0115-KDIT3.4011.604.2026.3.JS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest w zakresie pytania nr 1 i 3 prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Wniosek uzupełnił Pan pismami z 6 sierpnia 2026 r. (wpływ) oraz z 24 września 2026 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwania.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W miesiącu lipcu 2026 r. na potrzeby prowadzonej jednoosobowo działalności gospodarczej zakupił Pan fabrycznie nową łódź motorową 7,5 m sklasyfikowaną w Grupie 6 KŚT (Klasyfikacji Środków Trwałych) jako tabor pływający. Szacowany koszt zakupu jachtu wynosi 388 686 zł netto.

Łódź będzie miała umieszczone duże logo i nazwę firmy (oznaczenie znajdowałoby się na burcie). Pana zdaniem ta forma promocji jest najbardziej skuteczna ponieważ najlepiej komunikuje się z odbiorcą i umożliwia kreowanie oczekiwanych zachowań z jego strony [powinno być: ze strony odbiorcy – dopisek organu]. Zatem ze względu na specyfikę produktów jest to najbardziej trafna i efektywna forma reklamy, dająca największą szansę dotarcia do wybranego grona klientów i zachęcenia ich do wynajmu oraz zakupu innych Pana usług związanych z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą.

Zakup łodzi został sfinansowany za pomocą pożyczki leasingowej, w związku z czym środek trwały od momentu zakupu będzie stanowił Pana własność.

Środek trwały będzie wykorzystywany wyłącznie w celach zarobkowych związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą (głównie w sezonie od maja do września) do:

1.  Odpłatnego wynajmu krótkoterminowego bez załogi (czarter) dla klientów posiadających odpowiednie uprawnienia motorowodne.

2.  Świadczenia usług odpłatnych rejsów ze sternikiem (przewóz pasażerski).

3.  Organizacji spotkań integracyjnych dla firm oraz imprez okolicznościowych (np. wieczory kawalerskie, panieńskie, spotkania prywatne).

Łączna wartość jednorazowego odpisu amortyzacyjnego wraz z inną otrzymaną przez Pana pomocą de minimis w okresie minionych 3 lat nie przekroczy ustawowego limitu 300 000 euro.

W tym celu rozszerzył Pan zakres prowadzonej działalności o następujące PKD: 77.21.Z, 77.34.Z, 50.10.Z, 50.30.Z, 93.29.B, 82.30.Z, 56.21.Z).

Wszystkie wydatki związane zarówno z zakupem jachtu jak i jego eksploatacją będą dokumentowane fakturami VAT. Do wydatków eksploatacyjnych należy zaliczyć: wydatki na zakup paliwa, ewentualne remonty oraz konserwację, koszty serwisowania, koszty postoju jachtu, koszty korzystania z infrastruktury portowej oraz ubezpieczenie.

Uzupełnienie okoliczności faktycznych sprawy przedstawione w piśmie z 6 sierpnia 2026 r.:

Forma opodatkowania: w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wybrał Pan opodatkowanie dochodów na zasadach ogólnych – podatek liniowy według stawki 19%.

Rodzaj ewidencji: prowadzi Pan ewidencję księgową w formie Podatkowej Księgi Przychodów i Rozchodów (PKPiR).

Zakres działalności przed zakupem: przed zakupem jachtu prowadził Pan działalność gospodarczą w zakresie naprawy i serwisu maszyn oraz instalowania systemów monitoringu.

Adres prowadzenia działalności: miejscem prowadzenia działalności gospodarczej jest: ul. (...).

Data rozszerzenia działalności: rozszerzył Pan zakres prowadzonej działalności gospodarczej 10 lipca 2026 r.

Zastosowanie art. 22k ust. 11 ustawy o PIT: wobec Pana nie ma zastosowania regulacja wskazana w art. 22k ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie prowadzi Pan działalności w formie spółki niebędącej osobą prawną, a także w okresie wskazanym w przepisie między Panem a małżonką nie istniała wspólność majątkowa i małżonka nie prowadziła takiej działalności.

Status małego podatnika: tak, jest Pan małym podatnikiem w rozumieniu przepisów art. 5a pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Uprawnienia sternika: tak, posiada Pan uprawnienia Jachtowego Sternika Morskiego, potwierdzone zdanym egzaminem i patentem uzyskanym (...) r. Dodatkowo posiada Pan pełne uprawnienia do obsługi morskich urządzeń radiowych w służbie ruchomej morskiej – Świadectwo Operatora Łączności Bliskiego Zasięgu (SRC – Short Range Certificate) wydane (...) r.

