0115-KDIT3.4011.503.2026.2.PS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie ulgi na złe długi jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 3 lipca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą na terytorium Polski i rozlicza się Pan ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

W 2025 r. świadczył Pan usługi na rzecz kontrahenta mającego siedzibę w Niemczech. Z tytułu świadczonych usług wystawiał Pan faktury z zastosowaniem mechanizmu reverse charge. Przychody wynikające z tych faktur zostały wykazane w ewidencji przychodów oraz uwzględnione przy obliczaniu i zapłacie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych w Polsce. Kontrahent nie uregulował należności wynikających z wystawionych faktur. Łączna wartość nieuregulowanych należności wynosi 30 150 EUR na dzień złożenia niniejszego wniosku. Terminy płatności poszczególnych faktur upłynęły odpowiednio 31.08.2025 r., 30.09.2025 r., 31.10.2025 r. oraz 30.11.2025 r. Od upływu tych terminów minęło ponad 90 dni.

Postanowieniem Amtsgericht (...) z dnia 15.10.2025 r. wobec kontrahenta zostało wszczęte postępowanie insolwencyjne oraz ustanowiono tymczasowego zarządcę masy upadłościowej (vorläufiger Insolvenzverwalter). Do dnia złożenia wniosku nie otrzymał Pan żadnej spłaty należności. W związku z powyższym podatek dochodowy został zapłacony od przychodów, które faktycznie nie zostały otrzymane od kontrahenta.

Powziął Pan wątpliwość, czy w opisanej sytuacji ma Pan prawo do skorzystania z ulgi na złe długi i pomniejszenia podstawy opodatkowania w ramach ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

W uzupełnieniu wniosku z 3 lipca 2026 r. wskazuje Pan, że świadczył Pan na rzecz kontrahenta usługi programistyczne polegające na projektowaniu, rozwoju oraz utrzymaniu oprogramowania. Z kontrahentem współpracował Pan również we wcześniejszych latach, począwszy od 2017 r., z przerwami. Współpraca będąca przedmiotem niniejszego wniosku była wykonywana na podstawie umowy o świadczenie usług zawartej w dniu 19 marca 2024 r.

Daty wystawienia faktur są następujące:

·      faktura nr (...) – 31 lipca 2025 r.,

·      faktura nr (...) – 31 sierpnia 2025 r.,

·      faktura nr (...) – 30 września 2025 r.,

·      faktura nr (...) – 31 października 2025 r.

Wierzytelności wskazane we wniosku dotyczą nieotrzymanego wynagrodzenia za usługi wykonane na rzecz kontrahenta na podstawie zawartej umowy i stanowią świadczenia pieniężne wynikające z transakcji handlowej w rozumieniu art. 4 pkt 1a ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych.

Wierzyciel i dłużnik nie byli podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Transakcja handlowa została zawarta w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej oraz działalności gospodarczej kontrahenta mającego siedzibę w Niemczech. Przychody uzyskane przez Pana z tej transakcji podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z Pana wiedzy dochody kontrahenta z tej działalności nie podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z Pana wiedzy kontrahent nie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Kontrahent był spółką prawa niemieckiego z siedzibą w Niemczech, nie posiadał oddziału ani zakładu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz posługiwał się niemieckim numerem VAT UE.

Z ulgi na złe długi zamierza Pan skorzystać w odniesieniu do roku podatkowego 2025.

Na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego dzień złożenia zeznania podatkowego za rok 2025 wobec dłużnika prowadzone było postępowanie insolwencyjne. Postanowieniem Amtsgericht (...) z dnia 15 października 2025 r. ustanowiono tymczasowego zarządcę masy upadłościowej (vorläufiger Insolvenzverwalter), a rozporządzanie majątkiem dłużnika zostało uzależnione od jego zgody.

Jednocześnie doprecyzowuje Pan, że celem złożonego przez Pana wniosku jest ustalenie, czy w opisanym stanie faktycznym przepisy prawa podatkowego przewidują możliwość skorygowania Pana rozliczeń podatkowych w związku z zapłatą podatku dochodowego od przychodów, których faktycznie Pan nie otrzymał od kontrahenta. Przychody wynikające z wystawionych faktur zostały wykazane jako przychód z prowadzonej działalności gospodarczej oraz zostały opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych w Polsce. Pomimo upływu terminów płatności należności nie zostały uregulowane, a ich łączna wartość wynosi 30 150 EUR. Do dnia sporządzenia niniejszego pisma [odpowiedzi na wezwanie] nie otrzymał Pan żadnej spłaty tych należności.

