0115-KDIT2.4011.458.2026.2.ŁS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 8 lipca 2026 r. oraz – na wezwanie organu – pismem z 7 sierpnia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan osobą fizyczną zatrudnioną na podstawie umowy o pracę. Zamierza Pan podjąć dodatkową aktywność zarobkową w Internecie i prowadzić ją wyłącznie w formie działalności nierejestrowanej, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy – Prawo przedsiębiorców. Aktywność ta będzie polegać na monetyzacji własnych treści poprzez udostępnianie przestrzeni reklamowej globalnym platformom cyfrowym.

Planuje Pan uzyskiwać przychody z dwóch programów partnerskich:

1.  X – prognozowany przychód ok. 1400–1600 zł miesięcznie, wypłacany automatycznie co miesiąc,

2.  Y – prognozowany przychód ok. 300 zł miesięcznie (wypłata ok. 600 zł raz na dwa miesiące).

Łączny miesięczny przychód z obu źródeł wyniesie ok. 1700–1900 zł, co oznacza, że w żadnym kwartale roku podatkowego nie przekroczy on ustawowego limitu dla działalności nierejestrowanej (wynoszącego 225% minimalnego wynagrodzenia za pracę za dany kwartał).

W okresie ostatnich 60 miesięcy nie wykonywał Pan pozarolniczej działalności gospodarczej.

Z uwagi na automatyzację systemów X i Y, naliczanie i wypłata środków ma charakter ciągły i powtarzalny (comiesięczny).

Zamierza Pan rozliczać te przychody raz w roku w deklaracji PIT-36 jako przychody z „innych źródeł” (zgodnie z art. 20 ust. 1ba ustawy o PIT), bez rejestracji firmy w CEIDG oraz bez zgłaszania się do ubezpieczeń w ZUS.

Uzupełnienie zdarzenia przyszłego

Wskazane we wniosku kwoty przychodów stanowią Pana własną ocenę spodziewanych przychodów, opartą na wstępnym rozeznaniu rynku i planowanym zasięgu bloga. Blog znajduje się obecnie na etapie uruchamiania, w związku z czym wskazane kwoty mają charakter szacunkowy i mogą różnić się od przychodów faktycznie osiągniętych po rozpoczęciu działalności.

Zamierza Pan prowadzić bloga o tematyce (...). Treści na blogu będzie Pan publikować regularnie, opierając się na ogólnodostępnych komunikatach, np. (...). Nie będzie Pan prowadzić własnych dochodzeń dziennikarskich ani zlecać tworzenia treści innym osobom – wszystkie wpisy będzie Pan przygotowywać samodzielnie, na podstawie już opublikowanych, publicznie dostępnych materiałów.

Jedynym źródłem przychodów związanych z prowadzeniem bloga będą:

1.  przychody z programu X (wyświetlanie reklam na stronie bloga), w przewidywanej wysokości ok. 1600 zł miesięcznie,

2.  przychody z monetyzacji na platformie Y (np. wyświetlanie reklam/monetyzacja treści udostępnianych na profilu bloga), w przewidywanej wysokości ok. 300 zł miesięcznie.

Nie zamierza Pan prowadzić żadnych innych form zarobku związanych z blogiem – w szczególności nie będzie Pan zamieszczać artykułów sponsorowanych, nie będzie Pan świadczyć usług reklamowych na rzecz konkretnych klientów, nie będzie Pan sprzedawać produktów ani usług za pośrednictwem bloga, nie będzie Pan też aktywnie pozyskiwać reklamodawców ani prowadzić negocjacji handlowych w tym zakresie. Przychód będzie wynikał wyłącznie z automatycznego wyświetlania reklam dobieranych przez systemy X i Y, bez Pana udziału w doborze reklamodawców czy warunków współpracy.

Prowadzenie bloga nie będzie się wiązać z zatrudnianiem innych osób, wynajmem lokalu czy ponoszeniem innych nakładów typowych dla zorganizowanej działalności gospodarczej. Aktywność ta będzie miała charakter systematyczny w zakresie samego publikowania treści (co wynika z bieżącego charakteru informacji miejskich), natomiast nie będą jej towarzyszyć działania o charakterze biznesowym, takie jak planowanie przychodów, budowanie oferty handlowej czy aktywne pozyskiwanie klientów/reklamodawców.

W roku podatkowym 2026 i latach następnych planuje Pan uzyskiwać przychody z wyświetlania reklam na autorskim blogu oraz profilu w mediach społecznościowych.

