0115-KDIT3.4011.688.2026.3.AD

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia momentu powstania przychodu w sytuacji wykonywania świadczeń lekarskich ponad limit określony w umowie z NFZ. Uzupełnił go Pan pismem z 14 sierpnia 2026 r. oraz pismami 26 sierpnia 2026 r. i 31 sierpnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwania.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

W uzupełnieniu wniosku z 26 sierpnia 2026 r. przedstawił Pan następujący opis sprawy.

Prowadzi Pan działalność leczniczą i posiada zawartą z Narodowym Funduszem Zdrowia umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

Umowa z NFZ określa m.in liczbę jednostek rozliczeniowych (punktów), cenę punktu oraz maksymalną wartość zobowiązania NFZ w danym okresie rozliczeniowym (na każdy miesiąc określona liczba w danym roku).

W praktyce wykonuje Pan również świadczenia przekraczające liczbę punktów oraz wartość zobowiązania obowiązującej w umowie.

Przedmiotem niniejszego wniosku są wyłącznie świadczenia wykonane ponad limit umowy, za które w chwili ich wykonania nie ma Pan zagwarantowanej zapłaty ze strony NFZ. Świadczenia są faktycznie wykonane pacjentom i raportowane do NFZ co miesiąc. Samo wykonanie i zaraportowanie świadczenia ponadlimitowanego nie powoduje jednak zwiększenia wartości zobowiązania NFZ w danym miesiącu wynikającego z obowiązującej umowy.

Sposób miesięcznego rozliczania - po zakończeniu miesiąca NFZ dokonuje rozliczenia świadczeń w granicach wartości wynikającej z umowy aktualnej, NFZ wskazuje Panu świadczenia podlegające rozliczeniu w ramach dostępnego limitu. Świadczenia przekraczające wartość umowy nie są w tym momencie objęte finansowaniem.

W konsekwencji, nie otrzymuje Pan za nie zapłaty i w momencie ich wykonania nie wie, czy NFZ kiedykolwiek przeznaczy środki na ich sfinansowanie.

NFZ może w późniejszym czasie/okresie znaleźć środki finansowe i zdecydować o sfinansowaniu części lub całości wcześniej wykonanych świadczeń ponadlimitowych. Może to nastąpić po kilku miesiącach lub nawet po roku rozliczeniowym. W takim przypadku NFZ przedstawia aneks do umowy (ugodę) zwiększający wartość finansowania i obejmujący świadczenia wykonane we wcześniejszych okresach.

Dopiero na podstawie takiego dokumentu świadczenia ponadlimitowe zostają objęte finansowaniem NFZ. Jednocześnie nie ma pewności, że taki aneks zostanie zawarty. NFZ może nie znaleźć środków i nie sfinansować wykonanych świadczeń ponadlimitowych.

Przykład obrazujący sytuację:

Styczeń zgodnie z obowiązującą umową NFZ posiada Pan limit świadczeń odpowiadający wartości 100 000 zł.

W styczniu faktycznie wykonuje Pan świadczenia o wartości 130 000 zł. Zatem:

·      100 000 zł - świadczenia mieszczące się w umowie,

·      30 000 zł - świadczenia wykonane poza limit.

Po zakończeniu miesiąca NFZ dokonuje rozliczenia. Do zapłaty w ramach aktualnej umowy 100 000 zł. Kwota 30 000 zł dotycząca świadczeń ponadlimitowanych nie jest w tym momencie objęta finansowaniem NFZ.

W styczniu nie ma Pan informacji czy NFZ kiedykolwiek zapłaci za te świadczenia.

Nie wiadomo również, jaką część świadczeń ponadlimitowych może zostać w przyszłości sfinansowana.

WARIANT 1 - NFZ nie znajduje dodatkowych środków. Nie dochodzi do zwiększenia wartości umowy. Nie otrzymuje Pan zapłaty za świadczenia ponadlimitowe o wartości 30 000 zł.

