0115-KDIT3.4011.564.2026.1.DP

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie:

• pytania nr 1 i nr 3 – jest prawidłowe,

• pytania nr 2 – jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (...).

W 2025 r. dochody z prowadzonej działalności gospodarczej opodatkowywał Pan na zasadach ogólnych według skali podatkowej. Prowadził Pan podatkową księgę przychodów i rozchodów.

Począwszy od 1 stycznia 2026 r. zmienił Pan formę opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

W 2025 r. zawarł Pan umowę leasingu operacyjnego nowego samochodu osobowego o napędzie elektrycznym marki (...), model (...). Zgodnie z ofertą przedstawioną przez dealera skorzystanie z preferencyjnych warunków finansowania wymagało wniesienia opłaty wstępnej w określonej wysokości.

Opłata wstępna wynikająca z umowy leasingu wyniosła 30 000,00 zł netto oraz 6 900,00 zł podatku od towarów i usług. Sfinansował Pan opłatę wstępną ze środków własnych.

Faktura dokumentująca opłatę wstępną została ujęta w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w grudniu 2025 r. Kwota 30 000,00 zł netto została zaliczona przez Pana do kosztów uzyskania przychodów za 2025 r.

W chwili zapłaty opłaty wstępnej oraz zaliczenia jej do kosztów uzyskania przychodów nie złożył Pan jeszcze wniosku o przyznanie dofinansowania. Nie posiadał również decyzji o przyznaniu wsparcia ani zawartej umowy o objęcie przedsięwzięcia wsparciem.

Opłata wstępna została pierwotnie poniesiona z Pana środków własnych. Na moment jej poniesienia nie miał Pan pewności, czy będzie uprawniony do uzyskania wsparcia oraz czy wsparcie zostanie Panu przyznane.

Samochód został po raz pierwszy zarejestrowany 17 grudnia 2025 r., natomiast 19 grudnia 2025 r. został przekazany Panu do używania. Wartość netto pojazdu wskazana w dokumentacji leasingowej wyniosła 117 002,44 zł.

8 stycznia 2026 r., a więc już po poniesieniu opłaty wstępnej i po przekazaniu pojazdu do używania, złożył Pan do Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej wniosek o objęcie przedsięwzięcia wsparciem w ramach Programu Priorytetowego „NaszEauto”.

Celem złożonego wniosku było uzyskanie bezzwrotnego wsparcia ze środków Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności na pokrycie opłaty wstępnej ustalonej w umowie leasingu pojazdu elektrycznego. Wnioskowana kwota wsparcia wynosiła 30 000,00 zł i odpowiadała kwocie netto opłaty wstępnej.

10 czerwca 2026 r. NFOŚiGW poinformował Pana o pozytywnym rozpatrzeniu wniosku i przyznaniu wsparcia w kwocie 30 000,00 zł. Z tym samym dniem wniosek Pana stał się umową o objęcie przedsięwzięcia wsparciem z planu rozwojowego.

Przyznane wsparcie stanowi pomoc de minimis. Środki przeznaczone na wypłatę wsparcia pozostają w dyspozycji Polskiego Funduszu Rozwoju S.A. PFR jest płatnikiem dokonującym wypłaty wsparcia na Pana rachunek.

Warunkiem wypłaty środków było między innymi ustanowienie zabezpieczenia ich ewentualnego zwrotu. 16 czerwca 2026 r. ustanowił Pan zabezpieczenie w formie weksla własnego in blanco z klauzulą „bez protestu” wraz z deklaracją wekslową.

Na dzień złożenia wniosku o wydanie interpretacji przyznane środki w kwocie 30 000,00 zł nie zostały jeszcze Panu wypłacone. Zgodnie z informacją widoczną w systemie obsługującym Program wniosek posiada status „do wypłaty” i oczekuje na realizację operacji przelewu.

Zgodnie z przewidywanym przebiegiem zdarzeń środki w kwocie 30 000,00 zł zostaną wypłacone przez Polski Fundusz Rozwoju S.A. na Pana rachunek bankowy w 2026 r. Wypłata nastąpi zatem w okresie, w którym opodatkowuje Pan przychody z działalności gospodarczej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Opłata wstępna, której dotyczy przyznane wsparcie, została natomiast poniesiona ze środków własnych i zaliczona do kosztów uzyskania przychodów w poprzednim roku podatkowym, w którym opodatkował Pan dochody według skali podatkowej.

