0115-KDIT2.4011.485.2026.2.ENB

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. W odpowiedzi na wezwanie uzupełnili Państwo wniosek 25 września 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

X (dalej: Wnioskodawca, Płatnik) pełni funkcję płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie określonym przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych Wnioskodawca posługuje się numerem NIP: (...).

Wnioskodawca jest jednostką organizacyjną Y (dalej: Spółka), wykonującą funkcje zarządcze, nadzorcze, kontrolne oraz koordynacyjne. Poza Centralą, w skład Spółki wchodzi (...) Oddziałów: (...). Wnioskodawca nie posiada osobowości prawnej, ponadto nie podlega ujawnieniu w Krajowym Rejestrze Sądowym.

Podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest (...). Produkuje również m.in. (...). Spółka jest (...). Zatrudnienie w Spółce wynosi ponad (...) pracowników.

Y jest Jednostką Dominującą Grupy Kapitałowej Z (dalej: Z). Na koniec 2025 r. w skład Z wchodziła Spółka oraz ponad (...) spółek zależnych zlokalizowanych na 4 kontynentach - w Europie, Ameryce Północnej, Ameryce Południowej oraz Azji. Z znajduje się w (...). Zatrudnia ponad (...) pracowników.

Główne podmioty Z zaangażowane w branżę (...) tworzą trzy podstawowe segmenty sprawozdawcze, które podlegają odrębnej ocenie przez organy zarządcze. Należą do nich: Y, Q i V.

Y,Q oraz V posiadają oddzielne Zarządy, natomiast Q oraz V raportują wyniki prowadzonej działalności do Zarządu Jednostki Dominującej.

Strategia Spółki obejmuje trzy komplementarne obszary:

1.  Wzmocnienie i rozwój kompetencji oraz potencjału biznesowego Z poprzez wykorzystanie przewagi konkurencyjnej wynikającej z unikatowych kompetencji (...) w całym łańcuchu wartości oraz podmiotach Z:

a.  zapewnienie stabilności finansowej,

b.  optymalizacja pracy i rozwój potencjału krajowych spółek Z,

c.   rozwój aktywów zagranicznych.

d.  zapewnienie sukcesji i utrzymanie potencjału ludzkiego w organizacji.

2.  Zrównoważona produkcja (...) poprzez maksymalne wykorzystanie zasobów i ich optymalne zagospodarowanie przy zachowaniu najwyższych standardów środowiskowych i rynkowych:

a.  rozwój i zagospodarowanie krajowej bazy zasobowej,

b.  zapewnienie długoterminowej, efektywnej i elastycznej produkcji,

c.   zagospodarowanie odpadów produkcyjnych,

d.  zgodność z wymaganiami legislacji i standardów rynkowych,

e.  współpraca ze społecznościami lokalnymi oraz innymi interesariuszami,

f.    rozwój produkcji (...),

g.  transformacja (...).

3.  Ekspansja oraz rozwój technologii i innowacje:

a.  wydłużenie łańcucha wartości o nowe produkty i usługi,

b.  (...),

c.   innowacje, rozwój nowych technologii, dzielenie się wiedzą.

Strategia Spółki (...) oparta jest o kompleksową analizę warunków rynkowych i ocenę możliwości wynikających m.in. z postępu technologicznego. Priorytetem jest zapewnienie ciągłości operacyjnej i stabilności finansowej. Maksymalizacja efektywności w Z jest kluczem do realizacji odważnych celów, a kompleksowe podejście zapewni fundament dla długofalowego rozwoju Spółki.

X konsekwentnie buduje pozycję zdywersyfikowanej spółki (...), koncentrując się na (...). Długoterminowym celem jest zapewnienie stabilnej, rentownej produkcji w horyzoncie wykraczającym poza (...). Fundamentem jest odpowiedzialne zarządzanie i rozwój własnej bazy zasobowej poprzez eksplorację, udostępnienie (...) i rozbudowę infrastruktury (...), przy uwzględnieniu rosnących wyzwań geologicznych i energetycznych.

Strategia (...) zakłada wzmacnianie odporności organizacji poprzez zintegrowane podejście do całego łańcucha wartości. Efektywność operacyjna i energetyczna, automatyzacja oraz cyfryzacja są kluczowymi elementami zapewniającymi zdolność do działania w długich cyklach inwestycyjnych branży (...).

Spółka rozwija swoją pozycję międzynarodową poprzez (...).

Funkcję organu nadzoru nad działalnością Spółki we wszystkich dziedzinach pełni obligatoryjny organ Spółki - Rada Nadzorcza. Pojęcie nadzoru jest szersze od pojęcia kontroli. Nadzór zawiera bowiem w sobie dwa elementy: kontrolę rozumianą jako badanie zgodności danego postępowania z określonym wzorcem oraz możliwość ingerencji w proces podejmowania decyzji. Kontrola ma za zadanie podnieść sprawność działania. Można ją określić jako proces, na który składają się następujące etapy: badanie stanu rzeczywistego, porównanie tego stanu z wzorcem lub określoną normą postępowania oraz analiza ewentualnych różnic i sformułowanie wniosków. W literaturze przedmiotu eksponowane są dwie podstawowe funkcje kontroli: funkcja ochronna (zabezpieczająca przed obniżeniem sprawności działania przedsiębiorstwa) oraz funkcja kreatywna (pobudzająca i inicjująca zachowania zmierzające ku podnoszeniu sprawności funkcjonowania danej jednostki). Kontrola uprawnia do wglądu w czyjąś działalność oraz do żądania informacji i wyjaśnień. Nadzór rozszerza kontrolę o trudne do przecenienia uprawnienie, jakim jest możliwość podejmowania decyzji wiążących kontrolowanego. Skuteczny nadzór wymaga badania i oceny faktów dotyczących kontrolowanych jednostek. Nadzór zawsze obejmuje kontrolę.

Sprawowanie funkcji nadzoru odbywa się m.in. poprzez realizację uprawnienia do otrzymywania cyklicznych lub doraźnych informacji od Spółki dotyczących jej majątku, a także istotnych okoliczności z zakresu prowadzenia spraw Spółki w szczególności w obszarze operacyjnym, inwestycyjnym i kadrowym.

Rada Nadzorcza działa na podstawie przepisów prawa powszechnie obowiązującego, Statutu Spółki oraz Regulaminu Rady Nadzorczej X.

W ramach Rady Nadzorczej działają trzy stałe komitety: Komitet Audytu, Komitet Wynagrodzeń i Komitet Strategii. Komitety pełnią rolę pomocniczą względem Rady Nadzorczej w zakresie przygotowywania rekomendacji, ocen, opinii i innych działań służących wypracowaniu decyzji, które podejmuje Rada Nadzorcza. Komitety po zakończeniu roku składają Radzie Nadzorczej sprawozdania ze swojej działalności.

Komitet Audytu jest odpowiedzialny za nadzór w zakresie sprawozdawczości finansowej, system kontroli wewnętrznej, zarządzanie ryzykiem, zgodności działalności z prawem (compliance) i kontrolę wewnętrzną i zewnętrzną. Ponadto, Rada Nadzorcza wyznaczyła Komitet Audytu do wykonywania funkcji w zakresie sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju Z oraz atestacji tych sprawozdawczości. Z uwagi na istotny rozmiar Z, jej globalny zasięg oraz szeroki i różnorodny przedmiot jej działalności w skład Komitetu Audytu wchodzą osoby o różnych kwalifikacjach, umiejętnościach i kompetencjach. Zgodnie z Regulaminem Rady Nadzorczej, przynajmniej jeden członek Komitetu Audytu powinien posiadać wiedzę i umiejętności w zakresie rachunkowości lub badania sprawozdań finansowych. Dodatkowo przynajmniej jeden członek Komitetu Audytu powinien posiadać wiedzę i umiejętności z zakresu branży, w której działa Spółka.

Komitet Wynagrodzeń jest odpowiedzialny za prowadzenie spraw rekrutacji i zatrudniania członków Zarządu i przedłożenia Radzie Nadzorczej do akceptacji, nadzór nad realizacją umów zawartych z Zarządem, system wynagrodzeń i świadczeń wypłacanych w Spółce i Z, szkolenia i inne świadczenia wypłacane przez Spółkę, a także audyty przeprowadzane przez Radę Nadzorczą w tym zakresie. Zgodnie z Regulaminem Rady Nadzorczej przynajmniej jeden członek Komitetu Wynagrodzeń powinien posiadać kwalifikacje lub doświadczenie w zakresie zarządzania zasobami ludzkimi.

