0115-KDIT3.4011.702.2026.1.KP

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną i jedynym właścicielem stanowiącego odrębną nieruchomość lokalu niemieszkalnego nr (...), położonego w X przy (...), dalej jako „Lokal”.

Wnioskodawca planuje sprzedaż całego Lokalu w 2026 r. Sprzedaż nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej.

Lokal został nabyty przez rodziców Wnioskodawcy w dniu 31 października 2006 r. na podstawie „Umowy przeniesienia własności lokalu”, sporządzonej w formie aktu notarialnego Rep. A nr (...), do ich majątku objętego ustawową wspólnością majątkową małżeńską.

Matka Wnioskodawcy zmarła w dniu 18 grudnia 2022 r.

Spadek po niej nabyli z ustawy w częściach równych, po 1/3: jej mąż – ojciec Wnioskodawcy, Wnioskodawca oraz siostra Wnioskodawcy.

Po otwarciu spadku udział ojca Wnioskodawcy w Lokalu wynosił 4/6, z czego 3/6 stanowiło jego udział wynikający z ustania wspólności majątkowej małżeńskiej, natomiast 1/6 zostało przez niego nabyte w drodze spadku po żonie.

Udział Wnioskodawcy w Lokalu wynosił 1/6, a udział siostry Wnioskodawcy wynosił 1/6.

W dniu 17 lutego 2023 r. zawarta została w formie aktu notarialnego Rep. A nr (...) „Umowa o nieodpłatny dział spadku i zniesienie współwłasności”.

Ojciec Wnioskodawcy występował w tym akcie we własnym imieniu oraz jako pełnomocnik Wnioskodawcy, a siostra Wnioskodawcy była stroną umowy.

Na podstawie wskazanej umowy własność całego Lokalu została przyznana Wnioskodawcy.

Czynność została dokonana nieodpłatnie, bez jakichkolwiek spłat i dopłat na rzecz ojca lub siostry Wnioskodawcy oraz bez jakichkolwiek spłat, dopłat lub innych świadczeń wyrównawczych na rzecz Wnioskodawcy.

Akt z dnia 17 lutego 2023 r. obejmował łącznie dziewięć składników majątkowych.

Łączna wartość wszystkich nieruchomości i praw objętych tym aktem wynosiła 7 821 000 zł.

Kwota ta obejmowała zarówno udziały wchodzące do spadku po matce Wnioskodawcy, jak i udziały niewchodzące do spadku, w szczególności udziały ojca Wnioskodawcy wynikające z ustania ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej.

Łączna wartość udziałów matki Wnioskodawcy w składnikach majątkowych objętych aktem i wchodzących do spadku wynosiła 3 830 250 zł.

Na kwotę tę składały się wskazane w § 2 aktu wartości udziałów spadkodawczyni: 600 000 zł, 480 000 zł, 1 350 000 zł, 600 000 zł, 150 000 zł, 9 900 zł, 10 350 zł, 600 000 zł oraz 30 000 zł.

Akt wskazuje jednocześnie, że wymienione w nim składniki nie wyczerpywały całego majątku spadkowego.

Wartość przysługującego Wnioskodawcy udziału wynoszącego 1/3 w części masy spadkowej objętej aktem wynosiła zatem 1 276 750 zł.

W wyniku umowy z dnia 17 lutego 2023 r. Wnioskodawcy przyznano Lokal o wartości 1 200 000 zł oraz drugi składnik majątkowy o wartości 30 000 zł.

Łączna wartość składników przyznanych Wnioskodawcy na wyłączną własność wyniosła zatem 1 230 000 zł i była o 46 750 zł niższa od wartości przysługującego mu udziału w części masy spadkowej objętej aktem.

Przed zawarciem umowy z dnia 17 lutego 2023 r. Wnioskodawcy przysługiwały udziały we wszystkich składnikach majątkowych wchodzących do spadku po matce, natomiast w wyniku jednoczesnego działu spadku i zniesienia współwłasności udziały te zostały zastąpione wyłączną własnością dwóch konkretnie wskazanych składników majątkowych o łącznej wartości niższej od wartości praw przysługujących Wnioskodawcy przed dokonaniem tej czynności.

