Interpretacja indywidualna

  – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych – jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 22 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Na podstawie umowy sprzedaży z 22 kwietnia 2021 r. (repertorium (...), notariusz Pan A. A w A) nabyła Pani udział wynoszący ¹/₂ części w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego numer: I, położonego w B, przy ul. C, dla którego prowadzona jest księga wieczysta numer: (...) (dalej jako: „Udział”).

16 czerwca 2023 r., przed notariuszem Panem B. B w A (repertorium (...)) - jako Pożyczkobiorca, zawarła Pani z Panią X X (jako Pożyczkodawcą) umowę pożyczki w kwocie: 50.000 zł, oprocentowaną stałą stopą: 14,5% w skali roku, z terminem spłaty do 30 czerwca 2028 r., z zastrzeżeniem Pani prawa do wcześniejszej spłaty.

Tym samym aktem notarialnym, w celu zabezpieczenia wierzytelności Pożyczkodawcy wynikającej z wyżej wskazanej umowy pożyczki, przeniosła Pani na rzecz Pani X X cały przysługujący Pani Udział (dalej jako: „Umowa przeniesienia na zabezpieczenie”).

W tym samym akcie notarialnym, Pani X X zobowiązała się do zwrotnego przeniesienia Udziału na Pani rzecz w terminie 14 dni od dnia spłaty przez Panią całej kwoty pożyczki wraz z odsetkami. Pożyczkodawca zobowiązała się ponadto, że do 31 grudnia 2028 r. nie zbędzie Udziału na rzecz osób trzecich.

Strony postanowiły, że w razie niespłacenia pożyczki wraz z odsetkami w terminie, wierzycielowi przysługiwać będzie prawo wyboru sposobu zaspokojenia się z przedmiotu zabezpieczenia (zatrzymanie Udziału bez obowiązku zwrotu albo jego sprzedaż osobie trzeciej z obowiązkiem rozliczenia ewentualnej nadwyżki). Uprawnienia te aktualizują się wyłącznie w przypadku niewykonania przez Panią zobowiązania. Roszczenie o zwrotne przeniesienie własności Udziału podlega ujawnieniu w księdze wieczystej numer: (...) na podstawie art. 16 ustawy o księgach wieczystych i hipotece.

Zamierza Pani spłacić w całości pożyczkę wraz z odsetkami, w wyniku czego po stronie Pani X X powstanie obowiązek zwrotnego przeniesienia własności Udziału na Panią (zdarzenie przyszłe).

Po odzyskaniu Udziału zamierza Pani dokonać jego odpłatnego zbycia (sprzedaży) na rzecz osoby trzeciej - po 1 stycznia 2027 r. (zdarzenie przyszłe).

Nie prowadzi Pani pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami lub prawami do lokali, ani nabywania ich celem dalszej odsprzedaży, a planowana sprzedaż Udziału nie nastąpi w wykonaniu takiej działalności.

Poza opisaną wyżej Umową przeniesienia na zabezpieczenie, nie dokonywała Pani żadnego innego zbycia, ani nabycia Udziału od 22 kwietnia 2021 r.

Pytanie

Czy odpłatne zbycie (sprzedaż) Udziału, dokonane przez Panią po 1 stycznia 2027 r., po jego uprzednim zwrotnym przeniesieniu na Panią wskutek spłaty pożyczki zabezpieczonej Umową przeniesienia na zabezpieczenie z 16 czerwca 2023 r., nie będzie stanowiło dla Pani źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego okresu, o którym mowa w tym przepisie, liczonego od końca 2021 r., tj. roku pierwotnego nabycia Udziału przez Panią?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, planowana sprzedaż Udziału po 1 stycznia 2027 r. nie będzie stanowiła źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W Pani ocenie, pięcioletni termin, o którym mowa w tym przepisie, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym pierwotnie nabyła Pani Udział, tj. od końca 2021 r. Termin ten upływa z 31 grudnia 2026 r., a więc uważa Pani, że od dnia 1 stycznia 2027 r. sprzedaż Udziału pozostaje neutralna podatkowo.