W związku z powyższym zależy Panu na uzyskaniu jednoznacznej odpowiedzi, czy w opisanym stanie faktycznym istnieje możliwość skorygowania rozliczeń podatkowych i wyeliminowania skutków opodatkowania przychodów, których faktycznie Pan nie otrzymał, w szczególności poprzez zastosowanie przepisów dotyczących ulgi na złe długi lub innej podstawy prawnej przewidzianej przez obowiązujące przepisy.

Pytanie

Czy jako podatnik rozliczający działalność gospodarczą ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych ma Pan prawo do zastosowania ulgi na złe długi i pomniejszenia podstawy opodatkowania o wartość nieuregulowanych wierzytelności wynikających z faktur wystawionych kontrahentowi mającemu siedzibę w Niemczech, jeżeli: - przychody wynikające z tych faktur zostały wykazane i opodatkowane ryczałtem w Polsce, - należności nie zostały uregulowane przez okres przekraczający 90 dni od terminu płatności, - wobec kontrahenta prowadzone jest postępowanie insolwencyjne w Niemczech, - do dnia złożenia wniosku nie otrzymał Pan żadnej spłaty tych należności?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem ma Pan prawo do zastosowania ulgi na złe długi. Przychody wynikające z wystawionych faktur zostały wykazane w ewidencji przychodów i opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych w Polsce. Należności wynikające z tych faktur nie zostały uregulowane przez okres przekraczający 90 dni od upływu terminów płatności, a do dnia złożenia wniosku nie otrzymał Pan żadnej spłaty. Uważa Pan, że fakt, iż dłużnik posiada siedzibę w Niemczech i wobec niego prowadzone jest postępowanie insolwencyjne/upadłościowe, nie powinien pozbawiać Pana prawa do skorzystania z ulgi na złe długi, skoro przychód został uprzednio opodatkowany w Polsce. W konsekwencji uważa Pan, że jest Pan uprawniony do pomniejszenia podstawy opodatkowania o wartość nieuregulowanych wierzytelności na zasadach przewidzianych dla ulgi na złe długi.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z postanowieniami art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.) ustawa ta reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.

Stosownie do art. 6 ust. 1 ww. ustawy:

Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e-1g, w tym również, gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej „spółką”. Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12 ust. 10a.

Przy czym w myśl art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne użyte w ustawie określenie pozarolnicza działalność gospodarcza oznacza pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.

Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Z Pana wniosku wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą na terytorium Polski i rozlicza się Pan ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. W 2025 r. świadczył Pan usługi na rzecz kontrahenta mającego siedzibę w Niemczech. Z tytułu świadczonych usług wystawiał Pan faktury, a przychody z nich wynikające zostały wykazane w ewidencji przychodów oraz uwzględnione przy obliczaniu i zapłacie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych w Polsce. Kontrahent nie uregulował jednak należności wynikających z wystawionych faktur. W związku z powyższym chciałby Pan skorzystać z przepisów o tzw. zatorach płatniczych.

Wskazać należy, że od 1 stycznia 2020 r. na mocy art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia zatorów płatniczych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1649) do ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne wprowadzono przepisy szczególne mające na celu rozpoznawanie skutków w podatku dochodowym tzw. „złych długów”, tj. art. 11 ust. 4 – 19 tej ustawy.

Zgodnie z art. 11 ust. 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Przychody wymienione w art. 6 ust. 1, pomniejszone o dokonane na podstawie ust. 1, 1a, 2 i 3a odliczenia:

1)  mogą być zmniejszone o zaliczaną do przychodów należnych wartość wierzytelności o zapłatę świadczenia pieniężnego w rozumieniu art. 4 pkt 1a ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom, która nie została uregulowana lub zbyta, przy czym zmniejszenia dokonuje się w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym upłynęło 90 dni od dnia upływu terminu zapłaty określonego na fakturze lub rachunku lub w umowie;

2)  podlegają zwiększeniu o związaną z prowadzoną działalnością wartość zobowiązania z tytułu zakupu towaru do zapłaty świadczenia pieniężnego w rozumieniu art. 4 pkt 1a ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom, które nie zostało uregulowane, przy czym zwiększenia dokonuje się w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym upłynęło 90 dni od dnia upływu terminu zapłaty określonego na fakturze lub rachunku lub w umowie.

W myśl art. 11 ust. 5 ww. ustawy:

Jeżeli wartość zmniejszenia przychodów, przysługującego na podstawie ust. 4 pkt 1, jest wyższa od tych przychodów, zmniejszenia przychodów o nieodliczoną wartość dokonuje się w kolejnych latach podatkowych, nie dłużej jednak niż przez okres trzech lat, licząc od końca roku podatkowego, za który powstało prawo do zmniejszenia. Zmniejszenia przychodów w kolejnych latach dokonuje się, jeżeli wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta.