Pytania

1)  Czy wsparcie w kwocie 30 000,00 zł, przyznane Panu przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, które zostanie wypłacone przez Polski Fundusz Rozwoju S.A. w ramach Programu Priorytetowego „NaszEauto”, będzie stanowiło przychód zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w konsekwencji nie będzie podlegało opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych?

2)  Czy otrzymane przez Pana w 2026 r. wsparcie w kwocie 30 000,00 zł będzie powodowało obowiązek zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę opłaty wstępnej z tytułu leasingu operacyjnego samochodu elektrycznego, która została w 2025 r. poniesiona z Pana środków własnych i zaliczona do kosztów uzyskania przychodów?

3)  W przypadku uznania, że otrzymanie wsparcia będzie powodowało obowiązek zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów czy zmniejszenia tego należy dokonać, na podstawie art. 22 ust. 7c i ust. 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w ostatnim okresie rozliczeniowym poprzedzającym zmianę formy opodatkowania na ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, a w konsekwencji uwzględnić je poprzez korektę zeznania PIT-36 za 2025 r.?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1

Pana zdaniem wsparcie w kwocie 30 000,00 zł, przyznane w ramach Programu Priorytetowego „NaszEauto”, które zostanie wypłacone przez Polski Fundusz Rozwoju S.A., będzie stanowiło przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej korzystający ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na podstawie art. 10 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym zwolnienie to znajduje zastosowanie również do Pana opodatkowującego przychody z działalności gospodarczej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

W konsekwencji wsparcie, które zostanie otrzymane przez Pana, nie będzie podlegało opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty oraz inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków.

Wyjątek dotyczy świadczeń związanych z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których podatnik dokonuje odpisów amortyzacyjnych.

Wsparcie, które zostanie otrzymane przez Pana, pozostaje w związku z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą. Zostało ono przyznane w związku z opłatą wstępną wynikającą z umowy leasingu operacyjnego samochodu elektrycznego wykorzystywanego w tej działalności.

Przedmiotem wsparcia nie jest przy tym zakup przez Pana środka trwałego podlegającego amortyzacji. Samochód pozostaje własnością finansującego, natomiast Pan korzysta z niego na podstawie umowy leasingu operacyjnego. Wsparcie odnosi się do opłaty wstępnej należnej na podstawie tej umowy.

W konsekwencji kwota wsparcia będzie stanowiła co do zasady przychód Pana z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nie oznacza to jednak, że przychód ten będzie podlegał opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach programu finansowanego z udziałem środków wskazanych w tym przepisie.

Program Priorytetowy „NaszEauto” jest realizowany w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności. Wsparcie zostało przyznane Panu jako ostatecznemu odbiorcy wsparcia realizującemu przedsięwzięcie objęte Programem.

Otrzyma Pan środki finansowe jako uczestnik projektu, w ramach pomocy udzielonej z programu finansowanego ze środków Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności.

W chwili wypłaty środków spełnione będą zatem przesłanki zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ:

1)  jest Pan uczestnikiem projektu i ostatecznym odbiorcą wsparcia,

2)  środki, które zostaną otrzymane, będą miały charakter pomocy udzielonej w ramach Programu,

3)  Program jest realizowany w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności,

4)  środki są przeznaczone na realizację konkretnego przedsięwzięcia objętego wnioskiem i umową o objęcie przedsięwzięcia wsparciem.

Dla zastosowania zwolnienia nie ma znaczenia, że w momencie otrzymania środków opodatkowuje Pan przychody z działalności gospodarczej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Zgodnie bowiem z art. 10 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym zwolnienie określone w art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stosuje się odpowiednio również do podatników opłacających ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Oznacza to, że przychód korzystający z powyższego zwolnienia nie będzie uwzględniany w podstawie opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Zwolnienie wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter ustawowy. Przepisy nie przewidują możliwości wyboru przez podatnika, czy otrzymane środki zostaną objęte zwolnieniem, czy też opodatkowane ryczałtem.

Nie będzie Pan mógł zatem zrezygnować z zastosowania zwolnienia i dobrowolnie opodatkować wsparcia, które zostanie otrzymane, ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Podsumowanie

Wsparcie w kwocie 30 000,00 zł, które zostanie przez Pana otrzymane, będzie stanowiło przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, jednak przychód ten będzie korzystał ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na podstawie art. 10 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym zwolnienie to znajduje zastosowanie również do Pana opodatkowanego ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

W konsekwencji kwota 30 000,00 zł, która zostanie przez Pana otrzymana, nie będzie podlegała opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Ad 2

Pana zdaniem otrzymanie w 2026 r. wsparcia w kwocie 30 000,00 zł nie będzie powodowało obowiązku zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów rozpoznanych w 2025 r. z tytułu opłaty wstępnej wynikającej z umowy leasingu operacyjnego.

