Interpretacja indywidualna

– stanowisko jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

•     nieprawidłowe w części dotyczącej zakwalifikowania do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej przez Pana od 2 kwietnia 2026 r. działalności gospodarczej – kontynuując działalność gospodarczą Spadkodawcy – wydatków poniesionych po 2 kwietnia 2026 r. z tytułu wydatków poniesionych (zapłaconych) przez Pana na zakup materiałów i towarów, wykazanych w bilansie Spadkodawcy na dzień śmierci jako zapasy, w części odpowiadającej przejętym przez Pana zobowiązaniom z tytułu dostaw i usług, w części dotyczącej okresu funkcjonowania przedsiębiorstwa w spadku

•     prawidłowe w pozostałej części.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – uzupełniony pismem z 3 sierpnia 2026 r. – m.in. w zakresie zakwalifikowania do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej przez Pana od 2 kwietnia 2026 r. działalności gospodarczej – kontynuując działalność gospodarczą Spadkodawcy – wydatków poniesionych po 2 kwietnia 2026 r. z tytułu:

•     wynagrodzeń i pochodnych (ZUS, PIT, PPK) dotyczących okresu funkcjonowania firmy Spadkodawcy, ale poniesionych (zapłaconych) przez Pana po 2 kwietnia 2026 r.

•     poniesionych (zapłaconych) przez Pana z tytułu kosztów usług ciągłych dotyczących (m.in. usługi dostawy energii; obsługi dołowej pracowników) dotyczących okresu funkcjonowania firmy spadkodawcy i przedsiębiorstwa w spadku a opłaconych przez Pana,

•     wydatków poniesionych (zapłaconych) przez Pana na zakupów materiałów i towarów, wykazanych w bilansie Spadkodawcy na dzień śmierci jako zapasy, w części odpowiadającej przejętym przez Pana zobowiązaniom z tytułu dostaw i usług,

•     odpisów amortyzacyjnych od składników majątkowych wchodzących w skład otrzymanego w spadku (zapis testamentowy) przedsiębiorstwa Spadkodawcy, w tym od modernizowanych środków trwałych (modernizacja środka trwałego rozpoczęta przez Spadkodawcę i zakończona przyjęciem do użytkowania przez Pana).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Od 2 kwietnia 2026 r. rozpoczął Pan prowadzenie działalności gospodarczej na swoje imię i nazwisko pod firmą: A, jako kontynuację działalności gospodarczej prowadzonej przez ojca o tym samym imieniu i nazwisku.

(...) 2026 r. zmarł Pana ojciec – A.B., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą: X.

W okresie od śmierci Pana ojca, tj. od (...) 2026 r. do 2 kwietnia 2026 r. sprawował Pan zarząd sukcesyjny.

2 kwietnia 2026 r. nastąpiło wygaśnięcie zarządu sukcesyjnego w związku z zarejestrowaniem aktu poświadczenia dziedziczenia.

Przedsiębiorstwo działające do (...) 2026 r. pod nazwą X, zgodnie z zapisem testamentowym w całości nabył Pan.

Działalność gospodarcza polega na realizacji (...) w trybie ciągłym, rozliczanych okresowo (za okresy miesięczne i dłuższe) na podstawie protokołów odbioru (...).

(...)

Za okres do (...) 2026 r. firma prowadzona przez A.B. (Spadkodawcę) prowadziła księgi handlowe i wykazała zysk bilansowy w kwocie 1 877 750,46 zł.

Za okres zarządu sukcesyjnego przedsiębiorstwo w spadku prowadzone przez Pana jako zarządcę sukcesyjnego, tj. od (...) 2026 r. do 1 kwietnia 2026 r. prowadziło księgi handlowe i wykazało stratę bilansową – 745 155,97 zł.

Na dzień otwarcia spadku, jak i na dzień wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego zostały sporządzone wykazy składników majątku.

W związku z przejęciem w całości prowadzonego przedsiębiorstwa w drodze zapisu testamentowego na Pana rzecz oraz wygaśnięciem zarządu sukcesyjnego, zostały sporządzone remanenty, w których wykazano wartość robót w toku oraz towarów i materiałów w wartości wynikającej z ksiąg handlowych na dzień poprzedzający dzień śmierci, jak i na dzień poprzedzający wygaśnięcie zarządu sukcesyjnego przedsiębiorstwa w spadku.

Pan kontynuuje działalność Spadkodawcy z wykorzystaniem składników majątkowych odziedziczonego przedsiębiorstwa i uzyskuje przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej. Prowadzi Pan księgi handlowe oraz wybrał Pan opodatkowanie podatkiem liniowym.

Składnikami majątku przedsiębiorstwa w spadku były:

•     środki trwałe o wartości księgowej netto w wysokości 4 405 000 zł, w tym nakłady inwestycyjne w kwocie 1 441 [dopisek organu – powinno być 1 441 000 zł];

•     zapasy na które składały się materiały, towary oraz roboty w toku o wartości 1 622 000 zł;

•     należności o wartości 6 714 000 zł oraz

•     środki pieniężne na rachunku bankowym związanym z prowadzeniem działalności gospodarczej o wartości 1 082 000 zł.

