. 26 ust. 7g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, może być dokonane również w przypadku, gdy osoba, której dotyczy wydatek, posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących do dnia 31 sierpnia 1997 r.

Odliczeniu od dochodu podlegają wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.

Natomiast w myśl art. 26 ust. 13a ww. ustawy:

Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

W przypadku, gdy oboje rodzice łożą na utrzymanie niepełnosprawnego dziecka (bez względu na to, czy pozostają w związku małżeńskim czy też nie), każdemu z nich przysługuje prawo do ulgi rehabilitacyjnej w wysokości faktycznie poniesionego przez siebie wydatku. W przypadku wydatków ograniczonych limitem kwotowym każdemu z rodziców przysługuje odrębny limit własny.

Należy zaznaczyć, że wszelkiego rodzaju ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, dlatego winny być interpretowane ściśle z literą prawa. Niedopuszczalna jest zatem ich interpretacja rozszerzająca. Zatem wydatki poniesione na inne cele – nawet wówczas, gdy zostały poniesione w związku z niepełnosprawnością – nie korzystają z odliczeń w ramach omawianej ulgi.

Pani wątpliwości dotyczą możliwości odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatku w wysokości 66 900 zł poniesionego w 2025 r., wpłaconego jako darowizna w ramach ogólnej zbiórki prowadzonej przez X, które sfinansowało terapię Pani niepełnosprawnego syna, tj. na terapię polegającą na zastosowaniu komórek macierzystych pozyskanych (...) w leczeniu (...).

Podkreślić należy, że przepis art. 26 ust. 7a pkt 6b ww. ustawy stanowi, że wydatkami, które uprawniają do skorzystania z przedmiotowej ulgi, są wydatki poniesione na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne, przy czym – co istotne w niniejszej sprawie – wysokość tych wydatków ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty (art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „zabieg” i „rehabilitacja”. Zgodnie z definicją tych pojęć zawartą w „Słowniku wyrazów obcych” (PWN, Warszawa 1991 r.) oraz „Encyklopedii” PWN, zabieg stanowi interwencję mającą na celu wywołanie określonego skutku, zwykle będącą środkiem zaradczym przeciwdziałającym czemuś (np. skutkom choroby); rehabilitacja jest to przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych.

Z opisu sprawy wynika, że Pani syn posiada Orzeczenie o niepełnosprawności, które zostało wydane przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności (...) w dniach 27 sierpnia 2024 r. i 24 września 2024 r. na okres do 31 sierpnia 2026 r. W orzeczeniu wskazano, że niepełnosprawność dziecka datuje się od wczesnego dzieciństwa. Orzeczenie zawiera wskazania dotyczące konieczności stałej opieki i współudziału opiekuna w leczeniu i rehabilitacji dziecka oraz korzystania z systematycznej terapii i leczenia specjalistycznego. Zastosowana terapia komórkami macierzystymi miała charakter leczniczy i była ukierunkowana na osiągnięcie konkretnego efektu zdrowotnego, co pozwala zakwalifikować ją jako zabieg leczniczo-rehabilitacyjny w rozumieniu art. 26 ust. 7a pkt 6 ustawy. W dniach 9 lipca i 24 sierpnia 2025 r. z rachunku bankowego, dokonała Pani wpłaty darowizn w łącznej wysokości 69 700 zł na rzecz ogólnej zbiórki (...), prowadzonej w sposób ciągły i stały przez X za pośrednictwem portalu Y. Środki zgromadzone w ramach tej ogólnej zbiórki zostały następnie przeznaczone na sfinansowanie terapii komórkami macierzystymi Pani syna. Zatem, na podstawie posiadanych przez Panią informacji oraz dokumentów, X pełniło rolę podmiotu pośredniczącego w realizacji płatności związanych z terapią komórkami macierzystymi Pani dziecka. Doprecyzowała Pani, że w celu sfinansowania terapii komórkami macierzystymi Pani syna X nie prowadziło publicznej zbiórki środków pieniężnych wyłącznie na rzecz syna. Jako dokumenty potwierdzające poniesione wydatki na terapię komórkami macierzystymi Pani niepełnosprawnego dziecka, wskazała Pani, że posiada dokumenty w postaci zaświadczenia wydanego przez X oraz potwierdzeń przelewów darowizn dokonanych z Pani rachunku bankowego na rzecz X. Ponadto z opisu sprawy wynika, że terapia komórkami macierzystymi ma charakter eksperymentalny i została przeprowadzona przez wyspecjalizowany podmiot medyczny.