Opłata wstępna została bowiem rzeczywiście poniesiona z Pana środków własnych przed złożeniem wniosku o wsparcie i w chwili jej ponoszenia nie została bezpośrednio sfinansowana przychodem zwolnionym z opodatkowania.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów albo zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy. Opłata wstępna wynikająca z umowy leasingu operacyjnego została poniesiona w związku z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą oraz z korzystaniem w tej działalności z samochodu elektrycznego.

Poniesienie opłaty było warunkiem zawarcia i wykonywania umowy leasingu na warunkach przedstawionych Panu przez dealera.

W chwili poniesienia opłaty wstępnej wydatek spełniał przesłanki określone w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pozostawał w związku z działalnością gospodarczą, został prawidłowo udokumentowany oraz został faktycznie poniesiony z Pana środków własnych.

Zaliczył Pan kwotę 30 000,00 zł netto do kosztów uzyskania przychodów za 2025 r. W tym czasie opodatkowywał Pan dochody z działalności gospodarczej według skali podatkowej i prowadził podatkową księgę przychodów i rozchodów.

W momencie poniesienia i rozliczenia opłaty wstępnej:

1)  nie złożył Pan jeszcze wniosku o przyznanie wsparcia,

2)  nie posiadał Pan informacji ani decyzji o przyznaniu wsparcia,

3)  nie zawarł Pan umowy o objęcie przedsięwzięcia wsparciem,

4)  nie posiadał Pan roszczenia o wypłatę środków,

5)  nie miał Pan pewności, czy będzie uprawniony do ubiegania się o wsparcie ani czy środki zostaną Panu przyznane,

6)  pokrył Pan opłatę wstępną ze środków własnych.

Wniosek o objęcie przedsięwzięcia wsparciem został złożony dopiero 8 stycznia 2026 r., a więc po poniesieniu opłaty wstępnej, po zaliczeniu jej do kosztów uzyskania przychodów oraz po zmianie formy opodatkowania na ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

W dacie poniesienia wydatku nie istniało zatem źródło finansowania opłaty wstępnej w postaci przychodu zwolnionego z opodatkowania. Nie posiadał Pan środków z Programu ani zagwarantowanego prawa do ich otrzymania.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów lub przychodów zwolnionych z opodatkowania na podstawie przepisów wymienionych w tym przepisie, w tym na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy.

Przepis ten stanowi wyjątek od ogólnej zasady zaliczania do kosztów podatkowych wydatków spełniających przesłanki określone w art. 22 ust. 1 ustawy. Jako przepis ograniczający prawo podatnika do rozpoznania kosztu powinien być interpretowany ściśle.

Ustawodawca posłużył się w art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy określeniem wydatków „bezpośrednio sfinansowanych” przychodami zwolnionymi z opodatkowania.

Przepis ten nie stanowi natomiast, że z kosztów należy wyłączyć każdy wydatek, który w dowolnym późniejszym okresie pozostaje związany ze świadczeniem wypłaconym podatnikowi.

Bezpośrednie sfinansowanie wydatku zakłada istnienie bezpośredniego związku pomiędzy otrzymanymi środkami a poniesieniem kosztu. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym taki związek nie istniał w momencie poniesienia opłaty wstępnej.

Opłata została zapłacona w 2025 r. z Pana środków własnych. Wniosek o wsparcie został złożony dopiero w 2026 r. W chwili zapłaty opłaty nie otrzymał Pan środków zwolnionych z opodatkowania ani nie posiadał prawa do ich otrzymania.

Nie można zatem uznać, że w chwili poniesienia kosztu został on bezpośrednio sfinansowany przychodem zwolnionym na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Późniejsze otrzymanie wsparcia nie zmienia źródła, z którego opłata wstępna została rzeczywiście zapłacona w 2025 r.

Przyznanie wsparcia nie spowodowało:

1)  zmniejszenia wysokości opłaty należnej leasingodawcy,

2)  zwrotu opłaty przez leasingodawcę,

3)  anulowania Pana zobowiązania,

4)  wystawienia faktury korygującej,

5)  zmiany warunków umowy leasingu,

6)  zmiany sposobu sfinansowania opłaty w chwili jej poniesienia.

Opłata została uiszczona w pełnej wysokości z Pana środków własnych, a jej poniesienie nie było uzależnione od późniejszego otrzymania wsparcia.

