0115-KDIT3.4011.367.2026.4.PS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 10 czerwca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. W okresie sierpień - grudzień 2021 r. Wnioskodawca rozliczał się podatkiem liniowym (19%) i świadczył usługi jako Full Stack Developer na rzecz (...) (NIP: (...)) na podstawie umowy o świadczenie usług z dnia 22.07.2021 r. Wynagrodzenie wynosiło (...) PLN netto miesięcznie za 20 dni roboczych.

W ramach umowy Wnioskodawca tworzył i rozwijał oprogramowanie komputerowe — w szczególności aplikację webową ((...)).

Praca polegała na projektowaniu architektury systemu, implementacji nowych funkcjonalności, pisaniu kodu źródłowego, testowaniu i wdrażaniu rozwiązań programistycznych. Prace miały charakter twórczy i systematyczny, prowadzone były z wykorzystaniem wiedzy z zakresu nauk informatycznych w celu tworzenia nowych rozwiązań — stanowiły działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 5 umowy (Intellectual property rights), wszelkie wytwory pracy Wnioskodawcy — developments, results, ideas, concepts, methods, know-how, techniques related to programming or data processing — stają się własnością (...). Umowa stanowi, że zmiany, poprawki i nowe funkcjonalności nie powodują przeniesienia ani powstania jakichkolwiek praw po stronie Wnioskodawcy. Wynagrodzenie obejmowało przeniesienie praw do tworzonych utworów.

Wnioskodawca wykonywał prace samodzielnie, nie nabywał wyników prac B+R od podmiotów powiązanych ani niepowiązanych, nie nabywał kwalifikowanego prawa IP.

Koszty bezpośrednie prac B+R (a) obejmowały koszty własne prowadzenia działalności. Wartości b, c, d we wzorze Nexus wynoszą 0, co daje wskaźnik Nexus = 1.

W okresie sierpień – grudzień 2021 Wnioskodawca nie prowadził odrębnej ewidencji, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT. Zamierza sporządzić ją post factum oraz złożyć korektę zeznania PIT-36L za 2021 r. z załącznikiem PIT/IP. Umowa podlega prawu polskiemu (art. 10 umowy).

W uzupełnieniu wniosku z 10 czerwca 2026 r. wskazuje Pan, że prace w ramach czynności objętych pytaniem pierwszym sformułowanym we wniosku były wyrazem własnej twórczości intelektualnej, posiadały charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny i były nastawione na stworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym. Wnioskodawca tworzył i rozwijał moduł (...) w ramach aplikacji (...) — platformy (...). (...) był nowym komponentem systemu, zaprojektowanym i zaimplementowanym od podstaw. Innowacyjność polegała na:

·      zaprojektowaniu autorskiej architektury (...);

·      stworzeniu modułu (...);

·      implementacji (...);

·      opracowaniu modułu (...);

·      zaprojektowaniu architektury (...).

Wytworzone oprogramowanie różniło się znacząco od istniejących rozwiązań — nie istniało gotowe rozwiązanie łączące (...) w zaprojektowany przez Wnioskodawcę sposób.

Technologie: (...).

Nowe rozwiązania: wdrożenie (...).

Cele i finansowanie

Celem było stworzenie modułu (...) umożliwiającego (...). Źródło finansowania: wynagrodzenie z umowy z (...).

Osiągnięte cele i zasoby

Osiągnięto: uruchomienie (...), systemu (...). Prace wykonywane na własnym sprzęcie, w miejscu wybranym przez Wnioskodawcę.

Systematyczność

Regularne, zaplanowane i ciągle prowadzenie prac w wymiarze 20 dni roboczych/miesiąc (8h/dzień) przez cały okres umowy (08-12.2021). Prace prowadzone metodycznie w cyklach: planowanie, implementacja, testowanie, wdrażanie, z wykorzystaniem (...) do śledzenia postępów.

Harmonogramy

Prace organizowane w sprintach. Sierpień 2021 — rozpoczęcie prac nad (...), wdrożenie architektury; wrzesień - październik 2021 — implementacja modułów (...); listopad - grudzień 2021 — moduł (...). Harmonogramy zostały faktycznie zrealizowane.