WARIANT 2 - po upływie przykładowo 6 miesięcy NFZ znajduje dodatkowe środki. W lipcu NFZ przedstawia Panu aneks do umowy obejmujący finansowaniem świadczenia ponadlimitowe wykonane w styczniu. Na podstawie aneksu NFZ przyznaje finansowanie w wysokości 30 000 zł. Istotne jest zatem, że w styczniu wie Pan, że świadczenia zostały wykonane, ale nie wie, czy powstanie po Pana stronie prawo do otrzymania za nie wynagrodzenia od NFZ.

Uzupełnienie wniosku

W uzupełnieniu wniosku z 31 sierpnia 2026 r. podaje Pan, że świadczenia zdrowotne wykonywane przez Pana ponad limit wynikający z umowy zawartej z Narodowym Funduszem Zdrowia, których dotyczy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, nie są świadczeniami, o których mowa w art. 15 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.

W szczególności świadczenia te nie są świadczeniami udzielanymi osobom wymagającym natychmiastowego udzielenia świadczenia zdrowotnego ze względu na zagrożenie życia lub zdrowia, potocznie określanymi jako świadczenia ratujące życie.

Przedmiotem wniosku są świadczenia realizowane w ramach ambulatoryjnej opieki specjalistycznej (AOS), wykonywane ponad limit punktów i wartość finansowania określone w obowiązującej umowie z Narodowym Funduszem Zdrowia.

Sam fakt wykonania tych świadczeń ponad limit określony w umowie nie powoduje, że NFZ jest zobowiązany do ich zapłaty w momencie ich wykonania.

Na dzień wykonania świadczeń ponadlimitowych nie posiada Pan informacji, czy NFZ przyzna dodatkowe środki na ich sfinansowanie ani w jakiej wysokości.

Świadczenia te są wykazywane do NFZ, jednak ich wykonanie ponad aktualny limit umowny nie oznacza automatycznego zwiększenia kwoty należnej Panu. Dopiero w późniejszym okresie – niekiedy po kilku miesiącach – NFZ może podjąć decyzję o przeznaczeniu dodatkowych środków na sfinansowanie wykonanych wcześniej świadczeń ponadlimitowych. W takim przypadku strony zawierają aneks do umowy zwiększający wartość zobowiązania NFZ, który umożliwia rozliczenie wskazanych świadczeń.

Do momentu zawarcia takiego aneksu nie ma Pan pewności, że otrzyma wynagrodzenie za wykonane świadczenia ponadlimitowe, a NFZ może ich nie sfinansować albo sfinansować jedynie część z nich.

Tym samym opisane we wniosku świadczenia ponadlimitowe należy odróżnić od świadczeń objętych art. 15 ustawy o działalności leczniczej, w przypadku których obowiązek udzielenia świadczenia wynika z konieczności natychmiastowej pomocy osobie znajdującej się w stanie zagrożenia życia lub zdrowia.

Odpowiadając zatem wprost na pytanie zawarte w wezwaniu: świadczenia, których dotyczy wniosek, nie mieszczą się w dyspozycji art. 15 ustawy o działalności leczniczej i nie stanowią świadczeń udzielanych w stanach nagłych ze względu na zagrożenie życia lub zdrowia.

Pytanie

W uzupełnieniu wniosku z 26 sierpnia sformułował Pan następujące pytanie:

Czy w przedstawionym stanie faktycznym i przyszłym przychód podatkowy z tytułu limitowanych świadczeń wykonanych ponad limit z obowiązującej umowy z NFZ powstaje:

·      w miesiącu faktycznego wykonania świadczeń ponad limitowych, mimo że w tym momencie świadczenia nie są objęte finansowaniem wynikającym z umowy i nie wiadomo, czy NFZ kiedykolwiek za nie zapłaci

·      czy dopiero w momencie późniejszego objęcia tych świadczeń finansowaniem przez NFZ na podstawie aneksu (ugody), który powoduje powstanie po stronie Wnioskodawcy prawa do otrzymania wynagrodzenia?

