Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 3 czerwca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni na stałe mieszka w Polsce i posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych (ośrodek interesów życiowych), ponieważ ma w Polsce rodzinę, źródło utrzymania oraz w Polsce koncentruje się jej życie. Nie prowadzi działalności gospodarczej oraz nie jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. Jest w związku małżeńskim oraz łączy ją z mężem ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej.

Wnioskodawczyni odziedziczyła po babce A.A, zmarłej (...) 2025 r., udziały w lokalu numer 1 znajdującym się w budynku numer 2 w A przy ulicy B, o łącznej powierzchni 42,13 m² („lokal 1”). Z własnością „lokalu 1” związany jest udział we współwłasności nieruchomości wspólnej wynoszący 24/1000.

Dla opisanego „lokalu 1” Sąd Rejonowy (...) X Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą KW nr (...).

Wnioskodawczyni przysługujący za „lokal 1” łączny udział 11/72 (jedenastu siedemdziesiątych drugich) nabywała częściowo, tj.:

·      udziały 1/24 – w drodze dziedziczenia po matce B.B na podstawie prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w (...) I Wydział Cywilny z (...) 2021 r., sygn. akt I (...) oraz

·      udziały 2/18 – w drodze dziedziczenia po babce A.A na podstawie zarejestrowanego aktu poświadczenia dziedziczenia Repertorium A numer (...), sporządzonego (...) 2025 r.

Zatem, Wnioskodawczyni nabyła w drodze dziedziczenia udziały w „lokalu 1” wynoszące łącznie 11/72.

Oprócz „lokalu 1”, Wnioskodawczyni odziedziczyła również po zmarłej A.A jako współwłaściciel, udziały w lokalu niemieszkalnym oznaczonym jako boks 3 ((...)), obejmujący jedną izbę – boks garażowy o powierzchni użytkowej wynoszącej 16,65 m², dla którego Sąd Rejonowy (...) X Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą KW nr (...) („lokal 2”).

Wnioskodawczyni przysługujący za „lokal 2” łączny udział 11/72 (jedenastu siedemdziesiątych drugich) nabywała częściowo, tj.:

·      udziały 1/24 – w drodze dziedziczenia po matce B.B na podstawie prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w (...) I Wydział Cywilny z 1 września 2021 r., sygn. akt I (...) oraz

·      udziały 2/18 – w drodze dziedziczenia po babce A.A na podstawie zarejestrowanego aktu poświadczenia dziedziczenia Repertorium A numer (...), sporządzonego (...) 2025 r. przez notariusza w (...).

Zatem, Wnioskodawczyni nabyła w drodze dziedziczenia udziały w „lokalu 2” wynoszące łącznie 11/72.

Działu spadku co do „lokalu 1” oraz „lokalu 2” nie dokonano.

17 lutego 2026 r. Wnioskodawczyni działając w imieniu własnym oraz pozostałych współwłaścicieli (jako pełnomocnik), sprzedała C.C oraz D.C udziały w „lokalu 1”, na podstawie umowy sprzedaży objętej aktem notarialnym Repertorium A numer (...) sporządzonym 17 lutego 2026 r. Cena sprzedaży „lokalu 1” wyniosła łącznie 370 000,00 zł (trzysta siedemdziesiąt tysięcy złotych zero groszy).

Kolejno, Wnioskodawczyni działając w imieniu własnym oraz pozostałych współwłaścicieli (jako pełnomocnik) 17 lutego 2026 r. na podstawie umowy sprzedaży objętej aktem notarialnym Repertorium A numer (...) sporządzonym 17 lutego 2026 roku przez notariusza w (...), sprzedała na rzecz E.E udziały w „lokalu 2”. Cena sprzedaży” lokalu 2” wyniosła łącznie 75 000,00 zł (siedemdziesiąt pięć tysięcy złotych zero groszy).