Komitet Strategii nadzoruje realizację strategii firmy, roczne i wieloletnie plany operacyjne spółki, nadzoruje spójność dokumentów, a także dostarcza swoją opinię Radzie Nadzorczej w sprawie strategicznych projektów przedstawionych przez Zarząd Spółki oraz wszelkich ich zmian, a także rocznych i wieloletnich planów operacyjnych spółki.

Członkowie Rady Nadzorczej za pełnienie swych funkcji otrzymują wynagrodzenie. Przysługuje im również zwrot kosztów związanych z udziałem w pracach Rady Nadzorczej. Zasady wynagradzania zawarte są w Polityce Wynagrodzeń Członków Zarządu i Rady Nadzorczej X.

Wszyscy Członkowie Rady Nadzorczej posiadają i będą posiadali nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl przepisów art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o PIT.

W przypadku Spółki prowadzącej działalność (...) w kraju i za granicą, wykonywanie prawnego obowiązku nadzoru nad działalnością Spółki wymaga od Rady Nadzorczej specjalistycznej wiedzy m.in. z zakresu:

1.  (...)

2.  prawa spółek,

3.  rachunkowości i finansów,

4.  oceny i zarządzania ryzykiem,

5.  ESG i zrównoważonego rozwoju,

6.  cyberbezpieczeństwa,

7.  przepisów dotyczących rynku kapitałowego,

8.  prawa ochrony środowiska,

9.  bezpieczeństwa pracy,

10.  compliance.

Na podstawie art. 483 § 1 kodeksu spółek handlowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 18; dalej: KSH) członkowie Rady Nadzorczej odpowiadają wobec Spółki za szkody wyrządzone działaniem sprzecznym z prawem lub statutem. Dochowanie należytej staranności wymaga aktualizacji wiedzy zarówno ogólnej jak i specyficznej dla branży, w której działa Spółka. Dodatkowo art. 483 § 3 KSH mówi, że członkowie Rady Nadzorczej nie naruszają obowiązku staranności, jeżeli działają lojalnie wobec Spółki i w granicach uzasadnionego ryzyka gospodarczego. Ocena ryzyka gospodarczego w przypadku Spółki będącej jednym z globalnych liderów rynku (...) jest możliwa jedynie przy odpowiednim poziomie aktualnej wiedzy z wielu obszarów i dziedzin.

Ze względu na przedmiot i skalę działalności Spółki, realizowane przez nią cele i zadania, Członkowie Rady Nadzorczej powinni mieć wiedzę, umiejętności i doświadczenie odpowiednie do pełnionych przez nich funkcji i powierzonych im obowiązków, co zagwarantuje efektywne wykonywanie obowiązków nadzorczych w Spółce i w Z. Powinni wykazywać się aktualną wiedzą ekspercką oraz znajomością bieżących trendów rynkowych i regulacji prawnych w sektorze działalności Spółki oraz stale podnosić kwalifikacje i aktualizować wiedzę i umiejętności niezbędne do należytego pełnienia funkcji, do których zostali powołani. Kluczowa jest ich stała aktualizacja kompetencji oraz orientacja w bieżących wyzwaniach rynkowych. W celu wsparcia sprawowania skutecznego nadzoru nad działalnością Spółki (...), koncentrującej się na (...), o unikatowym i wielowymiarowym modelu biznesowym oraz nadzoru nad realizacją jej celów strategicznych, Spółka zapewni środki niezbędne do szkolenia Członków Rady Nadzorczej w zakresie pełnionych przez nich funkcji:

·      Spółka poniesie koszt uczestnictwa Członka Komitetu Audytu w szkoleniu organizowanym przez A, którego zakres obejmuje zagadnienia związane ze sprawozdawczością zrównoważonego rozwoju, oceną podwójnej istotności oraz due diligence w zakresie zrównoważonego rozwoju. Udział w szkoleniu będzie pozostawać w bezpośrednim związku z obowiązkami ustawowymi wynikającymi z ustawy z dnia 11 maja 2017 r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1891; dalej: ustawa o biegłych rewidentach), w szczególności z rozszerzonym od 1 stycznia 2025 r. katalogiem zadań komitetu audytu oraz wymogami kompetencyjnymi. Członek Komitetu Audytu zostanie formalnie zobowiązany do udziału w szkoleniu poprzez podjęcie uchwały Rady Nadzorczej lub Przewodniczącego Komitetu Audytu.

·      Spółka może również ponieść koszty związane z uczestnictwem Członków Rady Nadzorczej w szkoleniach mających na celu podnoszenie kompetencji Członków Rady Nadzorczej Spółki w zakresie pełnionej funkcji. Ich tematyka będzie związana przedmiotowo z obowiązkami realizowanymi w ramach sprawowanej funkcji Członka Rady Nadzorczej Spółki.

Spółka może również sfinansować koszty związane z uczestnictwem Członków Rady Nadzorczej w szkoleniach, których odbycie ma charakter obowiązkowy wynikający z przepisów prawa (np. BHP, RODO).

W ramach pełnionej funkcji Członkowie Rady Nadzorczej uczestniczą w kluczowych konferencjach, kongresach, seminariach i forach branżowych związanych z działalnością Spółki. Aktywność ta pozwala na ocenę interesów Spółki i otoczenia rynkowego oraz podejmowanie działań adekwatnych do zachodzących zmian w ramach kompetencji należących do Rady Nadzorczej Spółki. Spółka sfinansuje koszty uczestnictwa Członków Rady Nadzorczej w spotkaniach branżowych.

Uzupełniając wniosek wyjaśnili Państwo, że udział w szkoleniach mających na celu podnoszenie kompetencji Członków Rady Nadzorczej będzie leżał przede wszystkim w interesie Spółki.

Spółka prowadzi skomplikowaną działalność (...). Jest jednostką dominującą w Z, która prowadzi działalność na 4 kontynentach. Członkowie Rady Nadzorczej muszą posiadać aktualną i szeroką wiedzę specjalistyczną z różnych dziedzin aby rzetelnie i prawidłowo wykonywać prawny obowiązek nadzoru nad działalnością Spółki. To w interesie Spółki leży aby kompetencje Członków Rady Nadzorczej w zakresie pełnionych funkcji były aktualizowane. Jest to niezbędne aby Rada Nadzorcza - kluczowy dla Spółki organ - funkcjonowała prawidłowo i chroniła interesy Spółki i jej akcjonariuszy i interesariuszy.

Członkowie Rady Nadzorczej będą mogli uczestniczyć w specjalistycznych szkoleniach związanych z wykonywaniem funkcji nadzorczych w Spółce obejmujących w szczególności zagadnienia dotyczące:

·      obowiązków, uprawnień i odpowiedzialności członków rad nadzorczych spółek kapitałowych, w tym spółek publicznych z udziałem Skarbu Państwa,

·      zasad ładu korporacyjnego (corporate governance) oraz obowiązków informacyjnych spółek publicznych,

·      rachunkowości, sprawozdawczości finansowej i zrównoważonego rozwoju (ESG), w tym analizy sprawozdań finansowych oraz raportów niefinansowych,

·      audytu wewnętrznego, kontroli wewnętrznej, compliance oraz zarządzania ryzykiem,

·      cyberbezpieczeństwa, bezpieczeństwa informacji i ochrony infrastruktury krytycznej,

·      strategii przedsiębiorstw przemysłowych oraz nadzoru nad realizacją strategicznych projektów inwestycyjnych,

·      zarządzania dużymi projektami inwestycyjnymi realizowanymi w sektorze (...),

·      regulacji prawnych mających wpływ na działalność X, w tym prawa handlowego, podatkowego, rynku kapitałowego, ochrony środowiska, prawa (...) oraz przepisów dotyczących zarządzania mieniem państwowym.

Powyższy katalog ma charakter przykładowy i nie wyklucza uczestnictwa członków Rady Nadzorczej Spółki w innych szkoleniach pozostających w związku z wykonywaniem przez nich obowiązków nadzorczych.

Tematyka szkoleń będzie pozostawała w związku z działalnością prowadzoną przez Spółkę, a także z zadaniami i obowiązkami Rady Nadzorczej wynikającymi ze Statutu Spółki oraz Regulaminu Rady Nadzorczej. Zgodnie z tymi aktami Rada Nadzorcza sprawuje stały nadzór nad działalnością Spółki we wszystkich dziedzinach jej działalności, w tym m.in. ocenia sytuację finansową Spółki, monitoruje realizację strategii, sprawuje nadzór nad systemem kontroli wewnętrznej, zarządzaniem ryzykiem, audytem wewnętrznym oraz procesami sprawozdawczości finansowej i zrównoważonego rozwoju.

