0115-KDIT3.4011.513.2026.3.JS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

·      nieprawidłowe w zakresie dopłaty do przewozów pasażerskich na podstawie przepisów ustawy o Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej;

·      prawidłowe w pozostałej części.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Wniosek uzupełniła Pani pismami z 27 lipca 2026 r. (wpływ) oraz z 26 sierpnia 2026 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca, polski rezydent podatkowy prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej od 20 sierpnia 2003 r. Prowadzona działalność jest opodatkowana podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych w formie podatku liniowego.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT, a ewidencję księgową prowadzi w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Przeważającym rodzajem prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest pozostały transport lądowy pasażerski, gdzie indziej niesklasyfikowany realizowany na podstawie licencji dotyczącej międzynarodowego autobusowego i autokarowego przewozu osób.

W ramach wykonywanej działalności Wnioskodawca realizuje głównie regularne przewozy osób.

Wykonując regularne przewozy osób, Wnioskodawca prowadzi sprzedaż biletów jednorazowych i miesięcznych dla pasażerów. Sprzedaż biletów odbywa się za pomocą kas rejestrujących (tzw. bileterek).

Część biletów sprzedawana jest z uwzględnieniem ustawowych ulg przysługujących uprawnionym osobom na podstawie obowiązujących przepisów, w tym między innymi:

·      ustawy z dnia 30 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego,

·      ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin,

·      ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego,

·      ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o świadczeniach pieniężnych i uprawnieniach przysługujących cywilnym niewidomym ofiarom działań wojennych.

Sprzedaż biletów ulgowych jest ewidencjonowana w podatkowej księdze przychodów i rozchodów na podstawie raportów miesięcznych z kas fiskalnych i rozliczana w miesiącach sprzedaży.

(...) 2016 r. (aneks z (...) 2016 r.) Wnioskodawca zawarł z Województwem (...) umowę określającą zasady przekazywania dopłat do przewozów osób uprawnionych ustawowo do bezpłatnych lub ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego.

Na podstawie przedmiotowej umowy Wnioskodawca otrzymuje z Urzędu Marszałkowskiego Województwa (...) refundację z budżetu państwa strat ponoszonych w związku ze stosowaniem w regularnych krajowych przewozach autobusowych ulg przysługujących uprzywilejowanym pasażerom na mocy obowiązujących przepisów.

Kwotę dopłaty stanowi różnica pomiędzy wartością sprzedaży biletów obliczoną według cen nieuwzględniających ulgi a wartością sprzedaży tych biletów w cenach uwzględniających te ulgi.

Podstawą wyliczenia kwoty określającej wysokość dopłaty są dane wynikające ze specjalistycznego programu informatycznego ewidencjonującego sprzedaż biletów, obejmujące wszystkie ustawowe ulgi.

Dopłaty za dany miesiąc są wypłacane przez Urząd Marszałkowski na podstawie składanego przez Wnioskodawcę wniosku o wypłatę dopłat do ulgowych pasażerskich przejazdów autobusowych, zawierającego zestawienie kwot dopłat z podziałem na obowiązujące ulgi wraz z wydrukiem z informatycznego programu ewidencjonującego sprzedaż biletów.

Urząd Marszałkowski wypłaca dopłaty na rachunek bankowy Wnioskodawcy w miesiącu następującym po miesiącu, za który został złożony wniosek.

Od otrzymanej z Urzędu Marszałkowskiego kwoty dopłaty Wnioskodawca odprowadza w miesiącu jej otrzymania podatek od towarów i usług według stawki 8% oraz podatek dochodowy według stawki 19%.

Uzupełnienie okoliczności faktycznych sprawy przedstawione w piśmie z 27 lipca 2026 r. :

Wniosek dotyczy dopłat otrzymanych po dniu 31 grudnia 2019 r., tj. dopłat otrzymywanych w latach podatkowych 2020, 2021, 2022, 2023, 2024, 2025 oraz 2026. Wniosek nie obejmuje dopłat otrzymanych przed dniem 1 stycznia 2020 r.

Wnioskodawczyni otrzymywała i otrzymuje z Urzędu Marszałkowskiego Województwa (...) dopłaty do krajowych autobusowych przewozów pasażerskich z tytułu stosowania obowiązujących ustawowych ulg w przewozach pasażerskich.

