0115-KDIT3.4011.601.2026.3.AD

 Interpretacja indywidualna

 – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 6 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani pismem z 28 lipca 2026 r. (wpływ 31 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

A A i B A byli współwłaścicielami w równych częściach, na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej, nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym (dom jednorodzinny). Małżeństwo było współwłaścicielami nieruchomości od 1966 r. Budynek został wybudowany również przed 1970 r. Małżeństwo miało 7 dzieci, tj. C, D, E, Y, G, X oraz Wnioskodawczynię A B.

22 stycznia 2001 r. zmarła A A, pozostawiając po sobie w spadku udział w wysokości ½ ww. nieruchomości. Spadkobiercami po zmarłej zostali mąż B w 7/28 części oraz każde z 7 dzieci po 3/28 części z należącej do zmarłej 1/2 części w całości nieruchomości.

W wyniku spadkobrania powstał następujący układ właścicielski przedmiotowej nieruchomości: B 35/56 (5/8) oraz każde z siedmiorga dzieci po 3/56. Jak wynika z powyższego zmarła była właścicielem nieruchomości ponad 5 pełnych lat kalendarzowych.

Następnie, 21 października 2019 r. zmarł B A. Spadkobiercami zmarłego została ww. siódemka dzieci, każdy po 1/7 części z 35/56 udziału w nieruchomości należącego do zmarłego, tj. po 5/56 z całości nieruchomości.

Jak wynika z powyższego zmarły był właścicielem nieruchomości ponad 5 pełnych lat kalendarzowych oraz każde z dzieci udziału nabytego po matce.

Kolejno, 17 sierpnia 2023 r. zmarł ww. X. Spadkobiercami po zmarłym została pozostała szóstka rodzeństwa, każdy po 1/6 części z należącej do spadkodawcy 1/7 części w całości nieruchomości.

Jak wynika z powyższego zmarły był właścicielem nieruchomości w części 3/56 ponad 5 pełnych lat kalendarzowych (udział nabyty po zmarłej A A), natomiast nie był w takim zakresie czasu właścicielem 5/56 nieruchomości (udział nabyty po zmarłym B A).

Ostatecznie, 16 września 2023 r. zmarł ww. Y. Spadkobiercami po zmarłym została pozostała piątka rodzeństwa, każdy po 1/5 części z należącej do spadkodawcy 1/6 części w całości nieruchomości.

Jak wynika z powyższego zmarły był właścicielem nieruchomości w 3/56 ponad 5 pełnych lat kalendarzowych (udział nabyty po zmarłej A A), natomiast nie był w takim zakresie czasu właścicielem udziałów nabytych po zmarłym B, jak i po zmarłym X.

Udział 1/6 w całości nieruchomości nabyty po Y nie był w całości udziałem, który posiadał tenże poniżej 5 lat, gdyż już wcześniej w tej 1/6 części znajdowała się część odziedziczona w 2001 r. po A A.

Przedmiotowa nieruchomość została sprzedana przez piątkę rodzeństwa 22 sierpnia 2024 r. za kwotę 210 000 zł.

Majątek odziedziczony po ojcu w wysokości 5/8 wynosi 131 250 zł. Po ojcu każdy zatem odziedziczył 18 750 zł, co po X i Y daje łącznie 37 500 zł. Ten majątek dzieląc na pozostałą piątkę rodzeństwa daje po 7 500 zł na osobę. Należny podatek wynosi 19% z 7.500 zł = 1 425 zł.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę. Przepis ten został dodany na mocy art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw. Zgodnie z art. 16 ww. ustawy nowelizującej, przepis ten stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r.

Mając na uwadze powyższe, należy uznać, że wykazany przychód w deklaracji PIT-39 powinien wynosić 7 500 zł (uwzględniając, że w dziedziczonych udziałach po zmarłych X i Y istniały w części udziały już zwolnione z podatku z uwagi na posiadanie ich przez okres ponad 5 lat), co też zostało przez Wnioskodawczynię wykazane w deklaracji PIT-39).

Przyjmując odmienną interpretację, tj. w której art. 10 ust. 5 ustawy o PIT miałby dotyczyć nieruchomości, a nie jej części, tak niemożliwym byłoby w ogóle zwolnienie z podatku w przypadku dziedziczenia części nieruchomości, co jednak w wieloletniej praktyce organów podatkowych nigdy nie miało odzwierciedlenia.

