0115-KDIT3.4011.751.2026.1.RS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 września 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Od 3 sierpnia 2026 r. Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą (osoba fizyczna podlegająca nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce). Jako formę opodatkowania dochodów Wnioskodawca wybrał zasady ogólne (skala podatkowa). Przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest branża IT oraz nowoczesnych technologii, sklasyfikowana według kodów PKD jako:

·      62.10.B – Pozostała działalność w zakresie programowania (kod przeważający),

·      62.20.A – Działalność w zakresie cyberbezpieczeństwa,

·      62.20.B – Pozostała działalność związana z doradztwem w zakresie informatyki oraz zarządzaniem urządzeniami informatycznymi.

W okresie około 10 miesięcy przed formalną rejestracją działalności gospodarczej w rejestrze CEIDG (czyli w okresie przygotowawczym do otwarcia firmy), Wnioskodawca dokonał zakupów niezbędnego sprzętu elektronicznego oraz akcesoriów. Wszystkie te zakupy zostały sfinansowane z prywatnych środków Wnioskodawcy, a sprzedawcy wystawili faktury imienne zawierające imię, nazwisko oraz adres zamieszkania Wnioskodawcy (jako osoby fizycznej). Wartość żadnego z zakupionych pojedynczo przedmiotów nie przekroczyła kwoty 10.000 zł, natomiast łączna wartość wszystkich faktur dokumentujących te zakupy wynosi około 39.000 zł. W skład zakupionego zestawu weszły: Laptop oraz zewnętrzny monitor - stanowiące zintegrowane, mobilne i podstawowe stanowisko pracy, niezbędne do pisania kodu, kompilacji programów oraz tworzenia zaawansowanych grafik komputerowych (interfejsów użytkownika, schematów sieciowych), Klawiatura, mysz oraz zewnętrzny touchpad - urządzenia peryferyjne i wskazujące o wysokiej precyzji, niezbędne przy wielogodzinnej pracy programistycznej oraz kluczowe do precyzyjnego projektowania i tworzenia grafik komputerowych, Smartfon (telefon) oraz smartwatch (zegarek) - urządzenia mobilne. Telefon służy do kontaktu z kontrahentami oraz zarządzania projektami. Smartwatch jest z kolei niezbędnym narzędziem testowym. Służy on do bezpośredniego testowania responsywności, wydajności oraz poprawnego wyświetlania aplikacji i interfejsów graficznych, które Wnioskodawca tworzy na silniki oraz systemy operacyjne różnych modeli inteligentnych zegarków, aplikacji mobilnych, sieciowych czy przeglądarkowych.

Słuchawki - niezbędne do prowadzenia spotkań biznesowych online (telekonferencji), pracy w skupieniu (wyciszenie otoczenia) oraz konsultacji wdrożeniowych i doradczych jak również rozmów z klientami. Sposób i przyczyna wykorzystania sprzętu przed rejestracją firmy: Zakup sprzętu z 10-miesięcznym wyprzedzeniem był podyktowany koniecznością podjęcia intensywnych prac przygotowawczych, które były niezbędne do późniejszego uruchomienia i prowadzenia działalności.

W tym okresie cały zakupiony sprzęt (laptop, monitor, telefon, zegarek, słuchawki oraz akcesoria) był aktywnie wykorzystywany przez Wnioskodawcę wyłącznie w celach biznesowo-technicznych, do których należało: Budowanie rozpoznawalności i marki osobistej przyszłego przedsiębiorstwa na rynku IT, Kreowanie, konfiguracja i testowanie zaawansowanych środowisk programistycznych ((...), lokalne środowiska deweloperskie, bazy danych, konfiguracje sieciowe, optymalizacja sprzętowa), Projektowanie i tworzenie klastrów serwerowych oraz zaawansowanej infrastruktury chmurowej, która obecnie stanowi bezpośrednie narzędzie pracy wnioskodawcy oraz aktywnie wspomaga kluczowe procesy biznesowe w firmie w tym samo działanie usług Wnioskodawcy. Zakupiony sprzęt od momentu jego nabycia nie był wykorzystywany do celów prywatnych/osobistych Wnioskodawcy. Służył on głównie przygotowaniu i zabezpieczeniu przyszłego źródła przychodów. Od dnia rozpoczęcia działalności gospodarczej (3 sierpnia 2026 r.), cały wskazany wyżej sprzęt został wprowadzony do majątku firmy i jest wykorzystywany wyłącznie w celach związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Pytanie

Czy w świetle art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawca ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w ramach prowadzonej od 3 sierpnia 2026 r. jednoosobowej działalności gospodarczej (skala podatkowa) wydatki poniesione na zakup laptopa, monitora, klawiatury, myszki, touchpada, telefonu, smartwatcha (zegarek do testów aplikacji) oraz słuchawek, udokumentowane fakturami imiennymi wystawionymi na Wnioskodawcę na około 10 miesięcy przed dniem rozpoczęcia tej działalności, w sytuacji, gdy sprzęt ten w okresie przed-założycielskim był wykorzystywany wyłącznie do budowania marki i przygotowania infrastruktury technicznej pod przyszłą firmę, a wartość jednostkowa żadnego z przedmiotów nie przekracza 10.000 zł?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, na gruncie art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, przysługuje mu pełne prawo do zaliczenia wskazanych wydatków przed-założycielskich do kosztów uzyskania przychodów (KUP) w ramach działalności opodatkowanej według skali podatkowej. Zgodnie z powołanym przepisem, kosztami uzyskania przychodów są wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Polskie przepisy prawa podatkowego nie ograniczają możliwości zaliczenia danego wydatku do kosztów ze względu na moment jego poniesienia (przed czy po formalnej rejestracji firmy). Kluczowy jest cel i intencja podatnika w momencie dokonywania zakupu.

