Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego - jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 10 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 12 czerwca 2026 r. (wpływ 12 czerwca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani obywatelką Włoch. Mieszka Pani w Polsce od 8 lat. Od 11 marca 2024 r. ma Pani pobyt stały w Polsce.

(...) 2025 r. zmarła Pani ciotka (obywatelka Włoch, zamieszkała we Włoszech, siostra Pani matki). Pozostawiła testament, w którym do spadku powołała Panią i Pani rodzonego brata. Dziedziczyli Państwo po: ¹/₂.

W maju 2025 r. notariusz potwierdził nabycie spadku. W sierpniu włoski Urząd Skarbowy ustalił wymiar podatku (który został opłacony we Włoszech) i określił wartość nabytego przez Panią spadku. Spadek został nabyty za granicą – we Włoszech – gdzie dopełniła Pani wszystkich wymaganych prawem obowiązków, w tym zapłaciła Pani należny podatek od spadku zgodnie z przepisami prawa włoskiego. W skład spadku weszły: kapitał pieniężny, mieszkanie oraz grunty.

Kupno mieszkania przez Pani ciotkę zostało zatwierdzone notarialnie we Włoszech 18 lutego 2016 r. Wraz z bratem podjęła Pani decyzję o sprzedaży odziedziczonego mieszkania i podziale otrzymanych środków. Mieszkanie zostało sprzedane przez Państwa 25 lutego 2026 r. i akt notarialny został zarejestrowany we Włoszech 10 marca 2026 r. We Włoszech zostały opłacone wszystkie stosowne podatki z tego tytułu.

W uzupełnieniu wniosku – odpowiadając na poniższe pytania - doprecyzowała Pani, że:

·      Wobec fragmentu: „Jestem obywatelką Włoch, mieszkam w Polsce od 8 lat, od 11.03.2024 mam pobyt stały w Polsce”.

a)  Czy oprócz obywatelstwa włoskiego, posiada Pani również obywatelstwo polskie? Jeśli tak – to od kiedy?

b)  Czy ma Pani stałe miejsce zamieszkania w Polsce?

Jeśli nie – proszę żeby podała Pani w którym kraju ma Pani stałe miejsce zamieszkania?

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z 26 lipca 2026 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 592): „Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym”.

Stosownie do Komentarza do Modelowej Konwencji OECD uważa się, że: „Miejsce zamieszkania osoby fizycznej znajduje się tam, gdzie osoba ta posiada stałe ognisko domowe. Zgodnie z ww. Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość tego ogniska, co oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki okres”. „Centrum interesów osobistych to m.in. wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe; aktywność społeczna, polityczna, kulturalna, przynależność do organizacji, klubów itp.”. „Centrum interesów gospodarczych to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, konta bankowe itd.”.

a)  Nie posiada Pani obywatelstwa polskiego, ma Pani jedynie pobyt stały od 11 marca 2024 r.

b)  Tak, mieszka i pracuje Pani na stałe w Polsce od 8 lat.

·      Kiedy (z jaką datą) według prawa włoskiego następuje nabycie spadku?

Według prawa włoskiego (na podstawie konsultacji z notariuszem i adwokatem włoskim) nabycie spadku następuje wraz z momentem śmierci spadkodawcy (art. 456 Kodeksu Cywilnego włoskiego). Czyli nabyła Pani spadek wraz ze śmiercią ciotki, tj. (...) 2025 r.

·      Czy według prawa włoskiego nabycie spadku na podstawie testamentu następuje np. z chwilą śmierci spadkodawcy, z chwilą odczytania testamentu, czy może w innym terminie?

Nabycie spadku według prawa włoskiego w przypadku testamentu również następuje w momencie śmierci spadkodawcy. Publikacja testamentu i późniejsze zgłoszenie deklaracji spadkowej w Urzędzie Skarbowy włoskim działa z mocą wsteczną od daty śmierci spadkodawcy.

·      Jaki prawomocny dokument potwierdził – zgodnie z prawem włoskim – nabycie przez Panią spadku po cioci, czy było to np. europejskie poświadczenie spadkowe?

Według Pani konsultacji z notariuszem i adwokatem włoskim, ostatecznym dokumentem potwierdzającym, jest deklaracja spadkowa, która została złożona we Włoskim Urzędzie Skarbowym po wcześniejszym opublikowaniu testamentu. Jest to dokument fiskalny potwierdzający ostatecznie że weszła Pani w posiadanie spadku i może nim Pani realnie rozporządzać. Nie, nie było to europejskie poświadczenie spadkowe, ten dokument nie został utworzony, gdyż Pani ciotka mieszkała we Włoszech, była obywatelką Włoch, cały spadek był we Włoszech i Pani jest obywatelką Włoch.