Świadczenie usług w przypadku braku uprawnień/dyspozycyjności: W przypadku braku możliwości osobistego prowadzenia jednostki przez Pana, usługi odpłatnych rejsów ze sternikiem będą świadczone przez zewnętrzne podmioty lub wykwalifikowanych skipperów, z którymi będzie Pan współpracował na podstawie umów cywilnoprawnych (umowa zlecenie) lub umów B2B (rozliczenie na podstawie faktury VAT).

Finansowanie wydatku i zwrot kosztów: wydatek na zakup łodzi został sfinansowany częściowo ze środków własnych Pana jako wpłata początkowa w kwocie 109 756,10 zł netto, a w pozostałej części z zaciągniętej pożyczki leasingowej. Żadna część tego wydatku nie została i nie zostanie Panu zwrócona, zrefundowana ani dofinansowana w jakiejkolwiek formie.

Cel poniesienia wydatku (uzyskanie przychodów): tak, wydatek na zakup jachtu został poniesiony bezpośrednio w celu uzyskania przychodów z działalności gospodarczej. Z uwagi na lokalizację firmy w aglomeracji (...), duży potencjał turystyczny oraz wysoki popyt na usługi, zakup jednostki pozwoli na generowanie przychodów z następujących źródeł: a) i b)

Sposób i wpływ na przychód:

1.  Krótkoterminowy wynajem (czarter): Udostępnianie jachtu bez załogi klientom posiadającym stosowne uprawnienia. Wpływ na przychód: bezpośrednie wpływy z opłat czarterowych rozliczanych dobowo lub godzinowo.

2.  Odpłatne rejsy komercyjne ze sternikiem: Świadczenie wysokomarżowych usług przewozu pasażerskiego na trasach dostosowanych do indywidualnych życzeń klientów. Wpływ na przychód: bezpośredni przychód ze sprzedaży biletów/opłat za rejs komercyjny.

3.  Organizacja imprez okolicznościowych i integracyjnych: Wynajem jachtu dla firm (integracje, spotkania biznesowe) oraz klientów prywatnych i influencerów (wieczory panieńskie/kawalerskie, rejsy na zachód słońca, zwiedzanie (...) od strony wody). Wpływ na przychód: przychody z kompleksowej organizacji eventów na wodzie.

Zabezpieczenie źródła przychodów: tak, wydatek służy również zabezpieczeniu źródła przychodów.

Sposób i wpływ na zabezpieczenie: rozszerzenie działalności o komercyjny wynajem jachtu stanowi dywersyfikację dotychczasowych usług (serwis maszyn, monitoring). Pozwala to na uniezależnienie przychodów firmy od wahań koniunkturalnych w jednej branży oraz zapewnia ciągłość finansową przedsiębiorstwa poprzez pozyskanie nowej grupy stabilnych odbiorców (sektor turystyczny i eventowy).

Nazwa i logo firmy na łodzi: łódź została zarejestrowana w rejestrze jachtów i jednostek pływających pod nazwą (...).

Termin umieszczenia: nazwa i oznaczenie graficzne zostały już trwale umieszczone na burcie łodzi.

Wygląd logo i nazwa: nazwa firmy to (...). Logo/oznaczenie na burcie stanowi spójną identyfikację wizualną, wykorzystującą tę samą czcionkę i stylistykę co marka przedsiębiorstwa.

Związek z działalnością: nazwa i logo są bezpośrednio związane zarówno z dotychczasowym profilem działalności (budowanie rozpoznawalności marki), jak i z obecnym, rozszerzonym zakresem usług (komercyjne rejsy).

Cel umieszczenia oraz działania marketingowe: umieszczenie nazwy i logo na burcie ma cel stricte reklamowy i marketingowy. Jacht poruszający się po akwenach (...) stanowi mobilny nośnik reklamy, który ma budować świadomość marki. Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że niezwłocznie po uzyskaniu wszystkich formalnych zgód urzędowych i morskich, uruchomiona zostanie celowa kampania marketingowa w mediach społecznościowych – na portalu (...) pod nazwą (...). Działania te będą bezpośrednio nakierowane na budowanie zasięgów, promocję oferty oraz pozyskiwanie dodatkowych klientów na komercyjny wynajem jednostki i rejsy ze sternikiem, co bezpośrednio przełoży się na zabezpieczenie i wzrost przychodów firmy.