W ramach tej samej czynności prawnej na Wnioskodawcę przeszedł również udział ojca w Lokalu wynoszący 3/6, który nie należał do spadku po matce Wnioskodawcy, lecz stanowił udział ojca wynikający z ustania wspólności majątkowej małżeńskiej.

Przejście tego udziału nastąpiło w ramach zawartej w tym samym akcie umowy o nieodpłatne zniesienie współwłasności.

Wnioskodawca wskazuje zatem, że czynność z dnia 17 lutego 2023 r. miała charakter łączny: obejmowała jednocześnie dział spadku po matce Wnioskodawcy oraz zniesienie współwłasności składników majątkowych objętych aktem.

Czynność została dokonana bez spłat i dopłat, a łączna wartość majątku przyznanego Wnioskodawcy – 1 230 000 zł – była niższa niż wartość przysługujących mu przed dokonaniem czynności praw w składnikach objętych działem spadku – 1 276 750 zł.

Zdarzeniem przyszłym będącym przedmiotem niniejszego wniosku jest planowana w 2026 r. sprzedaż całego Lokalu.

Pytania

1.  Czy przyznanie Wnioskodawcy całego Lokalu na podstawie zawartej w dniu 17 lutego 2023 r. umowy o nieodpłatny dział spadku i zniesienie współwłasności stanowiło nabycie Lokalu lub jego części w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności w zakresie udziału 3/6 należącego wcześniej do ojca Wnioskodawcy i niewchodzącego do spadku po matce Wnioskodawcy, jeżeli czynność została dokonana bez spłat i dopłat, a łączna wartość majątku przyznanego Wnioskodawcy wyniosła 1 230 000 zł i była niższa od wartości przysługujących mu przed dokonaniem czynności praw w składnikach objętych działem spadku, wynoszącej 1 276 750 zł?

2.  Czy w konsekwencji planowana w 2026 r. sprzedaż całego Lokalu będzie stanowiła dla Wnioskodawcy źródło przychodu określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i będzie podlegała opodatkowaniu na podstawie art. 30e tej ustawy, z uwzględnieniem art. 10 ust. 5 i ust. 7 tej ustawy?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy przyznanie mu całego Lokalu na podstawie umowy z 17 lutego 2023 r. o nieodpłatny dział spadku i zniesienie współwłasności nie stanowiło nabycia Lokalu ani jego części w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT.

W zakresie praw wchodzących do spadku po matce zastosowanie znajduje art. 10 ust. 7 ustawy o PIT. Wartość udziału Wnioskodawcy wynoszącego 1/3 w części masy spadkowej objętej aktem wynosiła 1 276 750 zł, natomiast łączna wartość otrzymanego majątku 1 230 000 zł, czyli o 46 750 zł mniej. Nie doszło więc do nabycia ponad udział spadkowy. Odrębnie należy ocenić udział ojca wynoszący 3/6 Lokalu, który nie wchodził do spadku po matce, lecz wynikał z ustania wspólności majątkowej małżeńskiej. Jego przejście nastąpiło w ramach nieodpłatnego zniesienia współwłasności.

Zdaniem Wnioskodawcy również w tym zakresie nie doszło do nowego nabycia, ponieważ czynność była dokonana bez spłat i dopłat, a wartość majątku otrzymanego przez Wnioskodawcę nie przekroczyła wartości przysługujących mu wcześniej praw.

Takie podejście znajduje potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej Dyrektora KIS, m.in. w interpretacjach z 3 czerwca 2026 r., sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.297.2026.1.HJ, oraz z 4 marca 2026 r., sygn. 0115-KDIT3.4011.34.2026.4.AD.

Dział spadku i zniesienie współwłasności zostały dokonane jednocześnie, jednym aktem obejmującym dziewięć składników majątkowych. Wnioskodawca otrzymał dwa składniki o łącznej wartości niższej od wartości jego praw przed czynnością. Zwiększenie udziału w samym Lokalu z 1/6 do całości nie powinno być więc oceniane w oderwaniu od całego rozliczenia. W konsekwencji umowa z 17 lutego 2023 r. nie stanowiła nowego nabycia Lokalu ani jego części, w tym udziału 3/6 należącego wcześniej do ojca Wnioskodawcy.

Zdaniem Wnioskodawcy planowana w 2026 r. sprzedaż całego Lokalu nie będzie stanowiła źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT i nie będzie podlegała opodatkowaniu na podstawie art. 30e tej ustawy.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT odpłatne zbycie nieruchomości, jeżeli nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej, stanowi źródło przychodu wyłącznie wtedy, gdy następuje przed upływem pięciu lat, liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości.