Przedmiot działalności Spółki obejmuje w szczególności działalność (...).

W konsekwencji zakres tematyczny szkoleń będzie uwzględniał specyfikę ww. branży oraz zagadnienia mające znaczenie dla prawidłowego wykonywania funkcji nadzorczych.

Związek pomiędzy tematyką szkoleń a działalnością Spółki będzie polegał na tym, że wiedza i kompetencje nabywane przez członków Rady Nadzorczej będą wykorzystywane bezpośrednio przy wykonywaniu ustawowych, statutowych i regulaminowych obowiązków nadzorczych wobec Spółki.

Regulamin Rady Nadzorczej przewiduje wprost, iż co najmniej jeden członek Komitetu Audytu powinien posiadać wiedzę i umiejętności z zakresu branży, w której działa X. Oznacza to, że znajomość specyfiki działalności Spółki oraz sektora, w którym funkcjonuje, stanowi jeden z elementów niezbędnych dla prawidłowego wykonywania funkcji nadzorczych.

Odbywane szkolenia mają na celu zapewnienie członkom Rady Nadzorczej aktualnej wiedzy niezbędnej do skutecznego i profesjonalnego wykonywania obowiązków nadzorczych wobec Spółki, a zatem pozostają w bezpośrednim związku z zakresem działalności Spółki oraz zadaniami Rady Nadzorczej wynikającymi z obowiązujących przepisów prawa, Statutu Spółki i Regulaminu Rady Nadzorczej.

Szkolenia mające na celu podnoszenie kompetencji Członków Rady Nadzorczej będą dostarczały i aktualizowały wiedzę i umiejętności niezbędne do prawidłowego wykonywania obowiązków Członków Rady Nadzorczej Spółki.

W Regulaminie Rady Nadzorczej Spółki nie ma wprost zapisanego zobowiązania do udziału w szkoleniach podnoszących kompetencje Członków Rady Nadzorczej. Brak jest również automatycznej sankcji odwołania Członka Rady Nadzorczej z pełnionej funkcji za brak uczestnictwa w szkoleniu.

W Regulaminie Rady Nadzorczej wskazano jednak, że przynajmniej jeden członek Komitetu Audytu powinien posiadać wiedzę i umiejętności w zakresie rachunkowości lub badania sprawozdań finansowych. Dodatkowo przynajmniej jeden członek Komitetu Audytu powinien posiadać wiedzę i umiejętności z zakresu branży, w której działa Spółka. Ponadto przynajmniej jeden członek Komitetu Wynagrodzeń powinien posiadać kwalifikacje lub doświadczenie w zakresie zarządzania zasobami ludzkimi. Skoro zapisy Regulaminu zobowiązują Członków Rady Nadzorczej do posiadania odpowiednich kompetencji, to można stwierdzić, że wiąże się to również z koniecznością ich aktualizowania i uzupełniania a zatem obowiązkiem uczestnictwa w szkoleniach.

Odpowiadając na pytanie, w czyim przede wszystkim interesie będzie udział Członków Rady Nadzorczej w konferencjach, kongresach, seminariach i forach branżowych, wskazali Państwo, że przede wszystkim w interesie Spółki, o ile wydarzenie konferencja, kongres, seminarium lub fora branżowe będą mieć bezpośredni związek z zadaniami nadzorczymi lub profilem działalności Spółki, a udział członków Rady Nadzorczej będzie miał jasno określony cel.

Wydarzenia branżowe dają dostęp do zmian regulacyjnych, praktyk rynkowych, perspektywy inwestorów, audytorów i regulatorów oraz trendów w (...), ESG i technologii. Interes członka organu jest wtórny wobec interesu Spółki działającej w szerokim zakresie.

Członek Rady Nadzorczej będzie wykorzystywał wiedzę uzyskaną podczas konferencji, kongresów, seminariów i forów branżowych przy wykonywaniu swoich obowiązków nadzorczych w Radzie Nadzorczej Spółki.

Pytania

1)  Czy poniesiony przez Spółkę koszt uczestnictwa Członka Komitetu Audytu w szkoleniu organizowanym przez Z, którego zakres obejmuje zagadnienia związane ze sprawozdawczością zrównoważonego rozwoju, oceną podwójnej istotności oraz due diligence w zakresie zrównoważonego rozwoju, opisane jako zdarzenie przyszłe będzie stanowić dla Członka Rady Nadzorczej przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o PIT a Wnioskodawca będzie miał obowiązki związane z obliczeniem, pobraniem i przekazaniem zaliczki na podatek PIT wynikające z art. 41 ust. 1 oraz art. 42 ust. 1 ustawy o PIT?

2)  Czy poniesione przez Spółkę koszty związane z uczestnictwem Członków Rady Nadzorczej w szkoleniach mających na celu podnoszenie kompetencji Członków Rady Nadzorczej w zakresie pełnionej funkcji w Radzie Nadzorczej Spółki będą stanowić dla Członków Rady Nadzorczej przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o PIT a Wnioskodawca będzie miał obowiązki związane z obliczeniem, pobraniem i przekazaniem zaliczek na podatek PIT wynikające z art. 41 ust. 1 oraz art. 42 ust. 1 ustawy o PIT?

3)  Czy sfinansowane przez Spółkę koszty związane z uczestnictwem Członków Rady Nadzorczej w szkoleniach, których odbycie ma charakter obowiązkowy wynikający z przepisów prawa (np. BHP, RODO) będą stanowić dla Członków Rady Nadzorczej przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o PIT a Wnioskodawca będzie miał obowiązki związane z obliczeniem, pobraniem i przekazaniem zaliczek na podatek PIT wynikające z art. 41 ust. 1 oraz art. 42 ust. 1 ustawy o PIT?

4)  Czy sfinansowane przez Spółkę koszty związane z uczestnictwem Członków Rady Nadzorczej Spółki w spotkaniach branżowych takich jak konferencje, kongresy, seminaria i fora branżowe, na których pozyskają wiedzę związaną z działalnością Spółki, będą stanowić dla Członków Rady Nadzorczej przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o PIT a Wnioskodawca będzie miał obowiązki związane z obliczeniem, pobraniem i przekazaniem zaliczek na podatek PIT wynikające z art. 41 ust. 1 oraz art. 42 ust. 1 ustawy o PIT?

Państwa stanowisko w sprawie

Państwa zdaniem – w zakresie pytania Nr 1 – poniesione przez Spółkę koszty uczestnictwa Członka Komitetu Audytu w szkoleniu organizowanym przez X, którego zakres obejmuje zagadnienia związane ze sprawozdawczością zrównoważonego rozwoju, oceną podwójnej istotności oraz due diligence w zakresie zrównoważonego rozwoju, nie będą stanowić dla Członka Rady Nadzorczej przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem PIT, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, a tym samym dla Płatnika nie powstaną z tego tytułu obowiązki związane z obliczeniem i pobraniem zaliczek na podatek PIT oraz ich przekazaniem do urzędu skarbowego, wynikające z art. 41 ust. 1 i art. 42 ust. 1 ustawy o PIT.

Państwa zdaniem – w zakresie pytania Nr 2 – poniesione przez Spółkę koszty uczestnictwa Członków Rady Nadzorczej w szkoleniach mających na celu podnoszenie kompetencji Członków Rady Nadzorczej w zakresie pełnionej funkcji w Radzie Nadzorczej Spółki nie będą stanowić dla nich przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem PIT, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, a tym samym dla Płatnika nie powstaną z tego tytułu obowiązki związane z obliczeniem i pobraniem zaliczek na podatek PIT oraz ich przekazaniem do urzędu skarbowego, wynikające z art. 41 ust. 1 i art. 42 ust. 1 ustawy o PIT.

Państwa zdaniem – w zakresie pytania Nr 3 – sfinansowane przez Spółkę koszty uczestnictwa Członków Rady Nadzorczej w szkoleniach, których odbycie ma charakter obowiązkowy wynikający z przepisów prawa (np. BHP, RODO) nie będą stanowić dla nich przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem PIT, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, a tym samym dla Płatnika nie powstaną z tego tytułu obowiązki związane z obliczeniem i pobraniem zaliczek na podatek PIT oraz ich przekazaniem do urzędu skarbowego, wynikające z art. 41 ust. 1 i art. 42 ust. 1 ustawy o PIT.