Udziały w „lokalu 1” oraz „lokalu 2” zostały nabyte przez spadkodawców (matkę oraz babkę Wnioskodawczyni) ponad 5 lat przed nabyciem ich w drodze dziedziczenia przez Wnioskodawczynię. Nastąpiło to:

·      Na podstawie postanowienia sądu z 5 lutego 2015 roku, który określił dziedziczenie po dziadku Wnioskodawczyni, F.A, który zmarł (...) 2014 r. Dziadek posiadał 1/2 udziału w lokalach.

·      Na podstawie ww. postanowienia sądu, matka oraz babka Wnioskodawczyni nabyły w drodze dziedziczenia (każda z nich) udział po 1/3 części udziału dziadka Wnioskodawczyni w „lokalu 1” oraz „lokalu 2”.

Uzupełnienie wniosku

W uzupełnieniu wniosku wyjaśniła Pani, że:

·      lokal numer 4 znajdujący się w budynku numer 3 w A przy ulicy B, o łącznej powierzchni 42,13 m² („lokal 1”), z którym to „lokalem 1” związany jest udział we współwłasności nieruchomości wspólnej wynoszący 24/1000, dla którego to „lokalu 1” Sąd Rejonowy (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą KW nr (...) – jest lokalem o charakterze mieszkalnym,

·      lokal oznaczony jako boks 3 ((...)), obejmujący jedną izbę – boks garażowy o powierzchni użytkowej wynoszącej 16,65 m², dla którego Sąd Rejonowy (...) X Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą KW nr (...) („lokal 2”) – jest lokalem o charakterze niemieszkalnym (garaż),

·      A.A oraz F.A nabyli udziały w ww. nieruchomościach lokalowych do wspólności majątkowej małżeńskiej.

Pytanie

Czy sprzedaż przez Wnioskodawczynię udziałów w „lokalu 1” oraz „lokalu 2” podlega opodatkowaniu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni odpowiedź na zadane pytanie powinna być przecząca, tj. sprzedaż przez Wnioskodawczynię udziałów w „lokalu 1” oraz „lokalu 2” nie podlega opodatkowaniu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT, a to z uwagi na treść art. 10 ust. 5 ustawy o PIT.

Podstawą prawną wyłączenia opodatkowania sprzedaży udziałów w „lokalu 1” oraz „lokalu 2” jest art. 10 ust. 5 u.p.d.o.f., który stanowi, że w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub udziału w nieruchomości nabytych w drodze spadku, okres pięcioletni, po upływie którego sprzedaż nie podlega opodatkowaniu, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości przez spadkodawcę.

Przepis ten znajduje odpowiednie zastosowanie także do innych przypadków nabycia udziałów, np. w drodze działu spadku, podziału majątku wspólnego czy zniesienia współwłasności, o ile nie dochodzi do nabycia ponad przysługujący udział.

W nauce prawa podkreśla się, że: „W przypadku zbycia odziedziczonej nieruchomości okres 5 lat opodatkowania liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości przez spadkodawcę (art. 10 ust. 5 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych).” (Jak opodatkować sprzedaż nieruchomości uzyskanej w spadku oraz w drodze działu spadku? - QA 3053822, LEX wersja elektroniczna).

Podobne stanowisko prezentują organy podatkowe, np. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 26 czerwca 2025 r., 0113-KDIPT2-2.4011.446.2025.2.ST, gdzie wskazano, że: „Nie stanowi nabycia lokalu nabycie w drodze działu spadku do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku. (…)”.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT: „Źródłami przychodów są: (…) odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 (…) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości”. Przytoczony przepis posługuje się pojęciem „udziału w nieruchomości”, przepisy podatkowe traktują więc udział w nieruchomości jako samoistne prawo majątkowe.

Oznacza to, że przychód z każdego nabywanego udziału powinien być traktowany jako samoistne źródło przychodów. A zatem, również i bieg 5 – letniego terminu określonego w tych przepisach dla każdego z nabytych udziałów powinien biec od daty nabycia każdego z nich odrębnie, z uwzględnieniem wyżej wspomnianego art. 10 ust. 5 ustawy o PIT.