Stosownie do art. 10 ust. 5 ustawy o PIT, w przypadku nieruchomości nabytej w drodze spadku pięcioletni okres liczy się od końca roku, w którym nieruchomość nabył lub wybudował spadkodawca.

Lokal został nabyty do majątku wspólnego rodziców Wnioskodawcy 31 października 2006 r. W zakresie udziału nabytego w spadku po matce pięcioletni okres upłynął zatem z końcem 2011 r.

Jednocześnie, z przyczyn wskazanych w stanowisku dotyczącym pytania nr 1, umowa z 17 lutego 2023 r. o nieodpłatny dział spadku i zniesienie współwłasności nie stanowiła nowego nabycia Lokalu ani jego części w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT. Data ta nie rozpoczęła więc biegu nowego pięcioletniego terminu.

W konsekwencji planowana sprzedaż całego Lokalu w 2026 r. nastąpi po upływie ustawowego okresu i nie będzie stanowiła źródła przychodu z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT.

Skoro sprzedaż nie będzie stanowiła przychodu z tego źródła, art. 30e ustawy o PIT, przewidujący opodatkowanie dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości, nie znajdzie zastosowania.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej, stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment ich nabycia.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) tej ustawy zostały nabyte w spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Zatem w sytuacji, gdy podatnik dokonuje sprzedaży nieruchomości lub udziału w nieruchomości nabytej w drodze spadku, istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę.

Z kolei, jak stanowi art. 10 ust. 7 ww. ustawy:

Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.

Ustawa o podatku dochodowym nie zawiera definicji pojęcia „spadek”, ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do pozapodatkowych regulacji.

Stosownie do art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:

Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.

Natomiast jak stanowi art. 925 ww. Kodeksu:

Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

Na mocy art. 926 § 1 ww. Kodeksu:

Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.

Stosownie do art. 1025 § 1 ww. Kodeksu:

Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

W myśl art. 1035 Kodeksu cywilnego:

Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.

Zgodnie z art. 1037 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:

§ 1. Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców.

§ 2. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.

Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.

Jeżeli zatem wartość nieruchomości lub prawa (udziałów w nieruchomości lub prawie) nabytych w wyniku działu spadku jest zgodna z udziałem posiadanym przed działem spadku – nie następuje nabycie, ponieważ w ten sposób nie ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem, jak i stan jej majątku osobistego. Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości lub prawie nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. Jednakże nabycie nieruchomości lub prawa w drodze działu spadku (nawet jeżeli działu spadku dokonano bez spłat lub dopłat) w części przekraczającej udział spadkowy stanowi w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabycie nieruchomości lub prawa w tym udziale, który przekracza udział nabyty w spadku. Wszelkie przypadki, gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowane być muszą w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem. Bezsprzeczne jest, że udziały jakie otrzymuje spadkobierca powyżej swojego udziału (jeżeli nabywa majątek w dziale spadku o wartości większej od swojego udziału w spadku) były własnością pozostałych spadkobierców. Spadkobierca nie miał do nich żadnych praw aż do momentu działu spadku.

Wobec tego nabycie w wyniku działu spadku części majątku, który należał do innych spadkobierców (współwłaścicieli), należy traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przy czym, dla oceny, czy w wyniku działu spadku doszło do nabycia „ponad udział w spadku” należy porównać udział w spadku z udziałem wartości majątku otrzymywanego na wyłączną własność w wyniku działu spadku do wartości całej masy dzielonego majątku.

Celem z kolei postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności.

Jak stanowi art. 195 Kodeksu cywilnego:

Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).

Zgodnie z treścią art. 196 § 1 ww. Kodeksu:

Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.

Natomiast w myśl art. 210 § 1 ww. Kodeksu:

Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.

Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu.

Stosownie do art. 211 ww. Kodeksu cywilnego:

Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.

Jak stanowi art. 212 § 1 i § 2 ww. Kodeksu:

§ 1. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami gruntowymi.

§ 2. Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.

