0115-KDIT3.4011.572.2026.2.KP

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 23 lipca 2026 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni jest polskim rezydentem podatkowym - podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o PIT.

Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, w tym w szczególności działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami.

Wnioskodawczyni 15 maja 2022 r. nabyła od swojej cioci - A A na podstawie umowy dożywocia, zawartej w formie aktu notarialnego, lokal mieszkalny położony w A, przy ul. B (dalej: Mieszkanie 1). Wartość lokalu została określona na kwotę 240 000 zł. Koszty sporządzenia aktu notarialnego wyniosły łącznie 7.499,30 zł i składały się na nie:

• podatek od czynności cywilnoprawnych

• opłata sądowa

• taksa notarialna,

• opłata za wypisy aktów,

• podatek od towarów i usług

Ponadto, Wnioskodawczyni poniosła koszty związane ze sporządzeniem wniosku wieczystoksięgowego, na które składała się taksa notarialna i podatek od towarów i usług. W zamian za przeniesienie własności Mieszkania 1 Wnioskodawczyni zobowiązała się wobec A A do świadczeń polegających na zapewnieniu dożywotniego utrzymania, opieki oraz pomocy w codziennym funkcjonowaniu.

Ciocia Wnioskodawczyni, która była właścicielką Mieszkania 1, zmarła w dniu 18 października 2023 r.

W dniu 24 czerwca 2022 r. Wnioskodawczyni oraz jej były partner B B (dalej: B B) kupili lokal mieszkalny położony w A przy ul. C (dalej: Mieszkanie 2). Na mocy tej umowy Wnioskodawczyni oraz B B stali się współwłaścicielami Mieszkania 2 w wysokości po 1/2 udziałów w prawie własności.

Część środków na zakup Mieszkania 2 Wnioskodawczyni oraz B B uzyskali z kredytu hipotecznego udzielonego w dniu 10 czerwca 2022 r. przez X S.A. (dalej: Kredyt 1).

Koszty sporządzenia aktu notarialnego - umowy sprzedaży Mieszkania 2 wyniosły łącznie 6.651,15 zł, z czego połowę z nich poniosła Wnioskodawczyni, a połowę - B B. Na koszty te składały się:

• podatek od czynności cywilnoprawnych,

• opłaty sądowe,

• taksa notarialna.

Wnioskodawczyni i B B ponieśli także koszty związane ze sporządzeniem wniosku wieczystoksięgowego w łącznej wysokości 246 zł, na które składały się taksa notarialna i podatek od towarów i usług.

W dniu 25 października 2024 r. Wnioskodawczyni i B B zawarli umowę odpłatnego zniesienia współwłasności. Na mocy tej umowy Wnioskodawczyni nabyła w całości prawo własności Mieszkania 2.

Wnioskodawczyni, w celu nabycia udziału w prawie własności Mieszkania 2 od B B oraz w celu spłaty Kredytu 1 zawarła w dniu 16 października 2024 r. umowę kredytu hipotecznego z Y SA (dalej: Kredyt 2).

Koszty sporządzenia tego aktu notarialnego - umowy odpłatnego zniesienia współwłasności poniosła Wnioskodawczyni. Koszty te wyniosły łącznie 7.006,36 zł i składały się na nie:

• podatek od czynności cywilnoprawnych,

• opłaty sądowe,

• taksa notarialna,

Ponadto, Wnioskodawczyni poniosła koszty związane ze sporządzeniem wniosku wieczystoksięgowego w łącznej wysokości 246 zł oraz opłatę za umieszczenie w Centralnym Repozytorium Elektronicznych Wypisów Aktów Notarialnych elektronicznego wypisu aktu. Wnioskodawczyni wskazuje, że Mieszkanie 2 nabyła na własne cele mieszkaniowe. Mieszkanie nr 2 jest większe od Mieszkania 1 i jest położone w spokojniejszej części miasta.

W dniu 23 kwietnia 2026 r. Wnioskodawczyni sprzedała Mieszkanie 1 za kwotę 280 000 zł.

Część kwoty uzyskanej ze sprzedaży Mieszkania 1 została przeznaczona na spłatę całkowitą Kredytu 2.

Uzupełnienie wniosku

Ad 1.

Podatek od towarów i usług (dalej: VAT) wymieniony przy kosztach sporządzenia aktu notarialnego nabycia Mieszkania 1 na podstawie umowy dożywocia został pobrany od:

a)  wynagrodzenia notariusza w wysokości 1 730 zł. Wynagrodzenie zostało pobrane zgodnie z §3 i 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 czerwca 2004 r. w sprawie maksymalnych stawek taksy notarialnej (Dz.U. z 2020 poz. 755 ze zm.; dalej: Rozporządzenie). Podatek VAT wyniósł 397,90 zł;

b)  sześciu wypisów aktu notarialnego zgodnie z § 12 rozporządzenia. Koszt wydania ww. wypisów wyniósł 180 zł, a podatek VAT od tej kwoty – 41,50 zł;

c)  wynagrodzenia notariusza za sporządzenie i złożenie wniosku wieczystoksięgowego tytułem taksy notarialnej zgodnie z §16 Rozporządzenia w kwocie 200 zł. Podatek VAT od tej kwoty wyniósł 46 zł.