Podała Pani, że zawarcie Umowy przeniesienia na zabezpieczenie z 16 czerwca 2023 r. oraz późniejsze zwrotne przeniesienie własności Udziału na Panią wskutek spłaty pożyczki nie stanowią - odpowiednio - odpłatnego zbycia, ani nowego nabycia Udziału w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem nie mają wpływu na bieg opisanego wyżej pięcioletniego terminu.

Podkreśliła Pani, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkami wskazanymi w ustawie. Stosownie natomiast, do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodu jest odpłatne zbycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego (oraz udziału w takim prawie), jeżeli zbycie to nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Po upływie tego terminu odpłatne zbycie nie rodzi obowiązku podatkowego. Jednocześnie, zgodnie z art. 10 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia na podstawie umowy przewłaszczenia w celu zabezpieczenia wierzytelności, w tym pożyczki lub kredytu - do czasu ostatecznego przeniesienia własności przedmiotu umowy.

Zaznaczyła Pani, że Umowa przewłaszczenia (przeniesienia) na zabezpieczenie jest umową nienazwaną, zawieraną na podstawie zasady swobody umów wyrażonej w art. 353¹ Kodeksu cywilnego. Jej istotą - jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z 13 maja 2011 r., sygn. akt V CSK 360/10 - nie jest definitywne wyzbycie się własności rzeczy przez dłużnika, lecz wyłącznie zabezpieczenie wierzytelności przysługującej wierzycielowi. Przeniesienie własności ma charakter powierniczy i celem gospodarczym tej czynności jest zabezpieczenie spłaty długu, a nie definitywne rozporządzenie mieniem.

Powyższe, w Pani opinii, znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 24 stycznia 2019 r., znak 0114-KDIP3-2.4011.37.2019.1.MZ, wydanej – w Pani ocenie - na tle analogicznego stanu faktycznego (przewłaszczenie nieruchomości w celu zabezpieczenia spłaty pożyczki, następnie spłata pożyczki i zwrotne przeniesienie własności, a następnie sprzedaż nieruchomości). Organ interpretacyjny wskazał w niej, że: „zwrotne przeniesienie na rzecz Wnioskodawcy działek gruntu w następstwie spłaty pożyczki, nie stanowi nabycia nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie dokonano ostatecznego przeniesienia przedmiotu umowy przewłaszczenia (...) Oznacza to, że czynność zwrotnego przeniesienia własności nieruchomości z pożyczkodawcy na Wnioskodawcę nie stanowi dla niego nowego nabycia nieruchomości. Zatem, pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, powinien być liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie własności nieruchomości przez Wnioskodawcę”.

Zaznaczyła też Pani, że organ podkreślił, że umowa przewłaszczenia na zabezpieczenie wywołuje na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych skutek w postaci powstania przychodu z odpłatnego zbycia wyłącznie wtedy, gdy dojdzie do ostatecznego (definitywnego) przeniesienia własności przedmiotu zabezpieczenia na wierzyciela, a więc w sytuacji niewykonania zobowiązania przez dłużnika. Jeżeli natomiast dług zostanie spłacony, a przedmiot zabezpieczenia wróci do dłużnika, żadne z tych zdarzeń - ani samo przewłaszczenie, ani zwrotne przeniesienie - nie stanowi odpłatnego zbycia lub nabycia w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazała więc Pani, że: pierwotnie nabyła Pani Udział w 2021 r. na podstawie umowy sprzedaży. Zawarta w 2023 r. Umowa przeniesienia na zabezpieczenie ma na celu wyłącznie zabezpieczenie spłaty pożyczki udzielonej przez Panią X X i przewiduje zwrotne przeniesienie Udziału na Panią po spłacie długu. Skoro - jak Pani podała - zamierza Pani spłacić pożyczkę w całości, to w Pani opinii, dojdzie do zwrotnego przeniesienia Udziału, a nie do jego ostatecznego przejścia na wierzyciela - art. 10 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w ogóle nie znajdzie zastosowania (bo do ostatecznego przeniesienia własności nie dojdzie), a samo zwrotne przeniesienie nie będzie nowym nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

