0115-KDIT2.4011.513.2026.3.ŁS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 10 sierpnia 2026 r. oraz – na wezwania organu – pismem z 9 września 2026 r. i pismem z 21 września 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan obywatelem posiadającym Kartę Polaka wydaną w dniu (...) 2020 r. na terytorium Republiki Białorusi. Przed przeprowadzką do Polski mieszkał Pan nieprzerwanie na terytorium Republiki Białorusi przez cały okres poprzedzający przeprowadzkę. Nigdy wcześniej nie miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

26 września 2022 r. przeniósł Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i od tego dnia podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (polska rezydencja podatkowa). Nie miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania (tj. w latach 2019–2021) oraz w okresie od 1 stycznia 2022 r. do dnia poprzedzającego przeprowadzkę.

Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą (branża IT), opodatkowaną ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Działalność prowadzi Pan od (...) 2023 r. i od tego momentu rozlicza się Pan na podstawie PIT-28.

Nie korzystał Pan uprzednio, w całości ani w części, ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z jakimkolwiek wcześniejszym przeniesieniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski (jest to Pana pierwsza przeprowadzka do Polski). Jako rok bazowy dla celów stosowania zwolnienia wskazuje Pan rok 2023 (rok następujący po roku zmiany rezydencji podatkowej), co oznacza, że zwolnienie miałoby zastosowanie do przychodów osiągniętych w latach 2023, 2024, 2025 i 2026.

Za lata 2023 i 2024 nie zastosował Pan dotychczas przedmiotowego zwolnienia w złożonych zeznaniach PIT-28. Zamierza Pan skorygować te zeznania po potwierdzeniu prawa do ulgi.

Uzupełnienie zdarzenia przyszłego

Powrót do Polski i przeniesienie centrum interesów nastąpiły tego samego dnia – 26 września 2022 r. Przyjazd nastąpił z zamiarem stałego pozostania w Polsce.

W okresie 1 stycznia 2019 r. – 25 września 2022 r. miał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na Białorusi, mieszkając z ojcem. W żadnym z lat 2019-2021 ani do 25 września 2022 r. nie przebywał Pan w Polsce dłużej niż 183 dni w roku — jedynie krótkie, kilkudniowe wizyty prywatne. W tym okresie Pana stałe miejsce zamieszkania było na Białorusi, u ojca.

Przeniósł Pan centrum interesów życiowych do Polski 26 września 2022 r. Od tego dnia ani razu nie wrócił Pan na Białoruś, ponieważ przeprowadzka do Polski miała charakter stałego zamieszkania (na PMŻ) – Pana wyjazd był od początku zaplanowany jako ostateczny i nieodwracalny.

W latach 2019, 2020, 2021 oraz w okresie od początku roku 2022 do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie miał Pan żony, partnerki ani dzieci. Mieszkał Pan z ojcem na Białorusi. Nie miał Pan powiązań osobistych w Polsce. Był Pan osobą uczącą się w trybie stacjonarnym, bez własnych dochodów, na utrzymaniu ojca. Nie posiadał Pan istotnych aktywów majątkowych ani w Polsce, ani na Białorusi. Nie prowadził Pan szczególnej aktywności społecznej ani politycznej — poza nauką stacjonarną na Białorusi. Zazwyczaj przebywał Pan na Białorusi.

Posiada Pan obywatelstwo Republiki Białorusi. Nie posiada Pan innego obywatelstwa UE/EOG/Szwajcarii. Na dzień 26 września 2022 r. posiadał Pan ważną Kartę Polaka, wydaną (...) 2020 r. na Białorusi.

Nie posiada Pan certyfikatu rezydencji z Białorusi. Na pytanie z wezwania dotyczące tego czy posiada Pan inne dowody dokumentujące miejsce Pana zamieszkania dla celów podatkowych w Białorusi w okresie od 1 stycznia 2019 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyjaśnił Pan, że nie posiada Pan sformalizowanych dokumentów (umowa o pracę, wyciągi bankowe itp.). Był Pan osobą uczącą się, niepracującą. Po przeprowadzce na stałe do Polski nie wrócił Pan na Białoruś, co uniemożliwiło zgromadzenie takich dokumentów. Jedynym dowodem jest dyplom ukończenia studiów stacjonarnych na Białorusi.

W latach 2023-2026 uzyskiwał Pan/uzyskuje Pan przychody z JDG (IT) opodatkowane ryczałtem.

Przeprowadzka 26 września 2022 r. nastąpiła w związku z posiadaniem Karty Polaka i miała charakter trwały. Bezpośrednio po przyjeździe złożył Pan wniosek o zezwolenie na pobyt stały, które uzyskał Pan – co potwierdza definitywny charakter osiedlenia się w Polsce.