Ad 2.

Kredyt hipoteczny udzielony 10 czerwca 2022 r. przez X S.A. (dalej: Kredyt 1)

a)  Umowa Kredytu 1 została zawarta pomiędzy Wnioskodawczynią i (...),  a Bankiem (...) Oddział w A.

b)  Wnioskodawczyni i B B na podstawie umowy Kredytu 1 odpowiadali solidarnie za wynikające z niej zadłużenie.

c)  Podstawowym celem Kredytu 1, zgodnie z umową z 10 czerwca 2022 r. był zakup lokalu mieszkalnego na rynku wtórnym, położonego przy ul. C 4/8 w A (dalej: Mieszkanie 2).

d)  Środki pieniężne pochodzące z Kredytu 1 zostały przeznaczone na zakup Mieszkania 2.

e)  W związku z zawarciem Kredytu 1 ustanowiono hipotekę na Mieszkaniu 2.

Ad 3.

Umowa kredytu z 16 października 2024 r. zawarta z Y S.A. (dalej: Kredyt 2)

a)  Umowa Kredytu 2 została zawarta pomiędzy Wnioskodawczynią, a Y S.A.

b)  Kredytobiorcą Kredytu 2 była wyłącznie Wnioskodawczyni i tylko ona odpowiadała za wynikające z niego zadłużenie.

c)  Zgodnie z §1 ust. 3 umowy Kredytu 2 jest on przeznaczony na:

o  nabycie udziałów w prawie własności Mieszkania 2,

o  spłatę w całości zobowiązań mieszkaniowych przeznaczonych na sfinansowanie Mieszkania 2.

d)  Środki pieniężne pochodzące z Kredytu 2 zostały przeznaczone przez Wnioskodawczynię na:

o  nabycie udziałów w prawie własności Mieszkania 2,

o  spłatę w całości zobowiązań mieszkaniowych przeznaczonych na sfinansowanie Mieszkania 2.

e)  W związku z zawarciem Kredytu 2 ustanowiono zabezpieczenie hipoteczne na Mieszkaniu 2.

Ad 4.

Przed zawarciem umowy odpłatnego zniesienia współwłasności z 25 października 2024 r. raty Kredytu 1 były spłacane przez Wnioskodawczynię oraz (…)., przy czym każdy  z kredytobiorców regulował 50% wysokości każdej raty.

Ad 5.

Całkowitej spłaty Kredytu 1 Wnioskodawczyni dokonała 30 października 2024 r.

Całkowita spłata Kredytu 2 nastąpiła 14 maja 2026 r., tj. po otrzymaniu środków ze sprzedaży Mieszkania 1.

A 6.

Spłata Kredytu 1 obejmowała:

a)  całkowitą kwotę kredytu,

b)  całkowity koszt kredytu obejmujący:

–    odsetki,

–    koszt kontroli przedmiotu kredytowania,

–    koszt podatku od czynności cywilnoprawnych,

–    koszt ubezpieczenia składników majątkowych związanych z udzieleniem kredytu – koszt ubezpieczenia przedmiotu zabezpieczenia kredytu od ognia i innych zdarzeń losowych,

–    składkę ubezpieczeniową (...) (...). za pierwszy 4-letni okres ochrony ubezpieczeniowej,

–    opłatę miesięczną za obsługę karty wydanej do rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego.

Spłata Kredytu 2 obejmowała:

a)  całkowitą kwotę kredytu,

b)  całkowity koszt kredytu obejmujący:

–    odsetki od kredytu,

–    koszt wyceny Mieszkania 2,

–    podatek od czynności cywilnoprawnych z tytułu ustanowienia hipoteki na Mieszkaniu 2,

–    koszt ubezpieczenia nieruchomości,

–    koszt składki ubezpieczeniowej z tytułu umowy ubezpieczenia spłaty kredytu.

Ad 7.

Przedmiotem dokonanego przez Wnioskodawczynię i (...). w dniu 26 czerwca 2022 r. nabycia było:

–    udział w wysokości po 1/2 w prawie własności lokalu mieszkalnego (Mieszkania 2),

–    udział w wysokości po 1/2 w prawach związanych z własnością Mieszkania 2, tj. udział wynoszący 32/1000 części we wspólnej części budynku i urządzeń oraz w prawie własności gruntu objętych księgą wieczystą KW numer (...).

Ad 8.

Sprzedaż Mieszkania 1 dokonana 23 kwietnia 2026 r. nie nastąpiła w wykonaniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej.

Ad 9.

Wnioskodawczyni nie posiada innych nieruchomości, oprócz Mieszkania 2 i nie udostępnia jej nikomu na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze.

Ad 10.

Wnioskodawczyni nie dokonywała zbycia innych nieruchomości niż te, o których mowa we wniosku.