Odnosząc pytanie bezpośrednio do przedstawionego przykładu:

Czy w styczniu przychodem podatkowym Wnioskodawcy jest kwota 100 000 zł czy kwota 130 000 zł, jeżeli kwota 30 000 zł dotycząca świadczeń ponadlimitowych nie jest w styczniu objęta finansowaniem NFZ, a NFZ może ją dopiero sfinansować dopiero na podstawie aneksu zawartego np. w lipcu albo może jej nie sfinansować w ogóle?

Pana stanowisko w sprawie

W sformułowanym w uzupełnieniu wniosku z 26 sierpnia 2026 r. własnym stanowisku podaje Pan, że Pana zdaniem, w przedstawionym przykładzie przychodem podatkowym w styczniu jest 100 000 zł, tj. kwota należna Panu od NFZ na podstawie obowiązującej w tym okresie umowy.

Kwota 30 000 zł odpowiadająca świadczeniom wykonanym ponad limit nie stanowi w styczniu przychodu należnego, ponieważ na ten moment nie posiada Pan jeszcze skutecznego prawa do żądania od NFZ zapłaty tej kwoty.

Samo wykonanie świadczeń ponadlimitowych nie oznacza, że NFZ jest zobowiązany do ich sfinansowania. W momencie wykonania świadczeń nie wiadomo:

·      czy NFZ przeznaczy dodatkowe środki,

·      czy dojdzie do zawarcia aneksu,

·      kiedy ewentualny aneks zostanie zawarty,

·      jaka część nad wykonani zostanie sfinansowana

·      czy świadczenia zostaną sfinansowane w całości, częściowo a może w ogóle.

W Pana ocenie, kwota dotycząca świadczeń ponadlimitowych może stać się przychodem należnym dopiero wówczas, gdy powstanie po stronie NFZ zobowiązanie do jej zapłaty.

W przedstawionym przykładzie następuje aneks dopiero w lipcu, kiedy NFZ zawiera aneks obejmujący finansowaniem świadczenia wykonane w styczniu.

W konsekwencji:

·      styczeń - przychód 100 000 zł

·      lipiec - dodatkowy przychód 30 000 zł wynikający z zawartego aneksu z NFZ.

Pana zdaniem, nie można rozpoznać w styczniu przychodu w wysokości 130 000 zł, skoro w tym miesiącu nie istnieje jeszcze pewna i należna wierzytelność wobec NFZ w zakresie kwoty 30 000 zł.

Przyjęcie odmiennego stanowiska prowadziłoby również do sytuacji, w której musiałby Pan wykazać i opodatkować jako przychód kwotę, której może nigdy nie otrzymać i do której w danym momencie nie posiada skutecznego prawa.

W związku z powyższym wnosi Pan o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Powyższe wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź od których zaniechano.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:

Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Na podstawie art. 14 ust. 1 omawianej ustawy:

Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Moment powstania przychodu

Przepis art. 14 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e, 1h-1j i 1n-1p, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1)  wystawienia faktury albo

2)  uregulowania należności.

W myśl natomiast art. 14 ust. 1e cytowanej na wstępie ustawy:

Jeżeli strony ustalą, że usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.

Z kolei, stosownie do art. 14 ust. 1i powołanej powyżej ustawy:

W przypadku otrzymania przychodu z działalności gospodarczej, do którego nie stosuje się ust. 1c, 1e i 1h, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.

Pana wniosek

Z treści wniosku wynika, że:

·      Prowadzi Pan działalność leczniczą i posiada zawartą z Narodowym Funduszem Zdrowia umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

·      Umowa z NFZ określa m.in liczbę jednostek rozliczeniowych (punktów), cenę punktu oraz maksymalną wartość zobowiązania NFZ w danym okresie rozliczeniowym (na każdy miesiąc określona liczba w danym roku).