Podstawę prawną przyznawania dopłat stanowią w szczególności:

1.  art. 8a ust. 1a ustawy z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego, zgodnie z którym koszty związane z finansowaniem ustawowych uprawnień do bezpłatnych lub ulgowych przejazdów pokrywane są z budżetu państwa;

2.  art. 8a ust. 2 tej ustawy, zgodnie z którym samorządy województw przekazują przewoźnikom wykonującym krajowe autobusowe przewozy pasażerskie dopłaty do tych przewozów z tytułu stosowania obowiązujących ustawowych ulg w przewozach pasażerskich;

3.  art. 8a ust. 3 tej ustawy, zgodnie z którym kwotę dopłaty stanowi różnica pomiędzy wartością sprzedaży biletów obliczoną według cen nieuwzględniających ustawowych ulg a wartością sprzedaży tych biletów w cenach uwzględniających te ulgi;

4.  art. 8a ust. 4 tej ustawy, określający warunki nabycia przez przewoźnika uprawnienia do otrzymywania dopłat;

5.  umowa nr (...) zawarta z Województwem (...), określająca zasady przekazywania Wnioskodawczyni dopłat;

6.  art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1414 z późn. zm.)

Uprawnienia do bezpłatnych lub ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego autobusowego określają zapisy niżej wymienionych aktów prawnych:

7.  art. 2 ust. 2a, ust. 3-6, art. 4 ust. 1-3 i ust. 5 oraz art. 5 i 5a ustawy z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego,

8.  art. 16 ust. 3-5 ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2016 r., poz. 871),

9.  art. 20 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 2016 r., poz. 1255),

10.  art. 10 ust. 2 pkt 4 i ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach przysługujących cywilnym niewidomym ofiarom działań wojennych (Dz. U. z 2006 r., Nr 249, poz. 1824 z późn. zm.),

11.  art. 77 ust. 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2015 r., poz. 2156 z późn. zm.).

Określenie „dopłaty do biletów ulgowych” używane jest w praktyce rozliczeniowej, ponieważ kwota dopłaty ustalana jest na podstawie danych o sprzedanych biletach ulgowych. Nie zmienia to jednak faktu, że przedmiotem wniosku są dopłaty do krajowych autobusowych przewozów pasażerskich z tytułu stosowania ustawowych ulg.

Dopłaty przysługują Wnioskodawczyni jako przewoźnikowi wykonującemu krajowe autobusowe przewozy pasażerskie, jeżeli spełnione są warunki wynikające z przepisów ustawy oraz umowy zawartej z Województwem (...).

W szczególności Wnioskodawczyni:

1.  wykonuje regularne krajowe autobusowe przewozy osób;

2.  posiada wymagane zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych osób w krajowym transporcie drogowym;

3.  stosuje kasy rejestrujące, tzw. bileterki, umożliwiające określenie kwot dopłat do przewozów w podziale na poszczególne kategorie ulg ustawowych;

4.  zawarła z samorządem województwa umowę określającą zasady przekazywania dopłat;

5.  prowadzi sprzedaż biletów jednorazowych i miesięcznych z uwzględnieniem ustawowych ulg przysługujących osobom uprawnionym;

6.  ewidencjonuje sprzedaż biletów ulgowych w sposób umożliwiający ustalenie wysokości należnej dopłaty;

7.  składa do Urzędu Marszałkowskiego wnioski i wymagane zestawienia za poszczególne okresy rozliczeniowe.

Dopłata przysługuje wyłącznie w odniesieniu do sprzedaży biletów z ulgą ustawową, dokonanej zgodnie z warunkami określonymi w przepisach i w umowie. Wnioskodawczyni nie ubiega się o finansowanie tych samych ulg z dwóch źródeł.

Okresem rozliczeniowym dopłat jest miesiąc kalendarzowy, w którym Wnioskodawczyni dokonała sprzedaży biletów jednorazowych lub miesięcznych z ulgą ustawową.

Kwota dopłaty ustalana jest jako różnica pomiędzy wartością sprzedaży biletów obliczoną według cen nieuwzględniających ustawowych ulg a wartością sprzedaży tych biletów w cenach uwzględniających ustawowe ulgi.

Podstawą przekazania dopłaty jest wniosek składany przez Wnioskodawczynię do Urzędu Marszałkowskiego Województwa (...). Do wniosku dołączane są wymagane dokumenty i zestawienia, w szczególności zestawienie dopłat do biletów ulgowych za dany okres rozliczeniowy, zestawienie grup ulg, wydruki z programu informatycznego wykorzystywanego do ewidencjonowania sprzedaży biletów oraz nośnik elektroniczny zawierający dane rozliczeniowe.

Wniosek wraz z dokumentacją składany jest za dany miesiąc rozliczeniowy. Dane wykazane we wniosku muszą być zgodne z danymi wynikającymi z programu informatycznego wykorzystywanego do ewidencjonowania sprzedaży biletów. Wniosek podlega kontroli formalnej i rachunkowej po stronie Województwa.

Po pozytywnej weryfikacji wniosku Urząd Marszałkowski przekazuje należną dopłatę na rachunek bankowy Wnioskodawczyni. Zgodnie z umową przekazanie dopłaty następuje w miesiącu następującym po miesiącu, za który złożono wniosek, z uwzględnieniem zasad i terminów określonych w umowie.