Wprawdzie dokumentacja Programu wskazuje, że wsparcie jest przeznaczone na pokrycie opłaty wstępnej, jednak określenie przeznaczenia środków na potrzeby programu pomocowego nie przesądza automatycznie o podatkowym rozumieniu pojęcia „bezpośrednio sfinansowanych”, którym posłużono się w art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy.

Warunki programu pomocowego nie mogą rozszerzać zakresu wyłączenia kosztowego wynikającego z ustawy podatkowej. O tym, czy wydatek może stanowić koszt uzyskania przychodów, decydują przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Okoliczność, że wysokość wsparcia odpowiada wartości netto opłaty wstępnej, nie zmienia chronologii zdarzeń ani sposobu rzeczywistego poniesienia wydatku.

W dacie poniesienia kosztu nie istniał jeszcze przychód zwolniony, z którego opłata mogła zostać bezpośrednio sfinansowana.

Za ścisłą wykładnią art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy przemawia również sposób sformułowania innych wyłączeń kosztowych zawartych w ustawie.

W innych regulacjach ustawodawca wyraźnie odnosi się do wydatków zwróconych podatnikowi „w jakiejkolwiek formie”. Takie określenie ma szerszy zakres i obejmuje również późniejszy zwrot poniesionego wydatku.

W art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawodawca nie posłużył się jednak sformułowaniem dotyczącym wszelkich wydatków później zwróconych lub zrefundowanych. Przepis dotyczy wyłącznie wydatków „bezpośrednio sfinansowanych” określonymi przychodami zwolnionymi.

Nie należy zatem nadawać tym odmiennym określeniom tego samego znaczenia. Przyjęcie, że każda późniejsza wypłata związana z wcześniej poniesionym wydatkiem oznacza jego bezpośrednie sfinansowanie, prowadziłoby do rozszerzającej wykładni przepisu wyłączającego możliwość rozpoznania kosztu.

Od 1 stycznia 2026 r. opodatkowuje Pan przychody z działalności gospodarczej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Wniosek o wsparcie został złożony już po zmianie formy opodatkowania.

Wsparcie zostało zatem przyznane i zostanie otrzymane w okresie, w którym nie rozpoznaje Pan kosztów uzyskania przychodów. Nie będzie ono mogło sfinansować kosztu podatkowego rozpoznawanego w 2026 r., ponieważ przy opodatkowaniu ryczałtem nie ustala Pan dochodu jako różnicy pomiędzy przychodami a kosztami.

Samo późniejsze otrzymanie wsparcia nie powinno prowadzić do zmiany prawidłowo ustalonego dochodu za 2025 r., skoro w chwili ponoszenia opłaty wstępnej wszystkie warunki rozpoznania kosztu były spełnione, a wydatek nie był bezpośrednio sfinansowany przychodem zwolnionym. Obowiązku korekty nie można również wyprowadzić wyłącznie z art. 22 ust. 7c lub ust. 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepisy te określają sposób i moment rozliczenia korekty, jeżeli z innej normy prawnej wynika, że koszt powinien zostać skorygowany. Nie stanowią natomiast samodzielnej podstawy do pozbawienia podatnika prawa do kosztu uzyskania przychodów.

W pierwszej kolejności należy więc ustalić, czy art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy znajduje zastosowanie do opłaty wstępnej. Dopiero pozytywna odpowiedź na to pytanie pozwalałaby rozważać moment dokonania korekty.

Pana zdaniem art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy nie znajduje zastosowania, ponieważ opłata została poniesiona ze środków własnych przed złożeniem wniosku o wsparcie i przed powstaniem prawa do otrzymania przychodu zwolnionego.

Podsumowanie

Opłata wstępna została prawidłowo zaliczona do kosztów uzyskania przychodów za 2025 r. W momencie jej poniesienia nie została bezpośrednio sfinansowana środkami zwolnionymi z opodatkowania.

Wystąpił Pan o wsparcie dopiero po poniesieniu wydatku, po zaliczeniu go do kosztów uzyskania przychodów oraz po zmianie formy opodatkowania na ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Późniejsze otrzymanie wsparcia w 2026 r. nie będzie zatem, Pana zdaniem, powodowało obowiązku zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów rozpoznanych w 2025 r.

Ad 3

W przypadku uznania Pana stanowiska przedstawionego w zakresie pytania nr 2 za nieprawidłowe, ewentualnego zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów należy dokonać na podstawie art. 22 ust. 7c i ust. 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zmniejszenie powinno zostać dokonane w ostatnim okresie rozliczeniowym poprzedzającym zmianę formy opodatkowania na ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, a jego skutki powinny zostać uwzględnione poprzez złożenie korekty zeznania PIT-36 za 2025 r.