Z przedsiębiorstwem przejął Pan także zobowiązania związane z prowadzonym przedsiębiorstwem:

•     z tytułu kredytów i pożyczek w wysokości 1 292 000 zł;

•     zobowiązania z tytułu dostaw i usług w wysokości 538 000 zł;

•     zobowiązania z tytułu podatków i ubezpieczeń społecznych w wysokości 1 154 000 zł;

•     z tytułu wynagrodzeń 696 500 zł.

Spadkodawca prowadził księgi rachunkowe, koszty zakupu materiałów i towarów, czyli koszty bezpośrednio związane z przychodem ujmowane były w rozliczeniu podatku dochodowego Spadkodawcy w momencie osiągnięcia przychodu, z którym ten koszt był związany.

W okresie trwania przedsiębiorstwa w spadku, przedsiębiorstwo nie uzyskało przychodów z tytułu świadczenia usług. Wynika to ze specyfiki prowadzonej działalności, w której faktury wystawiane są za dłuższe okresy na podstawie protokołów odbioru poszczególnych zakresów prac.

Pierwszą fakturę wystawił Pan 27 kwietnia 2026 r. – obejmowała ona zakres prac wykonanych w okresie od 17 lutego 2026 r. do 26 kwietnia 2026 r.

Kolejna faktura została wystawiona 7 maja 2026 r. i obejmowała okres od 19 grudnia 2025 r. do 4 maja 2026 r.

Przedmiotem sprzedaży dokonanej przez Pana były zatem także materiały i roboty w toku, poniesione przed wygaśnięciem zarządu sukcesyjnego, a których koszt został poniesiony przez Spadkodawcę, ale nie został dotychczas uwzględniony ani w rozliczeniu podatkowym Spadkodawcy ani w rozliczeniu przedsiębiorstwa w spadku, ponieważ nie powstał związany z tymi wydatkami przychód podatkowy, z uwagi na stosowanie art. 22 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W okresie od śmierci Spadkodawcy do podjęcia kontynuowania przez Pana działalności gospodarczej, przedsiębiorstwo nieprzerwanie prowadziło działalność gospodarczą, zatrudnieni pracownicy zgodnie z art. 231 Kodeksu pracy (Przejście zakładu pracy na innego pracodawcę) zostali powiadomieni o przejściu zakładu pracy na innego pracodawcę.

W przejętym przedsiębiorstwie obowiązywał system wypłat z tytułu wynagrodzenia pracowników z dołu, tj. do 10 dnia następnego miesiąca po zakończeniu danego miesiąca. Z tego względu poniósł Pan wydatki dotyczące okresu funkcjonowania przedsiębiorstwa Spadkodawcy (do (...) 2026 r.), Przedsiębiorstwa w spadku (za okres od (...) 2026 r. do 1 kwietnia 2026 r.) z następujących tytułów:

•     wynagrodzeń należnych z tytułu umów o pracę i zlecenia za marzec 2026 r. w łącznej kwocie netto w wysokości 696 537,70 zł wypłaconych pracownikom z tytułu umów o pracę 10 kwietnia 2026 r., wypłaconych zleceniobiorcom z tytułu umów zlecenie 15 kwietnia 2026 r.;

•     składki ZUS oraz pobrany PIT-4 od wynagrodzeń wypłaconych w marcu 2026 r. pracownikom i zleceniobiorcom za luty 2026 r., a których ciężar poniósł Pan w kwietniu 2026 r., w łącznej kwocie 486 125,92 zł, w tym składki ZUS przedsiębiorcy stanowiły kwotę 203 233,74 zł;

•     składki ZUS oraz PIT-4 od wynagrodzeń wypłaconych przez Pana w kwietniu 2026 r. pracownikom i zleceniobiorcom za marzec 2026 r. (tj. za okres przed przejęciem firmy) wypłacone w kwietniu 2026 r., których ciężar poniósł Pan w maju 2026 r. w kwocie 465 325,94 zł, w tym składki ZUS pracodawcy stanowiły kwotę 188 017,86 zł;

•     Składki PPK od powyższych wynagrodzeń poniósł Pan po przejęciu przedsiębiorstwa także wydatki z tytułu innych zobowiązań Spadkodawcy:

Wartość zobowiązań wynikająca z faktur wystawionych za życia Spadkodawcy, tj. do (...) 2026 r. i opłacona przez Pana po 2 kwietnia 2026 r. wyniosła 61 000 zł.

Wartość zobowiązań wynikająca z faktur wystawionych po śmierci Spadkodawcy, ale za okres prowadzonej działalności przez Spadkodawcę i firmę w spadku do 1 kwietnia 2026 r., m.in. z tytułu usług ciągłych (dostawy mediów; usług obsługi pracowników dołowych) – faktury mają datę sprzedaży 31 marca 2026 r. i dotyczą całego marca 2026 r., których Pan poniósł ciężar wyniosła 88 000 zł.