Na podstawie art. 11 ust. 6 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Zmniejszenia na podstawie ust. 4 pkt 1 dokonuje się, jeżeli do dnia złożenia zeznania podatkowego wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta.

Stosownie do art. 11 ust. 10 ww. ustawy:

Przepis ust. 4 stosuje się w przypadku, gdy spełnione są łącznie następujące warunki:

1)  dłużnik na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego dzień złożenia zeznania podatkowego nie jest w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne (Dz.U. z 2024 r. poz. 1428), postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;

2)  od daty wystawienia faktury lub rachunku lub zawarcia umowy dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym wystawiono fakturę lub rachunek lub w którym zawarto umowę, a w przypadku gdy rok kalendarzowy, w którym wystawiono fakturę, jest inny niż rok kalendarzowy, w którym zawarto umowę – gdy nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku kalendarzowego późniejszej z tych czynności;

3)  transakcja handlowa w rozumieniu ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom zawarta jest w ramach działalności wierzyciela oraz działalności dłużnika, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z art. 11 ust. 11 omawianej ustawy:

Okres 90 dni, o którym mowa w ust. 4, liczy się począwszy od pierwszego dnia następującego po określonym na fakturze lub rachunku lub w umowie upływie terminu do uregulowania zobowiązania.

W myśl art. 11 ust. 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Wierzytelności, o których mowa w ust. 4, nie podlegają odliczeniu od przychodów, jeżeli zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym.

Stosownie do art. 11 ust. 17 ww. ustawy:

Przepisu ust. 4 nie stosuje się do transakcji handlowych w rozumieniu ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom dokonywanych między podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym.

Zatem ulga na złe długi to możliwość dokonania zmniejszenia przychodów przez wierzyciela w razie nieuregulowania płatności, a jednocześnie obowiązek zwiększenia przychodów po stronie dłużnika. Ulga na złe długi oznacza zmniejszenie oraz odpowiednio zwiększenie przychodów o fakturę, która nie została opłacona po upływie 90 dni od dnia upływu terminu zapłaty określonego na fakturze lub w umowie. Wierzyciele mają możliwość zmniejszenia przychodów o zaliczoną do przychodów należnych wartość wierzytelności, która nie została uregulowana lub zbyta. Dłużnicy natomiast dokonują zwiększenia przychodów o związaną z prowadzoną działalnością wartość zobowiązania, które nie zostało uregulowane.

Zgodnie z art. 11 ust. 13a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Do wierzytelności i zobowiązań zwiększających lub zmniejszających przychody przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.

W myśl natomiast art. 11 ust. 3 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Jeżeli podatnik uzyskuje przychody wymienione w art. 6 ust. 1, 1a lub 1d, w tym opodatkowane różnymi stawkami, i dokonuje odliczeń od tych przychodów, odliczeń tych dokonuje w takim stosunku, w jakim w roku podatkowym pozostają poszczególne przychody wymienione w art. 6 ust. 1, 1a lub 1d, w tym opodatkowane różnymi stawkami, w ogólnej kwocie przychodów.

Z powyższego wynika, że odliczeń od przychodów dokonuje się od każdego rodzaju przychodu w takim stosunku, w jakim w roku podatkowym pozostają poszczególne przychody opodatkowane różnymi stawkami w ogólnej kwocie przychodów.

Z uzasadnienia do ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia zatorów płatniczych wynika, że: „Na wzór rozwiązań obowiązujących na gruncie podatku VAT proponuje się wprowadzenie dodatkowych warunków uprawniających do proponowanego rozliczenia, tj. transakcja handlowa zawarta jest w ramach działalności wierzyciela oraz działalności dłużnika, z których dochody (zarówno w przypadku działalność wierzyciela, jak i działalność dłużnika) podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, brak postępowania restukturyzacyjnego lub likwidacyjnego wobec dłużnika na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego dzień złożenia zeznania podatkowego, określony czas wystawienia faktury lub zawarcia umowy dokumentującej wierzytelność. Proponowana korekta wpływać będzie również na wysokość podstawy opodatkowania uwzględnianej przy wyliczaniu wysokości należnych zaliczek na podatek dochodowy, ale wyłącznie w przypadku uzyskiwania przez podatnika dochodu. Ponadto wprowadza się obowiązek wykazywania wierzytelności lub zobowiązań, które powodują zwiększenia lub zmniejszenia podstawy opodatkowania w zeznaniach podatkowych. Jest to rozwiązanie analogiczne do tego, które obowiązuje w podatku VAT, w związku z którym podatnicy składają deklarację VAT-ZD. W projektowanych przepisach znajdują się również rozwiązania, które pozwalają na ich stosowanie w przypadku uregulowania lub zbycia części danej wierzytelności, co zapewnia elastyczność w radzeniu sobie z przeterminowanymi płatnościami zarówno po stronie dłużnika, jak i wierzyciela.”