Uzasadnienie

Stanowisko przedstawione w tej części ma charakter ewentualny i znajduje zastosowanie wyłącznie w przypadku uznania przez organ, że otrzymanie wsparcia będzie powodowało obowiązek wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów opłaty wstępnej w części odpowiadającej środkom, które zostaną otrzymane.

W takim przypadku pierwotne zaliczenie opłaty wstępnej do kosztów uzyskania przychodów nie może zostać uznane za następstwo błędu rachunkowego ani innej oczywistej omyłki.

W chwili poniesienia i ujęcia wydatku:

1)  zapłacił Pan opłatę wstępną ze środków własnych,

2)  nie złożył Pan jeszcze wniosku o wsparcie,

3)  nie posiadał Pan informacji ani decyzji o przyznaniu wsparcia,

4)  nie zawarł Pan umowy o objęcie przedsięwzięcia wsparciem,

5)  nie posiadał Pan roszczenia o wypłatę środków,

6)  prawidłowo ocenił Pan wydatek na podstawie istniejącego wówczas stanu faktycznego i prawnego.

Jeżeli organ uzna, że koszt powinien zostać zmniejszony, przyczyną korekty będzie późniejsze zdarzenie, które nastąpiło już po prawidłowym rozpoznaniu kosztu. Zdarzeniem tym będzie faktyczne otrzymanie wsparcia.

Zgodnie z art. 22 ust. 7c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli korekta kosztu uzyskania przychodów nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, dokonuje się jej w okresie rozliczeniowym, w którym otrzymano fakturę korygującą albo, w przypadku jej braku, inny dokument potwierdzający przyczyny korekty.

W rozpatrywanej sprawie nie dochodzi do wystawienia faktury korygującej przez leasingodawcę. Wysokość opłaty wstępnej i zobowiązania wynikającego z umowy leasingu nie ulega bowiem zmianie.

Ewentualna przyczyna korekty wynikałaby z otrzymania wsparcia. Dokumentem potwierdzającym tę okoliczność byłby w szczególności dokument potwierdzający faktyczną wypłatę środków.

Samo złożenie wniosku o wsparcie nie może powodować obowiązku korekty. Na tym etapie nie istnieje jeszcze prawo do wypłaty środków ani przychód zwolniony z opodatkowania.

Również samo przyznanie wsparcia, bez jego faktycznej wypłaty, nie oznacza jeszcze, że opłata została sfinansowana przychodem zwolnionym.

Art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy odnosi się do środków finansowych „otrzymanych” przez uczestnika projektu. Do momentu wypłaty nie dochodzi do otrzymania przychodu zwolnionego, z którego wydatek mógłby zostać sfinansowany.

Ewentualny obowiązek korekty może zatem powstać najwcześniej w związku z faktycznym otrzymaniem środków.

W chwili otrzymania wsparcia jest Pan już opodatkowany ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Nie ustala Pan zatem w 2026 r. dochodu z działalności gospodarczej jako różnicy pomiędzy przychodami a kosztami uzyskania przychodów. Nie ma tym samym możliwości zmniejszenia bieżących kosztów uzyskania przychodów w ewidencji prowadzonej dla potrzeb ryczałtu.

Sytuację tę reguluje art. 22 ust. 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z tym przepisem, jeżeli korekta, o której mowa w art. 22 ust. 7c, następuje po zmianie formy opodatkowania na zryczałtowaną formę opodatkowania, zmniejszenia lub zwiększenia kosztów uzyskania przychodów dokonuje się w ostatnim okresie rozliczeniowym przed zmianą formy opodatkowania.

Zmienił Pan formę opodatkowania od 1 stycznia 2026 r. Ostatnim okresem rozliczeniowym poprzedzającym zmianę formy opodatkowania był zatem ostatni okres rozliczeniowy 2025 r.

Jeżeli rozliczał Pan zaliczki miesięcznie, okresem tym był grudzień 2025 r. Jeżeli natomiast rozliczał zaliczki kwartalnie, okresem tym był czwarty kwartał 2025 r.

Odpowiednie zmniejszenie kosztów wpływałoby na wysokość dochodu osiągniętego przez Pana w 2025 r. Skutek korekty powinien zostać zatem uwzględniony poprzez złożenie korekty zeznania PIT-36 za 2025 r.