·      W praktyce wykonuje Pan również świadczenia przekraczające liczbę punktów oraz wartość zobowiązania obowiązującej w umowie.

·      Świadczenia są faktycznie wykonane pacjentom i raportowane do NFZ co miesiąc. Samo wykonanie i zaraportowanie świadczenia ponadlimitowanego nie powoduje jednak zwiększenia wartości zobowiązania NFZ w danym miesiącu wynikającego z obowiązującej umowy.

·      Po zakończeniu miesiąca NFZ dokonuje rozliczenia świadczeń w granicach wartości wynikającej z umowy aktualnej. NFZ wskazuje świadczenia podlegające rozliczeniu w ramach dostępnego limitu. Świadczenia przekraczające wartość umowy nie są w tym momencie objęte finansowaniem.

·      W konsekwencji, nie otrzymuje Pan za nie zapłaty i w momencie ich wykonania nie posiada wiedzy, czy NFZ kiedykolwiek przeznaczy środki na ich sfinansowanie.

·      Świadczenia wykonywane przez Pana nie mieszczą się w dyspozycji art. 15 ustawy o działalności leczniczej.

Wątpliwości Pana budzi kwestia momentu powstania przychodu w przypadku wykonywania świadczeń opieki zdrowotnej ponad limit określony w umowie z NFZ, tj. czy przychód powstaje w momencie ich świadczenia czy w momencie zapłaty przez NFZ za ich wykonanie.

Z cytowanych powyżej przepisów wynika, że przychody należne to wszelkiego rodzaju przychody, co do których przysługuje podatnikowi uprawnienie do ich dochodzenia, czyli takie, które wynikają z konkretnego stosunku prawnego.

„Należność” wynika z treści stosunku prawnego, a odnosi się zarówno do możliwości dochodzenia konkretnego świadczenia oraz do powinności jego spełnienia. Oznacza to, że powstanie przychodów należnych związane jest z powstaniem wierzytelności. Ponieważ wierzytelność to termin wywodzący się z prawa cywilnego, to przychodami należnymi są przychody wymagalne w rozumieniu prawa cywilnego, tj. możliwe do prawnie skutecznego ich dochodzenia.

Ogólną zasadę ustalania momentu uzyskania przychodu związanego z działalnością gospodarczą określa przepis art. 14 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ustawodawca przewidział również szczególną sytuację, gdy strony ustalą, że usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych. Ma wówczas zastosowanie art. 14 ust. 1e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepis ten ma zastosowanie w przypadku usług o charakterze ciągłym, gdy strony uzgodnią, że regulowanie wzajemnych należności i zobowiązań między stronami będzie obejmować kolejne wyodrębnione umownie okresy świadczenia tych usług w czasie trwania umowy.

W sytuacji, gdy postanowienia umowy, która jest wykonywana stale, w dłuższym – określonym bądź nieokreślonym czasie, przewidują, że wynagrodzenie wypłacane będzie w okresach rozliczeniowych (miesięcznych, kwartalnych, rocznych), to przychód z tytułu usług wykonywanych w ramach tej umowy powstaje zawsze w ostatnim dniu okresu wskazanego w umowie (lub na fakturze) jako okres rozliczeniowy.

Jak wskazał Pan w opisie sprawy w ramach prowadzonej działalności wykonuje Pan również świadczenia przekraczające limit określony w umowie z NFZ. Świadczenia są raportowane do NFZ co miesiąc. Po zakończeniu miesiąca NFZ dokonuje rozliczenia świadczeń w granicach wartości wynikającej z umowy aktualnej. NFZ wskazuje świadczenia podlegające rozliczeniu w ramach dostępnego limitu. Świadczenia przekraczające wartość umowy nie są w tym momencie objęte finansowaniem. W konsekwencji, nie otrzymuje Pan za nie zapłaty i w momencie ich wykonania nie posiada wiedzy, czy NFZ kiedykolwiek przeznaczy środki na ich sfinansowanie. Świadczenia wykonywane przez Pana nie mieszczą się w dyspozycji art. 15 ustawy o działalności leczniczej.

