0115-KDIT3.4011.432.2026.2.AD

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 2 czerwca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Na podstawie dziedziczenia, zgodnie z treścią zarejestrowanego aktu poświadczenia dziedziczenia sporządzonego przez notariusza X X w Kancelarii Notarialnej we X, przy ulicy X 1, 20 kwietnia 2026 r., za (...) przysługuje Pani udział wnoszący 1/2 części w nieruchomości stanowiącej działki gruntu o numerach:

·  I (I) – o oznaczeniu „R- grunty orne,

·  II (II) – o oznaczeniu „Br-grunty rolne zabudowane” i

·  III(III) – o oznaczeniu „Br- grunty rolne zabudowane”,

o łącznym obszarze 0,3546 ha (trzy tysiące pięćset czterdzieści sześć metrów kwadratowych), położonej w miejscowości X, gmina X - dla której Sąd Rejonowy (...), prowadzi księgę wieczystą (...).

Wyżej opisany udział wchodził w skład majątku spadkowego po zmarłym A A (Pani ojcu), synu B i C, (...), którego zwłoki odnaleziono (...) 2026 r. w miejscowości X, ostatnio zamieszkałym w miejscowości X, Rzeczpospolita Polska.

A A wyżej opisaną nieruchomość nabył będąc w związku małżeńskim z Panią D A (Pani mamą), w którym obowiązywał ich ustrój małżeńskiej majątkowej wspólności ustawowej.

Pani D A zmarła 26 lutego 2023 r. a spadek po niej na postawie testamentu własnoręcznego z 25 sierpnia 2021 r. z dobrodziejstwem inwentarza nabył w całości mąż, ww. A A, co zostało stwierdzone prawomocnym postanowieniem o stwierdzenie nabycia spadku Sądu Rejonowego (...), Sygn. akt (...) z 13 września 2023 r.

Uzupełnienie wniosku

W uzupełnieniu wniosku podaje Pani, że:

·  A A wyżej opisaną nieruchomość nabył będąc w związku małżeńskim z Panią D A (Pani mamą), na podstawie prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego (...), sygn. akt (...) z 26 lipca 2017 r. o stwierdzeniu zasiedzenia, w którym obowiązywał ich ustrój małżeńskiej majątkowej wspólności ustawowej, czyli nabycie, zgodnie z obowiązującym orzecznictwem w RP, nastąpiło do ich majątku wspólnego w 2017 r.

· Sprzedaży dokona Pani jako osoba nieprowadząca działalności gospodarczej i sprzedaż nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej.

Pytanie

Czy sprzedaż w 2026 r., mojego udziału w ww. nieruchomości będzie źródłem przychodów w podatku dochodowym na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z ust. 5 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Stanowisko Pani w sprawie

W sformułowanym w uzupełnieniu wniosku stanowisku podaje Pani, że w Pani ocenie, sprzedaż udziału w ww. nieruchomości w 2026 r. nie będzie źródłem przychodów w podatku dochodowym na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tak też stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...)), a w związku z powyższym nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu sprzedaży udziału w ww. nieruchomości.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania

Zasady opodatkowania podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych określają przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592).

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ww. ustawy:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy, a kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Ponadto powyższy przepis dotyczy odpłatnego zbycia, które nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Odpłatne zbycie nieruchomości nabytej w spadku

Z art. 10 ust. 5 cytowanej ustawy wynika, że:

W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie w drodze spadku”.

Należy zauważyć, że w orzecznictwie sądów administracyjnych pod pojęciem „nabycie w drodze spadku”, użytym w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy rozumieć nabycie w drodze dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia testamentowego (np. wyroki NSA z 15 grudnia 2010 r., sygn. akt II FSK 1437/09, z 28 listopada 2013 r., sygn. akt II FSK 2983/11, z 25 stycznia 2013 r., sygn. akt II FSK 1120/11, z 6 czerwca 2013 r., sygn. akt II FSK 1966/11, z 19 czerwca 2015 r., sygn. akt II FSK 625/13, z 29 listopada 2015 r., sygn. akt II FSK 3281/15).