Pytania

1.  Czy przychód ze zbycia Mieszkania 1 może korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT w części, w której został wydatkowany na:

·      spłatę kapitału i odsetek Kredytu 2 w pełnej, faktycznie wpłaconej przez Wnioskodawczynię kwocie,

·      połowę kosztów związanych z zawarciem umowy sprzedaży Mieszkania 2, tj. m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych, taksy notarialnej i opłat sądowych związanych z nabyciem nieruchomości,

·      koszty związane z umową odpłatnego zniesienia współwłasności Mieszkania 2, tj. m.in.: podatek od czynności cywilnoprawnych, także notarialną i opłaty sądowe?

2.  Czy do kosztów uzyskania przychodów ze sprzedaży Mieszkania 1 Wnioskodawczyni może zaliczyć koszty związane ze sporządzeniem aktu notarialnego umowy dożywocia?

Pani stanowisko w sprawie

1.  Przychód ze zbycia Mieszkania 1 może korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt. 131 ustawy o PIT w części, w której został wydatkowany na:

·      spłatę kapitału i odsetek Kredytu 2 w pełnej, faktycznie wpłaconej przez Wnioskodawczynię kwocie,

·      połowę kosztów związanych z zawarciem umowy sprzedaży Mieszkania 2, tj.: podatek od czynności cywilnoprawnych, taksę notarialną i opłaty sądowe związane z nabyciem nieruchomości,

·      koszty związane z umową odpłatnego zniesienia współwłasności Mieszkania 2, tj.: podatek od czynności cywilnoprawnych, także notarialną i opłaty sądowe.

2.  Do kosztów uzyskania przychodów ze sprzedaży Mieszkania 1 Wnioskodawczyni może zaliczyć koszty związane z zawarciem umowy dożywocia, tj. podatek od czynności cywilnoprawnych, taksę notarialną i opłaty sądowe.

Uzasadnienie

Ad 1.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d) innych rzeczy,

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane  w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu.

Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ustawy o PIT, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.

Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Stosownie natomiast do art. 30e ust. 4 ustawy o PIT, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub

2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł - stosownie do art. 30e ust. 5 ustawy o PIT.

Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit.  a-c) ustawy o PIT - na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy - może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy spełnieniu warunków określonych w tym przepisie. Przepis ten stanowi, że wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu  i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż  w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru.

dochód zwolniony = D x W/P gdzie:

D - dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,

W - wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o PIT,

P - przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.

Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.  W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o PIT.

Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o PIT, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się: wydatki poniesione na: nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem.

Zgodnie z art. 21 ust. 25a ustawy o PIT, wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c), uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a)-c), w związku  z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie oraz powołane wyżej przepisy prawa, należy stwierdzić, że przeznaczenie przez Wnioskodawczynię przychodu uzyskanego ze sprzedaży Mieszkania 1, na nabycie Mieszkania 2, w którym zamierza realizować własne potrzeby mieszkaniowe, stanowi wydatek na własne cele mieszkaniowe. W konsekwencji Wnioskodawczyni będzie uprawniona do skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o PIT.

W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawczyni nabywała prawo własności Mieszkania 2 etapowo. W pierwszej kolejności, na podstawie umowy sprzedaży z dnia 24 czerwca 2022 r., nabyła udział wynoszący 1/2 w prawie własności Mieszkania 2. Następnie, na podstawie umowy odpłatnego zniesienia współwłasności z 25 października 2024 r., nabyła pozostały udział w tej nieruchomości, stając się jej wyłącznym właścicielem. Zarówno nabycie udziału w Mieszkaniu 2, jak i późniejsze nabycie pozostałego udziału w wyniku odpłatnego zniesienia współwłasności stanowiło realizację jednego celu gospodarczego, jakim było uzyskanie przez Wnioskodawczynię pełnego prawa własności lokalu mieszkalnego służącego zaspokajaniu jej własnych potrzeb mieszkaniowych.

Nabycie Mieszkania 2 zostało częściowo sfinansowane Kredytem 1, natomiast nabycie pozostałego udziału w lokalu oraz spłata Kredytu 1 zostały sfinansowane Kredytem 2. W konsekwencji zarówno wydatki poniesione na nabycie udziałów w prawie własności Mieszkania 2, jak i wydatki związane  z obsługą finansowania tego nabycia pozostają w bezpośrednim związku z realizacją własnego celu mieszkaniowego Wnioskodawczyni. Mieszkanie 2 służy zaspokajaniu jej własnych potrzeb mieszkaniowych, a zatem spełniona została podstawowa przesłanka zastosowania zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.

Wskazać należy, że art. 1 pkt 13 lit. f ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy  o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) dodał w ustawie o PIT art. 21 ust. 30a. Przepis ten ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. - stosownie do art. 70 pkt 1 ustawy nowelizującej.

Zgodnie ze wskazanym art. 21 ust. 30a ustawy o PIT, wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 2, obejmują także wydatki na spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki), zaciągniętego w związku ze zbywaną nieruchomością lub prawem majątkowym na cele określone  w ust. 25 pkt 1, w tym także gdy wydatki te odpowiadają równowartości wydatków uwzględnionych w kosztach uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), które sfinansowane zostały tym kredytem (pożyczką).