Dotychczas Wnioskodawczyni, działając ostrożnościowo, ujmowała otrzymywane dopłaty w rozliczeniach podatkowych i odprowadzała od nich podatek dochodowy według stawki 19%. Przedmiotem wniosku jest jednak potwierdzenie, czy dopłaty te korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawczyni nie złożyła właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemnego oświadczenia o zaliczeniu dopłaty do przychodów w trybie art. 14 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawczyni nie zamierza również składać takiego oświadczenia w odniesieniu do dopłat objętych niniejszym wnioskiem. Dotychczasowe ujmowanie dopłat w rozliczeniach podatkowych oraz odprowadzanie od nich podatku dochodowego miało charakter ostrożnościowy i nie stanowiło pisemnego oświadczenia, o którym mowa w art. 14 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawczyni nie złożyła właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemnego oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia wskazanego w art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawczyni nie zamierza również składać takiego oświadczenia w odniesieniu do dopłat objętych niniejszym wnioskiem.

Uzupełnienie okoliczności faktycznych sprawy przedstawione w piśmie z 26 sierpnia 2026 r. :

Na pytanie, czy chodzi o dopłaty, które zostały przyznane za 2025 r. (a więc na podstawie art. 8a ustawy o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu), a wypłacone w 2026 r. Wnioskodawczyni odpowiedziała, że chodzi Jej o dopłaty przyznane zarówno w latach poprzednich jak i w roku 2026.

Dopłaty do biletów ulgowych w 2026 r. są otrzymywane na podstawie art. 55 ust. 1, ust. 4–6 i ust. 8 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym oraz zawartej na podstawie art. 55 ust. 6 tej ustawy umowy z Województwem (...). Dopłaty stanowią wyrównanie utraconych przychodów wynikających ze stosowania ustawowych uprawnień pasażerów do ulgowych przejazdów. Środki przeznaczone na ich finansowanie pochodzą z budżetu państwa i są przekazywane marszałkowi województwa przez wojewodę w formie dotacji celowej.

Wnioskodawca ze względu na zmianę przepisów w roku 2026 zawarł nową umowę z Województwem (...) obejmującą wspomniane zmiany.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 27 lipca 2026 r.)

Czy otrzymywane przez Wnioskodawczynię z Urzędu Marszałkowskiego Województwa (...) dopłaty do przewozów osób uprawnionych ustawowo do bezpłatnych lub ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego, których wysokość jest ustalana w oparciu o sprzedaż biletów ulgowych, korzystają — w kwocie netto, tj. po pomniejszeniu o należny podatek od towarów i usług — ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o PIT?

W uzupełnieniu wniosku Pani sprecyzowała, że przedmiotem wniosku są również dopłaty przyznane na podstawie ustawy z 16 maja 2019 r. o Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 402 ze zm.).

Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 27 lipca 2026 r.)

Zdaniem Wnioskodawczyni, otrzymywane przez nią dopłaty do krajowych autobusowych przewozów pasażerskich z tytułu stosowania obowiązujących ustawowych ulg w przewozach pasażerskich korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Otrzymywane środki mają charakter dopłat finansowanych z budżetu państwa, przekazywanych za pośrednictwem samorządu województwa na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego oraz umowy zawartej z Województwem (...). Środki te podlegają szczególnym zasadom przyznawania i rozliczania. Są wypłacane w celu sfinansowania ustawowych uprawnień pasażerów do bezpłatnych lub ulgowych przejazdów, a ich wysokość odpowiada różnicy między ceną biletu nieuwzględniającą ulgi a ceną faktycznie zapłaconą przez pasażera z uwzględnieniem ulgi.

Dopłaty te nie stanowią wynagrodzenia Wnioskodawczyni za prowadzenie działalności gospodarczej ani środków przeznaczonych na wynagrodzenie osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą. Nie znajduje więc zastosowania ograniczenie wynikające z art. 21 ust. 36 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawczyni, otrzymywane dopłaty spełniają przesłanki zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.

Katalog źródeł przychodów został natomiast określony w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdzie jako źródło przychodów wymieniono m.in. pozarolniczą działalność gospodarczą (art. 10 ust. 1 pkt 3 przywołanej ustawy).

W myśl art. 14 ust. 1 cytowanej ustawy:

Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Jak stanowi art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e, 1h-1j i 1n-1p, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1) wystawienia faktury albo

2) uregulowania należności.

Art. 14 ust. 1e ww. ustawy wskazuje, że:

Jeżeli strony ustalą, że usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.

Z ust. 1h cytowanego artykułu wynika, że:

Przepis ust. 1e stosuje się odpowiednio do dostawy energii elektrycznej i cieplnej oraz gazu przewodowego.