Odliczenie wydatków związanych z niepełnosprawnością w ramach ulgi rehabilitacyjnej przysługuje osobie niepełnosprawnej lub podatnikowi, na którego utrzymaniu pozostają osoby niepełnosprawne.

Jak już wcześniej wskazano, w ramach ulgi rehabilitacyjnej odliczeniu podlegają między innymi wydatki poniesione na zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne (terapie). Wysokość tych wydatków stosownie do art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty.

Co prawda Pani syn przeszedł terapię polegającą na zastosowaniu komórek macierzystych pozyskanych (...) prowadzoną przez wyspecjalizowany podmiot medyczny, która mieści się w definicji zabiegów rehabilitacyjnych lub leczniczo-rehabilitacyjnych, jednak w opisanej sprawie Pani wydatek stanowi darowiznę na rzecz X. Z posiadanych przez Panią dokumentów jednoznacznie bowiem wynika, że w dniach 9 lipca i 24 sierpnia 2025 r. dokonała Pani wpłaty darowizn w łącznej wysokości 69 700 zł na rzecz ogólnej zbiórki (...), prowadzonej w sposób ciągły i stały przez X za pośrednictwem portalu Y. Następnie X sfinansowało terapię komórkami macierzystymi Pani syna. Zatem, to X dokonało bezpośredniej płatności za terapię komórkami macierzystymi Pani syna. Pani natomiast dokonała darowizny na rzecz ww. X, wobec czego nie dokonała bezpośredniej płatności za przeprowadzoną terapię na rzecz wyspecjalizowanego podmiotu medycznego (który przeprowadził terapię Pani dziecka) oraz nie posiada Pani dokumentu potwierdzającego, że jest Pani kupującym a wyspecjalizowany podmiot medyczny sprzedającym. Podkreślić należy, że darowizna, zgodnie z jej charakterem, nie posiada jakiejkolwiek ekwiwalentności, tym samym nie może być uznana jako zapłata za jakiekolwiek świadczenie.

W związku z powyższym, nie przysługuje Pani prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania w rocznym zeznaniu podatkowym za 2025 r. dokonanej wpłaty dwóch darowizn na rzecz X za pośrednictwem portalu Y, w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Ze wskazanych przepisów wynika bezspornie, że jeżeli podatnik chce skorzystać z ulgi, która jest jego uprawnieniem a nie obowiązkiem, musi spełnić wszystkie wymagane przepisami warunki.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że nie ma Pani prawa do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wskazanej w art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opisanego wydatku poniesionego w 2025 r., nie poniosła Pani bowiem bezpośrednio tego rodzaju wydatku (dokonała Pani bowiem wpłaty dwóch darowizn na rzecz X za pośrednictwem portalu Y). Wydatek, który nie został bezpośrednio poniesiony i prawidłowo udokumentowany, zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy (nie posiada Pani dokumentu potwierdzającego, że jest Pani kupującym a wyspecjalizowany podmiot medyczny sprzedającym), nie może być odliczony przez Panią w ramach ulgi rehabilitacyjnej w zeznaniu podatkowym składanym za 2025 r.

W świetle powyższego Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego oraz nie analizuje załączonych dokumentów. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości Pani stanowiska może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy Ordynacja podatkowa.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej
lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.); dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.