Pytania

1)  Czy może Pan zakwalifikować do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej od 2 kwietnia 2026 r. działalności gospodarczej – kontynuując działalność gospodarczą Spadkodawcy – poniesione po 2 kwietnia 2026 r. wydatki:

a)  z tytułu wynagrodzeń i pochodnych (ZUS, PIT, PPK) dotyczących okresu funkcjonowania firmy Spadkodawcy, ale poniesione (zapłacone) przez Pana po 2 kwietnia 2026 r.

b)  poniesione (zapłacone) przez Pana z tytułu kosztów usług ciągłych dotyczących (m.in. usługi dostawy energii; obsługi dołowej pracowników) dotyczących okresu funkcjonowania firmy spadkobiercy [powinno być Spadkodawcy] i firmy w spadku a opłaconych przez Pana,

c)  poniesione (zapłacone) przez Pana na zakup materiałów i towarów, wykazanych w bilansie Spadkodawcy na dzień śmierci jako zapasy, w części odpowiadającej przejętym przez Pana zobowiązaniom z tytułu dostaw i usług,

d)  koszty odpisów amortyzacyjnych od składników majątkowych wchodzących w skład otrzymanego w drodze spadku (zapis testamentowy) przedsiębiorstwa Spadkodawcy, w tym od modernizowanych środków trwałych (modernizacja środka trwałego rozpoczęta przez Spadkodawcę i zakończona przyjęciem do użytkowania przez Pana?

2)  Czy ma Pan prawo do odliczenia straty podatkowej jako prawa majątkowego, osiągniętej przez przedsiębiorstwo w spadku (za okres od (...) 2026 r. do 1 kwietnia 2026 r.)?

Interpretacja ta dotyczy wyłącznie odpowiedzi na pytanie oznaczone we wniosku nr 1.

Pana wniosek w zakresie pytania nr 2 jest przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Pana stanowisko w sprawie w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1

W Pana ocenie:

W zakresie pytania 1a i 1b ma Pan prawo do zakwalifikowania do kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione na wynagrodzenia i pochodne, a także poniesione (zapłacone) przez Pana z tytułu kosztów usług ciągłych (m.in. usługi dostawy energii; obsługi dołowej pracowników) dotyczących okresu funkcjonowania firmy spadkobiercy [powinno być Spadkodawcy] i firmy w spadku a opłaconych przez Pana po 2 kwietnia 2026 r., w ramach założonej przez Pana jednoosobowej działalności gospodarczej, w której będzie Pan kontynuował działalność przedsiębiorstwa w spadku i poprzedzającą ją działalność Spadkodawcy. Poniesione wydatki spełniają bowiem kryterium wynikające z ogólnej definicji wyrażonej w art. 22 ust. 1 ustawy o PDOF, zgodnie z którą przyjmuje się, że aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

•     wydatek został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,

•     jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

•     pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

•     poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

•     nie figuruje w negatywnym katalogu wydatków zamieszczonym w art. 23 ust. 1 ustawy o PDOF, które niezależnie od celu ich poniesienia, w żadnych okolicznościach nie mogą być uwzględnione w kosztach.

Między poniesionymi wydatkami na wynagrodzenia i pochodne, dotyczącymi okresu funkcjonowania firmy Spadkodawcy, ale poniesione (zapłacone) przez Pana po 2 kwietnia 2026 r., w ramach założonej przez Pana jednoosobowej działalności gospodarczej, w której kontynuuje Pan działalność przedsiębiorstwa w spadku i poprzedzającą ją działalność Spadkodawcy istnieje ścisły związek przyczynowo-skutkowego poniesionego wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W zakresie pytania 1c ma Pan prawo do zakwalifikowania do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych – zapłaconych przez Pana za zakup materiałów i towarów, wykazanych w bilansie Spadkodawcy na dzień śmierci jako zapasy, w części odpowiadającej przejętym przez Pana zobowiązaniom z tytułu dostaw i usług albowiem tak jak w stanowisku dotyczącym pkt 1a i b poniesione wydatki spełniają bowiem kryterium wynikające z ogólnej definicji wyrażonej w art. 22 ust. 1 ustawy o PDOF, zgodnie z którą przyjmuje się, że aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

•     wydatek został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,

•     jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

•     pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

•     poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

•     nie figuruje w negatywnym katalogu wydatków zamieszczonym w art. 23 ust. 1 ustawy o PDOF, które niezależnie od celu ich poniesienia, w żadnych okolicznościach nie mogą być uwzględnione w kosztach podatkowych.

Między poniesionymi wydatkami na zakup materiałów i towarów, wykazanych w bilansie Spadkodawcy na dzień śmierci jako zapasy, w części odpowiadającej przejętym przez Pana zobowiązaniom z tytułu dostaw i usług, dotyczących okresu funkcjonowania firmy Spadkodawcy ale poniesione (zapłacone) przez Pana po 2 kwietnia 2026 r., w ramach założonej przez Pana jednoosobowej działalności gospodarczej, w której kontynuuje Pan działalność przedsiębiorstwa w spadku i poprzedzającą ją działalność Spadkodawcy istnieje ścisły związek przyczynowo-skutkowy poniesionego wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W zakresie pytania 1d ma Pan prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości nabytych składników majątkowych dokonanych zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 3 i art. 22g ust. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 22g ust. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2647 z późn. zm. - dalej u.p.d.o.f). w razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze spadku lub darowizny, łączną wartość początkową nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowi suma ich wartości rynkowej, nie wyższa jednak od różnicy pomiędzy wartością tego przedsiębiorstwa albo jego zorganizowaną częścią a wartością składników mienia, niebędących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi, określoną dla celów podatku od spadków i darowizn.