Nie oznacza to jednak, że pierwotne rozliczenie opłaty wstępnej było nieprawidłowe. Ewentualna korekta wynikałaby wyłącznie z późniejszego zdarzenia, które w momencie ponoszenia kosztu nie istniało i nie mogło zostać uwzględnione przez Pana.

Podsumowanie

Jeżeli organ uzna, że otrzymanie wsparcia będzie powodowało obowiązek zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów, korekta ta:

1)  nie wynika z błędu rachunkowego ani innej oczywistej omyłki,

2)  może powstać najwcześniej z chwilą faktycznego otrzymania wsparcia,

3)  podlega zasadom określonym w art. 22 ust. 7c ustawy o podatku dochodowym od osób

fizycznych,

4)  ze względu na zmianę formy opodatkowania powinna zostać rozliczona zgodnie z art. 22 ust. 7f tej ustawy,

5)  powinna zostać odniesiona do ostatniego okresu rozliczeniowego poprzedzającego przejście

na ryczałt od przychodów ewidencjonowanych,

6)  powinna zostać uwzględniona poprzez korektę zeznania PIT-36 za 2025 r.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie:

·      pytania nr 1 i nr 3 – jest prawidłowe,

·      pytania nr 2 - jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przepis ten ustanawia generalną zasadę opodatkowania podatkiem dochodowym, zgodnie z którą opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkie uzyskane przez podatnika w danym roku korzyści majątkowe, z wyjątkiem tych, które na mocy ustawy wyłączone zostały z tego opodatkowania (np. poprzez wprowadzenie ustawowego zwolnienia z opodatkowania, czy też zaniechanie poboru podatku).

Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy:

Przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 13 i ust. 9, i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.

W myśl natomiast art. 21 ust. 1 pkt 129a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wolne od podatku dochodowego są:

świadczenia, w szczególności dotacje oraz kwoty umorzonych pożyczek, otrzymane ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej lub wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej, na przygotowanie dokumentacji oraz realizację przedsięwzięcia, w tym otrzymane ze środków udostępnionych bankom zgodnie z art. 411 ust. 10 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2025 r. poz. 647 , 1080 , 1812 i 1863 oraz z 2026 r. poz. 176 i 426 ).

Zatem zwolnieniem z podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 129a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, objęte są świadczenia otrzymane ze środków NFOŚiGW otrzymane ze środków udostępnionych bankom, zgodnie z art. 411 ust. 10 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 647 ze zm.).

Zgodnie z art. 400 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska:

Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, zwany dalej "Narodowym Funduszem", jest państwową osobą prawną w rozumieniu art. 9 pkt 14 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1530 , 1572 , 1717 , 1756 i 1907 oraz z 2025 r. poz. 39 ).

Z kolei art. 400 ust. 3 ww. ustawy stanowi, że:

Wojewódzkie fundusze nie są wojewódzkimi samorządowymi jednostkami organizacyjnymi, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz.U. z 2024 r. poz. 566 , 1907 i 1940 ).

W myśl natomiast art. 400b ust. 2 ww. ustawy:

Celem działania wojewódzkich funduszy jest finansowanie ochrony środowiska i gospodarki wodnej w zakresie określonym w art. 400a ust. 1 pkt 2, 2a, 2d, 5–9a, 11–22 i 24–42 .

Finansowanie ochrony środowiska i gospodarki wodnej obejmuje przedsięwzięcia związane z ochroną powietrza (art. 400a ust. 1 pkt 21 ww. ustawy).

Zgodnie zaś z art. 411 ust. 10 ww. ustawy:

Narodowy Fundusz oraz wojewódzkie fundusze mogą udostępniać środki finansowe bankom z przeznaczeniem na udzielanie gwarancji lub poręczeń, kredytów bankowych, pożyczek lub dotacji na wskazane przez siebie programy i przedsięwzięcia z zakresu zadań ochrony środowiska i gospodarki wodnej oraz potrzeb geologii.

Stosownie natomiast do art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wolne od podatku dochodowego są środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach programu finansowanego z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1, 2 i 4, pkt 5 lit. a i b i pkt 5a-5d ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

Przepis ten zwalnia od podatku środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc udzieloną w ramach programu finansowanego z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1, 2 i 4, pkt 5 lit. a) i b) i pkt 5a-5d ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1483 ze zm.).

W myśl zaś art. 5 ust. 3 pkt 5d ustawy o finansach publicznych:

Do środków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zalicza się środki pochodzące z Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności, przeznaczone na wsparcie o charakterze bezzwrotnym, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/241 z dnia 12 lutego 2021 r. ustanawiającym Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności, z wyłączeniem środków, o których mowa w pkt 5 lit. e.