Państwa zdaniem – w zakresie pytania Nr 4 – Wnioskodawca stoi na stanowisku, że sfinansowane przez Spółkę koszty związane z uczestnictwem Członków Rady Nadzorczej Spółki w spotkaniach branżowych takich jak konferencje, kongresy, seminaria i fora branżowe, na których pozyskają wiedzę związaną z działalnością Spółki, nie będą stanowić dla nich przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem PIT, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, a tym samym dla Płatnika nie powstaną z tego tytułu obowiązki związane z obliczeniem i pobraniem zaliczek na podatek PIT oraz ich przekazaniem do urzędu skarbowego, wynikające z art. 41 ust. 1 i art. 42 ust. 1 ustawy o PIT.

Uzasadnienie do Ad.1.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście.

Zgodnie z art. 13 ust. 7 ustawy o PIT za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

Przychód został zdefiniowany w art. 11 ust. 1 ustawy o PIT jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f.

Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Kwestia rozumienia pojęcia „nieodpłatnych świadczeń” była przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z 8 lipca 2014 r. (sygn. akt K 7/13) wskazał, jakie kryteria pozwalają zakwalifikować nieodpłatne świadczenie jako przychód pracownika ze stosunku pracy. Powyższy wyrok dotyczył wprawdzie przychodów pracowników, jednak uwagi zawarte w jego uzasadnieniu znajdują zastosowanie także do przychodów osób innych niż pracownicy, w tym do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, a więc także do członków rad nadzorczych. Istotne jest przy tym, że Trybunał Konstytucyjny zauważył, iż w sytuacji, gdy nieodpłatne świadczenie zostało przyjęte jako warunek niezbędny do zgodnego z prawem wykonania pracy – po stronie pracownika nie pojawia się korzyść, która mogłaby być objęta podatkiem dochodowym.

Zgodnie z tezami Trybunału, za przychód z tytułu „innych nieodpłatnych świadczeń” mogą zostać uznane takie świadczenia, które spełniają jednocześnie poniższe warunki:

·    po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),

·    po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,

·    po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Co do zasady świadczenie dotyczące podnoszenia kwalifikacji powinno zostać zakwalifikowane jako przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jeżeli udział Członka Rady Nadzorczej w szkoleniu nastawiony jest na poszerzenie jego indywidualnej wiedzy i umiejętności.

Wyjątkiem od powyższej zasady jest przypadek, gdy Członek Rady Nadzorczej został zobowiązany (np. w ramach zawartej umowy) do obowiązkowego uczestnictwa w konkretnych szkoleniach. W takiej sytuacji nie sposób mówić o powstaniu przychodu po stronie podatnika, gdy uczestnictwo w danych szkoleniach jest jednym z warunków wykonywania umowy, a odmowa wykonania tego obowiązku mogłaby skutkować np. rozwiązaniem umowy.

W sytuacji, w której Członek Rady Nadzorczej obowiązkowo odbywa szkolenie czy kurs, które leżą w interesie Spółki i z których sam podatnik nie skorzystałby i nie zapłacił, ponieważ nie leżałoby to w jego interesie - nie można mówić o powstaniu jakiegokolwiek przychodu.

Podobnie, gdy udział w szkoleniu ma charakter obowiązkowy i wynika ze szczególnych regulacji ustawowych. W takim przypadku nie można uznać, że zostaną spełnione warunki wskazane w wyroku Trybunału Konstytucyjnego a po stronie Członka Rady Nadzorczej powstanie jakikolwiek przychód.

Wnioskodawca sfinansuje udział Członka Komitetu Audytu w szkoleniu A, którego zakres obejmuje zagadnienia związane ze sprawozdawczością zrównoważonego rozwoju, oceną podwójnej istotności oraz due diligence w zakresie zrównoważonego rozwoju. Udział w szkoleniu będzie pozostawał w ścisłym związku z obowiązkami ustawowymi wynikającymi z ustawy o biegłych rewidentach w szczególności z rozszerzonym od 1 stycznia 2025 r. katalogiem zadań komitetu audytu (art. 130 ust. 1) oraz wymogami kompetencyjnymi (art. 129 ust. 1).

W art. 129 ust. 1 ustawy o biegłych rewidentach wskazano, że w skład komitetu audytu wchodzi przynajmniej 3 członków. Przynajmniej jeden członek komitetu audytu posiada wiedzę i umiejętności w zakresie rachunkowości lub badania sprawozdań finansowych. Ponadto członkowie komitetu audytu muszą posiadać wiedzę i umiejętności z zakresu branży, w której działa jednostka zainteresowania publicznego.

W ustawie o biegłych rewidentach wskazano więc, jakie kompetencje powinien mieć Członek Komitetu Audytu. Wymóg ten ma charakter trwały i ciągły - nie jest jednorazowym wymogiem weryfikowanym wyłącznie w chwili powołania. Jednocześnie na mocy ustawy o biegłych rewidentach, biegły rewident jest obowiązany stale podnosić kwalifikacje zawodowe, w tym przez odbywanie obligatoryjnego doskonalenia zawodowego w każdym roku kalendarzowym. Obligatoryjne doskonalenie zawodowe polega na odbyciu szkolenia, którego program kształcenia ma na celu podnoszenie poziomu i aktualizację wiedzy lub umiejętności związanych z wykonywaniem zawodu biegłego rewidenta. Choć obowiązek doskonalenia zawodowego dotyczy formalnie biegłych rewidentów, a nie Członków Komitetu Audytu, to systemowo potwierdza on, że ustawodawca uznaje ciągłość wymogu kompetencyjnego za konieczną w obszarze regulowanym tą ustawą.

Ponadto z obowiązującej od 1 stycznia 2025 r. nowelizacji art. 130 ust. 1 ustawy o biegłych rewidentach wynikają nowe obowiązki Członków Komitetu Audytu m.in. w zakresie:

-     monitorowania sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju lub sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju grupy kapitałowej, w tym w zakresie ich sporządzania i znakowania, oraz procesu identyfikacji przez jednostkę zainteresowania publicznego informacji przedstawianych zgodnie ze standardami sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju,

-     monitorowania skuteczności systemów kontroli wewnętrznej i systemów zarządzania ryzykiem oraz audytu wewnętrznego, w szczególności w zakresie sprawozdawczości finansowej oraz sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju lub sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju grupy kapitałowej,

-     informowania rady nadzorczej o wynikach badania lub atestacji sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju oraz wyjaśnianie, w jaki sposób to badanie lub ta atestacja przyczyniły się do rzetelności sprawozdawczości,

-     opracowywania polityki wyboru firmy audytorskiej do przeprowadzania badania sprawozdań finansowych oraz polityki wyboru firmy audytorskiej do przeprowadzenia atestacji sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju,

-     przedkładania zaleceń mających na celu zapewnienie rzetelności procesu sprawozdawczości finansowej, sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju lub sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju grupy kapitałowej w jednostce zainteresowania publicznego.

Powyższe obowiązki dotyczą obszaru, który jest obiektywnie nowy - przed 1 stycznia 2025 r. nie istniały w ustawie o biegłych rewidentach obowiązki komitetu audytu w zakresie sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju, jest to kluczowa okoliczność odróżniająca niniejszy stan przyszły od typowych sytuacji szkoleniowych dotyczących „ogólnego" poszerzania kompetencji. Bez nabycia nowej wiedzy z zakresu ESG, oceny podwójnej istotności czy due diligence w zakresie zrównoważonego rozwoju, Członek Komitetu Audytu nie będzie w stanie prawidłowo realizować nowo nałożonych obowiązków ustawowych.

Program szkolenia A obejmuje te zagadnienia, które korespondują z nowymi obowiązkami komitetu audytu z art. 130 ust. 1 (sprawozdawczość zrównoważonego rozwoju, ocena podwójnej istotności, due diligence ESG). Nie jest to szkolenie o charakterze ogólnorozwojowym, lecz ściśle ukierunkowane na realizację nałożonych obowiązków ustawowych.

Udział w szkoleniu nie będzie miał charakteru dobrowolnego - Członek Komitetu Audytu zostanie formalnie zobowiązany do udziału w szkoleniu poprzez podjęcie uchwały Rady Nadzorczej lub Przewodniczącego Komitetu Audytu.