Wydatkowanie przychodu na spłatę kredytów i pożyczek, począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości, w części, którą Wnioskodawczyni przeznaczyła na spłatę zobowiązań związanych  z nabyciem przez nią Mieszkania 2, które Wnioskodawczyni wykorzystała na własne potrzeby, może stanowić wydatek na własne cele mieszkaniowe, o którym mowa w art. 21 ust. 30a ustawy o PIT  i podlegać zwolnieniu z opodatkowania na warunkach określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy  o PIT.

Zdaniem Wnioskodawczyni w związku zakupem nowego mieszkania (na własne cele mieszkaniowe) ma ona prawo skorzystać z ulgi mieszkaniowej. W ramach tej ulgi Wnioskodawczyni za wydatki na cele mieszkaniowe może uznać przeznaczenie przychodu ze sprzedaży mieszkania własnościowego na:

·   spłatę Kredytu 2 zaciągniętego na spłatę Kredytu 1 oraz zakup 1/2 udziałów w prawie własności od B B w Mieszkaniu 2 (art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a cyt. Ustawy),

·   podatek PCC od zakupu Mieszkania 2,

·  koszt aktów notarialnych wraz z podatkiem VAT.

Stanowisko Wnioskodawczyni wynika z faktu, że za wydatki na własne cele mieszkaniowe ma prawo uważać wydatki na nabycie prawa własności Mieszkania 2, tj. cenę zakupu niezależnie od tego, że jego nabycie następowało „partiami”, a ponadto, iż do jego nabycia Wnioskodawczyni posiłkowała się Kredytem 1, a następnie Kredytem 2 (za powyższym przemawia stanowisko Ministra Finansów  i Gospodarki: Sprawa: Interpelacja nr 12305, Znak sprawy: DD2.054.17.2025).

Powyższe zostało także potwierdzone w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30 kwietnia 2025 r. (znak: 0112- KDSL1-2.4011.162.2025.2.PSZ), gdzie organ wskazał, że ,, (...) stwierdzić należy, że wydatkowanie części środków uzyskanych ze sprzedaży lokalu mieszkalnego położonego (...), które zostały bezpośrednio przekazane od kupującego na rzecz Banku, na spłatę kredytu udzielonego na zakup tego lokalu uprawnia Pana do zastosowania zwolnienia wynikającego  z art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z ust. 30a ww. ustawy, albowiem w mieszkaniu tym realizował Pan własne cele mieszkaniowe”.

Należy przy tym podkreślić, że wydatki związane z nabyciem nieruchomości nie ograniczają się wyłącznie do ceny zapłaconej za lokal mieszkalny. Skuteczne nabycie prawa własności wymaga bowiem poniesienia szeregu kosztów publicznoprawnych i cywilnoprawnych, takich jak podatek od czynności cywilnoprawnych, opłaty sądowe czy wynagrodzenie notariusza. Wydatki te pozostają w bezpośrednim i nierozerwalnym związku z nabyciem nieruchomości, ponieważ bez ich poniesienia przeniesienie własności nie mogłoby dojść do skutku. Z tego względu należy je traktować jako element wydatków poniesionych na nabycie lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o PIT.

Jednocześnie, w zakresie kosztów poniesionych na opłaty notarialne oraz inne bezpośrednio związane z zakupem lokalu mieszkalnego stwierdzić należy, że wydatki te mieszczą się w kategorii wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wydatków poniesionych na cele mieszkaniowe.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odnoszą się do wydatków poniesionych m.in. na nabycie lokalu mieszkalnego. Koszty związane z nabyciem nieruchomości na własne cele mieszkaniowe, poniesione na podatek PCC od zakupu nowego mieszkania, koszt aktu notarialnego wraz z podatkiem VAT stanowią wydatki na własne cele mieszkaniowe.

Wydatki stanowiące koszty notarialne związane z nabyciem własności nieruchomości, przez podatnika jako właściciela lokalu mieszkalnego, stanowią wydatki na własne cele mieszkaniowe,  o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a omawianej ustawy (tj. wydatki na nabycie lokalu mieszkalnego).

Wydatki poniesione przez Wnioskodawczynię na podatek PCC od zakupu nowego mieszkania, koszt aktu notarialnego wraz z podatkiem VAT, bezpośrednio związane z nabyciem Mieszkania 2, Zdaniem Wnioskodawczyni, uprawniają ją do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy.

Powyższe zostało potwierdzone w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 1 kwietnia 2026 r. (znak: 0114-KDIP3-2.4011.136.2026.2.MG), zgodnie z którym „przeznaczenie przez Panią równowartości środków uzyskanych ze zbycia lokalu mieszkalnego na nabycie innego mieszkania oraz na podatek PCC od zakupu nowego mieszkania, koszt aktu notarialnego wraz  z podatkiem VAT, bezpośrednio związane z zakupem nowego lokalu mieszkalnego, stanowi dla Pani wydatek na własne cele mieszkaniowe, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”.