Rodzaj działalności

Czynności obejmowały prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, tj. nabywanie, leczenie, kształtowanie i wykorzystywanie wiedzy i umiejętności do projektowania i tworzenia nowych produktów, z wyłączeniem rutynowych zmian. Nie obejmowały badań podstawowych ani aplikacyjnych.

Przed rozpoczęciem prac Wnioskodawca dysponował wiedzą z zakresu inżynierii oprogramowania, (...). Wykorzystał i rozwijał wiedze z architektury systemów rozproszonych, projektowania interfejsów dla aplikacji (...), modelowania (...). Nabywał nową wiedzę dot. (...), czego efektem były nowe, oryginalne rozwiązania.

Utwory w rozumieniu prawa autorskiego

Efekty prac odznaczały się oryginalnym, twórczym charakterem, były kreacja nowej wartości niematerialnej. Każdy moduł stanowił oryginalny utwór będący wyrazem indywidualnej twórczości. Efekty prac nie były wynikiem pracy o przewidywalnych, powtarzalnych rezultatach. prace nie były jedynie techniczną realizacją szczegółowych projektów kontrahenta. Wnioskodawca otrzymywał ogólne wymagania biznesowe, a sposób implementacji był wynikiem jego twórczej pracy.

Odrębność programów (art. 74 prawa autorskiego)

Efekty pracy były zawsze odrębnymi programami komputerowymi podlegającymi ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim. Każdy moduł ((...)) stanowił odrębny program lub jego wyodrębniona cześć.

Wnioskodawca ponosił odpowiedzialność za efekty pracy wobec osób trzecich jako podmiot prowadzący JDG, na zasadach ogólnych prawa cywilnego. Wnioskodawca ponosił ryzyko gospodarcze: ryzyko braku płatności, odpowiedzialność za zobowiązania publicznoprawne, ryzyko ciągłości zleceń. Pkt 11.4 umowy potwierdza status niezależnego podmiotu bez stosunku podporzadkowania. Czynności nie były wykonywane pod kierownictwem ani w miejscu/czasie wyznaczonym przez zlecającego. Zgodnie z pkt 3.2 umowy miejsce pracy wybierał Wnioskodawca. Pkt 11.4 potwierdza brak stosunku hierarchicznego.

Przenoszenie praw autorskich

Art. 5 umowy stanowi, że wszelkie wytwory pracy (developments, results, ideas, concepts, methods, know-how, techniques related to programming or data processing) stają się własnością (...). Wyodrębnienie programów odbywało się przez system kontroli wersji (...) — każdy moduł identyfikowalny jako odrębny zbiór kodu. Przeniesienie praw następowało z chwilą udostepnienia kodu kontrahentowi (push do repozytorium). Wnioskodawca tworzył, testował, dokumentował i udostępniał kod; kontrahent przyjmował (code review, merge), wdrażał i płacił.

Potwierdzenie: treść umowy, historia (...), comiesięczne faktury i potwierdzenia przelewów.

Przeniesienie praw następowało na podstawie art. 5 umowy. Choć umowa nie wymienia wprost pól eksploatacji (art. 41 prawa autorskiego), z treści umowy i okoliczności współpracy jednoznacznie wynika intencja przeniesienia pełni majątkowych praw autorskich. Umowa podlega prawu polskiemu (art. 10). Wynagrodzenie ((...) PLN netto/mies.) spełnia wymóg odpłatności z art. 43 ust. 1.

Wynagrodzenie obejmowało wyłącznie czynności związane z wytworzeniem oprogramowania. Wnioskodawca nie wykonywał innych czynności. 100% wynagrodzenia dotyczyło tworzenia oprogramowania i przeniesienia praw autorskich.

Faktury nie wyodrębniały osobno wynagrodzenia za przeniesienie praw, ponieważ w całości dotyczyło tworzenia oprogramowania i przeniesienia praw. Wartość wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw = 100% kwoty na fakturach.