Zgodnie z art. 14 ust. 1i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku otrzymania przychodu z działalności gospodarczej, do którego nie stosuje się ust. 1c, 1e i 1h, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.

W myśl art. 14 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy:

Przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 13 i ust. 9, i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o , dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.

Stosownie do art. 14 ust. 3 pkt 13 tej ustawy:

Do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się: kwot otrzymanych od agencji wykonawczych, jeżeli agencje te otrzymały środki na ten cel z budżetu państwa, z zastrzeżeniem ust. 9.

Jak wynika z art. 14 ust. 9 cytowanej ustawy:

Podatnik może zaliczyć do przychodów z działalności gospodarczej dotacje, subwencje, dopłaty, inne nieodpłatne świadczenia lub kwoty otrzymane od agencji wykonawczych, jeżeli do upływu terminu złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym je otrzymał, określonego w art. 45 ust. 1 , złoży właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego sporządzone na piśmie oświadczenie o zaliczeniu określonych dotacji, subwencji, dopłat, innych nieodpłatnych świadczeń lub kwot otrzymanych od agencji wykonawczych do przychodów. Do kosztów stanowiących odpisy amortyzacyjne od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych sfinansowanych z przychodów, których dotyczy to oświadczenie, przepisu art. 23 ust. 1 pkt 45 nie stosuje się.

Wskazana w ww. artykule regulacja obowiązuje od 1 stycznia 2024 r. i ma zastosowane do środków otrzymanych po 31 grudnia 2023 r. - nie dotyczy więc środków otrzymanych przed 1 stycznia 2024 r. Istotne jest więc również to, że podatnik nie może złożyć w 2024 r. oświadczenia o zaliczeniu, np. dotacji do przychodów z działalności, w odniesieniu do dotacji uzyskanych w 2023 r.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wolne od podatku dochodowego są dotacje, w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, otrzymane z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego, z zastrzeżeniem ust. 36.

W myśl art. 21 ust. 36 ww. ustawy:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 129, nie ma zastosowania do tej części dotacji otrzymanej na prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej, która została przeznaczona, na podstawie odrębnych przepisów, na wynagrodzenie osoby fizycznej prowadzącej tę działalność.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że aby wypłacone świadczenie (dotacja) korzystało ze zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 129 cytowanej ustawy musi być uzyskane:

·      z budżetu państwa lub

·      z budżetu jednostek samorządu terytorialnego.

Co więcej, otrzymane z powyższych źródeł świadczenie musi również stanowić dotację w rozumieniu ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1483 ze zm.).

Stosownie do treści art. 124 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

Wydatki budżetu państwa dzielą się na (…) dotacje i subwencje.

W myśl natomiast art. 126 ustawy o finansach publicznych:

Dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych.

Art. 127 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy wskazuje, że:

Dotacje celowe są to środki przeznaczone na:

1) finansowanie lub dofinansowanie:

a)  zadań z zakresu administracji rządowej oraz innych zadań zleconych jednostkom samorządu terytorialnego ustawami,

b)  ustawowo określonych zadań, w tym zadań z zakresu mecenatu państwa nad kulturą, realizowanych przez jednostki inne niż jednostki samorządu terytorialnego,

c)  bieżących zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego,

d)  zadań agencji wykonawczych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. b ,

e)  zadań zleconych do realizacji organizacjom pozarządowym,

f)   kosztów realizacji inwestycji.

W opisie sprawy wskazał Pan, że:

·      prowadzi Pan działalność gospodarczą m.in. w zakresie lądowego transportu pasażerskiego;

·      wykonując przewozy osób prowadzi Pani sprzedaż biletów jednorazowych i miesięcznych dla pasażerów uwzględnieniem ustawowych ulg przysługujących uprawnionym osobom na podstawie obowiązujących przepisów;

·      (...) 2026 r. zawarła Pani z województwem (...) umowę określającą zasady przekazywania dopłat do przewozów osób uprawnionych ustawowo do bezpłatnych lub ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego;

·      na podstawie ww. umowy otrzymuje Pani z Urzędu Marszałkowskiego Województwa (...) refundację z budżetu państwa strat ponoszonych w związku ze stosowaniem w regularnych krajowych przewozach autobusowych ulg przysługujących uprzywilejowanym pasażerom na mocy obowiązujących przepisów.

W przesłanych uzupełnieniach dodatkowo Pani doprecyzowała, że:

·      dopłaty do biletów w okresie od 2020 r. do 2025 r. od urzędu marszałkowskiego otrzymywała Pani na podstawie art. 8a ustawy z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego;

·      dopłaty do biletów ulgowych w 2026 r. są otrzymywane na podstawie art. 55 ust. 1, ust. 4–6 i ust. 8 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym oraz zawartej na podstawie art. 55 ust. 6 tej ustawy umowy z województwem (...);

·      otrzymuje Pani również dopłaty do przewozów na podstawie ustawy z 16 maja 2019 r. o Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 402 ze zm.).