W konsekwencji, twierdzi Pani, że pięcioletni termin z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych biegnie nieprzerwanie od końca 2021 r. (roku pierwotnego nabycia) i upływa z dniem 31 grudnia 2026 r. Planowana sprzedaż Udziału po dniu 1 stycznia 2027 r. – Pani zdaniem - nastąpi zatem już po upływie tego terminu - niezależnie od tego, czy do faktycznego zwrotnego przeniesienia Udziału (po spłacie pożyczki) dojdzie przed, czy po tej dacie, i nie będzie rodziła obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wskazuje Pani jednocześnie, że powyższe stanowisko jest aktualne wyłącznie przy założeniu, że dojdzie do spłaty pożyczki i zwrotnego przeniesienia Udziału na Panią. Gdyby natomiast - wbrew Pani zamierzeniom - doszło do ostatecznego (definitywnego) przejęcia Udziału przez wierzyciela wskutek niespłacenia pożyczki, skutki podatkowe takiego zdarzenia kształtowałyby się odmiennie i pozostają poza zakresem niniejszego wniosku.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 259 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłami przychodów są:

odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d)  innych rzeczy,

 - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Z wyżej wskazanych regulacji wynika więc, że odpłatne zbycie nieruchomości (lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy) stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli:

·      następuje przed upływem pięciu lat, liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, i

·      nie jest dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej.

Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych - uzyskanego z tego tytułu dochodu - ma moment i sposób ich nabycia.

Co jednak istotne, w świetle art. 10 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia na podstawie umowy przewłaszczenia w celu zabezpieczenia wierzytelności, w tym pożyczki lub kredytu - do czasu ostatecznego przeniesienia własności przedmiotu umowy.

Zaznaczam, że umowa przewłaszczenia na zabezpieczenie należy do umów nienazwanych i jest zawierana na podstawie przepisów art. 155, art. 156 oraz art. 353¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795 ze zm.).

Przewłaszczenie na zabezpieczenie polega na zabezpieczeniu wierzytelności przez przeniesienie na wierzyciela własności oznaczonej rzeczy z równoczesnym zobowiązaniem wierzyciela do korzystania z rzeczy w sposób określony w umowie i do powrotnego przeniesienia własności rzeczy na dłużnika po zaspokojeniu zabezpieczonej wierzytelności. Nie budzi wątpliwości, że przedmiotem umowy przewłaszczenia mogą być także nieruchomości.

W tej kwestii, Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 29 maja 2000 r., sygn. akt III CKN 246/00, stwierdził, że:

Umowa przeniesienia własności nieruchomości na zabezpieczenie spłaty kredytu, w której kredytobiorca zobowiązał się do przeniesienia z powrotem na kredytobiorcę własności tej nieruchomości niezwłocznie po spłacie kredytu, nie jest umową o przeniesienie własności nieruchomości zawarta pod warunkiem (art. 157 § 1 KC).

Warunek pojawia się natomiast przy oświadczeniu w umowie przewłaszczenia odnośnie zwrotnego przeniesienia na dłużnika własności nieruchomości. Przeniesienie to odbywa się właśnie pod warunkiem, którym jest spełnienie świadczenia kredytowego przez dłużnika.

W orzecznictwie utrwalony jest również pogląd, że przy przewłaszczeniu nieruchomości na zabezpieczenie wierzyciel uzyskuje jej własność bezwarunkowo, stając się powiernikiem dłużnika co do jego nieruchomości. Umowa przewłaszczenia zawiera bowiem w sobie, jeżeli chodzi o oświadczenie dłużnika, podwójny skutek zobowiązująco-rozporządzający, zgodnie z art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego. Stanowi ona również podstawę zmiany wpisu w księdze wieczystej. Powiernik ma również możność zbycia nieruchomości. Natomiast, stosunkiem prawnym, w oparciu o który dokonujący przewłaszczenia, zachowa posiadanie nieruchomości, podobnie jak w sytuacji rzeczy ruchomych oznaczonych indywidualnie i rodzajowo, jest stosunek użyczenia. Czas trwania użyczenia będzie w tym wypadku oznaczony - pokrywać się będzie z czasem trwania stosunku prawnego, stanowiącego przyczynę przeniesienia własności nieruchomości.