Jednocześnie, zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. wartość początkową składnika majątkowego podlegającego amortyzacji stanowi – w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób – wartość rynkowa z dnia nabycia. Uważa Pan, że ma prawo amortyzować przejęte w drodze spadku składniki w sposób pełny, wg stawek określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:

•     nieprawidłowe w części dotyczącej zakwalifikowania do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej przez Pana od 2 kwietnia 2026 r. działalności gospodarczej – kontynuując działalność gospodarczą Spadkodawcy – wydatków poniesionych po 2 kwietnia 2026 r. z tytułu:

wydatków poniesionych (zapłaconych) przez Pana na zakup materiałów i towarów, wykazanych w bilansie Spadkodawcy na dzień śmierci jako zapasy, w części odpowiadającej przejętym przez Pana zobowiązaniom z tytułu dostaw i usług, w części dotyczącej okresu funkcjonowania przedsiębiorstwa w spadku

•     prawidłowe w pozostałej części.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 1a ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Ustawa reguluje również opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów przedsiębiorstwa w spadku.

Zgodnie z art. 1a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przedsiębiorstwo w spadku, stanowiące jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej, jest podatnikiem z tytułu dochodów osiąganych w okresie od otwarcia spadku do dnia wygaśnięcia:

1)  zarządu sukcesyjnego albo

2)  uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego, jeżeli zarząd sukcesyjny nie został ustanowiony i dokonano zgłoszenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1c ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz.U. z 2026 r. poz. 151).

W myśl art. 5a pkt 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o przedsiębiorstwie w spadku - oznacza to przedsiębiorstwo w spadku w rozumieniu ustawy o zarządzie sukcesyjnym.

Przepisy ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 170) wprowadziły specyficzny rodzaj podatnika, jaki stanowi przedsiębiorstwo w spadku.

Stosownie do treści art. 2 ust. 1 ww. ustawy o zarządzie sukcesyjnym:

Przedsiębiorstwo w spadku obejmuje składniki niematerialne i materialne, przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, stanowiące mienie przedsiębiorcy w chwili jego śmierci.

W myśl art. 2 ust. 3 ww. ustawy o zarządzie sukcesyjnym:

Przedsiębiorstwo w spadku obejmuje także składniki niematerialne i materialne, przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej, nabyte przez zarządcę sukcesyjnego albo na podstawie czynności, o których mowa w art. 13, w okresie od chwili śmierci przedsiębiorcy do dnia wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego albo wygaśnięcia uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego.

Na podstawie art. 3 ww. ustawy o zarządzie sukcesyjnym:

Właścicielem przedsiębiorstwa w spadku w rozumieniu ustawy jest:

1)  osoba, która zgodnie z prawomocnym postanowieniem o stwierdzeniu nabycia spadku, zarejestrowanym aktem poświadczenia dziedziczenia albo europejskim poświadczeniem spadkowym, nabyła składniki niematerialne i materialne, o których mowa w art. 2 ust. 1, na podstawie powołania do spadku z ustawy albo testamentu albo nabyła przedsiębiorstwo albo udział w przedsiębiorstwie na podstawie zapisu windykacyjnego;

2)  małżonek przedsiębiorcy w przypadku, o którym mowa w art. 2 ust. 2 , któremu przysługuje udział w przedsiębiorstwie w spadku;

3)  osoba, która nabyła przedsiębiorstwo w spadku albo udział w przedsiębiorstwie w spadku bezpośrednio od osoby, o której mowa w pkt 1 lub 2, w tym osoba prawna albo jednostka organizacyjna, o której mowa w art. 331 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, do której wniesiono przedsiębiorstwo tytułem wkładu - w przypadku gdy po śmierci przedsiębiorcy nastąpiło zbycie tego przedsiębiorstwa albo udziału w tym przedsiębiorstwie.

W myśl art. 28 ust. 1 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:

Niezwłocznie po ustanowieniu zarządu sukcesyjnego zarządca sukcesyjny sporządza i składa przed notariuszem wykaz inwentarza przedsiębiorstwa w spadku, obejmujący składniki przedsiębiorstwa w spadku, z podaniem ich wartości według stanu i cen z chwili śmierci przedsiębiorcy, a także długi spadkowe związane z działalnością gospodarczą zmarłego przedsiębiorcy i ich wysokość według stanu z chwili śmierci przedsiębiorcy. W pozostałym zakresie do wykazu inwentarza przedsiębiorstwa w spadku stosuje się odpowiednio przepisy o wykazie inwentarza spadku.

Natomiast zgodnie z art. 29 ww. ustawy o zarządzie sukcesyjnym:

Od chwili ustanowienia zarządu sukcesyjnego zarządca sukcesyjny wykonuje prawa i obowiązki zmarłego przedsiębiorcy wynikające z wykonywanej przez niego działalności gospodarczej oraz prawa i obowiązki wynikające z prowadzenia przedsiębiorstwa w spadku.

Stosownie do art. 49 pkt 1 ww. ustawy o zarządzie sukcesyjnym:

Przedsiębiorstwo w spadku jest jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej, będącą podatnikiem, o którym mowa w art. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1426 , z późn. zm.).

