0115-KDIT2.4011.522.2026.1.ENB

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skorygowania zeznania podatkowego złożonego za 2023 r. i możliwości skorzystania z ulgi na powrót za lata 2024-2027. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

W październiku 2023 r., po wieloletnim okresie zamieszkania i pracy w Norwegii, przeniósł Pan miejsce zamieszkania do Polski i stał się polskim rezydentem podatkowym. Spełniał Pan warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o PIT do zastosowania ulgi na powrót. W 2023 r. uzyskał Pan w Polsce wyłącznie przychody ze stosunku pracy osiągnięte po powrocie do Polski, a ich kwota była niższa niż 85 528 zł. Pracodawca, na podstawie Pana oświadczenia, stosował ulgę na powrót przy obliczaniu zaliczek na PIT od października 2023 r. Ulgę wykazał Pan również w zeznaniu PIT za 2023 r. Następnie korzystał Pan z ulgi w latach 2024 i 2025 oraz korzysta Pan z niej w 2026 r. Nie korzystał Pan z ulgi na powrót przed 2023 r. W związku z zastosowaniem ulgi od 2023 r. jej czteroletni okres obejmuje lata 2023–2026. Chciałby Pan skorygować zeznanie PIT za 2023 r., zrezygnować z zastosowania ulgi za ten rok i zapłacić podatek wynikający z korekty wraz z należnymi odsetkami.

Celem korekty byłoby rozpoczęcie czteroletniego okresu korzystania z ulgi od 2024 r., a więc korzystanie z niej w latach 2024–2027. Zdarzeniem przyszłym jest dokonanie wskazanej korekty PIT za 2023 r. i rozliczenie ulgi na powrót za lata 2024–2027.

Pytanie

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym może Pan, poprzez korektę zeznania PIT za 2023 r., zrezygnować z zastosowania ulgi na powrót za 2023 r., zapłacić podatek wynikający z korekty wraz z należnymi odsetkami i w konsekwencji rozpocząć korzystanie z ulgi od początku 2024 r., stosując ją przez cztery kolejne lata podatkowe, tj. w latach 2024–2027, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, w opisanym zdarzeniu przyszłym może Pan skorygować zeznanie PIT za 2023 r., zrezygnować z zastosowania ulgi na powrót za ten rok, zapłacić podatek wynikający z korekty wraz z należnymi odsetkami, a następnie rozpocząć korzystanie z ulgi na powrót od 2024 r. i stosować ją przez cztery kolejne lata podatkowe, tj. w latach 2024–2027. Pana stanowisko wynika z faktu, że przepisy dotyczące ulgi na powrót przewidują możliwość rozpoczęcia korzystania ze zwolnienia od początku roku, w którym podatnik przeniósł miejsce zamieszkania do Polski, albo od początku roku następnego. W Pana przypadku oba te warianty były dostępne. Początkowo wybrał Pan rozpoczęcie ulgi w 2023 r., jednak zamierza Pan skorygować zeznanie za ten rok i zrezygnować z zastosowania zwolnienia za 2023 r., rozliczając należny podatek. W Pana ocenie korekta ta powinna umożliwić realizację drugiego ustawowego wariantu, tj. rozpoczęcie czteroletniego okresu korzystania ze zwolnienia od 2024 r. W konsekwencji uważa Pan, że po skutecznym skorygowaniu zeznania PIT za 2023 r. okres korzystania z ulgi powinien obejmować lata 2024, 2025, 2026 i 2027.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:

a)  ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,

b)  z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,

c)  z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,

d)  z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

-     w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:

Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:

1)  w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz

2)  podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:

a)  trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

b)  okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

3) podatnik:

a)  posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub

b)  miał miejsce zamieszkania:

-     nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub

-     na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz

4)  posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz

5)  nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:

Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.

Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:

Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.

Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.

W przypadku spełnienia powyższych warunków ulga może być stosowana:

·      od początku roku albo

·      od początku następnego roku

w którym podatnik przeniósł miejsce zamieszkania do Polski. Decyzja w zakresie roku rozpoczęcia korzystania z ulgi, należy do podatnika, który samodzielnie może wybierać korzystniejsze dla siebie rozwiązanie.