Wnioskodawca zamierza objąć stawką 5% całe wynagrodzenie, ponieważ w 100% dotyczyło przeniesienia praw autorskich do oprogramowania.

Wskaźnik nexus wynosi 1. a (koszty własne B+R) > 0; b, c, d = 0. Wzor: (a+0) x 1,3/(a+0+0+0) = 1,3, ograniczony do max 1.

Koszty lit. a nexus: usługi księgowe (faktury za obsługę księgową JDG w okresie 08-12.2021). Wnioskodawca nie ponosil innych kosztów uzyskania przychodu. Bezpośredni związek z tworzeniem oprogramowania wynika z faktu, że jedynym przedmiotem działalności było tworzenie oprogramowania na rzecz (...).

Pytania (zakres doprecyzowano w uzupełnieniu wniosku)

1.  Czy opisana działalność Wnioskodawcy polegająca na tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania komputerowego w ramach opisanej umowy stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie tego stanowiska w celu uzyskania pewności prawnej przed złożeniem korekty PIT-36L za 2021 r.

2.  Czy autorskie prawo do programu komputerowego tworzonego przez Wnioskodawcę stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?

3.  Czy dokonując odpłatnego przeniesienia praw autorskich do programów komputerowych na rzecz (...), Wnioskodawca osiągał dochody z kwalifikowanych IP, o których mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT i czy jest możliwość opodatkowania 5% stawka sumy kwalifikowanych dochodów (dochodów z kwalifikowanych IP skorygowanych o współczynnik nexus) uzyskiwanych wyłącznie z tytułu odpłatnego przeniesienia praw autorskich do programów komputerowych?

4.  Czy Wnioskodawca jest uprawniony do sporządzenia ewidencji, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT, po zakończeniu roku podatkowego 2021, a następnie złożenia korekty zeznania PIT-36L za 2021 r. z załącznikiem PIT/IP w celu skorzystania z preferencyjnej stawki 5%?

5.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że wskaźnik Nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, wynosi w jego przypadku 1?

Pana stanowisko w sprawie

Działalność Wnioskodawcy stanowi działalność B+R, ponieważ polegała na twórczym tworzeniu oprogramowania w sposób systematyczny, z wykorzystaniem wiedzy z zakresu nauk informatycznych, w celu tworzenia nowych rozwiązań — co spełnia definicję z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT.

Autorskie prawo do programu komputerowego jest wprost wymienione w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT jako kwalifikowane IP. Wnioskodawca tworzył takie programy w ramach działalności B+R.

Na podstawie art. 5 umowy z (...), Wnioskodawca uzyskiwał dochody z odpłatnego przeniesienia kwalifikowanych praw własności intelektualnej (autorskich praw majątkowych do programów komputerowych) w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT. Wysokość kwalifikowanego dochodu ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego IP i wskaźnika nexus (art. 30ca ust. 4).

Wnioskodawca jest uprawniony do opodatkowania kwalifikowanych dochodów stawką 5% (art. 30ca ust. 1).

Wskaznik nexus wynosi 1, zatem cały dochód z kwalifikowanego IP podlega stawce 5%.

Przepisy art. 30cb ustawy o PIT nie określają terminu rozpoczęcia prowadzenia ewidencji. Ewidencja sporządzona post factum, o ile jest rzetelna i kompletna, spełnia wymogi ustawowe. Stanowisko to potwierdza orzecznictwo sądów administracyjnych, m.in. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 30.07.2020 r., sygn. I SA/Go 115/20, utrzymany przez NSA.

Wnioskodawca samodzielnie prowadził prace B+R (a > 0), nie nabywał wyników B+R od podmiotów niepowiązanych (b = 0), powiązanych (c = 0) ani kwalifikowanego IP (d = 0). Wzór: (a+0)×1,3/(a+0+0+0) = 1,3, ograniczony do wartości maksymalnej 1.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w stanie prawnym obowiązującym w 2021 r. (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;

2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;