Spółka jest jednostką (…), na której spoczywa ustawowy obowiązek zapewnienia prawidłowego funkcjonowania komitetu audytu. Szkolenie Członka Komitetu Audytu leży przede wszystkim w interesie Spółki, gdyż umożliwia prawidłowe wykonywanie obowiązków nadzorczych nad procesem sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju.

Udział w szkoleniu będzie więc leżał w interesie Spółki i będzie obowiązkowy dla Członka Komitetu Audytu. Nie sposób bowiem założyć, że podatnik sam zapłaciłby za szkolenie a sfinansowanie go przez Spółkę pozwoli na uniknięcie wydatku, który musiałby ponieść.

Wnioskodawca przytoczył argumenty dotyczące ustawowego wymogu kompetencyjnego, fundamentalnej zmiany zakresu obowiązków od 1 stycznia 2025 r., bezpośredniego związku tematyki szkolenia z obowiązkami ustawowymi, braku dobrowolności udziału w szkoleniu oraz interesu Spółki w sfinansowaniu szkolenia, które w opinii Wnioskodawcy wskazują, że sfinansowanie szkolenia A nie będzie stanowić przychodu dla Członka Komitetu Audytu a na Wnioskodawcy nie będą ciążyć obowiązki płatnika, o których mowa w art. 41 ust. 1 i 42 ust. 2 ustawy o PIT.

Uzasadnienie do Ad. 2

W celu ustalenia czy sfinansowanie przez Spółkę kosztów uczestnictwa Członków Rady Nadzorczej w szkoleniach mających na celu podniesienie ich kompetencji w zakresie funkcji pełnionej w Radzie Nadzorczej będzie stanowić przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, należy przeanalizować wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13.

Trybunał Konstytucyjny definiując pojęcie „innych nieodpłatnych świadczeń" jako przychodu, w rozumieniu ustawy o PIT wskazał, że za przychód pracownika mogą być uznane takie świadczenia, które:

·      po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),

·      po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,

·      po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Wskazać należy, że nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika ze stosunku pracy - gdy świadczenie to powoduje wystąpienie po stronie pracownika przysporzenia: w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również wymiernego zaoszczędzenia wydatku. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy zostało spełnione za zgodą pracownika, tj. gdy pracownik skorzystał z niego w pełni dobrowolnie. Zatem, pracodawca spełnił określone świadczenie na rzecz pracownika, gdy dysponował uprzednią zgodą pracownika na jego przyjęcie.

Przychód pracownika będzie obejmował nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to zostanie spełnione w interesie pracownika (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie pracownikowi korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium należy wskazać, że chodzi o realny charakter przysporzenia, jako warunku objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym.

Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy korzyść jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów. W sytuacji, gdy nieodpłatne świadczenie nie powoduje przysporzenia w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej, czy to w postaci również wymiernego zaoszczędzenia wydatku, to wówczas nie można mówić o przychodzie z tytułu nieodpłatnego świadczenia.

Wyrok Trybunału Konstytucyjnego dotyczy wprawdzie świadczeń uzyskiwanych przez pracowników, jednak zawiera wskazówki interpretacyjne, jak należy rozumieć nieodpłatne świadczenia i przywołane ustalenia pozostają aktualne również do osób należących do składów rad nadzorczych.

W analizowanym zdarzeniu przyszłym nie zostanie spełniony drugi warunek wskazany przez Trybunał Konstytucyjny. W ocenie Wnioskodawcy nie można stwierdzić, że poniesione przez Spółkę w przyszłości wydatki w zakresie szkoleń dotyczących pełnionej funkcji przez Członków Rady Nadzorczej Spółki, zostaną spełnione w interesie Członków Rady Nadzorczej co przyniesie im korzyść w postaci zwiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musieliby ponieść.

Wnioskodawca uważa, że finansowanie szkoleń Członków Rady Nadzorczej mające na celu podnoszenie ich kompetencji w zakresie pełnionych funkcji, realizowane jest wyłącznie w interesie Spółki i wynika zarówno z potrzeb faktycznych, jak również prawnych obowiązków Spółki w tym zakresie. Tematyka szkoleń będzie związana przedmiotowo z obowiązkami realizowanymi w ramach sprawowanej funkcji Członka Rady Nadzorczej Spółki a więc realizacja szkolenia będzie leżeć wyłącznie w interesie Spółki.

Jak już wcześniej wskazano, Spółka prowadzi skomplikowaną działalność (...). Jest jednostką dominującą w Z, która prowadzi działalność na 4 kontynentach. Członkowie Rady Nadzorczej muszą posiadać aktualną i szeroką wiedzę specjalistyczną z różnych dziedzin aby rzetelnie i prawidłowo wykonywać prawny obowiązek nadzoru nad działalnością Spółki. To w interesie Spółki leży aby kompetencje Członków Rady Nadzorczej w zakresie pełnionych przez nich funkcji były stale aktualizowane. Gdyby Spółka nie zapewniła Członkom Rady Nadzorczej udziału w szkoleniach, Członkowie Rady Nadzorczej nie spełnialiby wymogów odpowiedniości w zakresie posiadanej wiedzy i umiejętności i w konsekwencji kluczowy dla Spółki organ, jakim jest Rada Nadzorcza, nie funkcjonowałby w sposób prawidłowy. Uderzyłoby to w interesy zarówno Spółki, jak i jej akcjonariuszy i interesariuszy.

W ocenie Wnioskodawcy, jeżeli Spółka nie pokryłaby wydatków związanych ze szkoleniami dotyczącymi obowiązków realizowanych w ramach sprawowanej funkcji Członka Rady Nadzorczej Spółki, Członkowie Rady Nadzorczej bez wątpienia nie pokryliby ich samodzielnie, a w efekcie nie wykonywaliby funkcji Członka Rady Nadzorczej zgodnie z najwyższymi standardami wymaganymi przez Spółkę. Z tego też względu nie można uznać, że poniesienie przez Spółkę wskazanych wydatków w jakikolwiek przyczyni się do zwiększenia aktywów Członków Rady Nadzorczej (lub uniknięcia wydatków) jeżeli Członkowie Rady Nadzorczej w żaden sposób nie będą beneficjentami tych wydatków. Można stwierdzić, że gdyby nie pełnili funkcji Członka Rady Nadzorczej w Spółce, w ogóle nie byliby zmuszeni do ponoszenia takich wydatków.

W Regulaminie Rady Nadzorczej wskazano, że przynajmniej jeden członek Komitetu Audytu powinien posiadać wiedzę i umiejętności z zakresu branży, w której działa Spółka oraz przynajmniej jeden członek Komitetu Wynagrodzeń powinien posiadać kwalifikacje lub doświadczenie w zakresie zarządzania zasobami ludzkimi. Zapisy Regulaminu zobowiązują Członków Rady Nadzorczej do posiadania odpowiednich kompetencji, co wiąże się również z ich aktualizowaniem i uzupełnianiem a zatem należy stwierdzić, że udział w szkoleniach powiązanych z pełnioną przez nich funkcją nie jest dobrowolny. Nie jest więc spełniony pierwszy warunek wskazany w wyroku Trybunału Konstytucyjnego.

Na podstawie przedstawionych powyżej argumentów należy stwierdzić, że sfinansowanie przez Spółkę szkoleń podnoszących kompetencje Członków Rady Nadzorczej w zakresie pełnionej funkcji w Radzie Nadzorczej Spółki, nie będzie stanowić dla Członków Rady Nadzorczej przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w wyniku czego na Płatniku nie będą ciążyć obowiązki płatnika, o których mowa w art. 41 ust. 1 i 42 ust. 2 ustawy o PIT.

Uzasadnienie do Ad.3.

W świetle powołanego wcześniej wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13, sfinansowanie przez Spółkę kosztów uczestnictwa Członków Rady Nadzorczej w szkoleniach, których odbycie będzie miało charakter obowiązkowy wynikający z przepisów prawa, nie będzie spełniać pierwszego warunku wskazanego w wyroku Trybunału Konstytucyjnego czyli dobrowolnego uczestnictwa. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem podatnika tylko w przypadku, gdy zostało spełnione za jego zgodą, to znaczy gdy skorzystał z niego w pełni dobrowolnie. Jeżeli konieczność odbycia szkolenia będzie wynikać z przepisów prawa, nie zostanie spełnione kryterium dobrowolności.

W takiej sytuacji nie sposób mówić o powstaniu przychodu po stronie podatnika, gdy uczestnictwo w danych szkoleniach jest jednym z warunków wykonywania umowy, a odmowa wykonania tego obowiązku mogłaby skutkować np. rozwiązaniem umowy.