Posiada Pan nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Jest Pan jedynym właścicielem i administratorem bloga, a publikowane treści tworzy Pan samodzielnie w wolnym czasie i stanowią one Pana własną twórczość.

Modyfikuje Pan podane wcześniej we wniosku szacunkowe kwoty przychodów. Szacowany przychód z programu X wynosić będzie do ok. 2 500 zł miesięcznie (zamiast 1 600 zł), a z monetyzacji na platformie Y do ok. 500 zł miesięcznie (zamiast 300 zł). Łączny przewidywany przychód wyniesie do ok. 3 000 zł miesięcznie, co mieści się w limitach dla działalności nierejestrowanej (art. 5 ust. 1 ustawy - Prawo przedsiębiorców).

Współpraca odbywa się poprzez akceptację regulaminów (Terms of Service) z podmiotami (...). Umowy te regulują zasady wyświetlania reklam oraz naliczania i wypłaty wynagrodzenia. Wysokość przychodu zależy wyłącznie od wskaźników statystycznych (wyświetlenia, kliknięcia) i stawek aukcyjnych ustalanych automatycznie przez systemy dostawców.

Nie ma Pan jakiegokolwiek wpływu na bezpośrednią zawartość, przekaz, wizualizację ani dobór reklam, nie jest zaangażowany w ich tworzenie, nie jest Pan ich autorem ani zleceniodawcą ich publikacji.

Pod pojęciem monetyzacji treści na profilu Y należy rozumieć wyłącznie automatyczne dołączanie reklam przez system Y (np. reklamy (...)) do publikowanych materiałów.

Nie uzyskuje i nie będzie Pan uzyskiwał przychodów z tytułu przeniesienia praw autorskich ani udzielania licencji do treści publikowanych na blogu. Wynagrodzenie przysługuje wyłącznie za odpłatne udostępnienie powierzchni i przestrzeni reklamowej.

Pytanie

Czy przychody uzyskiwane z tytułu uczestnictwa w programach X oraz Y (udostępnianie powierzchni reklamowej), osiągane w warunkach nieprzekraczania limitu przychodów określonego w art. 5 ust. 1 ustawy – Prawo przedsiębiorców i bez rejestracji działalności gospodarczej, stanowią dla Pana przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1ba ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT)?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, przychody uzyskiwane z tytułu udziału w programach reklamowych X oraz Y, w sytuacji gdy prowadzi Pan aktywność zarobkową nieprzekraczającą limitu przychodów wskazanego w art. 5 ust. 1 ustawy – Prawo przedsiębiorców (szacunkowo do ok. 3 000 zł miesięcznie łącznie), stanowią przychody z tzw. innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1ba ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 20 ust. 1ba ustawy o PIT, za przychody z innych źródeł uważa się również przychody osiągane z działalności, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy – Prawo przedsiębiorców (czyli działalności nierejestrowanej).

W opisanym stanie faktycznym nie tworzy Pan reklam ani nie zawiera umów z konkretnymi reklamodawcami. Istotą współpracy z (...) oraz (...) jest odpłatne udostępnienie przestrzeni na blogu oraz powiązanym profilu w celu automatycznego wyświetlania reklam przez te podmioty.

Ponieważ Pana aktywność spełnia przesłanki działalności nierejestrowanej na gruncie przepisów Prawa przedsiębiorców (przychód miesięczny nie przekracza ustawowego limitu), uzyskane z tego tytułu wynagrodzenie od X i Y powinno zostać zakwalifikowane na gruncie ustawy o PIT jako przychód z „innych źródeł” (art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1ba ustawy o PIT).

W konsekwencji nie ma Pan obowiązku wpłacania zaliczek na podatek dochodowy w ciągu roku, a przychody te powinien Pan wykazać w rocznym zeznaniu podatkowym (PIT-36) i opodatkować według skali podatkowej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl zasady powszechności opodatkowania, wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.)

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartym w ww. ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.

Ogólne pojęcie przychodu zostało wyjaśnione w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Na gruncie prawa podatkowego przychodem podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest zatem każda forma przysporzenia majątkowego (korzyść), tzn. zarówno pieniężna jak i niepieniężna. Innymi słowy, pod pojęciem tym należy rozumieć każde działanie lub zaniechanie prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.

I tak, źródła przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przypisanie uzyskanego przychodu do określonego, jednego źródła przychodów następuje w oparciu o okoliczności faktyczne sprawy i treść przepisów ustawy.

Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 3, 6, 7 i 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłami przychodów są:

−      pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3);

−      najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (pkt 6);

−      kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a - c (pkt 7);

−      inne źródła (pkt 9).