3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej

Definicje ustawowe

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Stosownie do art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć jest w niej mowa o badaniach naukowych - oznacza to:

a)  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668 ze zm.), a więc:

prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

b)  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli:

prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Pracami rozwojowymi, o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych są natomiast – zgodnie z art. 5a pkt 40 tej ustawy – prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli:

działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Łącząc te elementy można stwierdzić, że działalnością badawczo-rozwojową jest działalność twórcza obejmująca:

·      badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, a więc prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; lub

·      badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń; lub

·      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń,

·      podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Twórczy charakter działalności badawczo-rozwojowej

Działalność badawczo-rozwojowa musi być działalnością twórczą. Twórczy to „mający na celu tworzenie”. Synonimy pojęcia twórczy (pomysł, praca) to „konstruktywny, kreatywny, kreacyjny, kreatorski, koncepcyjny”. Należy przy tym zwrócić uwagę na różnicę znaczeniową pojęcia „tworzyć” - określające czynność, której istotą jest element kreacyjny i „wytwarzać”, czyli „zrobić, wyprodukować coś”. Wytwarzanie także prowadzi do powstania rzeczy lub praw, ale nie ma w sobie indywidualnego elementu kreacyjnego – jest to proces wymagający wiedzy i umiejętności, ale nie prowadzi do powstania efektów niepowtarzalnych.

Jak wynika z Objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. dotyczących co prawda innej ulgi podatkowej, tj. ulgi IP Box, na potrzeby definicji działalności badawczo-rozwojowej wskazuje się, że: Pierwszym i zarazem najszerszym kryterium uznania działalności podatnika za działalność badawczo-rozwojową, jest jej twórczy charakter (…) na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej, w stopniu minimalnym, wystarczające jest działanie twórcze na skalę przedsiębiorstwa, tzn. przedsiębiorca we własnym zakresie (w ramach prowadzonych prac badawczo-rozwojowych) opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi, nawet jeżeli podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny podmiot. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Badania podstawowe

Działalność badawczo-rozwojowa może obejmować badania podstawowe w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, a więc:

·      prace empiryczne – czyli prace doświadczalne; lub

·      prace teoretyczne – czyli oparte na teorii naukowej, a nie na doświadczeniu;

mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne.

Co istotne, aby prowadzone przez podmiot działania miały status badań podstawowych w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym muszą być prowadzone z zachowaniem odpowiednich standardów.

Nie każde przeprowadzone doświadczenie jest badaniem podstawowym. Prace empiryczne muszą być prowadzone w odpowiednich warunkach (w odpowiednim środowisku), w oparciu o określoną metodę działań. Powinny być przeprowadzone w odpowiedniej próbie, uwzględniać stopień powtarzalność wyników. Prace te powinny być odpowiednio zarejestrowane lub opisane. Szczegółowe standardy prowadzenia prac empirycznych są uzależnione od przedmiotu badania.

Podobnie, nie każde rozważania prowadzone w oparciu o teorie naukowe będą miały status prac teoretycznych w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce. Prace teoretyczne w rozumieniu tej ustawy także muszą spełniać określone standardy, w tym dotyczące metodologii badan naukowych, komparatystyki, zasad wnioskowania.

Badania aplikacyjne

Działalność badawczo-rozwojowa może również obejmować badania aplikacyjne w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Aplikacja to m.in. „zastosowanie czegoś w praktyce”. Przedmiotem badań aplikacyjnych jest więc pozyskanie nowej wiedzy i umiejętności (opartych na wiedzy i doświadczeniu) dla potrzeb praktyki produkcyjnej lub usługowej w określonym zakresie. Podmiot podejmujący prace aplikacyjne – mając wiedzę o określonych produktach, procesach lub usługach (ich cechach, wadach) – podejmuje działalność badawczą, której celem jest zdobycie nowej wiedzy i umiejętności po to, aby:

·      opracować nowe produkty, procesy lub usługi lub

·      wprowadzić znaczące ulepszenia do istniejących produktów, procesów lub usług.

„Nowy” to „niedawno zrobiony, nabyty lub właśnie powstały, założony”, „taki, który zajął miejsce poprzedniego”, „spotykany po raz pierwszy, dopiero co poznany lub będący od niedawna w jakimś środowisku”, „od niedawna istniejący, właśnie wynaleziony”.

