0115-KDST1-1.440.240.2026.3.AGW

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775, z późn. zm.) zwanej dalej „ustawą”, po rozpatrzeniu wniosku (...) z dnia 12 maja 2026 r. (data wpływu), uzupełnionego w dniach 26 i 29 czerwca 2026 r. (daty wpływu), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku:

Towar (świadczenie kompleksowe) - dostawa peletu z (...) wraz z usługą transportu

Opis towaru:

świadczenie polegające na dostawie peletu z (...) wraz z usługą transportu, pelet stanowi (...), wytwarzany jest bez dodatku chemikaliów, spoiw, lepiszczy

Rozstrzygnięcie:

CN - 44

Stawka podatku od towarów i usług:

23%

Podstawa prawna:

art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy

Cel wydania WIS:

określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

W dniu 12 maja 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniach 26 i 29 czerwca 2026 r. w zakresie sklasyfikowania ww. świadczenia kompleksowego na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług.

W treści wniosku i jego uzupełnianiach przedstawiono następujący opis.

Wnioskodawca w treści wniosku poprosił „o prawidłową klasyfikację, towaru, usługi, oraz świadczenia kompleksowego".

Ponadto wskazał, że „wg PKWiU 16.29.15.0 Pellety i brykiety, z prasowanego i aglomerowanego drewna i odpadów roślinnych Grupowanie to obejmuje także: - brykiety i inne materiały opałowe wykonane ze słomy, odpadów kokosowych, sojowych, pestek słonecznika itp. odpadów pochodzenia roślinnego,

–    trociny, drewno opałowe i ścinki drewniane aglomerowane w kłody, brykiety, granulki lub w podobne formy.

Grupowanie to nie obejmuje:

–    odpadów drewnianych, takich jak: trociny, drewno odpadowe i ścinki drewniane, nieaglomerowanych w kłody, brykiety, granulki lub w podobne formy, nadających się do recyklingu, sklasyfikowanych w 38.11.59.0.

Czy sprzedaż peletu łącznie z usługą transportową może być opodatkowana stawką VAT 8%”.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał.

Przedmiotem wniosku jest świadczenie kompleksowe. Pelet z (...).

Na pytanie organu „Czy do peletu dodawany jest środek wiążący (np. spoiwo, lepiszcze), a jeżeli tak – to jaki konkretnie i czy jego udział będzie przekraczał 3% masy produktu”, Wnioskodawca wskazał „Wyłącznie naturalne żywice zawarte w drewnie (...), które działają jako naturalny klej. Udział naturalnej żywicy w tonie peletu (...) wynosi od ok. 2% do maksymalnie 5%”.

Charakterystyczne cechy identyfikujące pelet: Kształt (...). Wymiary (...): kolor jasny, (...).

Główne etapy produkcji peletu (...):

(...).

Wnioskodawca odpowiada za realizację usługi transportu peletu do Klienta.

(...).

Procentowa proporcja ceny transportu (...).

Sprzedaż będzie dokumentowana wystawieniem faktury VAT dla firm będących płatnikiem VAT oraz paragonem z kasy fiskalnej dla osób fizycznych lub nie będących czynnymi płatnikami podatku VAT, jeśli przepisy prawa podatkowego będą wymagały dokumentowania sprzedaży w taki sposób.

Sprzedaż i transport towaru mogą być świadczone niezależnie. Cena będzie obejmować całość świadczenia, w tym transport.

Wnioskodawca wskazał także, że normy peletu regulują jego parametry energetyczne i fizyczne w Polsce oraz UE. Kluczowym dokumentem jest zharmonizowana norma europejska PN-EN ISO 17225-2. Najważniejsze parametry jakościowe (Klasa A1/Premium). Wartość opałowa: Minimum 16,5 ÷ 18 MJ/kg (im wyższa, tym mniejsze zużycie). Wilgotność: Maksymalnie do 10%. Zawartość popiołu: Bardzo niska, tj. ≤ 0,7% (w klasie A1 dla nowoczesnych kotłów wynosi najczęściej poniżej 0,5%). Średnica: Najczęściej od 6 do 8 mm. Gęstość nasypowa: Mieści się w przedziale 600 ÷ 750 kg/m³. Frakcja drobna (pył): Maksymalnie do 1%.

Do wniosku i uzupełnienia wniosku Wnioskodawca załączył:

–    (...)

Dodatkowe informacje Producenta:

(...)

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r., poz. 622, z późn. zm.) zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, postanowieniem z dnia 15 lipca 2026 r. nr 0115-KDST1-1.440.240.2026.2.AGW organ wyznaczył wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 16 lipca 2026 r. r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Wnioskodawca nie skorzystał.

Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (towar)

Na wstępie należy wskazać, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.

Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej.

Aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.

Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.

Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany dalej TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., nr C-349/96, Card Protection Plan Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93, stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.

Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że: - w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, TSUE wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie TSUE, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (pkt 22 wyroku),

–   w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11, Field Fisher Waterhouse LLP przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, ECLI:EU:C:2012:597, TSUE wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).

Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).

W tym miejscu warto zwrócić uwagę na opinię rzecznik generalnej Juliane Kokott z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito – Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira, ECLI:EU:C:2020:855, gdzie wskazano, że „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”. Rzecznik Generalna zauważyła także, że „Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19, ECLI:EU:C:2021:167.

Podsumowując zatem powyższe, świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.

W przypadku świadczeń kompleksowych o tym, czy świadczenie jest dostawą towarów, czy usługą powinien przesądzić element, który w ramach całego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94, Faaborg – Gelting Linien, ECLI:EU:C:1996:184; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien,). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, natomiast pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji będą inne czynności to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.

Aby dokonać prawidłowej klasyfikacji świadczenia będącego przedmiotem wniosku, w pierwszej kolejności należy przede wszystkim ustalić jaki jest cel wykonywanych czynności z punktu widzenia klienta.

Mając na uwadze wskazówki wynikające z orzecznictwa TSUE, po dokonaniu szczegółowej analizy zgromadzonego materiału dowodowego wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z jednolitym świadczeniem kompleksowym. Czynności polegające na dostawie peletu wraz z jego transportem są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie rzecz biorąc, w aspekcie gospodarczym tworzą jedną całość nabywaną nierozłącznie, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter. Powyższe wynika z faktu, że poszczególne czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach przedmiotowego świadczenia będą prowadzić do realizacji jednego określonego celu jakim jest zakup peletu wraz z usługą transportu.

Przechodząc natomiast do ustalenia, który z elementów świadczenia jest elementem dominującym wskazać należy, że istotą niniejszego świadczenia jest wydanie towaru (peletu). Nabywca nie byłby zapewne zainteresowany jakąkolwiek usługą transportową, gdyby nie realizowana na jego rzecz dostawa towaru. Zatem czynność transportu jest usługą dodatkową do dostawy towaru. Ponadto należy podkreślić, że cena samego peletu stanowi 80% wynagrodzenia za przedmiotowe świadczenie.

W konsekwencji, należy uznać, że elementem dominującym przedmiotowego świadczenia będzie dostawa towaru (peletu), natomiast transport peletu, należy uznać za czynność pomocniczą, gdyż jest jedynie środkiem do zrealizowania głównego przedmiotu wniosku.

Powyższe wywołuje skutki w zakresie jednolitego opodatkowania wszystkich czynności wchodzących w skład tego świadczenia, zgodnie z elementem głównym (dominującym). W związku z powyższym, w dalszej części niniejszej decyzji tutejszy organ dokona klasyfikacji i określenia stawki podatku dla dostawy towaru: Pelet z (...) (element główny).

Uzasadnienie klasyfikacji

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej Nomenklatura scalona obejmuje:

a)  nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego;

b)  wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane „podpozycjami CN” w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna;

c)  przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN.

Jednolitemu stosowaniu zarówno Systemu Zharmonizowanego (HS), jak i Nomenklatury scalonej (CN) służą Noty wyjaśniające.

Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze scalonej podlega regułom zawartym w Ogólnych regułach interpretacji Nomenklatury scalonej zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednego i tego samego działu, pozycji i podpozycji z wyłączeniem wszelkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.

Reguła 1 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej (ORINS) wskazuje, że tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych klasyfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury scalonej.

W tym miejscu należy zauważyć, że pelet klasyfikowany jest do odpowiedniego działu Nomenklatury scalonej (CN) w zależności od surowca z jakiego został wykonany, czy stopnia przetworzenia, a zatem może zostać zaklasyfikowany m.in. do działu CN 12, 14, czy 44.

Zgodnie z tytułem działu 12 Nomenklatury scalonej, dział ten obejmuje: „Nasiona i owoce oleiste; ziarna, nasiona i owoce różne; rośliny przemysłowe lub lecznicze; słoma i pasza”.

Natomiast pozycja CN 1213 obejmuje: „Słomę i plewy zbóż, niepreparowane, nawet siekane, mielone, prasowane lub w formie granulek”.

Zgodnie z Notami wyjaśniającymi do HS do pozycji 1213: „Niniejsza pozycja jest ograniczona do słomy i plew ze zbóż w stanie niepreparowanym, czyli takich, jakie otrzymuje się w czasie młócenia zbóż, lub siekanych, mielonych lub prasowanych, względnie w postaci granulek (tzn. zaglomerowane albo bezpośrednio przez sprasowanie, albo przez dodanie środka wiążącego w ilości nieprzekraczającej 3% masy), ale dalej niepreparowanych. Wyłącza ona słomę oczyszczoną, bieloną lub barwioną (pozycja 1401).”