Potwierdza to interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 lipca 2025 r. sygn. 0114-KDIP3-2.4011.391.2025.3.JK3.

Uwzględniając powyższe, sfinansowanie przez Spółkę kosztów uczestnictwa Członków Rady Nadzorczej w szkoleniach, których odbycie ma charakter obowiązkowy wynikający z przepisów prawa, nie będzie stanowić dla nich przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT a na Płatniku nie będzie ciążył obowiązek obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Uzasadnienie do Ad.4.

Powyżej w treści uzasadnienia powołano wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13, w którym wskazano 3 warunki, aby nieodpłatne świadczenie traktować jako przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W analizowanym zdarzeniu przyszłym nie zostanie spełniony drugi warunek wskazany przez Trybunał Konstytucyjny. W ocenie Wnioskodawcy nie można stwierdzić, że poniesione przez Spółkę w przyszłości wydatki związane z uczestnictwem Członka Rady Nadzorczej Spółki w spotkaniach branżowych takich jak konferencje, kongresy, seminaria i fora branżowe, na których pozyska wiedzę związaną z działalnością Spółki, zostaną spełnione w interesie Członka Rady Nadzorczej co przyniesie mu korzyść w postaci zwiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść.

Jak zauważył Trybunał Konstytucyjny: „Obiektywne kryterium - wystąpienia po stronie pracownika przysporzenia majątkowego (korzyści) - nie jest natomiast spełnione, gdy pracodawca proponuje pracownikom udział w spotkaniach integracyjnych czy szkoleniowych, choćby organizowanych poza miejscem pracy (imprezy wyjazdowe). W tym przypadku, nawet jeśli pracownik uczestniczy w spotkaniu (konferencji, szkoleniu) dobrowolnie, po jego stronie nie pojawia się korzyść, choćby w postaci zaoszczędzenia wydatku. Nie sposób bowiem zakładać, że gdyby nie „kursokonferencja” organizowana przez pracodawcę, pracownik wydałby pieniądze na uczestnictwo w takim przedsięwzięciu.”

W ocenie Wnioskodawcy nie można przyjąć, że Członek Rady Nadzorczej sam poniósłby wydatki z tytułu uczestnictwa w spotkaniu branżowym. Gdyby nie pełnił funkcji Członka Rady Nadzorczej w Spółce, Członek Rady Nadzorczej w ogóle nie byłby zmuszony ani zainteresowany do ponoszenia kosztów udziału w spotkaniach branżowych, które pozostawałyby poza kręgiem jego aktywności.

Ponoszenie wydatków dotyczących udziału w spotkaniach branżowych, opisanych w zdarzeniu przyszłym, ponoszonych w związku z funkcjonowaniem Rady Nadzorczej ma zrealizować wyłącznie interesy Spółki. Po pierwsze będą to spotkania branżowe, na których poruszane będą istotne i aktualne zagadnienia branży (...). W kontekście przedstawionej działalności (...) Spółki, to w interesie Spółki leży aby Członkowie Rady Nadzorczej mieli aktualną wiedzę dotyczącą sytuacji w branży oraz bieżących trendów rynkowych, wykonując funkcję organu nadzoru. Po drugie Spółka jako (...). Ze względów biznesowych i wizerunkowych, niezwykle ważny jest udział Spółki w prestiżowych wydarzeniach branżowych (np. forach, kongresach). Spółkę reprezentują członkowie zarządu oraz pracownicy. Członkowie Rady Nadzorczej biorą udział w wydarzeniu jako reprezentacja organu nadzoru Spółki.

Mając na uwadze powołaną powyżej wykładnię wyroku TK oraz przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego, stwierdzić należy, że poniesione przez Spółkę wydatki związane z uczestnictwem Członków Rady Nadzorczej Spółki w spotkaniach branżowych nie będą stanowiły dla nich przychodu, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o PIT a na Wnioskodawcy nie będą ciążyć obowiązki płatnika, o których mowa w art. 41 ust. 1 i art. 42 ust. 2 ustawy o PIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

W myśl art. 11 ust. 1 tej ustawy:

Według art. 11 ust. 2 ustawy:

W myśl przepisu art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepis art. 11 ust. 2b powołanej ustawy stanowi, że:

Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Źródłem przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy jest:

Stosownie do treści art. 13 pkt 7 cytowanej ustawy:

W myśl art. 13 pkt 9 cyt. ustawy:

Oznacza to, że przychody uzyskane z tych tytułów stanowią zawsze przychody z działalności wykonywanej osobiście, nawet jeśli tego rodzaju umowy zawierane są w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zatem przychód uzyskany przez Członka Rady Nadzorczej, który wykonuje swoje obowiązki na podstawie stosunku powołania będzie dla Niego przychodem z działalności wykonywanej osobiście, o którym mowa w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Konsekwencją zakwalifikowania przychodów uzyskanych przez członka Rady Nadzorczej do art. 13 pkt 7 ustawy jest ich opodatkowanie za pośrednictwem płatnika - na zasadach określonych w art. 41 i art. 42 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 41 ust. 1 ww. ustawy:

W myśl art. 42 ust. 1 powołanej ustawy:

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy. Rozumienie tego pojęcia zostało jednak wypracowane w orzecznictwie.

Pojęcie „nieodpłatne świadczenie” było m.in. przedmiotem interpretacji Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w uchwale podjętej w składzie siedmiu sędziów z 18 listopada 2002 r., sygn. akt FPS 9/02 stwierdził, że pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” użyte w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych:

W uchwale z dnia 24 maja 2010 r., sygn. akt II FPS 1/10, NSA potwierdził powyższe stanowisko uznając, że ma ono również zastosowanie do podatku dochodowego od osób fizycznych, w stosunku do sytuacji wynikających z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Kwestia rozumienia pojęcia „nieodpłatnych świadczeń” – w aspekcie świadczeń pracowniczych była przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13 dokonał ustalenia, jakie kryteria statuują nieodpłatne świadczenie do zakwalifikowania go jako przychodu pracownika z tytułu stosunku pracy.

Trybunał Konstytucyjny definiując pojęcie „innych nieodpłatnych świadczeń” jako przychodu, w rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazał, że za przychód pracownika mogą być uznane takie świadczenia, które:

·      po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),

·      po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,

·      po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Wobec tego, przyjęcie oceny uznającej konkretne świadczenie ze strony pracodawcy za przychód pracownika ze stosunku pracy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, winno opierać się na przesłankach wynikających z ww. przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które Trybunał Konstytucyjny w powołanym powyżej wyroku uznał za zgodne z Konstytucją i przedstawił ich interpretację.

Należy też pokreślić, że ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być zawsze interpretowane w konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego, z pominięciem okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń prawnych.

Co prawda w powyższym wyroku Trybunał Konstytucyjny odnosił się wprost do świadczeń oferowanych przez pracodawcę na rzecz osób pozostających w stosunku pracy (pracowników), niemniej jednak zarówno teza tego wyroku, jak i jego uzasadnienie mają zastosowanie również do osób fizycznych, które uzyskują przychody kwalifikowane do innych źródeł przychodów, w tym również do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, o których mowa w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzyskiwanych przez członków Rady Nadzorczej.

W kontekście pierwszego warunku Trybunał Konstytucyjny podkreślił, że „inne nieodpłatne świadczenia” na rzecz pracownika mogą być uznane za jego dochód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tylko pod warunkiem, że rzeczywiście spowodowały zaoszczędzenie przez niego wydatków. Ustalenie tej okoliczności zależy od tego, czy pracownik skorzystał ze świadczenia oferowanego przez pracodawcę w pełni dobrowolnie. Zgoda na skorzystanie ze świadczenia wyraża bowiem ocenę pracownika, że świadczenie – z punktu widzenia jego sytuacji zawodowej, życiowej, rodzinnej – jest celowe i przydatne, leży w jego interesie. Oznacza to, że w braku świadczenia ze strony pracodawcy pracownik musiałby ponieść wydatek. W konsekwencji, przyjęcie świadczenia oferowanego przez pracodawcę oznacza uniknięcie tego wydatku.