Aby rozpoznać skutki w zryczałtowanym podatku dochodowym tzw. „złych długów” należy w pierwszej kolejności spełnić łącznie warunki zawarte w art. 11 ust. 10 omawianej ustawy, tj.:

·      dłużnik na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego dzień złożenia zeznania podatkowego nie może być w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego, postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;

·      od daty wystawienia faktury lub rachunku lub zawarcia umowy dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym wystawiono fakturę lub rachunek lub w którym zawarto umowę, a w przypadku gdy rok kalendarzowy, w którym wystawiono fakturę, jest inny niż rok kalendarzowy, w którym zawarto umowę – gdy nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku kalendarzowego późniejszej z tych czynności;

·      transakcja handlowa w rozumieniu ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom zawarta jest w ramach działalności wierzyciela oraz działalności dłużnika, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Tymczasem z Pana wniosku wynika, że nie spełnia Pan pierwszego i trzeciego warunku, tj. warunków wskazanych w art. 11 ust. 10 pkt 1 i pkt 3 omawianej ustawy.

Z Pana wniosku wynika, że na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego dzień złożenia zeznania podatkowego za rok 2025 wobec dłużnika prowadzone było postępowanie insolwencyjne, a więc odpowiednik polskiego sądowego postępowania upadłościowego. Jak wskazał Pan, postanowieniem Amtsgericht (...) z dnia 15 października 2025 r. ustanowiono tymczasowego zarządcę masy upadłościowej (vorläufiger Insolvenzverwalter), a rozporządzanie majątkiem dłużnika zostało uzależnione od jego zgody.

Zatem w Pana sprawie nie zostanie spełniony warunek wynikający z art. 11 ust. 10 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Z wniosku oraz jego uzupełnienia wynika również, że transakcja handlowa została zawarta w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej oraz działalności gospodarczej kontrahenta mającego siedzibę w Niemczech. Przychody uzyskane przez Pana z tej transakcji podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a dochody kontrahenta z tej działalności nie podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (kontrahent nie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej). Kontrahent był spółką prawa niemieckiego z siedzibą w Niemczech i nie posiadał oddziału ani zakładu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zatem w Pana sprawie nie zostanie również spełniony warunek wynikający z art. 11 ust. 10 pkt 3 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Zauważyć trzeba bowiem, że warunek określony w art. 11 ust. 10 pkt 3 ww. ustawy uważa się za spełniony w przypadku, gdy dokonana transakcja zawarta została w ramach prowadzonej zarówno przez Pana (wierzyciela) jak i dłużnika (kontrahenta niemieckiego) działalności, z której dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z tym przepisem w takim wypadku zachodzi również konieczność weryfikacji tej transakcji od strony dłużnika co wynika wprost literalnie z brzmienia ww. przepisu.

Aby zatem zastosować „Ulgę na złe długi” nie wystarczy stwierdzić, że transakcja handlowa jest zawarta w ramach działalności wierzyciela, a dochód z tej transakcji podlega opodatkowaniu na terytorium RP. Analogicznych ustaleń należy dokonać także w stosunku do Dłużnika.

Reasumując, dla zastosowania przepisów dotyczących rozliczeń opóźnionych transakcji na podstawie art. 11 ust. 10 pkt 3 ustawy niezbędne jest by zarówno dłużnik, jak i wierzyciel byli opodatkowani na terytorium RP.

W konsekwencji, skoro w Pana sprawie nie został spełniony warunek wskazany w art. 11 ust. 10 pkt 1 i pkt 3 ustawy o zryczałtowanym podatku dochody od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, uniemożliwia to zastosowanie omawianych przepisów i pomniejszenia podstawy opodatkowania o wartość nieuregulowanych wierzytelności wynikających z faktur wystawionych kontrahentowi mającemu siedzibę w Niemczech.

Pana stanowisko jest więc nieprawidłowe.

Końcowo informuję, że w przypadku nieuregulowania wierzytelności przez dłużnika, wierzyciel ma – co do zasady – możliwość zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wierzytelności nieściągalnych lub odpisów aktualizujących od tych wierzytelności na zasadach wskazanych w art. 23 ust. 1 pkt 20 i pkt 21 ora art. 23 ust. 2 i ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepisy te nie mają jednak zastosowanie w Pana przypadku bowiem rozlicza się Pan ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe wyłącznie wobec Pana i tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie zaznaczam, że interpretację tę wydałem w oparciu o opis okoliczności faktycznych przedstawionych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Nie prowadzę postępowania dowodowego, ograniczam się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyrażam swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez Wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania kontrolnego organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.