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że pojęcie „nabycia w drodze spadku” użyte w art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obejmuje zarówno nabycie nieruchomości w drodze dziedziczenia ustawowego i testamentowego, jak i nabycie nieruchomości w wyniku zwolnienia się z obowiązku wypłaty zachowku przez przeniesienie własności nieruchomości na rzecz osoby pominiętej w testamencie oraz nabycie nieruchomości na podstawie rozporządzenia testamentowego w drodze zapisu zwykłego i windykacyjnego.

Dodatkowo należy zauważyć, że we wszystkich wymienionych wyżej przypadkach nieruchomości będące przedmiotem nabycia muszą stanowić część masy spadkowej.

W świetle art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):

Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

Stosownie do art. 924 tej ustawy:

Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.

Natomiast na mocy art. 925 Kodeksu cywilnego:

Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

W myśl art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Pana wniosek

Z treści Pani wniosku wynika, że:

·   Opisaną we wniosku nieruchomość rodzice Pani nabyli w 2017 r. Nabycie miało miejsce do ich majątku wspólnego.

·   Pani mama zamarła 26 lutego 2023 r. Spadek po niej nabył w całości Pani ojciec.

·   (...) 2026 r. (data znalezienia zwłok) zmarł Pani ojciec.

·   20 kwietnia 2026 r. nabyła Pani w spadku po ojcu udział w opisanej we wniosku nieruchomości w wysokości ½.

Wątpliwości Pani budzi kwestia czy w opisanym stanie faktycznym zbycie udziału w lokalu mieszkalnym nabytym w spadku podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy.

Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.

Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c w związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy (czyli nabytych w drodze spadku), decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment ich nabycia przez spadkodawcę.

Z treści wniosku wynika, że Pani spadkodawca (Pani ojciec) nabył opisaną we wniosku nieruchomość wspólnie z żoną w 2017 r. do majątku wspólnego. Następnie po śmierci żony w 2023 r. nabył po niej całość spadku na podstawie testamentu.

W tym miejscu wskazać należy, że stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 236).

Przepis art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi, że:

Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich.

Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności.

Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, nabycie nieruchomości do majątku objętego małżeńską wspólnością ustawową, oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. Wskutek tego, małżonek w momencie śmierci drugiego z nich, nie mógł ponownie nabyć udziału w tej nieruchomości.

Powyższe znajduje potwierdzenie w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17, która została wydana na gruncie wcześniejszego stanu prawnego i odnosiła się do ustania wspólności majątkowej małżeńskiej.

Należy jednak zauważyć, że jej tezy zostały następnie odzwierciedlone w obowiązującym stanie prawnym poprzez dodanie przywołanego wcześniej art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co potwierdza również orzecznictwo, w tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we X z 16 lipca 2020 r., sygn. akt I SA/Wr 351/20.

Odnosząc zatem powyższe do przedstawionego przez Panią opisu zdarzenia, wskazuję, że z uwagi na panujący w małżeństwie Pani rodziców ustrój małżeńskiej wspólności majątkowej nie jest możliwe wyodrębnienie udziałów, które Pani mama oraz Pani tata posiadali w chwili nabycia nieruchomości. Z tego względu Pani ojciec nie mógł ponownie nabyć udziałów w przedmiotowej nieruchomości w drodze dziedziczenia po zmarłej Pani mamie.

Zatem uznać należy, że Pani spadkodawca (Pani ojciec) opisaną we wniosku nieruchomość nabył w 2017 r.

Tym samym pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w odniesieniu do Pani udziału w opisanej we wniosku nieruchomości należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie przez Pani spadkodawcę (Pani ojca), tj. od końca 2017 r.

Uwzględniając zatem powyższe, pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w Pani przypadku minął, bowiem – jak wynika z wniosku – od końca roku, w którym Pani spadkodawca (Pani ojciec) nabył opisaną we wniosku nieruchomość upłynęło pięć lat.

W konsekwencji, odpłatne zbycie przez Panią w 2026 r. odziedziczonego udziału w opisanej we wniosku nieruchomości nie będzie stanowić dla Pani źródła przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego stanowisko Pani przedstawione w uzupełnieniu wniosku jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

W odniesieniu do powołanego przez Panią we wniosku wyroku sądowego informuję, że orzeczenie to dotyczy konkretnej, indywidualnej sprawy, osadzonej w określonym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) i jest wiążące tylko w tej sprawie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·  w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.