Z powyższego wynika więc, że jeżeli strony zawrą umowę przenoszącą własność nieruchomości (jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy) na zabezpieczenie, to takie przeniesienie ma skutek ostateczny już z chwilą jej zawarcia, a nie później. Umowa przewłaszczenia na zabezpieczenie przenosi własność rzeczy na wierzyciela, a dłużnik zachowuje prawo posiadania i używania rzeczy.

Z treści przywołanego powyżej art. 10 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika natomiast, że przewłaszczenie w celu zabezpieczenia wierzytelności, w tym pożyczki stanowi źródło przychodów, o którym mowa w ust. 1 pkt 8 jedynie w sytuacji, gdy następuje ostateczne przeniesienie własności nieruchomości, a więc gdy podmiot zobowiązany do zwrotu zaciągniętej pożyczki (kredytu) nie wykona ciążącego na nim obowiązku.

Innymi słowy, przychód z tytułu odpłatnego zbycia składnika majątku powstanie tylko wówczas, gdy przedmiot przewłaszczenia w związku z nieuiszczeniem długu - definitywnie przejdzie na własność wierzyciela.

Wobec powyższego, skoro - jak podała Pani w treści wniosku:

·      umowa pożyczki obejmuje zobowiązanie Pożyczkodawcy do zwrotnego przeniesienia Udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego na Pani rzecz w terminie 14 dni od dnia spłaty przez Panią całej kwoty pożyczki wraz z odsetkami,

·      termin spłaty pożyczki - do 30 czerwca 2028 r. (z zastrzeżeniem Pani prawa do wcześniejszej spłaty),

·      zamierza Pani spłacić w całości pożyczkę wraz z odsetkami

- to „powrotne nabycie” przez Panią praw do Udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego nie stanowi dla Pani nabycia tego Udziału w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, planowana przez Panią sprzedaż Udziału wynoszącego ¹/₂ części w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego, nabytego przez Panią 22 kwietnia 2021 r., w sytuacji gdy transakcja ta:

·      nastąpi po 1 stycznia 2027 r., i

·      nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej

- nie będzie stanowiła dla Pani źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zostanie dokonana po upływie pięciu lat, liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie (roku 2021).

Pani stanowisko, z którego wynika m.in., że:

(…) zawarcie Umowy przeniesienia na zabezpieczenie z 16 czerwca 2023 r. oraz późniejsze zwrotne przeniesienie własności Udziału na Panią wskutek spłaty pożyczki nie stanowią - odpowiednio - odpłatnego zbycia, ani nowego nabycia Udziału w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem nie mają wpływu na bieg opisanego wyżej pięcioletniego terminu,

(…) pięcioletni termin, o którym mowa w tym przepisie, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym pierwotnie nabyła Pani Udział, tj. od końca 2021 r. Termin ten upływa z 31 grudnia 2026 r., a więc uważa Pani, że od dnia 1 stycznia 2027 r. sprzedaż Udziału pozostaje neutralna podatkowo

- uznaję więc za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Końcowo zaznaczam, że:

·      przedstawiany przez Panią zakres żądania (zadane pytanie) zakreśla granice w jakich mogę wydać interpretację indywidualną. Przedmiotowe rozstrzygnięcie dotyczy więc tylko wyznaczonego przez Pani przedmiotu wniosku - zakresu Pani pytania,

·      procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla wyżej wskazanych trybów postępowań. Nie prowadzę również postępowania dowodowego. Z wyżej wskazanych powodów, niniejszej odpowiedzi udzieliłem wyłącznie w oparciu o informacje podane we wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2026 r. 143 ze zm., dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.