Tym niemniej, zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 4 września 2025 r., sygn. akt I SA/Rz 224/25:

Należy przyjąć celowościową wykładnię art. 10 ust. 5 ustawy o PIT, zgodnie z którą okres 5 lat powinien być liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości przez wszystkich spadkodawców, do których uprzednio należał przedmiotowy majątek.

Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 19 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Łd 607/24:

Okres 5 lat powinien być liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez wszystkich spadkodawców, do których uprzednio należał przedmiotowy majątek, czyli także przez spadkodawcę spadkodawcy (por. także wyrok WSA w Gdańsku z 25.02.2026 r., sygn. akt: I SA/Gd 963/25, wyrok WSA w Rzeszowie z 03.03.2026 r., sygn. akt: I SA/Rz 574/25).

Wnioskodawczyni powzięła wątpliwość czy też jest zwolniona w całości z przedmiotowego podatku na co wskazują liczne orzeczenia sądów, czy też podatek należy liczyć od części, w której ostatni spadkodawcy nigdy nie posiadali samodzielnie przez okres 5 lat.

Uzupełnienie wniosku

W uzupełnieniu wniosku podaje Pani, że:

·   Modyfikuje złożony wniosek, w ten sposób, że wycofuje pytanie nr 1 i pytanie nr 2,

·  Przedstawia własne stanowisko w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu sprawy - odpowiedź na sformułowane we wniosku pytanie nr 3 - jak niżej.

Pytanie

Czy przepis art. 10 ust. 5 ustawy o PIT należy interpretować w ten sposób, że okres 5 lat należy liczyć od każdej z części, którą spadkodawca nabywał w nieruchomości?

Pani stanowisko w sprawie

Uważa Pani, że przepis art. 10 ust. 5 przedmiotowej ustawy o PIT, należy interpretować w ten sposób, że każda z części udziału spadkodawcy w nieruchomości nabyta w różnych okresach powoduje odrębny bieg 5 letniego terminu wskazanego w przepisie dla każdej z tych części z osobna.

W przedmiotowym stanie faktycznym, przy założonej wartości nieruchomości - wyłącznie dla jasności otrzymanej wykładni - tak interpretowany przepis winien doprowadzić do wykazania przychodu (dochodu) w kwocie 7500 zł.

Ostateczny udział spadkodawcy nie może być brany pod uwagę przy określaniu wysokości opodatkowania, jeżeli poszczególne części tego ostatniego udziału były nabywane wcześniej i dla nich 5 letni okres wskazany w przepisie już upłynął.

Wnioskodawczyni uważa, że podatek należny do wykazania od sprzedaży nieruchomości należy wykazać nie od całej kwoty nieruchomości (już w 2001 r. odziedziczyliśmy udział po matce po 3/28 części każdy z jej części) tylko z części, którą zmarli bracia odziedziczyli po zmarłym ojcu, bowiem tylko w tym przypadku okres 5 lat jeszcze nie upłynął.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania

Zasady opodatkowania podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych określają przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.).

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ww. ustawy:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Tym samym, każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c cytowanej ustawy, stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie, tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Wobec tego, w przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu przychodu ma moment i sposób nabycia tej nieruchomości.

Nabycie nieruchomości w drodze spadku

Z art. 10 ust. 5 cytowanej ustawy wynika, że:

W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Do wyliczenia pięcioletniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkodawcę.

Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.

Przy czym dla celów stosowania art. 10 ust. 5 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych momentem nabycia nieruchomości lub określonych praw przez spadkodawcę, który tę nieruchomość lub prawo nabył również w drodze spadku, jest moment ich nabycia zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego.

W konsekwencji za moment nabycia nieruchomości lub tych praw uważa się nabycie nieruchomości lub praw przez Pani spadkodawcę, nie zaś przez jego spadkodawców.

Powyższe potwierdza np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 4 września 2024 r., sygn. akt I SA/Sz 289/24, w którym sąd stwierdził:

Ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 2159) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 10 ust. 5 i art. 10 ust. 7.

W myśl art. 10 ust. 5 PDOFizU: w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

(…)

Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkobiercy, który dokonuje odpłatnego zbycia, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat - to odpłatne zbycie nie podlega opodatkowaniu.