Stosownie natomiast do treści art. 10 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):

Zwolnienia od podatku dochodowego, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 28a , 29, 29aa, 29b, 43, 46, 46c, 47a, 71a, 102a, 111, 114, 121, 121a, 122, 125, 125a, 129, 131a, 136, 137, 155 i 160 ustawy o podatku dochodowym, stosuje się odpowiednio do podatników opłacających ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Wyjaśnić należy, że celem programu „NaszEauto” jest uniknięcie emisji zanieczyszczeń powietrza poprzez dofinansowanie przedsięwzięć polegających na obniżeniu zużycia paliw emisyjnych w transporcie poprzez wsparcie zakupu/leasingu/wynajmu długoterminowego bezemisyjnych pojazdów elektrycznych.

Program ten jest realizowany przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej ze środków Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększenia Odporności Polski (KPO), w ramach którego uwzględniono nowy kamień milowy E4aG w postaci ustanowienia programu wsparcia zakupu, wynajmu długoterminowego lub leasingu bez emisyjnych pojazdów elektrycznych kategorii M1 dla osób fizycznych oraz osób fizycznych prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą.

Z Regulaminu Naboru Wniosków o objęcie przedsięwzięcia wsparciem z planu rozwojowego realizowanego w ramach programu priorytetowego „NaszEauto” wynika, że formą dofinansowania jest wsparcie bezzwrotne z planu rozwojowego w ramach inwestycji E1.1 Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (dotacja). Także zapisy Programu „NaszEauto” w pkt 7. Formy i warunki udzielania dofinansowania, ppkt 7.1 Formy dofinansowania, stanowią, że jest to wsparcie bezzwrotne z planu rozwojowego w ramach inwestycji E1.1 Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO), zwane w dalszej części programu „dotacją” lub „dofinansowaniem”. Zarówno Regulamin Naboru Wniosków, jak i zapisy Programu „NaszEauto” używają zamiennie sformułowania „dofinansowanie” lub „dotacja”. Należy jednak zauważyć, że wsparcie to – pomimo takiego nazewnictwa – nie będzie traktowane jako dotacja w rozumieniu przepisów ustawy o finansach publicznych.

Zgodnie bowiem z art. 126 ustawy o finansach publicznych:

Dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych.

Ostateczni odbiorcy wsparcia, tj. osoby fizyczne oraz osoby fizyczne wykonujące działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (JDG) (t. j. Dz. U z 2025 r. 1480 ze zm.) otrzymują natomiast bezzwrotne wsparcie z planu rozwojowego w ramach inwestycji finansowanej z KPO. Z informacji przekazanych przez NFOŚiGW wynika, że wypłata wsparcia dla ostatecznych odbiorców wsparcia dokonywana jest przez Polski Fundusz Rozwoju. Ostateczny odbiorca wsparcia jest podmiotem, który jest odpowiedzialny za realizację przedsięwzięcia, a przez to wygenerowanie efektu, który przekłada się na realizację wskaźników.

Na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, otrzymane dofinansowanie jest przychodem podatkowym, przy czym objętym zwolnieniem od podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 137 ww. ustawy. Jak już zostało wspomniane, przepis ten zwalnia od podatku środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach programu finansowanego z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1, 2 i 4, pkt 5 lit. a) i b) i pkt 5a-5d ustawy o finansach publicznych.

Zatem stanowisko Pana w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do kwestii czy otrzymane przez Pana w 2026 r. wsparcie spowoduje zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę opłaty wstępnej z tytułu leasingu operacyjnego samochodu elektrycznego, którą w 2025 r. poniósł Pan z własnych środków i zaliczył ją do kosztów uzyskania przychodów wskazać należy, że zastosowanie znajduje tu art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, że:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 29b, 46, 47a, 47d, 116, 122, 129, 136 i 137.

Dofinansowanie realizowane w ramach programu „NaszEauto” jest objęte zwolnieniem od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 137 o podatku dochodowym od osób fizycznych – co oznacza, że zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 56 ww. ustawy, wydatki i koszty bezpośrednio sfinansowane z tych dochodów (przychodów) nie stanowią kosztów uzyskania przychodów.

Podkreślić należy, że dofinansowanie w ramach programu „NaszEauto” jest wypłacane tylko w formie refundacji w przypadku leasingu samochodu elektrycznego po uiszczeniu opłaty wstępnej ustalonej w umowie leasingu i po podpisaniu protokołu przekazania pojazdu. Opłata wstępna jest więc w całości lub w części pokrywana z tego wsparcia, a dofinansowanie to stanowi zwrot poniesionej wcześniej opłaty wstępnej.