Źródło pozarolnicza działalność gospodarcza – art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – zostało scharakteryzowane przez ustawodawcę w art. 5a pkt 6 i art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na podstawie art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi zaś, że:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;

2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;

3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Pozarolnicza działalność gospodarcza w rozumieniu omawianej ustawy to działalność, która ma następujące cechy:

-     jest działalnością zarobkową;

-     jest prowadzona w sposób zorganizowany i ciągły;

-     jest prowadzona we własnym imieniu.

Działalność „zarobkowa” to działalność, której celem jest „zarabianie”, generowanie zysku, zapewnienie określonego dochodu. Sposób jej prowadzenia jest podporządkowany temu, aby osiągać jak najlepsze wyniki gospodarcze. Brak osiągnięcia celu, jakim jest realny zysk, nie oznacza, że prowadzona działalność nie miała charakteru zarobkowego. Istotny jest bowiem cel jej prowadzenia, a nie ostateczne efekty. Prowadzenie działalności gospodarczej zawsze wiąże się bowiem z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Jednocześnie nie można utożsamiać „działalności zarobkowej” w rozumieniu ustawy z jakimkolwiek działaniem podatnika, które daje efekt zysku. W przepisie mowa jest bowiem o „działalności”, czyli nie o pojedynczych działaniach podatnika, ale zespole działań podejmowanych w określonym celu.

Cecha „prowadzenia działalności w sposób zorganizowany i ciągły” nie oznacza konieczności spełnienia formalnych wymogów organizacji działalności (np. rejestracji urzędowej). Cecha ta odnosi się do faktycznego sposobu jej prowadzenia. I tak:

·      „zorganizowany” to będący efektem „organizowania”; „organizować” natomiast to „przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie” albo „nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek” (Nowy Słownik Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000);

·      „ciągłość” w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względną stałość jej wykonywania; kryterium „ciągłości” służy wyeliminowaniu z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym; nie oznacza to jednak, że działalność gospodarcza nie może być prowadzona tylko sezonowo albo przez powtarzanie cyklu lub określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu o charakterze zarobkowym (bez względu na okres, w jakim powiązane ze sobą czynności służące realizacji tego celu miałyby być realizowane).

Kolejnym źródłem przychodów – art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jest najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, z wyjątkiem sytuacji, gdy wymienione umowy dotyczą składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Najem, podnajem, dzierżawa i poddzierżawa to tzw. umowy nazwane, których istota prawna jest uregulowana w przepisach ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U z 2026 r. poz. 795). Niemniej jednak ustawodawca nie ogranicza źródła z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tylko do tych umów nazwanych, ale zalicza do tego źródła również inne umowy o podobnym charakterze.

W art. 10 ust. 1 pkt 7 cytowanej ustawy wskazano również jako źródła przychodów kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c. Źródło to nie jest jednorodne. Obejmuje m.in. przychody z praw majątkowych. Za przychód z praw majątkowych uważa się – jak stanowi art. 18 ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych – w szczególności:

przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

Ustawodawca nie zdefiniował pojęcia praw majątkowych. Wskazał jednak przykłady praw majątkowych, do których odnosi się omawiany przepis. Należą do nich m.in. prawa autorskie. Regulacja ta nie zawiera przy tym katalogu tytułów prawnych, które mogą być podstawą dla uzyskiwania przychodów z praw majątkowych. Przepis ustawy posługuje się szerokim pojęciem przychodów z praw majątkowych, doprecyzowując jedynie, że do tej kategorii zalicza się również odpłatne zbycie praw majątkowych.

Stosownie do przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kolejnym ze źródeł przychodów są „inne źródła”, czyli źródła inne niż te wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b omawianej ustawy.

Zgodnie z przepisem art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustawodawca sformułował bowiem tak wskazany przepis, aby stanowił on kategorię otwartą. Zatem, do przychodów z innych źródeł zalicza się te wszystkie przychody, które nie mieszczą się w kategorii przychodów zaliczonych do enumeratywnie wymienionych w art. 10 ust. 1-8b powołanej ustawy źródeł przychodów.

Stosownie zaś do art. 20 ust. 1ba cytowanej ustawy:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się również przychody osiągane z działalności, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców.

