0115-KDIT2.4011.434.2026.2.DT

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 23 lipca 2026 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

7 listopada 2008 r. jako konsument wspólnie z małżonką A.B. zawarł Pan z X S.A. umowę o kredyt mieszkaniowy indeksowany/denominowany do waluty CHF o numerze (...). Kredyt został zaciągnięty na sfinansowanie własnych celów mieszkaniowych, tj. na zakup domu jednorodzinnego przy ul. (...), w którym faktycznie zamieszkuje i realizuje Pan swoje potrzeby mieszkaniowe. Jest to jedyny kredyt tego typu, który Pan zaciągnął oraz jedyny, w ramach którego zdecydował się Pan zawrzeć ugodę pozasądową z bankiem.

9 stycznia 2026 r. podpisał Pan z bankiem ugodę, na mocy której dokonano przewalutowania kredytu na złotówki oraz umorzenia pozostałej do spłaty kwoty kapitału kredytu w wysokości 117 617,77 CHF (538 442,39 zł po kursie sprzedaży banku z 9 stycznia 2026 r.).

Umorzenie dotyczy wyłącznie kapitału oraz odsetek od wyżej wymienionego kredytu zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe. Nie korzystał Pan nigdy wcześniej z zaniechania poboru podatku od innego umorzonego kredytu mieszkaniowego.

W wyniku ugody bank zobowiązał się również do zwrotu części nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych w kwocie 80 000 zł.

W wyniku umorzenia bank zapowiedział, że kwoty wynikające z umorzenia zostaną Panu wykazane w informacji podatkowej PIT-11 za 2026 r. jako przychód z innych źródeł podlegający opodatkowaniu. Podkreśla Pan jednak, że przedmiotowy kredyt w całości został przez Pana zaciągnięty i wykorzystany na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, tj. sfinansowanie zakupu i wykończenia domu jednorodzinnego przy ul. (...). Nieruchomość ta służyła i służy nadal do zaspokajania wyłącznie własnych potrzeb mieszkaniowych wraz z Pana małżonką, z którą nadal pozostaje Pan w związku małżeńskim i z którą wspólnie rozlicza Pan podatki. Nieruchomość ta jest od czasu zakupu Pana jedynym miejscem zamieszkania, nigdy nie była wynajmowana, nigdy nie prowadzono w niej działalności gospodarczej ani żadnej innej.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

X S.A. (później X) z siedzibą w (...) w momencie udzielania kredytu podlegał nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, którym jest Komisja Nadzoru Finansowego (KNF) i był uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.

Kredyt, o którym mowa we wniosku został zabezpieczony hipoteką ustanowioną na nieruchomości.

Kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej.

Cel kredytu wskazany w umowie kredytowej:

a)  nabycie nieruchomości kredytowanej (dom) od dewelopera (tzw. rynek pierwotny) – cel główny;

b)  budowa na nieruchomości kredytowanej stanowiąca – wykończenie.

Ugoda, o której mowa we wniosku jest ugodą pozasądową, jednak została zawarta w efekcie toczącego się postępowania sądowego z powództwa Pana i Pana żony przeciwko X o unieważnienie umowy kredytu w całości. Po zachęcie sądu bank zobowiązał się do przedstawienia propozycji ugodowej, która po doprecyzowaniu zapisów proponowanych przez obie strony przyjęła stan końcowy. W ugodzie bank domniemuje, że w związku z toczącym się postępowaniem sądowym i w świetle aktualnego orzecznictwa i postanowień TSUE umowa może zostać uznana za nieważną.

Bank dokonał zwolnienia z długu w § 3 pkt. 8 ugody (umorzył zadłużenie z tytułu kredytu) w zakresie pozostałego do spłaty salda kredytu, tj. wszelkich wierzytelności banku wynikających z umowy kredytu z tytułu kapitału kredytu pozostałego do spłaty oraz odsetek umownych lub karnych lub innych kosztów, na które składały się:

a)  zadłużenie z tytułu kapitału kredytu pozostałego do spłaty wraz z odsetkami umownymi lub karnymi lub innymi kosztami,

b)  a także dalsze zadłużenie z tytułu odsetek umownych lub odsetek karnych lub innych kosztów naliczonych od dnia poprzedzającego dzień sporządzenia ugody, tj. 21 grudnia 2025 r. do dnia zawarcia ugody.

Umorzenie dotyczy wszystkich współkredytobiorców tj. Pana i Pana żony oraz skutkuje wygaśnięciem zobowiązania wobec tego banku w całości po stronie każdego ze współkredytobiorców odpowiadających solidarnie za dług.