Celem prac aplikacyjnych jest zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności – czyli takiej wiedzy i takich umiejętności, których podmiot prowadzący prace (pomimo bycia specjalistą w danej dziedzinie) wcześniej nie posiadał.

Nowym produktem, procesem lub usługą może być:

·      produkt, proces lub usługa, które nie istniały wcześniej, czyli takie, które zostały opracowane po raz pierwszy w wyniku badan aplikacyjnych;

·      produkt, proces lub usługi, które istniały już jako rodzaj produktu, procesu lub usługi, ale w wyniku badań aplikacyjnych opracowano ich nową koncepcję.

Ulepszenie natomiast to „to, co usprawniło funkcjonowanie czegoś”. Ulepszać to „zmienić coś tak, żeby stało się bardziej użyteczne lub funkcjonalne”. Celem prac aplikacyjnych dotyczących istniejących produktów, procesów lub usług nie są jakiekolwiek ulepszenia, ale ulepszenia znaczące – czyli mające duże znaczenie, dużą wagę, istotne z punktu widzenia funkcji i dotychczasowych cech ulepszanych produktów, procesów lub usług. Jednocześnie jednak skala zmian wprowadzonych do produktu, procesu lub usługi nie powoduje, że mówimy o nowym produkcie, procesie lub usłudze, ale o produkcie, procesie lub usłudze znacząco ulepszonych.

Analogicznie jak w przypadku badań podstawowych, także badania aplikacyjne muszą być prowadzone z zachowaniem odpowiednich standardów.

Prace rozwojowe

Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, tj. obejmują:

·      nabycie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      łączenie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      kształtowanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności; i

·      wykorzystanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

·      nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;

·      łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzą wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badan rozwojowych;

·      kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;

·      wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

·      planowaniu produkcji [innowacja procesowa] oraz

·      projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług [innowacja produktowa].

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Systematyczność i cele działalności badawczo-rozwojowej

Działalność badawczo-rozwojowa jest podejmowana:

·      w sposób systematyczny,

·      w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Pojęcie „systematyczny” – w odniesieniu do procesów oznacza „zachodzący stale od dłuższego czasu”; w odniesieniu do działań oznacza „prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; planowy, metodyczny”.

Z uwagi na charakter działań, jakie obejmuje działalność badawczo-rozwojowa, pojęcia systematyczności tych działań nie należy ograniczać wyłącznie do ich zwykłego organizacyjnego uporządkowania i częstotliwości podejmowanych czynności. Znaczenie pojęcia „systematyczności” będzie także wynikową przedmiotu prowadzonych działań (badań naukowych lub prac rozwojowych) – musi uwzględniać specyfikę podejmowanych badań lub prac.

Pomocnym dla spełnienia kryterium systematyczności może być ustalenie:

·      wstępnych celów poszczególnych projektów badawczo-rozwojowych;

·      źródeł finansowania zaplanowanych prac oraz

·      osiągniętych celów poszczególnych projektów badawczo-rozwojowych,

·      zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych służących ich osiągnięciu

·      harmonogramów związanych z prowadzonymi pracami.

Celem działalności badawczo-rozwojowej jest: zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Punktem wyjściowym dla działalności badawczo-rozwojowej jest więc posiadanie pewnego poziomu (określonych zasobów) wiedzy w konkretnym temacie. Aby stwierdzić, czy podjęte działania prowadzą do zwiększenia poziomu wiedzy oraz służą wykorzystywaniu zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań koniecznym jest określenie poziomu wiedzy „wyjściowej” i „wyjściowego” stanu wykorzystywania zasobów wiedzy, „wyjściowego” stanu jej zastosowań. Bez takiego nakreślenia „punktu wyjścia” dla działalności badawczo-rozwojowej nie da się nakreślić celów podejmowanych działań.

Należy uwzględnić zatem, iż głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmują szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. (zobacz: 3.2.1.3 Objaśnienia w zakresie IP BOX - Zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych zastosowań”).