Formułując drugi warunek Trybunał Konstytucyjny wyjaśnił, że dla oceny czy świadczenie leżało w interesie pracownika istotne jest czy stanowi ono realne przysporzenie majątkowe (korzyść), którego efekt jest uchwytny w jego majątku. Trybunał Konstytucyjny – w ślad za uchwałami NSA – uznał, że w zakres nieodpłatnego świadczenia jako przychodu wchodzą wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, „których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”. W konsekwencji, aby wartość świadczenia uzyskanego od pracodawcy podlegała opodatkowaniu, po stronie pracownika musi pojawić się dochód, czyli korzyść majątkowa. Korzyść ta może wystąpić w dwóch postaciach: prowadzi do powiększenia aktywów, co jest zwykłym skutkiem wypłaty pieniędzy, albo do zaoszczędzenia wydatków, co może być następstwem świadczenia rzeczowego lub w formie usługi. W wyniku takiego świadczenia w majątku pracownika nie pojawia się wprawdzie realny dochód (w znaczeniu ekonomicznym), ale ponieważ znaczenie dochodu na gruncie ustawy jest szersze, zaoszczędzenie wydatków musi być traktowane na równi z przyrostem majątku.

W odniesieniu natomiast do trzeciego warunku Trybunał Konstytucyjny wskazał, że przychód powstaje, gdy można zindywidualizować świadczenie, określić jego wartość pieniężną oraz skonkretyzować odbiorcę.

Mając powyższe na uwadze Trybunał Konstytucyjny zauważył, że, nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika ze stosunku pracy – gdy świadczenie to powoduje wystąpienie po stronie pracownika przysporzenia: w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również wymiernego zaoszczędzenia wydatku. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy zostało spełnione za zgodą pracownika, tj. gdy pracownik skorzystał z niego w pełni dobrowolnie. Zatem, pracodawca spełnił określone świadczenie na rzecz pracownika, gdy dysponował uprzednią zgodą pracownika na jego przyjęcie.

Przychód pracownika będzie obejmował nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to zostanie spełnione w interesie pracownika (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie pracownikowi korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium należy wskazać, że chodzi o realny charakter przysporzenia, jako warunku objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy korzyść jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów. W sytuacji, gdy nieodpłatne świadczenie nie powoduje przysporzenia w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej, czy to w postaci również wymiernego zaoszczędzenia wydatku, to wówczas nie można mówić o przychodzie z tytułu nieodpłatnego świadczenia.

Jako przykład świadczenia, które nie rodzi po stronie pracownika przysporzenia majątkowego (korzyści) Trybunał Konstytucyjny wskazał sytuację, w której pracodawca proponuje pracownikom udział w spotkaniach integracyjnych czy szkoleniowych, choćby organizowanych poza miejscem pracy (imprezy wyjazdowe). W tym przypadku, nawet jeśli pracownik uczestniczy w spotkaniu (konferencji, szkoleniu) dobrowolnie, po jego stronie nie pojawia się korzyść, choćby w postaci zaoszczędzenia wydatku. Nie sposób bowiem zakładać, że gdyby nie „kursokonferencja” organizowana przez pracodawcę, pracownik wydałby pieniądze na uczestnictwo w takim przedsięwzięciu.

Zauważyć należy, że nie każde świadczenie spełnione przez pracodawcę na rzecz pracownika bez ustalonej za nie zapłaty jest świadczeniem podlegającym podatkowi dochodowemu, podobnie jak nie każde tego rodzaju świadczenie jest wyłączone spod regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy czym, jak słusznie zauważył Trybunał Konstytucyjny, ze względu na otwarty i rozwijający się katalog świadczeń oferowanych przez pracodawców – nie jest możliwe enumeratywne wyliczenie w ustawie podatkowej wszystkich nieodpłatnych przysporzeń, które zgodnie z zasadą powszechności przedmiotowej podatku dochodowego powinny być przez ustawodawcę uwzględnione.

Co do zasady świadczenie dotyczące podnoszenia kwalifikacji powinno zostać zakwalifikowane jako przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W sytuacji, gdy udział podatnika w szkoleniu nastawiony jest na poszerzenie jego indywidualnej wiedzy i umiejętności, otrzymuje on konkretne przysporzenie majątkowe, bowiem gdyby nie pokrycie tych wydatków przez inny podmiot – podatnik musiałby ponieść taki koszt z własnych środków.

W sytuacji jednak, w której podatnik obowiązkowo odbywa szkolenie czy kurs, które leżą w interesie pracodawcy i z których podatnik sam nie skorzystałby i nie zapłacił - nie można mówić o powstaniu jakiegokolwiek przychodu. Natomiast gdy podatnik nie jest zobowiązany do obowiązkowego uczestnictwa w szkoleniach, istotne jest kto przede wszystkim będzie korzystał z efektów udziału w szkoleniu, w czyim interesie są ponoszone wydatki na nieodpłatne świadczenia, jaki jest zakres szkolenia, czy np. jest to specjalistyczne szkolenie, ściśle związane z branżą w jakiej działa podmiot zatrudniający.

Państwa wątpliwości budzi kwestia, czy w sytuacji opisanej we wniosku poniesione koszty udziału członków Rady Nadzorczej w wymienionych we wniosku rodzajach szkoleń i wydarzeń branżowych będą stanowić dla nich przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, czy powstaną z tego tytułu dla Państwa (jako płatnika) obowiązki związane z obliczeniem i pobraniem zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Wskazują państwo, że w ramach Rady Nadzorczej działają trzy stałe komitety: Komitet Audytu, Komitet Wynagrodzeń i Komitet Strategii.

Komitet Audytu jest odpowiedzialny za nadzór w zakresie sprawozdawczości finansowej, system kontroli wewnętrznej, zarządzanie ryzykiem, zgodności działalności z prawem (compliance) i kontrolę wewnętrzną i zewnętrzną. Ponadto, Rada Nadzorcza wyznaczyła Komitet Audytu do wykonywania funkcji w zakresie sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju Z oraz atestacji tych sprawozdawczości. Zgodnie z Regulaminem Rady Nadzorczej, przynajmniej jeden członek Komitetu Audytu powinien posiadać wiedzę i umiejętności w zakresie rachunkowości lub badania sprawozdań finansowych. Dodatkowo przynajmniej jeden członek Komitetu Audytu powinien posiadać wiedzę i umiejętności z zakresu branży, w której działa Spółka.

Zgodnie z tym samym Regulaminem przynajmniej jeden członek Komitetu Wynagrodzeń powinien posiadać kwalifikacje lub doświadczenie w zakresie zarządzania zasobami ludzkimi.

W przypadku Spółki prowadzącej działalność (...) w kraju i za granicą, wykonywanie prawnego obowiązku nadzoru nad działalnością Spółki wymaga od Rady Nadzorczej specjalistycznej wiedzy m.in. z zakresu (...), prawa spółek, rachunkowości i finansów, oceny i zarządzania ryzykiem, ESG i zrównoważonego rozwoju, cyberbezpieczeństwa, przepisów dotyczących rynku kapitałowego, prawa ochrony środowiska, bezpieczeństwa pracy, compliance.

Członkowie Rady Nadzorczej powinni mieć wiedzę, umiejętności i doświadczenie odpowiednie do pełnionych przez nich funkcji i powierzonych im obowiązków, co zagwarantuje efektywne wykonywanie obowiązków nadzorczych w Spółce i w Z. Powinni wykazywać się aktualną wiedzą ekspercką oraz znajomością bieżących trendów rynkowych i regulacji prawnych w sektorze działalności Spółki oraz stale podnosić kwalifikacje i aktualizować wiedzę i umiejętności niezbędne do należytego pełnienia funkcji, do których zostali powołani. Kluczowa jest ich stała aktualizacja kompetencji oraz orientacja w bieżących wyzwaniach rynkowych. W celu wsparcia sprawowania skutecznego nadzoru nad działalnością Spółki (...), koncentrującej się na (...), o unikatowym i wielowymiarowym modelu biznesowym oraz nadzoru nad realizacją jej celów strategicznych, Spółka poniesie koszt uczestnictwa Członka Komitetu Audytu w szkoleniu organizowanym przez A, którego zakres obejmuje zagadnienia związane ze sprawozdawczością zrównoważonego rozwoju, oceną podwójnej istotności oraz due diligence w zakresie zrównoważonego rozwoju. Udział w szkoleniu będzie pozostawać w bezpośrednim związku z obowiązkami ustawowymi wynikającymi z ustawy z dnia 11 maja 2017 r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1891; dalej: ustawa o biegłych rewidentach), w szczególności z rozszerzonym od 1 stycznia 2025 r. katalogiem zadań komitetu audytu oraz wymogami kompetencyjnymi. Członek Komitetu Audytu zostanie formalnie zobowiązany do udziału w szkoleniu poprzez podjęcie uchwały Rady Nadzorczej lub Przewodniczącego Komitetu Audytu.