Miejsce zacumowania: jacht został odebrany przez Pana 26 lipca 2026 r. Od 27 lipca 2026 r. jednostka jest na stałe zacumowana w (...).

Charakter wydatku (wizerunek, zasobność, profesjonalizm):

a)  Wykreowanie pozytywnego wizerunku: zakup jachtu służy budowaniu wizerunku firmy jako profesjonalnego i rzetelnego podmiotu świadczącego usługi komercyjnego wynajmu na rynku turystycznym;

b)  Uwypuklenie zasobności: nie. Zakup jachtu w żadnym stopniu nie miał i nie ma na celu uwypuklenia Pana osobistej zasobności majątkowej. Wydatek ma charakter czysto biznesowy i racjonalny ekonomicznie;

c)  Podkreślenie profesjonalizmu: tak, posiadanie nowoczesnej, bezpiecznej i dobrze oznakowanej jednostki podkreśla profesjonalne podejście Pana do nowej gałęzi działalności gospodarczej.

Zachęcenie potencjalnych klientów: tak, zakup jachtu oraz jego atrakcyjna i komercyjna oferta mają na celu bezpośrednie zachęcenie potencjalnych klientów (zarówno biznesowych, jak i prywatnych) do skorzystania z odpłatnych usług świadczonych przez Pana firmę.

Karta bezpieczeństwa: (...) r. na jednostce odbyła się oficjalna inspekcja przeprowadzona przez Polski Rejestr Statków (PRS). Oczekuje Pan obecnie na formalne wydanie karty bezpieczeństwa oraz stosownych dopuszczeń do żeglugi komercyjnej przez właściwy organ, co stanowi bezpośredni efekt pozytywnie przebytej inspekcji.

Rejon pływania: jacht będzie eksploatowany w celach komercyjnych na wodach (...) oraz morskich wodach wewnętrznych i przybrzeżnych Morza Bałtyckiego.

Pozwolenie radiowe MMSI: oczekuje Pan obecnie na wydanie ostatecznego (tzw. „twardego”) dokumentu rejestracyjnego łodzi przez właściwy organ rejestrowy. Niezwłocznie po jego otrzymaniu, co stanowi wymóg formalny, złoży Pan wniosek do Urzędu Komunikacji Elektronicznej (UKE) o przyznanie numeru MMSI i wydanie pozwolenia radiowego dla jednostki.

Rejestracja pławy ratunkowej (EPIRB/PLB): pława ratunkowa (EPIRB/PLB) nie została zarejestrowana w Urzędzie Lotnictwa Cywilnego, ponieważ nie jest ona wymagana przepisami prawa dla tej jednostki. Jacht posiada dopuszczenie do żeglugi na wodach osłoniętych oraz w strefie do 6 mil morskich od brzegu, gdzie posiadanie pławy ratunkowej nie jest obligatoryjne.

Uzupełnienie okoliczności faktycznych sprawy przedstawione w piśmie z 24 września 2026 r.:

W zakresie pozwoleń i zdatności łodzi do użytku wyjaśnia Pan, że zakupiona łódź motorowa od momentu jej odbioru (26 lipca 2026 r.) była kompletna i zdatna do użytku w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie określonych usług. Łódź w stanie, w jakim została zakupiona, pozwalała technicznie na realizację m.in. usług odpłatnego wynajmu krótkoterminowego (czarteru) oraz organizacji stacjonarnych spotkań okolicznościowych i eventów promocyjnych.

Potwierdzeniem tego faktu jest rozpoczęcie komercyjnej eksploatacji jachtu w tym zakresie i wystawienie pierwszej faktury z tytułu wynajmu 13 sierpnia 2026 r. Jednoznacznie Pan wskazuje, że do momentu oficjalnego wydania stałego pozwolenia radiowego przez Urząd Komunikacji Elektronicznej (UKE), łódź była czarterowana wyłącznie osobom (klientom/skipperom) posiadającym i zabezpieczającym na czas rejsu własne, legalnie zarejestrowane, przenośne radiostacje morskie UKF (VHF). Tym samym wymogi bezpieczeństwa oraz przepisy prawa morskiego dotyczące łączności radiowej były w pełni zachowane, a brak stałego pozwolenia dla stacji statkowej nie uniemożliwiał bezpiecznej, legalnej i komercyjnej eksploatacji jachtu na wodach osłoniętych i przybrzeżnych. Równolegle, sukcesywnie dopełniał Pan wymaganych procedur certyfikacyjnych dla samej jednostki, które sfinalizowano w następujących datach:

·      (...) r. – otrzymanie Karty Bezpieczeństwa wydanej przez Polski Rejestr Statków (PRS);

·      (...) r. – otrzymanie ostatecznego („twardego”) dowodu rejestracyjnego jednostki;

·      (...) r. – uzyskanie stałego pozwolenia radiowego wraz z przyznanym numerem MMSI wydanego przez UKE.