Zgodnie z art. 15 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 156):

Podmiot leczniczy nie może odmówić udzielenia świadczenia zdrowotnego osobie, która potrzebuje natychmiastowego udzielenia takiego świadczenia ze względu na zagrożenie życia lub zdrowia.

Przepis ten dotyczy tzw. świadczeń ratujących życie, które podmiot leczniczy jest bezwarunkowo zobowiązany wykonać. W przypadku tego rodzaju świadczeń, NFZ nie może odmówić wynagrodzenia za udzielenie takiego świadczenia.

Świadczenia natomiast, które nie mieszczą się w dyspozycji art. 15 ustawy o działalności leczniczej, uznaje się za tzw. świadczenia nieratujące życia. Wykonanie tego rodzaju świadczenia nie wiąże się bezpośrednio z obowiązkiem wypłaty należności przez NFZ na rzecz podmiotu leczniczego, jeżeli zostało wykonane ponad określony limit, ponieważ jego wykonanie nie mieści się w ramach zawartej z NFZ umowy ani też podmiot leczniczy nie ma ustawowego obowiązku ich wykonania.

Powyższe wynika z art. 132 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1461), w myśl którego:

Świadczenia opieki zdrowotnej udzielone świadczeniobiorcom w okresie obowiązywania umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej ponad kwotę zobowiązania, o której mowa w art. 136 ust. 1 pkt 5, nie stanowią zobowiązania Funduszu wynikającego z tej umowy.

Z kolei jak stanowi art. 136 ust. 1 pkt 5 wskazanej ustawy:

Wysokość łącznych zobowiązań Funduszu wynikających z zawartych ze świadczeniodawcami umów nie może przekroczyć wysokości kosztów przewidzianych na ten cel w planie finansowym Funduszu

Zawarta przez Pana umowa z NFZ gwarantuje wynagrodzenia za wykonanie świadczeń mieszczących się w określonym limicie. Świadczenia wykonane ponad kwotę wynikającą z umowy z NFZ, w terminie wykonania tych usług, nie spełniają przesłanek do uznania ich za przychody należne.

W szczególności, zrealizowane przez Pana nadwykonania nie wiążą się z obowiązkiem wypłaty należności na Pana rzecz przez NFZ, ponieważ zapłata za ich wykonanie nie jest gwarantowana w umowie ani zgodnie z interpretacją przyjętą przez NFZ nie należą one do świadczeń ratujących życie.

Świadczenia te nie generują wierzytelności w sensie prawno-podatkowym. W konsekwencji, w przypadku nadwykonań nieratujących życia nie można mówić o przychodzie należnym na dzień ich wykonania. Świadczenie takie nie może przysporzyć Panu realnej korzyści majątkowej w momencie jego wykonania, gdyż nie jest ono objęte żadną gwarancją uzyskania za nie zapłaty, tj. świadczenia tego nie obejmuje umowa zawarta przez Pana z NFZ ani nie jest to świadczenie wynikające z obowiązku ustawowego.

Skoro zatem w sytuacji opisanej we wniosku nie można zastosować regulacji dotyczących powstania przychodów w dacie wykonania usługi, to przychód może powstać wyłącznie w dacie otrzymania zapłaty, a zatem na mocy art. 14 ust. 1i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym Pana przychód z tytułu zrealizowanych świadczeń opieki zdrowotnej ponad limity wynikające z umów powstanie w dacie otrzymania od NFZ zapłaty za nadwykonania.

Mając na uwadze powyższe stanowisko Pana uznać należy za prawidłowe.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.