W opisie zdarzenia wskazał Pan:

·      Celem złożonego wniosku do Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej o objęcie przedsięwzięcia wsparciem w ramach Programu Priorytetowego „NaszEauto” było uzyskanie bezzwrotnego wsparcia ze środków Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności na pokrycie opłaty wstępnej ustalonej w umowie leasingu pojazdu elektrycznego. Wnioskowana kwota wsparcia wynosiła 30 000,00 zł i odpowiadała kwocie netto opłaty wstępnej;

oraz

·      Opłata wstępna, której dotyczy przyznane wsparcie, została natomiast poniesiona ze środków własnych i zaliczona do kosztów uzyskania przychodów w poprzednim roku podatkowym, w którym opodatkował Pan dochody według skali podatkowej.

Wobec tego otrzymane przez Pana w 2026 r. wsparcie przeznaczone jest na pokrycie w całości opłaty wstępnej i stanowi zwrot poniesionej wcześniej przez Pana opłaty wstępnej.

Zatem kwota otrzymanego przez Pana w 2026 r. wsparcia spowodowała obowiązek zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów rozpoznanych w 2025 r. z tytułu opłaty wstępnej wynikającej z umowy leasingu operacyjnego.

Wobec tego stanowisko Pana w zakresie pytania nr 2 jest nieprawidłowe.

Odnosząc się natomiast do pytania oznaczonego we wniosku nr 3 wskazuję, że skoro otrzymane przez Pana wsparcie spowoduje obowiązek zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów, to w sprawie tej znajdzie zastosowanie art. 22 ust. 7c w zw. z art. 22 ust. 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

I tak, zgodnie z art. 22 ust. 7c ustawy:

Jeżeli korekta kosztu uzyskania przychodów, w tym odpisu amortyzacyjnego, nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, korekty dokonuje się poprzez zmniejszenie lub zwiększenie kosztów uzyskania przychodów poniesionych w okresie rozliczeniowym, w którym została otrzymana faktura korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczyny korekty.

Natomiast w myśl art. 22 ust. 7f tej ustawy:

Jeżeli korekta, o której mowa w ust. 7c, następuje po likwidacji pozarolniczej działalności gospodarczej, likwidacji działów specjalnych produkcji rolnej albo zmianie formy opodatkowania na zryczałtowaną formę opodatkowania określoną w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych, lub zmianie zasad ustalania dochodu w odniesieniu do działów specjalnych produkcji rolnej, zmniejszenia lub zwiększenia kosztów uzyskania przychodów dokonuje się w ostatnim okresie rozliczeniowym przed likwidacją pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej, zmianą formy opodatkowania lub zmianą zasad ustalania dochodu w odniesieniu do działów specjalnych produkcji rolnej.

Z opisu zdarzenia wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą. W 2025 r. dochody z działalności gospodarczej opodatkowywał Pan na zasadach ogólnych według skali podatkowej. Prowadził Pan podatkową księgę przychodów i rozchodów. Od 1 stycznia 2026 r. zmienił Pan formę opodatkowania przychodów na ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Zatem, skoro zmienił Pan formę opodatkowania z zasad ogólnych na ryczałt od przychodów ewidencjonowanych od 1 stycznia 2026 r., to ostatnim okresem rozliczeniowym poprzedzającym zmianę formy opodatkowania był zatem ostatni okres rozliczeniowy 2025 r., tj.:

·      jeżeli rozliczał Pan zaliczki miesięcznie, okresem tym był grudzień 2025 r;

·      jeżeli rozliczał Pan zaliczki kwartalnie, okresem tym był czwarty kwartał 2025 r.

Ponieważ zmniejszenie kosztów uzyskania przychodów ma wpływ na wysokość dochodu osiągniętego przez Pana w 2025 r., skutki tej korekty powinien Pan uwzględnić składając korektę zeznania PIT-36 za 2025 r.

Wobec tego stanowisko Pana w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym i zdarzeniem podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Ponadto informuję, że w ramach interpretacji przepisów prawa podatkowego nie mogę potwierdzić prawidłowości jakichkolwiek kwot, np. przychodu, kosztu, etc. Zgodnie z obowiązującą w polskim systemie podatkowym zasadą samoopodatkowania, to na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji podatkowoprawnej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, ponieważ prawidłowość rozliczenia podatków podlega weryfikacji przez organ podatkowy.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.