Wątpliwości Pani sprowadzają się m.in. do ustalenia, czy otrzymane przez Panią dopłaty korzystają ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Skutki podatkowe otrzymania dopłat do biletów w latach 2020 – 2025

Na wstępie wyjaśniam, że art. 8a ust. 1a-6 ustawy z 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 380) został uchylony z dniem 1 stycznia 2026 r.

Z uwagi na fakt, że otrzymywała Pani dopłaty do biletów w latach 2020 – 2025 konieczne jest odwołanie się do brzmienia tych regulacji do 31 grudnia 2025 r.

Zgodnie z art. 8a ust. 1 z ustawy o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2025 r.:

Koszty związane z finansowaniem ustawowych uprawnień do bezpłatnych lub ulgowych przejazdów pokrywane są z budżetu państwa.

W myśl art. 8a ust. 2 ustawy o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2025 r.:

Samorządy województw, z zastrzeżeniem ust. 2a, przekazują przewoźnikom wykonującym krajowe autobusowe przewozy pasażerskie dopłaty do tych przewozów z tytułu stosowania obowiązujących ustawowych ulg w przewozach pasażerskich, z zastrzeżeniem ust. 4.

Z kolei art. 8a ust. 3 ustawy o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2025 r.: stanowi, że:

Kwotę dopłaty, o której mowa w ust. 2, stanowi różnica pomiędzy wartością sprzedaży biletów obliczoną według cen nieuwzględniających ustawowych ulg a wartością sprzedaży tych biletów w cenach uwzględniających te ulgi.

Na podstawie art. 8a ust. 4 ustawy o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2025 r.:

Uprawnienie do otrzymywania dopłat, o których mowa w ust. 2, nabywa przewoźnik, który:

1)  posiada zezwolenie na wykonywanie przewozów regularnych osób w krajowym transporcie drogowym, wydane zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 2201, z późn. zm.);

2) stosuje kasy rejestrujące posiadające pozytywną opinię ministra właściwego do spraw finansów publicznych, które umożliwiają określenie kwoty dopłat do przewozów w podziale na poszczególne kategorie ulg ustawowych;

3) zawarł umowę z samorządem województwa określającą zasady przekazywania przewoźnikom dopłat.

Z powyższych przepisów wynika więc, że samorządy województw przekazują przewoźnikom dopłaty do krajowych autobusowych przejazdów pasażerskich z tytułu stosowania obowiązujących ustawowych ulg w tych przewozach. Kwotę dopłaty stanowi różnica między wartością sprzedaży biletów obliczoną według cen nieuwzględniających ustawowych ulg a wartością sprzedaży tych biletów w cenach uwzględniających te ulgi. Oznacza to, że dopłaty do ceny biletów mieszczą się w zakresie zadań własnych województwa i stanowią dotacje w rozumieniu ustawy o finansach publicznych, które stanowią generalnie przychód podatkowy, podlegający zwolnieniu od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na uwadze powyższe stwierdzam, że otrzymane przez Panią z Urzędu Marszałkowskiego dotacje, stanowiące refundację z budżetu państwa strat ponoszonych w związku ze stosowaniem obowiązujących ulg ustawowych przy sprzedaży biletów, korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na mocy art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Skutki podatkowe otrzymania dopłaty do biletów w 2026 r.

W opisie sprawy podała Pani również, że w 2026 r. Pani otrzymuje dopłaty do biletów na podstawie art. 55 ustawy o transporcie zbiorowym. Podstawą ich wypłaty są umowy zawierane z samorządem województwa.

Konieczne jest zatem odwołanie się do regulacji ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 285 ze zm.).

Zgodnie z art. 1 ww. ustawy:

1.  Ustawa określa zasady organizacji i funkcjonowania regularnego przewozu osób w publicznym transporcie zbiorowym realizowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz w strefie transgranicznej, w transporcie drogowym, kolejowym, innym szynowym, linowym, linowo-terenowym, morskim oraz w żegludze śródlądowej.

2.  Ustawa określa także zasady finansowania regularnego przewozu osób w publicznym transporcie zbiorowym, realizowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w transporcie, o którym mowa w ust. 1.

W myśl art. 15 ust. 1 pkt 9 tej ustawy:

Organizowanie publicznego transportu zbiorowego polega w szczególności na zawieraniu umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego.