W myśl zaś art. 59 ust. 1 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:

Zarząd sukcesyjny wygasa z:

1)  upływem dwóch miesięcy od dnia śmierci przedsiębiorcy, jeżeli w tym okresie żaden ze spadkobierców przedsiębiorcy nie przyjął spadku ani zapisobierca windykacyjny nie przyjął zapisu windykacyjnego, którego przedmiotem jest przedsiębiorstwo albo udział w przedsiębiorstwie, chyba że zarządca sukcesyjny działa na rzecz małżonka przedsiębiorcy, któremu przysługuje udział w przedsiębiorstwie w spadku;

2)  dniem uprawomocnienia się postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku, zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia albo wydania europejskiego poświadczenia spadkowego, jeżeli jeden spadkobierca albo zapisobierca windykacyjny nabył przedsiębiorstwo w spadku w całości;

3)  dniem nabycia przedsiębiorstwa w spadku w całości przez jedną osobę, o której mowa w art. 3 pkt 3;

4)  upływem miesiąca od dnia wykreślenia zarządcy sukcesyjnego z CEIDG, chyba że w tym okresie powołano kolejnego zarządcę sukcesyjnego;

5)  dniem ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy;

6)  dniem dokonania działu spadku obejmującego przedsiębiorstwo w spadku;

7)  upływem dwóch lat od dnia śmierci przedsiębiorcy.

Zgodnie z art. 1a ust. 2 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592):

Przedsiębiorstwo w spadku, stanowiące jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej, jest podatnikiem z tytułu dochodów osiąganych w okresie od otwarcia spadku do dnia wygaśnięcia:

3)  zarządu sukcesyjnego albo

4)  uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego, jeżeli zarząd sukcesyjny nie został ustanowiony i dokonano zgłoszenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1c ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz.U. z 2026 r. poz. 151).

W myśl art. 5a pkt 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o przedsiębiorstwie w spadku - oznacza to przedsiębiorstwo w spadku w rozumieniu ustawy o zarządzie sukcesyjnym.

Zgodnie z art. 7a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychody przedsiębiorstwa w spadku uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.

Przy czym z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Z kolei, w myśl art. 7a ust. 2 ww. ustawy:

Powstanie przedsiębiorstwa w spadku nie jest traktowane jako rozpoczęcie działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 7a ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Równoznaczne z likwidacją działalności gospodarczej jest wygaśnięcie:

1)  zarządu sukcesyjnego albo

2)  uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego – w przypadku gdy zarząd sukcesyjny nie został ustanowiony i dokonano zgłoszenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1c ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników.

W myśl art. 7a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od fizycznych:

Przychodami przedsiębiorstwa w spadku są wszystkie przychody związane z działalnością prowadzoną przez to przedsiębiorstwo, w tym w formie spółki cywilnej. Do przychodów zalicza się również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wchodzących w skład przedsiębiorstwa w spadku, niezależnie od tego, kiedy zostały nabyte przez zmarłego przedsiębiorcę, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł. W tym przypadku przepisu art. 14 ust. 2c nie stosuje się.

Zgodnie z art 7a ust. 5 ustawy:

Przedsiębiorstwo w spadku sporządza wykaz składników majątku przedsiębiorstwa w spadku na dzień otwarcia spadku. Wykaz zawiera co najmniej następujące dane: liczbę porządkową, określenie (nazwę) składnika majątku, datę nabycia przez zmarłego przedsiębiorcę składnika majątku, kwotę wydatków poniesionych przez zmarłego przedsiębiorcę na nabycie tego składnika majątku oraz kwotę wydatków poniesionych na jego nabycie zaliczoną do kosztów uzyskania przychodów, jak również wartość początkową, metodę amortyzacji i sumę odpisów amortyzacyjnych.

Stosownie z treścią z art. 7 ust. 7 ustawy:

Przedsiębiorstwo w spadku może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów koszty poniesione przez zmarłego przedsiębiorcę związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, które zgodnie z ustawą podlegałyby potrąceniu w okresach sprawozdawczych przypadających po śmierci przedsiębiorcy.

Z przywołanych przepisów wynika, że ustawa o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwa osoby fizycznej wprowadziła nowy podmiot, który stał się podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych. Na jej podstawie przedsiębiorstwo w spadku uzyskało odrębną podmiotowość prawnopodatkową jako jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, w zakresie podatków związanych z działalnością tego przedsiębiorstwa.

Działalność przedsiębiorstwa w spadku została uznana za pozarolniczą działalność gospodarczą, a tym samym stanowi odrębne źródło przychodu. Ponadto przyjęto zasadę, że podatek dochodowy od osób fizycznych od działalności przedsiębiorstwa w spadku obliczany będzie na takich samych zasadach, jakie obowiązują w przypadku osób fizycznych prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą. Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych przedsiębiorstwo w spadku posiada status samodzielnego podatnika prowadzącego działalność gospodarczą.

W konsekwencji przedsiębiorstwo w spadku jako podatnik, jest zobowiązane do złożenia zeznania rocznego za rok podatkowy, w którym nastąpiła śmierć przedsiębiorcy, w terminach i na zasadach przewidzianych dla pozostałych podatników prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą.