W okresie od 1 stycznia 2019 r. do 25 września 2022 r. faktycznie mieszkał Pan pod jednym, niezmiennym adresem na terytorium Republiki Białorusi – był to adres zamieszkania Pana ojca, pod którym mieszkał Pan przez cały wskazany okres. Jednocześnie wskazuje Pan, że od 29 stycznia 2020 r. posiadał Pan zameldowanie (rejestrację pobytu, potwierdzoną stemplem w paszporcie) pod innym adresem — w mieszkaniu należącym do Pana dziadka, przy ul. (...). Potwierdzeniem tej okoliczności jest odpowiedni stempel w Pana paszporcie, którym nadal Pan dysponuje. Zameldowanie to miało charakter wyłącznie formalny/administracyjny i nie odzwierciedlał Pan faktycznego miejsca zamieszkania. Przez cały ten okres nieprzerwanie faktycznie mieszkał Pan z ojcem pod jego adresem.

Przez cały okres studiów w trybie stacjonarnym faktycznie mieszkał Pan z ojcem pod jego adresem. Nie zamieszkiwał Pan w akademiku ani w wynajmowanym lokalu. Do miejsca odbywania studiów stacjonarnych dojeżdżał Pan środkami transportu publicznego. Nie posiada Pan dokumentów potwierdzających te dojazdy (np. biletów). Bilety komunikacji miejskiej z tego okresu nie zostały przez Pana zachowane, co jest typowe dla dokumentów tego rodzaju.

W okresie od 1 stycznia 2019 r. do 25 września 2022 r. nie posiadał Pan własnego rachunku bankowego, karty płatniczej, telefonu zarejestrowanego na Pana nazwisko ani własnego ubezpieczenia. Nie posiadał Pan karty do konta. Środki finansowe na bieżące potrzeby otrzymywał Pan bezpośrednio od ojca w gotówce. Nie należał Pan w tym okresie do żadnych organizacji, klubów ani stowarzyszeń. Nie posiada Pan dokumentów potwierdzających powyższe okoliczności. W tym okresie korzystał Pan z podstawowej opieki medycznej dostępnej na terytorium Białorusi, w ramach zwykłego, bieżącego korzystania z usług zdrowotnych przez osobę tam zamieszkującą. Nie posiada Pan dokumentów potwierdzających korzystanie z tych usług. Tego rodzaju dokumentacji medycznej nie zachował Pan, a po wyjeździe nie miał Pan możliwości jej uzyskania. W okresie od 1 stycznia 2019 r. do 25 września 2022 r. nie był Pan zobowiązany do składania na Białorusi jakichkolwiek zeznań, deklaracji ani innych dokumentów podatkowych bądź urzędowych. Nie osiągał Pan w tym okresie własnych dochodów podlegających opodatkowaniu, będąc osobą uczącą się, pozostającą na utrzymaniu ojca. Nie posiada Pan rachunków, faktur, potwierdzeń zakupów ani wyciągów bankowych z tego okresu potwierdzających ponoszone wydatki. Jako osoba pozostająca na utrzymaniu ojca, otrzymująca od niego środki bezpośrednio w gotówce, nie gromadził Pan tego rodzaju dokumentów na własne nazwisko, a typowe paragony czy potwierdzenia codziennych zakupów nie są z zasady długoterminowo przechowywane. W okresie od 1 stycznia 2019 r. do 25 września 2022 r. nie przebywał Pan poza terytorium Białorusi w innych krajach niż Polska. Jedyne wyjazdy, jakie odbywał Pan, to opisane wcześniej krótkotrwałe, kilkudniowe wizyty do Polski o charakterze turystycznym, nieprzekraczające progu 183 dni w żadnym roku podatkowym.

W całym opisywanym okresie prowadził Pan ustabilizowane, typowe dla osoby uczącej się i pozostającej na utrzymaniu rodzica życie, skoncentrowane wyłącznie na terytorium Białorusi. Faktycznie zamieszkiwał Pan nieprzerwanie z ojcem, korzystając ze środków finansowych przekazywanych Panu przez niego bezpośrednio w gotówce. Odrębnie posiadał Pan formalne zameldowanie pod innym adresem (mieszkanie dziadka), które miało charakter wyłącznie administracyjny i nie zmieniało faktycznego miejsca Pana zamieszkania. Nie posiadał Pan samodzielnych powiązań majątkowych ani formalnych dokumentów potwierdzających codzienne funkcjonowanie, co wynika z Pana ówczesnego statusu osoby uczącej się, niepracującej. Jedynym łącznikiem z Polską były krótkotrwałe wizyty turystyczne, nieprzekraczające progu 183 dni.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym spełnia Pan warunki do zastosowania zwolnienia z podatku dochodowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych („ulga na powrót”), w odniesieniu do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowanej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, uzyskiwanych w latach 2023–2026, przy wskazaniu roku 2023 jako roku bazowego?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, spełnia Pan wszystkie warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