Jak stanowi art. 4 ust. 1 pkt 24 omawianej ustawy precyzuje, że:

Użyte w ustawie określenia oznaczają: umowa o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego - umowa między organizatorem publicznego transportu zbiorowego a operatorem publicznego transportu zbiorowego, która przyznaje temu operatorowi prawo i zobowiązuje go do wykonywania określonych usług związanych z wykonywaniem przewozu o charakterze użyteczności publicznej.

Art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym wskazuje, że:

Organizator może bezpośrednio zawrzeć umowę o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego, w przypadku gdy świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego ma być wykonywane przez podmiot wewnętrzny, w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 , powołany do świadczenia usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego.

Ponadto wyjaśniam, że zasady finansowania przewozów zostały określone w art. 50 ww. ustawy.

Zgodnie z tym przepisem:

Finansowanie przewozów o charakterze użyteczności publicznej może polegać w szczególności na:

1)  pobieraniu przez operatora lub organizatora opłat w związku z realizacją usług świadczonych w zakresie publicznego transportu zbiorowego lub

2)  przekazaniu operatorowi dopłaty, o której mowa w art. 55 , lub

3)  przekazaniu operatorowi rekompensaty z tytułu świadczenia usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego, lub

4)  udostępnianiu operatorowi przez organizatora środków transportu na realizację przewozów w zakresie publicznego transportu zbiorowego.

Jak stanowi art. 51 ust. 1 cytowanej ustawy:

Źródłem finansowania przewozów o charakterze użyteczności publicznej mogą być w szczególności:

1)  środki własne jednostki samorządu terytorialnego będącej organizatorem;

2)  środki z budżetu państwa oraz inne środki publiczne.

Z art. 52 tej ustawy wynika, że:

W ramach rekompensaty, o której mowa w art. 50 pkt 3 , operatorowi przysługuje rozsądny zysk, o którym mowa w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 . Przepis nie dotyczy operatora będącego samorządowym zakładem budżetowym.

W art. 4 ust. 1 pkt 15 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym została zawarta definicja rekompensaty. Stosownie do treści tego przepisu rekompensata to środki pieniężne lub inne korzyści majątkowe przyznane operatorowi publicznego transportu zbiorowego w związku ze świadczeniem usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego.

Definicja rekompensaty, zawarta w ww. przepisie jest bardzo szeroka, dlatego w odniesieniu do środków finansowych pochodzących z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego, należy przenieść ją na grunt finansów publicznych, których rygorom podlegają jednostki zaliczane do sektora finansów publicznych i opierając się na tych przepisach przyporządkować rekompensacie odpowiednią „kategorię” z ustawy o finansach publicznych. Biorąc pod uwagę całość przepisów finansowych zawartych w Dziale II Rozdziale 6 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, tą kategorią w odniesieniu do budżetów jednostek samorządu terytorialnego na płaszczyźnie finansów publicznych, może być tylko dotacja.

Operatorem publicznego transportu zbiorowego jest zgodnie z cytowaną ustawą samorządowy zakład budżetowy oraz przedsiębiorca uprawniony do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie przewozu osób, który zawarł z organizatorem publicznego transportu zbiorowego umowę o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego, na linii komunikacyjnej określonej w umowie. Za organizatora publicznego transportu zbiorowego uważa się właściwą jednostkę samorządu terytorialnego albo ministra właściwego do spraw transportu, zapewniającego funkcjonowanie publicznego transportu zbiorowego na danym obszarze; organizator publicznego transportu zbiorowego jest „właściwym organem”, o którym mowa w przepisach rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 (art. 4 ust. 1 pkt 8 oraz 9 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym).

Z art. 55 ww. ustawy wynika, że:

1.  W związku z obowiązkiem stosowania ustawowych uprawnień do ulgowych przejazdów w publicznym transporcie zbiorowym autobusowym i kolejowym operatorowi i przewoźnikowi przysługuje dopłata do utraconych przychodów z tego tytułu.

2.  Kwotę dopłaty stanowi różnica pomiędzy wartością sprzedaży biletów z ulgami ustawowymi obliczona według cen nieuwzględniających tych ulg a wartością sprzedaży tych biletów w cenach uwzględniających te ulgi. Kwotę dopłaty do ceny biletów z ulgami ustawowymi oblicza się po uprzednim obniżeniu cen biletów o wymiar ulg i zniżek o charakterze komercyjnym oraz ulg ustanowionych przez organizatora na obszarze jego właściwości, o ile zostały ustanowione.

3.  Dopłata, o której mowa w ust. 1, nie dotyczy uprawnień do ulgowych przejazdów realizowanych w ramach komunikacji miejskiej.