Podsumowując, Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że wydatki poniesione na spłatę Kredytu 2 zaciągniętego w celu nabycia pełnego prawa własności Mieszkania 2, a także wydatki bezpośrednio związane z nabyciem tego lokalu, w szczególności podatek od czynności cywilnoprawnych, opłaty sądowe oraz koszty notarialne, stanowią wydatki na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 25 ustawy o PIT W konsekwencji przeznaczenie przychodu uzyskanego ze sprzedaży Mieszkania 1 na wskazane cele uprawnia Wnioskodawczynię do skorzystania ze zwolnienia przewidzianego  w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.

Ad 2

Do nabycia nieruchomości doszło poprzez zawarcie umowy dożywocia. Dożywocie jest instytucją prawa uregulowaną przepisami Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z art. 908 § 1 Kodeksu cywilnego: Jeżeli w zamian za przeniesienie własności nieruchomości nabywca zobowiązał się zapewnić zbywcy dożywotnie utrzymanie (umowa o dożywocie), powinien on, w braku odmiennej umowy, przyjąć zbywcę jako domownika, dostarczać mu wyżywienia, ubrania, mieszkania, światła i opału, zapewnić mu odpowiednią pomoc i pielęgnowanie w chorobie oraz sprawić mu własnym kosztem pogrzeb odpowiadający zwyczajom miejscowym.

Z przywołanego przepisu wynika, że umowa o dożywocie ma charakter umowy zobowiązującej, odpłatnej i wzajemnej. Przedmiotem świadczenia ze strony zbywcy (dożywotnika) jest przeniesienie własności nieruchomości. Ustawa nie ogranicza przy tym możliwości przeniesienia własności nieruchomości w zamian za ustanowienie praw dożywocia tylko do nieruchomości (gruntowej lub lokalowej). W celu wykonania umowy dopuszczalne jest też przeniesienie udziału we współwłasności oraz prawa użytkowania wieczystego.

Charakterystyczną cechą dożywocia jest ekwiwalentność świadczeń stron tej umowy, przy czym  w doktrynie uznaje się, że jest to ekwiwalentność rozumiana w sensie subiektywnym, a nie obiektywnym, co oznacza, że świadczenia stron względem siebie nie muszą mieć tego samego wymiaru ekonomicznego, ustalanego według kryteriów obiektywnych. Podkreślenia wymaga, że tego rodzaju umowy zaliczane są do odpłatnych czynności prawnych, które charakteryzują się tym, że każda ze stron uzyskuje jakąś korzyść majątkową (niekoniecznie w postaci pieniężnej).

Uwzględniając powyższe, umowa o dożywocie polegająca na tym, że w zamian za przeniesienie własności nieruchomości nabywca zobowiązał się zapewnić zbywcy dożywotnie utrzymanie, ma charakter umowy wzajemnej, a w konsekwencji jest czynnością prawną o charakterze odpłatnym,  tj. w jej wyniku dochodzi do odpłatnego zbycia nieruchomości.

Jak wskazano powyżej, zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o PIT przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane  w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć zatem związek przyczynowo - skutkowy.

Takimi kosztami będą więc np. wydatki poniesione na uregulowanie podatku od czynności cywilnoprawnych, opłaty notarialnej czy kosztów pośrednictwa, a więc koszty zawarcia samej umowy sprzedaży będące warunkiem niezbędnym zbycia takiej nieruchomości.

Według art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Ustawodawca nie określa szczegółowo w przepisie art. 22 ust. 6c ww. ustawy katalogu wydatków, które mogą stanowić koszt uzyskania przychodu. Pojęcie kosztów nabycia, o których mowa w art. 22 ust. 6c ww. ustawy dotyczy zatem tych wydatków, które zbywca musiał ponieść, aby nabyć zbywaną przez siebie nieruchomość lub prawo.

Jak wskazano np. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 27 maja 2021 r., sygn. akt I SA/Sz 223/21:

„Odnosząc się dalej do zasadniczego zarzutu, tj. naruszenia przez organ art. 22 ust. 6c u.p.d.o.f., należy wskazać, że z brzmienia tego przepisu wynika, że do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości można zaliczyć wyłącznie udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania”. Do kosztów uzyskania przychodu mogą zostać zaliczone m.in. koszty związane ze sporządzeniem aktu notarialnego umowy o dożywocie, czyli opłata notarialna, sądowa a także zapłacony w związku z nabyciem nieruchomości podatek od czynności cywilnoprawnych. Koszty te są niezbędne do prawidłowego i skutecznego zawarcia umowy dożywocia. Oznacza to, że koszty te są konieczne do poniesienia w celu uzyskania własności nieruchomości i jaki takie powinny stanowić koszt uzyskania przychodu przy obliczeniu dochodu ze sprzedaży nieruchomości nabytej na podstawie umowy dożywocia.

