0115-KDIT3.4011.760.2026.1.JS

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 września 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pani działalność gospodarczą indywidualną praktykę lekarską – gabinet stomatologiczny.

Planuje Pani zatrudnić 18-letniego syna, który posiada status osoby uczącej się, na podstawie umowy zlecenie.

Pani syn będzie wykonywał prace biurowo-administracyjne w wymiarze kilku godzin w tygodniu (w zależności od potrzeb gabinetu i jego planu zajęć). Do jego obowiązków należeć będzie m.in. archiwizacja dokumentacji medycznej, odbieranie telefonów, umawianie pacjentów oraz porządkowanie dokumentów rozliczeniowych.

Wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenie będzie ustalane na warunkach rynkowych (według stawki godzinowej odpowiadającej faktycznie przepracowanemu czasowi, z zachowaniem ustawowej stawki minimalnej).

Praca będzie rzeczywiście wykonywana i ma na celu usprawnienie funkcjonowania gabinetu, co bezpośrednio przekłada się na zachowanie i zabezpieczenie źródła przychodów firmy.

Pytanie

Czy wydatki ponoszone na wynagrodzenie wypłacane synowi z tytułu świadczonej na podstawie umowy zlecenie pracy biurowo-administracyjnej będą stanowić dla Pani koszt uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, wydatki na wynagrodzenie syna realizowane na podstawie umowy zlecenie będą stanowić koszt uzyskania przychodów na zasadach ogólnych art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.

1.  Brak zakazu ustawowego: Przepisy ustawy o PIT (art. 23 ust. 1 pkt 10) zabraniają zaliczania do kosztów firmy wyłącznie pracy małżonka oraz dzieci małoletnich. Syn jest pełnoletni (ma 18 lat), więc to ograniczenie go nie dotyczy.

2.  Spełnienie definicji kosztu: Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, kosztem firmy jest wydatek poniesiony w celu osiągnięcia lub zabezpieczenia przychodów. Prace biurowe, administracyjne oraz obsługa systemów komputerowych w gabinecie stomatologicznym są niezbędne do sprawnego funkcjonowania firmy i przyjmowania pacjentów.

3.  Rynkowy charakter i dokumentacja: Wynagrodzenie syna będzie ustalone według stawek rynkowych za faktycznie wykonaną pracę. Wydatki będą w pełni udokumentowane zawartą umową zlecenie, rachunkami oraz miesięczną ewidencją przepracowanych godzin.

4.  Brak składek ZUS i podatku: Ponieważ syn ma 18 lat i status ucznia, jego wynagrodzenie korzysta z „ulgi dla młodych” (0% PIT) oraz jest zwolnione ze składek ZUS. Oznacza to, że kosztem dla firmy Wnioskodawcy będzie wyłącznie czysta, wypłacona kwota brutto.

Podsumowując, wydatek ten spełnia wszystkie warunki art. 22 ust. 1 ustawy o PIT i stanowi koszt uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Oznacza to, że zaliczenie wydatków do kosztów podatkowych jest możliwe, jeżeli zostaną spełnione kryteria wynikające z tego przepisu.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu a powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Innymi słowy – oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli między jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodów istnieje związek przyczynowy (ewentualnie z zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów).

Zatem warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

·      został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztów uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

·      jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·      pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·      poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

·      został właściwie udokumentowany,

·      nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1  ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Tym samym – możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodów uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia jego przychodów.

Dokonując oceny charakteru ponoszonych wydatków, należy rozstrzygnąć, czy spełniają one kryteria określone w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz czy nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 tej ustawy. Ocena prawna danego wydatku wymaga bowiem uwzględnienia unormowań art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w którym ustawodawca dokonał enumeratywnego wyliczenia wydatków niestanowiących kosztów podatkowych, nawet jeśli ponoszone są w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Z przepisu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jakkolwiek podmioty gospodarcze mogą dowolnie i swobodnie podejmować decyzje finansowe w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, to jednak kwalifikacja wydatków do kosztów podatkowych winna opierać się na przepisach prawa podatkowego. Nie każdy wydatek z racji tylko samego jego poniesienia jest kosztem podatkowym. Aby tak było, wydatek musi spełniać wskazane kryteria ustawowe. Nie ma w tym względzie dowolności i uznaniowości podyktowanej pozaustawowymi kryteriami.

Wskazuję również, że sam fakt nieobjęcia ustawowym wykazem wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest wystarczający do podatkowej kwalifikacji kosztów. Brak takiego wydatku w katalogu kosztów negatywnych nie skutkuje automatycznym przyjęciem, że stanowi on koszt podatkowy.

W opisie sprawy wskazała Pani, że:

·      prowadzi Pani działalność gospodarczą;

·      planuje Pani zatrudnić Pani pełnoletniego syna na podstawie umowy zlecenie;

·      Pani syn będzie wykonywał prace administracyjno-biurowe w wymiarze kilku godzin tygodniowo;

·      wysokość wynagrodzenia Pani syna będzie ustalała Pani na podstawie warunków rynkowych.

Wątpliwości Pani sprowadzają się do ustalenia, czy ma Pani prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wysokość wynagrodzenia Pani syna w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy i powołane wyżej przepisy wskazuję, że w sytuacji, gdy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zatrudni Pani na umowę zlecenie swojego pełnoletniego syna, to wypłacone mu wynagrodzenie z tytułu tej umowy może stanowić dla Pani koszt uzyskania przychodów w działalności gospodarczej.

Tym samym stanowisko Pani zgodnie z którym:

wydatki na wynagrodzenie syna realizowane na podstawie umowy zlecenie będą stanowić koszt uzyskania przychodów na zasadach ogólnych art. 22 ust. 1 ustawy o PIT

uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Końcowo zaznaczam, że w ramach wydawania interpretacji nie prowadzę klasycznego postępowania podatkowego. Tym samym załączone przez Panią dokumenty nie były przeze mnie analizowane.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.