Podsumowując: łódź była w pełni zdatna i kompletna do celów komercyjnego czarteru, a usługi te faktycznie generowały przychód firmy już od sierpnia 2026 r.

Wartość zakupu łodzi: wskazuje Pan, że wartość zakupu łodzi motorowej sfinansowana z wpłaty początkowej oraz pożyczki leasingowej wyniosła łącznie więcej niż równowartość kwoty 50 000 euro (stanowiącej ustawowy limit rocznych odpisów), jednakże jednorazowy odpis amortyzacyjny zostanie dokonany w granicach limitu określonego w art. 22k ust. 7 ustawy o PIT, tj. do wysokości równowartości 50 000 euro.

Klasyfikacja Środków Trwałych (KŚT): oświadcza Pan, że wskazanie w poprzednim piśmie Grupy 6 KŚT stanowiło oczywistą omyłkę pisarską. Prawidłowa klasyfikacja zakupionej łodzi motorowej mieści się w Grupie 7 KŚT (Środki transportu), podgrupie 77 (Tabor pływający).

Data wprowadzenia do ewidencji środków trwałych: wprowadził Pan zakupioną łódź motorową do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w miesiącu sierpniu 2026 r., tj. w miesiącu, w którym środek trwały był kompletny i zdatny do wykorzystania w działalności (wynajem/czarter) oraz rozpoczęto jego faktyczną eksploatację gospodarczą generującą przychody (pierwsza usługa i faktura z 13 sierpnia 2026 r.).

Pytania

1.  Czy ma Pan prawo zakwalifikować zakup jachtu jako zakup środka trwałego związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą i dokonać jednorazowego odpisu amortyzacyjnego jako tzw. mały podatnik? (jacht zostanie uznany za fabrycznie nowy i spełnia kryteria limitów ustawowych, lub w ramach pomocy de minimis dla małych podatników).

2.  Czy raczej powinien Pan zaliczyć odpisy amortyzacyjne do kosztów uzyskania przychodów wg stawki 7%? Czy w wariancie sezonowym? (5 miesięcy w roku)

3.  Czy ma Pan prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki związane z eksploatacją jachtu zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, odpowiedź na pytanie 1 i 3 powinna być twierdząca. Zgodnie z przepisem art. 22 i 23 ustawy o PIT kosztami są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Środek trwały nie znajduje się na liście wydatków nieuznawanych za koszty (tzw. negatywny katalog kosztów z art. 23 ustawy o PIT).Wspomniana łódź byłaby środkiem potrzebnym do dalszego rozwoju firmy i osiągania przez nią przychodów poprzez rozpowszechnianie informacji o firmie i jej produktach, jednocześnie firma czerpałaby zyski z wynajmu. Istnieje zatem bezpośredni związek między poniesionym wydatkiem, a spodziewanym przychodem.

Ponadto koszty związane z jego użytkowaniem (ubezpieczenie, potencjalne naprawy, opłaty portowe, itp.) można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu, a sam jacht można zaliczyć do środków trwałych, gdyż przewidywany okres użytkowania wyniesie więcej niż rok.

Zatem, warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów,

Jest przedmiotowa łódź, która łącznie spełnia następujące przesłanki:

·      koszt zostanie poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku zostanie pokryty z zasobów majątkowych podatnika,

·      jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·      zostaje poniesiony w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·      koszt zakupu pozostaje poniesiony w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,

·      zostanie właściwie udokumentowany,

·      nie znajduje się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 [powinno być: art. 23 ust. 1 – dopisek organu] ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Prosi Pan zatem o wydanie interpretacji w Pana sprawie.

Ad 2

Pana zdaniem, firma nie ma obowiązku rozliczania zakupu łodzi poprzez dokonywanie liniowych odpisów amortyzacyjnych (według stawki 7% z Wykazu rocznych stawek amortyzacyjnych) ani w wariancie amortyzacji sezonowej.