1.  przeniósł Pan miejsce zamieszkania na terytorium RP po 31 grudnia 2021 r. (26 września 2022 r.), w wyniku czego podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce;

2.  nie miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium RP w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok przeprowadzki oraz w okresie od początku roku przeprowadzki do dnia poprzedzającego przeprowadzkę;

3.  posiada Pan Kartę Polaka;

4.  przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowanej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych są wprost wymienione jako objęte zwolnieniem;

5.  nie korzystał Pan uprzednio z tego zwolnienia.

W związku z powyższym uważa Pan, że przysługuje Panu prawo do zastosowania zwolnienia w latach 2023–2026, do wysokości limitu 85 528 zł przychodu rocznie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):

Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:

a)  ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,

b)  z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,

c)  z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,

d)  z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

-     w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

Na podstawie art. 21 ust. 39 cytowanej ustawy:

Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 21 ust. 43 ww. ustawy:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:

1)  w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz

2)  podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:

a)  trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

b)  okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

3) podatnik:

a)  posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub

b)  miał miejsce zamieszkania:

-     nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub

-     na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz

4)  posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz

5)  nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:

Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.

Ww. przepisy zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13 lit. a tiret 13 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105).

Ponadto z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:

Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.

Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 omawianej ustawy.

Nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce tj. obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów, podlegają osoby mające na jej terytorium miejsce zamieszkania. Wynika to z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, że:

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1)  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2)  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W świetle art. 4a ww. ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Treść wniosku i jego uzupełnienia wskazują, że w wyniku przeniesienia 26 września 2022 r. miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Zatem, warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został spełniony.

Następny warunek określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a i b ww. ustawy.

Wyjaśnił Pan m.in., że w okresie od 1 stycznia 2019 r. do 25 września 2022 r. faktycznie mieszkał Pan nieprzerwanie na terytorium Białorusi, pod adresem zamieszkania Pana ojca. W ww. okresie zamieszkiwał Pan razem z nim. W tym okresie był Pan osobą uczącą się w trybie stacjonarnym, pozostającą na utrzymaniu ojca. Nie miał Pan żony, partnerki ani dzieci. Nie posiadał Pan własnych dochodów, istotnych aktywów majątkowych ani samodzielnych powiązań gospodarczych lub osobistych w Polsce. W żadnym z lat 2019-2021 ani do 25 września 2022 r. nie przebywał Pan w Polsce dłużej niż 183 dni w roku. Do Polski przyjeżdżał Pan jedynie na krótkie, kilkudniowe wizyty o charakterze turystycznym (prywatnym). Wskazał Pan również, że formalne zameldowanie od 29 stycznia 2020 r. pod adresem mieszkania należącego do Pana dziadka nie odzwierciedlało faktycznego miejsca Pana zamieszkania, którym przez cały wskazany okres pozostawało miejsce zamieszkania Pana ojca na Białorusi. Ponadto wskazał Pan, że 26 września 2022 r. przeniósł Pan centrum interesów życiowych do Polski z zamiarem stałego zamieszkania, a od tego dnia nie powrócił Pan na Białoruś.

Mając zatem opisany przez Pana we wniosku całokształt okoliczności uznaję, że w latach 2019-2021, oraz w okresie od 1 stycznia 2022 r. do momentu przeprowadzki do Polski nie miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Tym samym spełnia Pan również wymagania określone w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a i b cytowanej ustawy.

Co jednak najistotniejsze, literalne brzmienie art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a i b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że w przypadku tzw. „ulgi na powrót” powinniśmy mieć do czynienia z jedną z kategorii podatników „powracających”, tj.:

­  z podatnikiem który posiada wymienione w lit. a przepisu obywatelstwo polskie lub Kartę Polaka lub też obywatelstwo innego niż Rzeczypospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej,

­  lub, który we wcześniejszym okresie miał określone w lit. b miejsce zamieszkania.

W opisie zdarzenia wskazał Pan, że na moment przeniesienie miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej posiadał Pan ważną Kartę Polaka. Oznacza to spełnienie warunku wynikającego z art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a ww. regulacji.

Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 cytowanej ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.

Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.