Zgodnie z art. 7a § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.):

Prawa i obowiązki podatnika oraz płatnika będącego przedsiębiorstwem w spadku, w przypadku gdy na mocy ustaw podatkowych podlega obowiązkowi podatkowemu, w okresie od ustanowienia do dnia wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego wykonuje zarządca sukcesyjny.

Natomiast w myśl art. 7a § 2 Ordynacji podatkowej:

W okresie od chwili śmierci przedsiębiorcy do dnia ustanowienia zarządu sukcesyjnego albo wygaśnięcia uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego, a także w okresie od dnia, w którym zarządca sukcesyjny przestał pełnić tę funkcję, do dnia powołania kolejnego zarządcy sukcesyjnego albo wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego prawa i obowiązki podatnika oraz płatnika, o których mowa w § 1 , wykonują osoby, o których mowa w art. 14 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw, dokonujące czynności, o których mowa w art. 13 tej ustawy.

Regulacja dotycząca podatnika została uzupełniona o przepisy określające zasady reprezentacji szczególnej kategorii podatnika, jaką stanowi przedsiębiorstwo w spadku. Należy jednak podkreślić, że podmiot ten wstępuje w prawa i obowiązki podatkowe dopiero z chwilą śmierci przedsiębiorcy. Przepis ten odnosi się bowiem do bieżących uprawnień i obowiązków o charakterze podatkowym, obejmujących w szczególności składanie deklaracji podatkowych, regulowanie zobowiązań podatkowych, występowanie o stwierdzenie nadpłaty lub zwrot podatku, a także składanie wniosków, odwołań i zażaleń. Tym samym art. 7a Ordynacji podatkowej dotyczy co do zasady tych praw i obowiązków podatkowych, które powstały już po utworzeniu przedsiębiorstwa w spadku.

Z treści art. 97 § 1 Ordynacji podatkowej wynika, że:

Spadkobiercy podatnika, z zastrzeżeniem § 1a, 2 i 2a, przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy.

Zgodnie z art. 97 § 1a Ordynacji podatkowej:

Przedsiębiorstwo w spadku, w przypadku, gdy ustanowiono zarząd sukcesyjny, wstępuje w przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, z wyjątkiem tych praw, które nie mogą być kontynuowane na podstawie odrębnych ustaw. Przepis art. 26 stosuje się odpowiednio.

Stosownie do treści art. 97 § 1b Ordynacji podatkowej:

Do czasu wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe i niemajątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, w tym również prawa nabyte przez przedsiębiorcę wynikające z decyzji wydanych na podstawie art. 67a § 1 pkt 1 i 2, są wykonywane przez zarządcę sukcesyjnego.

Zgodnie natomiast z art. 97 § 2 i § 2a Ordynacji podatkowej:

Jeżeli, na podstawie przepisów prawa podatkowego, spadkodawcy przysługiwały prawa o charakterze niemajątkowym, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, uprawnienia te przechodzą na spadkobierców pod warunkiem dalszego prowadzenia tej działalności na ich rachunek. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio w przypadku dalszego prowadzenia działalności przez przedsiębiorstwo w spadku i ustanowienia zarządu sukcesyjnego.

Z kolei w myśl art. 97a § 1-§ 4 Ordynacji podatkowej:

§ 1. Odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe przedsiębiorstwa w spadku ponoszą zapisobierca windykacyjny kontynuujący prowadzenie tego przedsiębiorstwa, spadkobiercy zmarłego przedsiębiorcy, jeżeli nie został uczyniony zapis windykacyjny obejmujący przedsiębiorstwo w spadku, a także małżonek zmarłego przedsiębiorcy, któremu przysługuje udział w przedsiębiorstwie w spadku. Przepis art. 98 stosuje się odpowiednio.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się także do osób, które uczestniczyły w powołaniu zarządcy sukcesyjnego, a następnie odrzuciły spadek albo okazało się, że nie są spadkobiercami, z tym że osoby, które odrzuciły spadek, nie odpowiadają za zobowiązania podatkowe przedsiębiorstwa w spadku powstałe po dniu, w którym ten spadek odrzuciły, a osoby, które nie są spadkobiercami - za zobowiązania podatkowe przedsiębiorstwa w spadku powstałe po dniu, w którym uprawomocniło się postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku, zarejestrowano akt poświadczenia dziedziczenia albo wydano europejskie poświadczenie spadkowe.

§ 3. Organ podatkowy orzeka w jednej decyzji o zakresie odpowiedzialności osób, o których mowa w § 1 i 2 .

§ 4. Jeżeli deklaracja jest nieprawidłowa lub deklaracji nie złożono, organ podatkowy orzekając o zakresie odpowiedzialności jednocześnie ustala lub określa kwoty, o których mowa w art. 21 § 3 i 3a , art. 24 lub art. 74a .

Z przepisów tych wynika, że spadkobiercy przejmują wszelkie majątkowe prawa i obowiązki, a prawa niemajątkowe – w zależności od tego, czy kontynuują działalność spadkodawcy czy nie. Przejęcie przez spadkobiercę majątkowych praw i obowiązków spadkodawcy, jak i przejście na spadkobiercę praw o charakterze niemajątkowym dotyczy również praw i obowiązków wynikających z decyzji wydanych na podstawie przepisów prawa podatkowego.