4.  Przekazywanie środków dopłaty, o której mowa w ust. 1, w odniesieniu do transportu autobusowego jest zadaniem zleconym z zakresu administracji rządowej. W celu realizacji zadania wojewoda zawiera z marszałkiem województwa umowę, o której mowa w art. 150 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1530, 1572, 1717, 1756 i 1907 oraz z 2025 r. poz. 39), oraz przekazuje marszałkowi województwa środki na realizację zadania w postaci dotacji celowej z budżetu państwa.

5.  Przekazanie operatorowi lub przewoźnikowi dopłaty, o której mowa w ust. 1, w odniesieniu do transportu autobusowego następuje na wniosek i po weryfikacji dokumentów potwierdzających wysokość utraconych przychodów z tego tytułu, przeprowadzonej przez właściwego marszałka województwa.

6.  Prawa i obowiązki stron w zakresie dopłaty, o której mowa w ust. 1, w odniesieniu do transportu autobusowego, w tym w szczególności: tryb i sposób wypłaty, rozliczenia i zwrotu, wzór rozliczenia oraz zasady kontroli wysokości jej kwoty, określa umowa o dopłatę z tytułu utraconych przychodów w związku ze stosowaniem ustawowych uprawnień do ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego autobusowego, zawarta pomiędzy operatorem lub przewoźnikiem a właściwym marszałkiem województwa.

7.  Właściwość miejscową samorządu województwa do podpisania umowy, o której mowa w ust. 6, ustala się odpowiednio według siedziby organizatora albo miejsca zamieszkania lub siedziby przewoźnika.

8.  Uprawnienie do otrzymania dopłaty, o której mowa w ust. 1, w odniesieniu do transportu autobusowego nabywa operator lub przewoźnik, który:

1)  posiada zezwolenie na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym, o którym mowa w art. 18 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, lub zaświadczenie na wykonywanie publicznego transportu zbiorowego, o którym mowa w art. 28 ;

2)  stosuje kasy rejestrujące umożliwiające określenie kwoty dopłat do przewozów w podziale na poszczególne kategorie ulg ustawowych;

3)  zawarł umowę, o której mowa w ust. 6.

9.  Dopłata, o której mowa w ust. 1, w odniesieniu do transportu autobusowego nie dotyczy przejazdów dzieci do lat 4, objętych ulgą 100%, o których mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego (Dz.U. z 2024 r. poz. 380).

10.               Dopłata, o której mowa w ust. 1, w odniesieniu do transportu kolejowego jest wypłacana z budżetu państwa przez ministra właściwego do spraw transportu w postaci dotacji przedmiotowej.

11. Uprawnienie do otrzymania dopłaty, o której mowa w ust. 1, w odniesieniu do transportu kolejowego nabywa operator lub przewoźnik, który:

1)  posiada licencję, o której mowa w art. 43 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym, i jednolity certyfikat bezpieczeństwa lub świadectwo bezpieczeństwa, o których mowa w art. 17e tej ustawy;

2)  stosuje kasy rejestrujące umożliwiające określenie kwoty dopłat do przewozów w podziale na poszczególne kategorie ulg ustawowych;

3)  spełnia wymogi do udzielenia dotacji przedmiotowej do krajowych kolejowych przewozów pasażerskich określone przepisami dotyczącymi szczegółowego sposobu i trybu udzielania i rozliczania dotacji przedmiotowych.

12.               W rozliczeniach dopłaty, o której mowa w ust. 1, przedstawia się rzeczywistą wartość i wymiar ulg udzielonych uprawnionym pasażerom.

W myśl art. 56 tej ustawy:

Operator, który poza świadczeniem usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego prowadzi inną działalność gospodarczą, jest obowiązany do prowadzenia oddzielnej rachunkowości dla usług świadczonych w zakresie publicznego transportu zbiorowego, związanych z wykonywaniem przewozu o charakterze użyteczności publicznej.

Istotą rekompensaty, którą otrzymuje operator na pokrycie kosztów związanych z wykonywaniem usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego, jest zrównoważenie kosztów działalności w związku ze świadczeniem usługi publicznej, w sensie ekonomicznym posiada więc cechy dotacji. Nienazwanie wprost w ustawie o publicznym transporcie zbiorowym „rekompensaty” „dotacją” nie pozbawia jej takiego charakteru w odniesieniu do rekompensaty z budżetu jednostki samorządu terytorialnego, a posiłkując się definicją z ustawy o finansach publicznych pozwala na przypisanie rekompensacie cech dotacji.

W opisie sprawy posługuje się Pani pojęciem otrzymanej „dopłaty” do biletów na podstawie art. 55 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym. Z powyższy uregulowań wynika jednak, że „dopłaty”, które Pani otrzymuje do biletów stanowią omówioną wyżej rekompensatę.