Podobnie przyjął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 19 maja 2016 r. (II FSK 1090/14, Legalis nr 1485682): „(…) Tym samym nabycie w wyniku działu spadku części majątku spadkowego, który należał do innych spadkobierców, tj. otrzymanie z tego majątku udziałów przekraczających pierwotny udział spadkowy, jest równoznaczne z nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 PDoFizU, nawet jeśli następuje bez wzajemnych spłat i dopłat” (por. wyroki NSA z 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 984/12 i z 4 grudnia 2014 r., sygn. akt II FSK 3034/12, publ. w: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).”.

Wyrok ten zapadł co prawda na gruncie odmiennego stanu faktycznego, bo dotyczył sytuacji, w której dokonano działu spadku (co w tej sprawie nie miało miejsca), niemniej teza wynikająca z tego wyroku ma zastosowanie do tej sprawy. NSA w wyroku wskazuje wprost, że nabycie udziału w prawie jest nabyciem, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.

Zatem, w stosunku do wszystkich udziałów nabytych w drodze dziedziczenia przez Wnioskodawczynię upłynął już 5 letni termin wskazany w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT. Swój bieg rozpoczął on bowiem od daty nabycia tych udziałów w „lokalu 1” i „lokalu 2” przez każdego ze spadkodawców, co miało miejsce wiele lat przed sprzedażą udziałów w „lokalu 1” oraz „lokalu 2”. Zatem do dnia sprzedaży udziałów w Nieruchomości 17 lutego 2026 r. termin ten siłą rzeczy już upłynął. Dodatkowo, w opisanej sprawie Wnioskodawczyni nie otrzymała w dziale spadku udziału, który przekraczałby jej udział, albowiem działu spadku nie dokonano.

Zatem sprzedaż przez Wnioskodawczynię udziałów w „lokalu 1” oraz „lokalu 2” nie podlega opodatkowaniu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d) innych rzeczy,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Tym samym, każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c cytowanej ustawy, stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie, tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Wobec tego, w przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu przychodu ma moment i sposób nabycia tej nieruchomości.

W myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Ustalenie daty nabycia nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości i ww. praw majątkowych ma istotne znaczenie dla określenia skutków podatkowych ich odpłatnego zbycia.

Użyte w przytoczonym przepisie pojęcie „nabycie” nie zostało zdefiniowane w ustawie podatkowej. Zatem pojęcie „nabycie” należy rozumieć szeroko, to znaczy, że nabycie nieruchomości następuje z chwilą uzyskania prawa własności do tej nieruchomości, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do nabycia tego prawa własności.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.j. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

Zgodnie z art. 922 § 1 tej ustawy:

Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

Z kolei, art. 924 ustawy – Kodeks cywilny stanowi, że:

Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.

Stosownie do art. 925 Kodeksu cywilnego:

Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

W myśl art. 1035 Kodeksu cywilnego:

Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.

Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:

Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.

Natomiast z art. 195 tego Kodeksu wynika, że:

Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).

W świetle art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:

Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.

Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.

Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy – o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu, bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy.

Istota współwłasności polega na tym, że współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, a nie o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy. Będąca przedmiotem współwłasności rzecz jest niepodzielna i każdemu ze współwłaścicieli przysługuje prawo do całej rzeczy w trakcie trwania współwłasności, a nie jedynie do jej części określonej wielkością jego udziału.

Na mocy art. 206 omawianej ustawy:

Każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli.

Z opisu zdarzenia wynika, że:

·      Pani babcia i dziadek posiadali lokal mieszkalny „lokal 1” oraz lokal niemieszkalny (garaż) „lokal 2” – lokale te nabyli do wspólności majątkowej małżeńskiej.

·      Pani dziadek zmarł (...) 2014 r.

·      Udziały w „lokalu 1” oraz „lokalu 2” zostały nabyte przez spadkodawców (Pani matkę oraz Pani babcię) ponad 5 lat przed nabyciem ich w drodze dziedziczenia przez Panią. Nastąpiło to:

a)  Na podstawie postanowienia sądu z 5 lutego 2015 roku, który określił dziedziczenie po Pani dziadku.

b)  Na podstawie ww. postanowienia sądu, Pani matka i babcia nabyły w drodze dziedziczenia (każda z nich) udział po 1/3 części udziału po Pani dziadku w „lokalu 1” oraz „lokalu 2”.