Ma Pan pełne prawo do zaliczenia wartości początkowej łodzi motorowej (KŚT 77) do kosztów uzyskania przychodów jednorazowo w miesiącu wprowadzenia jej do ewidencji środków trwałych (tj. w sierpniu 2026 r.), na podstawie art. 22k ust. 7 ustawy o PIT, stanowiącego pomoc de minimis.

Zgodnie z art. 22k ust. 7 ustawy o PIT, podatnicy w roku rozpoczęcia działalności oraz mali podatnicy mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych zaliczonych do grupy 3-8 KŚT (z wyłączeniem samochodów osobowych) w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych, do wysokości łącznej kwoty tych odpisów w roku podatkowym równowartości kwoty 50 000 euro.

Zakupiona łódź (KŚT 77) idealnie zalicza się do tego katalogu, a Pan posiada status małego podatnika i nie podlega wyłączeniom z art. 22k ust. 11 ustawy o PIT. Faktyczne wprowadzenie do ewidencji i odpis powinny nastąpić w sierpniu 2026 r., jako że w tym miesiącu rozpoczęto komercyjną eksploatację środka trwałego.

Jednorazowy odpis amortyzacyjny, o którym mowa w art. 22k ust. 7 ustawy o PIT, stanowi pomoc de minimis.

Zgodnie z Rozporządzeniem Komisji (UE) nr 2023/2831 z dnia 13 grudnia 2023 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis – ogólna pula pomocy de minimis dla jednego przedsiębiorstwa nie może przekroczyć kwoty 300 000 euro w okresie 3 lat. Ponieważ Pan do tej pory nie korzystał z tego typu pomocy publicznej, w pełni mieści się w określonym prawem limicie.

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Środek trwały w postaci łodzi motorowej generuje realne przychody (udokumentowane wystawioną w sierpniu fakturą) i nie znajduje się na liście wydatków wyłączonych z kosztów podatkowych (art. 23 ustawy o PIT).

Podsumowując, stoi Pan na stanowisku, że prawidłowym i w pełni legalnym sposobem rozliczenia jest jednorazowa amortyzacja wartości łodzi (w ramach limitu 50 000 euro) w miesiącu sierpniu 2026 r. jako pomoc de minimis, a stanowisko to powinno zostać uznane przez Organ za prawidłowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w zakresie pytania nr 1 i 3 prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zgodnie z generalną zasadą zawartą w cytowanym przepisie, aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, to pomiędzy tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek tego typu, że poniesienie wydatku ma, lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów. Podatnik ma zatem możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wszelkich wydatków, pod warunkiem, że mają one bezpośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

·      musi pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub ze źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,

·      musi nie znajdować się na liście wydatków nieuznanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

·      musi być właściwie udokumentowany.

Z pierwszego zdania art. 22 ust. 8 wskazanej ustawy wynika, że:

Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Aby dany składnik majątku był uznany za środek trwały musi:

·      stanowić własność lub współwłasność podatnika,

·      zostać nabyty lub wytworzony we własnym zakresie przez podatnika,

·      być kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania,

·      jego przewidywany okres używania musi być dłuższy niż rok,

·      być wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością albo oddany do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przepisu art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1)  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

2)  maszyny, urządzenia i środki transportu,

3)  inne przedmioty

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Natomiast art. 22d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych precyzuje, że:

Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4.

W opisie sprawy wskazał Pan, że:

·      przed zakupem jachtu prowadził Pan działalność gospodarczą w zakresie naprawy i serwisu maszyn oraz instalowania systemów monitoringu;

·      w lipcu 2026 r. rozszerzył Pan zakres prowadzonej działalności o następujące PKD: 77.21.Z, 77.34.Z, 50.10.Z, 50.30.Z, 93.29.B, 82.30.Z, 56.21.Z;

·      w lipcu zakupił Pan łódź motorową 7,5 m sklasyfikowaną w Grupie 7 KŚT (Klasyfikacji Środków Trwałych) jako tabor pływający;

·      zakup łodzi został sfinansowany za pomocą pożyczki leasingowej, w związku z czym środek trwały od momentu zakupu stanowi Pana własność;

·      wprowadził Pan zakupioną łódź motorową do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w miesiącu sierpniu 2026 r., tj. w miesiącu, w którym środek trwały był kompletny i zdatny do wykorzystania w działalności (wynajem/czarter) oraz rozpoczęto jego faktyczną eksploatację gospodarczą generującą przychody (pierwsza usługa i faktura z 13 sierpnia 2026 r.).