Kolejno wyjaśniam, że można zdefiniować rodzaj świadczenia jakim jest rekompensata pieniężna, jako dotacja poprzez elementy składowe takiego świadczenia, pozwalające na przypisanie takiemu świadczeniu cech dotacji, zgodnie z definicją dotacji zawartą w cytowanym powyżej art. 126 ustawy o finansach publicznych.

Mając na uwadze powyższe stwierdzam, że:

·      źródłem finansowania dopłaty do biletów (rekompensaty) z tytułu poniesionych kosztów w związku ze świadczeniem przez Panią usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego jest dotacja otrzymana z budżetu jednostki samorządu terytorialnego;

·      otrzymana przez Panią w 2026 r. kwota dopłaty do biletów (rekompensaty) będzie wolna od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym stanowisko Pana w zakresie otrzymanych dopłat do biletów w 2026 r. uznałem za prawidłowe.

Skutki podatkowe otrzymania dopłaty do przewozów w latach 2020 – 2026:

W opisie sprawy wskazała Pani również, że w latach 2020 – 2026 otrzymywała i otrzymuje Pani dopłaty do przewozów pasażerskich na podstawie przepisów ustawy o Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej.

Powzięła Pani wątpliwości, czy dopłaty do przewozów otrzymywane na podstawie ustawy o Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej podlegają zwolnieniu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W celu wyjaśnienia Pani wątpliwości konieczne jest odwołanie się do regulacji ustawy z 16 maja 2019 r. o Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 402 ze zm.).

Art. 1 tej ustawy stanowi, że:

1.  Ustawa reguluje:

1)  utworzenie i funkcjonowanie Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej, zwanego dalej „Funduszem”;

2)  zasady dofinansowania ze środków Funduszu realizacji zadań własnych organizatorów dotyczących zapewnienia funkcjonowania publicznego transportu zbiorowego w zakresie przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej.

2.  Przepisów ustawy nie stosuje się do przewozów realizowanych w ramach komunikacji miejskiej.

Zgodnie z art. 2 pkt 2 ww. ustawy:

Użyte w przepisach ustawy określenia oznaczają: kwota deficytu pojedynczej linii komunikacyjnej w przewozach autobusowych o charakterze użyteczności publicznej - ujemny wynik finansowy netto wyliczony dla tej linii nieuwzględniający rozsądnego zysku, o których mowa w rozporządzeniu (WE) 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczącym usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego oraz uchylającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 1191/69 i (EWG) nr 1107/70 (Dz.Urz. UE L 315 z 03.12.2007, str. 1 , z późn. zm.

Jak stanowi art. 3 ust. 1 ustawy o Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej:

Fundusz jest państwowym funduszem celowym.

W myśl art. 6 pkt 1 ww. ustawy:

Środki Funduszu przeznacza się na dofinansowanie realizacji zadań własnych organizatorów w zakresie przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej przez dopłatę do ceny usługi, zwaną dalej „dopłatą”.

Z art. 7 tej ustawy wynika, że:

Środki, o których mowa w art. 5 pkt 5 , oraz dofinansowanie udzielone ze środków Funduszu nie stanowią dotacji w rozumieniu art. 126 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1270 , z późn. zm.).

Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że dopłaty z Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej nie stanowią dotacji w rozumieniu ustawy o finansach publicznych. Tym samym ww. dopłaty nie mogą zostać objęte zwolnieniem z art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na uwadze powyższe stwierdzam, że otrzymywane przez Panią dopłaty do przewozów w latach 2019 – 2026 z Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej nie stanowi dotacji w rozumieniu ustawy o finansach publicznych, a zatem nie mogą zostać objęte zwolnieniem z art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Otrzymana dopłata do przewozów stanowi w momencie jej otrzymania przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zgodnie z wybraną formą opodatkowania.

Tym samym stanowisko Pani w zakresie dopłat do przewozów uznaję za nieprawidłowe.

Podsumowanie

·      Przychody z dopłat do biletów otrzymywane przez Panią na podstawie art. 8a ustawy o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego, dla których podstawą wypłaty są umowy zawierane z samorządem województwa były w latach 2020 – 2025 zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

·      Przychody z dopłat do biletów otrzymywane przez Panią na podstawie art. 55 ustawy o transporcie zbiorowym, dla których podstawą wypłaty są umowy zawierane z samorządem województwa są w 2026 r. zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

·      Dopłaty do przewozów pasażerskich na podstawie przepisów ustawy o Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej nie są w latach 2020 - 2026 zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych. Dopłaty z Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej nie stanowią dotacji w rozumieniu ustawy o finansach publicznych. Tym samym ww. dopłaty nie mogą zostać objęte zwolnieniem z art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dlatego też stanowisko Pani uznałem za nieprawidłowe w zakresie dopłaty do przewozów pasażerskich na podstawie przepisów ustawy o Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej i w pozostałej części za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.