Z powyższych przepisów wynika, że zniesienie współwłasności może nastąpić m.in. przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, poprzez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w drodze zniesienia współwłasności, podziału majątku wspólnego, czy działu spadku, jest nabyciem tych rzeczy. Natomiast, biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku podziału, jeśli:

·   podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub

·   wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku dokonanego podziału mieści się w udziale, jaki przysługiwał jej w majątku wspólnym.

Jeżeli spełnione są wymienione wyżej warunki, podział majątku nie może być rozpatrywany w kategoriach nabycia. W takiej sytuacji za datę nabycia nieruchomości uznać należy datę pierwotnego nabycia udziału w nieruchomości.

Jeżeli jednak na skutek dokonanego działu spadku/zniesienia współwłasności przysługujący danej osobie udział ulega powiększeniu lub też towarzyszą mu spłaty i dopłaty wówczas czynność ta skutkuje nabyciem ponad dotychczas posiadany udział. Podkreślić zatem należy, że w każdej sytuacji, kiedy w wyniku działu spadku/zniesienia współwłasności jeden z dotychczasowych współwłaścicieli został zobowiązany do spłaty, mamy do czynienia z nieekwiwalentnym podziałem, a po stronie osoby zobowiązanej do spłaty następuje nabycie majątku przekraczające pierwotnie posiadany przez niego udział we współwłasności. Tym samym, data działu spadku/zniesienia współwłasności będzie również datą nabycia tej części nieruchomości, o którą zwiększył się udział w niej po dokonaniu zniesienia współwłasności. Ponadto, o tym, czy w wyniku działu spadku/zniesienia współwłasności doszło do nowego nabycia ponad wcześniej posiadany udział decyduje porównanie wartości nieruchomości, a nie ich powierzchni. Może się zdarzyć, że większą wartość będzie miała nieruchomość o mniejszej powierzchni.

Jak wskazuje Pan we wniosku:

·   Jest Pan jedynym właścicielem stanowiącego odrębną nieruchomość lokalu niemieszkalnego.

·   Lokal został nabyty przez Pana rodziców w dniu 31 października 2006 r. na podstawie umowy przeniesienia własności lokalu, do ich majątku objętego ustawową wspólnością majątkową małżeńską.

·   Pana Matka zmarła w dniu 18 grudnia 2022 r.

·   Spadek po niej nabyli z ustawy w częściach równych, po 1/3: jej mąż – Pana ojciec, Pan oraz Pana siostra.

·   17 lutego 2023 r. zawarta została w formie aktu notarialnego „Umowa o nieodpłatny dział spadku i zniesienie współwłasności”.

·   Akt z dnia 17 lutego 2023 r. obejmował łącznie dziewięć składników majątkowych.

·   Łączna wartość udziałów Pana matki w składnikach majątkowych objętych aktem i wchodzących do spadku wynosiła 3 830 250 zł.

·   Wartość przysługującego Panu udziału wynoszącego 1/3 w części masy spadkowej objętej aktem wynosiła zatem 1 276 750 zł.

·   W wyniku umowy z dnia 17 lutego 2023 r. przyznano Panu Lokal o wartości 1 200 000 zł oraz drugi składnik majątkowy o wartości 30 000 zł.

·   Czynność została dokonana bez spłat i dopłat, a łączna wartość majątku przyznanego Panu – 1 230 000 zł – była niższa niż wartość przysługujących Panu przed dokonaniem czynności praw w składnikach objętych działem spadku – 1 276 750 zł.

·   Planuje Pan sprzedaż całego Lokalu w 2026 r. Sprzedaż nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku opis zdarzenia stwierdzam, że:

·      skoro – jak wskazał Pan w opisie sprawy – łączna wartość składników majątkowych przyznanych Panu na wyłączną własność była niższa od wartości przysługującego Panu udziału w części masy spadkowej objętej aktem, to otrzymanie w wyniku tej czynności lokalu niemieszkalnego nie stanowiło dla Pana jego nabycia w zw. z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

·      planowane odpłatne zbycie przez Pana w 2026 r. ww. lokalu – nie następujące w wykonaniu działalności gospodarczej – nie będzie stanowić źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ ww. sprzedaż nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tego prawa przez spadkodawcę (Pana matkę).

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego.

Informuję, że wydając interpretację indywidualną nie dokonuję wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym. W związku z powyższym tut. organ nie analizował, czy podane kwoty są prawidłowe.

Końcowo wskazać należy, że z uwagi na to, iż interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.