Istotnym jest więc między innymi to:

·      jakimi zasobami wiedzy podatnik dysponował przed rozpoczęciem realizacji projektu badawczo-rozwojowego;

·      jaki rodzaj wiedzy podlegał następnie selekcji, wykorzystaniu i rozwijaniu pod względem przydatności do realizacji tego projektu.

Ocena charakteru Pana działalności

Jak wynika z Pana wniosku, prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą, a w okresie sierpień - grudzień 2021 r. świadczył Pan usługi, w ramach których tworzył i rozwijał Pan oprogramowanie komputerowe — w szczególności aplikację webową ((...)).

Praca polegała na projektowaniu architektury systemu, implementacji nowych funkcjonalności, pisaniu kodu źródłowego, testowaniu i wdrażaniu rozwiązań programistycznych.

Element twórczości w zakresie stworzonego oprogramowania

Jak wyjaśnił Pan, prace w ramach czynności objętych pytaniem pierwszym sformułowanym we wniosku były wyrazem własnej twórczości intelektualnej, posiadały charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny i były nastawione na stworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym. Tworzył i rozwijał Pan moduł (...) w ramach aplikacji (...)— platformy (...). (...) był nowym komponentem systemu, zaprojektowanym i zaimplementowanym od podstaw. Innowacyjność polegała na:

·      zaprojektowaniu autorskiej architektury (...);

·      stworzeniu modułu (...);

·      implementacji (...);

·      opracowaniu modułu (...);

·      zaprojektowaniu (...).

Wytworzone oprogramowanie różniło się znacząco od istniejących rozwiązań — nie istniało gotowe rozwiązanie łączące (...) w zaprojektowany przez Wnioskodawcę sposób.

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan przy tym technologie towarzyszące tworzeniu oprogramowania oraz nowe rozwiązania wprowadzone do tego oprogramowania.

Systematyczność w zakresie tworzenia oprogramowania

Jak wskazał Pan we wniosku prace nad oprogramowaniem miały charakter i systematyczny. Odnośnie celu zaplanowanych prac wskazał Pan, że było nim stworzenie modułu (...) umożliwiającego (...). Źródłem finansowania było wynagrodzenie otrzymywane w związku z zawartą umową. Osiągniętym celem było uruchomienie (...), systemu (...). Wykorzystał Pan przy tym wiedzę i umiejętności (ludzkie), własny komputer, na którym wykonywał Pan wszystkie prace (rzeczowe), wynagrodzenie z umowy (finansowe).

Wskazał Pan również, że prace miały charakter regularny, zaplanowany i ciągły (prowadzenie prac w wymiarze 20 dni roboczych/miesiąc (8h/dzień) przez cały okres umowy (08-12.2021). Prace prowadzone metodycznie w cyklach: planowanie, implementacja, testowanie, wdrażanie.

Wskazał Pan także, że prace organizowane były w sprintach. Sierpień 2021 — rozpoczęcie prac nad (...), wdrożenie architektury; wrzesień - październik 2021 — implementacja modułów (...); listopad - grudzień 2021 — moduł (...). Harmonogramy zostały faktycznie zrealizowane.

Prace rozwojowe i badania naukowe w zakresie tworzenia oprogramowania

Jak wskazał Pan wprost w uzupełnieniu wniosku, czynności obejmujące tworzenie oprogramowania obejmowały prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, tj. nabywanie, leczenie, kształtowanie i wykorzystywanie wiedzy i umiejętności do projektowania i tworzenia nowych produktów, z wyłączeniem rutynowych zmian. Nie obejmowały badań podstawowych ani aplikacyjnych.

Przed rozpoczęciem prac dysponował Pan wiedzą z zakresu (...), czego efektem były nowe, oryginalne rozwiązania.

Zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań w związku z tworzeniem oprogramowania

Jak wynika z Pana wniosku w związku z prowadzonymi pracami dochodziło więc do zwiększenia zasobów wiedzy bowiem zarówno rozwijał Pan wiedzę np. z architektury systemów rozproszonych, ale też nabywał Pan nową wiedzę np. z branży (...). Ponadto z wniosku wynika, że prace prowadzone były z wykorzystaniem wiedzy z zakresu nauk informatycznych w celu tworzenia nowych rozwiązań.