Ww. przepis art. 20 ust. 1ba omawianej ustawy obowiązuje od 30 kwietnia 2018 r. Przychody osiągane z działalności, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy – Prawo przedsiębiorców, stanowią przychody z innych źródeł.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1480 ze zm.):

Nie stanowi działalności gospodarczej działalność wykonywana przez osobę fizyczną, której przychód należny z tej działalności nie przekracza w żadnym kwartale 225% kwoty minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz.U. z 2024 r. poz. 1773), i która w okresie ostatnich 60 miesięcy nie wykonywała działalności gospodarczej.

Stosowanie tego przepisu jest prawem, a nie obowiązkiem potencjalnego przedsiębiorcy.

Zgodnie bowiem z art. 5 ust. 2 ww. ustawy:

Osoba wykonująca działalność, o której mowa w ust. 1, może złożyć wniosek o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Działalność ta staje się działalnością gospodarczą z dniem określonym we wniosku.

W myśl art. 5 ust. 3 ww. ustawy:

Jeżeli przychód należny z działalności, o której mowa w ust. 1, przekroczył w danym kwartale wysokość określoną w ust. 1, działalność ta staje się działalnością gospodarczą, począwszy od dnia, w którym nastąpiło przekroczenie wysokości, o którym mowa w ust. 1.

W takim przypadku osoba fizyczna staje się automatycznie przedsiębiorcą, prowadzącym działalność gospodarczą.

Jak wynika z art. 5 ust. 4 ustawy Prawo przedsiębiorców:

W przypadku, o którym mowa w ust. 3, osoba wykonująca działalność gospodarczą składa wniosek o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej w terminie 7 dni od dnia, w którym nastąpiło przekroczenie wysokości, o którym mowa w ust. 1.

Niezłożenie wniosku w terminie nie zmieni sytuacji – wejście w obowiązki przedsiębiorcy następuje z mocy prawa.

Reasumując, katalog przychodów zawarty w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter rozłączny. Źródłami przychodu może być m.in. działalność gospodarcza, prawa majątkowe, najem bądź inne źródła. W celu prawidłowej kwalifikacji danego przychodu do konkretnego źródła przychodów należy uwzględnić wszystkie okoliczności związane z jego powstaniem (uzyskaniem). Niejednokrotnie klasyfikacja przychodu wymaga oceny, która z okoliczności powstania (uzyskania) przychodu wskazujących na możliwość przypisania do różnych źródeł przychodów jest istotniejsza, najdonioślejsza prawnie w kontekście regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. A zatem przypisanie uzyskanego przychodu do określonego, jednego źródła przychodów następuje w oparciu o okoliczności faktyczne sprawy i treść przepisów ustawy.

Jednakże najem dla celów podatkowych może być traktowany jako pozarolnicza działalność gospodarcza albo jako odrębne źródło przychodów (tzw. najem prywatny). W tym miejscu wskazać należy na Uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 maja 2021 r. II FPS 1/21 gdzie wskazano:

(…) To zatem podatnik decyduje o tym czy „powiązać” określone składniki swojego mienia z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem. (...) Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f., chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej. Zasadą jest zatem kwalifikowanie przychodów do źródła - najem, a wyjątkiem sytuacja, w której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do kategorii „związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą” - do przychodów z działalności gospodarczej. (…)

Zatem jeśli najem faktycznie spełnia obiektywne przesłanki uznania go za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 przywołanej ustawy lub jego przedmiotem są składniki majątku związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, to powinien zostać rozliczony na zasadach właściwych dla tej działalności. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają zakazu jednoczesnego osiągania przez podatników przychodów z obydwu ww. źródeł przychodów. Ponadto należy wskazać, że podatnik może uzyskiwać przychody z działalności nierejestrowanej, które na gruncie przepisów podatkowych są przychodami z innych źródeł.