Prawa majątkowe to te prawa, które są bezpośrednio uwarunkowane interesem ekonomicznym uprawnionego, a ponadto mają swój materialny i wymierny kształt. Do praw majątkowych należą m.in. prawo do zwrotu podatku, odroczenia lub rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, odroczenia zapłaty podatku, prawo do nadpłaty oraz prawo do umorzenia w całości lub w części zaległości podatkowych, odsetek za zwłokę lub opłat prolongacyjnych, a także prawo do rozliczenia straty w następnych okresach rozliczeniowych. Natomiast prawa niemajątkowe obejmują m.in. prawo do złożenia korekty deklaracji czy zeznania, prawo do złożenia odwołania bądź też skargi od decyzji.

Zgodnie z art. 98 § 1 Ordynacji podatkowej:

Do odpowiedzialności spadkobierców za zobowiązania podatkowe spadkodawcy stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego o przyjęciu i odrzuceniu spadku oraz o odpowiedzialności za długi spadkowe.

Stosownie do art. 924 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795):

Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.

W myśl art. 925 Kodeksu cywilnego:

Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

Na podstawie art. 1025 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:

Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.

Domniemywa się, że osoba, która uzyskała stwierdzenie nabycia spadku albo poświadczenie dziedziczenia, jest spadkobiercą.

Z przytoczonych przepisów Kodeksu cywilnego należy wywieść, że z chwilą śmierci spadkodawcy wszystkie jego prawa i obowiązki, poza wyraźnie wskazanymi wyjątkami, ściśle związanymi z osobą spadkodawcy, przechodzą na spadkobierców.

Zwracam uwagę, że na podstawie cytowanego uprzednio art. 97 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa spadkobiercy przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy, a na podstawie cytowanego art. 97 § 1a tej ustawy przedsiębiorstwo w spadku wstępuje w takie prawa i obowiązki (z zastrzeżeniem, że dotyczy to wyłącznie praw i obowiązków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą).

Z powołanych przepisów wynika, że w przypadku śmierci przedsiębiorcy prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą sukcesja podatkowa uzależniona jest od tego, czy ustanowiono zarządcę sukcesyjnego. Jeżeli taka sytuacja ma miejsce, to sukcesorem na mocy przepisów Ordynacji podatkowej jest przedsiębiorstwo w spadku. Prawa i obowiązki wynikające z przepisów prawa podatkowego wykonuje w tym przypadku zarządca sukcesyjny. Te prawa i obowiązki nie przechodzą na spadkobierców mocą wyraźnego zastrzeżenia z art. 97 § 1 Ordynacji podatkowej. Gdy natomiast zarządcy sukcesyjnego nie ustanowiono, prawa i obowiązki przejmują spadkobiercy.

Natomiast w przypadku wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego ustaje byt prawny przedsiębiorstwa w spadku osoby fizycznej. Oznacza to, że po wygaśnięciu zarządu sukcesyjnego prawa i obowiązki przejmują spadkobiercy na zasadach ogólnych.

Ponownie podkreślam, że powołany art. 97 ustawy - Ordynacja podatkowa stanowi o prawach i obowiązkach spadkodawcy, które były związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, natomiast art. 97a dotyczy zobowiązań podatkowych przedsiębiorstwa w spadku.

Przepis art. 97a ustawy - Ordynacja podatkowa, dodany ustawą o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw, reguluje kwestie odpowiedzialności podatkowej przedsiębiorstwa w spadku. Wskazuje on podmioty odpowiedzialne za zobowiązania podatkowe przedsiębiorstwa w spadku, a są nimi:

a)  zapisobierca windykacyjny kontynuujący prowadzenie tego przedsiębiorstwa,

b)  spadkobiercy zmarłego przedsiębiorcy, jeżeli nie został uczyniony zapis windykacyjny obejmujący przedsiębiorstwo w spadku,

c)  małżonek zmarłego przedsiębiorcy, któremu przysługuje udział w przedsiębiorstwie w spadku.

Z opisanego zdarzenia wynika, że w okresie od (...) 2026 r. (tj. od śmierci Pana ojca) do 2 kwietnia 2026 r. (tj. do dnia zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia) ustanowiono Pana zarządcą sukcesyjnym. Wobec tego w obrocie prawnym istniało przedsiębiorstwo w spadku, które przejęło przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe i niemajątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zgodnie z zapisem testamentowym przedsiębiorstwo prowadzone przez Pana ojca od 1983 r. nabył Pan w całości.

Wygaśnięcie zarządu sukcesyjnego nastąpiło z dniem zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia. W konsekwencji, z chwilą ustania zarządu sukcesyjnego zakończył się byt prawny przedsiębiorstwa w spadku prowadzonego po Spadkodawcy.

Pan – jako syn Spadkodawcy – kontynuując działalność gospodarczą prowadzoną uprzednio w formie przedsiębiorstwa w spadku, w ramach własnej jednoosobowej działalności gospodarczej, przejmuje po wygaśnięciu zarządu sukcesyjnego przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki Spadkodawcy, a także jego prawa niemajątkowe.