Reasumując, na podstawie tak przedstawionych informacji można uznać, że prace w zakresie tworzonego oprogramowania stanowiły działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ulga IP Box

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym, tzw. ulgi IP BOX.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1)  patent,

2)  prawo ochronne na wzór użytkowy,

3)  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4)  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5)  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6)  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7)  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),

8)  autorskie prawo do programu komputerowego

– podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a+b) x 1,3

a+b+c+d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Stosownie do art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1)  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2)  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3)  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4)  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

W myśl art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1)  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2)  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3)  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 ww. ustawy,

W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Odrębna od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencja – zgodnie z art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – ma zatem na celu obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a także monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Wskazana ewidencja jest bardzo ważna, ponieważ jej prowadzenie w sposób niezapewniający osiągnięcie ww. celów, spowoduje po stronie podatnika obowiązek zapłaty podatku dochodowego według skali bądź stawki liniowej.

Zauważyć należy, że dla skorzystania z preferencyjnej stawki (5%) przewidzianej dla dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy obowiązani są prowadzić księgi rachunkowe i odrębne ewidencje w sposób umożliwiający prawidłowe i terminowe ustalenie owych dochodów w celu złożenia stosownego zeznania podatkowego. Innymi słowy, bieżące prowadzenie księgi rachunkowej i odrębnej ewidencji w rozumieniu art. 30cb ust. 1-3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez podatnika osiągającego dochody w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (art. 30ca ww. ustawy) oznacza ich prowadzenie w sposób umożliwiający prawidłowe sporządzenie zeznania podatkowego za dany rok, w przewidzianym dla tej czynności terminie.

Należy wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 24 dalej: „ustawa o PAIPP”).

Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:

Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

Jak wynika wprost z Pana wniosku, w ramach umowy tworzył i rozwijał Pan oprogramowanie komputerowe — w szczególności aplikację webową ((...)), a efekty Pana pracy były zawsze odrębnymi programami komputerowymi podlegającymi ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim.

Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy wskazać, że autorskie prawa do programów komputerowych oraz ich wyodrębnionych części, wytwarzanych, rozwijanych i ulepszanych przez Pana w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej, stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej (kwalifikowane IP) w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z Pana wniosku wynika również, że wszelkie wytwory Pana pracy stają się własnością kontrahenta. Przeniesienie praw następowało z chwilą udostepnienia kodu kontrahentowi. Przeniesienie praw następowało na podstawie umowy i choć umowa nie wymieniała wprost pól eksploatacji (art. 41 prawa autorskiego), z treści umowy i okoliczności współpracy jednoznacznie wynikała intencja przeniesienia pełni majątkowych praw autorskich. Przy czym Pana wynagrodzenie obejmowało wyłącznie czynności związane z wytworzeniem oprogramowania. Nie wykonywał Pan innych czynności, zatem całość wynagrodzenia dotyczyło tworzenia oprogramowania i przeniesienia praw autorskich.

W związku z powyższym, odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego stanowić będzie dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących wskaźnika nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyjaśniam, że ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:

·      wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,

·      kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz

·      dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.

Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.

Reasumując, dochody związane z kwalifikowanym IP mogą być korzystnie opodatkowane jedynie w takim zakresie, w jakim konkretne kwalifikowane IP przynoszące przychód jest efektem prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez danego podatnika, czyli prac, które wymagają poniesienia kwalifikowanych kosztów uwzględnionych we wskaźniku nexus.

Literalne brzmienie art. 30ca ust.4 omawianej ustawy prowadzi również do wniosku, iż ponoszone koszty na działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym IP stanowią podstawę do ustalenia tej części osiąganego dochodu, która może korzystać z preferencji podatkowej. Brak ponoszenia takich kosztów oznacza, że nie można ustalić współczynnika nexus, a zatem żadna część osiąganego dochodu nie stanowi kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych IP.