Wobec powyższego w przypadku odpłatnego zbycia nabytych w spadku nieruchomości kluczowe znaczenie ma ustalenie daty nabycia tych nieruchomości przez spadkodawcę podatnika.

Treść omawianego przepisu jest jasna i nie budzi wątpliwości interpretacyjnych. W ocenie Sądu chodzi o pierwszego spadkodawcę występującego bezpośrednio przed spadkobiercą - zbywcą nieruchomości, nie zaś jakby tego chciała skarżąca o wszystkich spadkodawców nieruchomości, począwszy od pierwotnego jej nabycia czy wybudowania.

(…) Sąd podkreśla, że istota wykładni polega na ustaleniu (wyjaśnieniu) znaczenia określonego przepisu prawnego, nasuwającego z różnych względów wątpliwości w sferze stosowania prawa. Wykładnia ani niczego nie dodaje, ani niczego nie ujmuje z treści przepisu, a jedynie wyjaśnia jego treść i znaczenie.

Celem wykładni nie jest tworzenie nowych norm prawa czy ich modyfikacja, lecz ustalenie treści norm wysłowionych w analizowanych przepisach [tak: postanowienie TK z 26 marca 1996 r., W 12/95, LEX nr 25708]. Nie jest rolą ani organu, ani sądu dokonywanie prawotwórczej wykładni prawa, celem wprowadzania instytucji nieprzewidzianych przez ustawodawcę.

Gdyby celem ustawodawcy w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych było umożliwienie podatnikowi zaliczenia do okresu pięcioletniego nabycia w drodze spadku przez wszystkich spadkodawców, a więc liczenie od momentu pierwotnego nabycia nieruchomości, wyraziłby taką intencję wprost w spornej normie.

Zgodnie z art. 922 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

Z kolei, art. 924 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:

Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.

Stosownie do art. 925 powołanej ustawy Kodeks cywilny:

Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

W myśl art. 1035 Kodeksu cywilnego:

Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.

Art. 1037 § 1 ww. ustawy stanowi natomiast, że:

Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców.

Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:

Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.

Natomiast z art. 195 tego Kodeksu wynika, że:

Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).

W świetle art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:

Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.

Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.

Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy – o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu, bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy.

Istota współwłasności polega na tym, że współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, a nie o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy. Będąca przedmiotem współwłasności rzecz jest niepodzielna i każdemu ze współwłaścicieli przysługuje prawo do całej rzeczy w trakcie trwania współwłasności, a nie jedynie do jej części określonej wielkością jego udziału.

Na mocy art. 206 omawianej ustawy:

Każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli.

Pani wniosek

Z treści wniosku wynika m.in., że:

·   Rodzice Pani byli współwłaścicielami w równych częściach, na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej, nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym (dom jednorodzinny). Małżeństwo było współwłaścicielami nieruchomości od 1966 r. Budynek został wybudowany również przed 1970 r.

·   22 stycznia 2001 r. zmarła matka Wnioskodawczyni. Spadek po niej nabyli: ojciec Pani i siedmioro dzieci, tj. C, D, E, Y, G, X oraz Pani.

·   21 października 2019 r. zmarł ojciec Pani. Spadek po nim nabyły wszystkie ww. dzieci.

·   17 sierpnia 2023 r. zmarł brat Pani (X). Spadek po nim nabyło 6 osób, tj. pozostałe rodzeństwo, w tym Pani.

·   16 września 2023 r. zmarł brat Pani (Y). Spadek po nim nabyło 5 osób, tj. pozostałe rodzeństwo, w tym Pani.

·   22 sierpnia 2024 r. Pani wraz z czwórką rodzeństwa dokonali sprzedaży opisanej we wniosku nieruchomości.

Wątpliwości Pani budzi kwestia czy przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy interpretować w ten sposób, że okres 5 lat należy liczyć od każdej z części, którą spadkodawca nabywał w nieruchomości.

Mając na uwadze powołane przepisy prawne oraz opis zdarzenia, wskazać należy, że jest Pani spadkobierczynią po zmarłym ojcu, matce oraz braciach.

·   Pani matka, która zmarła 22 stycznia 2001 r. – opisaną we wniosku nieruchomość nabyła przed 1970 r.