Odnosząc się do kwestii zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej przez Pana od 2 kwietnia 2026 r. pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków:

·      z tytułu wynagrodzeń i pochodnych (ZUS, PIT, PPK) dotyczących okresu funkcjonowania firmy Spadkodawcy, ale poniesione (zapłacone) przez Pana po 2 kwietnia 2026 r.;

·      poniesione (zapłacone) przez Pana z tytułu kosztów usług ciągłych dotyczących (m.in. usługi dostawy energii; obsługi dołowej pracowników) dotyczących okresu funkcjonowania firmy spadkodawcy i firmy w spadku a opłaconych przez Pana;

·      poniesione (zapłacone) przez Pana na zakupów materiałów i towarów, wykazanych w bilansie Spadkodawcy na dzień śmierci jako zapasy, w części odpowiadającej przejętym przez Pana zobowiązaniom z tytułu dostaw i usług,

wskazać należy, że w myśl art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie albo zachowanie źródła przychodów tak, aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości.

W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas, gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą zostać spełnione następujące warunki:

·      został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

·      jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·      pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·      poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

·      został właściwie udokumentowany,

·      nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Generalnie należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z tą działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów wskazanej ustawy nie podlegają wyłączeniu z tych kosztów.

Przy czym związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunkiem zaliczenia określonego wydatku do kosztów uzyskania przychodów jest m.in. jego poniesienie przez podatnika.

Zatem jedną z podstawowych przesłanek uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu, wynikającą z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest m.in. jego poniesienie przez podatnika.

W tym miejscu należy ponownie powołać art. 7a ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z którego wynika, że:

Przedsiębiorstwo w spadku może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów koszty poniesione przez zmarłego przedsiębiorcę związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, które zgodnie z ustawą podlegałyby potrąceniu w okresach sprawozdawczych przypadających po śmierci przedsiębiorcy.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie regulują, jednakże w żaden sposób skutków podatkowych kolejnego etapu postępowania, jakim jest przejęcie przedsiębiorstwa w spadku przez jednego ze spadkobierców.

Do dnia poprzedzającego śmierć spadkodawcy, to spadkodawca był podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych. Koszty poniesione w okresie, gdy spadkodawca był podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, stanowią koszty uzyskania przychodów spadkodawcy. Zatem prawo do ich potrącenia przez przedsiębiorstwo w spadku wynika wprost z cytowanych uprzednio przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast od śmierci spadkodawcy do wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych jest przedsiębiorstwo w spadku. Koszty poniesione w okresie istnienia przedsiębiorstwa w spadku są kosztami podatkowymi tego przedsiębiorstwa w spadku.

Ponownego podkreślenia wymaga, że przedsiębiorstwo w spadku jest odrębnym podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych i obowiązują go te same zasady rozliczania kosztów podatkowych, które zostały określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem przedsiębiorstwo w spadku i spadkobierca są odrębnymi podatnikami podatku dochodowego od osób fizycznych, a przepisy prawa nie przewidują możliwości przejmowania kosztów pomiędzy tymi podmiotami.

W konsekwencji nie ma Pan możliwości ujęcia w kosztach uzyskania przychodu zobowiązań wynikających z usług o charakterze ciągłym, które – zgodnie z cytowanymi uprzednio przepisami prawa – są przypisane do przedsiębiorstwa w spadku.

Wobec tego w tym zakresie Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

Natomiast w odniesieniu do pozostałych wymienionych przez Pana kosztów dotyczących:

·      wynagrodzeń i pochodnych (ZUS, PIT, PPK) dotyczących okresu funkcjonowania firmy Spadkodawcy, ale poniesione (zapłacone) przez Pana po 2 kwietnia 2026 r.;

·      poniesionych (zapłaconych) przez Pana z tytułu kosztów usług ciągłych (m.in. usługi dostawy energii; obsługi dołowej pracowników) dotyczących okresu funkcjonowania firmy spadkobiercy [powinno być Spadkodawcy] i opłaconych przez Pana;

·      poniesionych (zapłaconych) przez Pana na zakupów materiałów i towarów, wykazanych w bilansie Spadkodawcy na dzień śmierci jako zapasy, w części odpowiadającej przejętym przez Pana zobowiązaniom z tytułu dostaw i usług;

·      kosztów odpisów amortyzacyjnych od składników majątkowych wchodzących w skład otrzymanego w drodze spadku (zapis testamentowy) przedsiębiorstwa Spadkodawcy, w tym od modernizowanych środków trwałych (modernizacja środka trwałego rozpoczęta przez Spadkodawcę i zakończona przyjęciem do użytkowania przez Pana

które to wynikają z działalności gospodarczej prowadzonej przez Spadkodawcę – zastosowanie znajdzie cytowany art. 97 Ordynacji podatkowej.

Wobec tego przejmie Pan:

·      przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy (art. 97 § 1),

·      prawa o charakterze niemajątkowym, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą (art. 97 § 2).

Wobec tego w tym zakresie Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Ponadto informuję, że w ramach interpretacji przepisów prawa podatkowego nie mogę potwierdzić prawidłowości jakichkolwiek kwot, np. przychodu, kosztu, etc. Zgodnie z obowiązującą w polskim systemie podatkowym zasadą samoopodatkowania, to na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji podatkowoprawnej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, ponieważ prawidłowość rozliczenia podatków podlega weryfikacji przez organ podatkowy.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.