Zakupiony 10 miesięcy wcześniej sprzęt (laptop, monitor, akcesoria, telefon, smartwatch oraz słuchawki), był nabywany wyłącznie z zamiarem wykorzystania go w przyszłej firmie IT. W okresie przed-założycielskim urządzenia te były aktywnie i konsekwentnie używane do budowania marki osobistej, przygotowania środowisk programistycznych (opisane wcześniej) oraz konfiguracji infrastruktury chmurowej, klastrów serwerowych, baz danych i optymalizacji sieciowo-sprzętowej. Działania te miały na celu przygotowanie i zabezpieczenie przyszłego źródła przychodów, co w pełni wpisuje się w definicję art. 22 ust. 1.

Wydatki zostały prawidłowo udokumentowane fakturami imiennymi wystawionymi na Wnioskodawcę jako osobę fizyczną, co było jedyną możliwą formą przed uzyskaniem numeru NIP. Sprzęt ten od dnia 3 sierpnia 2026 r. służy wyłącznie celom prowadzonej działalności gospodarczej, nie jest wykorzystywany prywatnie, a jego jednostkowa wartość nie przekracza 10.000 zł.

W związku z tym Wnioskodawca uważa swoje stanowisko za w pełni prawidłowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, na podstawie wyżej powołanego przepisu, spełniać musi łącznie następujące warunki:

·      pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami lub źródłem przychodów i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,

·      nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

·      być właściwie udokumentowany.

Przy czym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodów, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Należy przy tym zauważyć, że konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań lub sprzecznych z prawem działań podatnika.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, które nie są wymienione w art. 23 ust. 1 ustawy podatkowej. Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów.

Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym przepisie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością, podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów. Zauważyć należy, że przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodów to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz, aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast kosztami służącymi zabezpieczeniu źródła przychodów są koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodów w przyszłości.

Zauważyć należy, że istnieje grupa wydatków, które nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów działalności gospodarczej, gdyż są to wydatki, które ponoszą osoby fizyczne niezależnie od tego, czy prowadzą działalność gospodarczą, czy też takiej działalności nie prowadzą. Są to typowe wydatki osobiste, konsumpcyjne, np. wydatki dotyczące zapewnienia sobie, na własne potrzeby odpowiednich warunków życiowych.

W związku z powyższym, aby dany wydatek można zaliczyć do kosztów, musi zostać poniesiony w związku z potrzebami działalności gospodarczej, a nie potrzebami prywatnymi przedsiębiorcy.

Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania przychodu odnosi ewidentne korzyści, albowiem o ten koszt zmniejsza podstawę opodatkowania. Zatem, możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien wiedzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu.

W zakresie obowiązków podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie, w oparciu o zgromadzone dowody, związku pomiędzy poniesieniem kosztu, a uzyskaniem przychodu, zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła, należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Aby stwierdzić, że wydatek, który został poniesiony przed datą rozpoczęcia działalności, można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, należy ustalić, czy taki wydatek jest potrzebny w prowadzonej działalności i ma związek z tą działalnością.

Ponadto zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Koszty uzyskania przychodów są potrącane tylko w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione, z zastrzeżeniem ust. 4a-5, 6 i 10.

W myśl art. 22 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Stosownie do art. 22d ust. 1 ww. ustawy:

Podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o których mowa w art. 22a i 22b , których wartość początkowa, określona zgodnie z art. 22g , nie przekracza 10 000 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania.

Z opisu sprawy wynika, że od 3 sierpnia 2026 r. prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą, w której dochody opodatkowuje na zasadach ogólnych. Przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej jest branża IT oraz nowoczesnych technologii, m.in. w zakresie programowania i cyberbezpieczeństwa.

Około 10 miesięcy przed formalnym zarejestrowaniem działalności gospodarczej, dokonał Pan zakupów niezbędnego sprzętu elektronicznego oraz akcesoriów. Wszystkie zakupy zostały sfinansowane z prywatnych środków a wartość każdego z przedmiotów nie przekroczyła kwoty 10.000 zł. Poniósł Pan wydatki związane z zakupem sprzętu elektronicznego i akcesoriów, tj.: laptopa, monitora, klawiatury, myszki, touchpada, telefonu, smartwatcha oraz słuchawek.

Ponadto wskazał Pan, że zakupiony sprzęt od momentu nabycia nie był wykorzystywany do Pana celów prywatnych i osobistych, służył głównie przygotowaniu i zabezpieczeniu przyszłego źródła przychodów, jest przez Pana wykorzystywany wyłącznie w celach związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Na wszystkie zakupy posiada Pan wystawione na siebie faktury imienne.

Biorąc powyższe pod uwagę należy uznać, że w sektorze IT, czyli branży w której prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą, ww. sprzęt elektroniczny i związane z nim akcesoria oraz urządzenia peryferyjne są oczywistym narzędziem Pana pracy, zatem wydatki poniesione na ten sprzęt mają związek z prowadzoną działalnością (służą osiąganiu przychodów, ich zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów). Jednostkowa wartość początkowa tego wyposażenia nie przekracza 10.000 zł, dlatego może zostać zaliczona w koszty bezpośrednio w miesiącu oddania do używania (rozpoczęcia działalności gospodarczej).

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.