W świetle przedstawionych powyżej rozważań dotyczących skutków podatkowych nieodpłatnych świadczeń, uznać należy, że skoro Członek Komitetu Audytu działającego w ramach Rady Nadzorczej zostanie formalnie – poprzez podjęcie uchwały – zobowiązany do uczestnictwa w szkoleniu, a ponadto – jak Państwo wskazują – udział w nim będzie również pozostawać w bezpośrednim związku z obowiązkami ustawowymi wynikającymi z ustawy o biegłych rewidentach uznać należy, że uczestnictwo w takim szkoleniu nie będzie stanowić dla niego przychodu, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zobowiązanie do odbycia takiego szkolenia wyklucza bowiem możliwość uznania, że członek Rady Nadzorczej weźmie w nim udział dobrowolnie, oraz że udział w nim leży w jego interesie.

Wskazali Państwo ponadto, że Spółka może również ponieść koszty związane z uczestnictwem Członków Rady Nadzorczej w szkoleniach mających na celu podnoszenie kompetencji Członków Rady Nadzorczej Spółki w zakresie pełnionej funkcji. Ich tematyka będzie związana przedmiotowo z obowiązkami realizowanymi w ramach sprawowanej funkcji Członka Rady Nadzorczej Spółki.

Udział w szkoleniach mających na celu podnoszenie kompetencji Członków Rady Nadzorczej będzie leżał przede wszystkim w interesie Spółki. To w interesie Spółki leży bowiem aby kompetencje Członków Rady Nadzorczej w zakresie pełnionych funkcji były aktualizowane. Jest to niezbędne aby Rada Nadzorcza - kluczowy dla Spółki organ - funkcjonowała prawidłowo i chroniła interesy Spółki i jej akcjonariuszy i interesariuszy.

Przedmiot działalności Spółki obejmuje w szczególności działalność (...).

Będą to specjalistyczne szkolenia związane z wykonywaniem funkcji nadzorczych w Spółce. Zakres tematyczny szkoleń będzie uwzględniał specyfikę ww. branży oraz zagadnienia mające znaczenie dla prawidłowego wykonywania funkcji nadzorczych.

Tematyka szkoleń będzie pozostawała w związku z działalnością prowadzoną przez Spółkę, a także z zadaniami i obowiązkami Rady Nadzorczej wynikającymi ze Statutu Spółki oraz Regulaminu Rady Nadzorczej. Zakres tematyczny szkoleń będzie uwzględniał specyfikę ww. branży oraz zagadnienia mające znaczenie dla prawidłowego wykonywania funkcji nadzorczych.

Związek pomiędzy tematyką szkoleń a działalnością Spółki będzie polegał na tym, że wiedza i kompetencje nabywane przez członków Rady Nadzorczej będą wykorzystywane bezpośrednio przy wykonywaniu ustawowych, statutowych i regulaminowych obowiązków nadzorczych wobec Spółki.

Odbywane szkolenia mają na celu zapewnienie członkom Rady Nadzorczej aktualnej wiedzy niezbędnej do skutecznego i profesjonalnego wykonywania obowiązków nadzorczych wobec Spółki, a zatem pozostają w bezpośrednim związku z zakresem działalności Spółki oraz zadaniami Rady Nadzorczej wynikającymi z obowiązujących przepisów prawa, Statutu Spółki i Regulaminu Rady Nadzorczej.

Szkolenia mające na celu podnoszenie kompetencji Członków Rady Nadzorczej będą dostarczały i aktualizowały wiedzę i umiejętności niezbędne do prawidłowego wykonywania obowiązków Członków Rady Nadzorczej Spółki.

Skoro zatem udział w specjalistycznych szkoleniach mających na celu podniesienie kompetencji członków Rady Nadzorczej:

·      leży wyłącznie w Państwa interesie, bowiem ich tematyka jest związana z Państwa działalnością i uwzględnia specyfikę branży,

·      Regulamin Rady Nadzorczej przewiduje, że co najmniej jeden członek Komitetu Audytu powinien posiadać wiedzę z zakresu branży w której działa Spółka, co najmniej jeden członek powinien posiadać wiedzę i umiejętności w zakresie rachunkowości lub badania sprawozdań finansowych, przynajmniej jeden członek Komitetu Wynagrodzeń powinien posiadać kwalifikacje lub doświadczenie w zakresie zarządzania zasobami ludzkimi,

·      wiedza i kompetencje nabywane w trakcie tych szkoleń będą wykorzystywane bezpośrednio przy wykonywaniu ustawowych, statutowych i regulaminowych obowiązków nadzorczych wobec Spółki,

·      szkolenia będą dostarczały i aktualizowały wiedzę i umiejętności niezbędne do prawidłowego wykonywania obowiązków, a także do ochrony interesów Spółki, jej akcjonariuszy i interesariuszy,

·      uzasadnieniem udziału w szkoleniach nie jest samo podniesienie kompetencji kwalifikacji uczestnika, lecz udział ten ma na celu poprawienie jakości pytań, ocen i uchwał, wspieranie należytej staranności, co leży w interesie Spółki

to również w tym przypadku uznać należy, że uczestnictwo w specjalistycznych szkoleniach których tematyka będzie związana z działalnością prowadzoną przez Spółkę a także z zadaniami i obowiązkami Rady Nadzorczej wynikającymi ze Statutu Spółki oraz Regulaminu Rady Nadzorczej nie będzie stanowić przychodu, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie sposób bowiem uznać, że odbywanie szkoleń uwzględniających specyfikę branży, które będą dostarczały i aktualizowały wiedzę i umiejętności niezbędne do prawidłowego wykonywania obowiązków wynikających ze Statutu Spółki oraz Regulaminu Rady Nadzorczej leżą w interesie członka Rady Nadzorczej.

Ponadto z opisu zdarzenia wynika również, Spółka może sfinansować koszty związane z uczestnictwem Członków Rady Nadzorczej w szkoleniach, których odbycie ma charakter obowiązkowy wynikający z przepisów prawa (np. BHP, RODO).

Analogicznie w takiej sytuacji, jeśli odbycie szkoleń ma charakter obowiązkowy i wynika z przepisów prawa to zgodzić się należy, że członkowie Rady Nadzorczej w związku z uczestnictwem w tych szkoleniach nie uzyskują przychodu, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wskazują Państwo również, że w ramach pełnionej funkcji Członkowie Rady Nadzorczej uczestniczą w kluczowych konferencjach, kongresach, seminariach i forach branżowych związanych z działalnością Spółki. Udział Członków Rady Nadzorczej w konferencjach, kongresach, seminariach i forach branżowych, leży przede wszystkim w interesie Spółki, o ile wydarzenie konferencja, kongres, seminarium lub fora branżowe będą mieć bezpośredni związek z zadaniami nadzorczymi lub profilem działalności Spółki, a udział członków Rady Nadzorczej będzie miał jasno określony cel. Wydarzenia branżowe dają dostęp do zmian regulacyjnych, praktyk rynkowych, perspektywy inwestorów, audytorów i regulatorów oraz trendów w (...), ESG i technologii. Interes członka organu jest wtórny wobec interesu Spółki działającej w szerokim zakresie.

Członek Rady Nadzorczej będzie wykorzystywał wiedzę uzyskaną podczas konferencji, kongresów, seminariów i forów branżowych przy wykonywaniu swoich obowiązków nadzorczych w Radzie Nadzorczej Spółki.

Tym samym w świetle przytoczonych na wstępie przepisów opłacenie spotkań branżowych, takich jak konferencje, kongresy, seminaria i fora branżowe, w których uczestnictwo będzie mieć bezpośredni związek z zadaniami nadzorczymi lub profilem działalności Spółki i na których członkowie Rady Nadzorczej pozyskają wiedzę związaną z działalnością Spółki którą będą wykorzystywali podczas swoich obowiązków nadzorczych w Spółce, nie będzie stanowić dla członków Rady Nadzorczej przychodu, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Skoro zatem uczestnictwo w wymienionych we wniosku szkoleniach i spotkaniach branżowych nie będzie stanowiło przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to zgodzić się z Państwem należy, że w związku z finansowaniem tych przedsięwzięć nie będzie ciążył na Państwu obowiązek pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.