·      Po babci, zmarłej (...) 2025 r., odziedziczyła Pani udziały w „lokalu 1”. Przysługujący w „lokalu 1” łączny udział 11/72 nabywała Pani częściowo, tj.:

a)  udział 1/24 – w drodze dziedziczenia po matce na podstawie prawomocnego postanowienia Sądu z (...) 2021 r. oraz

b)  udział 2/18 – w drodze dziedziczenia po babci na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia, sporządzonego (...) 2025 r.

·      W drodze dziedziczenia nabyła Pani zatem udziały w „lokalu 1” wynoszące łącznie 11/72 części.

·      Oprócz „lokalu 1”, odziedziczyła Pani po babci również, udziały w lokalu niemieszkalnym (garaż) („lokal 2”).

·      Przysługujący Pani w „lokalu 2” łączny udział 11/72 nabywała Pani także częściowo, tj.:

a)  udział 1/24 – w drodze dziedziczenia po matce na podstawie prawomocnego postanowienia Sądu z (...) 2021 r. oraz

b)  udział 2/18 – w drodze dziedziczenia po babci na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia, sporządzonego (...) 2025 r.

·      W drodze dziedziczenia nabyła Pani zatem udziały w „lokalu 2” wynoszące łącznie 11/72.

·      Działu spadku co do „lokalu 1” oraz „lokalu 2” nie dokonano.

·      17 lutego 2026 r. działając w imieniu własnym oraz pozostałych współwłaścicieli, Pani jako pełnomocnik, sprzedała udziały w „lokalu 1” oraz udziały w „lokalu 2”, na podstawie umowy sprzedaży objętej aktem notarialnym.

Z opisu zdarzenia wynika, że Pani jest spadkobiercą po mamie i babci.

Mając na uwadze opis zdarzenia oraz zacytowane uprzednio przepisy prawa wskazuję, że skoro Pani babcia i dziadek nabyli lokal mieszkalny oraz garaż do majątku wspólnego, to w momencie śmierci Pani dziadka nie nastąpiło nabycie udziału w tej nieruchomości przez Pani babcię. W przypadku spadkobrania nie dochodzi bowiem do ponownego nabycia udziału w nieruchomości, jeżeli nieruchomość należała do majątku wspólnego małżonków.

Wobec tego:

·      Datą nabycia przez Panią udziałów w „lokalu 1” i „lokalu 2” po babci jest data nabycia w „lokalu 1” i „lokalu 2” przez Pani babcię i dziadka. Zatem w stosunku do tej części spadku, którą nabyła Pani po babci – 5-letni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło nabycie „lokalu 1” i „lokalu 2” przez Pani babcię i dziadka do ich majątku wspólnego.

Uznać zatem należy, że – w stosunku do tej części spadku, którą nabyła Pani po babci – 5-letni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w Pani przypadku niewątpliwie upłynął, skoro Pani dziadek nabył te nieruchomości przed 2014 r. (tj. przed śmiercią).

·      Datą nabycia przez Panią udziałów w „lokalu 1” i „lokalu 2” po mamie jest dzień śmierci Pani dziadka, tj. (...) 2014 r. Zatem w stosunku do tej części spadku, którą nabyła Pani po mamie – 5-letni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca 2017 r.

Uznać zatem należy, że – w stosunku do tej części spadku, którą nabyła Pani po mamie – 5-letni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w Pani przypadku niewątpliwie upłynął, skoro Pani dziadek zmarł w 2014 r.

W konsekwencji, odpłatne zbycie udziałów w „lokalu 1” i „lokalu 2” – nabytych w spadku po mamie i babci, nie będzie stanowiło dla Pani źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, nie wystąpi u Pani obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nabytych w spadku udziałów w „lokalu 1” i „lokalu 2”.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Wydając interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu tej interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej