0115-KDIT3.4011.694.2026.1.AK

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Od marca 2006 r. prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą. W rejestrze CEIDG ma przeważające oraz dodatkowe kody PKD odpowiadające profilowi świadczonych usług, w tym m.in. PKD 70.20.Z Doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i pozostałe doradztwo w zakresie zarządzania, 85.59.D Pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane oraz 85.69.Z Działalność wspomagająca edukację, gdzie indziej niesklasyfikowana. Rok temu ukończył Pan profesjonalny kurs coachingowy i od tego czasu stale praktykuj Pan jako coach, świadcząc usługi wsparcia w rozwoju osobistym i zawodowym, pracy z celami, motywacją oraz komunikacją. Do tej pory usługi te świadczył Pan głównie nieodpłatnie w celu zbudowania portfela doświadczeń i rekomendacji, natomiast od września 2026 r. zamierza Pan rozpocząć intensywne działania promocyjne ukierunkowane na pozyskanie szerokiego grona płatnych klientów i generowanie regularnych przychodów z tego tytułu. Od października 2026 r. rozpocznie Pan odpłatne studia na kierunku Psychologia. Wiedza i kompetencje zdobywane w trakcie tych studiów (m.in. z zakresu psychologii motywacji, psychologii osobowości, psychologii społecznej oraz procesów poznawczych) są bezpośrednio powiązane z narzędziami wykorzystywanymi przez Pana w codziennej pracy coacha. Podniesienie kwalifikacji w tym obszarze pozwoli na:

1.  Podniesienie jakości i skuteczności świadczonych usług coachingowych,

2.  Wdrożenie bardziej zaawansowanych metod pracy z klientem biznesowym i indywidualnym,

3.  Zwiększenie konkurencyjności Pana oferty na rynku, co przełoży się na możliwość stosowania wyższych stawek oraz pozyskanie większej liczby płatnych klientów.

4.  Rozszerzenie Pana usług o wsparcie psychologiczne.

Wydatki z tytułu czesnego będą dokumentowane fakturami/rachunkami wystawianymi przez uczelnię wyższą bezpośrednio na Pan dane firmowe (zawierającymi NIP i nazwę działalności gospodarczej). Działalność gospodarczą rozlicza Pan na zasadach ogólnych według podatku liniowego, prowadząc Podatkową Księgę Przychodów i Rozchodów (KPiR).

Pytanie

Czy wydatki ponoszone na opłacenie czesnego za studia na kierunku Psychologia stanowią dla Pana koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie

Uważa Pan, że ponoszone wydatki z tytułu czesnego za studia na kierunku Psychologia stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (zwanej dalej ustawą o PIT). Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, musi spełniać następujące przesłanki:

1.  Został poniesiony przez podatnika i ma charakter definitywny,

2.  Pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z prowadzoną działalnością gospodarczą,

3.  Został poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów,

4.  Został właściwie udokumentowany,

5.  Nie znajduje się w katalogu wyłączeń z art. 23 ustawy o PIT.

W przedstawionym stanie faktycznym wydatek na studia z psychologii nie ma charakteru osobistego. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą nieprzerwanie od 2006 roku (w tym w zakresie doradztwa 70.20.Z), a od roku czynnie praktykuje jako coach. Studia z psychologii stanowią bezpośrednie rozwinięcie i pogłębienie wiedzy niezbędnej do profesjonalnego wykonywania obecnie świadczonych usług coachingowych. Nabyta wiedza z zakresu mechanizmów psychologicznych, psychologii motywacji i relacji międzyludzkich przełoży się bezpośrednio na jakość oferowanych sesji coachingowych, co pozwoli Wnioskodawcy na pozyskanie płatnych klientów i zwiększenie przychodów z działalności. Wydatek ten służy więc zachowaniu i zabezpieczeniu źródła przychodów poprzez podniesienie pozycji konkurencyjnej na rynku. Wydatki na dokształcanie osób prowadzących działalność gospodarczą nie zostały wymienione w negatywnym katalogu z art. 23 ustawy o PIT. Biorąc pod uwagę fakt, że program studiów wykazuje bezpośredni związek z profilem faktycznie wykonywanych usług coachingowych, a faktury będą wystawiane na firmę, Wnioskodawca ma prawo zaliczyć wydatki na czesne do kosztów uzyskania przychodów w Podatkowej Księdze Przychodów i Rozchodów.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Oznacza to, że zaliczenie wydatków do kosztów podatkowych jest możliwe, jeżeli zostaną spełnione kryteria wynikające z tego przepisu.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu a powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Innymi słowy – oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli między jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodów istnieje związek przyczynowy (ewentualnie z zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów).

Zatem warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

·      został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztów uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

·      jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·      pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·      poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

·      został właściwie udokumentowany,

·      nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Tym samym – możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodów uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia jego przychodów.

Dokonując oceny charakteru ponoszonych wydatków, należy rozstrzygnąć, czy spełniają one kryteria określone w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz czy nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 tej ustawy. Ocena prawna danego wydatku wymaga bowiem uwzględnienia unormowań art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w którym ustawodawca dokonał enumeratywnego wyliczenia wydatków niestanowiących kosztów podatkowych, nawet jeśli ponoszone są w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Z przepisu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jakkolwiek podmioty gospodarcze mogą dowolnie i swobodnie podejmować decyzje finansowe w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, to jednak kwalifikacja wydatków do kosztów podatkowych winna opierać się na przepisach prawa podatkowego. Nie każdy wydatek z racji tylko samego jego poniesienia jest kosztem podatkowym. Aby tak było, wydatek musi spełniać wskazane kryteria ustawowe. Nie ma w tym względzie dowolności i uznaniowości podyktowanej pozaustawowymi kryteriami.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.

Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu” przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego, przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania. Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia ,,koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków pod warunkiem, że wykaże, iż świadomie poniósł określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Zależność między poniesionymi w danym czasie kosztami, a możliwością uzyskania w przyszłości z tego tytułu przychodu trzeba zatem rozpatrywać na podstawie adekwatnego związku przyczynowego. Przy kwalifikowaniu określonych wydatków poczynionych przez podatnika do kosztów podatkowych należy jednocześnie brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodu podatnika.

Co więcej, aby wydatki mogły stanowić koszt uzyskania przychodu prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, muszą być poniesione wyłącznie na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej. Oznacza to, że wydatki nie mogą mieć charakteru osobistego, bowiem wydatki osobiste nie mają na celu uzyskania przychodu z działalności gospodarczej, czy też zachowania lub zabezpieczenia tego źródła przychodu. W konsekwencji wydatki ponoszone w celach prywatnych (osobistych) nie mogą stanowić kosztu uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Opisane we wniosku wydatki na studia (czesne za studia) nie zostały wymienione w katalogu zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie stanowi to jednak wystarczającej przesłanki do zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Jak już wskazano, dla uzyskania takiego statusu konieczne jest również zaistnienie związku przyczynowego między poniesionym wydatkiem a celem, jakim jest osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów.

Do stwierdzenia zatem, czy wydatki takie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w związku wykonywaną działalnością, istotne jest ustalenie:

·      czy związane są z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych, zdobywaniem wiedzy i umiejętności, które są potrzebne do wykonywanej działalności i które mają z nią związek,

·      czy służą tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia niezwiązanego z działalnością, a więc co do zasady mają charakter osobisty.

Zatem, uzasadnionymi racjonalnie i gospodarczo kosztami, których poniesienie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów ze źródła, jakim jest wykonywana przez Pana działalność gospodarcza, są takie wydatki, które pozwolą Panu nabyć umiejętności i wiedzę niezbędną w jej prowadzeniu. Istotnym warunkiem zaliczenia takich wydatków do kosztów uzyskania przychodów jest istnienie źródła przychodów, do którego dany wydatek można przyporządkować.

W opisie sprawy wskazał Pan, że od marca 2006 r. prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą. W rejestrze CEIDG ma przeważające oraz dodatkowe kody PKD odpowiadające profilowi świadczonych usług, w tym m.in. PKD 70.20.Z Doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i pozostałe doradztwo w zakresie zarządzania, 85.59.D Pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane oraz 85.69.Z Działalność wspomagająca edukację, gdzie indziej niesklasyfikowana. Ukończył pan profesjonalny kurs coachingowi i od tego czasu stale praktykuje prace jako coach, a od września 2026 r. zamierza Pan świadczyć te usługi odpłatnie. W październiku rozpocznie Pan studia na kierunku Psychologia w związku chęcią poszerzenia działalności o praktyki coacha. Zakładając działalność gospodarczą wpisał Pan PKD pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane oraz Działalność wspomagająca edukację. Po uzyskaniu stosownego doświadczenia od września 2026 r. chce Pan rozszerzyć profil swojej działalności o te usługi. Studia są ściśle związane z tym, aby w przyszłości mógł Pan podnieść jakość i skuteczności świadczonych usług. Zdobyte kwalifikacje pozwolą Panu na rozszerzenie zakresu świadczonych usług, wdrożyć bardziej zaawansowane metod pracy z klientem biznesowym i indywidualnym, zwiększyć konkurencyjności Pana oferty na rynku, co przełoży się na możliwość stosowania wyższych stawek oraz pozyskanie większej liczby płatnych klientów a także pozwolą rozszerzyć usługi o wsparcie psychologiczne co będzie miało odzwierciedlenie w powstawaniu i wzroście przychodów.

Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz powołane przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdzam, że wydatki poniesione przez Pana na czesne za studia o kierunku Psychologia – zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej.

Skoro – jak wynika z opisu sprawy – ukończenie studiów jest niezbędne do świadczenia usług we wskazanym we wniosku zakresie i rejestrując działalność gospodarczą wskazał Pan PKD właściwe działalności wspomagającej edukację, to wydatki na czesne poniesione przez Pana spełniają przesłanki, o których mowa art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatki poniesione w związku ze studiami wyższymi, choć trudno je przypisać konkretnym przychodom, to jako przydatne do wykonywania działalności gospodarczej, faktycznie poniesione i właściwie udokumentowane mogą stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Jednocześnie podkreślić należy, że to na podatniku spoczywa ciężar wykazania istnienia związku przyczynowego pomiędzy ponoszonymi wydatkami, a osiąganymi przychodami oraz okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów bądź na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.