·   Pani ojciec, który zmarł 21 października 2019 r. – opisaną we wniosku nieruchomość nabył przed 1970 r.

·   Pani brat X, który zmarł 17 sierpnia 2023 r. – nabył udział w opisanej we wniosku nieruchomości po zmarłej w 2001 r. matce oraz udział w tej nieruchomości po zmarłym w 2019 r. ojcu.

·  Pani brat Y, który zmarł 16 września 2023 r. - nabył poszczególne udziały w opisanej we wniosku nieruchomości po zmarłej w 2001 r. matce, po zmarłym w 2019 r. ojcu oraz w 2023 r. po zmarłym bracie X.

Zatem datą nabycia przez Panią poszczególnych udziałów w opisanej we wniosku nieruchomości, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – otrzymanego w spadku po rodzicach – jest dzień nabycia tej nieruchomości przez Pani rodziców, tj. przed 1970 r.

Natomiast datami nabycia przez Panią pozostałych udziałów w nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – otrzymanych w spadku po:

·      bracie X jest dzień śmierci jego spadkodawców, tj.:

• 22 stycznia 2001 r. dzień śmierci matki,
• 21 października 2019 r. dzień śmierci ojca,

·      bracie Y jest dzień śmierci jego spadkodawców, tj.:

• 22 stycznia 2001 r. dzień śmierci matki,

• 21 października 2019 r. dzień śmierci ojca,
• 17 sierpnia 2023 r. dzień śmierci brata X.

W świetle powyższego prawidłowo Pani wywodzi, że przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy interpretować w ten sposób, że każda z części udziału spadkodawcy w nieruchomości nabyta w różnych okresach powoduje odrębny bieg 5 letniego terminu wskazanego w tym przepisie dla każdej z części z osobna.

Jednakże w myśl przytoczonych powyżej przepisów nie mogę zgodzić się, że dla Pani momentem nabycia udziałów po zmarłych braciach w zakresie, których nie upłynął okres 5 lat, o którym mowa w art. 10 ust. pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 jest wyłącznie data nabycia przez nich udziałów po zmarłym ojcu. Nie wzięła Pani bowiem pod uwagę okoliczności, że Pani brat Y, który zmarł 16 września 2023 r. nabył również udział w spadku po zmarłym 17 sierpnia 2023 r. bracie X, a więc również w tym zakresie ww. okres 5 lat dla Pani nie upłynął.

Tym samym stanowisko Pani uznaję za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia

Przy czym wskazuję, że ocenie interpretacyjnej podlegało Pani stanowisko wyłącznie w odniesieniu do zagadnienia nakreślonego przez Panią pytaniem, tj. czy przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy interpretować w ten sposób, że okres 5 lat należy liczyć od każdej z części, którą spadkodawca nabywał w nieruchomości. Ocenie nie podlegała natomiast wskazana przez Panią kwota przychodu.

Ocena bowiem czy wskazana przez Panią we własnym stanowisku wartość przychodu z tytułu zbycia udziału w nieruchomości nie może być dokonana w ramach postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej. Zagadnienia te nie jest bowiem elementem zastosowania przepisu. Weryfikacja przyjętych wartości i dokonanych obliczeń może być dokonana dopiero na etapie ewentualnych, późniejszych postępowań podatkowych lub kontrolnych, która nie jest możliwa w ramach wydawania interpretacji indywidualnych na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Odnosząc się z kolei do powołanych przez Panią w opisie stanu faktycznego wyroków sądów administracyjnych wyjaśniam, że w kwestii interpretacji art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych orzecznictwo nie jest jednolite. Natomiast organ interpretacyjny podziela wykładnię przedstawioną np. w przywołanym w uzasadnieniu interpretacji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 4 września 2024 r., sygn. akt I SA/Sz 289/24.

Wskazuję również, że ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 1997 r. Nr 78 poz. 483 ze zm.) stanowiącego, że:

Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie.

Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą.

Tym samym podkreślenia wymaga fakt, że tylko określone zdarzenia prawne, bądź spełnienie określonych przesłanek, od których ustawodawca uzależnia prawo do zwolnienia z opodatkowania, skutkuje zwolnieniem przychodu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W prawie podatkowym w stosunku do wszelkich ulg i zwolnień zabronione jest stosowanie rozszerzającej wykładni przepisów.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.