·      Z jaką datą ten dokument został wydany i z jaką datą stał się według prawa włoskiego prawomocny?

Wyżej wspomniany dokument został wydany (przygotowany, podpisany i wysłany drogą teleinformatyczną do Włoskiego Urzędu Skarbowego) 21 sierpnia 2025 r. i został zarejestrowany (a więc stał się prawomocny) w Urzędzie Skarbowym Włoskim 22 sierpnia 2025 r.

·      Kiedy (z jaka datą) wydany został pierwszy dokument poświadczający nabycie przez Panią spadku po ciotce?

W całej procedurze spadkowej po Pani ciotce zaistniały dwa dokumenty fundamentalne: testament i następnie na jego bazie deklaracja spadkowa. Testament, który poświadcza, że nabyła Pani spadek, został opublikowany przez notariusza 9 maja 2025 r., ale dokumentem, który poświadcza, że nabyła Pani spadek ze wszystkim efektami prawnymi jest według notariusza i adwokata wspomniana wyżej deklaracja spadkowa złożona w Urzędzie Skarbowym Włoskim. Jakkolwiek datą, od której stała się spadkobiorcą według prawa włoskiego jest data śmierci Pani ciotki ((...) 2025 r.), gdyż wspomniane wyżej dokumenty mają moc wsteczną.

·      Czy po śmierci Pani ciotki doszło do działu spadku lub zniesienia współwłasności?

Nie, nie doszło do działu spadku, ani do zniesienia współwłasności. Notariusz włoski potwierdził, że nie został sporządzony żaden akt podziału własności masy spadkowej.

·      Kiedy – proszę, żeby podała Pani datę – doszło do działu spadku lub zniesienia współwłasności?

Nie doszło do podziału spadku, ani do zniesienia współwłasności, a więc nie ma dat ich obowiązywania.

·      Jakie były postanowienia działu spadku/zniesienia współwłasności?

Nie doszło do podziału spadku, ani do zniesienia współwłasności, a więc nie było związanych z nimi postanowień.

·      Czy dział spadku/zniesienie współwłasność obejmowało spłaty lub dopłaty (przez kogo i z jakiego powodu dokonane)?

Nie doszło do podziału spadku, ani do zniesienia współwłasności, ani nie miały miejsca żadne inne spłaty i dopłaty.

·      Czy wartość majątku nabytego przez Panią w następstwie działu spadku lub zniesienia współwłasności (jeśli miały miejsce) po Pani zmarłej ciotce łącznie z wartością udziałów w pozostałych składnikach znajdujących się w masie spadkowej po Pani zmarłej ciotce, które nie podlegały temu działowi spadku/zniesieniu współwłasności (a których była Pani współwłaścicielem łącznie z pozostałymi spadkobiercami po Pani zmarłej ciotce), nie przekroczyła wartości udziału, jaki pierwotnie przysługiwał Pani w całej masie spadkowej (tzn. we wszystkich składnikach majątku wchodzących w skład masy spadkowej po Pani zmarłej ciotce)?

Nie doszło do podziału spadku, ani do zniesienia współwłasności, nie nastąpiło również żadne inne przekroczenie wartości udziału, jaki pierwotnie Pani przysługiwał w całej masie spadkowej.

·      Czy zbycie przez Panią nieruchomości nie nastąpiło w wykonaniu działalności gospodarczej?

Zbycie nieruchomości nastąpiło za pośrednictwem agencji nieruchomości włoskiej. Sprzedała Pani dom wspólnie z Pani bratem - jako osoby fizyczne, nie było to związane z żadną działalnością gospodarczą, której ani Pani, ani Pani brat nie prowadzili w momencie zbycia nieruchomości.

Pytania:

1)  Czy jest Pani zobowiązana zadeklarować w Urzędzie Skarbowym fakt sprzedaży odziedziczonego przez Panią mieszkania?

2) Czy jest Pani zobowiązana zapłacić podatek dochodowy od sprzedaży odziedziczonego mieszkania?

Pani stanowisko w sprawie

W Urzędzie Skarbowym otrzymała Pani informację, że nie musi Pani składać deklaracji, ani opłacać żadnego podatku, ponieważ mieszkanie zostało sprzedane po upływie ponad pięciu lat od daty zakupu przez Pani ciotkę i mieszkanie było zawsze własnością członków rodziny.

Wskazała Pani, że z racji, że sprawa spadkowa i sprzedaż mieszkania dokonały się we Włoszech oraz - co Pani zauważyła - interpretacja przepisów budziła pewne wątpliwości u urzędników, z którymi Pani rozmawiała, chciałaby Pani poprosić o oficjalną interpretację przedstawionych wyżej faktów.