Co więcej, w opisie sprawy podkreślił Pan, że zakupiona łódź będzie wykorzystywana wyłącznie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w celu uzyskania przychodów oraz zabezpieczenia źródła przychodów.

Wątpliwości Pana budzi kwestia w ramach pytania nr 1 m.in., czy jacht ten może zostać uznany za środek trwały.

Odnosząc się z zatem do możliwości uznania za środek trwały ww. jachtu w pierwszej kolejności zauważam, że aby składnik majątku został uznany za środek trwały musi być wykorzystywany przez podatnika na potrzeby zw. z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.

Skoro jednak dokonał Pan zmiany zakresu prowadzonej działalności gospodarczej i jacht ten będzie (jest) wykorzystywany w ramach prowadzonej działalności w ramach wynajmu krótkoterminowego, odpłatnych rejsów ze sternikiem oraz organizacji imprez okolicznościowych i z ww. tytułów będzie Pan uzyskiwał przychody w Pana działalności to pierwszy i podstawowy warunek jaki powinien spełniać składnik majątku aby został uznany za środek trwały na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został spełniony.

Również z opisu sprawy wynika, że pozostałe warunki z art. 22a ust. 1 ww. ustawy zostały spełnione w odniesieniu do ww. jachtu, tj. został przez Pana nabyty, stanowi Pana własność, jest kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania, a przewidywany okres jego używania jest dłuższy niż rok. W związku z powyższym ww. jacht może zostać uznany za środek trwały w Pana działalności.

Wątpliwości Pana w pytaniu nr 1 sprowadzają się także do ustalenia, czy ma Pan możliwość dokonania jednorazowego odpisu amortyzacyjnego zakupionej łodzi.

Zgodnie z art. 22h ust. 2 powołanej ustawy:

Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l i 22ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji określonej w art. 22i‑22k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego.

Jedną z tych metod amortyzacji jest tzw. jednorazowa amortyzacja. Została ona uregulowana w art. 22k ust. 7-13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które określają że:

·      art. 22k ust. 7 podanej ustawy:

Podatnicy, w roku podatkowym, w którym rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 11, oraz mali podatnicy, mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych zaliczonych do grupy 3-8 Klasyfikacji, z wyłączeniem samochodów osobowych, w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50 000 euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych.

·      art. 22k ust. 8 podanej ustawy:

Podatnicy mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w ust. 7, nie wcześniej niż w miesiącu, w którym środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, lub stosować zasady określone w art. 22h ust. 4. Od następnego roku podatkowego podatnicy dokonują odpisów amortyzacyjnych zgodnie z ust. 1 lub art. 22i; suma odpisów amortyzacyjnych, w tym dokonanych w pierwszym roku podatkowym oraz niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1, nie może przekroczyć wartości początkowej tych środków trwałych.

·      art. 22k ust. 9 podanej ustawy:

Przy określaniu limitu, o którym mowa w ust. 7, nie uwzględnia się odpisów amortyzacyjnych od nieprzekraczającej 10 000 zł wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22f ust. 3.

·      art. 22k ust. 10 podanej ustawy:

Pomoc, o której mowa w ust. 7, stanowi pomoc de minimis udzielaną w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis.

·      art. 22k ust. 11 podanej ustawy:

Przepis ust. 7 nie ma zastosowania do podatnika rozpoczynającego prowadzenie działalności gospodarczej, który w roku rozpoczęcia tej działalności, a także w okresie dwóch lat, licząc od końca roku poprzedzającego rok jej rozpoczęcia, prowadził działalność gospodarczą samodzielnie lub jako wspólnik spółki niebędącej osobą prawną lub działalność taką prowadził małżonek tej osoby, jeżeli między małżonkami istniała w tym czasie wspólność majątkowa.

·      art. 22k ust. 12 podanej ustawy:

Przeliczenia na złote kwoty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wystąpiło zdarzenie, o którym mowa w tym przepisie, w zaokrągleniu do 1000 zł.

·      art. 22k ust. 13 podanej ustawy:

W przypadku spółki niebędącej osobą prawną kwota limitu odpisów amortyzacyjnych, o której mowa w ust. 7, odnosi się do łącznej wartości odpisów przypadających zgodnie z art. 8 na wspólników tej spółki.