We wniosku wskazał Pan, że w październiku 2023 r., po wieloletnim okresie zamieszkania i pracy w Norwegii, przeniósł Pan miejsce zamieszkania do Polski i stał się polskim rezydentem podatkowym. Spełniał Pan warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o PIT do zastosowania ulgi na powrót. W 2023 r. uzyskał Pan w Polsce wyłącznie przychody ze stosunku pracy osiągnięte po powrocie do Polski, a ich kwota była niższa niż 85 528 zł. Pracodawca, na podstawie Pana oświadczenia, stosował ulgę na powrót przy obliczaniu zaliczek na PIT od października 2023 r. Ulgę wykazał Pan również w zeznaniu PIT za 2023 r. Następnie korzystał Pan z ulgi w latach 2024 i 2025 oraz korzysta Pan z niej w 2026 r. Nie korzystał Pan z ulgi na powrót przed 2023 r. W związku z zastosowaniem ulgi od 2023 r. jej czteroletni okres obejmuje lata 2023–2026. Chciałby Pan skorygować zeznanie PIT za 2023 r., zrezygnować z zastosowania ulgi za ten rok i zapłacić podatek wynikający z korekty wraz z należnymi odsetkami.

Celem korekty byłoby rozpoczęcie czteroletniego okresu korzystania z ulgi od 2024 r., a więc korzystanie z niej w latach 2024–2027. Zdarzeniem przyszłym jest dokonanie wskazanej korekty PIT za 2023 r. i rozliczenie ulgi na powrót za lata 2024–2027.

Skoro zatem, w 2023 r. przeniósł Pan miejsce zamieszkania do Polski, spełniając jednocześnie warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to w Pana przypadku korzystanie z ulgi na powrót mógł Pan rozpocząć od roku 2023 lub 2024 r.

W takiej sytuacji zgodzić się z Panem należy, że przysługuje Panu prawo do skorygowania zeznania złożonego za 2023 r. w zakresie ulgi na powrót.

Zgodnie z bowiem z art. 81 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej:

Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.

Z kolei, w myśl art. 3 pkt 5 Ordynacji podatkowej:

Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.

Korekta deklaracji może dotyczyć każdej jej pozycji – o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Może więc ona dotyczyć również okoliczności korzystania ze zwolnienia przedmiotowego. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, iż w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji.

Stosownie do art. 51 § 1 Ordynacji podatkowej:

Zaległością podatkową jest podatek niezapłacony w terminie płatności.

Na podstawie art. 53 § 1 Ordynacji podatkowej:

Od zaległości podatkowych, z zastrzeżeniem art. 52 § 1 pkt 2 i art. 54, naliczane są odsetki za zwłokę.

Według art. 53 § 3 Ordynacji podatkowej:

Odsetki za zwłokę nalicza podatnik, płatnik, inkasent, następca prawny lub osoba trzecia odpowiadająca za zaległości podatkowe, z zastrzeżeniem art. 53a, art. 62 § 4, art. 66 § 5, art. 67a § 1 pkt 1 lub 2 i art. 76a § 1.

Natomiast stosownie do art. 53 § 4 Ordynacji podatkowej:

Odsetki za zwłokę naliczane są od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności podatku lub terminu, w którym płatnik lub inkasent był obowiązany dokonać wpłaty podatku na rachunek organu podatkowego.

Przytoczone wyżej przepisy ustanawiają generalną zasadę, zgodnie z którą nieterminowe wykonanie zobowiązania podatkowego skutkuje powstaniem zaległości podatkowej. Odsetki za zwłokę są konsekwencją powstania zaległości podatkowej i są naliczane na zasadach określonych w Ordynacji podatkowej.

W przypadku gdy w wyniku złożenia korekty zeznania za 2023 r. powstanie obowiązek dopłaty podatku, kwota podatku niezapłacona w terminie płatności będzie stanowiła zaległość podatkową w rozumieniu art. 51 § 1 Ordynacji podatkowej, którą będzie zobowiązany Pan uregulować wraz z należnymi odsetkami.

Powracając, do kwestii możliwości skorzystania z ulgi na powrót zgodzić się z Panem należy, że gdy w wyniku korekty zeznania złożonego za 2023 r. nie będzie Pan faktycznie za ten rok korzystał ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy, to – pod warunkiem spełnienia przesłanek wynikających z art. 21 ust. 43 ustawy – będzie Panu przysługiwało prawo do skorzystania z ulgi na powrót w odniesieniu do przychodów uzyskanych w latach 2024-2027.

Dodatkowe informacje

Niniejsze rozstrzygnięcie nie przesądza o spełnieniu przez Pana przesłanek wynikających z art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Okoliczność tak stanowiła element przedstawionego przez Pana opisu zdarzenia i nie podlegała ocenie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Dodać należy, że organ interpretacyjny nie ma uprawnień do przeprowadzania postępowania dowodowego, a informacje niezbędne do wydania interpretacji może przyjmować wyłącznie z przedstawionego przez Pana opisu zdarzenia. Jeżeli przedstawiony we wniosku opis zdarzenia będzie się różnił od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia. Należy też zauważyć, że to na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego postępowania kontrolnego czy podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.