W uzupełnieniu wniosku dodała Pani, że nie powinna Pani deklarować sprzedaży opisanego wyżej mieszkania, ani płacić podatku w Polsce.

Podkreśliła Pani, że mieszkanie zostało kupione przez Pani ciotkę w roku 2016, razem z bratem sprzedała Pani mieszkanie w roku 2026, więc od ponad pięciu lat było własnością Pani rodziny (Pani ciotka była osobą samotną i są Państwo jedynymi spadkobiercami (Pani wraz z bratem). Sprzedaży dokonali Państwo jako osoby fizyczne, nie w celach związanych z działalnością gospodarczą (handel nieruchomościami, itp.).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 1a wskazanej wyżej ustawy:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1)  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2)  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Natomiast, art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że:

Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Z treści złożonego przez Panią wniosku wynika m.in., że:

·      jest Pani obywatelką Włoch,

·      (...) 2025 r. zmarła Pani ciotka (obywatelka Włoch, zamieszkała we Włoszech),

·      Pani ciotka pozostawiła testament, w którym do spadku powołała Panią i Pani brata (dziedziczyli Państwo po: ¹/₂),

·      w skład spadku weszło m.in. mieszkanie, które Pani ciotka kupiła 18 lutego 2016 r.,

·      mieszkanie zostało sprzedane przez Panią i Pani brata 25 lutego 2026 r.

Udzielona przez Panią odpowiedź na pytanie:

Wobec fragmentu: „Jestem obywatelką Włoch, mieszkam w Polsce od 8 lat, od 11.03.2024 mam pobyt stały w Polsce”. (…) b) Czy ma Pani stałe miejsce zamieszkania w Polsce? Jeśli nie – proszę żeby podała Pani w którym kraju ma Pani stałe miejsce zamieszkania? Zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z 26 lipca 2026 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 592): „Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym”. Stosownie do Komentarza do Modelowej Konwencji OECD uważa się, że: „Miejsce zamieszkania osoby fizycznej znajduje się tam, gdzie osoba ta posiada stałe ognisko domowe. Zgodnie z ww. Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość tego ogniska, co oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki okres”. „Centrum interesów osobistych to m.in. wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe; aktywność społeczna, polityczna, kulturalna, przynależność do organizacji, klubów itp.”. „Centrum interesów gospodarczych to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, konta bankowe itd.”.

- brzmi natomiast następująco:

·      Tak, mieszka i pracuje Pani na stałe w Polsce od 8 lat.

Zatem, w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdą przepisy Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Włoskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania z 21 czerwca 1985 r. (t.j. Dz.U. z 1989 r. Nr 62 poz. 374 ze zm.).

Na podstawie art. 6 ust. 1 i 2 wskazanej wyżej Umowy:

1. Dochód uzyskiwany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z majątku nieruchomego (włączając dochody z eksploatacji gospodarstw rolnych i leśnych), położonego w drugim Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.

2. Określenie „majątek nieruchomy” ma znaczenie zgodne z prawem Umawiającego się Państwa, w którym majątek ten jest położony. Określenie to obejmuje w każdym wypadku przynależność do majątku nieruchomego, żywy i martwy inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych, prawa, do których zastosowanie mają przepisy dotyczące majątku nieruchomego. Użytkowanie nieruchomości oraz prawa do zmiennych lub stałych świadczeń z tytułu eksploatacji albo prawa do eksploatacji zasobów mineralnych, źródeł i innych bogactw naturalnych będą uznane za „majątek nieruchomy”. Statki, barki oraz samoloty nie stanowią majątku nieruchomego.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 cytowanej wyżej Umowy:

Zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, z przeniesienia tytułu własności majątku nieruchomego wymienionego w artykule 6, a położonego w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Użyty we wskazanej wyżej Umowie zwrot „mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie” oznacza, że o tym, czy zyski będą tam opodatkowane, zdecyduje już wyłącznie dane państwo, którego prawa taki zapis dotyczy i które z prawa do opodatkowania takich zysków może zrezygnować. Określenie „mogą być opodatkowane” nigdy nie zezwala podatnikowi na wybór miejsca opodatkowania, lecz daje możliwość opodatkowania zysków danemu państwu, gdy jego wewnętrzne prawo przewiduje takie opodatkowanie, czyli jest to przywilej danego państwa, a nie podatnika. Równocześnie powyższe oznacza brak wyłączności do opodatkowania przez państwo, w którym położony jest majątek nieruchomy.

Warto również wskazać, w myśl art. 23 ust. 1 i ust. 2 przywołanej wyżej Umowy:

1. Ustala się, że będzie się unikać podwójnego opodatkowania zgodnie z następującymi postanowieniami niniejszego artykułu.