Powyższe znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 27 lutego 2025 r. (znak: 0114-KDIP3-1.4011.1009.2024.1.LS) czy z 23 października 2025 r. (0113-KDIPT2-2.4011.84.2026.2.MK). Zgodnie z drugim z przywołanych stanowisk, do wydatków takich można zaliczyć przykładowo koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe itp. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy”. W analizowanej sprawie zawarcie umowy dożywocia wymagało poniesienia przez Wnioskodawczynię określonych kosztów transakcyjnych, obejmujących podatek od czynności cywilnoprawnych, taksę notarialną, podatek VAT od czynności notarialnych, opłaty sądowe oraz koszty sporządzenia wniosku wieczystoksięgowego. Wydatki te były warunkiem skutecznego nabycia prawa własności Mieszkania 1 i pozostawały w bezpośrednim związku przyczynowym z jego nabyciem. Bez ich poniesienia nie doszłoby do skutecznego przeniesienia własności lokalu na rzecz Wnioskodawczyni.

Podsumowując, koszty poniesione przez Wnioskodawczynię w związku z zawarciem umowy dożywocia, obejmujące w szczególności podatek od czynności cywilnoprawnych, opłaty sądowe, taksę notarialną oraz pozostałe koszty niezbędne do skutecznego nabycia własności Mieszkania 1, stanowią udokumentowane koszty nabycia w rozumieniu art. 22 ust. 6c ustawy o PIT. Tym samym powinny zostać uwzględnione przy ustalaniu dochodu podlegającego opodatkowaniu z tytułu odpłatnego zbycia tej nieruchomości.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przepis ten wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w tej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.

Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 omawianej ustawy:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d)  innych rzeczy,

-  jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości oraz praw określonych w lit. a-c przepisu przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Dla opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości podatkiem dochodowym od osób fizycznych istotne znaczenie ma data nabycia nieruchomości.

Z wniosku wynika, że 15 maja 2022 r. nabyła Pani na podstawie umowy dożywocia lokal mieszkalny (Mieszkanie 1), który sprzedała Pani 23 kwietnia 2026 r., a więc przed upływem 5 lat od jego nabycia.

Tym samym, sprzedaż ww. nieruchomości stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem nastąpiła przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce jej nabycie.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:

Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Z treści przepisu art. 19 ust. 1 ww. ustawy wynika, że:

Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.

Koszty uzyskania przychodu

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w odpłatnym zbyciu nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem odpłatnego zbycia nieruchomości). Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.

Kosztów odpłatnego zbycia nie należy utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu. Ustalenie kosztów uzyskania przychodu odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.

Zgodnie z art. 908 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795):

Jeżeli w zamian za przeniesienie własności nieruchomości nabywca zobowiązał się zapewnić zbywcy dożywotnie utrzymanie (umowa o dożywocie), powinien on, w braku odmiennej umowy, przyjąć zbywcę jako domownika, dostarczać mu wyżywienia, ubrania, mieszkania, światła i opału, zapewnić mu odpowiednią pomoc i pielęgnowanie w chorobie oraz sprawić mu własnym kosztem pogrzeb odpowiadający zwyczajom miejscowym.

Przedmiotem świadczenia ze strony zbywcy (dożywotnika) jest więc przeniesienie własności nieruchomości. Nabywca nieruchomości zobowiązuje się natomiast do świadczeń określonych  w art. 908 Kodeksu cywilnego. Umowa o dożywocie ma charakter umowy zobowiązującej, odpłatnej  i wzajemnej.

Z powyższego wynika, że umowa o dożywocie ma charakter odpłatny, zatem do ustalenia kosztów uzyskania przychodu zastosowanie znajdzie art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Stosownie do art. 22 ust. 6e ww. ustawy:

Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Zgodnie z art. 22 ust. 6f ww. ustawy:

Koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których mowa w ust. 6c, są corocznie podwyższane, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło nabycie lub wytworzenie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych, do roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie, w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszych trzech kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski".

Podstawą obliczenia podatku jest dochód, który stanowi różnicę między przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19 ustawy a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z treścią art. 30e ust. 4 pkt przywołanej ustawy:

Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub

2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Na mocy art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8

lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.

Artykuł 30e ust. 7 ww. ustawy stanowi, że:

W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie.

Na podstawie art. 45 ust. 1a pkt 3 cytowanej ustawy:

W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e.

Do kosztów uzyskania przychodu mogą zostać zaliczone m.in. koszty związane ze sporządzeniem aktu notarialnego umowy o dożywocie, czyli opłata notarialna, sądowa a także zapłacony w związku  z nabyciem nieruchomości podatek od czynności cywilnoprawnych. Do kosztów uzyskania przychodu w przypadku umowy o dożywocie, która jest umową odpłatną zaliczyć można wydatki, jakie nabywca ponosił na rzecz dożywotnika od momentu nabycia nieruchomości wskutek zawarcia umowy  o dożywocie do dnia śmierci dożywotnika, z uwzględnieniem poniesionych kosztów pogrzebu  i pochówku w związku z realizacją zobowiązań wynikających z umowy o dożywocie. Kosztem nabycia dla podatnika będą faktycznie poniesione i udokumentowane wydatki na rzecz dożywotnika.

Zatem, Pani stanowisko, zgodnie z którym do kosztów uzyskania przychodów ze sprzedaży Mieszkania 1 może Pani zaliczyć koszty związane z zawarciem umowy dożywocia, tj. podatek od czynności cywilnoprawnych, taksę notarialną i opłaty sądowe – należy uznać za prawidłowe.