Ocena skutków podatkowych Pana sytuacji

Z analizy opisu sprawy wynika, że jest Pan osobą fizyczną zatrudnioną na podstawie umowy o pracę. Zamierza Pan podjąć dodatkową aktywność zarobkową w Internecie i prowadzić bloga o tematyce (...). Treści na blogu będzie Pan publikować regularnie, opierając się na ogólnodostępnych komunikatach, np. informacjach prasowych urzędu miasta, spółek miejskich, instytucji publicznych oraz innych ogólnodostępnych źródłach informacji lokalnej. Nie będzie Pan prowadzić własnych dochodzeń dziennikarskich ani zlecać tworzenia treści innym osobom. Jest Pan jedynym właścicielem i administratorem bloga, a publikowane treści tworzy Pan samodzielnie w wolnym czasie i stanowią one Pana własną twórczość. Planuje Pan uzyskiwać przychody związane z prowadzeniem bloga. Będą one pochodziły wyłącznie z programu X oraz z monetyzacji treści na platformie Y. Nie zamierza Pan prowadzić żadnych innych form zarobku związanych z blogiem – w szczególności nie będzie Pan zamieszczać artykułów sponsorowanych, nie będzie Pan świadczyć usług reklamowych na rzecz konkretnych klientów, nie będzie Pan sprzedawać produktów ani usług za pośrednictwem bloga, nie będzie Pan też aktywnie pozyskiwać reklamodawców ani prowadzić negocjacji handlowych w tym zakresie. Przychód będzie wynikał wyłącznie z automatycznego wyświetlania reklam dobieranych przez systemy X i Y, bez Pana udziału w doborze reklamodawców czy warunków współpracy. Współpraca odbywa się poprzez akceptację regulaminów (Terms of Service) z podmiotami (...) oraz (...). Umowy te regulują zasady wyświetlania reklam oraz naliczania i wypłaty wynagrodzenia. Wysokość przychodu zależy wyłącznie od wskaźników statystycznych (wyświetlenia, kliknięcia) i stawek aukcyjnych ustalanych automatycznie przez systemy dostawców. Nie ma Pan jakiegokolwiek wpływu na bezpośrednią zawartość, przekaz, wizualizację ani dobór reklam, nie jest zaangażowany w ich tworzenie, nie jest Pan ich autorem ani zleceniodawcą ich publikacji. Nie uzyskuje i nie będzie Pan uzyskiwał przychodów z tytułu przeniesienia praw autorskich ani udzielania licencji do treści publikowanych na blogu. Wynagrodzenie przysługuje wyłącznie za odpłatne udostępnienie powierzchni i przestrzeni reklamowej. Prowadzenie bloga nie będzie się wiązać z zatrudnianiem innych osób, wynajmem lokalu czy ponoszeniem innych nakładów typowych dla zorganizowanej działalności gospodarczej. Pana aktywność będzie miała charakter systematyczny w zakresie samego publikowania treści, natomiast nie będą jej towarzyszyć działania o charakterze biznesowym, takie jak planowanie przychodów, budowanie oferty handlowej czy aktywne pozyskiwanie klientów/reklamodawców.

Wobec tego okoliczności sprawy nie wskazują zatem, żeby opisane czynności miały charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pana przychody nie będą miały również charakteru przychodów z praw majątkowych. Wprawdzie tworzone przez Pana treści będą stanowić Pana własną twórczość, jednak wskazał Pan, że nie uzyskuje i nie będzie uzyskiwał przychodów z tytułu przeniesienia praw autorskich ani udzielania licencji do tych treści. Wskazał Pan, że wynagrodzenie będzie przysługiwało wyłącznie za odpłatne udostępnienie powierzchni i przestrzeni reklamowej.

Należy zatem uznać, że uzyskiwane przez Pana przychody z tytułu uczestnictwa w programach X oraz Y będą stanowić przychody z tytułu umów o podobnym charakterze do umowy najmu lub dzierżawy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Istotą tych umów jest bowiem odpłatne udostępnienie przez Pana powierzchni i przestrzeni reklamowej w celu wyświetlania reklam, za co ma Pan otrzymywać wynagrodzenie ustalane przez systemy dostawców.

W konsekwencji przychody te nie mogą zostać zakwalifikowane jako przychody z działalności nierejestrowanej, o których mowa w art. 20 ust. 1ba ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten dotyczy bowiem przychodów osiąganych z działalności, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy – Prawo przedsiębiorców, podczas gdy opisane przez Pana przychody stanowić będą przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym, zgodnie z art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Zasady opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne uregulowane zostały w przepisach ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.).

W myśl art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Stosownie do art. 6 ust. 1a ww. ustawy:

Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.

Z kolei art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne stanowi, że:

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.

Przy czym w art. 21 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne ustawodawca przewidział zasadę, zgodnie z którą podatnicy pozostają zobowiązani do obliczenia - za każdy miesiąc - ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych oraz wpłacenia podatku (ryczałtu) na rachunek bankowy urzędu skarbowego (na tzw. mikrorachunek podatkowy). Podatek (ryczałt) należy wpłacić w terminie do 20. dnia następnego miesiąca, a za miesiąc grudzień danego roku podatkowego - w terminie do 20 stycznia następnego roku podatkowego. Ponadto, właściwym zeznaniem dla rozliczenia ww. przychodów jest PIT-28.

Wobec powyższego Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.