Jak już uprzednio wskazano, podstawą opodatkowania 5% stawką jest suma kwalifikowanych dochodów (zatem co do zasady nie dochodów) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym. Natomiast wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się na podstawie art. 30ca ust. 4 jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru nexus. Jeżeli więc podatnik nie ponosi wydatków, o których mowa w lit. c i d wzoru nexus, wskaźnik ten przy ponoszeniu wydatków, o których mowa w lit. a i b tego wzoru zawsze wynosić będzie „1”, a w konsekwencji dochód z kwalifikowanego IP będzie jednocześnie kwalifikowanym dochodem w świetle art. 30ca ust. 4 ustawy.

Reasumując, za prawidłowe należy uznać Pana stanowisko, w świetle którego działalność opisana we wniosku stanowiła działalność badawczo-rozwojową, co spełnia definicję z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodzić należy się również z Pana stanowiskiem, w świetle którego autorskie prawo do programu komputerowego jest kwalifikowanym IP w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ww. ustawy i że uzyskiwał Pan dochody, o których mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy.

Przyjmując również, że wskazane we wniosku koszty usług księgowych stanowiły w istocie wydatki na prowadzoną bezpośrednio przez Pana działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a więc wydatki, o których mowa w lit. a wzoru nexus i na potrzeby ustalania wskaźnika nexus nie ponosił Pan rzeczywiście innych (niż wskazane w lit. a art. 30ca ust. 4 ustawy) kosztów, tj. wydatków na nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz kosztów nabycia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, to jak słusznie Pan wskazuje, wartość wskaźnika wynosić będzie „1”.

Jak słusznie Pan wskazuje, przepisy art. 30cb ustawy o PIT nie określają terminu rozpoczęcia prowadzenia ewidencji. Jaka już wskazałem, podatnicy obowiązani są prowadzić księgi rachunkowe i odrębne ewidencje w sposób umożliwiający prawidłowe i terminowe ustalenie owych dochodów w celu złożenia stosownego zeznania podatkowego. Innymi słowy, bieżące prowadzenie księgi rachunkowej i odrębnej ewidencji w rozumieniu art. 30cb ust. 1-3 ww. ustawy w zw. z art. 24 ust. 5 ustawy o rachunkowości przez podatnika osiągającego dochody w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (art. 30ca) oznacza ich prowadzenie w sposób umożliwiający prawidłowe sporządzenie zeznania podatkowego za dany rok, w przewidzianym dla tej czynności terminie.

Odpowiadając zatem na Pana pytanie, jest Pan – co do zasady – uprawniony do sporządzenia ewidencji, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT, po zakończeniu roku podatkowego 2021, a następnie złożenia korekty zeznania PIT-36L za 2021 r. z załącznikiem PIT/IP w celu skorzystania z preferencyjnej stawki 5%.

Zgodzić należy się z Panem, że jeśli ewidencja sporządzona jest post factum, ale jest rzetelna i kompletna, spełnia wymogi ustawowe.

W konsekwencji zgodzić należy się również z Pana stanowiskiem, że jest Pan uprawniony do opodatkowania kwalifikowanych dochodów stawką 5%.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zastrzegam przy tym, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga o możliwości uznania kosztów księgowych za koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez Pana działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej lecz jedynie w zakresie potwierdzenia, że wartość wskaźnika wynosić będzie „1” przy założeniu że koszty księgowe stanowiły u Pana koszty bezpośrednio związane z wytworzeniem kwalifikowanych IP.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe wyłącznie wobec Pana i tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie zaznaczam, że niniejszą interpretację wydałem w oparciu o opis okoliczności faktycznych przedstawionych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Nie prowadzę postępowania dowodowego, ograniczam się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyrażam swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez Wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania kontrolnego organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

Zastrzegam również, że powołane w treści wniosku orzeczenie WSA nie może wpłynąć na ocenę prawidłowości Pana stanowiska. Nie negując tego rozstrzygnięcia, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego wyjaśniam, że zapadło ono w indywidualnej sprawie i nie jest wiążące dla organu wydającego tę interpretację.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.