Zgodnie z tytułem działu 14 Nomenklatury scalonej, dział ten obejmuje „Materiały roślinne do wyplatania; produkty pochodzenia roślinnego, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone”.

Natomiast pozycja CN 1404 obejmuje: „Produkty pochodzenia roślinnego, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone”.

Z kolei z treści Not wyjaśniających do HS do pozycji 1404 wynika m.in., że:

„Niniejsza pozycja obejmuje wszystkie materiały roślinne, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone do nomenklatury”.

Ponieważ z treści wniosku i załączonych dokumentów wynika, że przedmiotem wniosku jest pelet z (...), należy rozważyć klasyfikację produktu do działu 44 Nomenklatury scalonej (CN).

Zgodnie z tytułem działu 44 Nomenklatury scalonej, dział ten obejmuje: „Drewno i artykuły z drewna; węgiel drzewny”.

Natomiast pozycja 4401 CN obejmuje: „Drewno opałowe w postaci kłód, szczap, gałęzi, wiązek chrustu lub w podobnych postaciach; drewno w postaci wiórów lub kawałków; trociny, odpady i ścinki drewniane, nawet aglomerowane w kłody, brykiety, granulki lub w podobne postacie”.

Noty wyjaśniające do HS do pozycji 4401 CN stanowią, że pozycja ta obejmuje: „(…)

(B)   Drewno w postaci wiórów lub kawałków, tzn. drewno mechanicznie rozdrobnione na niewielkie wióry (płaskie, sztywne i w przybliżeniu kwadratowe) lub kawałki (cienkie i giętkie) stosowane do wyrobu masy celulozowej przy użyciu środków mechanicznych, środków chemicznych lub zarazem środków mechanicznych i chemicznych, lub do wyrobu płyty pilśniowej lub płyty wiórowej. Na mocy uwagi 6. do tego działu, pozycja ta obejmuje również podobne produkty otrzymywane, na przykład z bambusa.

(…)

(C)   Trociny, nawet aglomerowane w kłody, brykiety, gałki lub podobne postaci.

(D)   Odpady drewniane i ścinki nienadające się na tarcicę. Materiały te wykorzystywane są w szczególności na masę celulozową (wyrób papieru) i do wyrobu płyty wiórowej i płyty pilśniowej oraz jako opał. Zaliczają się do nich odpady z tartaków lub odpady produkcyjne; połamane deski; stare skrzynie, nieużyteczne jako takie; kora i strużyny (nawet aglomerowane w kłody, brykiety, gałki lub podobne postaci); pozostałe odpady i ścinki stolarskie; zużyte drewno farbiarskie i drewno lub kora garbarska. Pozycja ta obejmuje również odpady i ścinki drewniane posegregowane z odpadów budowlanych oraz rozbiórkowych, i nienadające się do wykorzystania jako tarcica. Jednakże artykuły z drewna tak posegregowane i nadające się do ponownego użycia jako takie (np. belki, deski, drzwi), klasyfikowane są do swoich odpowiednich pozycjach.

(…)”.

Uwzględniając powyższe, jak również mając na uwadze skład, postać i proces wytwarzania produktu, należy uznać, że spełnia on kryteria i posiada właściwości dla towarów objętych działem 44 Nomenklatury scalonej (CN). Klasyfikacja towaru została dokonana zgodnie z postanowieniami reguły 1 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248 ze zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%.

Na podstawie 146ef ust. 2 ww. ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłosi, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, koniec okresu obowiązywania stawek podatku, o których mowa w ust. 1, w terminie do dnia 31 października roku, dla którego zostały spełnione warunki określone w ust. 1.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydanych na jej podstawie rozporządzeń nie przewidują możliwości zastosowania obniżonej stawki podatku od towarów i usług dla towarów sklasyfikowanych do działu 44 Nomenklatury scalonej (CN).

W związku z powyższym, ponieważ opisany we wniosku towar klasyfikowany jest do działu 44 Nomenklatury scalonej (CN) oraz nie został objęty obniżoną stawką podatku od towarów i usług jego dostawa, import lub wewnątrzwspólnotowe nabycie podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.

Powyższa stawka ma zastosowanie dla towaru, którego dostawa ma dominujący charakter dla opisanego świadczenia kompleksowego, a tym samym usługa transportu jako świadczenie pomocnicze jest opodatkowana tą samą stawką podatku.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczeń kompleksowych tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do świadczenia kompleksowego będącego jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

–    podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

–    świadczenie kompleksowe będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

–   w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia kompleksowego będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:

–    klasyfikacja towaru, lub

–    stawka podatku właściwa dla towaru, lub

–    podstawa prawna stawki podatku staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji - stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej - służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e- urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).