Zwolnienie przedmiotowe

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:

dochód zwolniony = D × W/P

gdzie:

D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,

W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.

Cytowany powyżej przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym wiąże skutki prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z faktem przeznaczenia – w warunkach określonych w ustawie – uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych dochodu wyłącznie na własne cele mieszkaniowe wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy.

Powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.

Przy czym warunkiem skorzystania z ulgi nie jest wydatkowanie na określone cele mieszkaniowe konkretnych, otrzymanych pieniędzy, lecz wartości przychodu (w całości lub w części) uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości lub prawa majątkowego.

W sytuacji zatem, gdy wartość przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości zostanie w całości przeznaczona na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, zostały enumeratywnie wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1-3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:

1) wydatki poniesione na:

a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału  w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,

b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,

c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,

d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,

e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej;

W świetle natomiast art. 21 ust. 25 pkt 2 przywołanej ustawy:

Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

a)  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1,

b)  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a,

c)  spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b

‒      w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.

Zgodnie z art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.

W myśl art. 21 ust. 26 ww. ustawy:

Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.

Natomiast stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy:

Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:

1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub

2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części

‒ przeznaczonych na cele rekreacyjne.

Przy czym, zgodnie z treścią art. 21 ust. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c, stanowi część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a-c oraz zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c.

Z kolei, jak stanowi art. 21 ust. 30 ww. ustawy:

Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Stosownie do art. 21 ust. 30a ww. ustawy:

Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 2, obejmują także wydatki na spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki), zaciągniętego w związku ze zbywaną nieruchomością lub prawem majątkowym na cele określone w ust. 25 pkt 1, w tym także gdy wydatki te odpowiadają równowartości wydatków uwzględnionych w kosztach uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, które sfinansowane zostały tym kredytem (pożyczką).

Zawarte w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyliczenie wydatków mieszkaniowych ma charakter wyczerpujący. Tylko realizacja w wymaganym terminie celów w nim wymienionych pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości.

Wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. Należy również zastrzec, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek udowodnienia,  że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających  z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Zatem oceniając ciążące na nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi czy zwolnienia podatkowego należy dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131, a szczegółowo określone w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.

Jak wynika z opisu sprawy 15 maja 2022 r. nabyła Pani od swojej cioci na podstawie umowy dożywocia, lokal mieszkalny (Mieszkanie 1). Pani ciocia zmarła 18 października 2023 r. 24 czerwca 2022 r. wraz z byłym partnerem nabyła Pani do współwłasności po 1/2 udziałów w prawie do lokalu mieszkalnego (Mieszkanie 2). Część środków na zakup Mieszkania 2 uzyskali Państwo z kredytu hipotecznego udzielonego w dniu 10 czerwca 2022 r. przez X S.A. (Kredyt 1). Odpowiadali Państwo solidarnie za wynikające z ww. umowy zadłużenie. 25 października 2024 r. zawarła Pani wraz z byłym partnerem umowę odpłatnego zniesienia współwłasności. Na mocy tej umowy nabyła Pani w całości prawo własności Mieszkania 2. W celu nabycia udziału w prawie własności Mieszkania 2 od byłego partnera oraz w celu spłaty Kredytu 1 zawarła Pani 16 października 2024 r. umowę kredytu hipotecznego z Y SA (Kredyt 2). 23 kwietnia 2026 r. sprzedała Mieszkanie 1. Część kwoty uzyskanej ze sprzedaży Mieszkania 1 została przeznaczona na spłatę całkowitą Kredytu 2.

Pani wątpliwości dotyczą możliwości skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego w przypadku przeznaczenia przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia Mieszkania 1 na spłatę kredytu zaciągniętego 16 października 2024 r. (Kredyt 2), który został przeznaczony na spłatę kredytu zaciągniętego 10 czerwca 2022 r. (Kredyt 1) oraz na nabycie 1/2 udziału w prawie własności Mieszkania 2 od byłego partnera.

Wskazać należy, że zaciągnięcie kredytu na refinansowanie jest to zdarzenie rozumiane jako operacja pieniężna, polegająca na wykorzystaniu zewnętrznych funduszy pieniężnych w celu zastąpienia środków pierwotnie wydatkowanych na jakiś cel. Pojęcie kredyt refinansowy implikuje konieczność wcześniejszego zaciągnięcia kredytu, aby później możliwym było zaciągnięcie kredytu refinansowego na jego spłatę. Kredyt refinansowy przeznaczony jest na spłatę wcześniej zaciągniętego kredytu hipotecznego i jest on zabezpieczony na podstawie wartości aktualnie posiadanej nieruchomości.

Z treści art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jasno wynika, że kredyt (pożyczka), na którego spłatę zostanie przeznaczony przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych musi być kredytem (pożyczką) zaciągniętym na udokumentowane własne cele mieszkaniowe, które zostały wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Spłacony kredyt (pożyczka) nie ma być jakimkolwiek kredytem (pożyczką), lecz musi spełniać ściśle określone ustawą wymagania. Musi to być bowiem kredyt (pożyczka) – co wynika literalnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy – zaciągnięty przez podatnika na cele określone w pkt 1, tj. m.in. na nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem (art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ww. ustawy).

Kolejnym z tych celów mieszkaniowych, których realizacja uprawnia do zwolnienia jest wskazana  w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, spłata kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a, w banku lub  w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo  w Konfederacji Szwajcarskiej.

Z treści przytoczonego wcześniej art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy, jasno wynika, że kredyt, na którego spłatę zostanie przeznaczony przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości musi być kredytem zaciągniętym na udokumentowane własne cele mieszkaniowe, które zostały wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Spłacony kredyt nie ma być jakimkolwiek kredytem, lecz musi spełniać ściśle określone ustawą wymagania. Musi to być bowiem kredyt – co wynika literalnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy – zaciągnięty przez podatnika na cele określone w pkt 1, czyli m.in. na zakup własnego lokalu mieszkalnego, a więc takiego, do którego przysługuje podatnikowi tytuł własności bądź współwłasności. Przepis wyraźnie bowiem stanowi, że kredyt ma być zaciągnięty na cele określone w pkt 1, a więc na określone cele mieszkaniowe.

Istotne jest także, aby spłacany kredyt zaciągnięty był przed dniem uzyskania przychodu ze sprzedaży oraz, aby kredyt ten zaciągnięty był przez osobę, która uzyskuje przychód ze sprzedaży.

Jeśli kredyt refinansowy jest którymś z kolei kredytem, ale ostatecznie przeznaczony jest na spłatę kredytu na cele mieszkaniowe – podatnik zachowuje prawo do zwolnienia. Jednakże jeśli kredyt refinansowy jest związany z restrukturyzacją kilku zobowiązań kredytowych i służy np. spłacie kredytu mieszkaniowego i innego kredytu, wówczas do zwolnienia kwalifikują się te przychody, które odpowiadają tej części kredytu refinansowego, jaka została przeznaczona na spłatę kredytu mieszkaniowego i odsetek od niego.

Konstrukcja powołanych przepisów oraz ich wykładnia literalna prowadzą do jednoznacznych rezultatów jeżeli chodzi o kwestię uzależnienia prawa do zwolnienia od faktu zaciągnięcia określonego kredytu. Zwolnienie w sposób literalny odnosi się do sytuacji spłaty kredytu, w przypadku którego wynika, że został on zaciągnięty na ściśle określony cel mieszkaniowy; ustawodawca wymaga dla takiego kredytu określenia konkretnego celu.

W przedmiotowej sprawie, 16 października 2024 r. zaciągnęła Pani kredyt hipoteczny w (…) (Kredyt 2) na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego 10 czerwca 2022 r. w  (…) (Kredyt 1) przez Panią i Pani byłego partnera na nabycie po 1/2 udziału  w prawie do lokalu mieszkalnego (Mieszkanie 2) oraz na nabycie 1/2 udziału w prawie własności Mieszkania 2 od byłego partnera.

Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że wydatkowanie przychodu (jego równowartości) z odpłatnego zbycia 23 kwietnia 2026 r. Mieszkania 1 na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego 16 października 2024 r. (Kredyt 2) przeznaczonego na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego 10 czerwca 2022 r. (Kredyt 1) na nabycie 1/2 udziału w prawie do lokalu mieszkalnego (Mieszkanie 2) oraz na nabycie od byłego partnera na podstawie umowy zniesienia współwłasności 1/2 udziału w prawie do lokalu mieszkalnego (Mieszkanie 2), stanowi wydatek na własne cele mieszkaniowe, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. b oraz w zw.  z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc się do możliwości zastosowania zwolnienia przedmiotowego w zakresie kosztów związanych z zawarciem umowy sprzedaży oraz umowy odpłatnego zniesienia współwłasności Mieszkania 2 stwierdzam, że wydatki te mieszczą się w kategorii wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wydatków poniesionych na cele mieszkaniowe.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odnoszą się do wydatków poniesionych m.in. na nabycie lokalu mieszkalnego. Koszty związane z nabyciem nieruchomości na własne cele mieszkaniowe, poniesione na podatek od czynności cywilnoprawnych od zakupu nowego mieszkania, koszt aktu notarialnego wraz z podatkiem VAT, opłaty sądowe stanowią wydatki na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a omawianej ustawy (tj. wydatki na nabycie lokalu mieszkalnego).

Zatem przeznaczenie przez Panią równowartości środków uzyskanych ze zbycia Mieszkania 1 na połowę kosztów związanych z zawarciem umowy sprzedaży Mieszkania 2, tj. m.in. podatek od czynności cywilnoprawnych, taksa notarialna i opłaty sądowe związane z nabyciem nieruchomości oraz koszty związane z umową odpłatnego zniesienia współwłasności Mieszkania 2, tj. m.in.: podatek od czynności cywilnoprawnych, taksa notarialna i opłaty sądowe, bezpośrednio związane z nabyciem Mieszkania 2, stanowi dla Pani wydatek na własne cele mieszkaniowe, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem Pani stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Odnosząc się do powołanych przez Panią interpretacji wyjaśniam, że wydane zostały one w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.