Zauważam, że zgodnie z art. 5a pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku - oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro, a w przypadku przedsiębiorstwa w spadku również przychodu ze sprzedaży u zmarłego przedsiębiorcy; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł;

Jak wynika z powyższych przepisów, przedsiębiorcy będący małymi podatnikami, mogą dokonywać jednorazowej amortyzacji środków trwałych zaliczonych do grup 3-8 Klasyfikacji Środków Trwałych do wysokości określonego w wyżej wskazanej ustawie limitu (równowartości 50.000 euro). Wyjątek stanowią będące środkami trwałymi samochody osobowe, które nie mogą podlegać jednorazowej amortyzacji.

Zadane przez Panią pytanie skupia się na dopuszczalności skorzystania z jednorazowej metody amortyzacji - która stanowi pomoc de minimis, wobec zakupu środka trwałego - sfinansowanego środkami pochodzącymi z pożyczki leasingowej.

Wyjaśniam, że odpisy amortyzacyjne stanowią pieniężny wyraz stopniowego zużywania się trwałych składników majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej i są elementem kosztów uzyskania przychodów. Wysokość kwoty odpisu za dany okres podatkowy oraz okres amortyzacji wynikają z przyjętej przez danego podatnika metody amortyzacji. Jednorazowego odpisu amortyzacyjnego, o którym mowa w art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie można zatem utożsamiać ze zwrotem wydatków na nabycie środka trwałego.

W świetle powyższego preferencja w postaci jednorazowego odpisu amortyzacyjnego jakkolwiek stanowi pomoc publiczną, to nie stanowi pomocy na nabycie środka trwałego. O skorzystaniu z pomocy de minimis decyduje sam podatnik, który powinien samodzielnie sprawdzić spełnienie warunków uzyskania tej pomocy.

Ponadto, możliwość dokonywania jednorazowych odpisów amortyzacyjnych nie została przez ustawodawcę ograniczona do określonych form nabycia środka trwałego.

Z wyżej wskazanych powodów, podatnik w odniesieniu do każdego środka trwałego, spełniającego warunki, o których mowa w art. 22 ust. 7-13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, może stosować tę preferencyjną metodę amortyzacji.

Skoro - jak wynika z treści Pana wniosku:

1)  jest Pan małym podatnikiem w rozumieniu przepisów art. 5a pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

2)  wszystkie nabyte składniki zostały zakwalifikowane w grupie 7 KŚT (Środki transportu), podgrupie 77 (Tabor pływający,

3)  wobec Pana nie ma zastosowania regulacja wskazana w art. 22k ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

4)  łączna wartość odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych nie przekroczyła równowartości kwoty: 50.000 euro,

- to przysługuje Panu możliwość skorzystania z jednorazowej amortyzacji, o której mowa w art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - wobec nabytego środka trwałego (łodzi) - do wysokości określonego w przepisach limitu, przy jednoczesnym zachowaniu pozostałych warunków pomocy de minimis.

Tym samym stanowisko Pana w zakresie pytania nr 1 uznaję za prawidłowe.

Odstępuję od odniesienia się do kwestii przedstawionej przez Pana w pytaniu nr 2, ponieważ było to uwarunkowane potwierdzeniem nieprawidłowości Pana stanowiska w zakresie pytania nr 1.

Wątpliwości Pana wyrażone w pytaniu nr 3 dotyczą również ustalenia, czy ma Pan również prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki związane z eksploatacją jachtu.

W opisie sprawy podał Pan, że jako wydatki związane z eksploatacją jachtu ma Pan na myśli wydatki na zakup paliwa, ewentualne remonty oraz konserwację, koszty serwisowania, koszty postoju jachtu, koszty korzystania z infrastruktury portowej oraz ubezpieczenie.

Podkreślił Pan również, że wszystkie wydatki związane z eksploatacją jachtu będą dokumentowane fakturami VAT.

Wymienione przez Pana wydatki są związane z samym faktem posiadania jachtu, jego utrzymania oraz użytkowania.

Skoro zatem jacht jest środkiem trwałym w Pana działalności to wydatki związane z jego posiadaniem, utrzymaniem i użytkowaniem mogą również zostać zaliczone przez Pana do kosztów uzyskania przychodów.

Tym samym stanowisko Pana w zakresie pytania nr 3 także uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.