Pytanie

Czy kwota umorzonego w drodze ugody z bankiem kapitału kredytu wraz z odsetkami podlega zaniechaniu poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (z późniejszymi zmianami) i w związku z tym nie ciąży na Panu obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od tej kwoty?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, kwota umorzonego w drodze ugody zobowiązania z tytułu kredytu frankowego (zarówno w części kapitałowej, jak i odsetkowej) podlega w całości zaniechaniu poboru podatku dochodowego od osób fizycznych. W związku z tym nie ma Pan obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.

Wskazuje Pan, że zgodnie z aktualnym rozporządzeniem Ministra Finansów, zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych ma zastosowanie do kwot umorzonych osobom fizycznym z tytułu kredytów mieszkaniowych zabezpieczonych hipotecznie. Warunkiem koniecznym jest, aby kredyt został zaciągnięty na cele mieszkaniowe (zakup, budowa, remont nieruchomości) dla jednego przedsięwzięcia realizowanego przez podatnika. Pana kredyt w całości został przeznaczony na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych. Ugoda z bankiem została sformalizowana w okresie obowiązywania przepisów o zaniechaniu poboru podatku (które zostały przedłużone do 31 grudnia 2026 r.). Ponieważ nie korzystał Pan wcześniej z analogicznego zwolnienia przy innym kredycie, w Pana ocenie spełnia Pan wszystkie kryteria przewidziane w ww. rozporządzeniu. Umorzona kwota nie generuje Pana zdaniem konieczności zapłaty podatku dochodowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Z jego treści wynika, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jak stanowi natomiast art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Przepis art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są inne źródła, a stosownie do art. 20 ust. 1 tej ustawy:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 tej ustawy. W związku z tym, przysporzenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, stanowi dla podatnika przychód z innych źródeł.

Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej ustawy:

Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.

Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795):

Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje.

Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności z tytułu kredytów mieszkaniowych została uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1672). Zgodnie z aktualnym brzmieniem § 4 tego rozporządzenia, ma ono zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2026 r.

Na podstawie § 1 ust. 1 ww. rozporządzenia:

Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:

1)  umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy:

a)  kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz

b)  osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;

2)  otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.

Stosownie do § 1 ust. 2 omawianego rozporządzenia:

Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:

1)  kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);

2)  odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;

3)  opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.

Na mocy § 1 ust. 5 cytowanego rozporządzenia:

Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:

1)  jednego gospodarstwa domowego albo

2)  więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2024 r. poz. 1837 oraz z 2025 r. poz. 769 i 1064).

Przy czym na gruncie § 1 ust. 6 ww. rozporządzenia:

Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.

W myśl § 3 rozporządzenia w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe:

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:

1)  udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz

2)  zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz

3)  zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

a)  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,

b)  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,

c)  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,

d)  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,

e)  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

–    położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z treści wniosku wynika w szczególności, że 7 listopada 2008 r. zaciągnął Pan kredyt mieszkaniowy indeksowany/denominowany do waluty CHF na własne cele mieszkaniowe, tj. zakup domu jednorodzinnego, w którym realizuje Pan swoje cele mieszkaniowe. Cel kredytu wskazany w umowie kredytowej to: nabycie nieruchomości kredytowanej (dom) od dewelopera (tzw. rynek pierwotny) – cel główny; budowa na nieruchomości kredytowanej stanowiąca – wykończenie. Kredyt został zaciągnięty w X S.A. (później X), który podlegał nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, którym jest Komisja Nadzoru Finansowego (KNF) i był uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów. Pana kredyt dotyczył jednej inwestycji mieszkaniowej i został zabezpieczony hipoteką ustanowioną na nieruchomości. 9 stycznia 2026 r. podpisał Pan z bankiem ugodę pozasądową, na mocy której dokonano przewalutowania kredytu na złotówki oraz umorzenia pozostałej do spłaty kwoty kapitału kredytu. Umorzenie dotyczy wyłącznie kapitału oraz odsetek od wyżej wymienionego kredytu zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe. Wskazał Pan, że bank dokonał zwolnienia z długu, a zwolnienie to dotyczy wszystkich kredytobiorców, tj. Pana i Pana żony. Ponadto nie korzystał Pan nigdy wcześniej z zaniechania poboru podatku od innego umorzonego kredytu mieszkaniowego.

Mając powyższe na uwadze stwierdzam, że w przypadku zawartej przez Pana ugody z bankiem znajdzie zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Spełnił Pan bowiem wszystkie przesłanki do zastosowania przepisów tego rozporządzenia, tj. zawarł Pan przed 15 stycznia 2015 r. umowę o kredyt mieszkaniowy na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, kredyt został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zabezpieczony hipoteką na nieruchomości i udzielił go podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów. Ponadto umorzenie na podstawie ugody z bankiem nastąpiło w terminie obowiązywania powołanego wyżej rozporządzenia, tj. przed 31 grudnia 2026 r. i nie korzystał Pan wcześniej z zaniechania poboru podatku od innego umorzonego kredytu mieszkaniowego.

Wobec tego, Pana stanowisko oceniłem jako prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.