2. W Polsce:

a)  Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy może być opodatkowany we Włoszech, to Polska będzie, z zastrzeżeniem postanowień litery b) i c) niniejszego artykułu, zwalniać taki dochód od opodatkowania.

b)  Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami artykułów 10, 11 i 12 niniejszej umowy może być opodatkowany we Włoszech, to Polska zezwoli na potrącenie od podatku dochodowego tej osoby kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu we Włoszech. Takie potrącenie nie może jednakże przekroczyć tej części podatku, wyliczonego przed dokonaniem potrącenia, która odnosi się do dochodu uzyskanego we Włoszech.

c)  Jeżeli zgodnie z jakimikolwiek postanowieniami umowy dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce będzie zwolniony od opodatkowania w Polsce, Polska może przy obliczaniu podatku od pozostałego dochodu takiej osoby zastosować stawkę podatku, która byłaby zastosowana, gdyby zwolniony dochód nie uzyskał takiego zwolnienia.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy oraz opisaną przez Panią sytuację, stwierdzam, że uzyskany przez Panią dochód ze sprzedaży udziału w prawie własności mieszkania położonego we Włoszech - zgodnie z postanowieniami Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Włoskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania - może podlegać opodatkowaniu zarówno we Włoszech, jak i w Polsce.

W Polsce, zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Natomiast, stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d)  innych rzeczy

–    jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie, w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Z przytoczonych regulacji wynika więc, że odpłatne zbycie nieruchomości/udziału w nieruchomości (lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c) stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli:

·      następuje przed upływem pięciu lat, liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, i

·      nie jest dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej.

Jak już wyżej wskazano, z okoliczności przedstawionej przez Panią sprawy wynika, że:

·      (...) 2025 r. zmarła Pani ciotka,

·      do spadku powołana została Pani i Pani brat (dziedziczyli Państwo po: ¹/₂),

·      w skład spadku weszło m.in. mieszkanie, które Pani ciotka kupiła 18 lutego 2016 r.

Ponadto:

·      nie doszło do podziału spadku, ani do zniesienia współwłasności, nie nastąpiło również żadne inne przekroczenie wartości udziału, jaki pierwotnie Pani przysługiwał w całej masie spadkowej,

·      sprzedała Pani dom [mieszkanie – przypis organu] wspólnie z Pani bratem - jako osoby fizyczne, nie było to związane z żadną działalnością gospodarczą.

Podkreślam więc, że art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przesądza, że:

W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Zatem, w podanych przez Panią okolicznościach sprawy, nienastępująca w wykonaniu działalności gospodarczej sprzedaż przez Panią udziału w prawie własności opisanego mieszkania nie stanowi dla Pani źródła przychodów w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Transakcja ta jest wolna od konieczności zapłaty przez Panią podatku dochodowego z tego tytułu, z uwagi na upływ (ponad) pięciu lat liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do: „nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę” (tzn. od zakupu tego mieszkania przez Pani ciotkę). W niniejszej sprawie nie jest/nie będzie Pani również zobowiązana do złożenia deklaracji (PIT-39).

Pani stanowisko uznaję zatem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Końcowo zaznaczam, że:

·      przedstawiany przez Panią zakres żądania (zadane pytanie) zakreśla granice w jakich mogę wydać interpretację indywidualną. Przedmiotowe rozstrzygnięcie dotyczy więc tylko wyznaczonego przez Panią przedmiotu wniosku - zakresu Pani pytania,

·      procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla wyżej wskazanych trybów postępowań. Nie prowadzę również postępowania dowodowego. Z wyżej wskazanych powodów niniejszej odpowiedzi udzieliłem wyłącznie w oparciu o informacje podane we wniosku.

Mając natomiast na uwadze informacje, że:

W Urzędzie Skarbowym otrzymała Pani informację, że nie musi Pani składać deklaracji, ani opłacać żadnego podatku, ponieważ mieszkanie zostało sprzedane po upływie ponad pięciu lat od daty zakupu przez Pani ciotkę i mieszkanie było zawsze własnością członków rodziny.

Wskazała Pani, że z racji, że sprawa spadkowa i sprzedaż mieszkania dokonały się we Włoszech oraz - co Pani zauważyła - interpretacja przepisów budziła pewne wątpliwości u urzędników, z którymi Pani rozmawiała (…)

podkreślam, że działania innych organów:

·      nie stanowią przedmiotu niniejszego rozstrzygnięcia,

·      nie wpływają na ocenę zajętego przez Panią stanowiska w tej sprawie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2026 r. 143 ze zm., dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.