Z treści ww. przepisu art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub też inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, muszą to być jednak dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.

Kluczowe staje się zatem zgromadzenie odpowiednich dowodów potwierdzających w sposób jasny i rzetelny, że miejsce zamieszkania danej osoby znajdowało się w innym państwie.

Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.):

Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody. Nie można bowiem stracić z pola widzenia faktu, że dokumenty są jednym ze środków dowodowych, ale nie są jedynym środkiem dowodowym.

Celem ustawodawcy było objęcie ulgą podatników, którzy nie posiadali w Polsce miejsca zamieszkania we wskazanym okresie, o którym mowa w art. 21 ust. 43 omawianej ustawy i będą potrafili to udokumentować (brak miejsca zamieszkania w Polsce). Jednak końcowa część przepisu art. 21 ust. 43 pkt 4 ww. ustawy wprost wskazuje na konieczność posiadania „miejsca zamieszkania dla celów podatkowych” i posiadania certyfikatu rezydencji lub innego dowodu, który to miejsce zamieszkania będzie dokumentował.

W opisie zdarzenia wskazał Pan, że nie posiada Pan certyfikatu rezydencji podatkowej z Białorusi. Jest Pan jednak w posiadaniu dokumentów takich jak dyplom ukończenia studiów stacjonarnych na Białorusi oraz paszport, w którym znajduje się stempel potwierdzający zameldowanie Pana pod wskazanym adresem na terytorium Białorusi. Ponadto wyjaśnił Pan, że w opisywanym okresie prowadził Pan ustabilizowane, typowe dla osoby uczącej się i pozostającej na utrzymaniu rodzica życie, skoncentrowane na terytorium Białorusi.

W oparciu o przedstawione przez Pana wyjaśnienia oraz przyjmując przedstawiony przez Pana opis zdarzenia, uznaję, że posiadane przez Pana dokumenty mogą stanowić inne dowody, o których mowa w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do przedmiotowego zwolnienia. Wymienione przez Pana dokumenty, choć nie stanowią certyfikatu rezydencji, w powiązaniu z przedstawionymi przez Pana okolicznościami dotyczącymi Pana życia osobistego i edukacji na terytorium Białorusi mogą potwierdzać, że w opisanym okresie posiadał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Białorusi.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego przez Pana opisu zdarzenia. Organ interpretacyjny nie prowadzi postępowania dowodowego i nie jest uprawniony do weryfikowania przedstawionych we wniosku okoliczności faktycznych ani oceny dokumentów. Weryfikacja, czy posiadane przez Pana dokumenty rzeczywiście potwierdzają miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w wymaganym okresie, może zostać dokonana w toku ewentualnego postępowania podatkowego lub kontrolnego, w którym będą podlegały ocenie wszystkie zgromadzone dowody. Należy też zauważyć, że na podatniku – czyli Panu – spoczywa obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego postępowania kontrolnego czy podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on (Pan) dla siebie korzystne skutki prawne.

W opisie zdarzenia wyjaśnił Pan również, że nie korzystał Pan uprzednio, w całości ani w części, ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (ulgi na powrót), co oznacza także spełnienie przesłanki wynikającej z art. 21 ust. 43 pkt 5 omawianej ustawy.

W latach 2023–2026 prowadził i prowadzi Pan pozarolniczą działalność gospodarczą, w ramach której uzyskiwał i uzyskuje Pan przychody opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Zatem uznać należy, że przysługuje Panu prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w przepisie (m.in. z pozarolniczej działalności gospodarczej) – w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

Z ulgi na powrót może Pan zatem skorzystać odpowiednio za lata 2022 – 2025, lub za lata 2023 – 2026. Wybór okresu, w którym podatnik korzysta ze zwolnienia, należy do podatnika.

Tym samym, skoro wskazał Pan, że jako rok rozpoczęcia korzystania ze zwolnienia wybrał Pan rok 2023, przysługujące Panu zwolnienie może obejmować przychody uzyskane w latach 2023, 2024, 2025 i 2026, z uwzględnieniem limitu określonego w art. 21 ust. 1 pkt 152 oraz art. 21 ust. 44 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie okoliczność, że za lata 2023 i 2024 nie zastosował Pan zwolnienia w złożonych zeznaniach PIT-28, nie pozbawia Pana prawa do skorzystania z tego zwolnienia za te lata. Może Pan uwzględnić przysługujące Panu zwolnienie poprzez złożenie korekt zeznań podatkowych za lata 2023 i 2024, z uwzględnieniem pozostałych zasad dotyczących stosowania tego zwolnienia.

Wobec powyższego Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie organ zauważa, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różniło się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.